<div style="text-align: center;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;"><img src="http://www.espeamth.gr/images/mgthumbnails/164x123-images-photos-1osynedriopoes-DSCN074022232222.jpg" alt="DSCN074022232222" />&nbsp;&nbsp;<img src="http://www.espeamth.gr/images/mgthumbnails/164x123-images-photos-1osynedriopoes-DSCN079245464545.jpg" alt="DSCN079245464545" /></span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι - σύνεδροι.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">2004 – 2014. 10 χρόνια πέρασαν μέχρι τη σημερινή ημέρα, για να βρεθούμε όλοι μαζί οι σύνεδροι, που εκλεχτήκαμε από τους εκατοντάδες συναδέλφους μας από τις Πρωτοβάθμιες Περιφερειακές Ενώσεις μας, στο πρώτο (αρχαιρεσιακό) Πανελλήνιο Συνέδριο των Αντιπροσώπων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών. Της δικής μας Ομοσπονδίας.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Ευχαριστώ ιδιαίτερα το δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη και την Αντιδήμαρχο κα Τσιώτου – Μάρκου Μαρία, για τη δωρεάν παραχώρηση του χώρου που βρισκόμαστε. Θα ήθελα να σας καλωσορίσω και να σας συγχαρώ για την εκλογή σας. Η προσωρινή διοικητική επιτροπή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών μου ανέθεσε να σας παρουσιάσω μια σύντομη ιστορική αναδρομή της πορείας μας από το 2004 μέχρι και σήμερα, μέχρι και την ίδρυση της Ομοσπονδίας μας. Αν και θα χρειαζόταν αρκετός χρόνος για να εξιστορήσουμε τι ακριβώς συνέβη για να φτάσουμε στο σήμερα, και καλό θα ήταν αυτό κάποια στιγμή, για ιστορικούς λόγους, να αποτυπωθεί σε βιβλίο, θα προσπαθήσω να επισημάνω σε σύντομο χρόνο τα σημαντικότερα γεγονότα για την πληροφόρησή σας, αλλά και των πολιτικών ή των αντιπροσώπων τους που βρίσκονται σήμερα μαζί μας.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Η όμορφη διαδρομή μας ξεκινάει το έτος 2004 όταν ο ομιλών σε μια πρώτη συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών Αστυνομίας, Αστυνομικό Υποδιευθυντή (τότε) Γεώργιο Καμαρινόπουλο, τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη στήριξη και βοήθειά του, και τον καθηγητή εργατικού δικαίου κ. Αλέξη Μητρόπουλο, που μας υποστήριξε στη δικαστική μας αναγνώριση, οριοθετήσαμε το πλαίσιο και τις νομικές δυνατότητες προκειμένου να προχωρήσουμε και να συστήσουμε στρατιωτικά σωματεία. Συνταγματικό κώλυμα; Ουδέν. Νομικό κώλυμα; Ουδέν. Ποιες, λοιπόν, οι προϋποθέσεις για να προχωρήσει το εγχείρημα; Απλές, καθημερινές οι προϋποθέσεις. Τις γνωρίζουμε όλοι μας. Τις έχουμε μέσα μας. Τί μπορεί να χρειάζεται αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι; Η ώθηση χρειάζεται. Το αίτιο. Η αφορμή. Η θέληση είναι η προϋπόθεση. Η Επιμονή. Η υπομονή. Αλλά και η πίστη στο δίκαιο, η συμμετοχή, η αντίληψη για τη συλλογικότητα, για τη διεκδίκηση, η μαζικότητα, η δυναμική. Αυτά χρειάστηκαν αγαπητές συναδέλφισσες – αγαπητοί συνάδελφοι. Υπήρχαν; Ναι, υπήρχαν. Και υπάρχουν και σήμερα. Υπάρχουν και σε εσάς. Το δείχνετε σήμερα με τη συμμετοχή σας, τόσο στην Περιφερειακή Ένωσή σας, όσο και με την παρουσία σας εδώ, παρά το δύσκολο της ημέρας και την απόσταση που διανύσατε, ειδικά οι συνάδελφοι που ήρθατε από τα βόρεια, τα δυτικά και ανατολικά της Χώρας. Αυτό είναι το καινούργιο που γεννήθηκε. Και δεν έχει να φοβηθεί τίποτα η Χώρα και η Πολιτεία από τους στρατιωτικούς που διεκδικούν. Κέρδη μόνο έχει να αποκομίσει και τίποτα άλλο. Και θα το αποδείξουμε και έμπρακτα στο πέρασμα του χρόνου με τη λειτουργία του σωματειακού κινήματός μας, όπως κάναμε μέχρι τώρα. Κόντρα στους Τροϊκανούς δυνάστες μας που διατάσσουν την αποδυνάμωση των συλλογικών εκπροσωπήσεων και διαπραγματεύσεων. Θα αφυπνίσουμε τους συναδέλφους μας. Θα βγούμε μπροστά. Θα πάρουμε πίσω όσα μας υφάρπαξαν, υλικά και ηθικά. Είναι δικά μας, δεν είναι δικά τους. Δεν είναι δικά σας. Το ακούτε; Δεν είναι δικά σας. Αγαπάμε το λειτούργημά μας. Αγαπάμε τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Εμείς είμαστε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Και θα γίνουμε ένα. Σας αρέσει - δε σας αρέσει. Να το καταλάβετε καλά αυτό. Ανοίξτε τα αυτιά σας.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">2004. Η συνάντηση έγινε. Η απόφαση πάρθηκε και θέληση υπήρχε. Μαζί με τον τότε γεν. γραμματέα του πρώτου σωματείου, Υποσμηναγό (τότε) Ευστάθιο Καρβουνιάρη, απόστρατο σήμερα, ο οποίος βρίσκεται κοντά μας και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα, γιατί μέχρι και σήμερα έχει σταθεί δίπλα μου, συναισθηματικά φορτισμένος γιατί βλέπει σήμερα αυτό που ονειρεύτηκε να υλοποιείται, προχωρήσαμε στη συλλογή των 20 υπογραφών που χρειάστηκε ώστε να κατατεθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών το καταστατικό του πρώτου συνδικαλιστικού σωματείου με τον τίτλο «Ένωση Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων». Νομικός μας υποστηρικτής, ο κ. Γεώργιος Αντωνακόπουλος, ο οποίος στην πορεία κέρδισε σημαντικές δικαστικές μάχες, χάρη και στον οποίο σήμερα είμαστε εδώ, βρίσκεται κοντά μας και τον ευχαριστώ.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Η συλλογή των υπογραφών δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Αν και υπήρχε η θέληση, εν τούτοις ο φόβος των συναδέλφων υπαρκτός και απόλυτα σεβαστός. Το γράψε – σβήσε πήγαινε σύννεφο. Σήμερα υπογράφω, αύριο σβήνω την υπογραφή μου. Ωστόσο, ήταν ζήτημα χρόνου. Υπομονή είχαμε και οι δύο. Επιμονή, ακόμα περισσότερο. Τελικά τα 20 άτομα βρέθηκαν. Την 24-1-2005 κατατέθηκε το καταστατικό στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Χαμηλοί τόνοι. Όχι δημοσιότητα. Έτσι δεν το έμαθε κανείς. Ούτε οι δημοσιογράφοι. Δεν πρέπει να έχεις φίλους τους δημοσιογράφους. Το μυστικό το ξέρεις εσύ, αυτός και όλος ο κόσμος. Αναφέρομαι επιγραμματικά σε κάποια σημεία του καταστατικού τα οποία έχουν ενδιαφέρον και θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια. Προσέξτε τα ιδιαίτερα: Ως κάποια από τα μέσα για την πραγματοποίηση των σκοπών του σωματείου ήταν: Η συμμετοχή σε Συμβούλια ή Επιτροπές στα οποία συζητούνται θέματα που έχουν σχέση με τους Αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, η δια του Τύπου, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας καθώς και κάθε άλλου πρόσφορου μέσου προβολή των κάθε είδους προβλημάτων των μελών της Ένωσης, η επαφή με τις διοικητικές αρχές, τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς φορείς, ενώ απαγορεύθηκε ρητά στην Ένωση και τα μέλη αυτής η κήρυξη και η συμμετοχή σε απεργία, η συμμετοχή των μελών της σε κάθε είδους εκδηλώσεις πολιτικών ή συνδικαλιστικών φορέων ή πολιτι-κών προσώπων ή η άσκηση προπαγάνδας υπέρ ή κατά αυτών, εξαιρουμένων των συνεδρίων και των πολιτιστικών εκδηλώσεων των συνδικαλιστικών φορέων και η με οιονδήποτε τρόπο ανάμειξη σε θέματα διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Ιδιαίτερα αυτό το τελευταίο συγκρατήστε το. Τη 14-2-2005 δικάσαμε. Την 26-4-2005 εξεδόθη η πρώτη ιστορική υπ΄ αριθμ. 2822/2005 απόφαση περί αναγνώρισης του πρώτου συνδικαλιστικού σωματείου στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων. 26 σελίδες απόφαση. Άψογη. Εμπεριστατωμένη νομικά, αλλά απορριπτική. Μα γιατί; αναρωτηθήκαμε. «Δεν είναι τίποτα» μας καθησύχασε ο κ. Αντωνακόπουλος. Κάποια τεχνικά ζητήματα τροπο-ποιούμε στο καταστατικό μας και προχωράμε για την απόφαση. Και έτσι έγινε. Ξανά οι υπογραφές. Τη 18-7-2005 καταθέτουμε εκ νέου το καταστατικό. Τη 2-9-2005 το ευχάριστο γεγονός είναι πραγματικότητα. Μια λιτή, αλλά σημαντική δικαστική απόφαση. Η υπ΄ αριθμ. 5265/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η «Ένωση Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων» <span style="color: #000000;">το πρώτο συνδικαλιστικό σωματείο εν ενεργεία στρατιωτικών είναι πλέον πραγματικότητα. </span>Η ικανοποίησή μας; Δεν περιγράφεται αγαπητές συναδέλφισσες – αγαπητοί συνάδελφοι.