INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1534,1,'2016-05-05 16:20:43','2016-05-05 13:20:43','','αρχείο λήψης (1)','','inherit','open','closed','','archio-lipsis-1-2','','','2016-05-05 16:20:43','2016-05-05 13:20:43','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1535,1,'2016-05-05 16:21:11','2016-05-05 13:21:11','','fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b','','inherit','open','closed','','fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b','','','2016-05-05 16:21:11','2016-05-05 13:21:11','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1536,1,'2016-05-05 16:22:48','2016-05-05 13:22:48','','450px-Battle_of_Adrianople_378_el.svg','','inherit','open','closed','','450px-battle_of_adrianople_378_el-svg','','','2016-05-05 16:22:48','2016-05-05 13:22:48','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1537,1,'2016-05-05 16:22:54','2016-05-05 13:22:54','Η <b>Μάχη της Αδριανούπολης</b> (9 Αυγούστου 378) διεξήχθη μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού, υπό την ηγεσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουάλη, και Γότθων επαναστατών (και σε μεγάλο βαθμό μη Γότθων Αλανών και διαφόρων τοπικών επαναστατών) με επικεφαλής τον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΗ μάχη διεξήχθη κοντά στην Αδριανούπολη της Θράκης, κατά τους Γοτθικούς πολέμους.\r\n\r\nΗ εμφάνιση των Γότθων στο ιστορικό προσκήνιο έγινε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική, στρατιωτική και οικονομική κρίση. Σε μια από τις εισβολές τους μάλιστα, νίκησαν τους Ρωμαίους στην καταστρεπτική μάχη μάχη του Abritus (σημ. Ράζγκραντ, στη Βουλγαρία) το 251 μ.Χ.. Σε εκείνη τη μάχη σκοτώθηκε ο ίδιος ο αυτοκράτορας Δέκιος.\r\nΗ πρώτη απώθηση των Γότθων πραγματοποιήθηκε το 268 μ.Χ. στη μάχη της Ναϊσσού, όπου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος Γ\' τους νίκησε και πήρε το προσωνύμιο «Γοτθικός».\r\n\r\nΜετά από αυτή τη μάχη και πλήγματα που κατάφερε εναντίον τους ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός, οι Γότθοι δεν ξαναενόχλησαν τους Ρωμαίους.\r\n\r\nΑπό τα ανατολικά όμως, κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, έκαναν την εμφάνισή τους οι Ούννοι οι οποίοι υπέταξαν διάφορους λαούς και ανάγκασαν άλλους να φύγουν και να συσσωρευτούν στο φυσικό σύνορο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τον Δούναβη.\r\n\r\nΑνάμεσα σε αυτούς τους λαούς ήταν οι Βησιγότθοι και οι, ιρανικής προέλευσης, Αλανοί.\r\n\r\nΟι πρώτες επιδρομές των Γότθων πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Μαρκιανούπολης.\r\nΟι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να αντιδράσουν.\r\n\r\nΟ αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ουάλης, αντιμετώπιζε τους Πέρσες στην Ανατολή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1529\" align=\"aligncenter\" width=\"400\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1529\"><img class=\"wp-image-1529 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" alt=\"Roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped\" width=\"400\" height=\"590\" /></a> Ρωμαίος Λεγεωνάριος της αντίστοιχης περιόδου[/caption]\r\n\r\nΟ κόμης της Θράκης Λουπικίνιος προσκάλεσε τους Γότθους πολέμαρχους στη Μαρκιανούπολη για μια διπλωματική συνάντηση, με σκοπό να τους δολοφονήσει.\r\n\r\nΤο σχέδιό του όμως κατέληξε σε αποτυχία και από αυτή την απόπειρα δολοφονίας διέφυγε ο Φριτίγερνος, ηγέτης των Βησιγότθων.\r\nΑκολούθησε η μάχη της Μαρκιανούπολης με τους Ρωμαίους να ηττώνται κατά κράτος από τους Γότθους, χάνοντας 8.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟι Γότθοι συνέχισαν τις λεηλασίες τους στη Θράκη και στράφηκαν στην Αδριανούπολη.\r\n\r\nΕκεί υπηρετούσαν πολλοί Γότθοι στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού.\r\n\r\nΟι Ρωμαίοι απώθησαν τους επιδρομείς αλλά στο στράτευμα του Φριτίγερνου προσχώρησαν κι άλλοι Γότθοι και πολλοί Ρωμαίοι λιποτάκτες, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΤο 377 μ.Χ. στη μάχη των Ιτιών (λατ. Ad salices) οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν ξανά από τους Γότθους και ο Ουάλης μαζί με τον Γρατιανό, αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συμφώνησαν στην αντιμετώπιση των Γότθων.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1532\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1532\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" alt=\"35f95183b6917c596ea20495bedeb73e\" width=\"736\" height=\"1065\" /></a>Το 378 μ.Χ. ο Ουάλης κινήθηκε από την Αντιόχεια, όπου βρισκόταν, στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.\r\n\r\nΑπό εκεί κατευθύνθηκε στην Αδριανούπολη με 20.000 άνδρες, ενώ ο Γρατιανός διέσχιζε με τις δυνάμεις του τα εδάφη του Ιλλυρικού (σημερινή Σερβία).\r\n\r\nΟ Φριτίγερνος κατάλαβε ότι ήθελαν να τον κυκλώσουν και, με μια παραπλανητική κίνηση βάδισε προς την Κωνσταντινούπολη, με 10.000 άνδρες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1533\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1533\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" alt=\"0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb\" width=\"736\" height=\"488\" /></a>Ο Ουάλης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο στο οποίο οι στρατηγοί του διχάστηκαν με το τι έπρεπε να κάνουν. Άλλοι έλεγαν να περιμένουν τις ενισχύσεις υπό τον Γρατιανό και άλλοι να επιτεθούν αμέσως κατά των Γότθων.\r\n\r\nΤελικώς επικράτησε η τελευταία γνώμη και οι Ρωμαίοι ετοιμάστηκαν για μάχη.\r\n\r\nΤότε ο Φριτίγερνος ξαφνικά ζήτησε ανακωχή, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, γιατί περίμενε ενισχύσεις. <span style=\"line-height: 1.5;\">Έτσι, επιφανειακά προσπάθησε να επιτύχει τη διευθέτηση των στρατιωτικών προβλημάτων με τους Ρωμαίους προσποιούμενος ότι φοβόταν και από την άλλη ειδοποίησε όλους τους Γότθους και τους συμμάχους τους να συνδράμουν για βοήθεια.</span>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1530\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1530\"><img class=\"wp-image-1530 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" alt=\"Bodl_Canon.Misc.378_roll159B_frame28\" width=\"440\" height=\"630\" /></a> Διάσημα των Γοτθικών ασπίδων[/caption]\r\n\r\nΤελικά στις 9 Αυγούστου, του 378 μ.Χ. οι Ρωμαίοι, διψασμένοι μετά από εξαντλητική πορεία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, είδαν το στρατόπεδο των Γότθων στον ποταμό Τούντζα.\r\n\r\nΜάλιστα ο Φριτίγερνος, για να καθυστερήσει τις εχθροπραξίες, έστειλε αγγελιοφόρους με σκοπό την ειρήνη. Όμως η μάχη είχε ξεκινήσει με το ρωμαϊκό ιππικό στα δεξιά να επιτίθεται κατά των Αλανών και των Οστρογότθων.\r\n\r\nΠαράλληλα οι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι ανάγκασαν το γοτθικό πεζικό να υποχωρήσει.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1536\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1536\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" alt=\"450px-Battle_of_Adrianople_378_el.svg\" width=\"450\" height=\"609\" /></a>\r\n\r\nΠαρά την αρχική επιτυχία των Ρωμαίων, η κατάσταση άλλαξε όταν στο πεδίο της μάχης κατέφθασαν ξεκούραστοι Αλανοί και Ούννοι ιππείς σύμμαχοι των Βησιγότθων.\r\n\r\nΗ μεγάλη πίεση που δέχτηκε το ρωμαϊκό ιππικό ήταν μεγάλη και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1534\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1534\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" alt=\"αρχείο λήψης (1)\" width=\"450\" height=\"338\" /></a>Στη σύγχυση που ακολούθησε, οι Βησιγότθοι βρήκαν την ευκαιρία και επιτέθηκαν κατά των ξαφνιασμένων Ρωμαίων.\r\n\r\nΕνώ τα άκρα των Ρωμαίων είχαν εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης, στο κέντρο το πεζικό τους κρατούσε ακόμα, αλλά η κόπωση ήταν εμφανής.\r\n\r\nΤελικώς οι Γότθοι περικύκλωσαν τους καταδικασμένους Ρωμαίους.\r\n\r\nΗ μάχη έληξε με μεγάλη νίκη των Γότθων ενώ ο ίδιος ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σκοτώθηκε.\r\n\r\nΟι απώλειες των Ρωμαίων ήταν πολύ μεγάλες (10.000-15.000 ή 20.000 νεκροί κατά τις εκτιμήσεις των ημερινών ιστορικών).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1535\" align=\"aligncenter\" width=\"736\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1535\"><img class=\"wp-image-1535 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" alt=\"fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b\" width=\"736\" height=\"545\" /></a> Γότθοι ιπείς[/caption]\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong> Μετά τη μάχη</strong></span>\r\n\r\nΜε τον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό να έχει διαλυθεί, οι Γότθοι πολιόρκησαν την Αδριανούπολη όπου όμως οι Ρωμαίοι αμύνθηκαν σθεναρά.\r\n\r\nΟ νέος αυτοκράτορας του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, Θεοδόσιος Α\', μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, ήρθε σε συνδιαλλαγή μαζί τους, επιτρέποντάς τους να εγκατασταθούν, αυτόνομοι, στα βαλκανικά εδάφη της αυτοκρατορίας, με την υποχρέωση να παρέχουν στρατιωτικά τμήματα κατά τους πολέμους των Ρωμαίων.\r\nΑκολουθούν ενδιαφέροντα βίντεο με αναφορά στην μάχη\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/5UwufpV2XVc\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/wEDVg6KHKjM\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη της Αδριανούπολης','','inherit','closed','closed','','1528-revision-v1','','','2016-05-05 16:22:54','2016-05-05 13:22:54','',1528,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/05/1528-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1538,1,'2016-05-05 21:15:48','2016-05-05 18:15:48','','0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3','','inherit','open','closed','','0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3','','','2016-05-05 21:15:48','2016-05-05 18:15:48','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1539,1,'2016-05-05 21:15:58','2016-05-05 18:15:58','Η <b>Μάχη της Αδριανούπολης</b> (9 Αυγούστου 378) διεξήχθη μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού, υπό την ηγεσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουάλη, και Γότθων επαναστατών (και σε μεγάλο βαθμό μη Γότθων Αλανών και διαφόρων τοπικών επαναστατών) με επικεφαλής τον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΗ μάχη διεξήχθη κοντά στην Αδριανούπολη της Θράκης, κατά τους Γοτθικούς πολέμους.\r\n\r\nΗ εμφάνιση των Γότθων στο ιστορικό προσκήνιο έγινε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική, στρατιωτική και οικονομική κρίση. Σε μια από τις εισβολές τους μάλιστα, νίκησαν τους Ρωμαίους στην καταστρεπτική μάχη μάχη του Abritus (σημ. Ράζγκραντ, στη Βουλγαρία) το 251 μ.Χ.. Σε εκείνη τη μάχη σκοτώθηκε ο ίδιος ο αυτοκράτορας Δέκιος.\r\nΗ πρώτη απώθηση των Γότθων πραγματοποιήθηκε το 268 μ.Χ. στη μάχη της Ναϊσσού, όπου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος Γ\' τους νίκησε και πήρε το προσωνύμιο «Γοτθικός».\r\n\r\nΜετά από αυτή τη μάχη και πλήγματα που κατάφερε εναντίον τους ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός, οι Γότθοι δεν ξαναενόχλησαν τους Ρωμαίους.\r\n\r\nΑπό τα ανατολικά όμως, κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, έκαναν την εμφάνισή τους οι Ούννοι οι οποίοι υπέταξαν διάφορους λαούς και ανάγκασαν άλλους να φύγουν και να συσσωρευτούν στο φυσικό σύνορο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τον Δούναβη.\r\n\r\nΑνάμεσα σε αυτούς τους λαούς ήταν οι Βησιγότθοι και οι, ιρανικής προέλευσης, Αλανοί.\r\n\r\nΟι πρώτες επιδρομές των Γότθων πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Μαρκιανούπολης.\r\nΟι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να αντιδράσουν.\r\n\r\nΟ αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ουάλης, αντιμετώπιζε τους Πέρσες στην Ανατολή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1529\" align=\"aligncenter\" width=\"400\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1529\"><img class=\"wp-image-1529 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" alt=\"Roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped\" width=\"400\" height=\"590\" /></a> Ρωμαίος Λεγεωνάριος της αντίστοιχης περιόδου[/caption]\r\n\r\nΟ κόμης της Θράκης Λουπικίνιος προσκάλεσε τους Γότθους πολέμαρχους στη Μαρκιανούπολη για μια διπλωματική συνάντηση, με σκοπό να τους δολοφονήσει.\r\n\r\nΤο σχέδιό του όμως κατέληξε σε αποτυχία και από αυτή την απόπειρα δολοφονίας διέφυγε ο Φριτίγερνος, ηγέτης των Βησιγότθων.\r\nΑκολούθησε η μάχη της Μαρκιανούπολης με τους Ρωμαίους να ηττώνται κατά κράτος από τους Γότθους, χάνοντας 8.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟι Γότθοι συνέχισαν τις λεηλασίες τους στη Θράκη και στράφηκαν στην Αδριανούπολη.\r\n\r\nΕκεί υπηρετούσαν πολλοί Γότθοι στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού.\r\n\r\nΟι Ρωμαίοι απώθησαν τους επιδρομείς αλλά στο στράτευμα του Φριτίγερνου προσχώρησαν κι άλλοι Γότθοι και πολλοί Ρωμαίοι λιποτάκτες, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΤο 377 μ.Χ. στη μάχη των Ιτιών (λατ. Ad salices) οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν ξανά από τους Γότθους και ο Ουάλης μαζί με τον Γρατιανό, αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συμφώνησαν στην αντιμετώπιση των Γότθων.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1532\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1532\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" alt=\"35f95183b6917c596ea20495bedeb73e\" width=\"736\" height=\"1065\" /></a>Το 378 μ.Χ. ο Ουάλης κινήθηκε από την Αντιόχεια, όπου βρισκόταν, στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.\r\n\r\nΑπό εκεί κατευθύνθηκε στην Αδριανούπολη με 20.000 άνδρες, ενώ ο Γρατιανός διέσχιζε με τις δυνάμεις του τα εδάφη του Ιλλυρικού (σημερινή Σερβία).\r\n\r\nΟ Φριτίγερνος κατάλαβε ότι ήθελαν να τον κυκλώσουν και, με μια παραπλανητική κίνηση βάδισε προς την Κωνσταντινούπολη, με 10.000 άνδρες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1533\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1533\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" alt=\"0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb\" width=\"736\" height=\"488\" /></a>Ο Ουάλης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο στο οποίο οι στρατηγοί του διχάστηκαν με το τι έπρεπε να κάνουν. Άλλοι έλεγαν να περιμένουν τις ενισχύσεις υπό τον Γρατιανό και άλλοι να επιτεθούν αμέσως κατά των Γότθων.\r\n\r\nΤελικώς επικράτησε η τελευταία γνώμη και οι Ρωμαίοι ετοιμάστηκαν για μάχη.\r\n\r\nΤότε ο Φριτίγερνος ξαφνικά ζήτησε ανακωχή, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, γιατί περίμενε ενισχύσεις. <span style=\"line-height: 1.5;\">Έτσι, επιφανειακά προσπάθησε να επιτύχει τη διευθέτηση των στρατιωτικών προβλημάτων με τους Ρωμαίους προσποιούμενος ότι φοβόταν και από την άλλη ειδοποίησε όλους τους Γότθους και τους συμμάχους τους να συνδράμουν για βοήθεια.</span>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1530\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1530\"><img class=\"wp-image-1530 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" alt=\"Bodl_Canon.Misc.378_roll159B_frame28\" width=\"440\" height=\"630\" /></a> Διάσημα των Γοτθικών ασπίδων[/caption]\r\n\r\nΤελικά στις 9 Αυγούστου, του 378 μ.Χ. οι Ρωμαίοι, διψασμένοι μετά από εξαντλητική πορεία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, είδαν το στρατόπεδο των Γότθων στον ποταμό Τούντζα.\r\n\r\nΜάλιστα ο Φριτίγερνος, για να καθυστερήσει τις εχθροπραξίες, έστειλε αγγελιοφόρους με σκοπό την ειρήνη. Όμως η μάχη είχε ξεκινήσει με το ρωμαϊκό ιππικό στα δεξιά να επιτίθεται κατά των Αλανών και των Οστρογότθων.\r\n\r\nΠαράλληλα οι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι ανάγκασαν το γοτθικό πεζικό να υποχωρήσει.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1536\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1536\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" alt=\"450px-Battle_of_Adrianople_378_el.svg\" width=\"450\" height=\"609\" /></a>\r\n\r\nΠαρά την αρχική επιτυχία των Ρωμαίων, η κατάσταση άλλαξε όταν στο πεδίο της μάχης κατέφθασαν ξεκούραστοι Αλανοί και Ούννοι ιππείς σύμμαχοι των Βησιγότθων.\r\n\r\nΗ μεγάλη πίεση που δέχτηκε το ρωμαϊκό ιππικό ήταν μεγάλη και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1534\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1534\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" alt=\"αρχείο λήψης (1)\" width=\"450\" height=\"338\" /></a>Στη σύγχυση που ακολούθησε, οι Βησιγότθοι βρήκαν την ευκαιρία και επιτέθηκαν κατά των ξαφνιασμένων Ρωμαίων.\r\n\r\nΕνώ τα άκρα των Ρωμαίων είχαν εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης, στο κέντρο το πεζικό τους κρατούσε ακόμα, αλλά η κόπωση ήταν εμφανής.\r\n\r\nΤελικώς οι Γότθοι περικύκλωσαν τους καταδικασμένους Ρωμαίους.\r\n\r\nΗ μάχη έληξε με μεγάλη νίκη των Γότθων ενώ ο ίδιος ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σκοτώθηκε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1538\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1538\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" alt=\"0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3\" width=\"736\" height=\"393\" /></a>\r\n\r\nΟι απώλειες των Ρωμαίων ήταν πολύ μεγάλες (10.000-15.000 ή 20.000 νεκροί κατά τις εκτιμήσεις των ημερινών ιστορικών).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1535\" align=\"aligncenter\" width=\"736\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1535\"><img class=\"wp-image-1535 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" alt=\"fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b\" width=\"736\" height=\"545\" /></a> Γότθοι ιπείς[/caption]\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong> Μετά τη μάχη</strong></span>\r\n\r\nΜε τον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό να έχει διαλυθεί, οι Γότθοι πολιόρκησαν την Αδριανούπολη όπου όμως οι Ρωμαίοι αμύνθηκαν σθεναρά.\r\n\r\nΟ νέος αυτοκράτορας του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, Θεοδόσιος Α\', μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, ήρθε σε συνδιαλλαγή μαζί τους, επιτρέποντάς τους να εγκατασταθούν, αυτόνομοι, στα βαλκανικά εδάφη της αυτοκρατορίας, με την υποχρέωση να παρέχουν στρατιωτικά τμήματα κατά τους πολέμους των Ρωμαίων.\r\nΑκολουθούν ενδιαφέροντα βίντεο με αναφορά στην μάχη\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/5UwufpV2XVc\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/wEDVg6KHKjM\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη της Αδριανούπολης','','inherit','closed','closed','','1528-revision-v1','','','2016-05-05 21:15:58','2016-05-05 18:15:58','',1528,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/05/1528-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1540,1,'2016-05-05 21:16:53','2016-05-05 18:16:53','','Adrianople-Battle-Small','','inherit','open','closed','','adrianople-battle-small','','','2016-05-05 21:16:53','2016-05-05 18:16:53','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/adrianople-battle-small.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1541,1,'2016-05-05 21:18:02','2016-05-05 18:18:02','Η <b>Μάχη της Αδριανούπολης</b> (9 Αυγούστου 378) διεξήχθη μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού, υπό την ηγεσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουάλη, και Γότθων επαναστατών (και σε μεγάλο βαθμό μη Γότθων Αλανών και διαφόρων τοπικών επαναστατών) με επικεφαλής τον Φριτίγερνο.\n\nΗ μάχη διεξήχθη κοντά στην Αδριανούπολη της Θράκης, κατά τους Γοτθικούς πολέμους.\n\nΗ εμφάνιση των Γότθων στο ιστορικό προσκήνιο έγινε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική, στρατιωτική και οικονομική κρίση. Σε μια από τις εισβολές τους μάλιστα, νίκησαν τους Ρωμαίους στην καταστρεπτική μάχη μάχη του Abritus (σημ. Ράζγκραντ, στη Βουλγαρία) το 251 μ.Χ.. Σε εκείνη τη μάχη σκοτώθηκε ο ίδιος ο αυτοκράτορας Δέκιος.\nΗ πρώτη απώθηση των Γότθων πραγματοποιήθηκε το 268 μ.Χ. στη μάχη της Ναϊσσού, όπου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος Γ\' τους νίκησε και πήρε το προσωνύμιο «Γοτθικός».\n\nΜετά από αυτή τη μάχη και πλήγματα που κατάφερε εναντίον τους ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός, οι Γότθοι δεν ξαναενόχλησαν τους Ρωμαίους.\n\nΑπό τα ανατολικά όμως, κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, έκαναν την εμφάνισή τους οι Ούννοι οι οποίοι υπέταξαν διάφορους λαούς και ανάγκασαν άλλους να φύγουν και να συσσωρευτούν στο φυσικό σύνορο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τον Δούναβη.\n\nΑνάμεσα σε αυτούς τους λαούς ήταν οι Βησιγότθοι και οι, ιρανικής προέλευσης, Αλανοί.\n\nΟι πρώτες επιδρομές των Γότθων πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Μαρκιανούπολης.\nΟι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να αντιδράσουν.\n\nΟ αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ουάλης, αντιμετώπιζε τους Πέρσες στην Ανατολή.\n\n[caption id=\"attachment_1529\" align=\"aligncenter\" width=\"400\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1529\"><img class=\"wp-image-1529 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" alt=\"Roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped\" width=\"400\" height=\"590\" /></a> Ρωμαίος Λεγεωνάριος της αντίστοιχης περιόδου[/caption]\n\nΟ κόμης της Θράκης Λουπικίνιος προσκάλεσε τους Γότθους πολέμαρχους στη Μαρκιανούπολη για μια διπλωματική συνάντηση, με σκοπό να τους δολοφονήσει.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_adrianople05.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1542\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1542\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_adrianople05.jpg\" alt=\"battle_adrianople05\" width=\"485\" height=\"291\" /></a>\n\nΤο σχέδιό του όμως κατέληξε σε αποτυχία και από αυτή την απόπειρα δολοφονίας διέφυγε ο Φριτίγερνος, ηγέτης των Βησιγότθων.\nΑκολούθησε η μάχη της Μαρκιανούπολης με τους Ρωμαίους να ηττώνται κατά κράτος από τους Γότθους, χάνοντας 8.000 στρατιώτες.\n\nΟι Γότθοι συνέχισαν τις λεηλασίες τους στη Θράκη και στράφηκαν στην Αδριανούπολη.\n\nΕκεί υπηρετούσαν πολλοί Γότθοι στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού.\n\nΟι Ρωμαίοι απώθησαν τους επιδρομείς αλλά στο στράτευμα του Φριτίγερνου προσχώρησαν κι άλλοι Γότθοι και πολλοί Ρωμαίοι λιποτάκτες, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στον Φριτίγερνο.\n\nΤο 377 μ.Χ. στη μάχη των Ιτιών (λατ. Ad salices) οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν ξανά από τους Γότθους και ο Ουάλης μαζί με τον Γρατιανό, αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συμφώνησαν στην αντιμετώπιση των Γότθων.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1532\"><img class=\"aligncenter  wp-image-1532\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" alt=\"35f95183b6917c596ea20495bedeb73e\" width=\"523\" height=\"757\" /></a>Το 378 μ.Χ. ο Ουάλης κινήθηκε από την Αντιόχεια, όπου βρισκόταν, στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.\n\nΑπό εκεί κατευθύνθηκε στην Αδριανούπολη με 20.000 άνδρες, ενώ ο Γρατιανός διέσχιζε με τις δυνάμεις του τα εδάφη του Ιλλυρικού (σημερινή Σερβία).\n\nΟ Φριτίγερνος κατάλαβε ότι ήθελαν να τον κυκλώσουν και, με μια παραπλανητική κίνηση βάδισε προς την Κωνσταντινούπολη, με 10.000 άνδρες.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1533\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1533\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" alt=\"0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb\" width=\"736\" height=\"488\" /></a>Ο Ουάλης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο στο οποίο οι στρατηγοί του διχάστηκαν με το τι έπρεπε να κάνουν. Άλλοι έλεγαν να περιμένουν τις ενισχύσεις υπό τον Γρατιανό και άλλοι να επιτεθούν αμέσως κατά των Γότθων.\n\nΤελικώς επικράτησε η τελευταία γνώμη και οι Ρωμαίοι ετοιμάστηκαν για μάχη.\n\nΤότε ο Φριτίγερνος ξαφνικά ζήτησε ανακωχή, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, γιατί περίμενε ενισχύσεις. <span style=\"line-height: 1.5;\">Έτσι, επιφανειακά προσπάθησε να επιτύχει τη διευθέτηση των στρατιωτικών προβλημάτων με τους Ρωμαίους προσποιούμενος ότι φοβόταν και από την άλλη ειδοποίησε όλους τους Γότθους και τους συμμάχους τους να συνδράμουν για βοήθεια.</span>\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/adrianople-battle-small.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1540\"><img class=\"aligncenter  wp-image-1540\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/adrianople-battle-small.jpg\" alt=\"Adrianople-Battle-Small\" width=\"619\" height=\"534\" /></a>\n\n[caption id=\"attachment_1530\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1530\"><img class=\"wp-image-1530 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" alt=\"Bodl_Canon.Misc.378_roll159B_frame28\" width=\"440\" height=\"630\" /></a> Διάσημα των Γοτθικών ασπίδων[/caption]\n\nΤελικά στις 9 Αυγούστου, του 378 μ.Χ. οι Ρωμαίοι, διψασμένοι μετά από εξαντλητική πορεία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, είδαν το στρατόπεδο των Γότθων στον ποταμό Τούντζα.\n\nΜάλιστα ο Φριτίγερνος, για να καθυστερήσει τις εχθροπραξίες, έστειλε αγγελιοφόρους με σκοπό την ειρήνη. Όμως η μάχη είχε ξεκινήσει με το ρωμαϊκό ιππικό στα δεξιά να επιτίθεται κατά των Αλανών και των Οστρογότθων.\n\nΠαράλληλα οι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι ανάγκασαν το γοτθικό πεζικό να υποχωρήσει.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1536\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1536\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" alt=\"450px-Battle_of_Adrianople_378_el.svg\" width=\"450\" height=\"609\" /></a>\n\nΠαρά την αρχική επιτυχία των Ρωμαίων, η κατάσταση άλλαξε όταν στο πεδίο της μάχης κατέφθασαν ξεκούραστοι Αλανοί και Ούννοι ιππείς σύμμαχοι των Βησιγότθων.\n\nΗ μεγάλη πίεση που δέχτηκε το ρωμαϊκό ιππικό ήταν μεγάλη και υποχώρησε.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1534\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1534\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" alt=\"αρχείο λήψης (1)\" width=\"450\" height=\"338\" /></a>Στη σύγχυση που ακολούθησε, οι Βησιγότθοι βρήκαν την ευκαιρία και επιτέθηκαν κατά των ξαφνιασμένων Ρωμαίων.\n\nΕνώ τα άκρα των Ρωμαίων είχαν εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης, στο κέντρο το πεζικό τους κρατούσε ακόμα, αλλά η κόπωση ήταν εμφανής.\n\nΤελικώς οι Γότθοι περικύκλωσαν τους καταδικασμένους Ρωμαίους.\n\nΗ μάχη έληξε με μεγάλη νίκη των Γότθων ενώ ο ίδιος ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σκοτώθηκε.\n\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1538\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1538\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" alt=\"0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3\" width=\"736\" height=\"393\" /></a>\n\nΟι απώλειες των Ρωμαίων ήταν πολύ μεγάλες (10.000-15.000 ή 20.000 νεκροί κατά τις εκτιμήσεις των ημερινών ιστορικών).\n\n[caption id=\"attachment_1535\" align=\"aligncenter\" width=\"736\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1535\"><img class=\"wp-image-1535 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" alt=\"fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b\" width=\"736\" height=\"545\" /></a> Γότθοι ιπείς[/caption]\n\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong> Μετά τη μάχη</strong></span>\n\nΜε τον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό να έχει διαλυθεί, οι Γότθοι πολιόρκησαν την Αδριανούπολη όπου όμως οι Ρωμαίοι αμύνθηκαν σθεναρά.\n\nΟ νέος αυτοκράτορας του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, Θεοδόσιος Α\', μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, ήρθε σε συνδιαλλαγή μαζί τους, επιτρέποντάς τους να εγκατασταθούν, αυτόνομοι, στα βαλκανικά εδάφη της αυτοκρατορίας, με την υποχρέωση να παρέχουν στρατιωτικά τμήματα κατά τους πολέμους των Ρωμαίων.\nΑκολουθούν ενδιαφέροντα βίντεο με αναφορά στην μάχη\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/5UwufpV2XVc\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/wEDVg6KHKjM\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη της Αδριανούπολης','','inherit','closed','closed','','1528-autosave-v1','','','2016-05-05 21:18:02','2016-05-05 18:18:02','',1528,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/05/1528-autosave-v1/',0,'revision','',0),
