Ένα κοριτσάκι ενός έτους στη Μ. Βρετανία είναι η πρώτη ασθενής, παγκοσμίως, στο οποίο επετεύχθη ανάσχεση της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας, χάρη σε πειραματική ανοσοθεραπεία.

Η ιατρική ομάδα του Νοσοκομείου Great Ormond Street του Λονδίνου, με επικεφαλής τον Δρ Πολ Βέις, σπεύδει να σημειώσει ότι, αφενός το αποτέλεσμα είναι ενθαρρυντικό, αφετέρου δε σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να μιλήσουν για θεραπεία του αιματολογικού καρκίνου.

«Θα πρέπει να περάσουν ένα έως δύο χρόνια ακόμη για να είμαστε σίγουροι, παρόλα αυτά θεωρούμε  ήδη σχεδόν θαύμα αυτό που συνέβη, με δεδομένο ότι ο καρκίνος της μικρής Λέϊλα Ρίτσαρντς ήταν πολύ επιθετικός» σχολιάζει ο Δρ Βέις.

Η μικρή Λέιλα διεγνώσθη με οξεία λεμφοβλαστική λευχαμία σε ηλικία τριών μηνών, κι ενώ υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία και μεταμόσχευση μυελού των οστών ο καρκίνος, μετά από την αρχική υποχώρησή του, επανεμφανίσθηκε και οι γιατροί προετοίμασαν τους γονείς για το μοιραίο.

Ωστόσο, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, σε συνεργασία με την εταιρεία βιοτεχνολογίας Cellectis, η οποία δημιουργεί μεταλλαγμένα ανοσοποιητικά κύτταρα (και ήδη χρηματοδοτεί μια ολοκληρωμένη κλινική δοκιμή της θεραπείας, που θα αρχίσει το 2016) πρότειναν στους γονείς μια πειραματική θεραπεία που είχε δοκιμαστεί μόνο σε ποντίκια και βρισκόταν υπό ανάπτυξη στο νοσοκομείο Great Ormond Street.

H <strong>θεραπεία</strong> βασίζεται στην γενετική τροποποίηση, με τη μέθοδο TALEN, των Τ-κυττάρων, τα οποία προέρχονται από υγιή δότη, και στη συνέχεια χορηγούνται ενδοφλεβίως με στόχο να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα που προκαλούν την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.

Αν και δεν ήταν βέβαιο ότι η θεραπεία θα ήταν αποτελεσματική, δύο μήνες αργότερα η μικρή ασθενής διαπιστώθηκε ότι δεν είχε ανιχνεύσιμο καρκινικό φορτίο στο αίμα της και μπορούσε πλέον να επιστρέψει σπίτι της.

«Εφαρμόσαμε τη νέα θεραπεία μόνο σε ένα μικρό γενναίο κοριτσάκι και πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί κατά πόσο θα αποτελεί την κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για όλα τα παιδιά. Αν όμως η επιτυχία επαναληφθεί, θα πρόκειται για ένα τεράστιο βήμα για τη θεραπεία της λευχαιμίας και άλλων καρκίνων», επισημαίνει ο Δρ Γουασίμ Κασίμ από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.