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο, αν και κουραστικό, να μνημονεύσουμε κάποια σημεία της απόφασης, ώστε να καταδείξουμε την αντιμετώπιση της δικαιοσύνης έναντι αυτής της Πολιτείας, προς την εφαρμογή των νόμιμων, ακόμη και για τους υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και τις κατευθύνσεις που αυτή (η δικαιοσύνη) δίδει προς την Πολιτεία, που προφανώς όμως στην περίπτωσή μας αν και γνωρίζει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας την υπόψη δικαστική απόφαση, ποτέ δεν προχώρησε στην εκτέλεσή της. Η δικαστική απόφαση, λοιπόν, αφού παραθέτει τα κανονιστικά εκείνα κείμενα που υπήρχαν κατά το χρόνο έκδοσής της και υπάρχουν μέχρι και σήμερα, αναφορικά με την αντιμετώπιση της Υπηρεσίας στα μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που επιθυμούν να ιδρύσουν ή να συμμετάσχουν σε Ενώσεις ή σωματεία, δηλαδή το ΠΔ 210/93 για το ΠΝ, το ΠΔ 178/1977 για την ΠΑ, το ΠΔ 130/1984 για το ΣΞ, αλλά και το νδ 1400/1973 για όλο το Στράτευμα, καταλήγει στο διατακτικό και δεσμευτικό, πλέον, για την Υπηρεσία συμπέρασμα ότι η ρύθμιση που περιέχεται στις αναφερόμενες στα μνημονευόμενα κανονιστικά κείμενα διατάξεις, σύμφωνα με την οποία η δυνατότητα να συμμετέχουν όσοι υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις σε ενώσεις, συλλόγους ή σωματεία εξαρτάται από την προηγούμενη άδεια ή έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας τους ή του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ευθέως αντίθετη με το περιεχόμενο του άρθρου 12 παρ.1 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο το δικαίωμα των Ελλήνων να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία επιτρέπεται πάντα τηρώντας τους νόμους, οι οποίοι όμως δεν μπορεί να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια, και μάλιστα όχι μόνο διοικητική, αλλά αφού το Σύνταγμα δεν διακρίνει πλέον σχετικά (αντίθετα το άρθρο 11 Συντ. 1952) ούτε και δικαστική (με την έννοια ότι και το αρμόδιο δικαστήριο εξετάζει μόνο τη συνδρομή των νομίμων ορίων και όχι τη σκοπιμότητα της σύστασης ενός σωματείου). Επομένως κάθε φύσεως προληπτικά μέτρα, όπως η προηγούμενη άδεια της υπηρεσίας απαγορεύονται ενόψει πλέον και της κατάργησης, με το από 6-4-2001 Ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, της παρ. 4 του άρθρου 12 του Συντάγματος, με την οποία ήταν δυνατή δια νόμου η επιβολή περιορισμών στο δικαίωμα των δημοσίων υπαλλήλων, να συνεταιρίζονται, νοουμένων ως δημοσίων υπαλλήλων και των στρατιωτικών. Άρα δεν επιτρέπεται πλέον η υπαγωγή της προηγούμενης άδειας της υπηρεσίας στην έννοια των προβλεπομένων (και ήδη καταργημένων) θεμιτών περιορισμών, με αποτέλεσμα οι ως άνω διατάξεις, που εξαρτούν τη προηγούμενη συμμετοχή των στρατιωτικών σε οποιαδήποτε ένωση από την προηγούμενη έγκριση της υπηρεσίας να είναι αντίθετες στο Σύνταγμα. Έτσι οι ως άνω διατάξεις τίθενται εκποδών ως αντικείμενες στα άρθρα 12 παρ.1 και 23 του Συντάγματος και ως αντικείμενες στις διατάξεις 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, 22 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, και του Διεθνούς Συμφώνου για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, που βάσει του 28 παρ.1 του Συντάγματος έχουν υπερνομοθετική ισχύ. Περαιτέρω προκύπτει ότι από τα κανονιστικά κείμενα θεσμοθετείται η απαγόρευση των στρατιωτικών να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε μορφή Συλλόγου, Ενώσεως, Ιδρύματος, Συνδέσμου ή Σωματείου, ενώ επιτρέπεται η συμμετοχή τους σε αυτά, μόνο στις εξαιρετικές περιπτώσεις που καθορίζονται από τη κείμενη Νομοθεσία ή τις ειδικές διαταγές της Υπηρεσίας. Από το ίδιο το γράμμα και τη διατύπωση του ως άνω νόμου, ωστόσο, προκύπτει κατ΄ αρχήν η άρνηση της υπηρεσίας να επιτρέψει τη συμμετοχή των υπηρετούντων σε αυτή σε οποιαδήποτε μορφή ενώσεως, άρνηση η οποία όμως δεδομένης της μεταγενέστερης αναφορά της διάταξης στις επιταγές της κείμενης Νομοθεσίας, υποχωρεί έναντι των ρητών επιταγών του άρθρου 12 και 23 του Συντάγματος και των ως άνω αναφερομένων διατάξεων των διεθνών συμβάσεων, που έχουν κυρωθεί με νόμο και έχουν πλέον αποτελέσει εσωτερικό δίκαιο και μάλιστα με ισχύ υπέρτερη του κοινού νόμου. Άρα, σύμφωνα με μία εναρμονισμένη με το Σύνταγμα και το σύνολο των διεθνών συμβάσεων ερμηνεία, προκύπτει ότι με αυτή αναγνωρίζεται η υπό περιορισμούς άσκηση του συνδικαλιστικού δικαιώματος στους στρατιωτικούς. Όμως το ότι η συμμετοχή των στρατιωτικών σε οποιαδήποτε ένωση εξαρτάται από την προηγούμενη έγκριση της υπηρεσίας, η μη λήψη μάλιστα της οποίας συνιστά πειθαρχική παράβαση που επιφέρει ανάλογη πειθαρχική ποινή, δεν επιδέχεται ερμηνείας σύμφωνης με το Σύνταγμα, καθόσον έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη ρητή πρόβλεψη της παρ.1 του άρθρου 12 Σ, ως προαναφέρθηκε, με αποτέλεσμα η ως άνω διάταξη να είναι αντισυνταγματική.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Με την απόφαση αυτή άρχισε ουσιαστικά η συνδικαλιστική δραστηριότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Η εισροή των συναδέλφων αξιωματικών στην Ένωση από την πρώτη στιγμή ήταν μπορώ να πω μη αναμενόμενη και έξω από κάθε προσδοκία μας. Οφείλω όμως να τονίσω ότι μεγάλος αριθμός αυτών ήταν αρκετά φοβισμένος, αγκιστρωμένος σε κατάλοιπα του παρελθόντος που δεν μπορούσε να βρει τη δύναμη να εκφραστεί ελεύθερα και να προσχωρήσει αβίαστα στην Ένωση. Κάθε αρχή και δύσκολη, όμως. Από την πρώτη στιγμή με έγγραφό μας ζητήσαμε μία πρώτη επαφή για απλή και μόνο γνωριμία με την πολιτική (ΥΕΘΑ, ΥΦΕΘΑ) και τη φυσική μας ηγεσία (Α/ΓΕΕΘΑ, Α/ΓΕΣ, Α/ΓΕΝ και Α/ΓΕΑ) αλλά ουδεμία απάντηση λάβαμε. Εν συνεχεία, με άλλο έγγραφό μας αποστείλαμε την απόφαση, το καταστατικό της Ένωσης και αίτηση προς τους αρμοδίους φορείς των Κλάδων και ζητήσαμε την ενημέρωση των στελεχών σε όλη την επικράτεια, αλλά ουδεμία ανταπόκριση. Διοργανώσαμε συζητήσεις σε Λάρισα, Θεσσαλονίκη και Αθήνα με απόλυτη επιτυχία, όπου καταγράφηκαν οι απόψεις των συναδέλφων, οι προβληματισμοί και οι σκέψεις τους και οι αιτήσεις διπλασιάστηκαν. Βλέποντας η πολιτική ηγεσία ότι τα μέλη της Ένωσης αυξάνονται, καθώς και ότι την 11-2-2006 είχαν προσδιοριστεί οι αρχαιρεσίες προκειμένου να αναδειχθούν τα όργανα διοίκησης του σωματείου, θέλησε με κάποιο τρόπο να σταματήσει τη δραστηριότητά της, προφανώς για να ετοιμαστεί να την αντιμετωπίσει.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Έτσι:</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">- Την 28-11-2005 πριν εκπνεύσει η 30ήμερη προθεσμία, ο Αντεισαγγελέας τότε Πρωτοδικών Αθηνών και μετέπειτα επικεφαλής του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, γνωστός σε όλους μας πλέον από τη δημοσιότητά του, κ. Ιωάννης Διώτης, κατέθεσε ενώπιον του Πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα πολιτικών ενδίκων μέσων) έφεση κατά της υπ΄ αριθμ. 5265/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η συζήτηση της οποίας (έφεσης) προσδιορίστηκε ενώπιον του 14ου τμήματος του Πρωτοδικείου Αθηνών κατά τη συνεδρίασή του της 16-3-2006 και ώρα 11.00΄ (αριθμ. 3783, πιν. 70). Ο Τύπος σχολίασε την κίνηση.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">- Την 28-12-2005, ο ίδιος ως άνω εισαγγελέας, κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα εκούσιας δικαιοδοσίας) αίτηση κατά της Ενώσεως Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων, ζητώντας την αναστολή εκτελέσεως της παραπάνω υπ΄ αριθμ. 