Μετά από μια πολύωρη συνεδρίαση, βρισκόμαστε προς την ολοκλήρωση της συζήτησης για ένα νομοσχέδιο, το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από άρθρα και διατάξεις, το οποίο επιλύει ζητήματα πολύ σημαντικά, λειτουργικά του τομέα Μεταφορών και Δικτύων.

<!--more-->

Επιτρέψτε μου να πω, ότι νοιώθω σήμερα από τη μια μεριά, αμηχανία με όλο αυτό, που έζησα όλες αυτές τις ώρες, δεχόμενος δεκάδες τροπολογίες, προτάσεις για τροπολογίες, είτε από Υπουργούς, είτε από Βουλευτές. Είναι κι αυτό, αν θέλετε, ένα δίλλημα της αντίληψής μας - και δεν προέρχεται μόνο την κυβερνητική πλειοψηφία, προέρχεται και από την αντιπολίτευση - είναι η λογική «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω», είναι η λογική των αντιφάσεων μιας και εκεί που κατηγορούμε και κατακρίνουμε τις τροπολογίες φέρνουμε εμείς οι ίδιοι άλλες. Θα έλεγα, ότι είναι ώρα μάχης, είναι ώρα δράσης και δεν μπορούμε να παίζουμε μπάλα στις πλάτες και στον πόνο των ανθρώπων.

Το δεύτερο, που θέλω να τονίσω, είναι, ότι άκουσα πολλές προεκλογικές ομιλίες χθες και σήμερα, ότι «φεύγετε, ερχόμαστε, τελειώνετε» και προσπαθώ να καταλάβω πού βρίσκεται η ευθύνη απέναντι στους πολίτες, το λαό και τη χώρα. Έχουμε μπροστά μας μια ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτή η εκκρεμότητα έπρεπε να είχε λήξει, σύγκλιση δεν βρέθηκε, να θυμίσω όμως για μια ακόμη φορά, ότι σε αυτή τη χώρα εφαρμόζεται ένα Σύνταγμα, που ψηφίστηκε από τη Βουλή.  Δεν ψηφίζουμε όμως, για το αν η κυβέρνηση είναι καλή ή κακή. Για την κακή κυβέρνηση  υπάρχει η πρόταση μομφής. Έγινε και απορρίφθηκε.
<blockquote><strong>Τώρα χρησιμοποιείται η εκλογή Προέδρου, για να καταψηφιστεί η κυβέρνηση. Είναι τυπικά νόμιμο, αλλά είναι δημοκρατικά ανήθικο και είναι ένα βαρύτατο πολιτικό λάθος. </strong></blockquote>
Είναι μια παλαιοκομματική πρακτική, που θα έπρεπε να είχαμε αφήσει πίσω. Θα έπρεπε το παρελθόν, να μας είχε διδάξει τα στοιχειώδη.

Η χώρα επανέρχεται σε μια κανονικότητα, σιγανά, αδύναμα, αλλά σταθερά. Το λένε οι εταίροι μας, το λένε οι δανειστές, το λένε οι αγορές, οι πάντες. Ένας δεν το λέει μόνο: ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η κανονικότητα, αν δεν ψηφίσουμε για Πρόεδρο, θα διαταραχθεί. Αναρωτιέμαι, αυτό επιδιώκουν ορισμένοι; Γιατί δεν βολεύει προφανώς, το ότι κλείνει μια εποχή θυσιών, αγώνων, κόπων, στερήσεων, πόνου. Χωρίς βεβαίως μνημόνιο δεν έχει νόημα και σκοπό η παρουσία ορισμένων. Δεν έχει εχθρό και βαρβάρους. Καλλιεργείται ένα φαντασιακό παρελθόν χωρίς καμιά συναίσθηση πραγματικότητας. Υπάρχει εκμετάλλευση του θυμού και της απόγνωσης.

