<strong>Ομιλία Υπουργού Υποδομών Μεταφορών &amp; Δικτύων, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο «Εθνική Αρχή Συντονισμού Πτήσεων και άλλες διατάξεις» </strong><!--more-->
<div id="stcpDiv">

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μπω στην ουσία των διατάξεων του νομοσχεδίου θα ήθελα να αναφερθώ και εγώ σε δύο θέματα που τρέχουν αυτή την ώρα στην επικαιρότητα. Το ένα αφορά τα 25 ευρώ για την είσοδο στα νοσοκομεία. Θα ήθελα να πω στους συναδέλφους που έθιξαν το θέμα ότι αποτελεί αρετή στην πολιτική η δυνατότητά μας να εξετάζουμε, να επανεξετάζουμε και να αξιολογούμε τις αποφάσεις τις οποίες λαμβάνουμε και να βελτιώνουμε την πολιτική μας κάθε μέρα όλο και περισσότερο.

Κατ’ αυτή την έννοια αυτό που έγινε είναι απολύτως θετικό. Ικανοποιεί το αίσθημα των πολιτών και ικανοποιεί –νομίζω- μια ιδιαίτερα ευαίσθητη πλευρά της πολιτικής που είναι η δημόσια υγεία, η υγεία των Ελλήνων πολιτών, σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή. Υπό αυτό το πρίσμα αντιμετωπίζω –εγώ τουλάχιστον- αυτό το ζήτημα.

Το δεύτερο ζήτημα που θέλω να σχολιάσω το έθεσαν και ορισμένοι συνάδελφοι με διάφορους τρόπους. Θέλω να το προσεγγίσω με έναν διαφορετικό τρόπο το ζήτημα της τρομοκρατίας, τη δραπέτευση κάποιου ισοβίτη, ο οποίος είχε άδεια και δεν παρουσιάστηκε. Θέλω να προσεγγίσω όλο το ζήτημα με μία, θα έλεγα, αναστοχαστική διάθεση.

Πριν από δύο μήνες περίπου σκοτώθηκε από έναν μαχαιροβγάλτη ένα νέο παιδί, ο Παύλος Φύσσας. Και μετά, πριν από περίπου ένα μήνα, δολοφονήθηκαν δύο νέα παιδιά από κάποιους που ανέλαβαν και την ευθύνη. Ήταν δυο δολοφόνοι, οι οποίοι σκότωσαν δύο παιδιά.

Έχουν περάσει από τότε –επαναλαμβάνω- δύο μήνες και ένας μήνας αντίστοιχα και στη μεν περίπτωση του Παύλου Φύσσα υπήρξαν μεγάλες κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες. Βλέπουμε, όμως, με πολύ λύπη ότι σιγά-σιγά σβήνει το γεγονός, η μνήμη του ανθρώπου αυτού μέσα στην κοινωνία. Για δε τα δύο παιδιά υπήρχε μια αναφορά η οποία κατά τη γνώμη μου είναι πολύ προσβλητική. Υπήρχε μια αναφορά σε όλα τα μέσα ενημέρωσης ότι είχαμε τη δολοφονία δύο χρυσαυγιτών και όχι δύο νέων παιδιών. Αυτό είναι ντροπή και προσβολή στη μνήμη των παιδιών. Υπάρχουν κάποιες οικογένειες πίσω που υποφέρουν. Και ξέρετε ποια είναι η δική μου στάση απέναντι στη Χρυσή Αυγή, για να είμαστε καθαροί σε αυτό.

Θέλω να το συνδέσω με αυτό που συνέβαινε στο παρελθόν, γιατί φοβούμαι ότι επαναλαμβάνουμε ως ελληνική κοινωνία τα ίδια λάθη. Τα θύματα της «17 Νοέμβρη» ζούσαν μέσα στη σιωπή και την ντροπή, διότι ουσιαστικά ντρέπονταν να δηλώσουν το πένθος τους και να αναδείξουν τον πόνο τους ως οικογένειες εξαιτίας του κλίματος που κυριαρχούσε για πολλά χρόνια. Το ίδιο και οι αρχές δεν έκαναν μια συστηματική προσπάθεια για τη διερεύνηση και τελικά την εξόντωση του ζητήματος.

Ήμασταν θύματα μιας θεωρίας συνομωσίας. Κυριαρχούσαν διάφορες θεωρίες. Τις ξέρετε, δεν χρειάζεται να τις επαναλάβω.

Το κρίσιμο, όμως, είναι το εξής: Όπως τότε, έτσι και σήμερα οδηγούμαστε και πάλι στη λήθη. Αυτό δεν είναι καλό, δεν είναι θετικό για την κοινωνία μας και τη χώρα. Πρέπει να αναδείξουμε τη μνήμη αυτών των αδικοχαμένων ανθρώπων που δολοφονούνται από πράξεις βίας. Πρέπει να αναδείξουμε και να ζητήσουμε την καταδίκη με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο κάθε φορά που εμφανίζονται τέτοια ζητήματα, για να είμαστε πραγματικά μια κοινωνία και μια χώρα η οποία σέβεται, στην πράξη, την ανθρώπινη ζωή.