5265/2005 απο-φάσεως, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της εφέσεώς του, η συζήτηση της οποίας (αιτήσεως) προσδιορίστηκε και εκδικάστηκε ενώπιον του αυτού δικαστηρίου κατά τη συνεδρίασή του της 13-2-2006 και ώρα 09.00΄ (αριθμ. Πινακ. ΡΔ/25, κτίριο 6, αίθουσα 3). Ως επιχειρήματα, δείτε τι επικαλέστηκε. Η δραστηριότητα της ως άνω συνδικαλιστικής οργάνωσης, η οποία άρχισε και ιδίως η εγγραφή μελών, οι διαδικασίες συνελεύσεων και αρχαιρεσιών, η κατά παρέκκλιση της ιεραρχίας εκπροσώπηση των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις, η υποβολή, ομαδικώς, αιτημάτων, η οργάνωση συγκεντρώσεων, η ίδρυση και άλλων οργανώσεων, οι συνακόλουθες αντιπαραθέσεις και τριβές θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε ομαδοποιήσεις, διχαστικές κινήσεις και δημιουργία τάσεων και «παρατάξεων» με άμεση συνέπεια τη σοβαρή διατάραξη της πειθαρχίας, της ιεραρχικής σχέσης, της σύμπνοιας και του πνεύματος ομοψυχίας που πρέπει να επικρατούν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Συμπεράσματα μπορεί να βγάλει ο καθένας μόνος του.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">γ. Την 9-1-2006, ο προαναφερθείς εισαγγελέας, ζήτησε και έλαβε από την πρόεδρο υπηρεσίας (της αυτής ημερομηνίας) του Πρωτοδικείου Αθηνών, προσωρινή διαταγή, σύμφωνα με την οποία ανεστάλη προσωρινά, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης, η εκτέλεση της προαναφερθείσης 5265/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και έπαυσε η λειτουργία της «Ένωσης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων». Η υπηρεσιακή κινητοποίηση γνωστοποίησης της προσωρινής διαταγής ήταν άμεση. Με υπηρεσιακά οχήματα και για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με την Υπηρεσία, κινήθηκε προσωπικό στις Μονάδες όπου υπηρετούσαμε, η προσωρινή διοικούσα επιτροπή, προκειμένου να μας κοινοποιηθεί η προσωρινή διαταγή. Ωστόσο και επειδή η διάρκεια της προσωρινής διαταγής δεν ικανοποιούσε τον κ. Διώτη, καθόσον η έφεσή του προσδιορίστηκε να εκδικαστεί αρκετούς μήνες μετά, προχώρησε σε ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ένωσης και με την υπ΄ αριθμ. 1319/2006 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών ανέστειλε τη δραστηριότητα της Ένωσης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Οι ανωτέρω ενέργειες (έφεση, αίτηση και προσωρινή διαταγή) όχι μόνο δεν έκαμψαν τους συναδέλφους αλλά τους εμψύχωσαν ακόμη πιο πολύ. Παράδοξο βέβαια είναι το γεγονός ότι το ΓΕΕΘΑ με έγγραφό του αμέσως γνώρισε την παραπάνω αναστολή στα Επιτελεία και αυτά εν συνεχεία σε όλα τα στελέχη, σε όλες τις Μονάδες. Αυτό, τι λέτε, μας βοήθησε; Και βεβαίως μας βοήθησε. Έτσι φάνηκε η απειρία περί χειρισμού ανάλογων καταστάσεων. Εκεί που από στόμα σε στόμα προσπαθούσαμε να γίνουμε γνωστοί, με ένα σήμα όλοι οι συνάδελφοι, έστω και αρνητικά, μάς έμαθαν και τουλάχιστον αναζήτησαν να μάθουν τι συμβαίνει. Έγινε η αρχή.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι το θέμα απασχόλησε και το Ελληνικό κοινοβούλιο, στο οποίο ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου κ. Μπατζαπετάκης κατέθεσε, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου σχετικό ερώτημα, για το πώς σκέφτεται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ΥΕΘΑ ήταν ο κ. Σπηρλιωτόπουλος, να χειριστεί το θέμα του χακί συνδικαλισμού. Η απάντηση του ΥΠΕΘΑ; «Το θέμα μελετάται σε όλες του τις διαστάσεις». Από τότε πέρασαν εννέα (9) χρόνια και το θέμα μελετάται ακόμη σε όλες του τις διαστάσεις.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Πριν προχωρήσουμε στη διαδρομή μας, καλό είναι να γνωρίζετε και τα εξής: Την 28η Ιουλίου 2005 η εταιρία αλληλεγγύης, ένα εμπορικού τύπου σωματείο, ενόψει του ετησίου συνεδρίου του EUROMIL (European Organization of Military Associations) στην Αθήνα, το διάστημα από 9 έως 13 Μαΐου 2006, απέστειλε έγγραφο προς τον Α΄ Υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ, τότε Αντιστράτηγο Παναγόπουλο Στυλιανό, ζητώντας τη βοήθεια του ΓΕΕΘΑ στην οργάνωση του συνεδρίου. Κακό αυτό; Όχι βέβαια. Αντιθέτως, πάρα πολύ καλό, για να γνωρίζει και η στρατιωτική ιεραρχία τι συμβαίνει σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, αναφορικά με τα σωματεία. Δύο σημεία ωστόσο αξίζουν σχολιασμού από το κείμενο και τα μεταφέρω αυτούσια: «... Στον εν λόγω Οργανισμό μέχρι σήμερα έχουν ενταχθεί τριάντα έξι (36) στρατιωτικοί Σύνδεσμοι από είκοσι τρεις (23) Ευρωπαϊκές χώρες. (Από Ελληνικής πλευράς έχουν ενταχθεί η ΕΤΑΛ και ο Σύνδεσμος Αποφοίτων ΣΤΥΑ (ΣΑΣ)). Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί από τους παραπάνω Συνδέσμους, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς, αποτελούνται και από εν ενεργεία Αξιωματικούς. Χώρες, όπως η Γερμανία, η Δανία, η Τσεχία, η Βουλγαρία, και άλλες, όχι μόνον διαθέτουν μικτούς Συνδέσμους Αξιωματικών, αλλά και υποστηρίζονται επίσημα από τις στρατιωτικές ηγεσίες τους. Η άποψη της ΕΤΑΛ είναι ότι στη χώρα μας θα μπορούσε ίσως να υιοθετηθεί αρχικά μία επιφυλακτική μεν, αλλά θετική στάση χαμηλών τόνων απέναντι στον EUROMIL, χωρίς επίσημες δηλώσεις και εμφανείς ενέργειες από τις Στρατιωτικές αρχές. Κατά την εκτίμησή μας μια τέτοια στάση θα ενεθάρρυνε τους Συνδέσμους και Ενώσεις Αξιωματικών στη χώρα μας να ενταχθούν προοδευτικά στον EUROMIL, ο οποίος εκ του καταστατικού του προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του στρατιωτικού προσωπικού εν γένει. Με αυτόν τον τρόπο, πιστεύουμε θα περιοριστούν οι πιθανότητες ανάπτυξης συνδικαλισμού στις τάξεις του στρατεύματος. Με άλλα λόγια αν τα εν ενεργεία στελέχη γνωρίζουν ότι μπορούν να υποστηρίξουν τα δικαιώματά τους μέσω κάποιου Συνδέσμου ή Ένωσης, που ήδη υπάρχει και συνάμα ανήκει σε ένα αναγνωρισμένο και έγκυρο Πανευρωπαϊκό Οργανισμό, λογικά δεν θα κατατείνουν να οργανωθούν συνδικαλιστικά εντός του στρατεύματος... Με ιδιαίτερη εκτίμηση. Ο Πρόεδρος της ΕΤΑΛ. Παναγιώτης Ρουσελάκης. Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Β΄ Υπαρχηγός ΓΕΣ». Δείτε τώρα ποια ήταν η απάντηση, το 2005, προσέξτε το 2005 εννέα (9) χρόνια πριν, του νομικού συμβούλου του ΓΕΕΘΑ: «Τέλος, εξ υπηρεσιακού καθήκοντος και μόνον επισημαίνουμε ότι οι φράσεις στην 5η παράγραφο της 1ης σελίδας της επιστολής (αναφέρεται στην επιστολή της ΕΤΑΛ που μόλις ανέφερα) «με αυτό τον τρόπο, πιστεύουμε, θα περιοριστούν οι πιθανότητες ανάπτυξης συνδικαλισμού στις τάξεις του στρατεύματος .... αν τα εν ενεργεία στελέχη γνωρίζουν ότι μπορούν να υποστηρίξουν τα δικαιώματά τους μέσω κάποιου Συνδέσμου ή Ένωσης .... λογικά θα κατατείνουν να οργανωθούν συνδικαλιστικά εντός του στρατεύματος» και τα εξ αυτών υπονοούμενα, είναι απαράδεκτα. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει σε άτυπο σημείωμά μας της 12-4-2005 προς την ιεραρχία, είναι πλέον δεδομένο και αδιαμφισβήτητο ότι και τα στελέχη των ΕΔ (¨επαγγελματίες¨ και στρατευμένοι) έχουν το ατομικό και κοινωνικό δικαίωμα να συστήσουν και να συμμετάσχουν ενεργώς σε οργανώσεις προστασίας των επαγγελματικών τους συμφερόντων, στα πλαίσια των δημοκρατικών θεσμών (χωρίς παράλληλο δικαίωμα απεργίας). Αντί για ¨σκέψεις¨ όπως τις παραπάνω, θα πρέπει από το ΥΠ.ΕΘ.Α., να εξεταστεί σοβαρά η άμεση νομοθετική ρύθμιση του τρόπου άσκησης του συγκεκρι-μένου δικαιώματος του στρατιωτικού προσωπικού, ώστε να προστατευθεί και να οργανωθεί από τώρα και με τις ορθές βάσεις. Ήδη με την υπ΄ αριθμ. 5262/05 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εγκρίθηκε το καταστατικό της πρώτης συνδικαλιστικής ένωσης αξιωματικών ΕΔ».