"Τις τελευταίες μέρες σε όλο τον κλαδικό τύπο αναπαράχθηκε το ίδιο ακριβώς «άρθρο» (τι σύμπτωση άραγε;) που δεν αποτελεί τίποτα άλλο από ένα προσεκτικά προπαγανδιστικό κείμενο της ΕΑΕΕ. Μάλιστα τα δημοσιεύματα αυτά έρχονται την ώρα που είναι σε εξέλιξη μια προσπάθεια όλων των μερών να εξευρεθεί μια λύση που θα διασφαλίζει την απρόσκοπτη καταβολή των σημερινών συντάξεων και χωρίς να ανατρέπονται τα μελλοντικά δικαιώματα των ασφαλισμένων του.

Και τι ακριβώς περιέχουν τα δημοσιεύματα; Εκφοβισμό για το μέλλον του Ταμείου (μιλάνε για «θάνατο» του), εκβιασμό (αν δεν δεχθείτε τις απόψεις της ΕΑΕΕ θα δίνουμε μόνο 3% εισφορές επί της μισθοδοσίας), Απειλές, ψεύτικα διλήμματα και παραπληροφόρηση.

Η σημαντική και καθοριστική απόφαση της ΟΑΣΕ και η τεράστια προσπάθεια που κατέβαλε, ήδη από το 2012, είχε σαν αποτέλεσμα την μετατροπή του Επικουρικού Ταμείου του κλάδου σε ΝΠΙΔ και την ανεξαρτητοποίησή του από το ΕΤΕΑ.

Προκειμένου λοιπόν να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους θα πρέπει να πάρουμε υπόψη μας τα πραγματικά δεδομένα.

Σε συνέχεια παλαιότερων ανακοινώσεών μας, για να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι για τα πραγματικά γεγονότα αλλά και τις παραμέτρους του θέματος των καταβαλλομένων εργοδοτικών εισφορών και των απαιτήσεων που θέτει η ΕΑΕΕ, παραθέτουμε τα παρακάτω.

<strong>Διοίκηση.</strong>

1. Η ΕΑΕΕ υπόγραψε πριν τρία χρόνια (εν μέσω κρίσης και γνωρίζοντας τις υποχρεώσεις της solvency II) μαζί με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους το Καταστατικό του Ταμείου στο οποίο ορίζονταν σαφώς οι εισφορές των ασφαλιστικών εταιριών, ο τρόπος διοίκησης και λειτουργίας του Ταμείου καθώς και οι παροχές του. Πως έρχεται σήμερα και υπαναχωρεί από την υπογραφή της ζητώντας να αλλάξουν όλα αυτά;

2. Η σημερινή διοίκηση του Ταμείου, όπως καθορίστηκε και λειτουργεί έχει κατά γενική ομολογία διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις υποθέσεις του με απτά αποτελέσματα που όλοι (εργαζόμενοι, εργοδότες, συνταξιούχοι, εποπτικές αρχές) αποδέχονται.

3. Το Ταμείο και η περιουσία του ανήκει στους ασφαλισμένους του. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για την διαχείριση του. Αυτοί πρέπει να έχουν και την ευθύνη διοίκησής του.

4. Ο νόμος 3029/2002 για τα καθαρώς επαγγελματικά Ταμεία αποδεχόμενος την λογική αυτή, ορίζει ότι στην περίπτωση (και μόνο) που ο εργοδότης συμμετέχει (ανεξαρτήτως ποσών) στην χρηματοδότηση του Ταμείου, δικαιούται να έχει έναν εκπρόσωπό του στην διοίκηση. Αντίστοιχα δεν αναφέρεται τίποτα για συμμετοχή στην διοίκηση των εκπροσώπων των συνταξιούχων. Κάθε άλλη συμφωνία είναι προαιρετική και εναπόκειται στην διάθεση των ασφαλισμένων του Ταμείου.