Ακούσαμε χθες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι θα ανασυσταθεί ο δημόσιος αερομεταφορέας. Πραγματικά, ο Θεός να μας φυλάξει από τέτοιες παλαβομάρες. Πληρώνουμε ακόμα συντάξεις σαραντάρηδων στην πρώην Ολυμπιακή. Αναστατώθηκε χθες η τουριστική αγορά από υποσχέσεις, ότι θα καταργηθεί το πακέτο των διακοπών, που είναι το πιο προσοδοφόρο για τη χώρα. Είτε από άγνοια είτε από δημοκοπία, σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνο. Και αν μειωθεί τελικά ο τουρισμός ή γίνουν ζημιές στον τουρισμό, ποιος θα την πληρώσει, αυτοί που τα λένε ή τα νησιά μας, οι επιχειρήσεις και ο ελληνικός λαός;

Δεν ήμουν ποτέ κινδυνολόγος και δεν ήμουν και κάτι άλλο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην διαδρομή μου: αυτό που θέλουν πολλοί εδώ μέσα σε αυτήν την αίθουσα και το επαναφέρουν διαχρονικά, την θεωρία της συνωμοσίας. Δυστυχώς, αυτοί που καλλιεργούν τις συνωμοσίες κάθε φορά είναι αυτοί που διαψεύδονται. Δεν θα τελειώσει τίποτα. Δεν υπάρχει η ανακούφιση του ορατού τέλους. Αντίθετα, γεννιέται ο τρόμος, γιατί θα αρχίσει ένας μεγάλος, απρόβλεπτης διάρκειας, εφιάλτης. Οι συνάδελφοι βουλευτές αρνούμενοι την εκλογή προέδρου μεταθέτουν τη δική τους ευθύνη στο εκλογικό σώμα. Ακούγεται σαν τάχα δίκαιο και δημοκρατικό, να αποφασίσει ο λαός. Είναι πράξη βαθιά ανεύθυνη, όπως κάθε μετάθεση ευθύνης. Ο λαός μας εξέλεξε, για να αποφασίζουμε και όχι για να του πετάμε πίσω το μπαλάκι. Ο λαός αποφασίζει για την κυβέρνηση κάθε τέσσερα χρόνια σύμφωνα με το σύνταγμα. Αυτή είναι η δουλειά του. Στη δημοκρατία ευθύνη των βουλευτών είναι μεταξύ των άλλων, να εκλέξουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν είναι λοιπόν θάρρος, αλλά ανευθυνότητα να μην ψηφίσει κανείς Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όσοι δεν ψηφίσουν, θα είναι ανεύθυνοι και εξ ολοκλήρου υπεύθυνοι για το τι θα συμβεί στη χώρα.

Είναι ευκαιρία να διαμορφώσουμε, με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας μια μεγάλη, ευρεία πλειοψηφία, για να επικρατήσει το δίκαιο και η δικαιοσύνη στη χώρα, για να προχωρήσουμε σε μεγάλες αλλαγές, που τις έχει ανάγκη ο τόπος, αλλά κυρίως οι φτωχοί συμπολίτες μας.

