Ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που διέσχισαν φέτος τη Μεσόγειο έχει πλέον ξεπεράσει τις 300.000, από τους οποίους σχεδόν 200.000 άνθρωποι έφτασαν στην Ελλάδα και 110.000 στην Ιταλία. Πρόκειται για μία μεγάλη αύξηση σε σχέση με το σύνολο του 2014, κατά το οποίο περίπου 219.000 άνθρωποι διέσχισαν τη Μεσόγειο.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι περίπου 2.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν χάσει φέτος τη ζωή τους ή αγνοούνται στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη. Στο συνολικό αριθμό των νεκρών δεν περιλαμβάνεται η χθεσινή τραγωδία έξω από τη Λιβύη όπου ο ακριβής αριθμός των νεκρών δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί. Την περασμένη χρονιά περίπου 3.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή έχουν δηλωθεί ως αγνοούμενοι στη Μεσόγειο.
Τις τελευταίες ημέρες, ακόμα περισσότεροι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε τρία ξεχωριστά περιστατικά.
Η Λιβυκή Ακτοφυλακή διεξήγαγε δύο επιχειρήσεις διάσωσης την Πέμπτη το πρωί, εφτά μίλια έξω από το λιμάνι της Zwara. Προσέγγισε δύο πλοιάρια στα οποία επέβαιναν περίπου 500 πρόσφυγες και μετανάστες και μετέφερε τους επιζώντες στις ακτές της Λιβύης. Περίπου 200 άνθρωποι αγνοούνται ακόμα και υπάρχει φόβος ότι είναι νεκροί. Ο αριθμός των σορών που έχουν ανασυρθεί δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα. Η Ερυθρά Ημισέληνος της Λιβύης βοηθάει στη περισυλλογή των σορών.
Την Τετάρτη (26 Αυγούστου), οι διασώστες που έσπευσαν να βοηθήσουν ένα πλοιάριο έξω από τις ακτές της Λιβύης βρήκαν 51 ανθρώπους νεκρούς από ασφυξία μέσα στο αμπάρι. Σύμφωνα με τους επιζήσαντες, οι διακινητές χρέωναν τους επιβαίνοντες λεφτά για να τους επιτρέψουν να βγουν έξω από το αμπάρι και να πάρουν ανάσα. Ένας από τους επιζώντες, ο 25χρονος Abdel από το Σουδάν είπε στους συναδέλφους μας «δε θέλαμε να κατεβούμε εκεί κάτω αλλά μας χτύπησαν με ξύλα και μας ανάγκασαν να κατέβουμε. Δεν υπήρχε καθόλου αέρας οπότε προσπαθούσαμε να ανεβούμε πάλι πάνω μέσα από την καταπακτή και να παίρνουμε ανάσες μέσα από τις σχισμές στο ταβάνι. Αλλά οι υπόλοιποι επιβαίνοντες φοβόντουσαν μην αναποδογυρίσει το πλοιάριο οπότε μας έσπρωχναν πάλι κάτω και μας χτυπούσαν και αυτοί. Ορισμένοι πατούσαν πάνω στα χέρια μας.» Ένας άλλος επιζών, ο Mahdi, ορθοπεδικός χειρούργος από τη Βαγδάτη, μας είπε ότι πλήρωσε 3.000 ευρώ για να βάλει τη γυναίκα του και τον δίχρονο γιο του στο πάνω κατάστρωμα.
Την περασμένη εβδομάδα (15 Αυγούστου), σε παρόμοιο περιστατικό, οι σοροί 49 ανθρώπων ανασύρθηκαν από το αμπάρι ενός άλλου πλοιαρίου. Πιστεύεται ότι πέθαναν επειδή εισέπνευσαν δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις.
Επίσης την Τετάρτη, ένα φουσκωτό σκάφος που μετέφερε περίπου 145 πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετώπισε πρόβλημα όταν ο οδηγός του επιχείρησε μια μανούβρα που έκανε το σκάφος να γείρει επικίνδυνα προς τη μία πλευρά. Ορισμένοι έπεσαν στη θάλασσα και δύο άνδρες πήδηξαν στο νερό για να τους σώσουν. Υπήρξε πανικός και ο κόσμος άρχισε να σπρώχνεται, με αποτέλεσμα τρεις γυναίκες να καταπλακωθούν μέχρι θανάτου μέσα στο σκάφος. Από αυτούς που έπεσαν στο νερό, οι 18 εξακολουθούν να αγνοούνται και υπάρχουν φόβοι ότι έχουν πνιγεί. Οι επιζώντες που διεσώθησαν μεταφέρθηκαν στη Λαμπεντούζα, ανάμεσά τους και ένα βρέφος δύο μηνών του οποίου η μητέρα ήταν μία από τις γυναίκες που πέθαναν πάνω στο σκάφος. Οι περισσότεροι από τους επιζήσαντες είναι σε κρίσιμη κατάσταση, έχουν υποστεί σοκ και έχουν κοψίματα και μελανιές στο σώμα τους.
Παρά τις συλλογικές προσπάθειες της κοινής Ευρωπαϊκής επιχείρησης έρευνας και διάσωσης υπό την αιγίδα της FRONTEX, στο πλαίσιο της οποίας έχουν σωθεί δεκάδες χιλιάδες ζωές φέτος, η Μεσόγειος εξακολουθεί να είναι η πλέον θανατηφόρα θαλάσσια οδός που ακολουθούν πρόσφυγες και μετανάστες.
Πολλοί από όσους φτάνουν μέσω θαλάσσης στη Νότια Ευρώπη, ιδίως στην Ελλάδα, προέρχονται από χώρες που πλήττονται από βία και συρράξεις, όπως η Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Χρήζουν διεθνούς προστασίας και συνήθως είναι εξουθενωμένοι σωματικά και με ψυχολογικά τραύματα.
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) καλεί όλες τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις να ανταποκριθούν με ολοκληρωμένο τρόπο και να δράσουν με ανθρωπιά και σύμφωνα με τις διεθνείς τους υποχρεώσεις.
Αν και οι παραπάνω αριθμοί είναι ιδιαίτερα μεγάλοι για την ήδη επιβαρυμένη δυνατότητα μεμονωμένων χωρών όπως η Ελλάδα, η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η Ουγγαρία, η Σερβία ή η Γερμανία, μέσα από συντονισμένη και συλλογική δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κατάσταση μπορεί να είναι διαχειρίσιμη. Όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες και η Ε.Ε. πρέπει να συμπράξουν προκειμένου να ανταποκριθούν στην επιδεινούμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να επιδείξουν υπευθυνότητα και αλληλεγγύη.