5. Η ΟΑΣΕ που αποφάσισε και υλοποίησε όλη την προσπάθεια, μη ενοποίησης του Επικουρικού μας Ταμείου στο ΕΤΕΑ και μετατροπής του σε ανεξάρτητο ΝΠΙΔ με βάση τα οριζόμενα στον ν. 3029/2002, ως ένδειξη καλής θέλησης και αλληλεγγύης των γενεών πήρε την πρωτοβουλία να δώσει ισχυρή εκπροσώπηση στους συνταξιούχους και στους εργοδότες. Έτσι καθορίστηκε να συμμετέχουν στην διοίκηση δύο εργοδοτικοί εκπρόσωποι, δύο από τους συνταξιούχους και 5 εκπρόσωποι των ασφαλισμένων, την στιγμή που θα μπορούσε να έχει οκτώ εκπροσώπους των ασφαλισμένων και έναν εργοδοτικό εκπρόσωπο.

Όσα λοιπόν αναφέρονται περί δήθεν «αντιπροσωπευτικής» εκπροσώπησης (ποιών άραγε;) δεν στέκουν. Ήδη αυτοί που τους ανήκει το Ταμείο από το οποίο περιμένουν να πάρουν την σύνταξή τους, αυτοί που από την εργασία τους προκύπτουν τα έσοδα του Ταμείου εκπροσωπούνται ήδη και μάλιστα με μειωμένη εκπροσώπηση από αυτή που με βάση τον νόμο δικαιούνται. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού!

<strong>Εισφορές</strong>

1. Ο τρόπος καταβολής των εργοδοτικών εισφορών είχε ήδη συμφωνηθεί και ορισθεί με το υπογραμμένο από όλους τους φορείς συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο και η ΕΑΕΕ είχε εγκρίνει ομόφωνα στην γενική της συνέλευση τον Φεβρουάριο του 2013.

2. Η καταβολή της εργοδοτικής εισφοράς όπως αυτή είχε καθορισθεί από την ίδρυση του Ταμείου το 1942 (μέρες πολέμου, κατοχής και οικονομικής καταστροφής για ανθρώπους και επιχειρήσεις) πάλι με την συνεννόηση όλων των εμπλεκομένων, είχε μια και μόνη φιλοσοφία. Ο κλάδος της Ιδιωτικής ασφάλισης εξασφαλίζει στους εργαζόμενούς του μια Επικουρική σύνταξη με όρους ισότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης, ανάλογη της δυναμικότητας και της οικονομικής του ευρωστίας. Έτσι ο καθένας συνεισέφερε ανάλογα με τις δυνατότητές του. Οι εργαζόμενοι ένα ποσοστό επί του εισοδήματός τους και οι εταιρίες ένα ελάχιστο ποσοστό επί του κύκλου εργασιών τους.

3. Η αυθαίρετη και παράνομη παρέμβαση του υπουργού κ. Ι. Βρούτση και της τότε κυβέρνησης να τις καταργήσει, δεν αλλάζει σε τίποτα την παραπάνω υπογραμμένη συμφωνία. Άρα γιατί η ΕΑΕΕ «κρύβεται» πίσω από αυτό και υπαναχωρεί από τα υπεσχημένα; Η απάντηση προφανής. Για να προστεθούν επιπλέον αρκετά εκατομμύρια στα κέρδη των μετόχων των εταιριών, τα οποία ήδη ανέρχονται σε πάνω από μισό δις Ευρώ.

4. Δεν μπορεί να ισχυρίζονται οι εταιρίες ότι το κόστος των εισφορών τους είναι υψηλό, όταν εν μέσω κρίσης και μείωσης της παραγωγής τους αυξάνουν τα κέρδη τους (σε αντίθεση με κάθε άλλο κλάδο της οικονομίας).