Όσο γι’ αυτό καθ’ αυτό το ζήτημα, είναι προφανές ότι είδα τις ανακοινώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης. Πρέπει να σας πω ότι δεν τον ζηλεύω διότι ο άνθρωπος καλείται ως υπουργός, να διαχειριστεί μια εφιαλτική κατάσταση που συνδέεται με το σωφρονιστικό σύστημα στη χώρα. Οι ανακοινώσεις του είναι προς τη σωστή και θετική κατεύθυνση. Εύχομαι πολύ γρήγορα να γίνουν πραγματικότητα.

Δεν θα μείνω σχεδόν καθόλου στο ζήτημα των άρθρων που αφορούν το Τεχνικό Επιμελητήριο. Απλά θέλω να πω ότι δεν ετέθη ζήτημα αντισυνταγματικότητας από την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Επίσης, είναι σαφές πλέον ότι οι διατάξεις αφορούν μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και νομικά πρόσωπα και όχι κάποιες κερδοφόρες ανώνυμες εταιρείες.

Θέλω, επίσης, να πω, για μια ακόμη φορά, ότι εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι την πολιτική και βρίσκομαι εδώ, σε αυτό το βήμα και σε αυτήν τη θέση, για να υπηρετώ το δημόσιο συμφέρον, όχι για να υπηρετώ και να χαϊδεύω τα αυτιά κάποιων οι οποίοι είναι εδώ απ’ έξω και πιέζουν εσάς για να μην κάνουμε καλά τη δουλειά μας εδώ μέσα. Αυτό δεν μπορώ να το κάνω.

Γι’ αυτό απάντησα ότι δεν πρόκειται να πάρω πίσω αυτές τις διατάξεις. Τις θεωρώ αναγκαίες, ως ένα βήμα μπροστά, για να επιλύσουμε τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τον τεχνικό κόσμο της χώρας. Δεν είναι πανάκεια. Συμφωνώ με τον κ. Παπαδημούλη.

Να ορίσετε ονομαστική ψηφοφορία. Είναι χρήσιμο, να το κάνετε. Προσοχή, όμως, γίνεται μία προσπάθεια, ένα βήμα μπρος για να κάνουμε το επόμενο.

Δέχτηκα κάποιες προτάσεις τώρα που λένε ότι η Ένωση των Τεχνολόγων ζητάει να μπει στους φορείς αυτούς και να συμμετέχει. Ευχαρίστως, με μια προϋπόθεση όμως, ότι αυτό δεν θα αποτελεί πρόσχημα για να μη γίνει τίποτα. Άρα, λοιπόν, δέχομαι να συμμετάσχουν οι φορείς αυτοί και όποιος άλλος φορέας θέλει με την προϋπόθεση –επαναλαμβάνω- ότι θα είναι σαφές από τη διάταξη ότι αν αυτοί δεν θέλουν, ή αν θέλουν να μπλοκάρουν τη δημιουργία αυτών των θεσμών, είναι προφανές ότι οποιοσδήποτε άλλος θέλει, πρέπει να προχωρήσει.

Εγώ συμφωνώ πάντως να συμμετέχουν. Ζήτησα από τους συνεργάτες μου και τους συναδέλφους που το προτείνουν, που συνεργάζονται με τις ενώσεις να προτείνουν λύσεις.

Επίσης, με το Υπουργείο, με τις υπηρεσίες μου έχουμε άριστες σχέσεις. Δεν αφαιρώ καμιά αρμοδιότητα. Μιλάω και με τους διευθυντές, τους τμηματάρχες, τους υπαλλήλους και δεν υπάρχει κανένα ζήτημα. Υπάρχουν κάποιοι επαγγελματίες συνδικαλιστές, εδώ απ’ έξω, οι οποίοι μιλάνε εξ ονόματος του εαυτού τους. Και τους είπα ότι θα τους καταγγείλω και το λέω και σε εσάς τώρα. Θα προχωρήσω και σε άλλες καταγγελίες οι οποίες έχουν να κάνουν με το ρόλο κάποιων απ’ αυτούς. Και όταν λέω «ρόλο», δεν εννοώ τίποτα ανήθικο. Εννοώ πολύ απλά ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε έτσι στο δημόσιο.

