Τραγικά είναι τα στοιχεία που φέρνει στο φως διεθνής επιστημονική έκθεση, σύμφωνα με την οποία τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλείς επεμβάσεις. 

Αναλυτικότερα, περίπου 4,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ένα ασφαλές και οικονομικά προσιτό χειρουργείο, αναφέρεται σε σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», που πραγματοποίησαν 25 κορυφαίοι χειρουργοί και αναισθησιολόγοι, επισημαίνοντας ότι εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από απλές και εύκολα θεραπεύσιμες παθήσεις, όπως η σκωληκοειδίτιδα ή τα κατάγματα, επειδή δεν μπορούν να χειρουργηθούν για οικονομικούς ή πρακτικούς λόγους.

Όπως είναι αναμενόμενο, το πρόβλημα είναι πιο έντονο στις πιο φτωχές χώρες, ιδίως σε όσες βρίσκονται στην υποσαχάρεια Αφρική και τη νοτιοανατολική Ασία, όπου έως εννέα άνθρωποι στους δέκα (ποσοστό 90%) δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές χειρουργικές υπηρεσίες με αναισθησία.

«Λόγω έλλειψης χειρουργικών υπηρεσιών, εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες γίνονται θανατηφόρες. Η παγκόσμια κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να αγνοεί αυτό το πρόβλημα: εκατομμύρια άνθρωποι να πεθαίνουν χωρίς λόγο», δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας δημοσίευσης της έκθεσης, Άντι Λίδερ, του Κέντρου Παγκόσμιας Υγείας του King's College του Λονδίνου. 

Όπως εκτίμησε μάλιστα, μέσα στις επόμενες δεκαετίες το πρόβλημα θα 
επιδεινωθεί, επειδή πολλές χώρες, που ήδη πλήττονται από την έλλειψη χειρουργείων, θα έλθουν αντιμέτωπες με συνεχώς αυξανόμενα περιστατικά καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων, τροχαίων ατυχημάτων κ.ά.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την έκθεση, υπάρχει μια παγκόσμια έλλειψη τουλάχιστον 143 εκατομμυρίων χειρουργικών επεμβάσεων ετησίως. Επιπλέον, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της έκθεσης, το 1/4 των ανθρώπων διεθνώς που κάνουν κάποια χειρουργική επέμβαση, καταστρέφονται οικονομικά, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν για το κόστος του χειρουργείου ή -κι αν τα καταφέρουν- στη συνέχεια είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν στη φτώχεια. 

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος η έκθεση υπολογίζει ότι θα χρειασθούν επενδύσεις της τάξης των 420 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030, προκειμένου οι χώρες με το εντονότερο πρόβλημα να φθάσουν σε ένα αποδεκτό επίπεδο από άποψη χειρουργικών υποδομών και υπηρεσιών.