</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Η συζήτηση για το θέμα του συνδικαλισμού στις Ένοπλες Δυνάμεις ξεκινάει το 1997. Ναι συνάδελφοι το 1997, όταν το Υπουργείο Εξωτερικών ζητάει από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να επικυρώσει τα άρθρα 5 και 6 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. Σε ενημερωτικό της σημείωμα η αρμόδια δνση του Επιτελείου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Η Ελλάδα έχει επικυρώσει τον Ευρωπαϊκό Χάρτη, την Σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου, που ψηφίστηκε στα πλαίσια του Συμβουλίου της Ευρώπης με το Ν.1426/84). Από τις διατάξεις του Χάρτη δεν δεσμεύουν την Ελλάδα οι διατάξεις των άρθρων 5 και 6, οι οποίες θα είναι δυνατόν να γίνουν δεσμευτικές για τη χώρα μας, με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Εργασίας και των άλλων αρμοδίων ανάλογα με την περίπτωση Υπουργών. Το άρθρο 5 του ΕΚΧ αναφέρεται ¨στο δικαίωμα της συλλογικής οργάνωσης - συνδικαλιστικό δικαίωμα¨ και το άρθρο 6 ¨στο δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης¨. Σχολιάζει δε, «όσον αφορά την εφαρμογή του άρθ. 5 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, που αναφέρεται στο δικαίωμα της συλλογικής οργάνωσης (συνδικαλιστικό δικαίωμα) στο στρατιωτικό προσωπικό καίτοι τόσο από συνταγματικής άποψης όσο και από πλευράς ισχυουσών για τους στρατιωτικούς νομικών διατάξεων δεν απαγορεύεται ρητά ο συνδικα-λισμός των στρατιωτικών, εν τούτοις έχει επικρατήσει στην κοινή γνώμη το αντίθετο. Δείτε τi υπογράφει ο τότε ΥΕΘΑ, κ. Άκης Τσοχατζόπουλος: «Να ενημερωθώ για κάθε παραπέρα σκέψη ή ενέργεια. Λεπτό το θέμα, όχι δημοσιότητα». Το θέμα παγώνει προσωρινά. Προσωρινά που λέει ο λόγος. 4 χρόνια πάγωσε. Το 2001, ο τότε Υπουργός Εργασίας κ. Τάσος Γιαννίτσης, ενόψει του εορτασμού τη 18-10-2001 στο Στρασβούργο της τεσσαρακοστής επετείου του ΕΚΧ, στέλνει έγγραφο προς τον κ. Τσοχατζόπουλο προτείνοντας τη διευθέτηση της εκκρεμότητας και την επικύρωση των άρθρων 5 και 6 του ΕΚΧ. Η αρμόδια δνση του ΥΠΕΘΑ ενημερώνει εκ νέου τον ΥΕΘΑ και εισηγείται τη λήψη απόφασης και την άρση της επιφύλαξης. Ωστόσο ο κ. Τσοχατζόπουλος δείτε τι αναγράφει στο ενημερωτικό σημείωμα: «Δεν είναι ώριμο να προχωρήσει στην άρση της επιφύλαξης. Να διαμορφωθεί, σε συνεννόηση μαζί μου, το απαραίτητο πλαίσιο μελέτης του θέματος, με προτεραιότητα στο άρθρο 6 ¨δικαίωμα συλλογικών διαπραγματεύσεων¨ και εν συνεχεία στο άρθρο 5 (συνδικαλισμός) με αξιοποίηση της εμπειρίας άλλων Ευρωπαϊκών Κρατών¨, ενώ ο γενικός δντής του Επιτελείου του δείτε τι αναγράφει ¨Είναι λεπτό το θέμα, μπορούμε να καθυστερήσουμε τη λήψη απόφασης, αλλά δεν μπορούμε να την αποφύγουμε¨. Η νομική υπηρεσία του Επιτελείου του Υπουργού συνεχίζοντας την ενημέρωση επισημαίνει ότι: «... δεν θα υπάρξει πρόβλημα με τους στρατιωτικούς των Ενόπλων Δυνάμεων μια που το ίδιο το άρθρο 5 ορίζει ότι εναπόκειται στην εθνική νομοθεσία των Κρατών – Μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης να καθορίσει την εφαρμογή των διατάξεων αυτών σ΄ αυτήν την κατηγορία εργαζομένων...» και ότι: «... η επικύρωση των άρθρων αυτών θα έχει την αναγκαία επαγωγή της δημιουργίας υποχρέωσης από πλευράς ΥΠΕΘΑ για θέσπιση σχετικού νομοθετικού πλαισίου οργάνωσης και λειτουργίας συνδικαλιστικών οργανώσεων και τα ένστολα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων» και εισηγείται την επικύρωση των άρθρων. Οπότε ο κ. Τσοχατζόπουλος ανακοινώνει και επίσημα τη 17-10-2001 την επικύρωση των άρθρων με σχετική ανακοίνωση κατά τον εορτασμό στο Στρασβούργο τη 18-10-2001 της 40ης επετείου του ΕΚΧ.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Επανερχόμενος, λοιπόν, στη διαδρομή μας, όντας σε αναστολή και αναμένοντας την εκδίκαση της έφεσης του κ. Διώτη (που όπως είπαμε θα εκδικαζόταν τη 16-3-2006) προχωρήσαμε άμεσα, προκειμένου να συνεχιστεί η σωματειακή δραστηριότητα, η οποία ήδη είχε ξεκινήσει, στην ίδρυση δεύτερου σωματείου με τίτλο «Σύνδεσμος Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων». Έτσι, την 30-1-2007 αφού υπογράψαμε εκ νέου καταστατικό και με διαφορετικά αυτή τη φορά πρόσωπα, το καταθέσαμε για έγκριση στο Πρωτοδικείο Αθηνών, συζητήθηκε τη 16-4-2007 και αποσπάσαμε την υπ΄ αριθμ. 1575/2008 απόφασή του, εγγραφήκαμε στα βιβλία των Σωματείων του Πρωτοδικείου Αθηνών και, ουσιαστικά, το Μάρτιο του 2008 ξεκινάμε και πάλι τη δραστηριότητα, η οποία πρόσκαιρα είχε ανασταλεί, όπως προαναφέρθηκε. Ο Τύπος με εκτενή ρεπορτάζ του αναφέρθηκε στο θέμα.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Ωστόσο η Πολιτεία, πιο καλά προετοιμασμένη αυτή τη φορά (τους πιάσαμε στον ύπνο την πρώτη φορά, μας μεταφέρθηκε) περίμενε στη γωνία την επόμενη κίνησή μας και προέβη στις ίδιες ακριβώς κινήσεις. Την 23-5-2008 ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, κ. Γαληνός Μπρης, κατέθεσε, στο Εφετείο Αθηνών, έφεση κατά της προσωρινής διοικητικής επιτροπής και της υπ΄ αριθμ. 1575/2008 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ζητώντας να εξαφανιστεί αυτή και να ανακληθεί η υπόψη απόφαση, καθόσον, κατά την άποψή του, όσον αφορά τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση στο χώρο των ενόπλων δυνάμεων, το ισχύον Σύνταγμα δεν απαγορεύει ρητώς ούτε τη συλλογική δράση ούτε, βεβαίως, τη συλλογική εκπροσώπηση των στρατιωτικών, ωστόσο η απουσία σχετικής ρύθμισης δεν οφείλεται στο ότι ο συνταγματικός νομοθέτης λησμόνησε να συμπεριλάβει ειδικές ρυθμίσεις για τη συνδι-καλιστική δράση των στρατιωτικών ή πολύ περισσότερο ότι θέλησε να την επιτρέψει, αλλά στο ότι θεώρησε ως οιονεί αυτονόητη τη σχετική απαγόρευση και έκρινε, ως εκ τούτου, περιττό να τη διακηρύξει πανηγυρικά, ενόψει της αρχής της στρατιωτικής πειθαρχίας, που αποτελεί το θεμέλιο της στρατιωτικής οργάνωσης. Θεώρησε δε, ο κ. Εισαγγελέας, ότι από τους σκοπούς του σωματείου είναι πρόδηλη η πρόθεση των ιδρυτών του προς δημιουργία συλλόγου, που να αναμειγνύεται στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων. Ο Τύπος σχολίασε την εν λόγω κίνηση, με τίτλο: Το Πεντάγωνο βάζει στο γύψο τον συνδικαλισμό στον Στρατό.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Η έφεση προσδιορίστηκε για εκδίκαση επτά (7) μήνες μετά, δηλα-δή, την 9-12-2008. Έτσι, την 29-5-2008 ο ίδιος Εισαγγελέας, Γαληνός Μπρης, καταθέτει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων αίτηση, ζητώντας να ανασταλεί άμεσα, με προσωρινή διαταγή, η πρωτόδικη υπ΄ αριθμ. 1585/2008 απόφαση, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της εφέσεώς του, καθόσον, κατά την άποψη του κ. Εισαγγελέα, η δραστηριότητα του σωματείου, (η οποία άρχισε με τη λειτουργία ιστοσελίδας) και ιδίως η εγγραφή μελών, φέρτε στη μνήμα σας τις σας είπα στην αρχή με τα μέσα επίτευξης των σκοπών του σωματείου, οι διαδικασίες συνελεύσεων και αρχαιρεσιών, η κατά παρέκκλιση της ιεραρχίας εκπροσώπηση των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις, η οργάνωση συγκεντρώσεων, η ίδρυση άλλων οργανώσεων, οι συνακόλουθες αντιπαραθέσεις και τριβές θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε ομαδοποιήσεις, διχαστικές κινήσεις και δημιουργία τάσεων και «παρατάξεων» με άμεση συνέπεια τη σοβαρή διατάραξη της πειθαρχίας, της ιεραρχικής σχέσης, της σύμπνοιας, και του πνεύματος ομοψυχίας, που πρέπει να επικρατούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, αίτηση η οποία προσδιορίστηκε για εκδίκαση την 23-6-2008.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Ωστόσο, την 4-6-2008 προσδιορίστηκε να συζητηθεί ενώπιον του Προέδρου Υπηρεσίας η προσωρινή διαταγή, στην οποία διαδικασία άσκησε πρόσθετη παρέμβαση το Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Υπουργό Οικονομικών, υπέρ του αιτούντος Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ζητώντας την παραδοχή της αίτησης του Εισαγγελέα. Πράγματι, την 4-6-2008 ενώπιον της Προέδρου Υπηρεσίας εμφανιστήκαμε όλοι οι εμπλεκόμενοι, δηλαδή ο Σύνδεσμος Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων, με το νομικό μας υποστηρικτή, κ. Γεώργιο Αντωνακόπουλο, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών αυτοπροσώπως, οι προσθέτως παρεμβαίνοντες νομικοί σύμβουλοι του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και μάρτυρας εκ του ΓΕΕΘΑ, ο τότε διευθυντής της Β1 του ΓΕΕΘΑ. Αφού αναπτύχθηκε συζήτηση η Πρόεδρος Υπηρεσίας εξέδωσε αυθημερόν την απόφασή της, η οποία είχε ως εξής: «... αφού άκουσε τον αιτούντα, τους πληρεξουσίους δικηγόρους των καθών και την προσθέτως υπέρ του αιτούντος παρεμβαινόντων, καθώς επίσης και του ενόρκως εξετασθέντα μάρτυρα των τελευταίων και του πρώτου των καθών, χορηγεί προσωρινή διαταγή και αναστέλλει την ισχύ της υπ΄ αριθμ. 