5. Ισχυρίζονται ότι το υψηλό μισθολογικό κόστος είναι αυτό που οδηγεί σε αύξηση της ανεργίας. Μα ήδη μείωσαν τους μισθούς, αρνούνται να υπογράψουν κλαδική ΣΣΕ, απολύουν εργαζόμενους, δίνουν εργασίες σε εξωτερικούς συνεργάτες ή χρησιμοποιούν εργαζόμενους με ελαστικές (sic!) σχέσεις εργασίας και φυσικά ελάχιστους μισθούς. Παρόλα αυτά δεν είδαμε να αυξάνονται οι θέσεις εργασίας στον κλάδο μας.

6. Παράλληλα, ας μην ξεχνάμε ότι οι εργοδότες απαιτούν να αποδεχθούμε έναν τρόπο εισφορών που οδηγεί σε μείωσή τους κατά 80% περίπου από ότι έδιναν. Δηλώνουν δε ότι θα κάνουν την «υποχώρηση» να κερδίσουν μόνο (!) το 60% των παλαιών εισφορών εφόσον αποδεχθούν οι ασφαλισμένοι τους όρους τους. Αλλιώς απειλούν ότι θα δίνουν τα ελάχιστα προβλεπόμενα!!!

7. Τέλος ισχυρίζονται ότι η solvency ΙΙ απαιτεί αυξημένα κεφάλαια και γι αυτό η μείωση του κόστους των εργοδοτικών εισφορών στο Ταμείο μας είναι αναγκαία για να συνεισφέρει στην εξεύρεσή τους. Ποιόν κοροϊδεύουν; Η υποχρέωση, για την όποια συμπλήρωση χρειάζονται τα αποθέματα των ασφαλιστικών εταιριών λόγω solvency ΙΙ, έχει συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό ορίζοντα. Εφόσον λοιπόν στο διάστημα αυτό συμπληρωθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια το πρόβλημα λύνεται. Αν λοιπόν θέλουν αν στηρίξουν το Ταμείο θα μπορούσαν να ζητήσουν αναστολή πληρωμής κάποιων από τις εισφορές που δίνουν για κάποιο διάστημα (ένα – δύο έτη) και μετά ας επανέλθουν. Αν αυτό θα βοηθούσε τις εταιρίες ποιος θα το αρνιόταν;

8. Τέλος οι συγκρίσεις με τους άλλους κλάδους, τα κόστη εργασίας κλπ ας μην χρησιμοποιούνται σαν επιχείρημα. Ήδη αναφέραμε ότι εν μέσω κρίσης και όταν πολλοί άλλοι κλάδοι δεινοπαθούν οι εταιρίες μας βγάζουν τεράστια κέρδη. Σημειώνουμε δε ότι η συζήτηση δεν γίνεται για τις αμοιβές των εργαζομένων αλλά για την συνεισφορά των επιχειρήσεων στην κοινωνική τους ασφάλιση. Τα θέματα ανταγωνιστικότητας δεν λύνονται με το πετσόκομμα των εισφορών στο ΤΕΑΕΑΠΑΕ. Λύνονται με την αντιμετώπιση του φαινομένου των ΕΠΥ, του αθέμιτου ανταγωνισμού και την ορθολογική οργάνωση των εργασιών. Στην μείωση του κόστους βοηθά και η εξοικονόμηση ποσών από τις προκλητικές σε κάποιες περιπτώσεις αμοιβές των χρυσοκάνθαρων στελεχών και των διαφόρων συμβούλων τους. Εξάλλου όταν οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρίες ανήκουν σε ξένους ομίλους ποιόν θα ανταγωνιστούν ; τις «μαμάδες» τους;

<strong>Παροχές</strong>

1. Όπως προαναφέρθηκε ο τρόπος καθορισμού των παροχών στο Ταμείο μας ακολουθούσε την λογική της Επικουρικής Κοινωνικής ασφάλισης (αφού το Ταμείο μας λειτουργεί συμπληρωματικά προς την κύρια ασφάλιση). Έτσι καθόριζε ότι όλοι οι εργαζόμενοι ανάλογα με τον χρόνο συμμετοχής τους στο Ταμείο και τις εργατικές τους εισφορές, θα παίρνουν την σύνταξή τους, όπως περιγράφεται στο Καταστατικό του.

