<div class="_all_wplink_rG0EHjy1_cc"><strong><em>Συνέντευξη σ<strong>την Αγγελική Σπανού | <a href="http://www.free-sunday.gr/politics/item/12646-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%87%CE%BF%CE%90%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1" target="_blank">free-sunday.gr</a></strong></em></strong></div>

<hr />

&nbsp;
<h3><strong>Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος μιας de facto ελληνικής εξόδου από τη Συνθήκη Σένγκεν;</strong></h3>
Η συνθήκη Σένγκεν είναι μια ιστορική επιτυχία της Ελλάδας, γιατί την καθιστά χώρο ελεύθερης διακίνησης ανθρώπων και επικοινωνίας με την υπόλοιπη Ευρώπη. Άρα και μόνο η συζήτηση περί εξόδου είναι ζημιογόνα. Η συνθήκη προβλέπει κανόνες οι οποίοι πρέπει να τηρούνται από τα μέλη. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε κυρίως στον τομέα της αστυνόμευσης των συνόρων.

Αστυνόμευση σημαίνει καταγραφή όλων όσοι εισέρχονται στη χώρα, είτε νόμιμα είτε άτυπα.

Για τους δικαιούχους ασύλου προβλέπεται η ανθρωπιστική προστασία με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο ασύλου και τους διεθνείς κανόνες. Άρα, εάν η Ελλάδα ασκεί αυτό το καθήκον, οι αξιολογήσεις δεν μπορεί παρά να είναι θετικές.

Ελπίζω, λοιπόν, ότι μετά από τόσες παλινωδίες, δισταγμούς και αναποφασιστικότητα, θα ασκήσουμε το στοιχειώδες καθήκον αλλά και εθνικό μας δικαίωμα: την προστασία των συνόρων μας. <strong><em>Οι Έλληνες είμαστε οι ακρίτες της Ευρώπης. Αυτό αποτελεί μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα.</em></strong>
<blockquote><strong>Η Ευρώπη είναι δύο πράγματα: είναι χώρος ελευθερίας, δικαιοσύνης και κοινών αξιών και το κοινό νόμισμα. Η Ευρώπη είναι Σένγκεν και ευρώ.</strong></blockquote>
<h3><strong>Τι θα σημαίνει μια τέτοια εξέλιξη για τη χώρα μας;</strong></h3>
Δεν θέλω να το δεχτώ ούτε καν ως υπόθεση εργασίας. Η Ευρώπη είναι δύο πράγματα: είναι χώρος ελευθερίας, δικαιοσύνης και κοινών αξιών και το κοινό νόμισμα. Η Ευρώπη είναι Σένγκεν και ευρώ. Αν χαθεί το ένα από τα δύο, παύει να υπάρχει. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, αυτό το πλεονέκτημα σφιχτά στα χέρια μας. Αναλογιστείτε μια Ελλάδα απομονωμένη στη ΝΑ Ευρώπη με τον ουρανό της γκρίζο από τους καπνούς του πολέμου στη γειτονική Εγγύς Ανατολή.
<h3><strong>Είναι αναστρέψιμος ο εγκλωβισμός χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών εδώ;</strong></h3>
Να είμαστε σαφείς, καθαροί και έντιμοι με όλους. Για τις προσφυγικές ροές της Συρίας, του Ιράκ κ.λπ., των δύστυχων ανθρώπων που πλήττονται από τους εξοντωτικούς πολέμους, υπάρχει μόνο μία απάντηση: ανθρωπιστική προστασία και παροχή όλων των προϋποθέσεων για μια αξιοπρεπή διαμονή και περίθαλψη μέχρις ότου οι άνθρωποι αυτοί αποφασίσουν κάποια στιγμή να επιστρέψουν στις εστίες τους.

Για τους υπόλοιπους, οι οποίοι έρχονται προς αναζήτηση εργασίας ή μιας καλύτερης ζωής, δυστυχώς είναι αδύνατη η παραμονή τους. Είναι αδύνατη η διαχείριση εκατομμυρίων δυστυχισμένων ανθρώπων. Για να μη μετατραπούμε, λοιπόν, σε χωματερή ανθρώπινων υπάρξεων, η λύση έγκειται στην εφαρμογή των συνθηκών.

Δηλαδή επιστροφή των παράτυπων μεταναστών στην Τουρκία ή, αν αυτό δεν γίνει τη στιγμή της εισόδου, επιστροφή στη χώρα προέλευσης. Άμεσα, γρήγορα, με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, με πτήσεις στις χώρες προέλευσης.<em><strong>Και επιτέλους η Τουρκία να εφαρμόσει τη συνθήκη επανεισδοχής των παράτυπων μεταναστών.</strong></em>

Να είστε βέβαιοι ότι και μόνο το μήνυμα, ότι δηλαδή η Ελλάδα επαναπροωθεί όποιον εισέρχεται παράνομα, θα αναστείλει δραστικά τις ροές.
<h3><strong>Μήπως γινόμαστε failed state;</strong></h3>
Δεν θέλω να το σκέφτομαι αυτό. Δεν αξίζει στους σύγχρονους Έλληνες μια τέτοια εξέλιξη. Να αναλάβουμε δράση τώρα και να στείλουμε ισχυρό μήνυμα ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι ευρωπαϊκός χώρος ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρωπισμού, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι εύκολο για οποιονδήποτε να μπαινοβγαίνει στη χώρα παράνομα, μεταφέροντας ανθρώπους, όπλα, ναρκωτικά, ή να κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για τρομοκρατικές πράξεις.