1575/2008 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού, μέχρι και υπό τον όρο συζήτησης της παρούσας αίτησης. Έκτοτε, προσωρινά βέβαια, γιατί την 23-6-2008 δικάζαμε τα ασφαλιστικά μέτρα, ανεστάλη και πάλι η λειτουργία του δεύτερου σωματείου μας.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Την 23-6-2008 πράγματι εκδικάστηκε η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και τρεις (3) μήνες μετά, τη 19 Σεπτεμβρίου 2008, εξεδόθη η υπ΄ αριθμ. 7806/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία για πρώτη φορά δικαστής υποστήριξε τα επιχειρήματα του νομικού μας υποστηρικτή και απέρριψε την αίτηση του Εισαγγελέα και την πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου, ανάβοντας ουσιαστικά το πράσινο φως για τη δραστηριότητά μας. Όπως καταλαβαίνετε αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι για ακόμη μια φορά η χαρά μας ήταν απερίγραπτη. Ξεκινάει και πάλι η δραστηριότητα του σωματείου, μέχρι τουλάχιστον να αποφασίσει το Εφετείο Αθηνών, το οποίο αποφάσισε την 31 Μαΐου 2010. Ο Τύπος σχολίασε θετικά την εξέλιξη.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Μέχρι το Μάιο του 2010 αναπτύξαμε έντονη δραστηριότητα με αποστολή πλήθους εγγράφων (πάνω από 500 έγγραφα συντάξαμε και αποστείλαμε) σε αρμόδιους φορείς εντός και εκτός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, οι οποίοι (φορείς) απαντούσαν στην αλληλογραφία μας ως έμμεση ή άμεση αναγνώριση ύπαρξης του σωματείου. Ακόμη και τα Γενικά Επιτελεία απαντούσαν στο Σύνδεσμό μας. Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: Ο Σύνδεσμος παρευρέθηκε την 7 Ιουλίου 2010 μετά από επίσημη πρόσκληση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων στη συζήτηση για το ασφαλιστικό των στρατιωτικών με τοποθέτηση και πρόταση που φυσικά δεν άρεσε στους κ. κ. βουλευτές. Αξίζει βέβαια να αναφέρουμε την αντίδραση, το μηδίασμα και το ενδιαφέρον των βουλευτών, κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, στο άκουσμα ότι εκπρόσωπος των στρατιωτικών παρευρίσκεται και τοποθετείται, παρ΄ ότι ο Σύνδεσμος ήδη είχε επισκεφθεί όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου είτε κυβερνώντα είτε αντιπολιτευόμενα. Διοργάνωσε με επιτυχία εκδηλώσεις με ομιλίες από έγκριτους νομικούς, ψυχολόγους, οικονομολόγους για νομικά, οικονομικά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά και γενικότερα θέματα που αφορούν στους Έλληνες στρατιωτικούς. Διοργάνωσε με επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή συναδέλφων κινητοποιήσεις προκειμένου να αναχαιτιστούν τα όποια μέτρα λήφθηκαν σε βάρος των στρατιωτικών. Ζήτησε και καταργήθηκε η εισφορά των εν ενεργεία αξιωματικών στις Ενώσεις αποστράτων. Ζήτησε και θεσμοθετήθηκε η άδεια ανατροφής τέκνου. Ζήτησε και θεσμοθετήθηκε η απαλλαγή του προσωπικού που εκτελεί 24ωρη υπηρεσία. Θεσπίστηκε η μοριοδότηση των μεταθέσεων. Διεκδικούμε την αναθεώρηση των νομοθετημάτων για τους συνα-δέλφους μας ΕΜΘ, τους καταταγέντες τα έτη 1990 – 1992, τους συμμετέ-χοντες υπαξιωματικούς στις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές. Ζητάμε τη θέσπιση του θεσμού του «Συνηγόρου του στρατιωτικού». Διεκδικούμε την ελεύθερη μετακίνηση των στρατιωτικών, κατά τα πρότυπα των υπηρετούντων στα Σώματα Ασφαλείας, για την εκτέλεση της υπηρεσίας, ανθρώπινα ωράρια εργασίας και πλήρη εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας με πλήρη εφαρμογή των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας και συμμετοχή και των στρατιωτικών στα προβλεπόμενα συμβούλια υγιεινής και ασφάλειας. Απαιτούμε το σεβασμό.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Ενώ δεν έχει ακόμη εκδικαστεί η έφεση που ασκήθηκε σε βάρος της απόφασης αναγνώρισης του Συνδέσμου Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων, προχωράμε στην κατάθεση την 4 Σεπτεμβρίου 2007 ενώπιον του Αρείου Πάγου, αναίρεσης της ήδη εκδοθείσης υπ΄ αριθμ. 7666/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών που ανέστειλε τη λειτουργία της Ένωσης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Γιατί καθυστερήσαμε τόσο στην κατάθεση της αναίρεσης; Δεν καθυστερή-σαμε εμείς. Η αναίρεση κατατίθεται μετά την καθαρογραφή της απόφασης. Ενώ η εν λόγω απόφαση εκδίδεται αρχές του 2006 καθαρογράφεται αρκετούς μήνες μετά, για τους προφανείς λόγους καθυστέρησης, αφού η αντίδικη πλευρά γνωρίζει εκ της τακτικής μας ότι θα προβούμε σε κατάθεση αναίρεσης. Ως βασικούς λόγους αναίρεσης επικαλούμαστε ότι: α) ενώ το Εφετείο δέχεται ότι, ως προς τους υπηρε-τούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις, ελλείπει ο νόμος που θα αναγνώριζε μορφές συλλογικής εκπροσώπησης αυτών (υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις), ήτοι δέχεται ότι ελλείπει ο νόμος που θα καθορίζει τα της ασκήσεως του συνδικαλιστικού δικαιώματος των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις, εν τούτοις δεν δέχθηκε ότι το εκ της ελλείψεως του άνω νόμου κενό θα πρέπει να καλυφθεί αναλογικά με την εφαρμογή, επί των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις, της διάταξης του άρθρου 30 Α του Ν.1264/1982 ....... Έτσι, το Εφετείο που δεν εφάρμοσε στην παρούσα περίπτωση (προκειμένης αιτήσεως για την αναγνώριση συνδικαλιστικού σωματείου στρατιωτικών) αναλογικά την αναφερθείσα διάταξη του άρθρου 30 Α του Ν.1264/1982, ενώ λόγω της αξιολογικά ουσιώδους ομοιότητας μεταξύ του χαρακτήρα και της αποστολής της Ελληνικής Αστυνομίας και του χαρακτήρα και της αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, την παραβίασε και υπέπεσε σε πλημμέλεια, β) τo Εφετείο, για να αντλήσει επιχείρημα υπέρ της μη νομιμότητας της αιτήσεώς μας, όπως και για την ύπαρξη διαφοράς μεταξύ Ελληνικής Αστυνομίας και Ενόπλων Δυνάμεων, επικαλέσθηκε και εφάρμοσε τις ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 54 παρ. 1 γ του ΣΠΚ (ΑΝ 2803/1941) και του άρθρου 77 του Στρατιωτικού Κανονισμού (ΠΔ 130/1984), οι οποίες δεν ήταν εφαρμοστέες στην παρούσα υπόθεση, όπου εφαρμοστέες ήταν μόνο οι διατάξεις που εκτίθενται στη μείζονα σκέψη της παρούσας και έτσι, εφαρμόσαν (το Εφετείο) τις άνω μη εφαρμοστέες εν προκειμένω ουσιαστικές διατάξεις τις παραβίασε και υπέπεσε σε πλημμέλεια, γ) το Εφετείο προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή νόμου και συγκεκριμένα του άρθρου 12 σε συνδυασμό με το άρθρο 25 παρ.1 του Συντάγματος και του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ κρίνοντας ότι, ελλείψει ειδικής νομοθετικής ρύθμισης για την άσκηση του συνδικαλιστικού δικαιώματος των μελών των ενόπλων δυνάμεων, το σχετικό συνταγματικό και υπερνομοθετικής ισχύος δικαίωμά τους παραμένει ανενεργό και δεν μπορεί να ασκηθεί. Τούτο δε γιατί τα ανωτέρω άρθρα επιτρέπουν την δια νόμου ρύθμιση - περιορισμό του δικαιώματος ιδρύσεως και προσχώρησης σε συνδικαλιστικά σωματεία, κατά τρόπο ώστε να μην αναιρείται ουσιωδώς το απονεμηθέν από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες δικαίωμα και να θίγεται ο πυρήνας του ..... Ως εκ τούτο, το Εφετείο κρίνοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του δικαιώματος ιδρύσεως μη κερδοσκοπικών σωματείων του άρθρου 12 του Συντάγματος και του άρθρου 7 της ΕΣΔΑ για τα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η έκδοση ειδικού σχετικού νόμου εσφαλμένα ερμήνευσε και