2. Η λογική του Ταμείου είναι ότι πρέπει να υπηρετείται η έννοια της κοινωνικής ασφάλισης, με κάποια στοιχεία αναδιανομής (που εξασφαλίζουν τα ισχύοντα ανώτερα και κατώτερα πλαφόν επί των παροχών) και ταυτόχρονα να εφαρμόζονται σε σημαντικό βαθμό και οι κανόνες του κεφαλαιοποιητικού συστήματος με την δημιουργία ατομικών μερίδων που θα εξασφαλίζουν, κατ’ ελάχιστο, το διπλάσιο των ατομικών εισφορών κάθε εργαζόμενου. Εξάλλου η δημιουργία Ατομικών Μερίδων που θα εξασφαλίζει και την παραπάνω λογική προβλέπεται ήδη από το Καταστατικό του Ταμείου.

3. Ο προτεινόμενος από την ΕΑΕΕ τρόπος δημιουργίας των ατομικών μερίδων προβλέπει επί της ουσίας μοίρασμα της μέχρι σήμερα περιουσίας του Ταμείου στους υπάρχοντες ασφαλισμένους και συνταξιούχους και από δω και πέρα στην ατομική μερίδα του καθένα θα μπαίνουν οι εισφορές εργαζόμενου και οι ισόποσες του εργοδότη . Ο τρόπος αυτός όμως δεν λαμβάνει υπόψη του ότι η περιουσία του Ταμείου δημιουργήθηκε με την σκέψη να προστατέψει και τις μελλοντικές γενιές . Από την άλλη δημιουργεί δύο ομάδες ασφαλισμένων. Αυτούς που πρόλαβαν να τα πάρουν και την μελλοντική νέα γενιά των «ριγμένων».

4. Η ΕΑΕΕ με την πρότασή της οδηγεί σε μια μορφή ατομικών μερίδων σύμφωνα με την οποία ένα υψηλόμισθο στέλεχος με μισθό της τάξης των 5.000, 10000 ή 15.000 € και άνω θα μπορεί να παίρνει επικουρική σύνταξη της τάξης των 1000, 1500 ή ακόμη και των 2000 € και ο απλός υπάλληλος με μισθό της τάξης των 1000 ή 1500 € να παίρνει σύνταξη της τάξης των 200€ - 300 € . Αυτό δεν αποτελεί κοινωνική ασφάλιση αλλά Ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Σε τέτοιου είδους λογικές που απομακρύνουν το Ταμείο πλήρως από τις έννοιες της κοινωνικής αλληλεγγύης και ασφάλισης δεν μπορεί να συμφωνήσει η πλευρά των εργαζομένων. Όλα τα πράγματα έχουν και τα όριά τους

<strong>Φιλοσοφία</strong>

Το Ταμείο λειτουργεί ως επικουρικό ταμείο του κλάδου ως ανεξάρτητος φορέας ΝΠΙΔ. Οφείλει να είναι υποχρεωτικής ασφάλισης (όπως εξάλλου συμβαίνει και σε πολλά επαγγελματικά Ταμεία στην ΕΕ που υποκαθιστούν την Επικουρική ασφάλιση).

Ο τρόπος της διοίκησης, της διαχείρισης της περιουσίας του, της οργάνωσης και λειτουργίας του κλπ σαφώς υπακούουν στις κατευθυντήριες γραμμές του ν. 3029/2002 για τα επαγγελματικά ταμεία. Είναι σαφές ότι η επιλογή των εργαζομένων και ασφαλισμένων του Ταμείου για μετατροπή του σε ΝΠΙΔ δεν αποσκοπούσε στην αλλαγή της φιλοσοφίας του και του σκοπού που είχε ιδρυθεί αλλά στην βελτίωση της λειτουργίας του και την περιφρούρηση της περιουσίας που είχε δημιουργηθεί στα προηγούμενα χρόνια από την εργασία των απασχολούμενων στον κλάδο της ιδιωτικής Ασφάλισης.