 (1542,1,'2016-05-05 21:17:50','2016-05-05 18:17:50','','battle_adrianople05','','inherit','open','closed','','battle_adrianople05','','','2016-05-05 21:17:50','2016-05-05 18:17:50','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_adrianople05.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1543,1,'2016-05-05 21:20:32','2016-05-05 18:20:32','','6a019102dea107970c01901d5fe370970b','','inherit','open','closed','','6a019102dea107970c01901d5fe370970b','','','2016-05-05 21:20:32','2016-05-05 18:20:32','',1528,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/6a019102dea107970c01901d5fe370970b.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1544,1,'2016-05-05 21:20:49','2016-05-05 18:20:49','Η <b>Μάχη της Αδριανούπολης</b> (9 Αυγούστου 378) διεξήχθη μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού, υπό την ηγεσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουάλη, και Γότθων επαναστατών (και σε μεγάλο βαθμό μη Γότθων Αλανών και διαφόρων τοπικών επαναστατών) με επικεφαλής τον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΗ μάχη διεξήχθη κοντά στην Αδριανούπολη της Θράκης, κατά τους Γοτθικούς πολέμους.\r\n\r\nΗ εμφάνιση των Γότθων στο ιστορικό προσκήνιο έγινε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική, στρατιωτική και οικονομική κρίση. Σε μια από τις εισβολές τους μάλιστα, νίκησαν τους Ρωμαίους στην καταστρεπτική μάχη μάχη του Abritus (σημ. Ράζγκραντ, στη Βουλγαρία) το 251 μ.Χ.. Σε εκείνη τη μάχη σκοτώθηκε ο ίδιος ο αυτοκράτορας Δέκιος.\r\nΗ πρώτη απώθηση των Γότθων πραγματοποιήθηκε το 268 μ.Χ. στη μάχη της Ναϊσσού, όπου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος Γ\' τους νίκησε και πήρε το προσωνύμιο «Γοτθικός».\r\n\r\nΜετά από αυτή τη μάχη και πλήγματα που κατάφερε εναντίον τους ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός, οι Γότθοι δεν ξαναενόχλησαν τους Ρωμαίους.\r\n\r\nΑπό τα ανατολικά όμως, κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, έκαναν την εμφάνισή τους οι Ούννοι οι οποίοι υπέταξαν διάφορους λαούς και ανάγκασαν άλλους να φύγουν και να συσσωρευτούν στο φυσικό σύνορο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τον Δούναβη.\r\n\r\nΑνάμεσα σε αυτούς τους λαούς ήταν οι Βησιγότθοι και οι, ιρανικής προέλευσης, Αλανοί.\r\n\r\nΟι πρώτες επιδρομές των Γότθων πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Μαρκιανούπολης.\r\nΟι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να αντιδράσουν.\r\n\r\nΟ αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ουάλης, αντιμετώπιζε τους Πέρσες στην Ανατολή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1529\" align=\"aligncenter\" width=\"400\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1529\"><img class=\"wp-image-1529 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped.jpg\" alt=\"Roman_soldier_end_of_third_century_northern_province_-_cropped\" width=\"400\" height=\"590\" /></a> Ρωμαίος Λεγεωνάριος της αντίστοιχης περιόδου[/caption]\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/6a019102dea107970c01901d5fe370970b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1543\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1543\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/6a019102dea107970c01901d5fe370970b.jpg\" alt=\"6a019102dea107970c01901d5fe370970b\" width=\"631\" height=\"504\" /></a>Ο κόμης της Θράκης Λουπικίνιος προσκάλεσε τους Γότθους πολέμαρχους στη Μαρκιανούπολη για μια διπλωματική συνάντηση, με σκοπό να τους δολοφονήσει.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_adrianople05.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1542\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1542\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_adrianople05.jpg\" alt=\"battle_adrianople05\" width=\"485\" height=\"291\" /></a>\r\n\r\nΤο σχέδιό του όμως κατέληξε σε αποτυχία και από αυτή την απόπειρα δολοφονίας διέφυγε ο Φριτίγερνος, ηγέτης των Βησιγότθων.\r\nΑκολούθησε η μάχη της Μαρκιανούπολης με τους Ρωμαίους να ηττώνται κατά κράτος από τους Γότθους, χάνοντας 8.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟι Γότθοι συνέχισαν τις λεηλασίες τους στη Θράκη και στράφηκαν στην Αδριανούπολη.\r\n\r\nΕκεί υπηρετούσαν πολλοί Γότθοι στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού.\r\n\r\nΟι Ρωμαίοι απώθησαν τους επιδρομείς αλλά στο στράτευμα του Φριτίγερνου προσχώρησαν κι άλλοι Γότθοι και πολλοί Ρωμαίοι λιποτάκτες, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στον Φριτίγερνο.\r\n\r\nΤο 377 μ.Χ. στη μάχη των Ιτιών (λατ. Ad salices) οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν ξανά από τους Γότθους και ο Ουάλης μαζί με τον Γρατιανό, αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συμφώνησαν στην αντιμετώπιση των Γότθων.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1532\"><img class=\"aligncenter  wp-image-1532\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/35f95183b6917c596ea20495bedeb73e.jpg\" alt=\"35f95183b6917c596ea20495bedeb73e\" width=\"523\" height=\"757\" /></a>Το 378 μ.Χ. ο Ουάλης κινήθηκε από την Αντιόχεια, όπου βρισκόταν, στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.\r\n\r\nΑπό εκεί κατευθύνθηκε στην Αδριανούπολη με 20.000 άνδρες, ενώ ο Γρατιανός διέσχιζε με τις δυνάμεις του τα εδάφη του Ιλλυρικού (σημερινή Σερβία).\r\n\r\nΟ Φριτίγερνος κατάλαβε ότι ήθελαν να τον κυκλώσουν και, με μια παραπλανητική κίνηση βάδισε προς την Κωνσταντινούπολη, με 10.000 άνδρες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1533\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1533\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb.jpg\" alt=\"0c879292c33e817aab6f3c0c6c5d12cb\" width=\"736\" height=\"488\" /></a>Ο Ουάλης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο στο οποίο οι στρατηγοί του διχάστηκαν με το τι έπρεπε να κάνουν. Άλλοι έλεγαν να περιμένουν τις ενισχύσεις υπό τον Γρατιανό και άλλοι να επιτεθούν αμέσως κατά των Γότθων.\r\n\r\nΤελικώς επικράτησε η τελευταία γνώμη και οι Ρωμαίοι ετοιμάστηκαν για μάχη.\r\n\r\nΤότε ο Φριτίγερνος ξαφνικά ζήτησε ανακωχή, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, γιατί περίμενε ενισχύσεις. <span style=\"line-height: 1.5;\">Έτσι, επιφανειακά προσπάθησε να επιτύχει τη διευθέτηση των στρατιωτικών προβλημάτων με τους Ρωμαίους προσποιούμενος ότι φοβόταν και από την άλλη ειδοποίησε όλους τους Γότθους και τους συμμάχους τους να συνδράμουν για βοήθεια.</span>\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/adrianople-battle-small.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1540\"><img class=\"aligncenter  wp-image-1540\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/adrianople-battle-small.jpg\" alt=\"Adrianople-Battle-Small\" width=\"619\" height=\"534\" /></a>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1530\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1530\"><img class=\"wp-image-1530 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/bodl_canon.misc_.378_roll159b_frame28.jpg\" alt=\"Bodl_Canon.Misc.378_roll159B_frame28\" width=\"440\" height=\"630\" /></a> Διάσημα των Γοτθικών ασπίδων[/caption]\r\n\r\nΤελικά στις 9 Αυγούστου, του 378 μ.Χ. οι Ρωμαίοι, διψασμένοι μετά από εξαντλητική πορεία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, είδαν το στρατόπεδο των Γότθων στον ποταμό Τούντζα.\r\n\r\nΜάλιστα ο Φριτίγερνος, για να καθυστερήσει τις εχθροπραξίες, έστειλε αγγελιοφόρους με σκοπό την ειρήνη. Όμως η μάχη είχε ξεκινήσει με το ρωμαϊκό ιππικό στα δεξιά να επιτίθεται κατά των Αλανών και των Οστρογότθων.\r\n\r\nΠαράλληλα οι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι ανάγκασαν το γοτθικό πεζικό να υποχωρήσει.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1536\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1536\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_adrianople_378_el.svg_.png\" alt=\"450px-Battle_of_Adrianople_378_el.svg\" width=\"450\" height=\"609\" /></a>\r\n\r\nΠαρά την αρχική επιτυχία των Ρωμαίων, η κατάσταση άλλαξε όταν στο πεδίο της μάχης κατέφθασαν ξεκούραστοι Αλανοί και Ούννοι ιππείς σύμμαχοι των Βησιγότθων.\r\n\r\nΗ μεγάλη πίεση που δέχτηκε το ρωμαϊκό ιππικό ήταν μεγάλη και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1534\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1534\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/archeio-lipsis-1.jpg\" alt=\"αρχείο λήψης (1)\" width=\"450\" height=\"338\" /></a>Στη σύγχυση που ακολούθησε, οι Βησιγότθοι βρήκαν την ευκαιρία και επιτέθηκαν κατά των ξαφνιασμένων Ρωμαίων.\r\n\r\nΕνώ τα άκρα των Ρωμαίων είχαν εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης, στο κέντρο το πεζικό τους κρατούσε ακόμα, αλλά η κόπωση ήταν εμφανής.\r\n\r\nΤελικώς οι Γότθοι περικύκλωσαν τους καταδικασμένους Ρωμαίους.\r\n\r\nΗ μάχη έληξε με μεγάλη νίκη των Γότθων ενώ ο ίδιος ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σκοτώθηκε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1538\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1538\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3.jpg\" alt=\"0a274451c25e45cc3a92914991f7fba3\" width=\"736\" height=\"393\" /></a>\r\n\r\nΟι απώλειες των Ρωμαίων ήταν πολύ μεγάλες (10.000-15.000 ή 20.000 νεκροί κατά τις εκτιμήσεις των ημερινών ιστορικών).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1535\" align=\"aligncenter\" width=\"736\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1535\"><img class=\"wp-image-1535 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b.jpg\" alt=\"fa1541a6b63e6f286f20cb08912f3c3b\" width=\"736\" height=\"545\" /></a> Γότθοι ιπείς[/caption]\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong> Μετά τη μάχη</strong></span>\r\n\r\nΜε τον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό να έχει διαλυθεί, οι Γότθοι πολιόρκησαν την Αδριανούπολη όπου όμως οι Ρωμαίοι αμύνθηκαν σθεναρά.\r\n\r\nΟ νέος αυτοκράτορας του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, Θεοδόσιος Α\', μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, ήρθε σε συνδιαλλαγή μαζί τους, επιτρέποντάς τους να εγκατασταθούν, αυτόνομοι, στα βαλκανικά εδάφη της αυτοκρατορίας, με την υποχρέωση να παρέχουν στρατιωτικά τμήματα κατά τους πολέμους των Ρωμαίων.\r\nΑκολουθούν ενδιαφέροντα βίντεο με αναφορά στην μάχη\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/5UwufpV2XVc\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/wEDVg6KHKjM\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη της Αδριανούπολης','','inherit','closed','closed','','1528-revision-v1','','','2016-05-05 21:20:49','2016-05-05 18:20:49','',1528,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/05/1528-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1545,1,'2016-05-06 18:40:54','2016-05-06 15:40:54','Ένα πολύ καλό βίντεο απο το κανάλι του ΜΕΤΑΤΡΟΝ ενός πραγματικού χομπίστα της στρατιωτικής ιστορίας και των πολεμικών τεχνών. \r\nΗ Ρώμη αποτελεί αντικέιμενο ερεύνης του και απο ότι φαίνεται...τα πάει πολύ καλά\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/DywNoc1O1kc\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\nΔείτε και ένα έξτρα βίντεο\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YjHOfYE15O4\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΟΝΟΜΑΧΟΥΣ-vid','','publish','open','open','','as-milisoume-gia-monomachous-vid','','','2016-05-06 18:40:54','2016-05-06 15:40:54','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1545',0,'post','',0),
 (1546,1,'2016-05-06 18:40:48','2016-05-06 15:40:48','','5886184fff2f48359ee5e500f1c562c9','','inherit','open','closed','','5886184fff2f48359ee5e500f1c562c9','','','2016-05-06 18:40:48','2016-05-06 15:40:48','',1545,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/5886184fff2f48359ee5e500f1c562c9.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1547,1,'2016-05-06 18:40:54','2016-05-06 15:40:54','Ένα πολύ καλό βίντεο απο το κανάλι του ΜΕΤΑΤΡΟΝ ενός πραγματικού χομπίστα της στρατιωτικής ιστορίας και των πολεμικών τεχνών. \r\nΗ Ρώμη αποτελεί αντικέιμενο ερεύνης του και απο ότι φαίνεται...τα πάει πολύ καλά\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/DywNoc1O1kc\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\nΔείτε και ένα έξτρα βίντεο\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YjHOfYE15O4\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΟΝΟΜΑΧΟΥΣ-vid','','inherit','closed','closed','','1545-revision-v1','','','2016-05-06 18:40:54','2016-05-06 15:40:54','',1545,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/06/1545-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1548,1,'2016-05-06 19:16:02','2016-05-06 16:16:02','<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/images-4.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1557\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1557\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/images-4.jpg\" alt=\"images\" width=\"264\" height=\"191\" /></a>Η Ελβετική Φρουρά είναι το όνομα που δίνεται στους Ελβετικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς που υπηρετούν ως σωματοφύλακες, φρουροί παλατιού και διάφορων τελετών στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης, από τα τέλη του 15ου αιώνα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1555\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1555\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome.jpg\" alt=\"440px-Group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome\" width=\"440\" height=\"330\" /></a>Αναβιώνονται συμβολικά μέσω της Παπικής Ελβετικής Φρουράς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/sg1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1556\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1556\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/sg1.jpg\" alt=\"sg1\" width=\"604\" height=\"390\" /></a>Φημίζονται ιδιαίτερα για την πειθαρχεία και την αφοσίωση στους εργοδότες τους.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guard-_lobozpics.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1549\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1549\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guard-_lobozpics.jpg\" alt=\"Swiss_Guard-_LobozPics\" width=\"440\" height=\"657\" /></a>Πέρα από τα καθήκοντα φρούρησης, μερικές μονάδες έχουν υπηρετήσει στα πεδία των μαχών. Σχηματισμοί Ελβετών μισθοφόρων έχουν υπηρετήσει ως τακτικά στρατεύματα (με πιο γνωστούς του Ελβετούς σαρισοφόρους) σε διάφορους στρατούς, κυρίως της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Νάπολης, μέχρι και τον 19ο αιώνα.\r\nΗ πρώτη Ελβετική μονάδα του είδους που αναφέρεται είναι η \"Cent Garde\", δηλαδή \"φρουρά των εκατό\" (1497 - 1830), στη βασιλική αυλή της Γαλλίας.\r\n\r\nΑυτό το σώμα συμπληρώθηκε το 1567 από ένα Σύνταγμα Ελβετών Φρουρών.\r\n\r\nΗ Παπική Ελβετική Φρουρά στο Βατικανό ιδρύθηκε το 1506 και είναι η μοναδική που υπάρχει ακόμα.\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong><span id=\".CE.A0.CE.B1.CF.80.CE.B9.CE.BA.CE.AE_.CE.95.CE.BB.CE.B2.CE.B5.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AE_.CE.A6.CF.81.CE.BF.CF.85.CF.81.CE.AC\" class=\"mw-headline\"><a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/reg_des_gardes_suisses.png\" rel=\"attachment wp-att-1550\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1550\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/reg_des_gardes_suisses.png\" alt=\"Rég_des_Gardes_suisses\" width=\"300\" height=\"373\" /></a>Παπική Ελβετική Φρουρά</span> </strong></span>\r\nΗ Παπική Ελβετική Φρουρά (γερμανικά: Päpstliche Schweizergarde, γαλλικά: Garde suisse pontificale, ιταλικά: Guardia Svizzera Pontificia, λατινικά: Pontificia Cohors Helvetica ή Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis) αποτελεί εξαίρεση στις ελβετικές αποφάσεις του 1874 και 1927. Μια μικρή δύναμη διατηρείται από την Αγία Έδρα, η οποία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του Πάπα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας του στο Αποστολικό Παλάτι.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1551\" align=\"aligncenter\" width=\"420\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/420px-bandera_guardia_vatica_pancho.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1551\"><img class=\"wp-image-1551 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/420px-bandera_guardia_vatica_pancho.svg_.png\" alt=\"420px-BANDERA_GUARDIA_VATICA_PANCHO.svg\" width=\"420\" height=\"400\" /></a> Pontifical Swiss Guard[/caption]\r\n\r\nΗ Ελβετική Φρουρά χρησιμεύει ως ο de facto Στρατός του Βατικανού.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/young_folks_history_of_rome_illus001.png\" rel=\"attachment wp-att-1552\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1552\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/young_folks_history_of_rome_illus001.png\" alt=\"Young_Folks\'_History_of_Rome_illus001\" width=\"301\" height=\"500\" /></a><a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1553\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1553\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3.jpg\" alt=\"Rom,_Vatikan,_Soldat_der_Schweizer_Garde_3\" width=\"440\" height=\"612\" /></a>Η υπηρεσία στην Παπική Ελβετική Φρουρά διαρκεί από 2 έως 25 έτη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guards_in_the_vatican_city_2010.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1554\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1554\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guards_in_the_vatican_city_2010.jpg\" alt=\"Swiss_guards_in_the_Vatican_City,_2010\" width=\"440\" height=\"660\" /></a>Για την ένταξη στις τάξεις της πρέπει ο υποψήφιος να είναι Καθολικός στο θρήσκευμα, να έχει Ελβετική υπηκοότητα, να έχει λάβει βασική εκπαίδευση στον Ελβετικό στρατό και συστάσεις καλής διαγωγής, καθώς και ηλικία από 19 έως 30 έτη.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1559\" align=\"aligncenter\" width=\"620\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swearing-in.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1559\"><img class=\"size-full wp-image-1559\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swearing-in.jpg\" alt=\"New Swiss Guards attend their swearing-in ceremony in Paul VI hall at the Vatican May 6. New recruits are sworn in during a colorful ceremony at the Vatican every May 6 to commemorate the day 150 Swiss Guards died saving Pope Clement VII’s life during the sack of Rome on that date in 1527. (CNS photo/Paul Haring) (May 7, 2012) See GUARDS-FACEBOOK May 7, 2012.\" width=\"620\" height=\"377\" /></a> New Swiss Guards attend their swearing-in ceremony in Paul VI hall at the Vatican May 6. New recruits are sworn in during a colorful ceremony at the Vatican every May 6 to commemorate the day 150 Swiss Guards died saving Pope Clement VII’s life during the sack of Rome on that date in 1527. (CNS photo/Paul Haring) (May 7, 2012)[/caption]\r\n\r\nΤωρινός διοικητής της Παπικής Ελβετικής Φρουράς είναι ο Ντάνιελ Άνριγκ.\r\n<ul>\r\n 	<li><a class=\"external text\" href=\"http://www.schweizergarde.org/\" rel=\"nofollow\">Επίσημη Ιστοσελίδα της Ελβετικής Φρουράς</a></li>\r\n</ul>\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/Bp3NTMu6L70\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/hdVs1MiipCw\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/EaMNYH5493M\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/xdKGM3C4pso\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Ελβετική Φρουρά','','publish','open','open','','elvetiki-froura','','','2016-05-06 19:16:02','2016-05-06 16:16:02','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1548',0,'post','',0),
 (1549,1,'2016-05-06 18:57:02','2016-05-06 15:57:02','','Swiss_Guard-_LobozPics','','inherit','open','closed','','swiss_guard-_lobozpics','','','2016-05-06 18:57:02','2016-05-06 15:57:02','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guard-_lobozpics.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1550,1,'2016-05-06 18:57:42','2016-05-06 15:57:42','','Rég_des_Gardes_suisses','','inherit','open','closed','','reg_des_gardes_suisses','','','2016-05-06 18:57:42','2016-05-06 15:57:42','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/reg_des_gardes_suisses.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1551,1,'2016-05-06 18:58:24','2016-05-06 15:58:24','','420px-BANDERA_GUARDIA_VATICA_PANCHO.svg','','inherit','open','closed','','420px-bandera_guardia_vatica_pancho-svg','','','2016-05-06 18:58:24','2016-05-06 15:58:24','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/420px-bandera_guardia_vatica_pancho.svg_.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1552,1,'2016-05-06 18:59:18','2016-05-06 15:59:18','','Young_Folks\'_History_of_Rome_illus001','','inherit','open','closed','','young_folks_history_of_rome_illus001','','','2016-05-06 18:59:18','2016-05-06 15:59:18','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/young_folks_history_of_rome_illus001.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1553,1,'2016-05-06 19:00:19','2016-05-06 16:00:19','','Rom,_Vatikan,_Soldat_der_Schweizer_Garde_3','','inherit','open','closed','','rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3','','','2016-05-06 19:00:19','2016-05-06 16:00:19','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1554,1,'2016-05-06 19:01:09','2016-05-06 16:01:09','','Swiss_guards_in_the_Vatican_City,_2010','','inherit','open','closed','','swiss_guards_in_the_vatican_city_2010','','','2016-05-06 19:01:09','2016-05-06 16:01:09','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guards_in_the_vatican_city_2010.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1555,1,'2016-05-06 19:02:51','2016-05-06 16:02:51','','440px-Group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome','','inherit','open','closed','','440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome','','','2016-05-06 19:02:51','2016-05-06 16:02:51','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1556,1,'2016-05-06 19:04:18','2016-05-06 16:04:18','','sg1','','inherit','open','closed','','sg1','','','2016-05-06 19:04:18','2016-05-06 16:04:18','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/sg1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1557,1,'2016-05-06 19:05:02','2016-05-06 16:05:02','','images','','inherit','open','closed','','images-30','','','2016-05-06 19:05:02','2016-05-06 16:05:02','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/images-4.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1558,1,'2016-05-06 19:05:40','2016-05-06 16:05:40','','20120507cnsbr10367','','inherit','open','closed','','20120507cnsbr10367','','','2016-05-06 19:05:40','2016-05-06 16:05:40','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/20120507cnsbr10367.gif',0,'attachment','image/gif',0),
 (1559,1,'2016-05-06 19:09:09','2016-05-06 16:09:09','','NEW SWISS GUARDS ATTEND SWEARING-IN CEREMONY AT VATICAN','New Swiss Guards attend their swearing-in ceremony in Paul VI hall at the Vatican May 6. New recruits are sworn in during a colorful ceremony at the Vatican every May 6 to commemorate the day 150 Swiss Guards died saving Pope Clement VII’s life during the sack of Rome on that date in 1527. (CNS photo/Paul Haring) (May 7, 2012) See GUARDS-FACEBOOK May 7, 2012.','inherit','open','closed','','new-swiss-guards-attend-swearing-in-ceremony-at-vatican','','','2016-05-06 19:09:09','2016-05-06 16:09:09','',1548,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swearing-in.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1560,1,'2016-05-06 19:16:02','2016-05-06 16:16:02','<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/images-4.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1557\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1557\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/images-4.jpg\" alt=\"images\" width=\"264\" height=\"191\" /></a>Η Ελβετική Φρουρά είναι το όνομα που δίνεται στους Ελβετικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς που υπηρετούν ως σωματοφύλακες, φρουροί παλατιού και διάφορων τελετών στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης, από τα τέλη του 15ου αιώνα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1555\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1555\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome.jpg\" alt=\"440px-Group_of_swiss_guards_inside_saint_peter_dome\" width=\"440\" height=\"330\" /></a>Αναβιώνονται συμβολικά μέσω της Παπικής Ελβετικής Φρουράς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/sg1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1556\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1556\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/sg1.jpg\" alt=\"sg1\" width=\"604\" height=\"390\" /></a>Φημίζονται ιδιαίτερα για την πειθαρχεία και την αφοσίωση στους εργοδότες τους.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guard-_lobozpics.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1549\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1549\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guard-_lobozpics.jpg\" alt=\"Swiss_Guard-_LobozPics\" width=\"440\" height=\"657\" /></a>Πέρα από τα καθήκοντα φρούρησης, μερικές μονάδες έχουν υπηρετήσει στα πεδία των μαχών. Σχηματισμοί Ελβετών μισθοφόρων έχουν υπηρετήσει ως τακτικά στρατεύματα (με πιο γνωστούς του Ελβετούς σαρισοφόρους) σε διάφορους στρατούς, κυρίως της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Νάπολης, μέχρι και τον 19ο αιώνα.\r\nΗ πρώτη Ελβετική μονάδα του είδους που αναφέρεται είναι η \"Cent Garde\", δηλαδή \"φρουρά των εκατό\" (1497 - 1830), στη βασιλική αυλή της Γαλλίας.\r\n\r\nΑυτό το σώμα συμπληρώθηκε το 1567 από ένα Σύνταγμα Ελβετών Φρουρών.\r\n\r\nΗ Παπική Ελβετική Φρουρά στο Βατικανό ιδρύθηκε το 1506 και είναι η μοναδική που υπάρχει ακόμα.\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong><span id=\".CE.A0.CE.B1.CF.80.CE.B9.CE.BA.CE.AE_.CE.95.CE.BB.CE.B2.CE.B5.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AE_.CE.A6.CF.81.CE.BF.CF.85.CF.81.CE.AC\" class=\"mw-headline\"><a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/reg_des_gardes_suisses.png\" rel=\"attachment wp-att-1550\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1550\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/reg_des_gardes_suisses.png\" alt=\"Rég_des_Gardes_suisses\" width=\"300\" height=\"373\" /></a>Παπική Ελβετική Φρουρά</span> </strong></span>\r\nΗ Παπική Ελβετική Φρουρά (γερμανικά: Päpstliche Schweizergarde, γαλλικά: Garde suisse pontificale, ιταλικά: Guardia Svizzera Pontificia, λατινικά: Pontificia Cohors Helvetica ή Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis) αποτελεί εξαίρεση στις ελβετικές αποφάσεις του 1874 και 1927. Μια μικρή δύναμη διατηρείται από την Αγία Έδρα, η οποία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του Πάπα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας του στο Αποστολικό Παλάτι.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1551\" align=\"aligncenter\" width=\"420\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/420px-bandera_guardia_vatica_pancho.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1551\"><img class=\"wp-image-1551 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/420px-bandera_guardia_vatica_pancho.svg_.png\" alt=\"420px-BANDERA_GUARDIA_VATICA_PANCHO.svg\" width=\"420\" height=\"400\" /></a> Pontifical Swiss Guard[/caption]\r\n\r\nΗ Ελβετική Φρουρά χρησιμεύει ως ο de facto Στρατός του Βατικανού.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/young_folks_history_of_rome_illus001.png\" rel=\"attachment wp-att-1552\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1552\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/young_folks_history_of_rome_illus001.png\" alt=\"Young_Folks\'_History_of_Rome_illus001\" width=\"301\" height=\"500\" /></a><a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1553\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1553\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rom_vatikan_soldat_der_schweizer_garde_3.jpg\" alt=\"Rom,_Vatikan,_Soldat_der_Schweizer_Garde_3\" width=\"440\" height=\"612\" /></a>Η υπηρεσία στην Παπική Ελβετική Φρουρά διαρκεί από 2 έως 25 έτη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guards_in_the_vatican_city_2010.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1554\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1554\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swiss_guards_in_the_vatican_city_2010.jpg\" alt=\"Swiss_guards_in_the_Vatican_City,_2010\" width=\"440\" height=\"660\" /></a>Για την ένταξη στις τάξεις της πρέπει ο υποψήφιος να είναι Καθολικός στο θρήσκευμα, να έχει Ελβετική υπηκοότητα, να έχει λάβει βασική εκπαίδευση στον Ελβετικό στρατό και συστάσεις καλής διαγωγής, καθώς και ηλικία από 19 έως 30 έτη.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1559\" align=\"aligncenter\" width=\"620\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swearing-in.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1559\"><img class=\"size-full wp-image-1559\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/swearing-in.jpg\" alt=\"New Swiss Guards attend their swearing-in ceremony in Paul VI hall at the Vatican May 6. New recruits are sworn in during a colorful ceremony at the Vatican every May 6 to commemorate the day 150 Swiss Guards died saving Pope Clement VII’s life during the sack of Rome on that date in 1527. (CNS photo/Paul Haring) (May 7, 2012) See GUARDS-FACEBOOK May 7, 2012.\" width=\"620\" height=\"377\" /></a> New Swiss Guards attend their swearing-in ceremony in Paul VI hall at the Vatican May 6. New recruits are sworn in during a colorful ceremony at the Vatican every May 6 to commemorate the day 150 Swiss Guards died saving Pope Clement VII’s life during the sack of Rome on that date in 1527. (CNS photo/Paul Haring) (May 7, 2012)[/caption]\r\n\r\nΤωρινός διοικητής της Παπικής Ελβετικής Φρουράς είναι ο Ντάνιελ Άνριγκ.\r\n<ul>\r\n 	<li><a class=\"external text\" href=\"http://www.schweizergarde.org/\" rel=\"nofollow\">Επίσημη Ιστοσελίδα της Ελβετικής Φρουράς</a></li>\r\n</ul>\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/Bp3NTMu6L70\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/hdVs1MiipCw\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/EaMNYH5493M\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/xdKGM3C4pso\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Ελβετική Φρουρά','','inherit','closed','closed','','1548-revision-v1','','','2016-05-06 19:16:02','2016-05-06 16:16:02','',1548,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/06/1548-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1561,1,'2016-05-06 22:22:23','2016-05-06 19:22:23','Μάχη που διεξήχθη από τις 14 έως τις 19 Αυγούστου του 636, στο υψίπεδο του ποταμού Ιερομύακα(Γιαρμούκ), ή Ιερμουχθά κατά τον βυζαντινό ιστορικό Θεοφάνη, παραπόταμου του Ιορδάνη, στην Συρία ανάμεσα στα Βυζαντινά στρατεύματα του αυτοκράτορα Ηράκλειου και τα αραβικά στρατεύματα του χαλίφη Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.\r\n\r\nΟι πολεμικές δυνάμεις των Βυζαντινών αριθμούσαν – μαζί με τους συμμάχους -περίπου 40.000 άντρες [2]με αρχιστράτηγο τους, τον βασιλιά της Αρμενίας, Βαχάν. Οι Άραβες με αρχιστράτηγο των Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζάρραχ, αλλά διοικητή της συγκεκριμένης μάχης τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, [3]αριθμούσαν και εκείνοι 40.000 άντρες.\r\n\r\nΗ μάχη διήρκεσε έξι ολόκληρες μέρες και το αποτέλεσμα ήταν η ξεκάθαρη νίκη των Αράβων.\r\n\r\nΟι Άραβες από νίκη σε νίκη σιγά-σιγά κατακτούσαν όλο και περισσότερα κομμάτια της Παλαιστίνης.\r\n\r\nΗ πρώτη μεγάλη σύγκρουση Βυζαντινών και Αράβων η μάχη του Ατζναντεϊν, που έγινε τον Ιούλη του 634 έληξε με νίκη των Αράβων και του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, προσωπικά.\r\n\r\nΗ επόμενη μάχη στη Πέλλα Δεκαπόλεως (Fahl), που έγινε τον Γενάρη του 635, μεταξύ Αράβων με επικεφαλής τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ και των Βυζαντινών με επικεφαλής τον Θεόδωρο Τριθύριο, έληξε και πάλι με ήττα των Βυζαντινών.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1579\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1579\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" alt=\"yarmuk-1\" width=\"420\" height=\"458\" /></a>Έτσι ο αυτοκράτορας Ηράκλειος αποφάσισε να συγκεντρώσει για ακόμα μια φορά, έναν καινούριο στρατό, πολυαριθμότερο παρά ποτέ, και έτσι να εξασφαλίσει μια συντριπτική νίκη εναντίον του εχθρού.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες για τη συγκέντρωση του βυζαντινού στρατού, άρχισαν το 635, παρόλη τη πολιορκία της Έμεσας από τους Άραβες, που συνεχιζόταν παράλληλα.