παραβίασε τις άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και υπέπεσε σε πλημμέλεια και δ) το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, στηριχθέν αποκλειστικά στο καταστατικό του υπό ίδρυση σωματείου, δέχθηκε ότι από τα άρθρα 2 και 3 αυτού, προκύπτει ότι από τους σκοπούς του σωματείου αυτού είναι πρόδηλη η πρόθεση των ιδρυτών του προς δημιουργία συλλόγου για να αναμειγνύεται στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων και τον τρόπο προστασίας της έννομης τάξης ο οποίος συνταγματικώς έχει ανατεθεί στην αποκλειστική πρωτοβουλία και εγγύηση της κρατικής εξουσίας που την υλοποιεί με πλέγμα νομοθετημάτων, ενώ από το άρθρο 3 παρ. 9 εδ. δ του καταστατικού, θυμηθείτε τι σας είπα στην αρχή, προκύπτει ρητώς ότι απαγορεύεται η με οποιονδήποτε τρόπο ανάμειξη του σωματείου σε θέματα διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων. Δείτε τι έλεγε το καταστατικό μας: «Άρθρο 3 παρ. 9 εδ. δ Απαγορεύεται ρητά στην Ένωση και τα μέλη αυτής η με οιονδήποτε τρόπο ανάμειξη σε θέματα διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων». Τι να πει κανείς. Παράφραση και παρερμηνεία για να βγουν άλλα συμπεράσματα και να παραχθούν άλλα αποτελέσματα. Έτσι το Εφετείο, που δέχθηκε τα αντίθετα από αυτά που προκύπτουν από το περιεχόμενο του άρθρου 3 παρ. 9 εδ. δ του καταστατικού, παρέλειψε να αναγνώσει την άνω κρίσιμη περικοπή του περιεχομένου του καταστατικού του σωματείου και κατέληξε στο επιζήμιο για ημάς τους αναιρεσείοντες αποδεικτικό πόρισμα, ... απέρριψε την αίτηση εγγραφής του σωματείου μας στο σχετικό βιβλίο του Πρωτοδικείου Αθηνών, παραμόρφωσε επομένως το περιεχόμενο του καταστατικού (εγγράφου) αυτού, στο οποίο στηρίχθηκε αποκλειστικά για να καταλήξει στο άνω πόρισμα και υπέπεσε σε πλημμέλεια. Η κίνηση σχολιάστηκε από τον Τύπο.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Και ενώ η δραστηριότητα του Συνδέσμου Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων συνεχίζεται και εντατικοποιείται, την 31 Μαΐου 2010, όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την υπ΄ αριθμ. 2855/2010 απόφασή του, δέχτηκε την έφεση του Εισαγγελέα Μπρη και εξαφάνισε την απόφαση ίδρυσης του Συνδέσμου, αναστέλλοντας έτσι τη λειτουργία του. Τώρα εμείς τι έπρεπε να κάνουμε; Η επόμενη κίνησή μας ήταν αναίρεση στον Άρειο Πάγο. Μα ήδη είχαμε καταθέσει αναίρεση κατά της έφεσης που ανέστειλε τη λειτουργία του πρώτου σωματείου, της Ένωσης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Έχοντας όμως γνώση οι φύλακες, θεωρώντας ότι και στο δεύτερο σωματείο θα είχαμε την ίδια αντίδραση από την Πολιτεία, ήμασταν ήδη έτοιμοι για την κατάθεση και τρίτου καταστατικού. Η δραστηριότητα έπρεπε να συνεχίσει γιατί τα προβλήματα αντί να επιλυθούν οξύνθηκαν. Η Χώρα ήδη βρισκόταν στη δίνη των μνημονίων, άρχιζε η δημοσιονομική προσαρμογή και σχεδιάζονταν θεσμικές αλλαγές για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων με δυσμενείς συνταξιοδοτικές, ασφαλιστικές και οικονομικές συνέπειες. Οι Έλληνες στρατιωτικοί θα έπρεπε να πέσουμε αμαχητί; Δεν θα έπρεπε να αντιδράσουμε; Ποιος θα μας βοηθούσε; Δεν υπήρχε κανένας να μας βοηθήσει. Δεν περιμέναμε από κανέναν βοήθεια, παρά μόνο από τους ίδιους μας τους εαυτούς και τις οικογένειές μας, οι οποίες βίωναν και αυτές την κρίση.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Έτσι, τη 14 Οκτωβρίου 2010, αφού συλλέξαμε και πάλι υπογραφές, πάνω από 50 συνάδελφοι υπογράψαμε, καταθέσαμε νέο καταστατικό για νέο σωματείο, το οποίο δεν διέφερε ως προς τον τίτλο του και πολύ από το δεύτερο. Είδατε τη συμβαίνει όταν η Πολιτεία αντιδρά απέναντι στα νόμιμα και στα δίκαια; Με το ζόρι 20 συνάδελφοι υπογράψαμε για το πρώτο σωματείο και πάνω από 50 στο τρίτο σωματείο. Αυτή είναι η ιστορική εξέλιξη της καταπίεσης και της αντίδρασης. Ο σκλάβος δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει παρά μόνο τις αλυσίδες του. Γι΄ αυτό και συσπειρώνεται, οργανώνεται και διεκδικεί. Το τρίτο σωματείο το ονομάσαμε «Σύνδεσμος Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων» και σε σύντμηση ΣΥΣΜΕΔ. Δεν το κατάλαβε κανείς. Δεν το αντιλήφθηκε κανείς. Ακόμη και το έμβλημα δεν διέφερε από το δεύτερο σωματείο. Έπρεπε να κρατήσουμε στη μνήμη όλων μας, όλων σας, όλων των εμπλεκομένων και συναλλασσομένων με εμάς ότι ο ΣΥΣΜΕΔ δεν έπαψε να λειτουργεί. Βρίσκεται εδώ και είναι πιο δυνατός από ποτέ. Άλλωστε η απόφαση του Αρείου Πάγου πλησίαζε και θα γνωρίζαμε πώς επιτέλους αντιλαμβάνεται η δικαιοσύνη το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι για τους στρατιωτικούς. Προσέξτε τα εμβλήματα. Μικρές διαφορές, αλλά με ουσιαστική σημασία.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Αυτή τη φορά το καταστατικό δεν κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκεί ήδη μας έμαθαν. Απευθυνθήκαμε στο Πρωτοδικείο Πειραιώς και προσδιορίσαμε δικάσιμο για τα 2 Δεκεμβρίου 2011. Εν τω μεταξύ η δραστηριότητα του ΣΥΣΜΕΔ δεν έπαψε. Συνέχισε. Εντατικοποιήθηκε. Το Πρωτοδικείο Πειραιώς τη 10 Δεκεμβρίου 2012 με την υπ΄ αριθμ. 5649/2012 απόφασή του δέχτηκε την αίτησή μας και ενέκρινε την ίδρυση του ΣΥΣΜΕΔ. Για εμάς δεν είχε κανένα αποτέλεσμα η εν λόγω απόφαση, γιατί αφενός γνωρίζαμε ότι πρωτόδικα οι δικαστές μας δικαίωναν αλλά και αφετέρου γιατί η δραστηριότητα του ΣΥΣΜΕΔ ποτέ δεν έπαψε.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Η δραστηριότητα που αναπτύχθηκε, συνέχισε ουσιαστικά, ήταν σημαντική και τα κέρδη της γνωστά σε όλους μας, όλους σας. Σε όλους τους συναδέλφους, ακόμη και σε αυτούς που ακόμη και σήμερα στέκονται κριτικά και διστακτικά απέναντί μας. Όλοι γνωρίζουν πλέον τον ΣΥΣΜΕΔ και τι έκανε αυτά τα χρόνια. Η αλληλογραφία που αναπτύχθηκε με τα Υπουργεία ήταν έντονη. Αναδείξαμε τα προβλήματα. Καταθέσαμε λύσεις – προτάσεις. Άλλες έγιναν αποδεκτές και άλλες συζητούνται. Καμία όμως συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν έπεσε κάτω. Κρατήθηκε στο μυαλό και τυγχάνει επεξεργασίας, ακόμη και σήμερα. Κάποια στιγμή θα δει το φως της υλοποίησης. Και ξέρετε γιατί; Γιατί όλες οι προτάσεις μας ήταν, είναι και θα είναι λογικές και υλοποιήσιμες – εφαρμόσιμες, με βάση το δίκαιο και το νόμιμο. Δεν είμαστε παράνομοι, όπως κάποιοι θέλουν να μας βλέπουν. Δεν είμαστε παράλογοι, όπως κάποιοι θέλουν να μας παρουσιάζουν. Δεν είμαστε εξωγήινοι. Έλληνες στρατιωτικοί είμαστε με ανησυχίες, που αναζητούμε και απαιτούμε πλέον, την εφαρμογή του δίκαιου. Τη διόρθωση των όποιων λαθών.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Ενώ η δραστηριότητα του ΣΥΣΜΕΔ εκτυλισσόταν ένα ευχάριστο, για εμάς, γεγονός ήρθε να ταράξει την ήσυχη ζωή των αντιδίκων μας – Ελληνικού Δημοσίου, πριν ακόμη δημοσιευθεί η προαναφερθείσα απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δημιουργώντας πανικό και σύγχυση στη διαχείριση του θέματος, καθόσον η Πολιτεία δεν περίμενε μια τέτοια εξέλιξή του. Ο Άρειος Πάγος εξέδωσε την υπ΄ αριθμ. 3/2012 απόφασή του και άναψε το πράσινο φως στη σωματειακή ζωή των στρατιωτικών. Ο Τύπος μετέφρασε την απόφαση ως βόμβα. Συνταγματικός ο συνδικαλισμός στον στρατό. Συνδικαλισμός στις ένοπλες δυνάμεις. Πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες. Ναι στον συνδικαλισμό στον στρατό. Όχι στις απεργίες. Εκτεταμένα ρεπορτάζ. Βόμβα στη στρατιωτική πειθαρχία. Blogs αφιέρωσαν άρθρα τους στο θέμα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχολίασαν την επικαιρότητα. Αυτή ήταν τότε η επικαιρότητα. Θετικές, αλλά και αρνητικές απόψεις. Δεν μπορεί να είναι όλοι μαζί μας. Κάποιοι πρέπει να είναι και με τους άλλους. Ναι αλλά ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι είναι οι άλλοι; Σε αυτό δεν θα απαντήσουμε εμείς, αλλά όλοι αυτοί που φοβούνται το δίκαιο, το λογικό και το νόμιμο. Τίποτα δεν έχουμε να φοβηθούμε εμείς, γιατί τίποτα δεν πρόκειται να κρύψουμε. Επίλυση των προβλημάτων μας διεκδικούμε και τίποτα παραπάνω. Ούτε οφίτσια ούτε αντικατάσταση ρόλων. Ας μην φοβούνται λοιπόν αυτοί που φοβούνται.