Σας αποστέλλω το παρόν μήνυμα εκ μέρους της οικογένειας του 23χρονου ασθενούς που έμεινε ανάπηρος από ιατρικό σφάλμα του θεράποντος ιατρού και της κλινικής, όπως τουλάχιστον ορίζει η πρωτόδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Χθες, 07/06/2015, δημοσιεύθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση από πολλές εφημερίδες και τηλεοπτικούς σταθμούς ως υπόθεση στην οποία επιδικάσθηκε αποζημίωση «ρεκόρ» και «μαμούθ». Αυτοί οι χαρακτηρισμοί όχι μόνο δε βοηθούν το δύστυχο παιδί που σχεδόν έχασε τη ζωή του, αλλά δεν ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα. Ένα επιμελέστερο διάβασμα της απόφασης δείχνει ότι η αποζημίωση όχι μόνο «μαμούθ» δεν είναι, αλλά επ’ ουδενί δεν ανταποκρίνεται στις οικονομικές ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί πλέον για το παιδί, στην ηθική βλάβη που έχει υποστεί και βέβαια ματαιώνεται κάθε ελπίδα της οικογένειας για μεταφορά του παιδιού σε κέντρο αποκατάστασης του εξωτερικού, όπου η παραμονή για ένα μήνα μπορεί να κοστίσει 150.000 ευρώ και για να μπορεί να μιλήσει κάποιος για πιθανότητες έστω ελαφράς βελτίωσης, η νοσηλεία θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον έξι μηνών.
Ακούσαμε κάτι για 900.000 ευρώ αποζημίωση. Κατ’ ακριβολογία, το ποσό της ηθικής βλάβης είναι 350.000 ευρώ και τα υπόλοιπα είναι 3.000 ευρώ μηνιαίως για τρία χρόνια και 309.000 ευρώ για ποσά που οι γονείς έχουν ήδη αποδεδειγμένα δαπανήσει και τους επιστρέφονται. Σχετικά με τη δικαστική δαπάνη, επίσης «μαμούθ» ύψους 32.000 ευρώ που επιδικάστηκε, να τονίσω ότι το δικαστικό ένσημο μόνο που αναγκάστηκαν οι γονείς να καταβάλουν για να γίνει η συγκεκριμένη δίκη υπέρ Ελληνικού Δημοσίου, ήταν 55.000 ευρώ, πέραν όλων των άλλων εξόδων της δίκης. Κατά συνέπεια, η επιστροφή της δικαστικής δαπάνης μόνο των 32.000 ευρώ κάθε άλλο παρά μεγάλη μπορεί να θεωρηθεί. 
Η δικαστική αυτή απόφαση, παρόλο που και εμένα θα μου άρεσε να συνεχίζει να αποκαλείται απόφαση ρεκόρ για λόγους διαφήμισης του γραφείου μας, δυστυχώς θεωρούμε πως δεν ανταποκρίνεται ούτε στις βασικές ανάγκες που έχει το παιδί. Ακούμε πως στις ξένες χώρες, ειδικά στην Αμερική, τα ποσά των αποζημιώσεων κυμαίνονται σε άλλα μεγέθη, πιο πραγματικά σε σχέση με τη βλάβη που έχει υποστεί ο παθών. Δε θα ήθελα να χαρακτηρίσω τα ποσά που επιδικάζονται στην Ελλάδα συμβολικά, γιατί ίσως αποτελεί πρόκληση, εν μέσω κρίσης, να θεωρούμε ευκαταφρόνητο το ποσό των 350.000 ευρώ που επιδικάστηκε για ηθική βλάβη. Όμως, αν αναλογιστεί κανείς τα υπέρογκα έξοδα στα οποία υποβάλλεται πλέον το παιδί αυτό για να ζήσει, καθώς και την τεράστια –από τις λίγες στα ελληνικά χρονικά- καταστροφή που έχει υποστεί, με δεδομένο ότι ήταν απόλυτα υγιές πριν, σε συνδυασμό με τη φορολόγηση του επιδικασθέντος ποσού, ίσως μπορεί να γίνει κατανοητή η θέση της οικογένειας που δεν είναι ικανοποιημένη με το ποσό της ηθικής βλάβης που επιδικάστηκε.
Αν θέλει κάποιος να βοηθήσει αυτό το παιδί να διατηρήσει μια θρυαλλίδα ελπίδας για βελτίωση που μπορεί να έχει εξαντλώντας και την πιθανότητα μετάβασης στο εξωτερικό σε κέντρο αποκατάστασης για ικανό χρονικό διάστημα, θα πρέπει να σταματήσει να μιλάει για αποζημιώσεις «ρεκόρ», γιατί κάνει την αποζημίωση να φαίνεται μεγάλη, χωρίς στην πραγματικότητα να είναι. Και έτσι αποκόπτει τη δυνατότητα για αύξηση αυτής της αποζημίωσης, η οποία είναι άμεσης και πραγματικής ανάγκης.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την κατανόησή σας,

Η πληρεξούσια δικηγόρος της οικογένειας
Ευγενία Α. Φωτοπούλου