\r\n\r\nΣτρατεύματα διοικούμενα από όλους τους ευγενείς αξιωματούχους του Βυζαντίου κατέφθαναν από κάθε γωνιά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1580\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1580\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" alt=\"yarmuk-2\" width=\"420\" height=\"474\" /></a>Συνολικά, σχηματίστηκαν πέντε στρατιές από 20.000 άντρες η κάθε μια. Φράγκοι, Σλάβοι, Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες εκχριστιανισμένοι της φυλής των Γασσανιδών, Ρωμαίοι και Γεωργιανοί συγκεντρώθηκαν στη Συρία, ο καθένας με τους δικούς του αρχηγούς, πρίγκηπες και βασιλιάδες. Ανώτατος διοικητής του στρατού διορίστηκε ο Αρμένιος βασιλιάς, Βαχάν.\r\n\r\nΤην ίδια στιγμή, οι αραβικές στρατιές βρίσκονταν διασκορπισμένες σε διάφορα σημεία της περιοχής: ο Αμρ ιμπν Αλ-ας στην Παλαιστίνη, ο Σουραχμπίλ στην Ιορδανία, ο Γιαζίντ στη Καισάρεια, και ο Αμπού Ουμπάιντα και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ στην πολιορκία της Έμεσας.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι πρωτοέμαθαν για τις προετοιμασίες των Βυζαντινών από έναν αιχμάλωτό τους, έναν βυζαντινό στρατιώτη.\r\n\r\nΑπό τότε, το καλά οργανωμένο δίκτυο των κατασκόπων τους μάθαιναν με λεπτομέρειες τις προετοιμασίες, τους σκοπούς και στόχους των Βυζαντινών.\r\n\r\nΈτσι, η επόμενη κίνηση του Άραβα αρχιστράτηγου Αμπού Ουμπάιντα ήταν να ανακαλέσει όλα τα στρατεύματα στη περιοχή της Δαμασκού.\r\n\r\nΣτις 23 Ιούλη του 636, ο μουσουλμανικός στρατός και το τμήμα του στρατού των εκχριστιανισμένων Αράβων της φυλής των Γασσανιδών (συμμάχων των Βυζαντινών) ήρθαν σε οπτική επαφή, στη περιοχή μεταξύ Δαμασκού και Τζαμπίγια (Jabiya).\r\n\r\nΣτο στρατιωτικό συμβούλιο που συγκάλεσε ο Αμπού Ομπάιντα, προκρίθηκε η πρόταση του Χαλίντ να μεταφερθούν τα στρατεύματα, στη πεδιάδα του ποταμού Γιαρμούκ, γιατί εκεί κατ’ αρχήν θα μπορούσαν να φτάσουν γρηγορότερα και με ασφάλεια οι ενισχύσεις που έστελνε ο Ομάρ και δεύτερον η ευρύχωρη πεδιάδα θα επέτρεπε τη πλήρη ανάπτυξη του καλύτερου αραβικού όπλου, του ιππικού.\r\n\r\nΣε λίγο, φάνηκαν και οι Βυζαντινοί και στρατοπέδευσαν στην είσοδο της κοιλάδας, βάζοντας απόσταση 6 χλμ. μεταξύ τους. Οι προετοιμασίες για τη μάχη άρχισαν, όταν έφτασε στο βυζαντινό στρατόπεδο η διαταγή του Ηράκλειου, να μην αρχίσουν οι εχθροπραξίες πριν εξαντληθεί κάθε πιθανότητα ειρηνικής συμφωνίας.<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" rel=\"attachment wp-att-1563\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1563\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" alt=\"500px-Mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk\" width=\"500\" height=\"314\" /></a>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1562\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1562\"><img class=\"wp-image-1562 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" alt=\"440px-Muslim-Byzantine_troop_movement_(635-636).svg\" width=\"440\" height=\"551\" /></a> οι κινήσεις των στρατευμάτων πριν τη μάχη[/caption]\r\n\r\nΈτσι, ο Βαχάν έστειλε δυο φορές αντιπροσώπους του να διαπραγματευθούν με τον Αμπού Ομπάιντα, αλλά οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε αποτυχία.\r\n\r\nΠέρασε ωστόσο ένας μήνας χωρίς να γίνει καμία μάχη.\r\n\r\nΚανείς δεν αποφάσιζε να ξεκινήσει πρώτος την επίθεση. Αυτή η αναβολή όμως, ωφέλησε τους Άραβες που εν τω μεταξύ, τους ήρθαν ενισχύσεις 6000 στρατιωτών από την Υεμένη.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι τώρα είχαν 40.000 στρατιώτες περιλαμβανομένου και 100 βετεράνων της μάχης του Μπαντρ. Ο Βαχάν επιχείρησε μια τελευταία προσπάθεια συνεννόησης, προσφέροντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό αν οι Άραβες αποσύρονταν στην Αραβία. Αλλά οι Άραβες αρνήθηκαν.\r\n\r\nΠιο πολύ και από τα χρήματα, χρειάζονταν τα εύφορα εδάφη, και τις πλούσιες σοδειές για να καλυτερέψουν τις συνθήκες της δύσκολης ζωής τους, στις αραβικές ερήμους.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες τελείωσαν, οι διαταγές δόθηκαν, οι προσευχές αναπέμφθηκαν και οι δυο στρατοί παρατάχτηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Τη διοίκηση του αραβικού στρατού την ανέλαβε ο Χαλίντ, που αναδιοργάνωσε τις θέσεις του πεζικού και του ιππικού. Δημιούργησε μικρά σώματα, 800 αντρών πεζικού, και 2000 ιππέων.\r\n\r\n<strong>Η Μάχη</strong>\r\n\r\n<strong>Η πρώτη μέρα</strong>, 14 Αυγούστου 636 άρχισε τα ξημερώματα ενώ περίπου νωρίς το απόγευμα, 10 σώματα πεζικού των Βυζαντινών κατάφεραν να προωθηθούν και παρόλο που τους υποδέχτηκαν τα βέλη των Αράβων τοξοτών εκείνοι κατάφεραν να συνεχίσουν τη προώθησή τους και η μάχη σώμα με σώμα, με δόρατα και σπαθιά ξεκίνησε. Η μάχη κράτησε μέχρι το σούρουπο, οπότε οι δυο στρατοί αποσύρθηκαν στα στρατόπεδά τους, με ελαφρές μόνο απώλειες ενώ φρόντισαν και για τη ταφή των δικών τους. Οι μουσουλμάνοι πέρασαν το βράδυ δεχόμενοι τις φροντίδες των γυναικών τους και την αγάπη των παιδιών τους, που πάντα τους συνόδευαν σε όλες τις περιπλανήσεις και τις μάχες τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1565\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1565\"><img class=\"wp-image-1565 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 1, limited attacks by the Byzantine army[/caption]\r\n\r\n<strong>Την δεύτερη μέρα</strong>, 15 Αυγούστου 636, τα τύμπανα κάλεσαν για τη μάχη. Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, αλλά παρόλα αυτά οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να ανταποδώσουν με την ίδια ταχύτητα και έτσι ο αιφνιδιασμός δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα.\r\n\r\nΗ μάχη εκείνη τη μέρα, ήταν πιο σκληρή στις πλευρές των στρατιωτών από ότι στο κέντρο.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1566\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1566\"><img class=\"wp-image-1566 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 1[/caption]\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτίθονταν και ξανα- επιτίθονταν στα πλευρά των μουσουλμάνων μέχρι που κατάφεραν να διαλύσουν τη δεξιά πλευρά του αραβικού στρατού, οι οποίοι επέστρεψαν οπισθοχωρώντας στην ασφάλεια του στρατοπέδου τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1567\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1567\"><img class=\"wp-image-1567 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟι Άραβες προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με το ιππικό τους, αλλά και πάλι οι Βυζαντινοί, τους «πήραν φαλάγγι», μέχρι το στρατόπεδό τους.\r\n\r\nΕκεί, έκπληκτοι οι χριστιανοί στρατιώτες, αντίκρυσαν τις γυναίκες των στρατιωτών, παραταγμένες στη σειρά με πέτρες στα χέρια, να τους πετροβολούν, εκστομίζοντας κατάρες.\r\n\r\nΟι γυναίκες έδωσαν θάρρος στους άντρες τους, με αυτή τους τη συμπεριφορά και εκείνοι αντεπιτέθηκαν.\r\n\r\nΤα ίδια συνέβαιναν και στην αριστερή πτέρυγα των Αράβων.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1568\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1568\"><img class=\"wp-image-1568 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΚαι εκεί οι γυναίκες τους, τους εμψύχωσαν και τους έστειλαν πίσω στη μάχη!\r\n\r\nΟ Χαλίντ, εποπτεύοντας τη μάχη από το κέντρο, έστειλε αμέσως τους ιππείς του να βοηθήσουν τα άκρα. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, οι Βυζαντινοί είχαν για ακόμη μια μέρα απωθηθεί.\r\n\r\nΤο βράδυ, οι Βυζαντινοί μέτρησαν μεγάλες απώλειες στα στρατεύματά τους.\r\n\r\nΕκτός των άλλων, κατάφεραν και σκότωσαν τον διοικητή των στρατευμάτων που ήρθαν από την Ευρώπη, τον Ντεϊργιάν, έναν αξιοσέβαστο στρατηγό κάτι που ήταν ένα πλήγμα για το ηθικό των Χριστιανών.\r\n\r\n<strong>Την τρίτη μέρα</strong>, 16 Αυγούστου 636 τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως και τη προηγούμενη.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πάλι από τα άκρα και έσπρωξαν τους Άραβες, ακόμα μια φορά στο στρατόπεδό τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1569\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1569\"><img class=\"wp-image-1569 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1570\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1570\"><img class=\"wp-image-1570 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΚατά το μεσημέρι, οι Βυζαντινοί είχαν ανοίξει «τρύπες» σε διάφορα σημεία των γραμμών των Αράβων και ολοένα προωθούνταν.\r\n\r\nΟ Χαλίντ και ο Αμρ ιμπν Αλ-ας, οδηγώντας τους στρατιώτες τους, κατάφεραν να απωθήσουν και πάλι τους Χριστιανούς, πίσω στις αρχικές τους θέσεις και η μέρα τέλειωσε όπως και η χτεσινή.\r\n\r\n<strong>Η τέταρτη μέρα</strong>, 17 Αυγούστου 636 θα ήταν η πιο αποφασιστική από όλες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1571\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1571\"><img class=\"wp-image-1571 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΤο ηθικό των Βυζαντινών ήταν πεσμένο ύστερα από τόσες αποτυχίες, ενώ και οι Άραβες είχαν χάσεις αρκετούς στρατιώτες, κυρίως τοξότες- που αν αδυνάτιζαν και άλλο οι γραμμές τους, θα νικιόνταν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1572\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1572\"><img class=\"wp-image-1572 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΗ δεξιά πλευρά των Αράβων ήταν η πιο ευάλωτη και εκεί ο Βαχάν εξαπέλυσε τη πρώτη επίθεση της ημέρας. Ταυτόχρονα οι Αρμένιοι χτυπούσαν την αριστερή πτέρυγα.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι δεν θα άντεχαν για πολύ ακόμα. Τότε ο Χαλίντ αποφάσισε να χτυπήσει πρώτα τους Αρμένιους, ερχόμενος από το πλάι τους.\r\n\r\nΟι εκχριστιανισμένοι Άραβες έτρεξαν να βοηθήσουν τους Αρμένιους, οι Άραβες στρατηγοί έτρεξαν να βοηθήσουν τον Χαλίντ και έτσι εκεί επικεντρώθηκε η μάχη και σε αυτό το σημείο οι απώλειες ήταν μεγάλες.\r\n\r\nΜετά από αρκετές ώρες σκληρών μονομαχιών, οι Αρμένιοι άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά από λίγο, το ίδιο έκαναν και οι Σλάβοι.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί τοξότες, αναδιοργανωμένοι, άρχισαν να χτυπούν με τα βέλη τους και σκότωσαν πολλούς μουσουλμάνους, ενώ αναφέρεται ότι πάνω από 700 έχασαν τα μάτια τους.\r\n\r\nΗ τέταρτη μέρα ονομάστηκε από τους Άραβες, «η μέρα των χαμένων ματιών», και το ηλιοβασίλεμα βρήκε και τα δυο στρατόπεδα με μεγάλες απώλειες.\r\n\r\n<strong>Η πέμπτη μέρα</strong>, 18 Αυγούστου 636 της μάχης ξεκίνησε.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1573\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1573\"><img class=\"wp-image-1573 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Deployment of troops on the fifth day. Khalid gathered all his cavalry for a decisive flanking charge.[/caption]\r\n\r\nΟι στρατιώτες ξαναπήραν τις γνωστές θέσεις τους, αλλά στέκονταν στις γραμμές τους κουρασμένοι, πληγωμένοι, αποθαρρημένοι.\r\n\r\nΟ Βαχάν έστειλε απεσταλμένο να διαπραγματευτεί μια ανακωχή, αλλά ο Χαλίντ την απέρριψε λέγοντας: « όχι, βιαζόμαστε να ξεμπερδεύουμε!» εκείνη τη μέρα όμως δεν έγινε καμιά σοβαρή μάχη, παρά μόνο μερικές αψιμαχίες, και οι στρατιώτες την χρησιμοποίησαν για να ξεκουραστούν.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n<strong>Η έκτη</strong> και τελευταία μέρα της μάχης, 19 Αυγούστου 636 άρχιζε την τέταρτη βδομάδα του Αυγούστου του 636.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1574\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1574\"><img class=\"wp-image-1574 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΕκείνη την ημέρα, σηκώθηκε ένας ισχυρός νότιος άνεμος που έφερνε σύννεφα σκόνης κατά των Βυζαντινών, κάτι που δυσκόλεψε τραγικά τα πράγματα για εκείνους.\r\n\r\nΗ μέρα ξεκίνησε με τη μονομαχία μεταξύ του Γρηγόριου (διοικητή μαζί με τον Dairjan των Ελλήνων, Σλάβων και Φράγκων) και του Αμπού Ομπάιντα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1575\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1575\"><img class=\"wp-image-1575 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟ Γρηγόριος σκοτώθηκε από το σπαθί του Αμπού Ομπάιντα και η γενική επίθεση άρχισε.\r\n\r\nΑυτή τη φορά ήταν επιτιθέμενοι οι μουσουλμάνοι.\r\n\r\nΧτύπησαν τις πλευρές του βυζαντινού στρατού, που σύντομα άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά ο Χαλίντ και ο Αμρ, επιτέθηκαν στο κέντρο του στρατού, στους δυνατούς Αρμένιους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1576\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1576\"><img class=\"wp-image-1576 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΟ Χαλίντ με μια επιδέξια μανούβρα κατάφερε να παρασύρει το βυζαντινό ιππικό έξω από το πεδίο της μάχης και με τις απανωτές επιθέσεις του κατάφερε τελικά να το διαλύσει και να το αναγκάσει να φύγει προς το βορρά μαζί με τον αρχιστράτηγο Βαχάν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1577\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1577\"><img class=\"wp-image-1577 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΤώρα που το ιππικό εγκατέλειψε το πεζικό, η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη. 40.000 ιππείς δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΜόνο οι Αρμένιοι αντιστέκονταν ακόμα.\r\n\r\nΟ Χαλίντ επιστρέφοντας από τη μάχη με το ιππικό, έπεσε και αυτός επάνω τους, μαζί με τους Γιαζείντ και Αμπού Ομπάιντα και τους έτρεψαν και αυτούς σε φυγή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1578\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1578\"><img class=\"wp-image-1578 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5 (1)\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, The last phase.[/caption]\r\n\r\nΜαζί με αυτούς, όλο του βυζαντινό στράτευμα άρχισε να διαλύεται και να φεύγει προς τα νοτιο-δυτικά για να σωθεί.\r\n\r\nΌσοι δεν κατάφεραν να ξεφύγουν, σκοτώθηκαν (που ήταν και οι περισσότεροι).\r\n\r\nΟι συνέπειες\r\n\r\nΗ επόμενη μέρα αφιερώθηκε στο θάψιμο των μουσουλμάνων νεκρών και στη περισυλλογή των λαφύρων.\r\n\r\nΟ Χαλίντ, αποφασισμένος να σκοτώσει τον αρχιστράτηγο Βαχάν, ξεκίνησε με το ιππικό του να τον βρει. Πράγματι, τον πέτυχε στο δρόμο για τη Δαμασκό και εκεί στη συμπλοκή που επακολούθησε, ο Αρμένιος βασιλιάς σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη.\r\n\r\nΟι απώλειες των μουσουλμάνων υπολογίζονται σε 4000 στρατιώτες.\r\n\r\nΌσο για τις απώλειες των Βυζαντινών οι αριθμοί διαφέρουν πολύ. Οι μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 8.000 νεκρούς και 7.000 που κατάφεραν να ξεφύγουν.\r\n\r\nΤον επόμενο μήνα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, απελπισμένος, θα παραδεχόταν με τις πράξεις του, την απώλεια της κυριαρχίας του στη Συρία, τη Παλαιστίνη και την Ιορδανία και θα αναχωρούσε πλέον οριστικά για τη Κωνσταντινούπολη.\r\n\r\nΤους επόμενους μήνες ο Αμρ ιμπν αλ-Ας θα πολιορκούσε και στο τέλος θα κατελάμβανε την Ιερουσαλήμ.\r\n\r\nΟ Σουχραμπίλ θα κατελάμβανε την Τύρο, την Άκρα και την Σεπφώριδα. Ο Γιαζίντ με τον Μωαβία θα κατελάμβαναν τη Βηρυτό, τη Σιδώνα ενώ ο Αμπού Ομπάιντα θα έφτανε μέχρι την Έμεσα, την Αντιόχεια και το Χαλέπι.\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Κρίσεις για τη μάχη</strong></span>\r\n\r\n«Η Συρία (από τότε) έκατσε τόσο σιωπηλή όσο και μια καμήλα. Χαλίντ ιμπ Ουαλίντ»\r\n\r\nΟ στρατιωτικός κα ιστορικός Α.Ι. Άκραμ έγραψε στο βιβλίο του «Khalid bin Al-Walled:Sword of Allah» ότι αυτή ήταν η σπουδαιότερη μάχη εκείνου του αιώνα, μια από τις πιο αποφασιστικές μάχες στην Ιστορία και ίσως η πιο σφοδρή στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Σταυρού και της Ημισελήνου.\r\n\r\nΗ Εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου έγραψε ότι «η νίκη αυτή των Αράβων, ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού, έκρινε τη τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας\r\n\r\nΟ χρονικογράφος Θεοφάνης ισχυρίζεται ότι ισχυρός νότιος άνεμος σηκώθηκε την έκτη μέρα με αποτέλεσμα σύννεφα σκόνης να σηκωθούν και να εμποδίσουν τις κινήσεις του άμαθου σε αυτά τα φαινόμενα βυζαντινού στρατού. Έτσι εξηγεί και την ήττα, ενώ περιορίζει τις δυνάμεις των Βυζαντινών στις 30.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟ έγκριτος ιστοριογράφος Κωνσταντίνος Άμαντος από την άλλη, στο έργο του «Ιστορία του Βυζαντινού κράτους», τόμος Α’, έκδοση του 1963, σελ 302 αναφέρει:\r\n\r\n« και πάλι ενικήθησαν οι Βυζαντινοί, αν και είχαν στρατό 30.000, διότι οι μετ’ αυτών Αρμένιοι έδειξαν ανταρτική διαγωγήν και ανεκήρυξαν βασιλέα, τον στρατηγό των Βαάνη, όσοι δεν Άραβες επολέμουν ως σύμμαχοι των Βυζαντινών μετέστησαν προς τους εξ Αραβίας ομοεθνείς των.»\r\n\r\nel.wikipedia\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/_UEotVM7YYk\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/8cxLxb4Bexs\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/fffnn283y_c\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του ποταμού Γιαρμούκ...ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού','','publish','open','open','','machi-tou-potamou-giarmouk-o-protos-thriamvos-tou-islamismou-enantion-tou-christianismou','','','2016-05-06 23:33:53','2016-05-06 20:33:53','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1561',0,'post','',0),
 (1562,1,'2016-05-06 21:51:14','2016-05-06 18:51:14','','440px-Muslim-Byzantine_troop_movement_(635-636).svg','','inherit','open','closed','','440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636-svg','','','2016-05-06 21:51:14','2016-05-06 18:51:14','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1563,1,'2016-05-06 21:53:17','2016-05-06 18:53:17','','500px-Mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk','','inherit','open','closed','','500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk','','','2016-05-06 21:53:17','2016-05-06 18:53:17','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1564,1,'2016-05-06 21:53:56','2016-05-06 18:53:56','','440px-Mohammad_adeel-day-0','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-0','','','2016-05-06 21:53:56','2016-05-06 18:53:56','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-0.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1565,1,'2016-05-06 21:54:57','2016-05-06 18:54:57','','440px-Mohammad_adeel-day-1','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-1','','','2016-05-06 21:54:57','2016-05-06 18:54:57','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1566,1,'2016-05-06 21:55:48','2016-05-06 18:55:48','','440px-Mohammad_adeel-day-2','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-2','','','2016-05-06 21:55:48','2016-05-06 18:55:48','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1567,1,'2016-05-06 21:56:33','2016-05-06 18:56:33','','440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-1','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1','','','2016-05-06 21:56:33','2016-05-06 18:56:33','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1568,1,'2016-05-06 21:57:38','2016-05-06 18:57:38','','440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-2','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2','','','2016-05-06 21:57:38','2016-05-06 18:57:38','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1569,1,'2016-05-06 21:58:21','2016-05-06 18:58:21','','440px-Mohammad_adeel-Day-3','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-3','','','2016-05-06 21:58:21','2016-05-06 18:58:21','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1570,1,'2016-05-06 21:59:02','2016-05-06 18:59:02','','440px-Mohammad_adeel-Day-3_phase-2','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2','','','2016-05-06 21:59:02','2016-05-06 18:59:02','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1571,1,'2016-05-06 21:59:54','2016-05-06 18:59:54','','440px-Mohammad_adeel-Day-4','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-4','','','2016-05-06 21:59:54','2016-05-06 18:59:54','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1572,1,'2016-05-06 22:00:33','2016-05-06 19:00:33','','440px-Mohammad_adeel-Day-4_phase-2','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2','','','2016-05-06 22:00:33','2016-05-06 19:00:33','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1573,1,'2016-05-06 22:01:14','2016-05-06 19:01:14','','440px-Mohammad_adeel-day-5','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-5','','','2016-05-06 22:01:14','2016-05-06 19:01:14','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1574,1,'2016-05-06 22:01:42','2016-05-06 19:01:42','','440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-1','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1','','','2016-05-06 22:01:42','2016-05-06 19:01:42','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1575,1,'2016-05-06 22:02:14','2016-05-06 19:02:14','','440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-3','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3','','','2016-05-06 22:02:14','2016-05-06 19:02:14','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1576,1,'2016-05-06 22:02:43','2016-05-06 19:02:43','','440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-4','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4','','','2016-05-06 22:02:43','2016-05-06 19:02:43','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1577,1,'2016-05-06 22:03:09','2016-05-06 19:03:09','','440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5','','','2016-05-06 22:03:09','2016-05-06 19:03:09','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1578,1,'2016-05-06 22:03:52','2016-05-06 19:03:52','','440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5 (1)','','inherit','open','closed','','440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1','','','2016-05-06 22:03:52','2016-05-06 19:03:52','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1579,1,'2016-05-06 22:07:51','2016-05-06 19:07:51','','yarmuk-1','','inherit','open','closed','','yarmuk-1','','','2016-05-06 22:07:51','2016-05-06 19:07:51','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1580,1,'2016-05-06 22:08:23','2016-05-06 19:08:23','','yarmuk-2','','inherit','open','closed','','yarmuk-2','','','2016-05-06 22:08:23','2016-05-06 19:08:23','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1581,1,'2016-05-06 22:08:54','2016-05-06 19:08:54','','arabwarriors','','inherit','open','closed','','arabwarriors','','','2016-05-06 22:08:54','2016-05-06 19:08:54','',1561,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/arabwarriors.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1582,1,'2016-05-06 22:22:23','2016-05-06 19:22:23','Μάχη που διεξήχθη από τις 14 έως τις 19 Αυγούστου του 636, στο υψίπεδο του ποταμού Ιερομύακα(Γιαρμούκ), ή Ιερμουχθά κατά τον βυζαντινό ιστορικό Θεοφάνη, παραπόταμου του Ιορδάνη, στην Συρία ανάμεσα στα Βυζαντινά στρατεύματα του αυτοκράτορα Ηράκλειου και τα αραβικά στρατεύματα του χαλίφη Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.\r\n\r\nΟι πολεμικές δυνάμεις των Βυζαντινών αριθμούσαν – μαζί με τους συμμάχους -περίπου 40.000 άντρες [2]με αρχιστράτηγο τους, τον βασιλιά της Αρμενίας, Βαχάν. Οι Άραβες με αρχιστράτηγο των Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζάρραχ, αλλά διοικητή της συγκεκριμένης μάχης τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, [3]αριθμούσαν και εκείνοι 40.000 άντρες.\r\n\r\nΗ μάχη διήρκεσε έξι ολόκληρες μέρες και το αποτέλεσμα ήταν η ξεκάθαρη νίκη των Αράβων.\r\n\r\nΟι Άραβες από νίκη σε νίκη σιγά-σιγά κατακτούσαν όλο και περισσότερα κομμάτια της Παλαιστίνης.\r\n\r\nΗ πρώτη μεγάλη σύγκρουση Βυζαντινών και Αράβων η μάχη του Ατζναντεϊν, που έγινε τον Ιούλη του 634 έληξε με νίκη των Αράβων και του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, προσωπικά.\r\n\r\nΗ επόμενη μάχη στη Πέλλα Δεκαπόλεως (Fahl), που έγινε τον Γενάρη του 635, μεταξύ Αράβων με επικεφαλής τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ και των Βυζαντινών με επικεφαλής τον Θεόδωρο Τριθύριο, έληξε και πάλι με ήττα των Βυζαντινών.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1579\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1579\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" alt=\"yarmuk-1\" width=\"420\" height=\"458\" /></a>Έτσι ο αυτοκράτορας Ηράκλειος αποφάσισε να συγκεντρώσει για ακόμα μια φορά, έναν καινούριο στρατό, πολυαριθμότερο παρά ποτέ, και έτσι να εξασφαλίσει μια συντριπτική νίκη εναντίον του εχθρού.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες για τη συγκέντρωση του βυζαντινού στρατού, άρχισαν το 635, παρόλη τη πολιορκία της Έμεσας από τους Άραβες, που συνεχιζόταν παράλληλα.\r\n\r\nΣτρατεύματα διοικούμενα από όλους τους ευγενείς αξιωματούχους του Βυζαντίου κατέφθαναν από κάθε γωνιά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1580\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1580\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" alt=\"yarmuk-2\" width=\"420\" height=\"474\" /></a>Συνολικά, σχηματίστηκαν πέντε στρατιές από 20.000 άντρες η κάθε μια. Φράγκοι, Σλάβοι, Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες εκχριστιανισμένοι της φυλής των Γασσανιδών, Ρωμαίοι και Γεωργιανοί συγκεντρώθηκαν στη Συρία, ο καθένας με τους δικούς του αρχηγούς, πρίγκηπες και βασιλιάδες. Ανώτατος διοικητής του στρατού διορίστηκε ο Αρμένιος βασιλιάς, Βαχάν.\r\n\r\nΤην ίδια στιγμή, οι αραβικές στρατιές βρίσκονταν διασκορπισμένες σε διάφορα σημεία της περιοχής: ο Αμρ ιμπν Αλ-ας στην Παλαιστίνη, ο Σουραχμπίλ στην Ιορδανία, ο Γιαζίντ στη Καισάρεια, και ο Αμπού Ουμπάιντα και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ στην πολιορκία της Έμεσας.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι πρωτοέμαθαν για τις προετοιμασίες των Βυζαντινών από έναν αιχμάλωτό τους, έναν βυζαντινό στρατιώτη.\r\n\r\nΑπό τότε, το καλά οργανωμένο δίκτυο των κατασκόπων τους μάθαιναν με λεπτομέρειες τις προετοιμασίες, τους σκοπούς και στόχους των Βυζαντινών.\r\n\r\nΈτσι, η επόμενη κίνηση του Άραβα αρχιστράτηγου Αμπού Ουμπάιντα ήταν να ανακαλέσει όλα τα στρατεύματα στη περιοχή της Δαμασκού.\r\n\r\nΣτις 23 Ιούλη του 636, ο μουσουλμανικός στρατός και το τμήμα του στρατού των εκχριστιανισμένων Αράβων της φυλής των Γασσανιδών (συμμάχων των Βυζαντινών) ήρθαν σε οπτική επαφή, στη περιοχή μεταξύ Δαμασκού και Τζαμπίγια (Jabiya).\r\n\r\nΣτο στρατιωτικό συμβούλιο που συγκάλεσε ο Αμπού Ομπάιντα, προκρίθηκε η πρόταση του Χαλίντ να μεταφερθούν τα στρατεύματα, στη πεδιάδα του ποταμού Γιαρμούκ, γιατί εκεί κατ’ αρχήν θα μπορούσαν να φτάσουν γρηγορότερα και με ασφάλεια οι ενισχύσεις που έστελνε ο Ομάρ και δεύτερον η ευρύχωρη πεδιάδα θα επέτρεπε τη πλήρη ανάπτυξη του καλύτερου αραβικού όπλου, του ιππικού.\r\n\r\nΣε λίγο, φάνηκαν και οι Βυζαντινοί και στρατοπέδευσαν στην είσοδο της κοιλάδας, βάζοντας απόσταση 6 χλμ. μεταξύ τους. Οι προετοιμασίες για τη μάχη άρχισαν, όταν έφτασε στο βυζαντινό στρατόπεδο η διαταγή του Ηράκλειου, να μην αρχίσουν οι εχθροπραξίες πριν εξαντληθεί κάθε πιθανότητα ειρηνικής συμφωνίας.<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" rel=\"attachment wp-att-1563\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1563\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" alt=\"500px-Mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk\" width=\"500\" height=\"314\" /></a>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1562\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1562\"><img class=\"wp-image-1562 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" alt=\"440px-Muslim-Byzantine_troop_movement_(635-636).svg\" width=\"440\" height=\"551\" /></a> οι κινήσεις των στρατευμάτων πριν τη μάχη[/caption]\r\n\r\nΈτσι, ο Βαχάν έστειλε δυο φορές αντιπροσώπους του να διαπραγματευθούν με τον Αμπού Ομπάιντα, αλλά οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε αποτυχία.\r\n\r\nΠέρασε ωστόσο ένας μήνας χωρίς να γίνει καμία μάχη.\r\n\r\nΚανείς δεν αποφάσιζε να ξεκινήσει πρώτος την επίθεση. Αυτή η αναβολή όμως, ωφέλησε τους Άραβες που εν τω μεταξύ, τους ήρθαν ενισχύσεις 6000 στρατιωτών από την Υεμένη.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι τώρα είχαν 40.000 στρατιώτες περιλαμβανομένου και 100 βετεράνων της μάχης του Μπαντρ. Ο Βαχάν επιχείρησε μια τελευταία προσπάθεια συνεννόησης, προσφέροντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό αν οι Άραβες αποσύρονταν στην Αραβία. Αλλά οι Άραβες αρνήθηκαν.\r\n\r\nΠιο πολύ και από τα χρήματα, χρειάζονταν τα εύφορα εδάφη, και τις πλούσιες σοδειές για να καλυτερέψουν τις συνθήκες της δύσκολης ζωής τους, στις αραβικές ερήμους.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες τελείωσαν, οι διαταγές δόθηκαν, οι προσευχές αναπέμφθηκαν και οι δυο στρατοί παρατάχτηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Τη διοίκηση του αραβικού στρατού την ανέλαβε ο Χαλίντ, που αναδιοργάνωσε τις θέσεις του πεζικού και του ιππικού. Δημιούργησε μικρά σώματα, 800 αντρών πεζικού, και 2000 ιππέων.\r\n\r\n<strong>Η Μάχη</strong>\r\n\r\n<strong>Η πρώτη μέρα</strong>, 14 Αυγούστου 636 άρχισε τα ξημερώματα ενώ περίπου νωρίς το απόγευμα, 10 σώματα πεζικού των Βυζαντινών κατάφεραν να προωθηθούν και παρόλο που τους υποδέχτηκαν τα βέλη των Αράβων τοξοτών εκείνοι κατάφεραν να συνεχίσουν τη προώθησή τους και η μάχη σώμα με σώμα, με δόρατα και σπαθιά ξεκίνησε. Η μάχη κράτησε μέχρι το σούρουπο, οπότε οι δυο στρατοί αποσύρθηκαν στα στρατόπεδά τους, με ελαφρές μόνο απώλειες ενώ φρόντισαν και για τη ταφή των δικών τους. Οι μουσουλμάνοι πέρασαν το βράδυ δεχόμενοι τις φροντίδες των γυναικών τους και την αγάπη των παιδιών τους, που πάντα τους συνόδευαν σε όλες τις περιπλανήσεις και τις μάχες τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1565\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1565\"><img class=\"wp-image-1565 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 1, limited attacks by the Byzantine army[/caption]\r\n\r\n<strong>Την δεύτερη μέρα</strong>, 15 Αυγούστου 636, τα τύμπανα κάλεσαν για τη μάχη. Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, αλλά παρόλα αυτά οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να ανταποδώσουν με την ίδια ταχύτητα και έτσι ο αιφνιδιασμός δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα.\r\n\r\nΗ μάχη εκείνη τη μέρα, ήταν πιο σκληρή στις πλευρές των στρατιωτών από ότι στο κέντρο.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1566\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1566\"><img class=\"wp-image-1566 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 1[/caption]\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτίθονταν και ξανα- επιτίθονταν στα πλευρά των μουσουλμάνων μέχρι που κατάφεραν να διαλύσουν τη δεξιά πλευρά του αραβικού στρατού, οι οποίοι επέστρεψαν οπισθοχωρώντας στην ασφάλεια του στρατοπέδου τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1567\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1567\"><img class=\"wp-image-1567 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟι Άραβες προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με το ιππικό τους, αλλά και πάλι οι Βυζαντινοί, τους «πήραν φαλάγγι», μέχρι το στρατόπεδό τους.