Σε σημαντικό πρόβλημα ανάγεται το γεγονός της ανάγκης ικανού αριθμού ρευματοπαθών να υποβάλλονται σε περιοδική ενδοφλέβια έγχυση των φαρμάκων τους.
Η ανάγκη αυτή παλιότερα υπήρχε σχεδόν αποκλειστικά για την χορήγηση αντινεοπλασματικών θεραπειών σε καρκινοπαθείς. Σήμερα αφορά επίσης μεγάλες ομάδες ατόμων που πάσχουν απο ρευματοειδή αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, ψωρίαση, φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου και υποβάλλονται σε ενδοφλέβια θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες όπως το infliximab, tocilizumab, abatacept, rituximab.
Η έγχυση πρέπει να γίνεται στο νοσοκομείο για ημερήσια νοσηλεία, στη μονάδα ενδοφλέβιας χορήγησης των βιολογικών παραγόντων. Απαιτείται η παρουσία ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού εκπαιδευμένου στην παρασκευή, την χορήγηση των ειδικών φαρμάκων καθώς και στην έγκαιρη διάγνωση αντιμετώπιση του επείγοντος.
Η μονάδα εγχύσεων πρέπει να διαθέτει κλίνες ή ανάκλιντρα για την άνετη και ασφαλή χορήγηση των φαρμάκων καθώς και εξοπλισμό αντιμετώπισης επείγοντος (καταπληξία, εμβολή, ανακοπή κ.λ.π) όπως συλλογές διασωλήνωσης, καθετηριασμού μεγάλων αγγείων, παροχές οξυγόνου, μάσκες θετικής πίεσης. Η παρασκευή των διαλυμάτων ιδανικά πρέπει να γίνεται στο χώρο του φαρμακείου σε ειδικό εργαστήριο παρασκευής των διαλυμάτων προκειμένου να χορηγείται η σωστή δόση ανά ασθενή. Σε περίπτωση πλεονάζοντος φαρμάκου αυτό να μην «πετάγεται» αλλά να χρησιμοποιείται και για άλλο ασθενή. Οι μονάδες ενδοφλέβιας χορήγησης των βιολογικών παραγόντων, σε χώρες της Ευρώπης εποπτεύονται ή ανήκουν στην Κλινική Φαρμακολογία.
Αυτές είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις που γίνονται αποδεκτές για την ορθή, ασφαλή και οικονομική έγχυση των βιολογικών παραγόντων σε χρονίως πάσχοντες οπως οι ρευματοπαθείς. Οι απαιτήσεις αυτές καθίστανται αναγκαίες αν συνυπολογίσει κανείς τον αυξανόμενο αριθμό των νοσούντων, το υψηλό κόστος των θεραπειών και την πιθανότητα ανταλαξιμότητας/υποκατάστασης των βιολογικών με βιοομοειδείς παράγοντες.
Ενδεικτικά αναφέρεται οτι σήμερα σε μεγάλο νοσοκομείο των Αθηνών η έγχυση γίνεται σε θαλάμους με ασθενείς με διάφορα νοσήματα και σε καρέκλες κοινές γύρω από ένα τραπέζι, χωρίς τη συνεχή παρουσία ιατρικού προσωπικού.
Η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.), ευαισθητοποιημένη από καιρό για το πρόβλημα, προσπάθησε να το επιλύσει στην αρχή με την βοήθεια των θεραπόντων ρευματολόγων, και στη συνέχεια με διάλογο με τις διοικήσεις των νοσοκομείων. Τα μέτρα που υποσχέθηκαν να ληφθούν, οπως η διάθεση κατάλληλου χώρου, κλινών και προσωπικού δεν προχώρησαν καθόλου. Το πρόβλημα της έλλειψης υποδομών στις ρευματολογικές κλινικές του Εθνικού Συστήματος Υγείας για την ενδοφλέβια χορήγηση των βιολογικών παραγόντων είχε παρουσιάσει στο πρόσφατο παρελθόν και η Σχολή Δημόσιας Υγείας ( Αθανασάκης Κ. και συνεργάτες Rheumatol Int 2012)
Η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.), για την ασφάλεια των ασθενών, του ιατρικού-νοσηλευτικού προσωπικού και για την πραγματοποίηση μεγαλύτερης οικονομίας, ζητά να δοθούν εγγυήσεις για την δρομολόγηση επιτέλους της δημιουργίας στα ρευματολογικά τμήματα των νοσοκομείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ειδικών μονάδων εγχύσεων βιολογικών παραγόντων με ανάλογες ευρωπαϊκές προδιαγραφές για τα άτομα με ρευματολογικά φλεγμονώδη νοσήματα.