Επειδή το ψέμα έχει κοντά πόδια, ευτυχώς γίνονται ερωτήσεις για να αποκαλύπτεται όχι μόνο το ψέμα, αλλά και η διαβολή, η συκοφαντία και η σκόπιμη διαστρέβλωση. Κάποιοι, οι οποίοι εμφανίζονται ως «Ηρακλής», υποτίθεται, του δημοσίου συμφέροντος, δεν ξέρω τίνος συμφέροντα υπηρετούν κατά καιρούς.

Έχω την αρετή και το προνόμιο να μιλάω με αυτόν τον τρόπο, διότι είμαι περήφανος που είμαι πολιτικός. Είμαι έντιμος άνθρωπος και πολιτικός και δεν επιτρέπω σε κανέναν, αν δεν έχει στοιχεία, να αμφισβητεί την εντιμότητά μου. Όσο για τους βαστάζους της διαπλοκής, υπάρχουν και οι βαστάζοι των εκβιαστών, ξέρετε. Ελπίζω να μην υπάρχουν κάποιοι εδώ μέσα γιατί όσο υπάρχει στο Υπουργείο η δική μου παρουσία, οι εκβιαστές δεν θα πάρουν ποτέ ούτε ένα ευρώ. Όπως, επίσης -επειδή το θέλετε κι εσείς- δεν θα πάρει κανείς που δεν το δικαιούται ούτε ένα ευρώ παραπάνω όσο είμαι εγώ στο Υπουργείο. Αυτό να το έχετε υπόψη σας.

Ας προχωρήσουμε τώρα στην υπόθεσή μας, για να αποκαλύψουμε το μεγάλο ψέμα και τη μεγάλη διαστρέβλωση: θέλω να θυμίσω ότι πριν από δέκα μήνες, το Δεκέμβριο του 2013, ψηφίστηκαν στη Βουλή οι συμβάσεις επανεκκίνησης των έργων των αυτοκινητοδρόμων. Σήμερα, ως γνωστόν, οι εργασίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Δουλεύουν χιλιάδες άνθρωποι, δουλεύουν εκατοντάδες επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, αυξάνεται το ΑΕΠ της χώρας, υπάρχουν χιλιάδες μηχανήματα στους δρόμους και χιλιάδες επιχειρήσεις παραγωγής υλικών δουλεύουν. Γενικότερα, αυτήν τη στιγμή διαμορφώνονται και δημιουργούνται οι νέοι οδικοί άξονες της χώρας.

Σε ορισμένα τμήματα των αρχικών συμβάσεων, όπως το τμήμα Πάτρα-Πύργος και Πύργος -Καλό Νερό- Τσακώνα, τα έργα αυτά σταμάτησαν, δεν εντάχθηκαν στις συμβάσεις που ψηφίσαμε το Δεκέμβριο και εξαιρέθηκαν λόγω έλλειψης χρηματοδοτικών πόρων της προηγούμενης περιόδου του ΕΣΠΑ. Δεν υπήρχαν τα χρήματα από την πλευρά του ελληνικού δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των τραπεζών και των παραχωρησιούχων, ώστε να συντάξουν ένα μοντέλο βιώσιμο και να το δώσουν στην Βουλή για να το ψηφίσει. Υπήρξε μια συμφωνία της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων να πάει το έργο αυτό πίσω.

Προσέξτε όμως. Στη Βουλή, όλοι οι Βουλευτές, όλων των κομμάτων, ψήφισαν το άρθρο 5 του ν.4219/2013. Στο συγκεκριμένο άρθρο ο οδικός άξονας «Αυτοκινητόδρομος Πάτρα-Πύργος-Τσακώνα» χαρακτηρίζεται ως έργο υποδομής και άμεσης προτεραιότητας, προκειμένου, αμέσως μετά την εξαίρεσή του από τη Σύμβαση Παραχώρησης του Έργου να προκηρυχθεί κατά προτεραιότητα ως δημόσιο έργο. Ενώ λίγο παρακάτω, παράγραφος 1, «το τμήμα από τον κόμβο Μιντιλογλίου, δηλαδή μετά το πέρας της παράκαμψης Πάτρας μέχρι τον Πύργο, θα κατασκευαστεί με μελέτες του παραχωρησιούχου». Τα καταθέτω στα Πρακτικά για να θυμηθεί ο κύριος συνάδελφος και όλη η Βουλή ότι το ψηφίσαμε όλοι εδώ μέσα.

Αν ο κύριος Νικολόπουλος δεν θέλει να κάνουμε δημόσιο έργο και θέλει να το δώσουμε στον παραχωρησιούχο – τώρα αγάπησε τον παραχωρησιούχο!- μπορώ να το πάρουμε πίσω, αν συμφωνήσει το Σώμα. Να ρωτήσουμε και τους Βουλευτές της Αχαΐας, Ηλείας, Μεσσηνίας. Γιατί ήταν με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελληνικής Δημοκρατίας, με απόφαση του συνόλου των Βουλευτών όλων των κομμάτων. Η πρώτη, λοιπόν, απάντηση είναι ότι δεν μπήκε στην παραχώρηση γιατί το ζήτησε η Βουλή να μπει κατ’ εξαίρεση ως δημόσιο έργο.

