Τα άτομα που νιώθουν υποδεέστερα έναντι των άλλων συνήθως αναπτύσσουν έναν μηχανισμό άμυνας κατά τον οποίο τείνουν να απαξιώνουν τους άλλους γύρω τους. Έτσι θεωρούν πως δεν θα γίνει αντιληπτή η δική τους μειονεξία.

Συχνά, στην προσπάθεια να μην γίνουν αντιληπτά τα ελλείμματα τα οποία θεωρούν πως έχουν, τα άτομα με "σύμπλεγμα κατωτερότητας" ξεκινούν έναν διαρκή αγώνα με στόχο την τελειότητα. Πιστεύουν πως εάν τα κάνουν όλα από πριν "όπως πρέπει" κανένας δε θα μπει στη διαδικασία να εξετάσει το κατά πόσο είναι ικανά, αποδεκτά ή όχι.

Όταν τα άτομα που νιώθουν ανεπαρκή, δεν καταφέρουν να υπερκαλύψουν το "αδύνατο σημείο" τους, προσπαθούν να χτίσουν ένα τείχος ασφαλείας από τους γύρω τους. Έτσι, πολλές φορές νιώθουν άγχος όταν πρέπει να μιλήσουν δημόσια ή να προσεγγίσουν ένα άτομο του αντίθετου φύλου.

Τα άτομα με "σύμπλεγμα κατωτερότητας" είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην κριτική. Ενώ για κάποιον άλλο, η κριτική μπορεί να λειτουργήσει εποικοδομητικά προκειμένου να βελτιωθεί και να εξελιχθεί, το άτομο που νιώθει ότι μειονεκτεί, συχνά δεν μπορεί να ξεπεράσει τα σχόλια των άλλων, αλλά και ούτε να επεξεργαστεί το κατά πόσο είναι ρεαλιστικά αυτά που του λένε ή όχι.

Δεν είναι λίγες οι φορές που τα άτομα τα οποία υποτιμούν τον εαυτό τους, υιοθετούν υπερβολικές αντιδράσεις ή προβάλουν έντονα τον εαυτό τους σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν τους γύρω τους, "απομακρύνοντας τα βλέμματα" από το εκάστοτε επίμαχο, αδύνατο σημείο τους. Ωστόσο, τέτοιου είδους συμπεριφορές συνήθως αξιολογούνται ως αλλόκοτες και αρνητικές και έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.