Χρειάζεται επίσης η ένταση των προσπαθειών για εξάρθρωση των εγκληματικών δικτύων και η εξεύρεση των μεγάλων χρηματικών ποσών που διακινούν.
<h3><strong>Ο συνδυασμός οικονομικής και προσφυγικής κρίσης στην ελληνική του εκδοχή είναι εκρηκτικός. Βλέπετε κάποια διέξοδο;</strong></h3>
Για να αντιμετωπίσουμε το μεταναστευτικό πρόβλημα αποτελεσματικά, την προσφυγική κρίση ομαλά και την ένταση στην περιοχή με λιγότερους κινδύνους, απαιτείται η οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Μια παραπαίουσα οικονομικά και κοινωνικά Ελλάδα εκ των πραγμάτων είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε κινδύνους που παράγει το γειτονικό της περιβάλλον.

Συνεπώς, πολύ γρήγορα να κλείσουμε τα μέτωπα της περίφημης διαπραγμάτευσης, για να ανοίξει η χώρα τις πύλες στην οικονομική ανάκαμψη, στην έλευση κεφαλαίων, στις επενδύσεις και στις δουλειές. Αυτό το βήμα αποτελεί την αποτελεσματικότερη θωράκισή μας απέναντι στους κινδύνους.
<h3><strong>Οι πιστωτές πιέζουν, η κοινωνική διαμαρτυρία μεγαλώνει. Πόσο θα αντέξει το σκοινί;</strong></h3>
Ένα είναι βέβαιο: η κρίση στην Ελλάδα παρατράβηξε, και σε χρόνο και σε μέγεθος και σε βάθος. Ακόμη και οι πιο δημιουργικοί και αισιόδοξοι άνθρωποι είναι καταβεβλημένοι οικονομικά και συναισθηματικά. Ας ρίξουμε μια ματιά στην Κύπρο, που βγαίνει από τα μνημόνια, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, που παρουσιάζει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, στην Ιρλανδία κ.λπ.

<em><strong>Γιατί άραγε η Ελλάδα σέρνεται, αγκομαχώντας, με τον λαό της να υποφέρει;</strong></em> Ας δούμε τι έκαναν οι άλλοι που πετυχαίνουν. Τι κάνουν, για παράδειγμα, οι Κύπριοι και ξαναμπαίνουν στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης; Κάνουν απλά μια εθνική προσπάθεια βασισμένη σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο δικαιοσύνης και αναλογικής κατανομής των βαρών.

Πατριωτικό καθήκον σήμερα για την κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις είναι η φυγή μπροστά, βασισμένη σε μια εθνική κοινωνική συμφωνία σταθερότητας, δικαιοσύνης, αλλαγών και κινήτρων για τους δημιουργικούς ανθρώπους να συμβάλουν στη μεγέθυνση της οικονομίας και στην ποθούμενη απασχόληση.

Η σημερινή στασιμότητα αποτελεί πλήγμα στην προσπάθεια των Ελλήνων, με κίνδυνο να ακυρώσει τις θυσίες τους.
<h3><strong>Έχει νόημα η συζήτηση για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς;</strong></h3>
Ας μη μιλάμε με τον όρο «κεντροαριστερά». Ας της αποδώσουμε το πραγματικό, ελληνικό της όνομα και νόημα, που είναι η προοδευτική παράταξη με ιστορικές καταβολές στη διαδρομή του σύγχρονου ελληνικού έθνους και του ελληνισμού.

Η προοδευτική παράταξη εκφράστηκε και εκπροσωπήθηκε διαχρονικά, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε ιστορικής φάσης με διάφορα ονόματα, με μεγάλους ιστορικούς ηγέτες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Σήμερα είναι αναγκαία η ανασύνταξή της για την κινητοποίηση όλου του ελληνισμού με στόχο την επίτευξη του επόμενου εθνικού προτάγματος.

<em><strong>Το νέο πρόταγμα είναι η οργανική σύνδεση της Ελλάδας και του σύγχρονου ελληνισμού με την παγκοσμιοποίηση.</strong></em> Η ανοιχτή Ελλάδα στον σύγχρονο κόσμο της παγκοσμιότητας. Ένας κόσμος επικίνδυνος και ασταθής. Ταυτόχρονα όμως και ένας κόσμος γεμάτος ευκαιρίες.

Πιστεύω ότι η προοδευτική παράταξη μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα και τους Έλληνες σε αυτή τη νέα περιπέτεια με ασφάλεια και δικαιοσύνη.
<h3><strong>Αν ενωνόταν το ΠΑΣΟΚ με το Ποτάμι, θα προέκυπτε ισχυρός τρίτος πόλος;</strong></h3>
Θα ήταν πολύ απλό να προέκυπτε η δημιουργία ενός πόλου από τη συγχώνευση δύο ή περισσότερων κομμάτων. Η γνώμη μου είναι ότι απαιτείται μια καινούργια αρχή, που ξεκινάει από τις ζωντανές δυνάμεις της Ελλάδας, τις λαϊκές δυνάμεις, που με κάθε ευκαιρία δίνουν έντονο «παρών», τους ανθρώπους που διψούν για δημιουργία και προκοπή.

Να ξεκινήσουμε, λοιπόν, όλοι μαζί για τη δημιουργία όχι απλώς ενός τρίτου πόλου αλλά αυτής της πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας και την υπογραφή ενός νέου εθνικού κοινωνικού συμβολαίου. Έτσι αντιλαμβάνομαι τη συγκρότηση των δυνάμεων της προοδευτικής παράταξης.

<em><strong>Οποιαδήποτε προσπάθεια διευθετήσεων σε κεντρικό επίπεδο είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Είναι ενθαρρυντικό ότι απ’ όλες τις πλευρές ακούγεται η θέση για μια καινούργια αρχή, πράγμα που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επιτυχία ενός εγχειρήματος.</strong></em>