Η δεύτερη υπόμνηση που θέλω να κάνω -την οποία δε γνωρίζει ο κύριος Νικολόπουλος ή γνωρίζει και έρχεται εδώ να μας κάνει παραπλανητικές περιγραφές- είναι ότι ο νέος άξονας Πάτρα-Πύργος δεν ακουμπάει στον παλιό άξονα. Είναι πέντε χιλιόμετρα ανατολικότερα. Είναι κατά 90% μια καινούρια χάραξη. Για να ενημερώσετε τους συμπολίτες σας, έχουμε ήδη ανακοινώσει ότι θα συνδεθεί και ο Άραξος και η βιομηχανική περιοχή με το δρόμο. Μέσα στην ίδια εργολαβία.

Θέλω επίσης να θυμίσω ότι το έργο στην αρχική του μορφή δημοπρατήθηκε το 2006, πριν από οκτώ ολόκληρα χρόνια. Και τότε, ο σημερινός παραχωρησιούχος υπέβαλε προσφορά με έκπτωση και η τελική σύμβαση ήταν 340 εκατομμύρια.

Προσέξτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η προσφορά του, επαναλαμβάνω, η τελική του έκπτωση και το τελικό συμβατικό αντικείμενο ήταν 340 εκατομμύρια. Μετά τη δημοπράτηση, μετά την έκπτωση, ήταν το τελικό κόστος του έργου. Αυτό είναι το τελικό κόστος του έργου. Τριακόσια σαράντα εκατομμύρια από τον παραχωρησιούχο, οκτώ χρόνια πριν.

Το Φεβρουάριο του 2014 οι υπηρεσίες του Υπουργείου ζήτησαν την ένταξη του έργου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Εμπροσθοβαρώς, γιατί δεσμευθήκαμε εδώ στην Επιτροπή και γιατί το λέει ο νόμος «κατά προτεραιότητα». Πριν την πλήρη έγκριση του νέου συγχρηματοδοτούμενου προγράμματος, προκειμένου να υλοποιηθεί η δέσμευση του νόμου, εστάλη στο Υπουργείο Ανάπτυξης για να πάρουμε ένα ενάριθμο έργο βάζοντας τον ενδεικτικό προϋπολογισμό των 340 εκατομμυρίων ευρώ. Πολύ σωστά και πολύ έντιμα έκανε η υπηρεσία. Στο μεταξύ ζήτησε η υπηρεσία, όπως ορίζει ο νόμος, το εδάφιο α του άρθρου 5, τις μελέτες του 2006, να τις επικαιροποιήσουν ως προς τις ποσότητες. Είναι ακριβές λοιπόν, αυτό που είπα ότι υπάρχουν πλήρεις μελέτες.

Βγαίνει δημόσιο έργο, υπάρχει άλλο τιμολόγιο. Στα τιμολόγια του δημοσίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν 9% απρόβλεπτες δαπάνες επί του συνόλου των εργασιών. Στην περίπτωσή μας υπάρχουν και 15 εκατομμύρια επιπλέον για τη νέα κατηγορία, το νέο είδος στηθαίων ασφαλείας, καλύτερης ποιότητας που απαιτείται.  Είκοσι εννιά και δεκαπέντε λοιπόν, μας κάνουν σαράντα τέσσερα εκατομμύρια επιπλέον.

Τι προβλέπει, λοιπόν, ο νόμος; Ο ν. 3669/2008 προβλέπει συγκεκριμένο τιμολόγιο εργασιών, προβλέπει 29 εκατομμύρια απρόβλεπτα, προβλέπει 15 εκατομμύρια για τα καινούργια στηθαία ασφαλείας.

Κύριε Νικολόπουλε, εγώ αυτό που λέω το εννοώ και δεν γράφω ότι να ’ναι στα χαρτιά μου, ούτε απευθύνω ερωτήσεις στους συναδέλφους μου -όταν είμαι Βουλευτής και τιμώ τη θέση μου- ούτε δέχομαι από κανένα να μου υποδεικνύει και να μου καταγγέλλει πράγματα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αυτό που λέω το εννοώ.

Θέλω, λοιπόν, να σας πω το εξής: επειδή είμαι αποφασισμένος το κάθε ευρώ που ξοδεύεται στο Υπουργείο μου να το τιμώ και να το σέβομαι, αν βρείτε ένα ευρώ που έφυγε κατά λάθος, χωρίς σεβασμό, να το πείτε. Μη λέτε αυτά που γράφουν οι εκβιαστές, αυτοί που είναι κάθε μέρα έξω από την πόρτα των Εισαγγελέων και έχουν απλήρωτους τους εργάτες τους, αυτοί που έχουν παρατήσει τα έργα στη μέση, αυτοί που ζητούν μεροκάματα. Αυτά τελείωσαν.

