Δανείζομαι τον τίτλο από το ομώνυμο βιβλίο του Eckhart Tolle, προκειμένου να μιλήσω για δύο θέματα που συχνά τίθενται στο πλαίσιο του coaching: την αναβλητικότητα και το άγχος. Συνήθως το ένα τρέφει το άλλο δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο. Καθυστερούμε να φέρουμε σε πέρας δουλειές που θεωρούμε ανιαρές ή δύσκολες και όσο οι εκκρεμότητες συσσωρεύονται τόσο δυσκολότερο γίνεται το να ξεκινήσουμε.

Αν αναβάλλουμε, χωρίς να μας απασχολεί στο ενδιάμεσο, τουλάχιστον περνάμε καλά μέχρι να χτυπήσει το καμπανάκι της ασυνέπειας. Όμως τις περισσότερες φορές μας τρώει η έγνοια, ενώ κάνουμε άλλα πράγματα. Το αποτέλεσμα είναι lose-lose: ούτε την υποχρέωση κλείνουμε ούτε διασκεδάζουμε με τις άλλες δραστηριότητες με τις οποίες καταπιανόμαστε.

Το βιβλίο του Tolle κατ΄εμέ δρα απελευθερωτικά, τονίζοντας ότι τελικά το μόνο που έχουμε, το μόνο που ελέγχουμε -κατά κάποιο τρόπο- είναι το τώρα. Μένοντας εστιασμένοι και συνειδητοποιημένοι στο τώρα, παρατηρώντας τι συμβαίνει μέσα μας και έξω μας, είμαστε και αποδοτικοί και ήρεμοι. Αποφασίζω για παράδειγμα να κάνω ηλεκτρονική αρχειοθέτηση στον υπολογιστή μου, κάτι που έχω αναβάλει για εβδομάδες, γιατί το βαριέμαι αφάνταστα. Πρώτα από όλα σημαντικό είναι να γίνει έστω μια αρχή. Χρειάζομαι τρεις ώρες για αυτή τη δουλειά; Ας ξεκινήσω τουλάχιστον με μία. Οι μεγαλύτεροι στόχοι συχνά μας μπλοκάρουν. Και αυτή τη μία ώρα να διατηρώ την ενέργειά μου εκεί, να είμαι πλήρως παρούσα, χωρίς σκέψεις για το πόσο το καθυστέρησα ή πότε θα προλάβω τα άλλα. Παρατηρώντας τις επί τόπου σκέψεις και συναισθήματά μου, τα αποδέχομαι, τα «ξορκίζω» μέσω της αναγνώρισης και παραμένω εστιασμένη.

«Δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν. Αλλά μπορείς να καταστρέψεις το παρόν,
ανησυχώντας για το μέλλον», λέει ένα ρητό. Ξεφεύγοντας από την πλάνη του ψυχολογικού χρόνου, δεν σπαταλάς την ενέργειά σου ούτε σε θέματα που έχουν παρέλθει ούτε σε θέματα που ακόμα δεν έχουν καν δημιουργηθεί. Άλλο το να προνοώ με νηφαλιότητα κάνοντας κάθε στιγμή το καλύτερο που μπορώ, άλλο το να διασκορπίζομαι με άγχος. Επιλέγουμε την κάθε στιγμή και όλη μας η ζωή είναι τελικά μια αλληλουχία στιγμών.