Με την λογική αυτή, που συνδέεται άμεσα με την έννοια της αλληλεγγύης των γενεών και της κοινωνικής ασφάλισης, μέρος της οποίας είναι και το Ταμείο μας , δεν μπορεί να τίθεται από την ΕΑΕΕ θέμα για την αλλαγή της φυσιογνωμίας του και των σκοπών του και την «μετάλλαξή» του σε ένα ταμείο που θα προσομοιάζει περισσότερο με ένα Ομαδικό ασφαλιστήριο.

<strong>Βιωσιμότητα</strong>

Επειδή πολλοί και εκ του πονηρού θέτουν το εκβιαστικό δίλλημα ή γίνονται αποδεκτές οι προτάσεις της εργοδοσίας ή έρχεται ο «θάνατος» του Ταμείου, διευκρινίζουμε ότι το πραγματικό δίλημμα είναι ή θα μειωθούν οι ήδη μειωμένες από τα μνημόνια συντάξεις κατά 32% ή θα «μεταλλάξετε» το Ταμείο με αντάλλαγμα οι υπάρχουσες συντάξεις να μειωθούν «μόνο» 20-25% (!) και οι μελλοντικές συντάξεις πολύ παραπάνω.

Θέλουμε να σημειώσουμε ότι το ΤΕΑΕΑΠΑΕ σε κάθε περίπτωση έχει εξασφαλίσει την βιωσιμότητά του ακριβώς επειδή η διοίκησή του, στην οποία οι εκπρόσωποι των εργαζομένων του κλάδου έχουν την ευθύνη και την πλειοψηφία, κατάφερε να διασφαλίσει την χρηστή διαχείριση της περιουσίας του, με αποτέλεσμα να την αυξήσει σε δυόμιση χρόνια, από 320 εκατ € περίπου, στα 530 εκατ. €.

Η αξιοσημείωτη επιτυχία αύξησης των αποθεματικών είχε σαν αποτέλεσμα την κάλυψη κατά 50% του δωδεκαετούς προγράμματος πλήρους αποθεματοποίησης σε μόλις δύο έτη. Εάν η ΕΑΕΕ ήταν συνεπής στις δεσμεύσεις της είναι προφανές ότι το πρόγραμμα χρηματοδότησης των αποθεμάτων θα είχε ολοκληρωθεί σε πέντε περίπου χρόνια. Αυτό θα διασφάλιζε πλήρως τις σημερινές παροχές και θα έδινε την δυνατότητα να αποδοθούν αμέσως μετά οι Καταστατικές παροχές προς τους ασφαλισμένους.

Εκτός της χρηστής διαχείρισης της περιουσίας η σημερινή διοίκηση προχώρησε στην ολοκλήρωση σχεδόν της μηχανοργάνωσή του, εκσυγχρόνισε τον τρόπο λειτουργίας του, εφάρμοσε τους Κανονισμούς που απαιτούν οι εποπτικές αρχές.

Βέβαια, η αλλαγή στον τρόπο καθορισμού των εργοδοτικών εισφορών θα έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση των παροχών του, (που σε κάθε περίπτωση δεν θα είναι κατώτερες από αυτές που δίνουν τα δημόσια επικουρικά ταμεία και το ΕΤΕΑ).

Ας μην κινδυνολογούν λοιπόν κάποιοι ανεύθυνα και θέτουν ψευδή διλλήματα προκειμένου να εκβιάσουν την θετική γνώμη ασφαλισμένων και συνταξιούχων σε λύσεις που οδηγούν με απόλυτη βεβαιότητα στην σημαντική μείωση των παροχών του Ταμείου προς όφελος της κερδοφορίας των μετόχων των ασφαλιστικών εταιριών."