\r\n\r\nΕκεί, έκπληκτοι οι χριστιανοί στρατιώτες, αντίκρυσαν τις γυναίκες των στρατιωτών, παραταγμένες στη σειρά με πέτρες στα χέρια, να τους πετροβολούν, εκστομίζοντας κατάρες.\r\n\r\nΟι γυναίκες έδωσαν θάρρος στους άντρες τους, με αυτή τους τη συμπεριφορά και εκείνοι αντεπιτέθηκαν.\r\n\r\nΤα ίδια συνέβαιναν και στην αριστερή πτέρυγα των Αράβων.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1568\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1568\"><img class=\"wp-image-1568 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΚαι εκεί οι γυναίκες τους, τους εμψύχωσαν και τους έστειλαν πίσω στη μάχη!\r\n\r\nΟ Χαλίντ, εποπτεύοντας τη μάχη από το κέντρο, έστειλε αμέσως τους ιππείς του να βοηθήσουν τα άκρα. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, οι Βυζαντινοί είχαν για ακόμη μια μέρα απωθηθεί.\r\n\r\nΤο βράδυ, οι Βυζαντινοί μέτρησαν μεγάλες απώλειες στα στρατεύματά τους.\r\n\r\nΕκτός των άλλων, κατάφεραν και σκότωσαν τον διοικητή των στρατευμάτων που ήρθαν από την Ευρώπη, τον Ντεϊργιάν, έναν αξιοσέβαστο στρατηγό κάτι που ήταν ένα πλήγμα για το ηθικό των Χριστιανών.\r\n\r\n<strong>Την τρίτη μέρα</strong>, 16 Αυγούστου 636 τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως και τη προηγούμενη.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πάλι από τα άκρα και έσπρωξαν τους Άραβες, ακόμα μια φορά στο στρατόπεδό τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1569\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1569\"><img class=\"wp-image-1569 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1570\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1570\"><img class=\"wp-image-1570 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΚατά το μεσημέρι, οι Βυζαντινοί είχαν ανοίξει «τρύπες» σε διάφορα σημεία των γραμμών των Αράβων και ολοένα προωθούνταν.\r\n\r\nΟ Χαλίντ και ο Αμρ ιμπν Αλ-ας, οδηγώντας τους στρατιώτες τους, κατάφεραν να απωθήσουν και πάλι τους Χριστιανούς, πίσω στις αρχικές τους θέσεις και η μέρα τέλειωσε όπως και η χτεσινή.\r\n\r\n<strong>Η τέταρτη μέρα</strong>, 17 Αυγούστου 636 θα ήταν η πιο αποφασιστική από όλες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1571\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1571\"><img class=\"wp-image-1571 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΤο ηθικό των Βυζαντινών ήταν πεσμένο ύστερα από τόσες αποτυχίες, ενώ και οι Άραβες είχαν χάσεις αρκετούς στρατιώτες, κυρίως τοξότες- που αν αδυνάτιζαν και άλλο οι γραμμές τους, θα νικιόνταν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1572\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1572\"><img class=\"wp-image-1572 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΗ δεξιά πλευρά των Αράβων ήταν η πιο ευάλωτη και εκεί ο Βαχάν εξαπέλυσε τη πρώτη επίθεση της ημέρας. Ταυτόχρονα οι Αρμένιοι χτυπούσαν την αριστερή πτέρυγα.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι δεν θα άντεχαν για πολύ ακόμα. Τότε ο Χαλίντ αποφάσισε να χτυπήσει πρώτα τους Αρμένιους, ερχόμενος από το πλάι τους.\r\n\r\nΟι εκχριστιανισμένοι Άραβες έτρεξαν να βοηθήσουν τους Αρμένιους, οι Άραβες στρατηγοί έτρεξαν να βοηθήσουν τον Χαλίντ και έτσι εκεί επικεντρώθηκε η μάχη και σε αυτό το σημείο οι απώλειες ήταν μεγάλες.\r\n\r\nΜετά από αρκετές ώρες σκληρών μονομαχιών, οι Αρμένιοι άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά από λίγο, το ίδιο έκαναν και οι Σλάβοι.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί τοξότες, αναδιοργανωμένοι, άρχισαν να χτυπούν με τα βέλη τους και σκότωσαν πολλούς μουσουλμάνους, ενώ αναφέρεται ότι πάνω από 700 έχασαν τα μάτια τους.\r\n\r\nΗ τέταρτη μέρα ονομάστηκε από τους Άραβες, «η μέρα των χαμένων ματιών», και το ηλιοβασίλεμα βρήκε και τα δυο στρατόπεδα με μεγάλες απώλειες.\r\n\r\n<strong>Η πέμπτη μέρα</strong>, 18 Αυγούστου 636 της μάχης ξεκίνησε.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1573\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1573\"><img class=\"wp-image-1573 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Deployment of troops on the fifth day. Khalid gathered all his cavalry for a decisive flanking charge.[/caption]\r\n\r\nΟι στρατιώτες ξαναπήραν τις γνωστές θέσεις τους, αλλά στέκονταν στις γραμμές τους κουρασμένοι, πληγωμένοι, αποθαρρημένοι.\r\n\r\nΟ Βαχάν έστειλε απεσταλμένο να διαπραγματευτεί μια ανακωχή, αλλά ο Χαλίντ την απέρριψε λέγοντας: « όχι, βιαζόμαστε να ξεμπερδεύουμε!» εκείνη τη μέρα όμως δεν έγινε καμιά σοβαρή μάχη, παρά μόνο μερικές αψιμαχίες, και οι στρατιώτες την χρησιμοποίησαν για να ξεκουραστούν.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n<strong>Η έκτη</strong> και τελευταία μέρα της μάχης, 19 Αυγούστου 636 άρχιζε την τέταρτη βδομάδα του Αυγούστου του 636.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1574\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1574\"><img class=\"wp-image-1574 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΕκείνη την ημέρα, σηκώθηκε ένας ισχυρός νότιος άνεμος που έφερνε σύννεφα σκόνης κατά των Βυζαντινών, κάτι που δυσκόλεψε τραγικά τα πράγματα για εκείνους.\r\n\r\nΗ μέρα ξεκίνησε με τη μονομαχία μεταξύ του Γρηγόριου (διοικητή μαζί με τον Dairjan των Ελλήνων, Σλάβων και Φράγκων) και του Αμπού Ομπάιντα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1575\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1575\"><img class=\"wp-image-1575 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟ Γρηγόριος σκοτώθηκε από το σπαθί του Αμπού Ομπάιντα και η γενική επίθεση άρχισε.\r\n\r\nΑυτή τη φορά ήταν επιτιθέμενοι οι μουσουλμάνοι.\r\n\r\nΧτύπησαν τις πλευρές του βυζαντινού στρατού, που σύντομα άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά ο Χαλίντ και ο Αμρ, επιτέθηκαν στο κέντρο του στρατού, στους δυνατούς Αρμένιους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1576\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1576\"><img class=\"wp-image-1576 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΟ Χαλίντ με μια επιδέξια μανούβρα κατάφερε να παρασύρει το βυζαντινό ιππικό έξω από το πεδίο της μάχης και με τις απανωτές επιθέσεις του κατάφερε τελικά να το διαλύσει και να το αναγκάσει να φύγει προς το βορρά μαζί με τον αρχιστράτηγο Βαχάν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1577\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1577\"><img class=\"wp-image-1577 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΤώρα που το ιππικό εγκατέλειψε το πεζικό, η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη. 40.000 ιππείς δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΜόνο οι Αρμένιοι αντιστέκονταν ακόμα.\r\n\r\nΟ Χαλίντ επιστρέφοντας από τη μάχη με το ιππικό, έπεσε και αυτός επάνω τους, μαζί με τους Γιαζείντ και Αμπού Ομπάιντα και τους έτρεψαν και αυτούς σε φυγή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1578\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1578\"><img class=\"wp-image-1578 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5 (1)\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, The last phase.[/caption]\r\n\r\nΜαζί με αυτούς, όλο του βυζαντινό στράτευμα άρχισε να διαλύεται και να φεύγει προς τα νοτιο-δυτικά για να σωθεί.\r\n\r\nΌσοι δεν κατάφεραν να ξεφύγουν, σκοτώθηκαν (που ήταν και οι περισσότεροι).\r\n\r\nΟι συνέπειες\r\n\r\nΗ επόμενη μέρα αφιερώθηκε στο θάψιμο των μουσουλμάνων νεκρών και στη περισυλλογή των λαφύρων.\r\n\r\nΟ Χαλίντ, αποφασισμένος να σκοτώσει τον αρχιστράτηγο Βαχάν, ξεκίνησε με το ιππικό του να τον βρει. Πράγματι, τον πέτυχε στο δρόμο για τη Δαμασκό και εκεί στη συμπλοκή που επακολούθησε, ο Αρμένιος βασιλιάς σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη.\r\n\r\nΟι απώλειες των μουσουλμάνων υπολογίζονται σε 4000 στρατιώτες.\r\n\r\nΌσο για τις απώλειες των Βυζαντινών οι αριθμοί διαφέρουν πολύ. Οι μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 80.000 νεκρούς και 70.000 που κατάφεραν να ξεφύγουν.\r\n\r\nΤον επόμενο μήνα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, απελπισμένος, θα παραδεχόταν με τις πράξεις του, την απώλεια της κυριαρχίας του στη Συρία, τη Παλαιστίνη και την Ιορδανία και θα αναχωρούσε πλέον οριστικά για τη Κωνσταντινούπολη.\r\n\r\nΤους επόμενους μήνες ο Αμρ ιμπν αλ-Ας θα πολιορκούσε και στο τέλος θα κατελάμβανε την Ιερουσαλήμ.\r\n\r\nΟ Σουχραμπίλ θα κατελάμβανε την Τύρο, την Άκρα και την Σεπφώριδα. Ο Γιαζίντ με τον Μωαβία θα κατελάμβαναν τη Βηρυτό, τη Σιδώνα ενώ ο Αμπού Ομπάιντα θα έφτανε μέχρι την Έμεσα, την Αντιόχεια και το Χαλέπι.\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Κρίσεις για τη μάχη</strong></span>\r\n\r\n«Η Συρία (από τότε) έκατσε τόσο σιωπηλή όσο και μια καμήλα. Χαλίντ ιμπ Ουαλίντ»\r\n\r\nΟ στρατιωτικός κα ιστορικός Α.Ι. Άκραμ έγραψε στο βιβλίο του «Khalid bin Al-Walled:Sword of Allah» ότι αυτή ήταν η σπουδαιότερη μάχη εκείνου του αιώνα, μια από τις πιο αποφασιστικές μάχες στην Ιστορία και ίσως η πιο σφοδρή στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Σταυρού και της Ημισελήνου.\r\n\r\nΗ Εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου έγραψε ότι «η νίκη αυτή των Αράβων, ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού, έκρινε τη τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας\r\n\r\nΟ χρονικογράφος Θεοφάνης ισχυρίζεται ότι ισχυρός νότιος άνεμος σηκώθηκε την έκτη μέρα με αποτέλεσμα σύννεφα σκόνης να σηκωθούν και να εμποδίσουν τις κινήσεις του άμαθου σε αυτά τα φαινόμενα βυζαντινού στρατού. Έτσι εξηγεί και την ήττα, ενώ περιορίζει τις δυνάμεις των Βυζαντινών στις 30.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟ έγκριτος ιστοριογράφος Κωνσταντίνος Άμαντος από την άλλη, στο έργο του «Ιστορία του Βυζαντινού κράτους», τόμος Α’, έκδοση του 1963, σελ 302 αναφέρει:\r\n\r\n« και πάλι ενικήθησαν οι Βυζαντινοί, αν και είχαν στρατό 30.000, διότι οι μετ’ αυτών Αρμένιοι έδειξαν ανταρτική διαγωγήν και ανεκήρυξαν βασιλέα, τον στρατηγό των Βαάνη, όσοι δεν Άραβες επολέμουν ως σύμμαχοι των Βυζαντινών μετέστησαν προς τους εξ Αραβίας ομοεθνείς των.»\r\n\r\nel.wikipedia\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/_UEotVM7YYk\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/8cxLxb4Bexs\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/fffnn283y_c\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του ποταμού Γιαρμούκ...ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού','','inherit','closed','closed','','1561-revision-v1','','','2016-05-06 22:22:23','2016-05-06 19:22:23','',1561,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/06/1561-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1583,1,'2016-05-06 23:33:40','2016-05-06 20:33:40','Μάχη που διεξήχθη από τις 14 έως τις 19 Αυγούστου του 636, στο υψίπεδο του ποταμού Ιερομύακα(Γιαρμούκ), ή Ιερμουχθά κατά τον βυζαντινό ιστορικό Θεοφάνη, παραπόταμου του Ιορδάνη, στην Συρία ανάμεσα στα Βυζαντινά στρατεύματα του αυτοκράτορα Ηράκλειου και τα αραβικά στρατεύματα του χαλίφη Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.\r\n\r\nΟι πολεμικές δυνάμεις των Βυζαντινών αριθμούσαν – μαζί με τους συμμάχους -περίπου 40.000 άντρες [2]με αρχιστράτηγο τους, τον βασιλιά της Αρμενίας, Βαχάν. Οι Άραβες με αρχιστράτηγο των Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζάρραχ, αλλά διοικητή της συγκεκριμένης μάχης τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, [3]αριθμούσαν και εκείνοι 40.000 άντρες.\r\n\r\nΗ μάχη διήρκεσε έξι ολόκληρες μέρες και το αποτέλεσμα ήταν η ξεκάθαρη νίκη των Αράβων.\r\n\r\nΟι Άραβες από νίκη σε νίκη σιγά-σιγά κατακτούσαν όλο και περισσότερα κομμάτια της Παλαιστίνης.\r\n\r\nΗ πρώτη μεγάλη σύγκρουση Βυζαντινών και Αράβων η μάχη του Ατζναντεϊν, που έγινε τον Ιούλη του 634 έληξε με νίκη των Αράβων και του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, προσωπικά.\r\n\r\nΗ επόμενη μάχη στη Πέλλα Δεκαπόλεως (Fahl), που έγινε τον Γενάρη του 635, μεταξύ Αράβων με επικεφαλής τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ και των Βυζαντινών με επικεφαλής τον Θεόδωρο Τριθύριο, έληξε και πάλι με ήττα των Βυζαντινών.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1579\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1579\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-1.jpg\" alt=\"yarmuk-1\" width=\"420\" height=\"458\" /></a>Έτσι ο αυτοκράτορας Ηράκλειος αποφάσισε να συγκεντρώσει για ακόμα μια φορά, έναν καινούριο στρατό, πολυαριθμότερο παρά ποτέ, και έτσι να εξασφαλίσει μια συντριπτική νίκη εναντίον του εχθρού.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες για τη συγκέντρωση του βυζαντινού στρατού, άρχισαν το 635, παρόλη τη πολιορκία της Έμεσας από τους Άραβες, που συνεχιζόταν παράλληλα.\r\n\r\nΣτρατεύματα διοικούμενα από όλους τους ευγενείς αξιωματούχους του Βυζαντίου κατέφθαναν από κάθε γωνιά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1580\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1580\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/yarmuk-2.jpg\" alt=\"yarmuk-2\" width=\"420\" height=\"474\" /></a>Συνολικά, σχηματίστηκαν πέντε στρατιές από 20.000 άντρες η κάθε μια. Φράγκοι, Σλάβοι, Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες εκχριστιανισμένοι της φυλής των Γασσανιδών, Ρωμαίοι και Γεωργιανοί συγκεντρώθηκαν στη Συρία, ο καθένας με τους δικούς του αρχηγούς, πρίγκηπες και βασιλιάδες. Ανώτατος διοικητής του στρατού διορίστηκε ο Αρμένιος βασιλιάς, Βαχάν.\r\n\r\nΤην ίδια στιγμή, οι αραβικές στρατιές βρίσκονταν διασκορπισμένες σε διάφορα σημεία της περιοχής: ο Αμρ ιμπν Αλ-ας στην Παλαιστίνη, ο Σουραχμπίλ στην Ιορδανία, ο Γιαζίντ στη Καισάρεια, και ο Αμπού Ουμπάιντα και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ στην πολιορκία της Έμεσας.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι πρωτοέμαθαν για τις προετοιμασίες των Βυζαντινών από έναν αιχμάλωτό τους, έναν βυζαντινό στρατιώτη.\r\n\r\nΑπό τότε, το καλά οργανωμένο δίκτυο των κατασκόπων τους μάθαιναν με λεπτομέρειες τις προετοιμασίες, τους σκοπούς και στόχους των Βυζαντινών.\r\n\r\nΈτσι, η επόμενη κίνηση του Άραβα αρχιστράτηγου Αμπού Ουμπάιντα ήταν να ανακαλέσει όλα τα στρατεύματα στη περιοχή της Δαμασκού.\r\n\r\nΣτις 23 Ιούλη του 636, ο μουσουλμανικός στρατός και το τμήμα του στρατού των εκχριστιανισμένων Αράβων της φυλής των Γασσανιδών (συμμάχων των Βυζαντινών) ήρθαν σε οπτική επαφή, στη περιοχή μεταξύ Δαμασκού και Τζαμπίγια (Jabiya).\r\n\r\nΣτο στρατιωτικό συμβούλιο που συγκάλεσε ο Αμπού Ομπάιντα, προκρίθηκε η πρόταση του Χαλίντ να μεταφερθούν τα στρατεύματα, στη πεδιάδα του ποταμού Γιαρμούκ, γιατί εκεί κατ’ αρχήν θα μπορούσαν να φτάσουν γρηγορότερα και με ασφάλεια οι ενισχύσεις που έστελνε ο Ομάρ και δεύτερον η ευρύχωρη πεδιάδα θα επέτρεπε τη πλήρη ανάπτυξη του καλύτερου αραβικού όπλου, του ιππικού.\r\n\r\nΣε λίγο, φάνηκαν και οι Βυζαντινοί και στρατοπέδευσαν στην είσοδο της κοιλάδας, βάζοντας απόσταση 6 χλμ. μεταξύ τους. Οι προετοιμασίες για τη μάχη άρχισαν, όταν έφτασε στο βυζαντινό στρατόπεδο η διαταγή του Ηράκλειου, να μην αρχίσουν οι εχθροπραξίες πριν εξαντληθεί κάθε πιθανότητα ειρηνικής συμφωνίας.<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" rel=\"attachment wp-att-1563\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1563\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk.png\" alt=\"500px-Mohammad-adil-rais-battlefield_of_yamouk\" width=\"500\" height=\"314\" /></a>\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1562\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" rel=\"attachment wp-att-1562\"><img class=\"wp-image-1562 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-muslim-byzantine_troop_movement_635-636.svg_.png\" alt=\"440px-Muslim-Byzantine_troop_movement_(635-636).svg\" width=\"440\" height=\"551\" /></a> οι κινήσεις των στρατευμάτων πριν τη μάχη[/caption]\r\n\r\nΈτσι, ο Βαχάν έστειλε δυο φορές αντιπροσώπους του να διαπραγματευθούν με τον Αμπού Ομπάιντα, αλλά οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε αποτυχία.\r\n\r\nΠέρασε ωστόσο ένας μήνας χωρίς να γίνει καμία μάχη.\r\n\r\nΚανείς δεν αποφάσιζε να ξεκινήσει πρώτος την επίθεση. Αυτή η αναβολή όμως, ωφέλησε τους Άραβες που εν τω μεταξύ, τους ήρθαν ενισχύσεις 6000 στρατιωτών από την Υεμένη.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι τώρα είχαν 40.000 στρατιώτες περιλαμβανομένου και 100 βετεράνων της μάχης του Μπαντρ. Ο Βαχάν επιχείρησε μια τελευταία προσπάθεια συνεννόησης, προσφέροντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό αν οι Άραβες αποσύρονταν στην Αραβία. Αλλά οι Άραβες αρνήθηκαν.\r\n\r\nΠιο πολύ και από τα χρήματα, χρειάζονταν τα εύφορα εδάφη, και τις πλούσιες σοδειές για να καλυτερέψουν τις συνθήκες της δύσκολης ζωής τους, στις αραβικές ερήμους.\r\n\r\nΟι προετοιμασίες τελείωσαν, οι διαταγές δόθηκαν, οι προσευχές αναπέμφθηκαν και οι δυο στρατοί παρατάχτηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Τη διοίκηση του αραβικού στρατού την ανέλαβε ο Χαλίντ, που αναδιοργάνωσε τις θέσεις του πεζικού και του ιππικού. Δημιούργησε μικρά σώματα, 800 αντρών πεζικού, και 2000 ιππέων.\r\n\r\n<strong>Η Μάχη</strong>\r\n\r\n<strong>Η πρώτη μέρα</strong>, 14 Αυγούστου 636 άρχισε τα ξημερώματα ενώ περίπου νωρίς το απόγευμα, 10 σώματα πεζικού των Βυζαντινών κατάφεραν να προωθηθούν και παρόλο που τους υποδέχτηκαν τα βέλη των Αράβων τοξοτών εκείνοι κατάφεραν να συνεχίσουν τη προώθησή τους και η μάχη σώμα με σώμα, με δόρατα και σπαθιά ξεκίνησε. Η μάχη κράτησε μέχρι το σούρουπο, οπότε οι δυο στρατοί αποσύρθηκαν στα στρατόπεδά τους, με ελαφρές μόνο απώλειες ενώ φρόντισαν και για τη ταφή των δικών τους. Οι μουσουλμάνοι πέρασαν το βράδυ δεχόμενοι τις φροντίδες των γυναικών τους και την αγάπη των παιδιών τους, που πάντα τους συνόδευαν σε όλες τις περιπλανήσεις και τις μάχες τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1565\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1565\"><img class=\"wp-image-1565 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 1, limited attacks by the Byzantine army[/caption]\r\n\r\n<strong>Την δεύτερη μέρα</strong>, 15 Αυγούστου 636, τα τύμπανα κάλεσαν για τη μάχη. Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, αλλά παρόλα αυτά οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να ανταποδώσουν με την ίδια ταχύτητα και έτσι ο αιφνιδιασμός δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα.\r\n\r\nΗ μάχη εκείνη τη μέρα, ήταν πιο σκληρή στις πλευρές των στρατιωτών από ότι στο κέντρο.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1566\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1566\"><img class=\"wp-image-1566 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 1[/caption]\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτίθονταν και ξανα- επιτίθονταν στα πλευρά των μουσουλμάνων μέχρι που κατάφεραν να διαλύσουν τη δεξιά πλευρά του αραβικού στρατού, οι οποίοι επέστρεψαν οπισθοχωρώντας στην ασφάλεια του στρατοπέδου τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1567\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1567\"><img class=\"wp-image-1567 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟι Άραβες προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με το ιππικό τους, αλλά και πάλι οι Βυζαντινοί, τους «πήραν φαλάγγι», μέχρι το στρατόπεδό τους.\r\n\r\nΕκεί, έκπληκτοι οι χριστιανοί στρατιώτες, αντίκρυσαν τις γυναίκες των στρατιωτών, παραταγμένες στη σειρά με πέτρες στα χέρια, να τους πετροβολούν, εκστομίζοντας κατάρες.\r\n\r\nΟι γυναίκες έδωσαν θάρρος στους άντρες τους, με αυτή τους τη συμπεριφορά και εκείνοι αντεπιτέθηκαν.\r\n\r\nΤα ίδια συνέβαιναν και στην αριστερή πτέρυγα των Αράβων.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1568\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1568\"><img class=\"wp-image-1568 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-2_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-2_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 2, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΚαι εκεί οι γυναίκες τους, τους εμψύχωσαν και τους έστειλαν πίσω στη μάχη!\r\n\r\nΟ Χαλίντ, εποπτεύοντας τη μάχη από το κέντρο, έστειλε αμέσως τους ιππείς του να βοηθήσουν τα άκρα. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, οι Βυζαντινοί είχαν για ακόμη μια μέρα απωθηθεί.\r\n\r\nΤο βράδυ, οι Βυζαντινοί μέτρησαν μεγάλες απώλειες στα στρατεύματά τους.\r\n\r\nΕκτός των άλλων, κατάφεραν και σκότωσαν τον διοικητή των στρατευμάτων που ήρθαν από την Ευρώπη, τον Ντεϊργιάν, έναν αξιοσέβαστο στρατηγό κάτι που ήταν ένα πλήγμα για το ηθικό των Χριστιανών.\r\n\r\n<strong>Την τρίτη μέρα</strong>, 16 Αυγούστου 636 τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως και τη προηγούμενη.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πάλι από τα άκρα και έσπρωξαν τους Άραβες, ακόμα μια φορά στο στρατόπεδό τους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1569\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1569\"><img class=\"wp-image-1569 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1570\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1570\"><img class=\"wp-image-1570 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-3_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-3_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 3, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΚατά το μεσημέρι, οι Βυζαντινοί είχαν ανοίξει «τρύπες» σε διάφορα σημεία των γραμμών των Αράβων και ολοένα προωθούνταν.\r\n\r\nΟ Χαλίντ και ο Αμρ ιμπν Αλ-ας, οδηγώντας τους στρατιώτες τους, κατάφεραν να απωθήσουν και πάλι τους Χριστιανούς, πίσω στις αρχικές τους θέσεις και η μέρα τέλειωσε όπως και η χτεσινή.\r\n\r\n<strong>Η τέταρτη μέρα</strong>, 17 Αυγούστου 636 θα ήταν η πιο αποφασιστική από όλες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1571\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1571\"><img class=\"wp-image-1571 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΤο ηθικό των Βυζαντινών ήταν πεσμένο ύστερα από τόσες αποτυχίες, ενώ και οι Άραβες είχαν χάσεις αρκετούς στρατιώτες, κυρίως τοξότες- που αν αδυνάτιζαν και άλλο οι γραμμές τους, θα νικιόνταν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1572\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" rel=\"attachment wp-att-1572\"><img class=\"wp-image-1572 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-4_phase-2.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-Day-4_phase-2\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 4, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΗ δεξιά πλευρά των Αράβων ήταν η πιο ευάλωτη και εκεί ο Βαχάν εξαπέλυσε τη πρώτη επίθεση της ημέρας. Ταυτόχρονα οι Αρμένιοι χτυπούσαν την αριστερή πτέρυγα.\r\n\r\nΟι μουσουλμάνοι δεν θα άντεχαν για πολύ ακόμα. Τότε ο Χαλίντ αποφάσισε να χτυπήσει πρώτα τους Αρμένιους, ερχόμενος από το πλάι τους.\r\n\r\nΟι εκχριστιανισμένοι Άραβες έτρεξαν να βοηθήσουν τους Αρμένιους, οι Άραβες στρατηγοί έτρεξαν να βοηθήσουν τον Χαλίντ και έτσι εκεί επικεντρώθηκε η μάχη και σε αυτό το σημείο οι απώλειες ήταν μεγάλες.\r\n\r\nΜετά από αρκετές ώρες σκληρών μονομαχιών, οι Αρμένιοι άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά από λίγο, το ίδιο έκαναν και οι Σλάβοι.\r\n\r\nΟι Βυζαντινοί τοξότες, αναδιοργανωμένοι, άρχισαν να χτυπούν με τα βέλη τους και σκότωσαν πολλούς μουσουλμάνους, ενώ αναφέρεται ότι πάνω από 700 έχασαν τα μάτια τους.\r\n\r\nΗ τέταρτη μέρα ονομάστηκε από τους Άραβες, «η μέρα των χαμένων ματιών», και το ηλιοβασίλεμα βρήκε και τα δυο στρατόπεδα με μεγάλες απώλειες.\r\n\r\n<strong>Η πέμπτη μέρα</strong>, 18 Αυγούστου 636 της μάχης ξεκίνησε.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1573\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1573\"><img class=\"wp-image-1573 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Deployment of troops on the fifth day. Khalid gathered all his cavalry for a decisive flanking charge.[/caption]\r\n\r\nΟι στρατιώτες ξαναπήραν τις γνωστές θέσεις τους, αλλά στέκονταν στις γραμμές τους κουρασμένοι, πληγωμένοι, αποθαρρημένοι.\r\n\r\nΟ Βαχάν έστειλε απεσταλμένο να διαπραγματευτεί μια ανακωχή, αλλά ο Χαλίντ την απέρριψε λέγοντας: « όχι, βιαζόμαστε να ξεμπερδεύουμε!» εκείνη τη μέρα όμως δεν έγινε καμιά σοβαρή μάχη, παρά μόνο μερικές αψιμαχίες, και οι στρατιώτες την χρησιμοποίησαν για να ξεκουραστούν.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n<strong>Η έκτη</strong> και τελευταία μέρα της μάχης, 19 Αυγούστου 636 άρχιζε την τέταρτη βδομάδα του Αυγούστου του 636.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1574\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1574\"><img class=\"wp-image-1574 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-1\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 1.[/caption]\r\n\r\nΕκείνη την ημέρα, σηκώθηκε ένας ισχυρός νότιος άνεμος που έφερνε σύννεφα σκόνης κατά των Βυζαντινών, κάτι που δυσκόλεψε τραγικά τα πράγματα για εκείνους.\r\n\r\nΗ μέρα ξεκίνησε με τη μονομαχία μεταξύ του Γρηγόριου (διοικητή μαζί με τον Dairjan των Ελλήνων, Σλάβων και Φράγκων) και του Αμπού Ομπάιντα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1575\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" rel=\"attachment wp-att-1575\"><img class=\"wp-image-1575 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-3.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-3\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 2.[/caption]\r\n\r\nΟ Γρηγόριος σκοτώθηκε από το σπαθί του Αμπού Ομπάιντα και η γενική επίθεση άρχισε.\r\n\r\nΑυτή τη φορά ήταν επιτιθέμενοι οι μουσουλμάνοι.\r\n\r\nΧτύπησαν τις πλευρές του βυζαντινού στρατού, που σύντομα άρχισαν να οπισθοχωρούν.\r\n\r\nΜετά ο Χαλίντ και ο Αμρ, επιτέθηκαν στο κέντρο του στρατού, στους δυνατούς Αρμένιους.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1576\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" rel=\"attachment wp-att-1576\"><img class=\"wp-image-1576 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-4.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-4\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΟ Χαλίντ με μια επιδέξια μανούβρα κατάφερε να παρασύρει το βυζαντινό ιππικό έξω από το πεδίο της μάχης και με τις απανωτές επιθέσεις του κατάφερε τελικά να το διαλύσει και να το αναγκάσει να φύγει προς το βορρά μαζί με τον αρχιστράτηγο Βαχάν.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1577\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" rel=\"attachment wp-att-1577\"><img class=\"wp-image-1577 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, Phase 3.[/caption]\r\n\r\nΤώρα που το ιππικό εγκατέλειψε το πεζικό, η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη. 40.000 ιππείς δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΜόνο οι Αρμένιοι αντιστέκονταν ακόμα.\r\n\r\nΟ Χαλίντ επιστρέφοντας από τη μάχη με το ιππικό, έπεσε και αυτός επάνω τους, μαζί με τους Γιαζείντ και Αμπού Ομπάιντα και τους έτρεψαν και αυτούς σε φυγή.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1578\" align=\"aligncenter\" width=\"440\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" rel=\"attachment wp-att-1578\"><img class=\"wp-image-1578 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/440px-mohammad_adeel-day-6_phase-5-1.png\" alt=\"440px-Mohammad_adeel-day-6_phase-5 (1)\" width=\"440\" height=\"367\" /></a> Day 6, The last phase.[/caption]\r\n\r\nΜαζί με αυτούς, όλο του βυζαντινό στράτευμα άρχισε να διαλύεται και να φεύγει προς τα νοτιο-δυτικά για να σωθεί.\r\n\r\nΌσοι δεν κατάφεραν να ξεφύγουν, σκοτώθηκαν (που ήταν και οι περισσότεροι).\r\n\r\nΟι συνέπειες\r\n\r\nΗ επόμενη μέρα αφιερώθηκε στο θάψιμο των μουσουλμάνων νεκρών και στη περισυλλογή των λαφύρων.\r\n\r\nΟ Χαλίντ, αποφασισμένος να σκοτώσει τον αρχιστράτηγο Βαχάν, ξεκίνησε με το ιππικό του να τον βρει. Πράγματι, τον πέτυχε στο δρόμο για τη Δαμασκό και εκεί στη συμπλοκή που επακολούθησε, ο Αρμένιος βασιλιάς σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη.\r\n\r\nΟι απώλειες των μουσουλμάνων υπολογίζονται σε 4000 στρατιώτες.\r\n\r\nΌσο για τις απώλειες των Βυζαντινών οι αριθμοί διαφέρουν πολύ. Οι μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 8.000 νεκρούς και 7.000 που κατάφεραν να ξεφύγουν.\r\n\r\nΤον επόμενο μήνα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, απελπισμένος, θα παραδεχόταν με τις πράξεις του, την απώλεια της κυριαρχίας του στη Συρία, τη Παλαιστίνη και την Ιορδανία και θα αναχωρούσε πλέον οριστικά για τη Κωνσταντινούπολη.\r\n\r\nΤους επόμενους μήνες ο Αμρ ιμπν αλ-Ας θα πολιορκούσε και στο τέλος θα κατελάμβανε την Ιερουσαλήμ.\r\n\r\nΟ Σουχραμπίλ θα κατελάμβανε την Τύρο, την Άκρα και την Σεπφώριδα. Ο Γιαζίντ με τον Μωαβία θα κατελάμβαναν τη Βηρυτό, τη Σιδώνα ενώ ο Αμπού Ομπάιντα θα έφτανε μέχρι την Έμεσα, την Αντιόχεια και το Χαλέπι.\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Κρίσεις για τη μάχη</strong></span>\r\n\r\n«Η Συρία (από τότε) έκατσε τόσο σιωπηλή όσο και μια καμήλα. Χαλίντ ιμπ Ουαλίντ»\r\n\r\nΟ στρατιωτικός κα ιστορικός Α.Ι. Άκραμ έγραψε στο βιβλίο του «Khalid bin Al-Walled:Sword of Allah» ότι αυτή ήταν η σπουδαιότερη μάχη εκείνου του αιώνα, μια από τις πιο αποφασιστικές μάχες στην Ιστορία και ίσως η πιο σφοδρή στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Σταυρού και της Ημισελήνου.\r\n\r\nΗ Εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου έγραψε ότι «η νίκη αυτή των Αράβων, ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού, έκρινε τη τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας\r\n\r\nΟ χρονικογράφος Θεοφάνης ισχυρίζεται ότι ισχυρός νότιος άνεμος σηκώθηκε την έκτη μέρα με αποτέλεσμα σύννεφα σκόνης να σηκωθούν και να εμποδίσουν τις κινήσεις του άμαθου σε αυτά τα φαινόμενα βυζαντινού στρατού. Έτσι εξηγεί και την ήττα, ενώ περιορίζει τις δυνάμεις των Βυζαντινών στις 30.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΟ έγκριτος ιστοριογράφος Κωνσταντίνος Άμαντος από την άλλη, στο έργο του «Ιστορία του Βυζαντινού κράτους», τόμος Α’, έκδοση του 1963, σελ 302 αναφέρει:\r\n\r\n« και πάλι ενικήθησαν οι Βυζαντινοί, αν και είχαν στρατό 30.000, διότι οι μετ’ αυτών Αρμένιοι έδειξαν ανταρτική διαγωγήν και ανεκήρυξαν βασιλέα, τον στρατηγό των Βαάνη, όσοι δεν Άραβες επολέμουν ως σύμμαχοι των Βυζαντινών μετέστησαν προς τους εξ Αραβίας ομοεθνείς των.»\r\n\r\nel.wikipedia\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/_UEotVM7YYk\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/8cxLxb4Bexs\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/fffnn283y_c\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του ποταμού Γιαρμούκ...ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού','','inherit','closed','closed','','1561-revision-v1','','','2016-05-06 23:33:40','2016-05-06 20:33:40','',1561,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/06/1561-revision-v1/',0,'revision','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1584,1,'2016-05-08 21:26:55','2016-05-08 18:26:55','Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού,   ονομάζεται η σύγκρουση ανάμεσα σε γερμανικά φύλα και τον ρωμαϊκό στρατό, η οποία έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 9 μ.Χ.\r\n\r\nΕπικεφαλής των πρώτων ήταν ο Αρμίνιος και των δεύτερων ο Πόπλιος Κουϊντίλιος Βάρος.\r\n\r\nΈληξε με σαρωτική νίκη των Γερμανών και αποτέλεσε κομβικό σημείο στον αγώνα τους εναντίον του ρωμαϊκού επεκτατισμού.\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1585\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1585\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" alt=\"1024px-Teutoburgo_jpg\" width=\"1024\" height=\"670\" /></a>Ο Τευτοβούργιος Δρυμός είναι μεγάλη ημιορεινή περιοχή που απλώνεται σε δύο κρατίδια της σημερινής Γερμανίας, την Κάτω Σαξωνία και τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use.png\" rel=\"attachment wp-att-1599\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1599\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use.png\" alt=\"Karte_Naturpark_Teutoburger_Wald-Eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use\" width=\"395\" height=\"406\" /></a>Το ακριβές σημείο της μάχης, το οποίο διασώζεται στις ρωμαϊκές πηγές απλά ως Τευτοβούργιο δάσος (saltus Teutoburgiensis), έχει εξακριβωθεί μόλις πρόσφατα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1590\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1590\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" alt=\"roman\" width=\"500\" height=\"340\" /></a>Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η μάχη έλαβε χώρα στα στενά του Καλκρίζε (Kalkriese), βορείως του Όσναμπρικ (Osnabrück) στην Κάτω Σαξωνία.\r\n\r\nΤην τοποθεσία αυτή είχε ήδη προτείνει ο Τέοντορ Μόμσεν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1586\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1586\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" alt=\"1024px-Herbst_01\" width=\"1024\" height=\"683\" /></a>\r\nΣτις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε καταφέρει να επεκταθεί ανατολικά του ποταμού Ρήνου - όριο της Ρωμαϊκής Γαλατίας - μέχρι τον ποταμό Έλβα.\r\nΤα εδάφη αυτά ήταν οργανωμένα στη νεοσύστατη επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας αλλά ο έλεγχός τους ήταν πολύ δύσκολος, αφού σημειώνονταν διαρκείς εξεγέρσεις των φυλών που τα κατοικούσαν.\r\nΤο 7 μ.Χ. τοποθετήθηκε έπαρχος της περιοχής ο Πόπλιος Κοϊντίλιος Βάρος, ο οποίος έφερε τη φήμη του πολύ σκληρού στρατιωτικού - τρία χρόνια νωρίτερα είχε απομακρυνθεί από την Ιουδαία, επειδή είχε καταστείλει μια εξέγερση σταυρώνοντας 2.000 άτομα.\r\nΤην ίδια εποχή μετατέθηκε στην επαρχία και ο Αρμίνιος (ή Χέρμαν), πρίγκιπας μιας γερμανικής φυλής που μεγάλωσε στη Ρώμη, διακρίθηκε στον ρωμαϊκό στρατό και μάλιστα είχε ανέλθει στην τάξη των ιππέων (χαμηλόβαθμοι πατρίκιοι).\r\nΑπό την πρώτη στιγμή της άφιξής του, ο Αρμίνιος προσπαθούσε κρυφά να συνενώσει τους ομοεθνείς του εναντίον της Αυτοκρατορίας.\r\n\r\nΤο καλοκαίρι του 9 οι Ρωμαίοι είχαν μεταβεί στην κεντρική Γερμανία ανατολικά του ποταμού Βέζερ, με τρεις λεγεώνες υπό το Βάρο και βοηθητικές μονάδες ντόπιων υπό τον Αρμίνιο.\r\n\r\nΑφού ολοκλήρωσαν τις επιχειρήσεις και επέστρεφαν στο χειμερινό καταυλισμό τους μαζί με αποσκευές και οικογένειες στρατιωτών, ο Βάρος πληροφορήθηκε πως ο Αρμίνιος (που βρισκόταν μαζί του) συνωμοτούσε με Γερμανούς φυλάρχους εναντίον του.\r\n\r\nΕπιθυμώντας να προλάβει οποιαδήποτε εξέγερση άμα τη γενέσει της, άλλαξε το δρομολόγιό του και κατευθύνθηκε προς τις επίφοβες περιοχές. Έτσι αναγκάσθηκε να περάσει από εδάφη που του ήταν τελείως άγνωστα, με αποτέλεσμα να πέσει στην παγίδα που είχε στήσει ο Αρμίνιος.\r\nΚαθώς οι Ρωμαίοι δυσκολεύονταν να διασχίσουν τα ελώδη δάση του Τευτοβούργιου Δρυμού, ο Αρμίνιος υποκρίθηκε ότι φεύγει για να φέρει βοήθεια.\r\n\r\nΑντί όμως βοήθειας, επέστρεψε με ένα στρατό από συνασπισμένες γερμανικές φυλές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1597\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1597\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" alt=\"f7acef1bb6874300f35a535a6193705b\" width=\"736\" height=\"411\" /></a>Στη σύγκρουση που ακολούθησε, υπολογίζεται ότι συμμετείχαν περίπου 20.000 - 25.000 από τη μεριά των Ρωμαίων (3 λεγεώνες, 6 κοόρτεις από υποτελείς φυλές, 3 ίλες ιππικού) και 15.000 από τη μεριά του Αρμίνιου.\r\n\r\nΓνωρίζοντας εκ των έσω τις ρωμαϊκές στρατιωτικές τακτικές και την τοπογραφία του εδάφους, ο Αρμίνιος κατάφερε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του με τέτοιο τρόπο ώστε να επιφέρει συντριπτικά πλήγματα στον αριθμητικά υπέρτερο και καλύτερα εκπαιδευμένο αντίπαλο.\r\n\r\nΕπί τρεις ημέρες οι Ρωμαίοι έπεφταν θύματα αλλεπάλληλων ενεδρών και επιθέσεων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν σχεδόν όλοι, ενώ πολλοί άνδρες από τις βοηθητικές κοόρτεις αυτομολούσαν προς τους συμπατριώτες τους.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1587\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1587\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" alt=\"Otto_Albert_Koch_Varusschlacht_1909\" width=\"1506\" height=\"2109\" /></a>Ο Βάρος αναγκάσθηκε προς το τέλος της μάχης να αυτοκτονήσει για να μην πιασθεί αιχμάλωτος, όπως και αρκετοί ακόμα αξιωματικοί.\r\n\r\nΟ Τάκιτος έγραψε ότι κάποιοι Ρωμαίοι δεν πέθαναν στη μάχη, αλλά θυσιάστηκαν στα πλαίσια θρησκευτικών τελετών των νικητών ή κρατήθηκαν ως σκλάβοι - χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ επιχειρούσε στον Άνω Ρήνο το 50, ο διοικητής Λεύκιος Πομπόνιος βρήκε άνδρες του Βάρου υποδουλωμένους για σαράντα χρόνια.\r\n\r\nΗ ήττα στον Τευτοβούργιο Δρυμό είναι μία από τις χειρότερες στην ιστορία του ρωμαϊκού στρατού και οι κωδικοί αριθμοί των τριών λεγεώνων (XVII, XVIII, XIX) δεν ξαναχρησιμοποιήθηκαν ποτέ, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική των Ρωμαίων να αναδομούν τις ηττημένες λεγεώνες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1589\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1589\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" alt=\"GunkelHermannsschlacht\" width=\"1000\" height=\"562\" /></a>\r\n\r\nΟ Σουητόνιος διασώζει ότι η είδηση της πανωλεθρίας συντάραξε τον γέροντα αυτοκράτορα Οκταβιανό, σε βαθμό που χτύπαγε το κεφάλι του στους τοίχους του παλατιού και φώναζε <strong>«Βάρε, δώσε πίσω τις λεγεώνες μου».</strong>\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1592\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1592\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" alt=\"Greg-Strasz-Film-The-Last-Centurion\" width=\"2000\" height=\"1318\" /></a>Μολονότι στα επόμενα επτά χρόνια οι Ρωμαίοι διεξήγαγαν δύο επιτυχημένες εκστρατείες υπό την ηγεσία του Γερμανικού, η επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας διαλύθηκε και τα σχέδια για επέκταση ανατολικά του Ρήνου εγκαταλείφθηκαν.\r\n\r\nΣτην πλευρά των νικητών, η νίκη δημιούργησε στον Αρμίνιο την προσδοκία ότι μπορούσε να συνενώσει όλες τις γερμανικές φυλές σε μόνιμη συμμαχία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1593\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1593\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" alt=\"germanos1\" width=\"508\" height=\"347\" /></a>Σημαντικό ήταν να πείσει τους πανίσχυρους Μαρκομάνους, λαό που κατοικούσε στην αριστερή όχθη του Άνω Δούναβη (κάπου στη σημερινή Βοημία) και έως τότε είχε τηρήσει ουδέτερη στάση.\r\n\r\nΈκοψε λοιπόν το κεφάλι του Βάρου και το έστειλε στον αρχηγό τους, αλλά αυτός αρνήθηκε να συμπράξει - μάλιστα σε μια κίνηση αβροφροσύνης έστειλε το κεφάλι στη Ρώμη για να ταφεί με τις πρέπουσες τιμές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1595\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1595\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" alt=\"2289571_1444222805583\" width=\"636\" height=\"358\" /></a>Τελικά, αν και το όνειρο για συνένωση των Γερμανών δεν ευοδώθηκε, μακροπρόθεσμα η νίκη στον Τευτοβούργιο Δρυμό είχε ευεργετικές συνέπειες: ακόμα κι όταν ο Γερμανικός προέλαυνε τα έτη 14-16, ο αυτοκράτορας Τιβέριος δεν τόλμησε να διατάξει επανενσωμάτωση της Γερμανίας στην Αυτοκρατορία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1588\" align=\"aligncenter\" width=\"500\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1588\"><img class=\"wp-image-1588 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" alt=\"500px-Hermannsdenkmal_1900\" width=\"500\" height=\"687\" /></a> ΑΡΜΙΝΙΟΣ[/caption]\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1596\"><img class=\"aligncenter wp-image-1596\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" alt=\"f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1\" width=\"550\" height=\"395\" /></a><strong>Επίσης τα λάφυρα -άψυχα και έμψυχα- ήταν τόσα πολλά που ώθησαν τους νικητές σε ανώτερο στάδιο ανάπτυξης.</strong>\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/OxilvLpCT7U\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/RbZVrWUlJ0A\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού...Οι χαμένοι Αετοί της Ρώμης','','publish','open','open','','machi-tou-teftovourgiou-drimou-i-chameni-aeti-tis-romis','','','2016-05-08 21:27:51','2016-05-08 18:27:51','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1584',0,'post','',0),
 (1586,1,'2016-05-08 21:01:14','2016-05-08 18:01:14','','1024px-Herbst_01','','inherit','open','closed','','1024px-herbst_01','','','2016-05-08 21:01:14','2016-05-08 18:01:14','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1587,1,'2016-05-08 21:03:03','2016-05-08 18:03:03','','Otto_Albert_Koch_Varusschlacht_1909','','inherit','open','closed','','otto_albert_koch_varusschlacht_1909','','','2016-05-08 21:03:03','2016-05-08 18:03:03','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1588,1,'2016-05-08 21:04:38','2016-05-08 18:04:38','','500px-Hermannsdenkmal_1900','','inherit','open','closed','','500px-hermannsdenkmal_1900','','','2016-05-08 21:04:38','2016-05-08 18:04:38','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1589,1,'2016-05-08 21:06:28','2016-05-08 18:06:28','','GunkelHermannsschlacht','','inherit','open','closed','','gunkelhermannsschlacht','','','2016-05-08 21:06:28','2016-05-08 18:06:28','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1590,1,'2016-05-08 21:13:41','2016-05-08 18:13:41','','roman','','inherit','open','closed','','roman','','','2016-05-08 21:13:41','2016-05-08 18:13:41','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1591,1,'2016-05-08 21:17:27','2016-05-08 18:17:27','','816f6ce6c0e5ca04717d57f6f67de678','','inherit','open','closed','','816f6ce6c0e5ca04717d57f6f67de678','','','2016-05-08 21:17:27','2016-05-08 18:17:27','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/816f6ce6c0e5ca04717d57f6f67de678.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1592,1,'2016-05-08 21:19:01','2016-05-08 18:19:01','','Greg-Strasz-Film-The-Last-Centurion','','inherit','open','closed','','greg-strasz-film-the-last-centurion','','','2016-05-08 21:19:01','2016-05-08 18:19:01','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1593,1,'2016-05-08 21:19:58','2016-05-08 18:19:58','','germanos1','','inherit','open','closed','','germanos1','','','2016-05-08 21:19:58','2016-05-08 18:19:58','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1594,1,'2016-05-08 21:21:49','2016-05-08 18:21:49','','2289571_1444137712937','','inherit','open','closed','','2289571_1444137712937','','','2016-05-08 21:21:49','2016-05-08 18:21:49','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444137712937.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1595,1,'2016-05-08 21:22:29','2016-05-08 18:22:29','','2289571_1444222805583','','inherit','open','closed','','2289571_1444222805583','','','2016-05-08 21:22:29','2016-05-08 18:22:29','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1596,1,'2016-05-08 21:24:30','2016-05-08 18:24:30','','f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1','','inherit','open','closed','','f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1','','','2016-05-08 21:24:30','2016-05-08 18:24:30','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1597,1,'2016-05-08 21:26:38','2016-05-08 18:26:38','','f7acef1bb6874300f35a535a6193705b','','inherit','open','closed','','f7acef1bb6874300f35a535a6193705b','','','2016-05-08 21:26:38','2016-05-08 18:26:38','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1598,1,'2016-05-08 21:26:55','2016-05-08 18:26:55','Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού,   ονομάζεται η σύγκρουση ανάμεσα σε γερμανικά φύλα και τον ρωμαϊκό στρατό, η οποία έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 9 μ.Χ.\r\n\r\nΕπικεφαλής των πρώτων ήταν ο Αρμίνιος και των δεύτερων ο Πόπλιος Κουϊντίλιος Βάρος.\r\n\r\nΈληξε με σαρωτική νίκη των Γερμανών και αποτέλεσε κομβικό σημείο στον αγώνα τους εναντίον του ρωμαϊκού επεκτατισμού.\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1585\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1585\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" alt=\"1024px-Teutoburgo_jpg\" width=\"1024\" height=\"670\" /></a>Ο Τευτοβούργιος Δρυμός είναι μεγάλη ημιορεινή περιοχή που απλώνεται σε δύο κρατίδια της σημερινής Γερμανίας, την Κάτω Σαξωνία και τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.\r\n\r\nΤο ακριβές σημείο της μάχης, το οποίο διασώζεται στις ρωμαϊκές πηγές απλά ως Τευτοβούργιο δάσος (saltus Teutoburgiensis), έχει εξακριβωθεί μόλις πρόσφατα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1590\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1590\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" alt=\"roman\" width=\"500\" height=\"340\" /></a>Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η μάχη έλαβε χώρα στα στενά του Καλκρίζε (Kalkriese), βορείως του Όσναμπρικ (Osnabrück) στην Κάτω Σαξωνία.\r\n\r\nΤην τοποθεσία αυτή είχε ήδη προτείνει ο Τέοντορ Μόμσεν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1586\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1586\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" alt=\"1024px-Herbst_01\" width=\"1024\" height=\"683\" /></a>\r\nΣτις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε καταφέρει να επεκταθεί ανατολικά του ποταμού Ρήνου - όριο της Ρωμαϊκής Γαλατίας - μέχρι τον ποταμό Έλβα.\r\nΤα εδάφη αυτά ήταν οργανωμένα στη νεοσύστατη επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας αλλά ο έλεγχός τους ήταν πολύ δύσκολος, αφού σημειώνονταν διαρκείς εξεγέρσεις των φυλών που τα κατοικούσαν.\r\nΤο 7 μ.Χ. τοποθετήθηκε έπαρχος της περιοχής ο Πόπλιος Κοϊντίλιος Βάρος, ο οποίος έφερε τη φήμη του πολύ σκληρού στρατιωτικού - τρία χρόνια νωρίτερα είχε απομακρυνθεί από την Ιουδαία, επειδή είχε καταστείλει μια εξέγερση σταυρώνοντας 2.000 άτομα.\r\nΤην ίδια εποχή μετατέθηκε στην επαρχία και ο Αρμίνιος (ή Χέρμαν), πρίγκιπας μιας γερμανικής φυλής που μεγάλωσε στη Ρώμη, διακρίθηκε στον ρωμαϊκό στρατό και μάλιστα είχε ανέλθει στην τάξη των ιππέων (χαμηλόβαθμοι πατρίκιοι).\r\nΑπό την πρώτη στιγμή της άφιξής του, ο Αρμίνιος προσπαθούσε κρυφά να συνενώσει τους ομοεθνείς του εναντίον της Αυτοκρατορίας.\r\n\r\nΤο καλοκαίρι του 9 οι Ρωμαίοι είχαν μεταβεί στην κεντρική Γερμανία ανατολικά του ποταμού Βέζερ, με τρεις λεγεώνες υπό το Βάρο και βοηθητικές μονάδες ντόπιων υπό τον Αρμίνιο.\r\n\r\nΑφού ολοκλήρωσαν τις επιχειρήσεις και επέστρεφαν στο χειμερινό καταυλισμό τους μαζί με αποσκευές και οικογένειες στρατιωτών, ο Βάρος πληροφορήθηκε πως ο Αρμίνιος (που βρισκόταν μαζί του) συνωμοτούσε με Γερμανούς φυλάρχους εναντίον του.\r\n\r\nΕπιθυμώντας να προλάβει οποιαδήποτε εξέγερση άμα τη γενέσει της, άλλαξε το δρομολόγιό του και κατευθύνθηκε προς τις επίφοβες περιοχές. Έτσι αναγκάσθηκε να περάσει από εδάφη που του ήταν τελείως άγνωστα, με αποτέλεσμα να πέσει στην παγίδα που είχε στήσει ο Αρμίνιος.\r\nΚαθώς οι Ρωμαίοι δυσκολεύονταν να διασχίσουν τα ελώδη δάση του Τευτοβούργιου Δρυμού, ο Αρμίνιος υποκρίθηκε ότι φεύγει για να φέρει βοήθεια.\r\n\r\nΑντί όμως βοήθειας, επέστρεψε με ένα στρατό από συνασπισμένες γερμανικές φυλές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1597\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1597\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" alt=\"f7acef1bb6874300f35a535a6193705b\" width=\"736\" height=\"411\" /></a>Στη σύγκρουση που ακολούθησε, υπολογίζεται ότι συμμετείχαν περίπου 20.000 - 25.000 από τη μεριά των Ρωμαίων (3 λεγεώνες, 6 κοόρτεις από υποτελείς φυλές, 3 ίλες ιππικού) και 15.000 από τη μεριά του Αρμίνιου.\r\n\r\nΓνωρίζοντας εκ των έσω τις ρωμαϊκές στρατιωτικές τακτικές και την τοπογραφία του εδάφους, ο Αρμίνιος κατάφερε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του με τέτοιο τρόπο ώστε να επιφέρει συντριπτικά πλήγματα στον αριθμητικά υπέρτερο και καλύτερα εκπαιδευμένο αντίπαλο.\r\n\r\nΕπί τρεις ημέρες οι Ρωμαίοι έπεφταν θύματα αλλεπάλληλων ενεδρών και επιθέσεων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν σχεδόν όλοι, ενώ πολλοί άνδρες από τις βοηθητικές κοόρτεις αυτομολούσαν προς τους συμπατριώτες τους.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1587\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1587\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" alt=\"Otto_Albert_Koch_Varusschlacht_1909\" width=\"1506\" height=\"2109\" /></a>Ο Βάρος αναγκάσθηκε προς το τέλος της μάχης να αυτοκτονήσει για να μην πιασθεί αιχμάλωτος, όπως και αρκετοί ακόμα αξιωματικοί.\r\n\r\nΟ Τάκιτος έγραψε ότι κάποιοι Ρωμαίοι δεν πέθαναν στη μάχη, αλλά θυσιάστηκαν στα πλαίσια θρησκευτικών τελετών των νικητών ή κρατήθηκαν ως σκλάβοι - χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ επιχειρούσε στον Άνω Ρήνο το 50, ο διοικητής Λεύκιος Πομπόνιος βρήκε άνδρες του Βάρου υποδουλωμένους για σαράντα χρόνια.\r\n\r\nΗ ήττα στον Τευτοβούργιο Δρυμό είναι μία από τις χειρότερες στην ιστορία του ρωμαϊκού στρατού και οι κωδικοί αριθμοί των τριών λεγεώνων (XVII, XVIII, XIX) δεν ξαναχρησιμοποιήθηκαν ποτέ, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική των Ρωμαίων να αναδομούν τις ηττημένες λεγεώνες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1589\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1589\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" alt=\"GunkelHermannsschlacht\" width=\"1000\" height=\"562\" /></a>\r\n\r\nΟ Σουητόνιος διασώζει ότι η είδηση της πανωλεθρίας συντάραξε τον γέροντα αυτοκράτορα Οκταβιανό, σε βαθμό που χτύπαγε το κεφάλι του στους τοίχους του παλατιού και φώναζε <strong>«Βάρε, δώσε πίσω τις λεγεώνες μου».</strong>\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1592\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1592\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" alt=\"Greg-Strasz-Film-The-Last-Centurion\" width=\"2000\" height=\"1318\" /></a>Μολονότι στα επόμενα επτά χρόνια οι Ρωμαίοι διεξήγαγαν δύο επιτυχημένες εκστρατείες υπό την ηγεσία του Γερμανικού, η επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας διαλύθηκε και τα σχέδια για επέκταση ανατολικά του Ρήνου εγκαταλείφθηκαν.\r\n\r\nΣτην πλευρά των νικητών, η νίκη δημιούργησε στον Αρμίνιο την προσδοκία ότι μπορούσε να συνενώσει όλες τις γερμανικές φυλές σε μόνιμη συμμαχία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1593\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1593\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" alt=\"germanos1\" width=\"508\" height=\"347\" /></a>Σημαντικό ήταν να πείσει τους πανίσχυρους Μαρκομάνους, λαό που κατοικούσε στην αριστερή όχθη του Άνω Δούναβη (κάπου στη σημερινή Βοημία) και έως τότε είχε τηρήσει ουδέτερη στάση.\r\n\r\nΈκοψε λοιπόν το κεφάλι του Βάρου και το έστειλε στον αρχηγό τους, αλλά αυτός αρνήθηκε να συμπράξει - μάλιστα σε μια κίνηση αβροφροσύνης έστειλε το κεφάλι στη Ρώμη για να ταφεί με τις πρέπουσες τιμές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1595\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1595\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" alt=\"2289571_1444222805583\" width=\"636\" height=\"358\" /></a>Τελικά, αν και το όνειρο για συνένωση των Γερμανών δεν ευοδώθηκε, μακροπρόθεσμα η νίκη στον Τευτοβούργιο Δρυμό είχε ευεργετικές συνέπειες: ακόμα κι όταν ο Γερμανικός προέλαυνε τα έτη 14-16, ο αυτοκράτορας Τιβέριος δεν τόλμησε να διατάξει επανενσωμάτωση της Γερμανίας στην Αυτοκρατορία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1588\" align=\"aligncenter\" width=\"500\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1588\"><img class=\"wp-image-1588 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" alt=\"500px-Hermannsdenkmal_1900\" width=\"500\" height=\"687\" /></a> ΑΡΜΙΝΙΟΣ[/caption]\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1596\"><img class=\"aligncenter  wp-image-1596\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" alt=\"f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1\" width=\"550\" height=\"395\" /></a><strong>Επίσης τα λάφυρα -άψυχα και έμψυχα- ήταν τόσα πολλά που ώθησαν τους νικητές σε ανώτερο στάδιο ανάπτυξης.</strong>\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/OxilvLpCT7U\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/RbZVrWUlJ0A\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού...Οι χαμένοι Αετοί της Ρώμης','','inherit','closed','closed','','1584-revision-v1','','','2016-05-08 21:26:55','2016-05-08 18:26:55','',1584,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/08/1584-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1599,1,'2016-05-08 21:27:31','2016-05-08 18:27:31','','Karte_Naturpark_Teutoburger_Wald-Eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use','','inherit','open','closed','','karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use','','','2016-05-08 21:27:31','2016-05-08 18:27:31','',1584,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1600,1,'2016-05-08 21:27:51','2016-05-08 18:27:51','Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού,   ονομάζεται η σύγκρουση ανάμεσα σε γερμανικά φύλα και τον ρωμαϊκό στρατό, η οποία έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 9 μ.Χ.\r\n\r\nΕπικεφαλής των πρώτων ήταν ο Αρμίνιος και των δεύτερων ο Πόπλιος Κουϊντίλιος Βάρος.\r\n\r\nΈληξε με σαρωτική νίκη των Γερμανών και αποτέλεσε κομβικό σημείο στον αγώνα τους εναντίον του ρωμαϊκού επεκτατισμού.\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1585\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1585\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-teutoburgo_jpg.jpg\" alt=\"1024px-Teutoburgo_jpg\" width=\"1024\" height=\"670\" /></a>Ο Τευτοβούργιος Δρυμός είναι μεγάλη ημιορεινή περιοχή που απλώνεται σε δύο κρατίδια της σημερινής Γερμανίας, την Κάτω Σαξωνία και τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use.png\" rel=\"attachment wp-att-1599\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1599\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/karte_naturpark_teutoburger_wald-eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use.png\" alt=\"Karte_Naturpark_Teutoburger_Wald-Eggegebirge_cropped_and_with_enhanced_contrast_for_small_screen_use\" width=\"395\" height=\"406\" /></a>Το ακριβές σημείο της μάχης, το οποίο διασώζεται στις ρωμαϊκές πηγές απλά ως Τευτοβούργιο δάσος (saltus Teutoburgiensis), έχει εξακριβωθεί μόλις πρόσφατα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1590\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1590\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/roman.jpg\" alt=\"roman\" width=\"500\" height=\"340\" /></a>Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η μάχη έλαβε χώρα στα στενά του Καλκρίζε (Kalkriese), βορείως του Όσναμπρικ (Osnabrück) στην Κάτω Σαξωνία.\r\n\r\nΤην τοποθεσία αυτή είχε ήδη προτείνει ο Τέοντορ Μόμσεν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1586\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1586\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1024px-herbst_01.jpg\" alt=\"1024px-Herbst_01\" width=\"1024\" height=\"683\" /></a>\r\nΣτις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε καταφέρει να επεκταθεί ανατολικά του ποταμού Ρήνου - όριο της Ρωμαϊκής Γαλατίας - μέχρι τον ποταμό Έλβα.\r\nΤα εδάφη αυτά ήταν οργανωμένα στη νεοσύστατη επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας αλλά ο έλεγχός τους ήταν πολύ δύσκολος, αφού σημειώνονταν διαρκείς εξεγέρσεις των φυλών που τα κατοικούσαν.\r\nΤο 7 μ.Χ. τοποθετήθηκε έπαρχος της περιοχής ο Πόπλιος Κοϊντίλιος Βάρος, ο οποίος έφερε τη φήμη του πολύ σκληρού στρατιωτικού - τρία χρόνια νωρίτερα είχε απομακρυνθεί από την Ιουδαία, επειδή είχε καταστείλει μια εξέγερση σταυρώνοντας 2.000 άτομα.\r\nΤην ίδια εποχή μετατέθηκε στην επαρχία και ο Αρμίνιος (ή Χέρμαν), πρίγκιπας μιας γερμανικής φυλής που μεγάλωσε στη Ρώμη, διακρίθηκε στον ρωμαϊκό στρατό και μάλιστα είχε ανέλθει στην τάξη των ιππέων (χαμηλόβαθμοι πατρίκιοι).\r\nΑπό την πρώτη στιγμή της άφιξής του, ο Αρμίνιος προσπαθούσε κρυφά να συνενώσει τους ομοεθνείς του εναντίον της Αυτοκρατορίας.\r\n\r\nΤο καλοκαίρι του 9 οι Ρωμαίοι είχαν μεταβεί στην κεντρική Γερμανία ανατολικά του ποταμού Βέζερ, με τρεις λεγεώνες υπό το Βάρο και βοηθητικές μονάδες ντόπιων υπό τον Αρμίνιο.\r\n\r\nΑφού ολοκλήρωσαν τις επιχειρήσεις και επέστρεφαν στο χειμερινό καταυλισμό τους μαζί με αποσκευές και οικογένειες στρατιωτών, ο Βάρος πληροφορήθηκε πως ο Αρμίνιος (που βρισκόταν μαζί του) συνωμοτούσε με Γερμανούς φυλάρχους εναντίον του.\r\n\r\nΕπιθυμώντας να προλάβει οποιαδήποτε εξέγερση άμα τη γενέσει της, άλλαξε το δρομολόγιό του και κατευθύνθηκε προς τις επίφοβες περιοχές. Έτσι αναγκάσθηκε να περάσει από εδάφη που του ήταν τελείως άγνωστα, με αποτέλεσμα να πέσει στην παγίδα που είχε στήσει ο Αρμίνιος.\r\nΚαθώς οι Ρωμαίοι δυσκολεύονταν να διασχίσουν τα ελώδη δάση του Τευτοβούργιου Δρυμού, ο Αρμίνιος υποκρίθηκε ότι φεύγει για να φέρει βοήθεια.\r\n\r\nΑντί όμως βοήθειας, επέστρεψε με ένα στρατό από συνασπισμένες γερμανικές φυλές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1597\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1597\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f7acef1bb6874300f35a535a6193705b.jpg\" alt=\"f7acef1bb6874300f35a535a6193705b\" width=\"736\" height=\"411\" /></a>Στη σύγκρουση που ακολούθησε, υπολογίζεται ότι συμμετείχαν περίπου 20.000 - 25.000 από τη μεριά των Ρωμαίων (3 λεγεώνες, 6 κοόρτεις από υποτελείς φυλές, 3 ίλες ιππικού) και 15.000 από τη μεριά του Αρμίνιου.\r\n\r\nΓνωρίζοντας εκ των έσω τις ρωμαϊκές στρατιωτικές τακτικές και την τοπογραφία του εδάφους, ο Αρμίνιος κατάφερε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του με τέτοιο τρόπο ώστε να επιφέρει συντριπτικά πλήγματα στον αριθμητικά υπέρτερο και καλύτερα εκπαιδευμένο αντίπαλο.\r\n\r\nΕπί τρεις ημέρες οι Ρωμαίοι έπεφταν θύματα αλλεπάλληλων ενεδρών και επιθέσεων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν σχεδόν όλοι, ενώ πολλοί άνδρες από τις βοηθητικές κοόρτεις αυτομολούσαν προς τους συμπατριώτες τους.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1587\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1587\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/otto_albert_koch_varusschlacht_1909.jpg\" alt=\"Otto_Albert_Koch_Varusschlacht_1909\" width=\"1506\" height=\"2109\" /></a>Ο Βάρος αναγκάσθηκε προς το τέλος της μάχης να αυτοκτονήσει για να μην πιασθεί αιχμάλωτος, όπως και αρκετοί ακόμα αξιωματικοί.\r\n\r\nΟ Τάκιτος έγραψε ότι κάποιοι Ρωμαίοι δεν πέθαναν στη μάχη, αλλά θυσιάστηκαν στα πλαίσια θρησκευτικών τελετών των νικητών ή κρατήθηκαν ως σκλάβοι - χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ επιχειρούσε στον Άνω Ρήνο το 50, ο διοικητής Λεύκιος Πομπόνιος βρήκε άνδρες του Βάρου υποδουλωμένους για σαράντα χρόνια.\r\n\r\nΗ ήττα στον Τευτοβούργιο Δρυμό είναι μία από τις χειρότερες στην ιστορία του ρωμαϊκού στρατού και οι κωδικοί αριθμοί των τριών λεγεώνων (XVII, XVIII, XIX) δεν ξαναχρησιμοποιήθηκαν ποτέ, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική των Ρωμαίων να αναδομούν τις ηττημένες λεγεώνες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1589\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1589\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/gunkelhermannsschlacht.jpg\" alt=\"GunkelHermannsschlacht\" width=\"1000\" height=\"562\" /></a>\r\n\r\nΟ Σουητόνιος διασώζει ότι η είδηση της πανωλεθρίας συντάραξε τον γέροντα αυτοκράτορα Οκταβιανό, σε βαθμό που χτύπαγε το κεφάλι του στους τοίχους του παλατιού και φώναζε <strong>«Βάρε, δώσε πίσω τις λεγεώνες μου».</strong>\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1592\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1592\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/greg-strasz-film-the-last-centurion.jpg\" alt=\"Greg-Strasz-Film-The-Last-Centurion\" width=\"2000\" height=\"1318\" /></a>Μολονότι στα επόμενα επτά χρόνια οι Ρωμαίοι διεξήγαγαν δύο επιτυχημένες εκστρατείες υπό την ηγεσία του Γερμανικού, η επαρχία της Μεγάλης Γερμανίας διαλύθηκε και τα σχέδια για επέκταση ανατολικά του Ρήνου εγκαταλείφθηκαν.\r\n\r\nΣτην πλευρά των νικητών, η νίκη δημιούργησε στον Αρμίνιο την προσδοκία ότι μπορούσε να συνενώσει όλες τις γερμανικές φυλές σε μόνιμη συμμαχία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1593\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1593\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/germanos1.jpg\" alt=\"germanos1\" width=\"508\" height=\"347\" /></a>Σημαντικό ήταν να πείσει τους πανίσχυρους Μαρκομάνους, λαό που κατοικούσε στην αριστερή όχθη του Άνω Δούναβη (κάπου στη σημερινή Βοημία) και έως τότε είχε τηρήσει ουδέτερη στάση.\r\n\r\nΈκοψε λοιπόν το κεφάλι του Βάρου και το έστειλε στον αρχηγό τους, αλλά αυτός αρνήθηκε να συμπράξει - μάλιστα σε μια κίνηση αβροφροσύνης έστειλε το κεφάλι στη Ρώμη για να ταφεί με τις πρέπουσες τιμές.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1595\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1595\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/2289571_1444222805583.jpg\" alt=\"2289571_1444222805583\" width=\"636\" height=\"358\" /></a>Τελικά, αν και το όνειρο για συνένωση των Γερμανών δεν ευοδώθηκε, μακροπρόθεσμα η νίκη στον Τευτοβούργιο Δρυμό είχε ευεργετικές συνέπειες: ακόμα κι όταν ο Γερμανικός προέλαυνε τα έτη 14-16, ο αυτοκράτορας Τιβέριος δεν τόλμησε να διατάξει επανενσωμάτωση της Γερμανίας στην Αυτοκρατορία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1588\" align=\"aligncenter\" width=\"500\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1588\"><img class=\"wp-image-1588 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/500px-hermannsdenkmal_1900.jpg\" alt=\"500px-Hermannsdenkmal_1900\" width=\"500\" height=\"687\" /></a> ΑΡΜΙΝΙΟΣ[/caption]\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1596\"><img class=\"aligncenter wp-image-1596\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1.jpg\" alt=\"f89af443d41c0c60495a3e708ae92ba1\" width=\"550\" height=\"395\" /></a><strong>Επίσης τα λάφυρα -άψυχα και έμψυχα- ήταν τόσα πολλά που ώθησαν τους νικητές σε ανώτερο στάδιο ανάπτυξης.</strong>\r\nΔείτε τα βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/OxilvLpCT7U\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/RbZVrWUlJ0A\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού...Οι χαμένοι Αετοί της Ρώμης','','inherit','closed','closed','','1584-revision-v1','','','2016-05-08 21:27:51','2016-05-08 18:27:51','',1584,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/08/1584-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1601,1,'2016-05-09 18:10:54','0000-00-00 00:00:00','http://www.mixanitouxronou.gr/o-omadikos-tafos-ton-akefalon-vikingks-i-apokalipsi-enos-egklimatos-polemou-ta-somata-pistevete-oti-anikan-se-skandinavous-polemistes-pou-ektelestikan-apo-anglo-saxones/','','','draft','open','open','','','','','2016-05-09 18:10:54','2016-05-09 15:10:54','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1601',0,'post','',0),
