<strong>Η ενέσιμη θεραπεία με τη</strong> <strong>δραστική ουσία ranibizumab</strong> είναι <strong>αποτελεσματική </strong>στην αντιμετώπιση της πολλαπλασιαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, μιας συχνής οφθαλμολογικής πάθησης σε ασθενείς με διαβήτη.

Η <strong>διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια</strong> καταστρέφει τα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού, ενώ η πολλαπλασιαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια θεωρείται η πλέον προχωρημένη μορφή της πάθησης.

Σήμερα, <strong>με τη χρήση λέιζερ</strong> οι οφθαλμίατροι είναι σε θέση να διατηρήσουν την κεντρική όραση των ασθενών με πολλαπλασιαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, αλλά μερικές φορές επηρεάζεται αρνητικά η νυχτερινή και πλευρική όραση των ασθενών. Αυτό έχει οδηγήσει πολλές ερευνητικές ομάδες στην αναζήτηση άλλων θεραπειών, πιο αποτελεσματικών από το λέιζερ και με λιγότερες παρενέργειες.

Σύμφωνα με μελέτη που έγινε από το Αμερικανικό Εθνικό Οφθαλμολογικό Ινστιτούτο, η θεραπεία με ranibizumab ενδεχομένως να αντικαταστήσει στο μέλλον την επεμβατική αντιμετώπιση της πάθησης με λέιζερ, όπως γίνεται σήμερα.

«Τα ευρήματα μας παρέχουν επαρκείς αποδείξεις για μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική της θεραπείας με λέιζερ. Πρόκειται για την πρώτη σημαντική πρόοδο που σημειώνεται στη θεραπεία της πολλαπλασιαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας τα τελευταία 40 χρόνια» αναφέρει σε σχετικό δελτίο τύπου ο Δρ Πολ Σιεβινγκ διευθυντής του Αμερικανικού Εθνικού Οφθαλμολογικού Ινστιτούτου.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι ενέσεις με ranibizumab συντέλεσαν και στην πρόληψη μιας άλλης πάθησης, του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας. Μόνο το 9% των ματιών που έκαναν θεραπεία με ranibizumab εμφάνισαν συσσώρευση υγρού στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς, εν αντιθέσει με το 28% της ομάδας που έκανε λέιζερ.