Για την Αρχή Συντονισμού Πτήσεων ετέθη το ζήτημα γιατί την αλλάζουμε και γιατί δεν αφήσαμε την παλιά. Διότι απλούστατα η σύνθεση της παλαιάς δημιουργούσε προβλήματα, γιατί υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων. Επίσης, υπήρχε πολλές φορές μια σύμπτωση συμφερόντων, δημιουργούνταν πλειοψηφίες οι οποίες υπονόμευαν ένα έργο το οποίο –πολύ σωστά είπε προηγουμένως ο κ. Βορίδης- είναι ένα εθνικό έργο.
<blockquote><strong>Το πτητικό έργο της χώρας είναι ένα εθνικό έργο. Είναι περιουσία, είναι επένδυση. Σε μια χώρα τουριστική, όπως η Ελλάδα, σε μια χώρα που θέλουμε να αυξήσουμε τις αναχωρήσεις το επόμενο χρονικό διάστημα είναι προφανές ότι εμείς πρέπει να είμαστε ελκυστικοί.</strong></blockquote>
Θέλω να σας πω ότι γίνεται μια εξαιρετική δουλειά στον τομέα της ρύθμισης της εναέριας κυκλοφορίας. Οι ελεγκτές της εναέριας κυκλοφορίας και η χρήση του ελληνικού ουρανού, του FIR Αθηνών και των αεροδρομίων, γίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αυξάνουμε διαρκώς τα έσοδα. Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες μπαίνει και το Κόσσοβο ως εναέριος χώρος, που σημαίνει ότι θα χρησιμοποιείται σαν συνέχεια του Κοσσόβου, όπως αποφάσισε το Eurocontrol, ο ελληνικός εναέριος χώρος. Συνεπώς, έχουμε μια θετική εξέλιξη.

Σε ό,τι αφορά το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», θέλω να σας πω ότι είναι ένα πολύ μεγάλο περιουσιακό στοιχείο. Είναι μια μεγάλη και σημαντική επένδυση για τη χώρα. Πριν από λίγο καιρό, όπως ξέρετε, οι Γερμανοί της Hochtief πούλησαν περίπου το 28%, το ποσοστό τους, σε έναν πολύ σημαντικό επενδυτικό φορέα, τον PSP, ένα επενδυτικό fund του Καναδά, οι οποίοι έχουν σταθερές αποδόσεις της τάξεως του 8% με 9% και είναι τύχη το γεγονός ότι αυτό το συγκεκριμένο επενδυτικό ταμείο μπήκε στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Αυτό σημαίνει εμπιστοσύνη.

Σε ό,τι αφορά τα περιφερειακά αεροδρόμια, ας είμαστε ειλικρινείς και καθαροί. Η ιδιωτικοποίηση δημιουργεί κίνητρα, για να πυκνώσουν οι αφίξεις στα περιφερειακά αεροδρόμια, διότι είναι κίνητρο για έσοδα. Συνεπώς, το επόμενο χρονικό διάστημα θα υπάρχει πολύ περισσότερη κίνηση στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας.

Τελειώνω με το θέμα της Εγνατίας. Η Εγνατία είναι ένας οδικός άξονας περίπου 620 χιλιομέτρων και μαζί με τους καθέτους φτάνει στα 850 χιλιόμετρα, που κάποια στιγμή θα οδηγηθεί προς ιδιωτικοποίηση. Το θέμα, όμως, δεν είναι η ιδιωτικοποίηση. Το ζήτημα είναι ότι αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν χιλιάδες φορτηγά αυτοκίνητα τρίτων χωρών, Τουρκίας, Βουλγαρίας, Αλβανίας και δεν πληρώνει σχεδόν κανείς τίποτα.

Επειδή άκουσα πολλούς από εσάς που είπατε ότι αυτός ο δρόμος έγινε με λεφτά του ελληνικού δημοσίου, θέλω να σας πω ότι υπάρχουν ακόμη δάνεια -ο κ. Βορίδης έκανε Υπουργός Δημοσίων Έργων και το γνωρίζει πολύ καλά- που αποδίδονται, 250 εκατομμύρια τα οποία αποδίδονται από το ελληνικό δημόσιο. Δεν μπορεί ο χρήστης να μην πληρώνει. Αυτό δεν υπάρχει πουθενά, σε καμία χώρα και νομίζω ότι είναι κοινωνικά ορθό και δίκαιο, ο χρήστης δηλαδή να πληρώνει τη χρήση του δρόμου που κάνει. Άρα, λοιπόν, αφορά όλους όσους χρησιμοποιούν το δρόμο.

Ποια είναι η καινοτομία και ποιο είναι το στοιχείο που θα καθιστά δίκαια τα διόδια της Εγνατίας; Είναι το αναλογικό σύστημα, το οποίο με υπουργική απόφαση και με νόμο εγκαθίσταται, έτσι ώστε οποιοσδήποτε –είτε το ίδιο το κράτος είτε ο ιδιώτης- θα χρησιμοποιεί το σύστημα των αναλογικών διοδίων, που σημαίνει ότι όσα χιλιόμετρα κάνεις, αυτά θα πληρώνεις.

Ευχαριστώ πολύ.

</div>