Σχετικά με τις τροπολογίες, δεν μπορώ να δεχτώ  τροπολογίες, που κατατέθηκαν από τους συναδέλφους, για λόγους αρχής. Από την μια πλευρά, υπάρχουν τροπολογίες, οι οποίες ανατρέπουν άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις, που έχουν γίνει εδώ από υπουργούς. Από την άλλη, πιστεύω ότι σημαντικά ζητήματα δεν μπορούν να λύνονται με βουλευτικές τροπολογίες. Αναφέρομαι σε μια χαρακτηριστική, στην πρόσληψη ή όπως θέλετε πείτε την των υπαλλήλων της ΣΤΑΣΥ. Είμαι αυτός, που υπέγραψα πριν από τρεις μήνες μια νομοθετική διάταξη, για να προσληφθούν. Θα παρακαλέσω πολύ να το αφήσουμε ανοιχτό,  να συνεννοηθούμε με τους συναρμόδιους υπουργούς. Πριν από ένα χρόνο μου ζητήθηκε να απολύσω 1.000 υπαλλήλους από τις αστικές συγκοινωνίες και όχι μόνο δεν απέλυσα, αλλά ζητάω να κάνω και προσλήψεις. Δεν απέλυσα όμως μέσα από έναν αγώνα που κάναμε, να μειώσουμε τα κόστη, να εκσυγχρονίσουμε τη λειτουργία των επιχειρήσεων, να μειώσουμε το εισιτήριο, να αυξήσουμε τα έσοδα. Έναν αγώνα που κάνουν οι εργαζόμενοι και έχουμε πετύχει και εργασιακή ειρήνη με τις συλλογικές συμβάσεις που υπογράψαμε. Αυτή είναι μια νίκη, αλλά οι νίκες για να συνεχιστούν πρέπει να υπάρχει μια συντεταγμένη πολιτική. Σέβομαι το δικαίωμα των εργαζομένων. Αφήνουμε ανοιχτό το θέμα, θα επανέλθω. Αντιλαμβάνομαι τους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι έχουν πάντα δίκιο. Άνθρωποι που απολύθηκαν, θέλουν να  δουλέψουν, αλλά ας περιμένουν να βρούμε μια ενδοκυβερνητική συνεννόηση.

Τέλος, οι υπόλοιπες τροπολογίες έχουν να κάνουν κυρίως με πληρωμή εργαζομένων, αφού υπήρξαν νομοθετικά κενά και ερχόμαστε να τα καλύψουμε:  στα ναυπηγία με δύο τροπολογίες, μια βουλευτική του κ. Κεγκέρογλου και μια υπουργική του κ. Δένδια, στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την μετακίνηση υπαλλήλων, για  να μπορέσουν να δουλέψουν και κάποιες άλλες σημαντικές διατάξεις, που λύνουν και απαντούν προβλήματα.

&nbsp;

<strong><span style="text-decoration: underline;">Δευτερολογία</span></strong>

Να ξεκινήσω από την τελευταία συζήτηση. Νομίζω ότι είναι γνωστό ότι χίλιοι άνθρωποι εδώ και χρόνια παλεύουν να κρατήσουν την δουλειά τους και να κρατηθούν και οι ίδιοι όρθιοι. Έκανα μια προσπάθεια μαζί με το Υπουργείο της Άμυνας, υπήρξε ένας συμβιβασμός και ένας Υπουργός είκοσι ημερών ενόψει Χριστουγέννων έφερε μια λύση. Αυτό είναι πολύ απλά. Είναι τόσο απλά αυτά τα πράγματα. Και έχει να κάνει αυτή η λύση και με την διάσωση της επιχείρησης, αλλά κυρίως με την πληρωμή των ανθρώπων.

Δεύτερον, θέλω να πω στην κ. Κωνσταντοπούλου ότι δεν φοβάμαι κανέναν. Δεν φοβάμαι ποτέ και δεν φοβάμαι κανέναν γιατί κάνω καλά την δουλειά μου. Είμαι κρυστάλλινος, διαφανής και πιστεύω στην πλειονότητα. Κατά αυτήν την έννοια λοιπόν, λέω την άποψή μου. Και επαναλαμβάνω την άποψή μου ότι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δεν είναι ψήφος εμπιστοσύνης στο Σαμαρά ή στο Βενιζέλο ή στην κυβέρνηση ή στη ΝΔ ή στο ΠΑΣΟΚ. Είναι μια επιλογή ευθύνης, συνεννόησης για αλλαγές, πρόγραμμα δικαίου κράτους, νομιμότητας, ουσίας και αναζήτησης λύσεων, όχι απλά να κάνουμε διαχείριση προβλημάτων. Μια νέα πλειοψηφία που μπορεί με αλλαγές να δημιουργήσει ελπίδα χωρίς ανεδαφικό παραλήρημα, με συνέπεια, προσήλωση στο εφικτό και επιτέλους στο δίκαιο μακριά από πελάτες, πελατείες, κάστες οι οποίες πρέπει να εξαφανιστούν. Οι εκατόν ογδόντα - και μακάρι πολλοί περισσότεροι- αυτά τα πράγματα μπορούν να τα επιβάλλουν χωρίς μνημόνια χωρίς προσχήματα, αλλά επειδή θέλουμε να πάμε μπροστά. Και επειδή πάθαμε και μάθαμε και θέλουμε να αφήσουμε την κρίση, τις κάστες των συμφερόντων και τους πελάτες πίσω μας.

