Γράφει η Άννα Σταυράκη

Δεν χρειάζονται πολλά και βαριά αντιβιοτικά. Όσο λιγότερα τόσο καλύτερα. Ένας είναι ο μεγάλος εχθρός των λοιμώξεων ακόμα και μέσα στα νοσοκομεία. Το συχνό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών. Πριν λίγο καιρό έγινε έρευνα και προσπάθεια στη Γαλλία για περιορισμό των λοιμώξεων μέσα από το συχνό πλύσιμο των χεριών. Το αποτέλεσμα ήταν θεαματικό. Έως και 45% λιγότερες λοιμώξεις. Πειθαρχία και μόνο αυτή χρειάζεται τόνισε και ο καθηγητής κ. Αθανάσιος Σκουτέλης
Καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων, Διευθυντής Ε’ Παθολογικού Τμήματος και Μονάδας Λοιμώξεων Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός», Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων με αφορμή το 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Λοιμώξεων που διοργανώνεται από την Ελληνική Εταιρεία Λοιμώξεων.
Δυστυχώς στη χώρα μας χάνονται ανθρώπινες ζωές όχι από την έλλειψη αντιβιοτικών αλλά από την υπερκατανάλωσή τους. Το 60-65% των αντιβιοτικών δίνονται χωρίς συνταγή γιατρού.
Στην ουσία με τα πολλά αντιβιοτικά καταστρέψουμε και τα θετικά μικρόβια και παράλληλα αχρηστεύουμε τα πιο δυναμικά σκευάσματα. Τα μικρόβια γίνονται ανθεκτικά και δεν αντιμετωπίζονται εύκολα. Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις δεν είναι πάρα πολλές είπε ο κ. Σκουτέλης, είναι όμως θανατηφόρες γιατί εκεί οι οργανισμοί είναι πιο εξασθενημένοι από άλλες παθήσεις.
Από την άλλη υπάρχουν πολλά εμβόλια που πρέπει να κάνουν οι ενήλικες για να προστατευτούν. Είναι λανθασμένη η αντίληψη ότι πρέπει να σταματήσουμε τα εμβόλια ειδικά στα παιδιά γιατί τα βλάπτουν στη συνέχεια. Όπως αναφέρει ο κ. Άγγελος Πεφάνης Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, Συντονιστής-Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Γ.Ν.Ν.Θ.Α. «Η Σωτηρία» τα εμβόλια έχουν σώσει κόσμο. Έχουν μειώσει την παιδική θνησιμότητα. Όμως και οι ενήλικες πρέπει να κάνουν εμβόλια για γρίπη, πνευμονιόκοκο, έρπητα ζωστήρα, αντιτετανικό, και ηπατίτιδα Β. Επίσης ότι δεν επιχορηγεί το ταμείο δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστο εμβόλιο.
<strong>ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ</strong>
Παρότι η χώρα μας παρουσιάζει ελαφρώς αυξημένα σε σύγκριση με τις λοιπές δυτικές χώρες ποσοστά επίπτωσης της νόσου, η ανθεκτική φυματίωση ελλήνων και αλλοδαπών ασθενών με πολλαπλά ιατρικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα (άστεγοι, ανασφάλιστοι, χρήστες ουσιών, HIV) αποτελεί πολύ σοβαρό και υποτιμημένο πρόβλημα, παρόλο που παρουσιάζει πτωτική τάση. Η αδυναμία του συστήματος να απομονώσει, να θεραπεύσει και να παρακολουθήσει αποτελεσματικά τα άτομα αυτά, δεδομένης μάλιστα και της εξαιρετικά υψηλής μεταδοτικότητας της φυματίωσης, τα καθιστούν χωρίς υπερβολή «κινούμενες βόμβες» για τη Δημόσια Υγεία. Ευτυχώς όμως, θα παρουσιαστεί στο Συνέδριο και η ευχάριστη όψη του προβλήματος, δηλαδή η εισαγωγή νέων αντιφυματικών φαρμάκων μετά από πάρα πολλά χρόνια.
Στην Ελλάδα καταγράφηκαν πέρυσι 384 κρούσματα φυματίωσης. Η ελλιπής ηλεκτρονική καταγραφή στα συστήματα των φακέλων μπορεί να σημαίνει και περισσότερα μη καταγεγραμμένα περιστατικά. Το εμβόλιο για την φυματίωση είναι δυστυχώς το χειρότερο αναφέρει ο κ. Πεφάνης γιατί έχει ελάχιστη καταστολή της νόσου και ωφελεί μόνο σε βρεφική ηλικία. Ωστόσο ευπαθείς ομάδες όπως οι ανήμποροι οικονομικά έλληνες αλλά και οι μετανάστες με χώρα προέλευσης Ινδία ή Πακιστάν μεταφέρουν το μικρόβιο και νοσούν. Συχνά από φόβο μήπως τους ζητηθούν στοιχεία χρήματα ή εκδιωχθούν από τη χώρα μας φεύγουν από τα νοσοκομεία όπου παρακολουθούνται σταματούν τη θεραπεία τους και γίνονται στην κυριολεξία κινούμενες βόμβες. Μπαίνουν σε μετρό και άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς και με ένα φτάρνισμα διασπείρουν τον ιό δεξιά και αριστερά. Από εκεί και πέρα είναι θέμα χρόνου να νοσήσει κάποιος. Το δεν νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να φοράει ειδικές μάσκες για ανθεκτικά μικρόβια και όχι απλές ιατρικές μάσκες. Μαζί με το συχνό πλύσιμο των χεριών είναι η μόνη προστασία.
<strong>Ηπατίτιδα C</strong>
Τα επιστημονικά επιτεύγματα που σημειώνονται τον τελευταίο χρόνο στο θέμα της θεραπείας της χρόνιας ηπατίτιδας C είναι πρωτόγνωρα και καταιγιστικά. Οι καινούριες θεραπείες είναι διαθέσιμες πλέον από το στόμα, είναι ασφαλείς και παρουσιάζουν αποτελεσματικότητα που σε μερικές περιπτώσεις φτάνει σχεδόν το 100%. Το τίμημα, όμως, σε αυτό το επιστημονικό επίτευγμα είναι σκληρό με το κόστος να είναι πολύ υψηλό για τη Δημόσια Υγεία, στην εποχή της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Η θεραπεία αγγίζει τις 40 έως 50.000 ευρώ. Μια θεραπεία συχνά απαγορευτική για τα συστήματα υγείας.
Ο κ. Γ. Αδάμης, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, Διευθυντής Α’ Παθολογικής Κλινικής και Μονάδας Λοιμώξεων Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» τονίζει ότι στις μέρες μας, δεν υπάρχουν ομάδες κινδύνου αλλά συμπεριφορές κινδύνου και αυτό μας καθιστά πιο υπεύθυνους απέναντι στα μικρόβια και τις λοιμώξεις.