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Στο σημείο αυτό έχει ενδιαφέρον να δούμε κάποια σημεία από την απόφαση του Αρείου Πάγου, που πλέον οδήγησε στη δημιουργία των σωματείων. Με τα άρθρα 12 παρ.1 του Συντάγματος και 11 της ΕΣΔΑ, επί των οποίων ερείδεται και η γενικοτέρας σημασίας συνταγματική αρχή της ελευθέρας κοινωνικής ομαδοποιήσεως, κατοχυρώνεται το δικαίωμα ή η ελευθερία της συνενώσεως (του συνεταιρίζεσθαι κατά την ορολογία των προϊσχυσάντων Συνταγμάτων), οι φορείς του οποίου έχουν το δικαίωμα συστάσεως ενώσεως ή σωματείου, που αποβλέπει σε μη κερδοσκοπικούς σκοπούς. Το ατομικό αυτό δικαίωμα, περιλαμβανόμενο στα δικαιώματα της συλλογικής δράσεως, με προέχον χαρακτηριστικό γνώρισμα το συλλογικό στοιχείο, παρέχεται, αδιακρίτως, σε όλους τους Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως κοινωνικής ή επαγγελματικής τάξεως, η δε άσκησή του δεν τελεί «υπό την ειδική επιφύλαξη του νόμου». Από καμιά συνταγματική διάταξη δεν προκύπτει ότι για την απόλαυση από τους Έλληνες πολίτες του προαναφερόμενου ατομικού δικαιώματος απαιτείται η έκδοση «τυπικού» νόμου, στα πλαίσια της συνταγματικής ρυθμίσεως του άρθρου 72 του Συντάγματος και των ορισμών στο άρθρο 25 παρ.2 εδ.β΄ αυτού. Η διάταξη της παρ.4 του Συντάγματος του 1975, δια της οποίας ήταν επιτρεπτή η επιβολή περιορισμών στους δημοσίους υπαλλήλους, όσον αφορά στην άσκηση του ανωτέρω δικαιώματος, καταργήθηκε με το από 6-4-2001 ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων. Ανεξαρτήτως, όμως, αυτού, και στις περιοριστικώς στο Σύνταγμα διαλαμβανόμενες περιπτώσεις ρυθμιστικής υπό του κοινού νομοθέτη επεμβάσεως δια της εκδόσεως τυπικού νόμου για την πληρεστέρα ικανοποίηση του ατομικού δικαιώματος, η μη έκδοση τοιούτου νόμου, δεν επάγεται την επ΄ αόριστον αναστολή ή και την ματαίωση ικανοποιήσεώς του, διότι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το Σύνταγμα προβλέπει ρητώς την δημοσίευση ενός νόμου, οι υφιστάμενοι νόμοι ή οι διοικητικές πράξεις κανονιστικού περιεχομένου, με εξαίρεση εκείνων που αντιβαίνουν στο Σύνταγμα, εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι τη δημοσίευση του αντίστοιχου νόμου. Η άσκηση του ίδιου ως άνω δικαιώματος δεν εξαρτάται από την έκδοση αδείας από οποιαδήποτε διοικητική αρχή, νόμου ή από δικαστική απόφαση. Επομένως, ο νόμος δε επιτρέπεται να εξαρτήσει την άσκηση του προαναφερόμενου ατομικού δικαιώματος από προηγούμενη άδεια του κράτους ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου, διάταξη δε νόμου που καθιερώνει την άδεια αυτή ως προϋπόθεση νομίμου συστάσεως και λειτουργίας ενώσεως ή σωματείου, αντίκειται ευθέως στο Σύνταγμα και δεν εφαρμόζεται. Περαιτέρω, του ατομικού δικαιώματος της συνενώσεως απολαμβάνουν, αδιακρίτως, όλοι οι Έλληνες πολίτες, μεταξύ δε αυτών και οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίοι τελούν σε ηθελημένη σχέση εξουσιάσεως προς το κράτος και σε ειδικό καθεστώς πειθαρχίας, μη συναγομένου του αντιθέτου ούτε εκ του γράμματος, ούτε εκ του πνεύματος των άνω συνταγματικών διατάξεων και της διατάξεως του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ. Η αρχή, άλλωστε της ισότητας που κατοχυρώνεται από το άρθρο 4 παρ.1 και 2 του Συντάγματος επιβάλλει στον νομοθέτη να μην δημιουργεί ρήγματα στην καθολικότητα των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκτός εάν το ίδιο το σύνταγμα εισήγαγε προσόντα προς άσκηση κάποιου δικαιώματος ή εάν η εις βάρος κάποιου αναστολή ή στέρηση κάποιου ατομικού δικαιώματος επιτρέπεται. Οι υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις δεν αποτελούν ειδική κατηγορία Ελλήνων πολιτών, κείμενοι εκτός του πεδίου των επί μέρους εγγυήσεων των συνταγματικών δικαιωμάτων, οι οποίες δεν προβλέπουν, ρητώς, εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής τους, ούτε μπορεί να ισχύσει γι΄ αυτούς ένα τεκμήριο διαφοροποιήσεως ως προς την απόλαυση όλων, ανεξαιρέτως, των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από το Σύνταγμα για όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως φύλου, επαγγέλματος, κοινωνικής ή οικονομικής τάξεως, υπό την έννοια ότι αυτοί έχουν μόνο εκείνα τα δικαιώματα, που ρητώς τους απονέμει η ισχύουσα συνταγματική τάξη και οι κείμενοι νόμοι. Αντιθέτως, αυτοί, κατά τεκμήριο έχουν όλα τα δικαιώματα που έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες με τους, κατά το Σύνταγμα, θεμιτούς περιορισμούς, που μπορούν να επιβληθούν. Το Σύνταγμα, εκτός από τις διατάξεις, με τις οποίες ρυθμίζει την κομματική ουδετερότητα των στρατιωτικών, τα κωλύματα εκλογιμό-τητάς τους και την υπαγωγή τους στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων, δεν περιέχει καμιά άλλη ρύθμιση, γενική ή ειδική, για τα συνταγματικά δικαιώματα των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις. Η ανωτέρω ερμηνευτική εκδοχή ενισχύεται και από το γεγονός, ότι πρόταση τροπολογίας από τον τότε βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γ. Β. Μαγκάκη στο άρθρο 11 του σχεδίου Συντάγματος του 1975 να προστεθεί διάταξη ορίζουσα ότι «Δια νόμου δύνανται να επιβληθούν περιορισμοί εις το δικαίωμα των στρατιωτικών και των αστυνομικών να συνεταιρίζονται», δεν έγινε δεκτή και δεν περιελήφθη στο Σύνταγμα του 1975.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Με την ανωτέρω απόφαση του Αρείου Πάγου εις χείρας, και ενώ ήδη ο ΣΥΣΜΕΔ συνέχιζε τη δραστηριότητά του, άρχισαν να κατατίθενται καταστατικά στα Πρωτοδικεία της Χώρας και να συστήνονται η μία πίσω από την άλλη πρωτοβάθμιες Περιφερειακές Ενώσεις Στρατιωτικών, οι οποίες και αποτέλεσαν στη συνέχεια τον πυρήνα για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών. Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Θεσσαλίας, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ηπείρου, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας &amp; Θράκης, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Κρήτης, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Έβρου, Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Πελοποννήσου. Οι Περιφερειακές Ενώσεις Στρατιωτικών ανέπτυξαν, σε σχέση με τις δυνατότητες τους, αξιόλογη και πολύπλευρη δράση και έγιναν γνωστές στους συναδέλφους που υπηρετούν στις Μονάδες στα γεωγραφικά όρια των Περιφερειών τους, με παρεμβάσεις τους στο Τύπο και τα ΜΜΕ.</span></div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Το Σάββατο 27 Απριλίου 2013 στην πρωτεύουσα και καρδιά του Θεσσαλικού κάμπου, στη Λάρισα, χωροταξικά στο κέντρο της Χώρας, αλλά και σε σημείο ορόσημο, όπου αρκετές δεκαετίες πριν διαδραματίστηκαν ιστορικά γεγονότα εναντία στην ανέχεια και στην κατήφεια, πραγματοποιήθηκε συνάντηση αντιπρόσωπων των Περιφερειακών Ενώσεων, στην οποία σε ένα πολύ εγκάρδιο και συναδελφικό περιβάλλον διαπιστώθηκε ταύτιση απόψεων για τα θέματα που συζητήθηκαν. Σκοπός της συνάντησης ήταν η γνωριμία μεταξύ των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των Ενώσεων, η ανταλλαγή απόψεων για την από κοινού δράση και επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα μέλη τους και ο συντονισμός και η λήψη απόφασης για την άμεση σύσταση Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών ως δευτεροβάθμιο όργανο. Οι αντιπρόσωποι των Περιφερειακών Ενώσεων μετέφεραν την προσδοκία των συναδέλφων για την ανάσχεση, με κάθε δυνατό και νόμιμο μέσο, των όποιων αρνητικών επιπτώσεων προέκυψαν από την εφαρμογή των μνημονίων, στη ζωή των ιδίων, των οικογενειών τους και κατ' επέκταση του συνόλου του Ελληνικού λαού. Ενός λαού που δοκιμάζεται με πρωτόγνωρα για την εποχή μας βάρβαρα μέτρα στα όρια της εξάντλησης, της ανέχειας και της απελπισίας. Εκφράστηκε από όλους ότι, η δύναμη βρίσκεται στη βούληση του συνόλου και όχι σε ελάχιστες μεμονωμένες ομάδες που προσπαθούν να κερδίσουν πρόσκαιρα προνόμια και οφέλη. Κοινή δε απόφαση όλων παραμένει η προσήλωση στο σκοπό λειτουργίας των Ενώσεων, όπως αυτός εκφράζεται από τα εγκεκριμένα καταστατικά τους. Προς αποφυγή διασποράς ψευδών στόχων και διαβολής του χαρακτήρα αυτών, τα Διοικητικά Συμβούλια και τα μέλη των Ενώσεων, θα εργα-στούν αδιάκοπα, ενάντια σε αυτούς οι οποίοι πολλές φορές με προσωπείο «ανθρωποκεντρικό» και άλλες φορές αποκαλύπτοντας τον πραγματικό «χωμάτινο» εαυτό τους, εντεταλμένοι από αυτούς που τους διόρισαν, ενεργούν, προκειμένου να πετύχουν αλλότριους στόχους προς το έννομο συμφέρον του τόπου και του λαού που θα έπρεπε να υπηρετούν.