Ακούω συχνά ως coach αυτή τη φράση, ειδικά από επαγγελματίες μεγαλύτερους σε ηλικία που έχουν χάσει τη δουλειά τους και είναι σε αναζήτηση σε μια αγορά που πάσχει. Ότι κάποιες φορές το συναίσθημα είναι βαρύ και νιώθουμε σαν βουνό την αναδιοργάνωση είναι και αληθινό και σεβαστό.

Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο ΟΜΩΣ στο οποίο δεν πρέπει να «τσιμπάμε»: η κατάσταση της αγοράς μάς δημιουργεί πλάνες αδυναμίας...για το πόσο καλοί είμαστε, για το τι μπορούμε να καταφέρουμε...Kαι άνεργοι να είμαστε τα προσόντα μας είναι εκεί και κανένα ξεκίνημα δεν είναι από το μηδέν!

Παραθέτω ένα email που ήρθε πρόσφατα στην HR Passport από έναν έμπειρο άνθρωπο που έψαχνε καιρό για το επόμενο βήμα και ένιωσα ότι αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα πολλών που αναζητούν εργασία.

«Κυρία Καρατώλου γεια σας. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πνευματική σας βοήθεια στο να μπορέσω να πιστέψω στον εαυτό μου και σε αυτό που είχα φτιάξει να το φέρω σε ένα καλό επίπεδο. Αποτέλεσμα τις λίστας με τους γνωστούς που μπορούν να βοηθήσουν (τις γνωριμίες) δούλεψε ως καταπέλτης, για βρω δουλειά σε Ναυτιλιακή και μάλιστα τώρα καταλαβαίνω όσα μου είχατε πει για το βιογραφικό μου το οποίο εγώ υποτιμούσα. Τώρα βλέπω τον σεβασμό των συναδέλφων στο γραφείο που ξέροντας πλέον ποιoς είμαι μου αποδίδουν τον σεβασμό που εγώ δεν έβλεπα μέσα μου διότι ήμουν χαμένος στην απελπισία της ανεργίας.

Σωστή αξιολόγηση των δυνάμεων μας, σωστή κατεύθυνση από εσάς την ειδικό και λίγο τύχη με τις γνωριμίες της λίστας και απογειωθήκαμε!»

Από τα πιο αισιόδοξα νέα που έχω ακούσει πρόσφατα... Κανείς δεν μπορεί να πάρει τον αυτοσεβασμό μας, αν δεν τον αφήσουμε εμείς. Το κοντέρ της πορείας μας ποτέ δεν μηδενίζεται στην ουσία του. Αλλά κι έτσι να νιώσουμε ότι έτυχε, πάλι έχουμε τις δυνάμεις να ξεκινήσουμε. Κάποιες στιγμές τις βρίσκουμε πιο εύκολα, κάποιες είναι καλύτερα κρυμμένες και θέλει χρόνο η αναζήτηση. Πάντα όμως είναι εκεί!