Θεωρώ ότι η περιχαράκωση του ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του για την Προεδρική εκλογή, η αδιαλλαξία που δείχνει σε μια κορυφαία  στιγμή της δημοκρατίας, όχι μόνο δεν θα τον ωφελήσει εκλογικά, όπως προσδοκά, αλλά θα τον ζημιώσει κιόλας. Δυστυχώς όμως θα έχει ζημιωθεί η χώρα. Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό να μην το ξεχνάτε ποτέ.

Όσον αφορά στο σιδηρόδρομο γίνονται μεγάλα έργα, πολύ μεγάλες υποδομές, πολύ μεγάλες επενδύσεις. Σε δύο χρόνια η Ελλάδα θα έχει ένα ολοκληρωμένο δίκτυο. Αυτό που χρειάζεται είναι αυτό το δίκτυο να συντηρείται, να έχει μεγάλη κίνηση επιβατική και εμπορική και να μπορεί να παράγει πλούτο και θέσεις εργασίας.

Στο θέμα της ΕΥΔΑΠ, δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει αντίδραση. Δεν καταλαβαίνω γιατί μια δημόσια επιχείρηση, όπως είναι η ΕΥΔΑΠ, δημοσίου συμφέροντος που είναι στο χρηματιστήριο, δεν μπορεί να απλωθεί σε όλη την χώρα, να έχει συνεργασίες εθελοντικά, με όποιον θέλει, με όποια Δημόσια Επιχείρηση Ύδρευσης θέλει, να κάνει επενδύσεις, να δημιουργήσει νέα δίκτυα, να βελτιώσει την ποιότητα των προϊόντων, των υπηρεσιών. Ειλικρινά θεωρώ ότι δεν υπάρχει κανένα δίκαιο σε αυτό.

Συμφωνώ με τον κύριο Πετράκο για το ζήτημα της Αίγινας. Έχω βγάλει μια απόφαση, η οποία λέει ‘‘όχι’’ στα έργα μελετοκατασκευής. Ήταν μια εξαίρεση η οποία δόθηκε από το Συμβούλιο Δημοσίων Έργων επειδή είναι ένα έργο ιδιότυπο και ιδιόρρυθμο τεχνολογικά. Ωστόσο τους δίνουμε κάποιους μήνες. Θεωρώ ότι και αυτό πολύ είναι και πιστεύω ότι μαζί με την Περιφέρεια θα τελειώσουν το έργο.

Αστικές συγκοινωνίες και εξοντωτικά πρόστιμα: Κοιτάξτε η εισιτηριοδιαφυγή είναι αντικοινωνική πράξη και αντικοινωνική συμπεριφορά. Είμαι περήφανος που στις αστικές συγκοινωνίες έχουμε κάνει μια εξαιρετική δουλειά, η οποία αποδίδει στο κοινωνικό σύνολο. Ένα πράγμα δεν έκανα ακόμη και είναι άδικο  - το είπαν οι κύριοι Πετράκος και ο Κασσής, το ξέρω πάρα πολύ καλά, είναι εδώ και οι εργαζόμενοι -   το θέμα των εργαζομένων του ΚΤΕΛ. Θα το αποκαταστήσω σύντομα, διότι θεωρώ ότι έγινε μια αδικία, την οποία μάλιστα εγώ δεν γνώριζα και θα φέρω σχετική διάταξη πολύ σύντομα.