 (1602,1,'2016-05-09 00:28:19','2016-05-08 21:28:19','<strong>Το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας προμηθεύτηκε 120 «Shmel». Πρόκειται για, φορητά συστήματα εκτοξευτών θερμοβαρικών πυραύλων για την νεοσυσταθείσα Ρωσική Εθνική Φρουρά, έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Gazeta.ru.</strong>\r\n\r\nΟ φορητός εκτοξευτής «Shmel» (μέλισσα) εκτοξεύει ένα θερμοβαρικό βλήμα παρόμοια με αυτά που εκτόξευαν ειδικοί εκτοξευτήρες ρουκετών, οι οποίες  χρησιμοποιήθηκαν από τα σοβιετικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν και από τα επίλεκτα ρωσικά στρατεύματα στην Τσετσενία.\r\n\r\nΗ εντελώς εκσυγχρονισμένη εκδοχή αυτού συστήματος, ο εκτοξευτήρας PRO-A Shmel single-shot (μιας χρήσης ρουκετοβόλο), έχει σχεδιαστεί για χρήση ειδικά σε αστικές περιοχές και μπορεί να καταστρέψει στόχους σε απόσταση 50 τετραγωνικών μέτρων σε ανοιχτούς χώρους και 80 τετραγωνικών μέτρων σε εσωτερικό χώρο, αναφέρουν ειδικοί αναλυτές οπλικών συστημάτων.\r\n\r\nΜπορεί επίσης να χτυπήσει στόχους που βρίσκονται σε απόσταση 700 μέτρων διαθέτοντας το παρατσούκλι «φλογοβόλο ελεύθερος σκοπευτής» από το ρωσικό στρατό.\r\n\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/GNaeyVfbFFM\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe><iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/vtt_BlDP1Jw\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Με θερμοβαρικά όπλα εξοπλίζεται το ρωσικό πεζικό [βίντεο]','','publish','open','open','','me-thermovarika-opla-exoplizete-to-rosiko-peziko-vinteo','','','2016-05-09 00:39:57','2016-05-08 21:39:57','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1602',0,'post','',0),
 (1603,1,'2016-05-09 00:28:05','2016-05-08 21:28:05','','download','','inherit','open','closed','','download-5','','','2016-05-09 00:28:05','2016-05-08 21:28:05','',1602,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/download.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1604,1,'2016-05-09 00:28:19','2016-05-08 21:28:19','<strong>Το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας προμηθεύτηκε 120 «Shmel». Πρόκειται για, φορητά συστήματα εκτοξευτών θερμοβαρικών πυραύλων για την νεοσυσταθείσα Ρωσική Εθνική Φρουρά, έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Gazeta.ru.</strong>\r\n\r\nΟ φορητός εκτοξευτής «Shmel» (μέλισσα) εκτοξεύει ένα θερμοβαρικό βλήμα παρόμοια με αυτά που εκτόξευαν ειδικοί εκτοξευτήρες ρουκετών, οι οποίες  χρησιμοποιήθηκαν από τα σοβιετικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν και από τα επίλεκτα ρωσικά στρατεύματα στην Τσετσενία.\r\n\r\nΗ εντελώς εκσυγχρονισμένη εκδοχή αυτού συστήματος, ο εκτοξευτήρας PRO-A Shmel single-shot (μιας χρήσης ρουκετοβόλο), έχει σχεδιαστεί για χρήση ειδικά σε αστικές περιοχές και μπορεί να καταστρέψει στόχους σε απόσταση 50 τετραγωνικών μέτρων σε ανοιχτούς χώρους και 80 τετραγωνικών μέτρων σε εσωτερικό χώρο, αναφέρουν ειδικοί αναλυτές οπλικών συστημάτων.\r\n\r\nΜπορεί επίσης να χτυπήσει στόχους που βρίσκονται σε απόσταση 700 μέτρων διαθέτοντας το παρατσούκλι «φλογοβόλο ελεύθερος σκοπευτής» από το ρωσικό στρατό.\r\n\r\n&nbsp;<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/GNaeyVfbFFM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Με θερμοβαρικά όπλα εξοπλίζεται το ρωσικό πεζικό [βίντεο]','','inherit','closed','closed','','1602-revision-v1','','','2016-05-09 00:28:19','2016-05-08 21:28:19','',1602,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1602-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1605,1,'2016-05-09 00:38:48','2016-05-08 21:38:48','<strong>Το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας προμηθεύτηκε 120 «Shmel». Πρόκειται για, φορητά συστήματα εκτοξευτών θερμοβαρικών πυραύλων για την νεοσυσταθείσα Ρωσική Εθνική Φρουρά, έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Gazeta.ru.</strong>\r\n\r\nΟ φορητός εκτοξευτής «Shmel» (μέλισσα) εκτοξεύει ένα θερμοβαρικό βλήμα παρόμοια με αυτά που εκτόξευαν ειδικοί εκτοξευτήρες ρουκετών, οι οποίες  χρησιμοποιήθηκαν από τα σοβιετικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν και από τα επίλεκτα ρωσικά στρατεύματα στην Τσετσενία.\r\n\r\nΗ εντελώς εκσυγχρονισμένη εκδοχή αυτού συστήματος, ο εκτοξευτήρας PRO-A Shmel single-shot (μιας χρήσης ρουκετοβόλο), έχει σχεδιαστεί για χρήση ειδικά σε αστικές περιοχές και μπορεί να καταστρέψει στόχους σε απόσταση 50 τετραγωνικών μέτρων σε ανοιχτούς χώρους και 80 τετραγωνικών μέτρων σε εσωτερικό χώρο, αναφέρουν ειδικοί αναλυτές οπλικών συστημάτων.\r\n\r\nΜπορεί επίσης να χτυπήσει στόχους που βρίσκονται σε απόσταση 700 μέτρων διαθέτοντας το παρατσούκλι «φλογοβόλο ελεύθερος σκοπευτής» από το ρωσικό στρατό.\r\n\r\n&nbsp;<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/GNaeyVfbFFM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe><iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/vtt_BlDP1Jw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Με θερμοβαρικά όπλα εξοπλίζεται το ρωσικό πεζικό [βίντεο]','','inherit','closed','closed','','1602-revision-v1','','','2016-05-09 00:38:48','2016-05-08 21:38:48','',1602,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1602-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1606,1,'2016-05-09 00:39:57','2016-05-08 21:39:57','<strong>Το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας προμηθεύτηκε 120 «Shmel». Πρόκειται για, φορητά συστήματα εκτοξευτών θερμοβαρικών πυραύλων για την νεοσυσταθείσα Ρωσική Εθνική Φρουρά, έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Gazeta.ru.</strong>\r\n\r\nΟ φορητός εκτοξευτής «Shmel» (μέλισσα) εκτοξεύει ένα θερμοβαρικό βλήμα παρόμοια με αυτά που εκτόξευαν ειδικοί εκτοξευτήρες ρουκετών, οι οποίες  χρησιμοποιήθηκαν από τα σοβιετικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν και από τα επίλεκτα ρωσικά στρατεύματα στην Τσετσενία.\r\n\r\nΗ εντελώς εκσυγχρονισμένη εκδοχή αυτού συστήματος, ο εκτοξευτήρας PRO-A Shmel single-shot (μιας χρήσης ρουκετοβόλο), έχει σχεδιαστεί για χρήση ειδικά σε αστικές περιοχές και μπορεί να καταστρέψει στόχους σε απόσταση 50 τετραγωνικών μέτρων σε ανοιχτούς χώρους και 80 τετραγωνικών μέτρων σε εσωτερικό χώρο, αναφέρουν ειδικοί αναλυτές οπλικών συστημάτων.\r\n\r\nΜπορεί επίσης να χτυπήσει στόχους που βρίσκονται σε απόσταση 700 μέτρων διαθέτοντας το παρατσούκλι «φλογοβόλο ελεύθερος σκοπευτής» από το ρωσικό στρατό.\r\n\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/GNaeyVfbFFM\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe><iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/vtt_BlDP1Jw\" width=\"420\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Με θερμοβαρικά όπλα εξοπλίζεται το ρωσικό πεζικό [βίντεο]','','inherit','closed','closed','','1602-revision-v1','','','2016-05-09 00:39:57','2016-05-08 21:39:57','',1602,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1602-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1607,1,'2016-05-09 00:59:09','0000-00-00 00:00:00','(16-19 Οκτωβρίου του 1813 – η μεγαλύτερη μάχη σε μια σειρά Ναπολεόντειων πολέμων και στην παγκόσμια ιστορία έως τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο)\r\n<p id=\"p_10\">1. «Όλα ή τίποτα!», δήλωσε ο Ναπολέοντας, απορρίπτοντας τις ειρηνικές προτάσεις των συμμάχων. Στις 14-15 Αυγούστου του 1813 πραγματοποιήθηκε η μάχη της Δρέσδης. Οι αντίπαλοι του Ναπολέοντα είχαν διαλυθεί και ξεκίνησαν μια άτακτη αποχώρηση. Οι απώλειές τους ξεπερνούσαν κατά τρεις φορές αυτές των Γάλλων.</p>\r\n<p id=\"p_20\">2. Εκτός από τους Γάλλους, στο στρατό του Ναπολέοντα υπήρχαν Πολωνοί, Σάξονες, Ολλανδοί, Ιταλοί, Βέλγοι, Γερμανοί από τη Συνομοσπονδία του Ρήνου.Από τις 16 έως 19 Οκτωβρίου ο στρατός του Ναπολέοντα πολέμησε κοντά στη Λειψία με το συνασπισμό που αποτελούταν από Ρώσους, Αυστριακούς, Πρώσους και Σουηδούς. Με την έναρξη της μάχης ο Ναπολέοντας διέθετε, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, από 155 έως 175 χιλιάδες άτομα και 717 μεγάλα όπλα, οι σύμμαχοι – περίπου 200 χιλιάδες άτομα και 893 μεγάλα όπλα.</p>\r\n<p id=\"p_30\">3. «Κοίτα τον Μπαρκλάι και δεν θα φοβάσαι». Αυτά τα λόγια αποτέλεσαν ένα ρητό για τους Ρώσους στρατιώτες. Ο Ρώσος στρατηλάτης Μιχαήλ Μπαρκλάι-ντε-Τολί ξεχώριζε για την εξαιρετική του ψυχραιμία, χάρη στην οποία σε μεγάλο βαθμό, όπως πιστεύουν οι ιστορικοί, τα στρατεύματα υπό την διοίκησή του ήταν νικηφόρα.</p>\r\n<p id=\"p_40\">4. «Η τετραήμερη Μάχη των Εθνών… καθόρισε την τύχη του κόσμου». Τη φράση αυτή ο συνταγματάρχης του Πρωσικού Γενικού Επιτελείου βαρόνος Μιούνφλινγκ έγραψε σε μια έκθεση μετά από τη μάχη της Λειψίας. Τα λόγια του αυτά έδωσαν το γνωστό όνομα στη μάχη.</p>\r\n<p id=\"p_50\">5. Η αποτυχία να κατανοήσει την πραγματική κατάσταση των στρατευμάτων του και η υποτίμηση της στρατιωτικής δύναμης των συμμάχων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, αυτά τα δύο λάθη του Ναπολέοντα στάθηκαν μοιραία για τον ίδιο. Οι στρατιώτες του και οι αξιωματικοί είχαν εξαντληθεί πάρα πολύ από τις μάχες και τις πολυήμερες πορείες, ενώ ο ρώσο-πρωσικός στρατός της Σιλεσίας βρισκόταν πολύ πιο κοντά απ’ ότι επέθετε ο Ναπολέοντας.</p>\r\n<p id=\"p_60\">6. «Ένα τρομακτικό κενό εμφανίστηκε στο κέντρο του γαλλικού στρατού, σαν να του είχαν ξεριζώσει την καρδιά». Έτσι είχε χαρακτηριστεί η κατάσταση όταν όλη σαξονική μεραρχία (3 χιλ. άτομα, 19 μεγάλα όπλα), η οποία αγωνιζόταν με το μέρος των στρατευμάτων του Ναπολέοντα, τάχθηκε με το μέρος των αντιπάλων του. Αυτό συνέβη ακριβώς την ώρα της μάχης. Λίγο αργότερα το ίδιο έκαναν τα στρατιωτικά τμήματα του Βιουρτεμπέργκ και του Μπάντεν.</p>\r\n<p id=\"p_70\">7. Ο μόνος ξένος, ο οποίος έλαβε τη στραταρχική ράβδο από τα χέρια του Ναπολέοντα την πρώτη ημέρα της Μάχης των Εθνών, ήταν ο Πολωνός πρίγκιπας Γιούζεφ Πονιατόβσκι. Μετά από την υποχώρηση από τη Ρωσία το 1812 παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα της Γαλλίας.</p>\r\n<p id=\"p_80\">8. Η μουσική εικόνα για ορχήστρα του Σουηδού μουσικοσυνθέτη Φραγκίσκου Μπέρβαλντ, μάλλον το μοναδικό μουσικό έργο, γραμμένο προς τιμή της μάχης της Λειψίας (Franz Berwald).</p>\r\n<p id=\"p_90\">9. 111 μέτρα σε μήκος και 32 μέτρα σε ύψος. Αυτές είναι οι διαστάσεις του πανοραμικού πίνακα «Λειψία 1813. Μέσα στη σύγχυση της Μάχης των Εθνών». Ο δημιουργός της είναι ο Γερμανός ζωγράφος ιρανικής καταγωγής Γιαντεγκάρ Αζιζί. Το πανόραμα αυτό είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, άνοιξε στη Λειψία το 2013.</p>\r\n<p id=\"p_100\"><a class=\"article-timeline-link\" name=\"p_100\"></a><a id=\"comments_246772377_p_100\" class=\"article-commented-link comments_count toggler-opener comments_count__empty\" title=\"Αφήστε σχόλιο\" href=\"http://greek.ruvr.ru/2013_10_16/246772377/#p_100\"> </a>10. Ο πέτρινος κολλοσός της Λειψίας θεωρείται ως το μεγαλύτερο μνημείο στην Ευρώπη. Έχει ύψος 91 μέτρα, είναι αφιερωμένο στην αιματηρή μάχη της Λειψίας (Μάχη των Εθνών), άνοιξε στις 18 Οκτωβρίου του 1913, κατά την 100η επέτειο της μάχης, παρουσία του Γερμανού αυτοκράτορα, του βασιλιά της Σαξονίας, όλων των Πριγκίπων Εκλεκτόρων των γερμανικών πριγκιπάτων, όπως επίσης και των επίτιμων καλεσμένων από τη Ρωσία, την Αυστρία και τη Σουηδία.<span id=\"ctrlcopy\">\r\n\r\n</span></p>\r\n<span id=\"ctrlcopy\"> </span>','10 στοιχεία που σχετίζονται με τη Μάχη των Εθνών (Μάχη των Λαών)','','draft','open','open','','','','','2016-05-09 00:59:09','2016-05-08 21:59:09','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1607',0,'post','',0),
 (1608,1,'2016-05-09 00:59:09','2016-05-08 21:59:09','(16-19 Οκτωβρίου του 1813 – η μεγαλύτερη μάχη σε μια σειρά Ναπολεόντειων πολέμων και στην παγκόσμια ιστορία έως τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο)\r\n<p id=\"p_10\">1. «Όλα ή τίποτα!», δήλωσε ο Ναπολέοντας, απορρίπτοντας τις ειρηνικές προτάσεις των συμμάχων. Στις 14-15 Αυγούστου του 1813 πραγματοποιήθηκε η μάχη της Δρέσδης. Οι αντίπαλοι του Ναπολέοντα είχαν διαλυθεί και ξεκίνησαν μια άτακτη αποχώρηση. Οι απώλειές τους ξεπερνούσαν κατά τρεις φορές αυτές των Γάλλων.</p>\r\n<p id=\"p_20\">2. Εκτός από τους Γάλλους, στο στρατό του Ναπολέοντα υπήρχαν Πολωνοί, Σάξονες, Ολλανδοί, Ιταλοί, Βέλγοι, Γερμανοί από τη Συνομοσπονδία του Ρήνου.Από τις 16 έως 19 Οκτωβρίου ο στρατός του Ναπολέοντα πολέμησε κοντά στη Λειψία με το συνασπισμό που αποτελούταν από Ρώσους, Αυστριακούς, Πρώσους και Σουηδούς. Με την έναρξη της μάχης ο Ναπολέοντας διέθετε, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, από 155 έως 175 χιλιάδες άτομα και 717 μεγάλα όπλα, οι σύμμαχοι – περίπου 200 χιλιάδες άτομα και 893 μεγάλα όπλα.</p>\r\n<p id=\"p_30\">3. «Κοίτα τον Μπαρκλάι και δεν θα φοβάσαι». Αυτά τα λόγια αποτέλεσαν ένα ρητό για τους Ρώσους στρατιώτες. Ο Ρώσος στρατηλάτης Μιχαήλ Μπαρκλάι-ντε-Τολί ξεχώριζε για την εξαιρετική του ψυχραιμία, χάρη στην οποία σε μεγάλο βαθμό, όπως πιστεύουν οι ιστορικοί, τα στρατεύματα υπό την διοίκησή του ήταν νικηφόρα.</p>\r\n<p id=\"p_40\">4. «Η τετραήμερη Μάχη των Εθνών… καθόρισε την τύχη του κόσμου». Τη φράση αυτή ο συνταγματάρχης του Πρωσικού Γενικού Επιτελείου βαρόνος Μιούνφλινγκ έγραψε σε μια έκθεση μετά από τη μάχη της Λειψίας. Τα λόγια του αυτά έδωσαν το γνωστό όνομα στη μάχη.</p>\r\n<p id=\"p_50\">5. Η αποτυχία να κατανοήσει την πραγματική κατάσταση των στρατευμάτων του και η υποτίμηση της στρατιωτικής δύναμης των συμμάχων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, αυτά τα δύο λάθη του Ναπολέοντα στάθηκαν μοιραία για τον ίδιο. Οι στρατιώτες του και οι αξιωματικοί είχαν εξαντληθεί πάρα πολύ από τις μάχες και τις πολυήμερες πορείες, ενώ ο ρώσο-πρωσικός στρατός της Σιλεσίας βρισκόταν πολύ πιο κοντά απ’ ότι επέθετε ο Ναπολέοντας.</p>\r\n<p id=\"p_60\">6. «Ένα τρομακτικό κενό εμφανίστηκε στο κέντρο του γαλλικού στρατού, σαν να του είχαν ξεριζώσει την καρδιά». Έτσι είχε χαρακτηριστεί η κατάσταση όταν όλη σαξονική μεραρχία (3 χιλ. άτομα, 19 μεγάλα όπλα), η οποία αγωνιζόταν με το μέρος των στρατευμάτων του Ναπολέοντα, τάχθηκε με το μέρος των αντιπάλων του. Αυτό συνέβη ακριβώς την ώρα της μάχης. Λίγο αργότερα το ίδιο έκαναν τα στρατιωτικά τμήματα του Βιουρτεμπέργκ και του Μπάντεν.</p>\r\n<p id=\"p_70\">7. Ο μόνος ξένος, ο οποίος έλαβε τη στραταρχική ράβδο από τα χέρια του Ναπολέοντα την πρώτη ημέρα της Μάχης των Εθνών, ήταν ο Πολωνός πρίγκιπας Γιούζεφ Πονιατόβσκι. Μετά από την υποχώρηση από τη Ρωσία το 1812 παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα της Γαλλίας.</p>\r\n<p id=\"p_80\">8. Η μουσική εικόνα για ορχήστρα του Σουηδού μουσικοσυνθέτη Φραγκίσκου Μπέρβαλντ, μάλλον το μοναδικό μουσικό έργο, γραμμένο προς τιμή της μάχης της Λειψίας (Franz Berwald).</p>\r\n<p id=\"p_90\">9. 111 μέτρα σε μήκος και 32 μέτρα σε ύψος. Αυτές είναι οι διαστάσεις του πανοραμικού πίνακα «Λειψία 1813. Μέσα στη σύγχυση της Μάχης των Εθνών». Ο δημιουργός της είναι ο Γερμανός ζωγράφος ιρανικής καταγωγής Γιαντεγκάρ Αζιζί. Το πανόραμα αυτό είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, άνοιξε στη Λειψία το 2013.</p>\r\n<p id=\"p_100\"><a class=\"article-timeline-link\" name=\"p_100\"></a><a id=\"comments_246772377_p_100\" class=\"article-commented-link comments_count toggler-opener comments_count__empty\" title=\"Αφήστε σχόλιο\" href=\"http://greek.ruvr.ru/2013_10_16/246772377/#p_100\"> </a>10. Ο πέτρινος κολλοσός της Λειψίας θεωρείται ως το μεγαλύτερο μνημείο στην Ευρώπη. Έχει ύψος 91 μέτρα, είναι αφιερωμένο στην αιματηρή μάχη της Λειψίας (Μάχη των Εθνών), άνοιξε στις 18 Οκτωβρίου του 1913, κατά την 100η επέτειο της μάχης, παρουσία του Γερμανού αυτοκράτορα, του βασιλιά της Σαξονίας, όλων των Πριγκίπων Εκλεκτόρων των γερμανικών πριγκιπάτων, όπως επίσης και των επίτιμων καλεσμένων από τη Ρωσία, την Αυστρία και τη Σουηδία.<span id=\"ctrlcopy\">\r\n\r\n</span></p>\r\n<span id=\"ctrlcopy\"> </span>','10 στοιχεία που σχετίζονται με τη Μάχη των Εθνών (Μάχη των Λαών)','','inherit','closed','closed','','1607-revision-v1','','','2016-05-09 00:59:09','2016-05-08 21:59:09','',1607,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1607-revision-v1/',0,'revision','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1609,1,'2016-05-09 17:03:16','2016-05-09 14:03:16','Οι ανελεητες μαχες του Αννιβα επι ρωμαικου εδαφους επιφερουν ενα σχεδον μοιραιο πληγμα στην ακμαζουσα Ρωμη.\r\nΟ Αννιβας απο την Καρχηδονα ο οποιος ειχε δωσει ορκο αιματος στον πατερα του εναντια στους ρωμαιους καταφερνει το αδιανοητο, διασχιζει τις Αλπεις με 40 πολεμικους ελεφαντες και εναν πολυπληθη στρατο με στοχο να αποκτησει το πλεονεκτημα του αιφνιδιασμου.\r\nΣε τρεις καθοριστικες μαχες ο Αννιβας χρησιμοποιει το εδαφος τον εκφοβισμο και τη σιδηρα του θεληση προκειμενου να εξολοθρευσει κυριολεκτικα τις ρωμαικες λεγεωνες.\r\n\r\n&nbsp;<iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YqxalF_PeAw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n\r\n&nbsp;','ΑΝΝΙΒΑΣ Ο ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΗΣ...όλη η ιστορία (video με ελ. υποτιτλους)','','publish','open','open','','annivas-o-exolothrevtis-oli-i-istoria-video-me-el-ipotitlous','','','2016-05-09 17:03:16','2016-05-09 14:03:16','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1609',0,'post','',0),
 (1610,1,'2016-05-09 17:03:08','2016-05-09 14:03:08','','590_806ef699263a72cdb2195af8b6f76f98','','inherit','open','closed','','590_806ef699263a72cdb2195af8b6f76f98','','','2016-05-09 17:03:08','2016-05-09 14:03:08','',1609,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/590_806ef699263a72cdb2195af8b6f76f98.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1611,1,'2016-05-09 17:03:16','2016-05-09 14:03:16','Οι ανελεητες μαχες του Αννιβα επι ρωμαικου εδαφους επιφερουν ενα σχεδον μοιραιο πληγμα στην ακμαζουσα Ρωμη.\r\nΟ Αννιβας απο την Καρχηδονα ο οποιος ειχε δωσει ορκο αιματος στον πατερα του εναντια στους ρωμαιους καταφερνει το αδιανοητο, διασχιζει τις Αλπεις με 40 πολεμικους ελεφαντες και εναν πολυπληθη στρατο με στοχο να αποκτησει το πλεονεκτημα του αιφνιδιασμου.\r\nΣε τρεις καθοριστικες μαχες ο Αννιβας χρησιμοποιει το εδαφος τον εκφοβισμο και τη σιδηρα του θεληση προκειμενου να εξολοθρευσει κυριολεκτικα τις ρωμαικες λεγεωνες.\r\n\r\n&nbsp;<iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YqxalF_PeAw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n\r\n&nbsp;','ΑΝΝΙΒΑΣ Ο ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΗΣ...όλη η ιστορία (video με ελ. υποτιτλους)','','inherit','closed','closed','','1609-revision-v1','','','2016-05-09 17:03:16','2016-05-09 14:03:16','',1609,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1609-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1612,1,'2016-05-09 17:09:43','2016-05-09 14:09:43','<iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/wtwVVOzilhM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΙΚΙΓΚΣ (video-greek subtitles)','','publish','open','open','','i-alithini-istoria-ton-vikigks-video-greek-subtitles','','','2016-05-09 17:09:43','2016-05-09 14:09:43','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1612',0,'post','',0),
 (1613,1,'2016-05-09 17:09:34','2016-05-09 14:09:34','','VikingsS2-1-618x400','','inherit','open','closed','','vikingss2-1-618x400','','','2016-05-09 17:09:34','2016-05-09 14:09:34','',1612,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vikingss2-1-618x400.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1614,1,'2016-05-09 17:09:43','2016-05-09 14:09:43','<iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/wtwVVOzilhM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΙΚΙΓΚΣ (video-greek subtitles)','','inherit','closed','closed','','1612-revision-v1','','','2016-05-09 17:09:43','2016-05-09 14:09:43','',1612,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1612-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1615,1,'2016-05-09 18:10:54','2016-05-09 15:10:54','http://www.mixanitouxronou.gr/o-omadikos-tafos-ton-akefalon-vikingks-i-apokalipsi-enos-egklimatos-polemou-ta-somata-pistevete-oti-anikan-se-skandinavous-polemistes-pou-ektelestikan-apo-anglo-saxones/','','','inherit','closed','closed','','1601-revision-v1','','','2016-05-09 18:10:54','2016-05-09 15:10:54','',1601,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1601-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1616,1,'2016-05-09 18:15:07','0000-00-00 00:00:00','http://www.mixanitouxronou.gr/i-agnosti-machi-ton-thermopilon-otan-athinei-polemisan-tous-gotthous-isvolis-meseoniko-engrafo-apokalipti-oti-i-germani-polemistes-epitethikan-prota-kata-tis-thessalonikis-ke-otan-apokroustikan-str/','','','draft','open','open','','','','','2016-05-09 18:15:07','2016-05-09 15:15:07','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1616',0,'post','',0),
 (1617,1,'2016-05-09 18:15:07','2016-05-09 15:15:07','http://www.mixanitouxronou.gr/i-agnosti-machi-ton-thermopilon-otan-athinei-polemisan-tous-gotthous-isvolis-meseoniko-engrafo-apokalipti-oti-i-germani-polemistes-epitethikan-prota-kata-tis-thessalonikis-ke-otan-apokroustikan-str/','','','inherit','closed','closed','','1616-revision-v1','','','2016-05-09 18:15:07','2016-05-09 15:15:07','',1616,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1616-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1618,1,'2016-05-09 18:15:07','0000-00-00 00:00:00','','Αυτοπροσχέδιο','','auto-draft','open','open','','','','','2016-05-09 18:15:07','0000-00-00 00:00:00','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1618',0,'post','',0),
 (1619,1,'2016-05-09 22:41:56','2016-05-09 19:41:56','Η Μάχη της Λειψίας ή αλλιώς Μάχη των Εθνών (ρωσ. Би́тва под Ле́йпцигом[4], γερ. Völkerschlacht bei Leipzig, γαλλ. Bataille de Leipzig (1813)), διεξήχθη στη Λειψία, στο Βασίλειο της Σαξωνίας, από τις 16-19 Οκτωβρίου 1813.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" rel=\"attachment wp-att-1637\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1637\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" alt=\"Capture\" width=\"422\" height=\"670\" /></a>Η Μάχη της Λειψίας ήταν η πιο σημαντική μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στην οποία ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας ηττήθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1635\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1635\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" alt=\"Battle_of_Leipzig_11\" width=\"620\" height=\"405\" /></a>Η μάχη διεξάχθηκε στη Λειψία, και από τις δύο πλευρές συμμετείχαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην πρώτη μέρα της μάχης, 16 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων αμύνονταν με επιτυχία, αλλά λόγω της πίεσης από τα άκρα, των συμμάχων, αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Λειψία στις 18 Οκτωβρίου. Στις 19 Οκτωβρίου, έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες, υποχώρησε στη Γαλλία.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας υπήρξε πολύ σημαντική, μιας και μετά από αυτήν την ήττα, στον Ναπολέοντα έμεινε μόνο η Γαλλία. Το 1814 άρχισε η επίθεση κατά της Γαλλίας, λόγω της οποίας ο Ναπολέων έχασε τον θρόνο του.\r\nΜετά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, η οποία τέλειωσε με τη διάλυση του γαλλικού στρατού, την άνοιξη του 1813, η Πρωσία ξεσηκώθηκε εναντίον του Ναπολέοντα. Οι Ρώσοι και οι Πρώσοι απελευθέρωσαν την Γερμανία, μέχρι τον Έλβα.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος είχε στην διάθεση του πολλούς νεοφερμένους, λόγω του ότι έχασε πολλούς βετεράνους στην Ρωσία, κατάφερε να νικήσει δύο φορές τους Ρώσους και τους Πρώσους, στην μάχη του Λούτζεν (2 Μαΐου) και στην μάχη του Μπάουτζεν (21 Μαΐου), κάτι που ανάγκασε τους συμμάχους να σταματήσουν τον πόλεμο στις 4 Ιουνίου.\r\n\r\nΗ ειρήνη τελείωσε στις 11 Αυγούστου, με επίθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Σουηδίας κατά του Ναπολέοντα. Έτσι δημιουργήθηκε ο Έκτος Συνασπισμός, με χώρες-μέλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Πρωσία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη Σουηδία καθώς και μερικά γερμανικά κράτη. Σκοπό είχε να ενώσει τις χώρες-μέλη κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vonapartis.gif\" rel=\"attachment wp-att-1639\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1639\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vonapartis.gif\" alt=\"βοναπάρτης\" width=\"650\" height=\"380\" /></a>Οι στρατιώτες του Συνασπισμού χωρίστηκαν σε 3 στρατιές:\r\nΤη Βόρεια Στρατιά, υπό την ηγεσία του Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ (Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας).\r\nΤη Στρατιά της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ.\r\nΤη Στρατιά της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Καρόλου Φιλίππου του Σβάρτσενμπεργκ.\r\nΟι Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονταν και στις 3 στρατιές, αλλά για πολιτικούς λόγους, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας δεν ζήτησε διοίκηση για τους Ρώσους στρατηγούς.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Οι νίκες των συμμάχων κατά των Γάλλων στραταρχών</strong></span>\r\n\r\nΟ Ναπολέων, στην Μάχη της Δρέσδης, που διεξήχθη στις 27 Αυγούστου, ανάγκασε την Στρατιά της Βοημίας να υποχωρήσει στην Αυστρία.\r\n\r\nΑκολουθώντας την τακτική του Σχεδίου του Τρέχενμπουργκ, οι Συμμαχοι απέφυγαν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τον Ναπολέοντα, αλλά μάχονταν επιτυχημένα εναντίον των Γάλλων στρατηγών, νικώντας τον στρατάρχη Νικολά Ουντινό στη Μάχη του Γκρόσμπερεν, τον στρατάρχη Ετιέν Μακντόναλτ στη Μάχη του Κάτσμπαχ, τον στρατηγό Ζοζέφ Βαντάμ στη Μάχη του Κούλμ και τον στρατάρχη Μισέλ Νεΰ στη Μάχη του Ντέννεβιτς.\r\n\r\nΜετά από αυτές τις μάχες, ακολούθησε παύση τριών εβδομάδων, δίνοντας την ευκαιρία στις δύο πλευρές να ανανεώσουν τους στρατούς τους.\r\nΟι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν με νεοφερμένους στρατιώτες και προχώρησαν σε επίθεση κατά του Ναπολέοντα, ο οποίος κρατούσε αμυντική τακτική γύρω από τη Δρέσδη, στα ανατολικά της Σαξωνίας. Η Στρατιά της Σιλεσίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα βόρεια, και διάβηκε τον Έλβα, ανατολικά της Λειψίας. Μαζί της ενώθηκε και η Βόρεια Στρατιά. Η Στρατιά της Βοημίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα νότια.\r\nΟ Ναπολέων άφησε μεγάλες δυνάμεις στη Δρέσδη για να υπερασπίζονται την πόλη από τη Στρατιά της Βοημίας, και κινήθηκε προς τη Λειψία, για να σταματήσει, όπως υπολόγιζε αρχικά, τον Μπλύχερ και τον Μπερναντότ.\r\n\r\nΟι Πρώσοι άρχισαν την επίθεση από τα βόρεια, από το Βάρτενμπεργκ, οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί από τα νότια και τα δυτικά, οι Σουηδοί από τα βόρεια, μετά τους Πρώσους.\r\nΟ Ναπολέων αναζητούσε μια αποφασιστική μάχη, μιας και η τακτική των συμμάχων τους έδινε τη δυνατότητα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, της ανανέωσης των δυνάμεων τους.\r\n\r\nΌπως θεωρούν οι ιστορικοί, μοιραίο για τον Ναπολέοντα ήταν η τακτική υπερεκτίμηση των στρατιωτών του, οι οποίοι ήταν κουρασμένοι από τις περασμένες μάχες και τις μεγάλες πορείες, και η στρατηγική υποτίμηση των δυνάμεων των συμμάχων.\r\n\r\nΛόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, ο Ναπολέων ήταν αβέβαιος για τη συμμετοχή της αυστριακής Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων είχε επίσης υποθέσει λάθος, ότι οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας βρίσκονταν πιο βόρεια από ότι ήταν στην πραγματικότητα.\r\n<h3><span id=\".CE.93.CE.B1.CE.BB.CE.BB.CE.AF.CE.B1.2C_.CE.A0.CE.BF.CE.BB.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.A3.CE.B1.CE.BE.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1\" class=\"mw-headline\">Γαλλία, Πολωνία και Σαξωνία</span></h3>\r\nΟ κύριος διοικητής του γαλλικού στρατού ήταν ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας.\r\n\r\nΠαρά την ήττα στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 (Γαλλική εισβολή στην Ρωσία), ο Ναπολέων, ακόμα, κυβερνούσε τη μισή Ευρώπη.\r\n\r\nΜέσα σε λίγο χρόνο, ο Ναπολέων κατάφερε να μεγαλώσει τον αριθμό των στρατιωτών του στα ανατολικά, από 30.0000 σε 130.000.\r\n\r\nΣτην Λειψία, ο Ναπολέων είχε στην διάθεση του 9 σώματα πεζικού (περίπου 120.000 στρατιώτες), την Αυτοκρατορική Φρουρά (3 σώματα πεζικού, 1 σώμα ιππικού, με περίπου 42.000 στρατιώτες), 5 σώματα ιππικού (περίπου 24.000 στρατιώτες) και τη Φρουρά της Λειψίας (περίπου 4.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΕκτός από Γάλλους, ο Ναπολέων είχε στον στρατό στρατιώτες από τη Γερμανία, Πολωνία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία\r\n\r\nΤο κύριο Πολωνικό σώμα (8ο σώμα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες), το οποίο έμεινε πιστό στον Ναπολέοντα, διοικούσε ο Ζοζέφ-Αντουάν Πονιατόφσκι, ανιψιός του βασιλιά της Πολωνίας, Στανισλάβ Β\' Αύγουστος Πονιατόφσκι.\r\n\r\nΌπως και η πλειοψηφία των Πολωνών, ο Πονιατόφσκι ήταν υπέρ της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, αφού θεωρούσε ότι θα έδινε στην Πολωνία την ανεξαρτησία της και την προστασία της Γαλλίας.\r\n\r\nΑφού διακρίθηκε στην Πολιορκία του Γκντανσκ και στη Μάχη της Φρίντλαντ (1807), ο Ζοζέφ Πονιατόφσκι διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην προσωρινή κυβέρνηση της Πολωνίας, και το 1808, έγινε ο κύριος διοικητής του πολωνικού στρατού.