Σύμφωνα με όσα έχουν αποδείξει μελέτες μέχρι σήμερα, το πόσα χρόνια θα ζήσει ένας άνθρωπος εξαρτάται κυρίως από τα γονίδιά του, παράλληλα, ωστόσο, επηρεάζεται από διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η ακτινοβολία του ήλιου. 

Αναλυτικότερα, Νορβηγοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσοι γεννήθηκαν σε περιόδους έντονης ηλιακής δραστηριότητας, πέθαναν κατά μέσο όρο 5,2 χρόνια νωρίτερα από όσους γεννήθηκαν σε περιόδους ύφεσης της δραστηριότητας του ήλιου. Επίσης, στη διάρκεια των ηλιακών εξάρσεων φαίνεται να αυξάνεται η βρεφική θνησιμότητα, ενώ μειώνεται η κατοπινή αναπαραγωγική ικανότητα ενός ενήλικα.

Για να καταλήξουν στα παραπάνω οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 10.000 γεννήσεις και θανάτους σε μια περίοδο άνω των 160 ετών, και διαπίστωσαν ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου και στις φάσεις δραστηριότητας του ήλιου.

Δίνοντας μια εξήγηση στα παραπάνω, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ηλιακή έξαρση αυξάνει την υπεριώδη ακτινοβολία που φθάνει στη Γη, πράγμα που μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τα μωρά, καθώς προκαλεί αυξημένες βλάβες στα κύτταρα και στο DNA τους. Οι βλάβες αυτές μπορεί τελικά να συντομεύσουν τη ζωή ενός ατόμου. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Τζίνε Σκέρβο, την επικεφαλής της έρευνας, η αυξημένη υπεριώδης ακτινοβολία εμποδίζει την παραγωγή της βιταμίνης Β, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση του DNA.

«Οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στα χρόνια με έντονη ηλιακή δραστηριότητα, είχαν μικρότερη πιθανότητα να ζήσουν πολλά χρόνια, σε σχέση με όσους γεννήθηκαν σε χρονιές με χαμηλή ηλιακή δραστηριότητα», ισχυρίστηκε η Τζίνε Σκέρβο. Όπως είπε, «η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να καταστείλει ζωτικούς μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς στη διάρκεια της πρώιμης ανάπτυξης των έμβιων οργανισμών και έτσι οι διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας μπορεί να επηρεάσουν την υγεία και την αναπαραγωγή».

Σημειώνεται, ωστόσο, ότι άλλοι πάντως επιστήμονες εμφανίστηκαν πιο επιφυλακτικοί για τα συμπεράσματα της νορβηγικής μελέτης.