Αποφασίστηκε να γίνει δημοπράτηση του έργου με κατ’ αποκοπήν τίμημα. Και αυτό τι σημαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ότι 29 εκατομμύρια δεν θα καταβληθούν. Γι’ αυτό αγαπάμε, σεβόμαστε και τιμάμε τον ιδρώτα του ελληνικού λαού.

Έρχομαι, όμως, τώρα στο κρίσιμο, στην απάτη που πάτε να κάνετε, την παραπλάνηση. Η ερώτηση του κυρίου συναδέλφου -εγώ θα πω καλοπροαίρετα- επιχειρεί να συγκρίνει ανόμοια πράγματα, ανόμοια μεγέθη και τελικά οδηγεί σε παραπλάνηση εδώ μέσα. Συγκρίνει, λοιπόν, το ποσό των 340 εκατομμυρίων ευρώ, που είναι η τελική προσφορά του μειοδότη παραχωρησιούχου μετά το διαγωνισμό και την έκπτωση, με τον προϋπολογισμό του ίδιου έργου που δημοπρατείται μετά από οκτώ χρόνια. Τι κάνετε, λοιπόν, εσείς; Λέτε: «340 είναι. Γιατί δεν βάζετε 340;». Μα, διαγωνισμός γίνεται. Θα πάρουμε εκπτώσεις, θα υπάρξει ανταγωνισμός.

Θέλω, λοιπόν, επειδή αυτό που λέω γράφεται στα Πρακτικά, να σας πω το εξής: το κόστος θα είναι μικρότερο από τα 340 εκατομμύρια, με 15 εκατομμύρια επιπλέον καινούργια στηθαία ασφαλείας, που είναι μία δαπάνη η οποία δεν μπορεί να αποφευχθεί λόγω του νέου κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το έργο, λοιπόν, θα είναι φθηνότερο και τότε εσείς που βιάζεστε να προσδιορίσετε υψηλότερο κόστος κατηγορώντας την Κυβέρνηση κι εμένα, θέλω να σας πω να μου κάνετε μια ερώτηση, για να χαρούμε όλοι μαζί και όλο το Κοινοβούλιο, που σεβόμαστε με πάρα πολύ μεγάλη αφοσίωση το συμφέρον του ελληνικού λαού και τους πόρους.

<strong><span style="text-decoration: underline;">Δευτερολογία</span></strong>

Ευχαριστώ πολύ τον κύριο συνάδελφο για τα καλά του λόγια. Εγώ δεν είμαι κλαψιάρης, κύριε Νικολόπουλε, για να έρχομαι να λέω ότι με εκβιάζουν. Δεν εννοώ ότι με εκβιάζει κανένας. Δεν μπορεί να με εκβιάσει. Δεν τολμάει να με εκβιάσει. Αλλοίμονο, αν γινόταν, μετά από τόσα χρόνια στην πολιτική. Απλώς λέω ότι είναι ένας χώρος με έναν ανταγωνισμό ο οποίος καλλιεργήθηκε άρρωστα για πολλές δεκαετίες.

Πιστεύουν ορισμένοι ότι έχουν τη δυνατότητα μέσα από διάφορες υπόγειες διαδικασίες να εκβιάζουν. Αυτό δεν με αφορά. Όσο γι’ αυτούς που γράφουν -επειδή είμαι πολιτικός και δεν μου αρέσουν τα δικαστήρια, αν και νομικός- πιστεύω ότι οι απαντήσεις δίνονται πολιτικά. Έδωσα, λοιπόν, την απάντησή μου εδώ. Αν ξαναϋπάρξει, να είστε βέβαιος ότι και δημόσια θα δώσω την απάντηση που πρέπει και θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να προστατέψω την τιμή μου. Αυτά που έγραφαν αυτοί οι κύριοι δεν είναι αποδεκτά, είναι απαράδεκτα και στοχεύουν αλλού. Πού στοχεύουν; Άμα χρειαστεί, θα ανοίξουμε και τέτοια κουβέντα.

Επιπλέον, παρακαλώ πολύ κρατήστε το: θα περιμένω απ’ τον κύριο συνάδελφο ή όποιον άλλο συνάδελφο θέλει, όταν θα ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός, να έρθει να μου κάνει μια ερώτηση πόσο θα έχει κοστίσει το έργο.

Σε ό,τι αφορά αυτό καθ’ αυτό το δρόμο, πρώτον, κύριε Νικολόπουλε, στο δρόμο αυτό δεν θα υπάρξουν διόδια, δηλαδή στο δρόμο Πάτρας-Πύργου. Δεύτερον, θα γίνει συνδετήριος, πλήρης, κανονικός δρόμος μεταξύ του δρόμου αυτού και της βιομηχανικής περιοχής. Επίσης, θα γίνει συνδετήριος άξονας Πάτρας-Πύργου-Αράξου. Αυτά συμπεριλαμβάνονται μέσα στην εργολαβία κανονικά, όπως έχουμε πει. Ευχαριστώ πολύ.

&nbsp;