\r\n\r\nΟ Ζοζέφ Πονιατόφσκι συμμετείχε στη Γαλλική εισβολή στην Ρωσία, στη Μάχη του Μποροντινό.\r\n\r\nΜετά την υποχώρηση από τη Ρωσία, ο Πονιατόφσκι παρέμεινε πιστός στον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτην πρώτη μέρα της μάχης, ο Πονιατόφσκι ήταν ο μόνος ξένος στρατάρχης του στρατού του Ναπολέοντα. Την ίδια ώρα, η Πολωνία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας.\r\nΟ βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, ήταν υποχρεωμένος να στηρίξει τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλσιτ, η Σαξωνία έπαιρνε από την Πρωσία το Κότμπους, καθώς και το Δουκάτο της Βαρσοβίας (τότε ανήκε στους Πρώσους). Όταν, το 1813, άρχισε η ρωσο-πρωσική επίθεση στην Σαξωνία, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος εγκατέλειψε τη Δρέσδη, φοβούμενος μην χάσει τον θρόνο σε περίπτωση νίκης των Πρώσων.\r\n\r\nΟι σύμβουλοι του Φρειδερίκου-Αυγούστου, οι Λανγκενάου και Ζενφτ, ζητούσαν ένωση με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, αλλά ο Φρίντριχ αρνήθηκε, αφού ήξερε ότι η Αυτοκρατορία θα ζητούσε να ελευθερώσει το Δουκάτο της Βαρσοβίας. Αλλά, στις 20 Απριλίου 1813, ο Φρειδερίκος υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την οποία αυτός έπρεπε να αρνηθεί να στηρίξει τον Ναπολέοντα με ιππικό και να απαγορεύσει να ανοίγουν τις πύλες του οχυρού του Τόργκαου στους Γάλλους, κάτι που σταμάτησε με την επίθεση του στρατάρχη Νεΐ στο Βερολίνο.\r\n\r\nΜετά τη νίκη του Ναπολέοντα στη Μάχη του Λούτζεν, ο Φρίντριχ απέλυσε τον σύμβουλο του, Ζενφτ, και με επιστολή ζήτησε συγγνώμη από τον Ναπολέοντα.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Έκτος Συνασπισμός</strong></span>\r\n\r\nΟι δυνάμεις των συμμάχων στη Λειψία χωρίζονταν στις εξής ομάδες ομάδες.\r\n\r\nΠρώτοι έφθασαν οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Μπλύχερ (54.000-60.000 στρατιώτες, 315 κανόνια), και οι Αυστριακοί, Ρώσοι και Πρώσοι της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Σβάρτσενμπεργκ (133.000 στρατιώτες, 578 κανόνια).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της μάχης, οι δυό αυτές στρατιές ενώθηκαν με τους Σουηδούς, Πρώσους και Ρώσους της Βόρειας Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Μπερναντότ (58.000 στρατιώτες, 256 κανόνια), την Ρωσική στρατιά της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του Λεόντι Μπέννιγκς (46.000 στρατιώτες, 162 κανόνια) και με την πρώτη αυστριακή στρατιά, υπό την ηγεσία του Μάνσφελντ Κολλορέντο (8.000 στρατιώτες, 24 κανόνια).\r\n\r\nΟ στρατός των συμμάχων αποτελούνταν από 127.000 Ρώσους, 89.000 Αυστριακούς, 72.000 Πρώσους και 18.000 Σουηδούς)\r\nΟ κύριος διοικητής του συμμαχικού στρατού θεωρούνταν ο Κάρολος Φίλιπ του Σβάρτσενμπεργκ.\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας και το 1805 ήταν διοικητής στρατιάς που συμμετείχε στην Μάχη του Ουλμ εναντίον των Γάλλων (τότε οι Γάλλοι είχαν νικήσει).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία, ήταν διοικητής της αυστριακής αποστολής βοήθειας (περίπου 30.000 στρατιώτες) στον Μεγάλο Στρατό του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΉταν πάρα πολύ προσεκτικός και κατάφερε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις με τους Ρώσους. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Σβάρτσενμπεργκ σταμάτησε την παροχή βοήθειας προς αυτόν, και μάλιστα σταμάτησε την υποχώρηση των Γάλλων της μονάδας του Ρεν.\r\n\r\nΜετά την ένταξη της Αυστρίας στον Έκτο Συνασπισμό, τον Αύγουστο του 1813, ο Σβάρτσενμπεργκ διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΤον Αύγουστο του 1813, η Στρατιά της Βοημίας ηττήθηκε στη Μάχη της Δρέσδης και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βοημία, όπου έμεινε μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.\r\nΑν και τους Ρώσους στρατιώτες διοικούσαν οι στρατηγοί, από τους οποίους ο πιο σημαντικός ήταν ο Μιχαήλ Μπογκντάνοβιτς Μπάρκλεϊ ντε Τόλλι, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας  συμμετείχε στη γενική διοίκηση.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας ήταν ο κύριος δημιουργός του Έκτου Συνασπισμού, το 1813, κατά του Ναπολέων καθώς εξέλαβε τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία όχι μόνο ως μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και για προσωπική προσβολή, και ο ίδιος ο Ναπολέων έγινε για αυτόν ο κύριος εχθρός.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνιόταν πεισματικά όλες τις προτάσεις για ειρήνη που του έστελνε ο Ναπολέων, γιατί θεωρούσε ότι αυτό θα υποτιμούσε τα θύματα του πολέμου.\r\n\r\nΠολλές φορές, ο διπλωματικός χαρακτήρας του Αλέξανδρου ήταν αυτός που έσωσε τον Έκτο Συνασπισμό.\r\n\r\nΟ ίδιος ο Ναπολέων θεωρούσε τον Αλέξανδρο «εφευρετικό Βυζαντινό» και «Βόρειο Φρανσουά-Ζόζεφ Ταλμά (Γάλλος ηθοποιός)», ηθοποιό, που μπορούσε να υποδυθεί διάφορους ρόλους.\r\nΟ βασιλιάς της Πρωσίας, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ\', δεν συμμετείχε στη διοίκηση των Πρώσων στρατιωτών.\r\n\r\nΑφού, σύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλζιτ, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έχασε τα μισά εδάφη του βασιλείου του, αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία που ανάγκαζε την Πρωσία να στείλει 20.000 στρατιώτες για στήριξη στον Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εισβολής στην Ρωσία. Αλλά, κάποιοι πολιτικοί και στρατηγοί που ήταν εναντίον της πολιτικής της Γαλλίας (όπως ο Αύγουστος Βίλχελμ Αντόν φον Γκνάιζεναου, Γκένριχ Φρίντριχ Κάρλ φον ουντ τσουμ Στάιμ κ.α) δημιούργησαν τη ρωσο-γερμανική λεγεώνα (τον Νοέμβριο του 1812, η λεγεώνα συμπεριλάμβανε 8 χιλιάδες στρατιώτες), η οποία πολεμούσε κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤον Μάρτιο του 1813, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος κάλεσε τον λαό του, να πολεμήσει και αυτός κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ χαρακτήρας του Πρώσου βασιλιά δεν ήταν σκληροτράχηλος - αναγκάστηκε να κάνει το λαό του να πολεμήσει κατά του Ναπολέοντα για να μη χάσει τον θρόνο του.\r\nΤους Σουηδούς, Ρώσους και Πρώσους της Βόρειας Στρατιάς διοικούσε ο πρώην στρατάρχης του Ναπολέοντα, Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ, ο μελλοντικός Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, ο Μπερναντότ διορίστηκε διοικητής του επαγγελματικού (γιατί στον γαλλικό στρατό υπήρχαν και έφεδροι στρατιώτες) γαλλικού στρατού και αναπληρωματικός διοικητής στην Βόρεια Γερμανία και στην Δανία.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ κατάφερε να κερδίσει αμέσως τη συμπάθεια των κατοίκων του τόπου, αλλά δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ, λόγω του συνεδρίου που συγκάλεσε ο βασιλιάς της Σουηδίας, Κάρολος ΚΓ\', διορίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας.\r\n\r\nΟ μοναδικός όρος ήταν να δεχθεί ο Μπερναντότ τον Λουθηρανισμό.\r\n\r\nΣτις 31 Οκτωβρίου 1810, ο Μπερναντότ εμφανίστηκε στο συνέδριο των κυβερνητικών τάξεων στην Στοκχόλμη, και στις 5 Νοεμβρίου διορίστηκε επίσημα βασιλιάς.\r\n\r\nΤο 1812, διέκοψε τις σχέσεις με τη Γαλλία και έγινε σύμμαχος της Ρωσίας.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ εκμεταλλεύτηκε τον σεβασμό των μοναρχών της Ευρώπης προς αυτόν, ως πρώην στρατάρχη του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτον πόλεμο του 1813, προσπάθησε να μη στείλει στη μάχη τους τελευταίους Σουηδούς στρατιώτες (20-24 χιλιάδες), μιας και ήθελε να κρατήσει όσους περισσότερους στρατιώτες μπορούσε, προκειμένου να κατακτήσει τη Νορβηγία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1620\" align=\"aligncenter\" width=\"742\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" rel=\"attachment wp-att-1620\"><img class=\"wp-image-1620 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" alt=\"Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color\" width=\"742\" height=\"813\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων την προηγούμενη της μάχης. Με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με μπλε οι Γάλλοι[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"15_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85_1813.2C_.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.80.CF.81.CE.B9.CE.BD_.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7\" class=\"mw-headline\">15 Οκτωβρίου 1813, η μέρα πριν τη μάχη</span></span></h3>\r\nΣτις 15 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων τοποθέτησε τους στρατιώτες του γύρω από την Λειψία, αλλά τοποθέτησε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού του (110.000 στρατιώτες) στα νότια της πόλης γύρω από τη λίμνη Πλάισε (γερ. Pleiße), από το Κόννεβιτζ (γερ. Konnewitz) μέχρι το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ (γερ. Маркклееберг), καθώς και στα ανατολικά της πόλης, από τα χωριά Βαχάου (γερ. Wachau) και Λίμπερτβολκβιτζ (γερ. Liebertwolkwitz) μέχρι Χόλτσχάουζεν (γερ. Holzhausen).\r\n\r\nΗ μονάδα του στρατηγού Ανρί-Γκρασιέν Μπερτράν (12.000 στρατιώτες), η οποία βρισκόταν στο Λιντενάου (γερ. Lindenau), έκλεινε τον δρόμο, από τα δυτικά, προς την πόλη.\r\n\r\nΣτα βόρεια της πόλης βρισκόταν οι στρατιώτες των στραταρχών Αύγουστου Φρέντ Λουί Βις ντε Μαρμόν και Μισέλ Νεΐ (50.000 στρατιώτες)\r\nΟι Σύμμαχοι, την ίδια ώρα, είχαν στη διάθεσή τους 200.000 στρατιώτες, αφού η 1η Αυστριακή μονάδα του στρατηγού Κολλορέντο, η Ρωσική Στρατιά της Πολωνίας του στρατηγού Λεόντι Μπέννιγκσεν, καθώς και η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ δεν είχαν καταφτάσει στο πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΟι δυνάμεις των Συμμάχων επικεντρώνονταν στην Στρατιά της Βοημίας, η οποία συμπεριλάμβανε τον Αλέξανδρο Α\' της Ρωσίας και τον βασιλιά της Πρωσίας, Φρίντριχ-Βίλγκελμ Γ\'.\r\nΣύμφωνα με το σχέδιο του Σβάρτσενμπεργκ, οι κύριες δυνάμεις του στρατού έπρεπε να διαλύσουν την αντίσταση των Γάλλων στο Κόννεβιτζ, και να περάσουν μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ (γερ. Weiße Elster) και Πλάισε, να αποφύγουν τη δεξιά πλευρά του γαλλικού στρατού και να καταβάλουν τον δρόμο από τα δυτικά της Λειψίας.\r\n\r\nΠερίπου 20.000 στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ίγκνατς Γκιούλαι, έπρεπε να επιτεθούν στο Λιντενάου, δυτικά της Λειψίας, ενώ ο Μπλύχερ έπρεπε να επιτεθεί στο Σκοίντιτς, βόρεια της Λειψίας.\r\nΜετά την επιστροφή του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, ο οποίος με δυσκολία πολεμούσε σε αυτό το έδαφος, για την εκτέλεση του σχεδίου του, ο Σβάρτσενμπεργκ έλαβε μόνο 35.000 Αυστριακούς στρατιώτες από την 2η μονάδα του στρατηγού Μέρφελντ, υπό την γενική ηγεσία του Φρίντριχ Γκέσσεν-Γκόμπουργκς.\r\n\r\nΗ 4η μονάδα του Κλενάου, οι Ρώσοι στρατιώτες του στρατηγού Πιότρ Βίτγκενστειν και η πρωσική μονάδα του Κλέιστ, υπό την γενική ηγεσία του Ρώσου στρατηγού Τόλλι, έπρεπε να επιτεθούν στους Γάλλους από τα νοτιο-δυτικά.\r\n\r\nΜε αυτόν τον τρόπο, η Στρατιά της Βοημίας, που βρισκόταν σε δάση και λίμνες, χωρίστηκε σε 3 μονάδες: στα δυτικά - οι Αυστριακοί στρατιώτες του Γκιούλαι, το άλλο μέρος του αυστριακού στρατού πολεμούσε στα νότια μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ και Πλάισε, ενώ το υπόλοιπο μέρος της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Τόλλι, πολεμούσε στα νοτιο-δυτικά.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>16 Οκτωβρίου, η πρώτη μέρα της μάχης</strong></span>\r\n\r\nΣτις 16 Οκτωβρίου, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος[1][8]. Χωρίς να περιμένει την ανατολή του ήλιου, η ρωσο-πρωσική στρατιά του Τόλλι ξεκίνησε την προώθησή της και, στις 8 το πρωί, άρχισε την επίθεση με βομβαρδισμούς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1626\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1626\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" alt=\"Jacques-Louis_David_017\" width=\"320\" height=\"527\" /></a>Οι εμπροσθοφυλακές των Συμμάχων ξεκίνησαν την επίθεση στις θέσεις των Γάλλων.\r\nΟι Ρώσοι (14η μονάδα του Χέλφραιχ) και οι Πρώσοι (12η μονάδα και η 4η ομάδα της 9ης μονάδας) στρατιώτες υπό την ηγεσία του Κλέιστ, περίπου στις 9.30 κατέβαλαν το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Πιέρ Οζερό και ο Πολωνός πρίγκιπας Πονιατόφσκι - 4 φορές τους βοήθησαν να βγουν από την πολιορκία, και 4 φορές κατέβαλαν το χωριό με επίθεση.\r\nΑφού έφτασαν στα ανατολικά, όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες υπό την ηγεσία του ίδιου του Ναπολέοντα, οι Ρώσοι (2η μονάδα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες, ιππικό του στρατηγού Πιότρ Παλέν, με Ουσάρους, Κοζάκους, περίπου 2.000 στρατιώτες) και οι Πρώσοι (9η μονάδα, 6.000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του γερμανικής καταγωγής Ρώσου στρατηγού Ευγένιου του Βίρτεμπεργκ, κατέβαλαν το χωριό Βαχάου. Αλλά, λόγω μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των Γάλλων, οι Ρώσοι και οι Πρώσοι αναγκάστηκαν να αφήσουν το Βαχάου. Μερικές ομάδες στρατού έμειναν στο δάσος που ήταν κοντά στο χωριό.\r\nΗ 5η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βλαντιμίρ Μεζέντσεφ (5.000 στρατιώτες), η πρωσική 10η (4.000 στρατιώτες) και 11η ομάδα στρατού (5.000 στρατιώτες) υπό την γενική ηγεσία του στρατηγού Αντρέι Γκορτσακόφ και η 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου (25.000 στρατιώτες) επιτέθηκαν στο χωριό Λίμπερτβολκβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν η 5η μονάδα πεζικού του στρατηγού Ζακ Λοριστόν (13.000 στρατιώτες, 50 κανόνια) και η μονάδα του στρατάρχη ΜακΝτόναλντ (18.000 στρατιώτες).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1625\" align=\"aligncenter\" width=\"320\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1625\"><img class=\"wp-image-1625 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" alt=\"Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)\" width=\"320\" height=\"520\" /></a> Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας.[/caption]\r\n\r\nΜετά από σκληρές μάχες, οι Σύμμαχοι κατέβαλαν το χωριό, αλλά και οι δύο πλευρές είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες.\r\n\r\nΜετά την άφιξη βοήθειας στους Γάλλους, με την 36η μονάδα, οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό στις 11.\r\nΌλο το μέτωπο των Συμμάχων ήταν τόσο αποδυναμωμένο από τη μάχη, που με δυσκολία κατάφερε να κρατηθεί τις θέσεις του.\r\n\r\nΗ προσπάθεια των Αυστριακών να καταβάλουν το Κόννεβιτζ επίσης δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και, μετά από μισή μέρα μάχης, ο Σβάρτσενμπεργκ, έστειλε την αυστριακή μονάδα για βοήθεια στο στρατηγό Τόλλι.\r\n\r\nΜετά από αυτά, ο Ναπολέων αποφάσισε να αρχίσει την αντεπίθεση.\r\n\r\nΣτις 15:00, 10.000 Γάλλοι στρατιώτες του ιππικού, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιοακίμ Μυρά, προσπάθησαν να διαλύσουν το κεντρικό μέτωπο των Συμμάχων στο Βαχάου.\r\n\r\nΚατάφεραν να φτάσουν έως τον λόφο, όπου βρίσκονταν οι αρχηγοί των Συμμάχων και ο ίδιος ο Σβάρτσενμπεργκ, αλλά οι Σύμμαχοι κατάφεραν να τους σταματήσουν χάρη σε αντεπίθεση των Κοζάκων, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Ιβάν Εφρέμοφ.\r\nΕπίσης, με αποτυχία τελείωσε η γαλλική αντεπίθεση, με την μονάδα πεζικού του Λοριστόν στο Γκιουλντένγκος.\r\n\r\nΌταν ο Σβάρτσενμπεργκ κατάλαβε τη στρατηγική σημασία αυτής της θέσης, διάταξε τον πρίγκιπα Κονσταντίν Πάβλοβιτς, να σταματήσει την γαλλική αντεπίθεση.\r\nΗ επίθεση των στρατιωτών του στρατάρχη Γκιούλαι στο Λιντενάου, αποκρούστηκε από τον Γάλλο στρατηγό Μπερτράν, αλλά την αποφασιστική νίκη κατάφερε να πάρει η Στρατιά της Σιλεσίας.\r\n\r\nΧωρίς να περιμένει τη Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ, ο Μπλύχερ διέταξε μαζική επίθεση.\r\n\r\nΣτα χωριά Βίντεριτζ (Wideritz) και Μιόκερν (Möckern), οι στρατιώτες των συμμάχων συνάντησαν τη σθεναρή άμυνα των Γάλλων.\r\n\r\nΟ Πολωνός στρατηγός Γιάν Ντομμπρόφσκι, ο οποίος αμυνόταν στο Βίντεριτζ, κατάφερε για μια ολόκληρη μέρα να κρατήσει το χωριό, από τους Ρώσους του στρατηγού Αλεξάντερ Λανζερόν. 17.000 στρατιώτες, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ογκίστ ντε Μαρμόν, ο οποίος αμύνονταν στο Μιόκερν, δέχτηκαν διαταγή να υποχωρήσουν προς τα νότια, στο Βαχάου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τις καλά οχυρωμένες θέσεις στα βόρεια.\r\n\r\nΌταν έμαθε ότι οι Σύμμαχοι είναι κοντά, ο Μαρμόν ζήτησε την βοήθεια του στρατάρχη Νεΰ.\r\nΟ Πρώσος στρατηγός Γιόχαν Ιόρκ, ο οποίος διοικούσε 20.000 χιλιάδες στρατιώτες σε αυτό το μέρος, μετά από πολλές επιθέσεις κατάφερε να καταβάλει το χωριό, χάνοντας 7.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΗ μονάδα του Μαρμόν καταστράφηκε. Με αυτό τον τρόπο, διαλύθηκε το μέτωπο των Γάλλων στα βόρεια της Λειψίας, ενώ οι μονάδες του Ναπολέοντα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, μιας και πολεμούσαν στη Μάχη του Βαχάου.\r\nΤη νύχτα, η μάχη σταμάτησε.\r\n\r\nΗ επίθεση κόστισε στους Συμμάχους 20.000 νεκρούς και τραυματίες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1627\" align=\"aligncenter\" width=\"605\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1627\"><img class=\"wp-image-1627\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" alt=\"800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912\" width=\"605\" height=\"851\" /></a> Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ[/caption]\r\n\r\nΠαρά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις των Συμμάχων στο Γκιουλντένγκος και στο Δάσος του Ινστιτούτου (γύρω από το Βαχάου), μεγάλο μέρος του πεδίου της μάχης έμεινε στην κατοχή των Γάλλων.\r\n\r\nΟι Γάλλοι απομάκρυναν τους Συμμάχους από το Βαχάου μέχρι το Γκιουλντένγκος και από το Λίμπερτβολκβιτζ μέχρι το Δάσος του Ινστιτούτου, αλλά δεν κατάφεραν να διαλύσουν το μέτωπο των Συμμάχων.\r\n\r\nΗ πρώτη μέρα της μάχης δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο νικητή.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"17_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CE.B4.CE.B5.CF.8D.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">17 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\n&nbsp;\r\n\r\nΣτις μάχες της πρώτης μέρας, ο Ναπολέων δεν κατάφερε να διαλύσει το αντίπαλο μέτωπο.\r\n\r\nΣτους Συμμάχους στάλθηκαν για βοήθεια 100.000 στρατιώτες, ενώ την ίδια ώρα ο Ναπολέων μπορούσε να βασιστεί μόνο στην μονάδα του φον Ντιούμπεν.\r\n\r\nΟ Ναπολέων κατάλαβε τον κίνδυνο, αλλά, αφού έλπιζε στις συγγενικές σχέσεις με τον Φραγκίσκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει την Λειψία.\r\n\r\nΜέσω του Αυστριακού στρατηγού Μαξιμιλιάν Μέρφελντ, ο Ναπολέων, αργά την νύχτα της 16ης Οκτωβρίου, μετέδωσε στους Συμμάχους τους δικούς του όρους ειρήνης - τους ίδιους, που του είχαν δώσει ειρήνη τον Αύγουστο. Αλλά, αυτή την φορά, οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν καμία απάντηση.\r\n\r\nΣύμφωνα με κάποιες έρευνες, οι όροι ειρήνης φάνηκαν ως σοβαρό ψυχολογικό λάθος του Ναπολέοντα - οι απογοητευμένοι, με τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μαχών, Σύμμαχοι άρχισαν να πιστεύουν στην αδυναμία των Γάλλων, μιας και ο Ναπολέων ήταν ο πρώτος που ζήτησε ειρήνη.\r\nΗ δεύτερη μέρα της μάχης πέρασε, σε πολλά στάδια, ήσυχα - μόνο στα βόρεια, οι στρατιώτες του Μπλύχερ, αφού κατέβαλαν τα χωριά Όιτριτς (γερ. Eutritzsch) και Γκόλις (γερ. Golis), έφθσαν πιο κοντά στη Λειψία.\r\nΣτις 14:00, στο χωριό Ζέστεβιτ, οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν πολεμικό συνέδριο.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1628\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1628\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" alt=\"800px-Leontiy_korennoj\" width=\"800\" height=\"636\" /></a>\r\n\r\nΤην ίδια ώρα, έφτασε το μύνημα της άφιξης της Πολωνικής Στρατιάς του στρατηγού Μπέννιγκς (54.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήθελε να συνεχιστεί η μάχη, αλλά ο Μπέννιγκς δήλωσε ότι οι στρατιώτες του κουράστηκαν από το πολύ περπάτημα. Αποφασίστηκε να συνεχιστεί η μάχης, στις 7:00, την επόμενη μέρα.\r\nΓια την ενίσχυση της στρατιάς του Μπέννιγκς, οι Σύμμαχοι της έστειλαν την 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου, την 11η ομάδα στρατού του Τσίτεν και τους Κοζάκους του στρατηγού Πλάτοφ.\r\n\r\nΜε αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των στρατιωτών της στρατιάς του Μπέννιγκς, μεγάλωσε κατά 75.000 στρατιώτες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1621\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1621\"><img class=\"wp-image-1621 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" alt=\"450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color\" width=\"450\" height=\"449\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων στις 18 Οκτωβρίου 1813, με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με γαλάζιο οι Σουηδοί. Με μπλε οι Γάλλοι και με πράσινο οι Σάξονες.[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"18_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">18 Οκτωβρίου, η τρίτη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΣτις 02.00, στις 18 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άφησε τις παλιές του θέσεις, αφού, λόγω σοβαρών απωλειών που υπέστη ο γαλλικός στρατός, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί.\r\n\r\nΗ νέα θέση υπερασπιζόταν από 150.000 Γάλλους στρατιώτες, κάτι που δεν θα έφτανε για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συμμάχων, οι οποίοι είχαν στην διάθεση τους 300.000 στρατιώτες και 1400 κανόνια.\r\n\r\nΠαρόλο αυτά, οι μάχες της ημέρας ήταν σκληρές και οι σύμμαχοι δεν είχαν παντού το επιθυμητό αποτέλεσμα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1624\" align=\"aligncenter\" width=\"650\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1624\"><img class=\"wp-image-1624 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" alt=\"Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor\" width=\"650\" height=\"403\" /></a> Η κατάληψη της Λειψίας.[/caption]\r\n\r\nΣτις 7:00, ο Σβάρτσενμπεργκ έδωσε διαταγή για επίθεση.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος διοικούσε το στρατό του από το βουνό, αμύνονταν για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\n\r\nΟι μονάδες των Συμμάχων κινούνταν χωρίς ισορροπία, κάποιες από αυτές ήρθαν πολύ αργά, κάτι που δεν έδωσε την ευκαιρία στους Συμμάχους να επιτεθούν την ίδια ώρα σε όλα τα μέτωπα των Γάλλων. Οι Αυστριακοί υπό την ηγεσία του Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, επιτέθηκαν στις θέσεις των Γάλλων στο Ντέλιτς (γερ. Dölitz), στο Ντιόζεν (γερ. Dösen) και στο Λεσνιχ (γερ. Lößnig), προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να διαλύσουν τους Γάλλους από την πλευρά της λίμνης Πλάισε.\r\n\r\nΑρχικά, οι Αυστριακοί κατέβαλαν το Ντέλιτζ, και στις 10:00 το Ντιόζεν.\r\n\r\nΟ Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, σε αυτές τις μάχες τραυματίστηκε, και την διοίκηση των στρατιωτών ανέλαβε ο στρατηγός Κολλορέντο.\r\n\r\nΟι Γάλλοι στρατιώτες νικήθηκαν στο Κόννεβιτζ, αλλά για βοήθεια στους στρατιώτες που πολεμούσαν εκεί, στάλθηκαν 2 μονάδες του Ναπολέοντα, υπό την ηγεσία του Νικολά Ουντινό.\r\n\r\nΟι Αυστριακοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, και άφησαν το Ντέζεν. Αφού ανανέωσαν τις δυνάμεις τους, οι Αυστριακοί συνέχισαν την επίθεση τους, και μέχρι το μεσημέρι κατάφεραν να καταβάλουν το Λέσνιχ, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Κόννεβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν από τους Πολωνούς και τους νεαρούς στρατιώτες υπό την ηγεσία των στραταρχών Ουντινό και Πιέρ Οζερό.\r\nΣκληρή μάχη διεξάχθηκε στο Προμπστχάιντ (γερ. Probstheida), το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Βίκτορ.\r\n\r\nΟ Ναπολέων έστειλε εκεί την Παλιά Στρατιά και την μονάδα του στρατηγού Αντουάν Ντρούο .\r\n\r\nΗ Παλιά Στρατιά προσπάθησε να κάνει αντεπίθεση στα νότια, αλλά οι σύμμαχοι, με τη βοήθεια των πυροβόλων που διέθεταν, κατάφεραν να σταματήσουν την επίθεση.\r\n\r\nΜέχρι το τέλος της ημέρας, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να καταβάλουν το Προμπστχάιντ, και έτσι η μάχη συνεχίστηκε και τη νύχτα.\r\nΓύρω στις 14:00, στην δεξιά πλευρά, η στρατιά του Μπέννιγκς, η οποία άρχισε την επίθεση με καθυστέρηση, κατέβαλε το Τσουκελχάουζεν (γερ. Zuckelhausen), το Χόλτσχαουζεν και το Πάουνσντορφ (γερ. Paunsdorf). Στην πολιορκία του Πάουνσντορφ, παρά τις αντιρρήσεις του Μπερναντότ, συμμετείχαν κάποιες μονάδες της Βόρειας Στρατιάς, η πρωσική μονάδα του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ και η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βίντσινγκερντ.\r\n\r\nΜονάδες της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία των στρατηγών Αλεξάντερ Λανζερόν και Φαμπιάν Σοκέν, κατέβαλαν το Σιόνεφελντ και το Γκόλις. Στην Μάχη του Πάουνσντορφ, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η αγγλική ρουκέτα του Κόνγκριβ, η οποία ήταν η συνεισφορά της Αγγλίας στην Μάχη της Λειψίας.\r\nΣτο κύριο στάδιο της μάχης, όλη η Σαξωνική μονάδα (3.000 στρατιώτες, 19 πυροβόλα), η οποία πολεμούσε μαζί με τον Ναπολέοντα, πήγε με το μέρος των Συμμάχων. Λίγο αργότερα, το ίδιο πράγμα έκαναν οι μονάδες του Βιούρτενμπεργκ και του Μπάντεν.\r\n\r\nΜετά από αυτό, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤις απώλειες των Γάλλων μετά από αυτό, περιγράφει η παρακάτω φράση:\r\n<blockquote><strong><i>Ένα μεγάλο κενό δημιουργήθηκε στο μέσο του μετώπου του γαλλικού στρατού, είναι σαν να χάθηκε η καρδιά του στρατού.</i></strong></blockquote>\r\nΜέχρι το απόγευμα, από τα βόρεια και από τα ανατολικά, οι Γάλλοι νικήθηκαν σε απόσταση αναπνοής από την Λειψία.\r\n\r\nΜετά τις 18:00, η μάχη σταμάτησε, και οι στρατιώτες των δύο πλευρών άρχισαν να ετοιμάζονται για τη μάχη της επόμενης μέρας.\r\n\r\nΜετά, όταν ο Ναπολέων έδωσε διαταγή για υποχώρηση, καθότι έλαβε μία αναφορά από τον αρχηγό του πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία κατά την διάρκεια 5 ημερών μάχης, οι Γάλλοι δαπάνησαν 220.000 πυρομαχικά κανονιών, έχοντας πλέον στην διάθεσή τους μόνο 16.000, κάτι που δεν θα ήταν αρκετό για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ αμφέβαλε για την ανάγκη να αφήσουν τον ακόμα δυνατό αντίπαλο, σε μια άνιση μάχη.\r\n\r\nΟ στρατάρχης Γκιούλαι έλαβε διαταγή μόνο να παρακολουθεί τους Γάλλους και να μην επιτεθεί στο Λιντενάου.\r\n\r\nΧάρη σε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός Μπέρτραν κατάφερε να χρησιμοποιήσει τον δρόμο στο Βάισενφελς (γερ. Weissenfels), από το Λιντενάου προς την κατεύθυνση στο Ζάλλ, όπου από πίσω του κινήθηκαν οι στρατιώτες και τα κανόνια.\r\n\r\nΤην νύχτα άρχισε η μαζική υποχώρηση των Γάλλων υπό την ηγεσία των στραταρχών Βίκτορ και Οζερό, ενώ οι στρατάρχες Μακντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λόριστον έμειναν στην πόλη σε περίπτωση τυχόν επίθεσης των συμμάχων.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"19_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B1.CE.AF.CE.B1_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">19 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΜιας και ο Ναπολέων ήλπιζε σε νίκη, δεν είχε γίνει επαρκής προετοιμασία για ενδεχόμενη υποχώρηση.\r\n\r\nΓια την υποχώρηση, οι Γάλλοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο τον δρόμο στο Βάισενφελς.\r\nΟι θέσεις των Συμμάχων για τη 19η Οκτωβρίου πάρθηκαν υπολογίζοντας πως την επόμενη μέρα θα συνεχιζόταν η μάχη.\r\n\r\nΟι προτάσεις του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, για πέρασμα από την λίμνη Πλάισε και του Μπλύχερ για αποστολή 20.000 στρατιωτών του ιππικού για την παρακολούθηση των Γάλλων, δεν έγιναν δεκτές. Όταν η πρωινή ομίχλη διαλύθηκε, έγινε αντιληπτό ότι η περαιτέρω άμυνα της Λειψίας δεν είχε νόημα. Ο βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, έστειλε έναν από τους διοικητές του με πρόταση για παράδοση της πόλης χωρίς μάχη, αν οι Σύμμαχοι έδιναν στους Γάλλους 4 ώρες χρόνο για να αποχωρήσουν.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνήθηκε την πρόταση και, στις 10:00, έδωσε διαταγή για επίθεση κατά της Λειψίας.\r\nΣύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό και διπλωμάτη Ουίλιαμ Κάτκαρτ, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ ζήτησε ειρήνη μόνο όταν οι σύμμαχοι άρχισαν τους βομβαρδισμούς κατά της Λειψίας.\r\n\r\nΟ Ρώσος στρατηγός Καρλ Τολ, ο οποίος μετέφερε την απάντηση του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, αναγκάστηκε να οργανώσει φρουρά του βασιλιά της Σαξωνίας, για να τον προστατέψει από τους Ρώσους στρατιώτες, οι οποίοι επιτίθονταν στο παλάτι.\r\nΤην ίδια ώρα που οι Γάλλοι υποχωρούσαν από τη δυτική πύλη του Ράνντσταντσκ, οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία των στρατηγών Λανζερόφ και Σάκεν κατέλαβαν τον ανατολικό Χάλλες (γερ. Halles),οι Πρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ κατέλαβαν το Γκρίμμας (Grimmas) και τη νότια πύλη της Λειψίας, ενώ οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βέννιγκς κατέλαβαν το Πέτερστορ.\r\n\r\nΜετά, στο στρατόπεδο των Γάλλων που έμειναν στην πόλη, ξέσπασε πανικός, όταν είδαν ότι από λάθος καταστράφηκε η γέφυρα του Έλστερμπριουκ, η οποία βρισκόταν μπροστά από τις πύλες του Ράνντσταντσκ.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1622\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1622\"><img class=\"wp-image-1622 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" alt=\"450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat\" width=\"450\" height=\"201\" /></a> Οι Γάλλοι, από λάθος, καταστρέφουν την γέφυρα του Έλστερμπριουκ.[/caption]\r\n\r\nΌταν οι Γάλλοι άκουσαν τις ζητοκραυγές των Συμμάχων, κατέστρεψαν την γέφυρα, χωρίς να σκεφτούν, ότι στην πόλη βρίσκονταν 20.000 στρατιώτες, οι στρατάρχες Μαντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λοριστόν.\r\n\r\nΠολλοί, όπως ο στρατάρχης Πονιατόφσκι, τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους συμμάχους και φυλακίστηκαν.\r\nΜέχρι τις 13:00, η Λειψία είχε απελευθερωθεί από τους Γάλλους.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας βρήκε νικητές τους Συμμάχους.\r\n\r\nΗ μάχη τελείωσε με την υποχώρηση του Ναπολέοντα στη Γαλλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1631\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1631\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" alt=\"leipzig\" width=\"980\" height=\"620\" /></a>Μετά την ήττα των Γάλλων στη Λειψία, οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τη Βαυαρία.\r\n\r\nΤο τμήμα των Αυστριακών και Βαυαρών, υπό την ηγεσία του Βαυαρού στρατηγού Κάρλ Μπρέντε, προσπάθησε να σταματήσει την υποχώρηση των Γάλλων κοντά στη Φρανκφούρτη αλλά, στις 31 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων νίκησε τους Βαυαρούς στην μάχη της Χάναου και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1632\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1632\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" alt=\"1338474610_40\" width=\"400\" height=\"300\" /></a>Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ναπολέων κατευθύνθηκε από τον ποταμό Ρήνο στην Γαλλία ενώ, 2 μέρες αργότερα, κατέφθασε ο συμμαχικός στρατός και σταμάτησε εκεί.\r\nΛίγο αργότερα, μετά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Λειψία, ο στρατάρχης Σαιν-Σιρ παρέδωσε τη Δρέσδη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1630\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1630\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" alt=\"1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21\" width=\"736\" height=\"390\" /></a>Όλα τα γαλλικά οχυρά στη Γερμανία, εκτός από αυτό στο Αμβούργο, όπου αμύνονταν ο στρατάρχης Λουί-Νικολά Νταβού, παραδόθηκαν μέχρι τις αρχές του 1814.\r\n\r\nΗ Συνομοσπονδία του Ρήνου, η οποία δημιουργήθηκε στο Παρίσι υπό την πίεση του Ναπολέοντα, και στην οποία συμμετείχαν 16 γερμανικά κρατίδια, διαλύθηκε.\r\n\r\nΈπειτα οι Σύμμαχοι κατέλαβαν την Ολλανδία.\r\nΣτις αρχές Ιανουαρίου του 1814, άρχισε η επίθεση των Συμμάχων κατά της Γαλλίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων, που είχε πια στην κατοχή του μόνο τη Γαλλία, αναγκάστηκε να πολεμήσει εναντίον των συνασπισμένων δυνάμεων της υπόλοιπης Ευρώπης και, εξαιτίας αυτής της επίθεσης, τελικά έχασε το θρόνο του.\r\n\r\nΤο 1898-1913, σε ανάμνηση της αιματηρής μάχης, ανεγέρθηκε το Μνημείο της Μάχης των Εθνών.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1623\" align=\"aligncenter\" width=\"521\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1623\"><img class=\"wp-image-1623\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" alt=\"800px-Battle_Of_The_Nations-Monument\" width=\"521\" height=\"489\" /></a> Μνημείο της Μάχη των Εθνών[/caption]\r\n\r\nΗ χρηματοδότηση αυτού του έργου έγινε κυρίως από ιδιώτες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1629\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1629\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" alt=\"leipzigmonument\" width=\"216\" height=\"292\" /></a>Κοντά στο μνημείο, υπάρχει ο βράχος του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣε αυτό το μέρος, στις 18 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων υπέγραψε τη διαταγή υποχώρησης.\r\n\r\nΚατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η κυβέρνηση της χώρας για πολύ καιρό σκεφτόταν αν έπρεπε να διαλύσουν το μνημείο, το οποίο είχε γίνει σύμβολο του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού. Αλλά, λόγω του ότι το μνημείο δόξαζε τη \"ρωσο-γερμανική πολεμική συνεργασία\", τελικά δεν κατεδαφίστηκε.\r\nΔείτε το βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/QH_zE7uOezU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Η Μάχη της Λειψίας ...Οι Σύμμαχοι τσακίζουν τον Μέγα Ναπολέοντα','','publish','open','open','','i-machi-tis-lipsias-i-simmachi-tsakizoun-ton-mega-napoleonta','','','2016-05-10 18:06:28','2016-05-10 15:06:28','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1619',0,'post','',0),