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Έτσι, την 20 Σεπτεμβρίου 2013 υπογράφεται από τους εκπροσώ-πους των Ενώσεων και κατατίθεται στο Πρωτοδικείο Αθηνών το καταστατικό της δευτεροβάθμιας οργάνωσης των πρωτοβάθμιων ενώσεων στρατιωτικών, με την επωνυμία «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ». Επισημαίνοντας κάποια ενδιαφέροντα σημεία του καταστατικού, αναφέρουμε μεταξύ των σκοπών της Ομοσπονδίας τη μελέτη, προστασία, βελτίωση και προαγωγή των θεσμικών, οικονομικών, κοινωνικών, ασφαλιστικών και γενικότερων συμφερόντων και δικαιωμάτων των Ελλήνων στρατιωτικών, και εφόσον και στο βαθμό που προβλεφθεί από την κείμενη νομοθεσία τη συμμετοχή μέσω αντιπροσώπων της Ομοσπονδίας στα υπηρεσιακά συμβούλια και επιτροπές που συνιστώνται στις Ένοπλες Δυνάμεις και αφορούν: σε θέματα κρίσεων, προαγωγών, τοποθετήσεων, μεταθέσεων, αποσπάσεων και άσκησης πειθαρχικής διαδικασίας, αλλά και στα όργανα διοίκησης των ασφαλιστικών ταμείων των Ελλήνων στρατιωτι-κών. Μεταξύ δε των μέσων για την επίτευξη των παραπάνω σκοπών επισημαίνουμε τη διαπραγμάτευση και μέριμνα για την επίλυση των προβλημάτων των μελών της με κάθε αρμόδιο, την επεξεργασία και υποβολή προτάσεων προς τη φυσική και πολιτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, τα πολιτικά κόμματα, τους κοινωνικούς και λοιπούς φορείς, για θέματα που αφορούν τα συμφέροντα των μελών τους, τη συγκρότηση συμβουλευτικών επιτροπών για τη συλλογική επεξεργασία θέσεων της Ομοσπονδίας για τα θεσμικά και επαγγελματικά προβλήματα του κλάδου και την προβολή τους με διαβήματα στις διοικητικές αρχές, με ανακοινώσεις στον τύπο, επαφές με πολιτικούς φορείς, την καταγγελία και έγκληση στις Δικαστικές Αρχές για την προστασία των μελών της, αλλά και τη ρητή απαγόρευση κήρυξης και συμμετοχής σε απεργία, συμμετοχής σε κάθε είδους εκδηλώσεις πολιτικών φορέων ή πολιτικών προσώπων ή η άσκηση προπαγάνδας υπέρ ή κατά αυτών και η με οιονδήποτε τρόπο ανάμειξη σε θέματα διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Τη 18η Νοεμβρίου 2013 γεννιέται η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών, με την έκδοση της υπ΄ αριθμ. 453/2013 διάταξης του Ειρηνοδικείου Αθηνών και την 29-11-2013 εγγράφεται στα οικεία βιβλία των σωματείων του Πρωτοδικείου Αθηνών, με αριθμό μητρώου 817. Η ΠΟΕΣ είναι πια πραγματικότητα. Σήμερα στο δεύτερο μέρος του Συνεδρίου μας θα αναδείξουμε τα αιρετά μέλη των οργάνων της, δηλαδή του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής αυτού και θα ξεκινήσει και επίσημα η δραστηριότητά της ως η φυσική συνέχεια του Συνδέσμου Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων, που ολοκληρώνει πλέον τον κύκλο του. Οι Περιφερειακές Ενώσεις Στρατιωτικών και τα μέλη των Διοικητικών τους Συμβουλίων, αρωγοί στην προσπάθεια αυτή, αποτελούν ήδη τον ισχυρό κορμό από τον οποίο θα αναπτυχθούν τα κλαδιά και θα αποδώσουν καρπούς στους συναδέλφους μας Έλληνες στρατιωτικούς.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Όλα αυτά τα χρόνια η εμπειρία μας δίδαξε ότι οι παρέες γράφουν ιστορία. Και εμείς αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι γράψαμε μια ωραία ιστορία, γιατί είμαστε μια όμορφη και δυνατή παρέα. Είμαστε μαζί. Τίποτα δεν έχουμε να χωρίσουμε. Τίποτα δεν μας χωρίζει. Πολλά είναι αυτά που μας ενώνουν. Μαζί θα κλείσουμε τα αυτιά μας στις Κασσάνδρες που παρακολουθούν και σφυρίζουν δελεάζοντάς μας να παραστρατήσουμε. Δεν παραστρατήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Δεν εξοκείλαμε και δεν θα το κάνουμε ούτε και τώρα. Αφήσαμε στην άκρη τα «εγώ» μας και κοιτάξαμε όλοι μαζί το «εμείς». Δεν παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Γνωρίζουμε ποιοι είμαστε και πού πάμε. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας. Γινόμαστε μέρα με τη μέρα καλύτεροι. Δυναμώνουμε. Ισχυροποιούμε τους δεσμούς μας με τους συναδέλφους μας. Δεν κρίνουμε αυτούς που ακόμη κοιτούν επιφυλακτικά και διστάζουν να μας ακολουθήσουν, αλλά και ούτε αυτούς που δοκιμάζουν να ακολουθήσουν ξεχωριστά από τα δικά μας σωματειακά μονοπάτια, διεκδικώντας όμως καθαρά ατομικά και όχι συνολικά. Αυτοί από μόνοι τους θα απαξιωθούν και θα εξαφανιστούν. Δεν περιμένουμε από κανέναν να λύσει τα προβλήματά μας. Τα προβλήματά μας είναι πολλά. Μόνοι μας θα διεκδικήσουμε τη λύση τους. Και αυτό που επιλέξαμε να κάνουμε είναι γλυκιά διεκδίκηση που σίγουρα θα αγγίξει τις καρδιές όλων των συναδέλφων μας. Περιμένουν πολλά από εμάς και ας μη μας το λένε. Πιστεύουν σε εμάς κι ας μη μας το δείχνουν. Ελπίζουν από εμάς και ας μη το εκφράζουν. Έτσι μάθαμε. Θα κάνουν όμως, θα κάνουμε όλοι μαζί την υπέρβασή μας, και θα κατακτήσουμε το ακατόρθωτο. Γιατί; Γιατί είμαστε η ελπίδα των συναδέλφων μας. Μα τι κερδίσαμε; Το ότι σήμερα είμαστε εδώ. Μιλάμε χωρίς να φοβόμαστε. Αρθρογραφούμε. Μιλάμε στα ΜΜΕ. Η φυσική και πολιτική ηγεσία γνωρίζει την ύπαρξη των σωματείων. Είμαστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα η Πολιτεία θα κάνει την υπέρβασή της και θα νομοθετήσει. Ας περιμένουμε λοιπόν. Τότε μας ευχαριστούσε. Σήμερα τι άλλαξε; Γιατί δεν μας ξέρει; Οι ίδιοι είμαστε κε Πρωθυπουργέ. Δεν αλλάξαμε. Μήπως εσείς; Και για την ιστορία και λόγω των εξελίξεων των ημερών δείτε τι έγραφε η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» τον καιρό των πειθαρχικών διώξεων, θυμάστε; τότε που εγώ με το γενικό γραμματέα του Συνδέσμου Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων, συνάδελφο Αναστάσιο Τσάκαλο, τιμωρηθήκαμε από τον κ. Α/ΓΕΕΘΑ με 10ήμερη φυλάκιση, γιατί ρωτήσαμε ως σωματείο για τις αλλαγές που εφέρετο ότι θα γίνουν στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Όλοι μας κρινόμαστε κάποια στιγμή και λογοδοτούμε. Ακόμη και αυτοί που κατέχουν θεσμι-κούς θώκους και οχυρώνονται πίσω από τα τείχη της εξουσίας νομίζοντας ότι κανείς και ποτέ δεν θα τους πειράξει. Η δικαιοσύνη όμως, και δεν εννοώ μόνο και κατ΄ αποκλειστικότητα τη θεσμική δικαιοσύνη, κάποια στιγμή επιτελεί το καθήκον της. Αποδίδει το δίκαιο και τιμωρεί, και μάλιστα πάρα πολύ αυστηρά, όλους αυτούς τους ανθρώπους που υπερβαίνουν τις ανθρώπινες αξίες για μικροπροσωπικά συμφέροντα και πρόσκαιρα ωφελήματα, χρησιμοποιώντας αλά καρτ τις δικαστικές αποφάσεις. Οι Έλληνες στρατιωτικοί, εκπαιδευμένοι με αξίες και ιδανικά, ορκιζόμενοι υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους τους Κράτους, θα παραδώσουμε κάποια στιγμή στην όποια δικαιοσύνη και κρίση, όλους αυτούς, και όταν αναφέρομαι σε όλους εννοώ όλους, που τα 10 αυτά χρόνια μας λοιδόρησαν, μας στοχοποίησαν και αγνόησαν δικαστικές αποφάσεις και θέληση. Έχουμε πλέον αποκτήσει φωνή και θα μιλήσουμε και εντός και εκτός Ελλάδας για όσα τόσα χρόνια μας στέρησαν. Θα τα διεκδικήσουμε με δύναμη, με ένταση και σε όλους τους τόνους.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Σας ευχαριστώ.</span></div>
<div style="text-align: justify;">&nbsp;</div>