 (1620,1,'2016-05-09 22:16:55','2016-05-09 19:16:55','','Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color','','inherit','open','closed','','map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color','','','2016-05-09 22:16:55','2016-05-09 19:16:55','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png',0,'attachment','image/png',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1621,1,'2016-05-09 22:17:39','2016-05-09 19:17:39','','450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color','','inherit','open','closed','','450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color','','','2016-05-09 22:17:39','2016-05-09 19:17:39','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1622,1,'2016-05-09 22:25:19','2016-05-09 19:25:19','','450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat','','inherit','open','closed','','450px-battle_of_leipzig_french_retreat','','','2016-05-09 22:25:19','2016-05-09 19:25:19','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1623,1,'2016-05-09 22:28:33','2016-05-09 19:28:33','','800px-Battle_Of_The_Nations-Monument','','inherit','open','closed','','800px-battle_of_the_nations-monument','','','2016-05-09 22:28:33','2016-05-09 19:28:33','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1624,1,'2016-05-09 22:29:27','2016-05-09 19:29:27','','Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor','','inherit','open','closed','','strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor','','','2016-05-09 22:29:27','2016-05-09 19:29:27','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1625,1,'2016-05-09 22:30:42','2016-05-09 19:30:42','','Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)','','inherit','open','closed','','alexander_i_of_russia_by_g-dawe_1824_hermitage','','','2016-05-09 22:30:42','2016-05-09 19:30:42','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1626,1,'2016-05-09 22:31:16','2016-05-09 19:31:16','','Jacques-Louis_David_017','','inherit','open','closed','','jacques-louis_david_017','','','2016-05-09 22:31:16','2016-05-09 19:31:16','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1627,1,'2016-05-09 22:33:17','2016-05-09 19:33:17','','800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912','','inherit','open','closed','','800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912','','','2016-05-09 22:33:17','2016-05-09 19:33:17','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1628,1,'2016-05-09 22:35:14','2016-05-09 19:35:14','','800px-Leontiy_korennoj','','inherit','open','closed','','800px-leontiy_korennoj','','','2016-05-09 22:35:14','2016-05-09 19:35:14','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1629,1,'2016-05-09 22:36:37','2016-05-09 19:36:37','','leipzigmonument','','inherit','open','closed','','leipzigmonument','','','2016-05-09 22:36:37','2016-05-09 19:36:37','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1630,1,'2016-05-09 22:37:28','2016-05-09 19:37:28','','1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21','','inherit','open','closed','','1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21','','','2016-05-09 22:37:28','2016-05-09 19:37:28','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1631,1,'2016-05-09 22:38:26','2016-05-09 19:38:26','','leipzig','','inherit','open','closed','','leipzig','','','2016-05-09 22:38:26','2016-05-09 19:38:26','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1632,1,'2016-05-09 22:38:46','2016-05-09 19:38:46','','1338474610_40','','inherit','open','closed','','1338474610_40','','','2016-05-09 22:38:46','2016-05-09 19:38:46','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1633,1,'2016-05-09 22:39:12','2016-05-09 19:39:12','','CampaignLeipzig','','inherit','open','closed','','campaignleipzig','','','2016-05-09 22:39:12','2016-05-09 19:39:12','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/campaignleipzig.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1634,1,'2016-05-09 22:41:56','2016-05-09 19:41:56','Η Μάχη της Λειψίας ή αλλιώς Μάχη των Εθνών (ρωσ. Би́тва под Ле́йпцигом[4], γερ. Völkerschlacht bei Leipzig, γαλλ. Bataille de Leipzig (1813)), διεξήχθη στη Λειψία, στο Βασίλειο της Σαξωνίας, από τις 16-19 Οκτωβρίου 1813.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας ήταν η πιο σημαντική μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στην οποία ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας ηττήθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.\r\n\r\nΗ μάχη διεξάχθηκε στη Λειψία, και από τις δύο πλευρές συμμετείχαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην πρώτη μέρα της μάχης, 16 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων αμύνονταν με επιτυχία, αλλά λόγω της πίεσης από τα άκρα, των συμμάχων, αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Λειψία στις 18 Οκτωβρίου. Στις 19 Οκτωβρίου, έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες, υποχώρησε στη Γαλλία.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας υπήρξε πολύ σημαντική, μιας και μετά από αυτήν την ήττα, στον Ναπολέοντα έμεινε μόνο η Γαλλία. Το 1814 άρχισε η επίθεση κατά της Γαλλίας, λόγω της οποίας ο Ναπολέων έχασε τον θρόνο του.\r\nΜετά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, η οποία τέλειωσε με τη διάλυση του γαλλικού στρατού, την άνοιξη του 1813, η Πρωσία ξεσηκώθηκε εναντίον του Ναπολέοντα. Οι Ρώσοι και οι Πρώσοι απελευθέρωσαν την Γερμανία, μέχρι τον Έλβα.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος είχε στην διάθεση του πολλούς νεοφερμένους, λόγω του ότι έχασε πολλούς βετεράνους στην Ρωσία, κατάφερε να νικήσει δύο φορές τους Ρώσους και τους Πρώσους, στην μάχη του Λούτζεν (2 Μαΐου) και στην μάχη του Μπάουτζεν (21 Μαΐου), κάτι που ανάγκασε τους συμμάχους να σταματήσουν τον πόλεμο στις 4 Ιουνίου.\r\n\r\nΗ ειρήνη τελείωσε στις 11 Αυγούστου, με επίθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Σουηδίας κατά του Ναπολέοντα. Έτσι δημιουργήθηκε ο Έκτος Συνασπισμός, με χώρες-μέλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Πρωσία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη Σουηδία καθώς και μερικά γερμανικά κράτη. Σκοπό είχε να ενώσει τις χώρες-μέλη κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟι στρατιώτες του Συνασπισμού χωρίστηκαν σε 3 στρατιές:\r\nΤη Βόρεια Στρατιά, υπό την ηγεσία του Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ (Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας).\r\nΤη Στρατιά της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ.\r\nΤη Στρατιά της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Καρόλου Φιλίππου του Σβάρτσενμπεργκ.\r\nΟι Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονταν και στις 3 στρατιές, αλλά για πολιτικούς λόγους, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας δεν ζήτησε διοίκηση για τους Ρώσους στρατηγούς.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Οι νίκες των συμμάχων κατά των Γάλλων στραταρχών</strong></span>\r\n\r\nΟ Ναπολέων, στην Μάχη της Δρέσδης, που διεξήχθη στις 27 Αυγούστου, ανάγκασε την Στρατιά της Βοημίας να υποχωρήσει στην Αυστρία.\r\n\r\nΑκολουθώντας την τακτική του Σχεδίου του Τρέχενμπουργκ, οι Συμμαχοι απέφυγαν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τον Ναπολέοντα, αλλά μάχονταν επιτυχημένα εναντίον των Γάλλων στρατηγών, νικώντας τον στρατάρχη Νικολά Ουντινό στη Μάχη του Γκρόσμπερεν, τον στρατάρχη Ετιέν Μακντόναλτ στη Μάχη του Κάτσμπαχ, τον στρατηγό Ζοζέφ Βαντάμ στη Μάχη του Κούλμ και τον στρατάρχη Μισέλ Νεΰ στη Μάχη του Ντέννεβιτς.\r\n\r\nΜετά από αυτές τις μάχες, ακολούθησε παύση τριών εβδομάδων, δίνοντας την ευκαιρία στις δύο πλευρές να ανανεώσουν τους στρατούς τους.\r\nΟι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν με νεοφερμένους στρατιώτες και προχώρησαν σε επίθεση κατά του Ναπολέοντα, ο οποίος κρατούσε αμυντική τακτική γύρω από τη Δρέσδη, στα ανατολικά της Σαξωνίας. Η Στρατιά της Σιλεσίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα βόρεια, και διάβηκε τον Έλβα, ανατολικά της Λειψίας. Μαζί της ενώθηκε και η Βόρεια Στρατιά. Η Στρατιά της Βοημίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα νότια.\r\nΟ Ναπολέων άφησε μεγάλες δυνάμεις στη Δρέσδη για να υπερασπίζονται την πόλη από τη Στρατιά της Βοημίας, και κινήθηκε προς τη Λειψία, για να σταματήσει, όπως υπολόγιζε αρχικά, τον Μπλύχερ και τον Μπερναντότ.\r\n\r\nΟι Πρώσοι άρχισαν την επίθεση από τα βόρεια, από το Βάρτενμπεργκ, οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί από τα νότια και τα δυτικά, οι Σουηδοί από τα βόρεια, μετά τους Πρώσους.\r\nΟ Ναπολέων αναζητούσε μια αποφασιστική μάχη, μιας και η τακτική των συμμάχων τους έδινε τη δυνατότητα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, της ανανέωσης των δυνάμεων τους.\r\n\r\nΌπως θεωρούν οι ιστορικοί, μοιραίο για τον Ναπολέοντα ήταν η τακτική υπερεκτίμηση των στρατιωτών του, οι οποίοι ήταν κουρασμένοι από τις περασμένες μάχες και τις μεγάλες πορείες, και η στρατηγική υποτίμηση των δυνάμεων των συμμάχων.\r\n\r\nΛόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, ο Ναπολέων ήταν αβέβαιος για τη συμμετοχή της αυστριακής Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων είχε επίσης υποθέσει λάθος, ότι οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας βρίσκονταν πιο βόρεια από ότι ήταν στην πραγματικότητα.\r\n<h3><span id=\".CE.93.CE.B1.CE.BB.CE.BB.CE.AF.CE.B1.2C_.CE.A0.CE.BF.CE.BB.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.A3.CE.B1.CE.BE.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1\" class=\"mw-headline\">Γαλλία, Πολωνία και Σαξωνία</span></h3>\r\nΟ κύριος διοικητής του γαλλικού στρατού ήταν ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας.\r\n\r\nΠαρά την ήττα στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 (Γαλλική εισβολή στην Ρωσία), ο Ναπολέων, ακόμα, κυβερνούσε τη μισή Ευρώπη.\r\n\r\nΜέσα σε λίγο χρόνο, ο Ναπολέων κατάφερε να μεγαλώσει τον αριθμό των στρατιωτών του στα ανατολικά, από 30.0000 σε 130.000.\r\n\r\nΣτην Λειψία, ο Ναπολέων είχε στην διάθεση του 9 σώματα πεζικού (περίπου 120.000 στρατιώτες), την Αυτοκρατορική Φρουρά (3 σώματα πεζικού, 1 σώμα ιππικού, με περίπου 42.000 στρατιώτες), 5 σώματα ιππικού (περίπου 24.000 στρατιώτες) και τη Φρουρά της Λειψίας (περίπου 4.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΕκτός από Γάλλους, ο Ναπολέων είχε στον στρατό στρατιώτες από τη Γερμανία, Πολωνία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία\r\n\r\nΤο κύριο Πολωνικό σώμα (8ο σώμα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες), το οποίο έμεινε πιστό στον Ναπολέοντα, διοικούσε ο Ζοζέφ-Αντουάν Πονιατόφσκι, ανιψιός του βασιλιά της Πολωνίας, Στανισλάβ Β\' Αύγουστος Πονιατόφσκι.\r\n\r\nΌπως και η πλειοψηφία των Πολωνών, ο Πονιατόφσκι ήταν υπέρ της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, αφού θεωρούσε ότι θα έδινε στην Πολωνία την ανεξαρτησία της και την προστασία της Γαλλίας.\r\n\r\nΑφού διακρίθηκε στην Πολιορκία του Γκντανσκ και στη Μάχη της Φρίντλαντ (1807), ο Ζοζέφ Πονιατόφσκι διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην προσωρινή κυβέρνηση της Πολωνίας, και το 1808, έγινε ο κύριος διοικητής του πολωνικού στρατού.\r\n\r\nΟ Ζοζέφ Πονιατόφσκι συμμετείχε στη Γαλλική εισβολή στην Ρωσία, στη Μάχη του Μποροντινό.\r\n\r\nΜετά την υποχώρηση από τη Ρωσία, ο Πονιατόφσκι παρέμεινε πιστός στον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτην πρώτη μέρα της μάχης, ο Πονιατόφσκι ήταν ο μόνος ξένος στρατάρχης του στρατού του Ναπολέοντα. Την ίδια ώρα, η Πολωνία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας.\r\nΟ βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, ήταν υποχρεωμένος να στηρίξει τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλσιτ, η Σαξωνία έπαιρνε από την Πρωσία το Κότμπους, καθώς και το Δουκάτο της Βαρσοβίας (τότε ανήκε στους Πρώσους). Όταν, το 1813, άρχισε η ρωσο-πρωσική επίθεση στην Σαξωνία, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος εγκατέλειψε τη Δρέσδη, φοβούμενος μην χάσει τον θρόνο σε περίπτωση νίκης των Πρώσων.\r\n\r\nΟι σύμβουλοι του Φρειδερίκου-Αυγούστου, οι Λανγκενάου και Ζενφτ, ζητούσαν ένωση με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, αλλά ο Φρίντριχ αρνήθηκε, αφού ήξερε ότι η Αυτοκρατορία θα ζητούσε να ελευθερώσει το Δουκάτο της Βαρσοβίας. Αλλά, στις 20 Απριλίου 1813, ο Φρειδερίκος υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την οποία αυτός έπρεπε να αρνηθεί να στηρίξει τον Ναπολέοντα με ιππικό και να απαγορεύσει να ανοίγουν τις πύλες του οχυρού του Τόργκαου στους Γάλλους, κάτι που σταμάτησε με την επίθεση του στρατάρχη Νεΐ στο Βερολίνο.\r\n\r\nΜετά τη νίκη του Ναπολέοντα στη Μάχη του Λούτζεν, ο Φρίντριχ απέλυσε τον σύμβουλο του, Ζενφτ, και με επιστολή ζήτησε συγγνώμη από τον Ναπολέοντα.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Έκτος Συνασπισμός</strong></span>\r\n\r\nΟι δυνάμεις των συμμάχων στη Λειψία χωρίζονταν στις εξής ομάδες ομάδες.\r\n\r\nΠρώτοι έφθασαν οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Μπλύχερ (54.000-60.000 στρατιώτες, 315 κανόνια), και οι Αυστριακοί, Ρώσοι και Πρώσοι της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Σβάρτσενμπεργκ (133.000 στρατιώτες, 578 κανόνια).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της μάχης, οι δυό αυτές στρατιές ενώθηκαν με τους Σουηδούς, Πρώσους και Ρώσους της Βόρειας Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Μπερναντότ (58.000 στρατιώτες, 256 κανόνια), την Ρωσική στρατιά της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του Λεόντι Μπέννιγκς (46.000 στρατιώτες, 162 κανόνια) και με την πρώτη αυστριακή στρατιά, υπό την ηγεσία του Μάνσφελντ Κολλορέντο (8.000 στρατιώτες, 24 κανόνια).\r\n\r\nΟ στρατός των συμμάχων αποτελούνταν από 127.000 Ρώσους, 89.000 Αυστριακούς, 72.000 Πρώσους και 18.000 Σουηδούς)\r\nΟ κύριος διοικητής του συμμαχικού στρατού θεωρούνταν ο Κάρολος Φίλιπ του Σβάρτσενμπεργκ.\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας και το 1805 ήταν διοικητής στρατιάς που συμμετείχε στην Μάχη του Ουλμ εναντίον των Γάλλων (τότε οι Γάλλοι είχαν νικήσει).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία, ήταν διοικητής της αυστριακής αποστολής βοήθειας (περίπου 30.000 στρατιώτες) στον Μεγάλο Στρατό του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΉταν πάρα πολύ προσεκτικός και κατάφερε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις με τους Ρώσους. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Σβάρτσενμπεργκ σταμάτησε την παροχή βοήθειας προς αυτόν, και μάλιστα σταμάτησε την υποχώρηση των Γάλλων της μονάδας του Ρεν.\r\n\r\nΜετά την ένταξη της Αυστρίας στον Έκτο Συνασπισμό, τον Αύγουστο του 1813, ο Σβάρτσενμπεργκ διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΤον Αύγουστο του 1813, η Στρατιά της Βοημίας ηττήθηκε στη Μάχη της Δρέσδης και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βοημία, όπου έμεινε μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.\r\nΑν και τους Ρώσους στρατιώτες διοικούσαν οι στρατηγοί, από τους οποίους ο πιο σημαντικός ήταν ο Μιχαήλ Μπογκντάνοβιτς Μπάρκλεϊ ντε Τόλλι, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας  συμμετείχε στη γενική διοίκηση.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας ήταν ο κύριος δημιουργός του Έκτου Συνασπισμού, το 1813, κατά του Ναπολέων καθώς εξέλαβε τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία όχι μόνο ως μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και για προσωπική προσβολή, και ο ίδιος ο Ναπολέων έγινε για αυτόν ο κύριος εχθρός.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνιόταν πεισματικά όλες τις προτάσεις για ειρήνη που του έστελνε ο Ναπολέων, γιατί θεωρούσε ότι αυτό θα υποτιμούσε τα θύματα του πολέμου.\r\n\r\nΠολλές φορές, ο διπλωματικός χαρακτήρας του Αλέξανδρου ήταν αυτός που έσωσε τον Έκτο Συνασπισμό.\r\n\r\nΟ ίδιος ο Ναπολέων θεωρούσε τον Αλέξανδρο «εφευρετικό Βυζαντινό» και «Βόρειο Φρανσουά-Ζόζεφ Ταλμά (Γάλλος ηθοποιός)», ηθοποιό, που μπορούσε να υποδυθεί διάφορους ρόλους.\r\nΟ βασιλιάς της Πρωσίας, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ\', δεν συμμετείχε στη διοίκηση των Πρώσων στρατιωτών.\r\n\r\nΑφού, σύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλζιτ, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έχασε τα μισά εδάφη του βασιλείου του, αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία που ανάγκαζε την Πρωσία να στείλει 20.000 στρατιώτες για στήριξη στον Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εισβολής στην Ρωσία. Αλλά, κάποιοι πολιτικοί και στρατηγοί που ήταν εναντίον της πολιτικής της Γαλλίας (όπως ο Αύγουστος Βίλχελμ Αντόν φον Γκνάιζεναου, Γκένριχ Φρίντριχ Κάρλ φον ουντ τσουμ Στάιμ κ.α) δημιούργησαν τη ρωσο-γερμανική λεγεώνα (τον Νοέμβριο του 1812, η λεγεώνα συμπεριλάμβανε 8 χιλιάδες στρατιώτες), η οποία πολεμούσε κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤον Μάρτιο του 1813, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος κάλεσε τον λαό του, να πολεμήσει και αυτός κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ χαρακτήρας του Πρώσου βασιλιά δεν ήταν σκληροτράχηλος - αναγκάστηκε να κάνει το λαό του να πολεμήσει κατά του Ναπολέοντα για να μη χάσει τον θρόνο του.\r\nΤους Σουηδούς, Ρώσους και Πρώσους της Βόρειας Στρατιάς διοικούσε ο πρώην στρατάρχης του Ναπολέοντα, Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ, ο μελλοντικός Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, ο Μπερναντότ διορίστηκε διοικητής του επαγγελματικού (γιατί στον γαλλικό στρατό υπήρχαν και έφεδροι στρατιώτες) γαλλικού στρατού και αναπληρωματικός διοικητής στην Βόρεια Γερμανία και στην Δανία.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ κατάφερε να κερδίσει αμέσως τη συμπάθεια των κατοίκων του τόπου, αλλά δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ, λόγω του συνεδρίου που συγκάλεσε ο βασιλιάς της Σουηδίας, Κάρολος ΚΓ\', διορίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας.\r\n\r\nΟ μοναδικός όρος ήταν να δεχθεί ο Μπερναντότ τον Λουθηρανισμό.\r\n\r\nΣτις 31 Οκτωβρίου 1810, ο Μπερναντότ εμφανίστηκε στο συνέδριο των κυβερνητικών τάξεων στην Στοκχόλμη, και στις 5 Νοεμβρίου διορίστηκε επίσημα βασιλιάς.\r\n\r\nΤο 1812, διέκοψε τις σχέσεις με τη Γαλλία και έγινε σύμμαχος της Ρωσίας.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ εκμεταλλεύτηκε τον σεβασμό των μοναρχών της Ευρώπης προς αυτόν, ως πρώην στρατάρχη του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτον πόλεμο του 1813, προσπάθησε να μη στείλει στη μάχη τους τελευταίους Σουηδούς στρατιώτες (20-24 χιλιάδες), μιας και ήθελε να κρατήσει όσους περισσότερους στρατιώτες μπορούσε, προκειμένου να κατακτήσει τη Νορβηγία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1620\" align=\"aligncenter\" width=\"742\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" rel=\"attachment wp-att-1620\"><img class=\"wp-image-1620 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" alt=\"Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color\" width=\"742\" height=\"813\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων την προηγούμενη της μάχης. Με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με μπλε οι Γάλλοι[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"15_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85_1813.2C_.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.80.CF.81.CE.B9.CE.BD_.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7\" class=\"mw-headline\">15 Οκτωβρίου 1813, η μέρα πριν τη μάχη</span></span></h3>\r\nΣτις 15 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων τοποθέτησε τους στρατιώτες του γύρω από την Λειψία, αλλά τοποθέτησε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού του (110.000 στρατιώτες) στα νότια της πόλης γύρω από τη λίμνη Πλάισε (γερ. Pleiße), από το Κόννεβιτζ (γερ. Konnewitz) μέχρι το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ (γερ. Маркклееберг), καθώς και στα ανατολικά της πόλης, από τα χωριά Βαχάου (γερ. Wachau) και Λίμπερτβολκβιτζ (γερ. Liebertwolkwitz) μέχρι Χόλτσχάουζεν (γερ. Holzhausen).\r\n\r\nΗ μονάδα του στρατηγού Ανρί-Γκρασιέν Μπερτράν (12.000 στρατιώτες), η οποία βρισκόταν στο Λιντενάου (γερ. Lindenau), έκλεινε τον δρόμο, από τα δυτικά, προς την πόλη.\r\n\r\nΣτα βόρεια της πόλης βρισκόταν οι στρατιώτες των στραταρχών Αύγουστου Φρέντ Λουί Βις ντε Μαρμόν και Μισέλ Νεΐ (50.000 στρατιώτες)\r\nΟι Σύμμαχοι, την ίδια ώρα, είχαν στη διάθεσή τους 200.000 στρατιώτες, αφού η 1η Αυστριακή μονάδα του στρατηγού Κολλορέντο, η Ρωσική Στρατιά της Πολωνίας του στρατηγού Λεόντι Μπέννιγκσεν, καθώς και η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ δεν είχαν καταφτάσει στο πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΟι δυνάμεις των Συμμάχων επικεντρώνονταν στην Στρατιά της Βοημίας, η οποία συμπεριλάμβανε τον Αλέξανδρο Α\' της Ρωσίας και τον βασιλιά της Πρωσίας, Φρίντριχ-Βίλγκελμ Γ\'.\r\nΣύμφωνα με το σχέδιο του Σβάρτσενμπεργκ, οι κύριες δυνάμεις του στρατού έπρεπε να διαλύσουν την αντίσταση των Γάλλων στο Κόννεβιτζ, και να περάσουν μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ (γερ. Weiße Elster) και Πλάισε, να αποφύγουν τη δεξιά πλευρά του γαλλικού στρατού και να καταβάλουν τον δρόμο από τα δυτικά της Λειψίας.\r\n\r\nΠερίπου 20.000 στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ίγκνατς Γκιούλαι, έπρεπε να επιτεθούν στο Λιντενάου, δυτικά της Λειψίας, ενώ ο Μπλύχερ έπρεπε να επιτεθεί στο Σκοίντιτς, βόρεια της Λειψίας.\r\nΜετά την επιστροφή του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, ο οποίος με δυσκολία πολεμούσε σε αυτό το έδαφος, για την εκτέλεση του σχεδίου του, ο Σβάρτσενμπεργκ έλαβε μόνο 35.000 Αυστριακούς στρατιώτες από την 2η μονάδα του στρατηγού Μέρφελντ, υπό την γενική ηγεσία του Φρίντριχ Γκέσσεν-Γκόμπουργκς.\r\n\r\nΗ 4η μονάδα του Κλενάου, οι Ρώσοι στρατιώτες του στρατηγού Πιότρ Βίτγκενστειν και η πρωσική μονάδα του Κλέιστ, υπό την γενική ηγεσία του Ρώσου στρατηγού Τόλλι, έπρεπε να επιτεθούν στους Γάλλους από τα νοτιο-δυτικά.\r\n\r\nΜε αυτόν τον τρόπο, η Στρατιά της Βοημίας, που βρισκόταν σε δάση και λίμνες, χωρίστηκε σε 3 μονάδες: στα δυτικά - οι Αυστριακοί στρατιώτες του Γκιούλαι, το άλλο μέρος του αυστριακού στρατού πολεμούσε στα νότια μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ και Πλάισε, ενώ το υπόλοιπο μέρος της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Τόλλι, πολεμούσε στα νοτιο-δυτικά.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>16 Οκτωβρίου, η πρώτη μέρα της μάχης</strong></span>\r\n\r\nΣτις 16 Οκτωβρίου, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος[1][8]. Χωρίς να περιμένει την ανατολή του ήλιου, η ρωσο-πρωσική στρατιά του Τόλλι ξεκίνησε την προώθησή της και, στις 8 το πρωί, άρχισε την επίθεση με βομβαρδισμούς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1626\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1626\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" alt=\"Jacques-Louis_David_017\" width=\"320\" height=\"527\" /></a>Οι εμπροσθοφυλακές των Συμμάχων ξεκίνησαν την επίθεση στις θέσεις των Γάλλων.\r\nΟι Ρώσοι (14η μονάδα του Χέλφραιχ) και οι Πρώσοι (12η μονάδα και η 4η ομάδα της 9ης μονάδας) στρατιώτες υπό την ηγεσία του Κλέιστ, περίπου στις 9.30 κατέβαλαν το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Πιέρ Οζερό και ο Πολωνός πρίγκιπας Πονιατόφσκι - 4 φορές τους βοήθησαν να βγουν από την πολιορκία, και 4 φορές κατέβαλαν το χωριό με επίθεση.\r\nΑφού έφτασαν στα ανατολικά, όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες υπό την ηγεσία του ίδιου του Ναπολέοντα, οι Ρώσοι (2η μονάδα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες, ιππικό του στρατηγού Πιότρ Παλέν, με Ουσάρους, Κοζάκους, περίπου 2.000 στρατιώτες) και οι Πρώσοι (9η μονάδα, 6.000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του γερμανικής καταγωγής Ρώσου στρατηγού Ευγένιου του Βίρτεμπεργκ, κατέβαλαν το χωριό Βαχάου. Αλλά, λόγω μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των Γάλλων, οι Ρώσοι και οι Πρώσοι αναγκάστηκαν να αφήσουν το Βαχάου. Μερικές ομάδες στρατού έμειναν στο δάσος που ήταν κοντά στο χωριό.\r\nΗ 5η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βλαντιμίρ Μεζέντσεφ (5.000 στρατιώτες), η πρωσική 10η (4.000 στρατιώτες) και 11η ομάδα στρατού (5.000 στρατιώτες) υπό την γενική ηγεσία του στρατηγού Αντρέι Γκορτσακόφ και η 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου (25.000 στρατιώτες) επιτέθηκαν στο χωριό Λίμπερτβολκβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν η 5η μονάδα πεζικού του στρατηγού Ζακ Λοριστόν (13.000 στρατιώτες, 50 κανόνια) και η μονάδα του στρατάρχη ΜακΝτόναλντ (18.000 στρατιώτες).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1625\" align=\"aligncenter\" width=\"320\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1625\"><img class=\"wp-image-1625 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" alt=\"Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)\" width=\"320\" height=\"520\" /></a> Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας.[/caption]\r\n\r\nΜετά από σκληρές μάχες, οι Σύμμαχοι κατέβαλαν το χωριό, αλλά και οι δύο πλευρές είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες.\r\n\r\nΜετά την άφιξη βοήθειας στους Γάλλους, με την 36η μονάδα, οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό στις 11.\r\nΌλο το μέτωπο των Συμμάχων ήταν τόσο αποδυναμωμένο από τη μάχη, που με δυσκολία κατάφερε να κρατηθεί τις θέσεις του.\r\n\r\nΗ προσπάθεια των Αυστριακών να καταβάλουν το Κόννεβιτζ επίσης δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και, μετά από μισή μέρα μάχης, ο Σβάρτσενμπεργκ, έστειλε την αυστριακή μονάδα για βοήθεια στο στρατηγό Τόλλι.\r\n\r\nΜετά από αυτά, ο Ναπολέων αποφάσισε να αρχίσει την αντεπίθεση.\r\n\r\nΣτις 15:00, 10.000 Γάλλοι στρατιώτες του ιππικού, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιοακίμ Μυρά, προσπάθησαν να διαλύσουν το κεντρικό μέτωπο των Συμμάχων στο Βαχάου.\r\n\r\nΚατάφεραν να φτάσουν έως τον λόφο, όπου βρίσκονταν οι αρχηγοί των Συμμάχων και ο ίδιος ο Σβάρτσενμπεργκ, αλλά οι Σύμμαχοι κατάφεραν να τους σταματήσουν χάρη σε αντεπίθεση των Κοζάκων, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Ιβάν Εφρέμοφ.\r\nΕπίσης, με αποτυχία τελείωσε η γαλλική αντεπίθεση, με την μονάδα πεζικού του Λοριστόν στο Γκιουλντένγκος.\r\n\r\nΌταν ο Σβάρτσενμπεργκ κατάλαβε τη στρατηγική σημασία αυτής της θέσης, διάταξε τον πρίγκιπα Κονσταντίν Πάβλοβιτς, να σταματήσει την γαλλική αντεπίθεση.\r\nΗ επίθεση των στρατιωτών του στρατάρχη Γκιούλαι στο Λιντενάου, αποκρούστηκε από τον Γάλλο στρατηγό Μπερτράν, αλλά την αποφασιστική νίκη κατάφερε να πάρει η Στρατιά της Σιλεσίας.\r\n\r\nΧωρίς να περιμένει τη Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ, ο Μπλύχερ διέταξε μαζική επίθεση.\r\n\r\nΣτα χωριά Βίντεριτζ (Wideritz) και Μιόκερν (Möckern), οι στρατιώτες των συμμάχων συνάντησαν τη σθεναρή άμυνα των Γάλλων.\r\n\r\nΟ Πολωνός στρατηγός Γιάν Ντομμπρόφσκι, ο οποίος αμυνόταν στο Βίντεριτζ, κατάφερε για μια ολόκληρη μέρα να κρατήσει το χωριό, από τους Ρώσους του στρατηγού Αλεξάντερ Λανζερόν. 17.000 στρατιώτες, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ογκίστ ντε Μαρμόν, ο οποίος αμύνονταν στο Μιόκερν, δέχτηκαν διαταγή να υποχωρήσουν προς τα νότια, στο Βαχάου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τις καλά οχυρωμένες θέσεις στα βόρεια.\r\n\r\nΌταν έμαθε ότι οι Σύμμαχοι είναι κοντά, ο Μαρμόν ζήτησε την βοήθεια του στρατάρχη Νεΰ.\r\nΟ Πρώσος στρατηγός Γιόχαν Ιόρκ, ο οποίος διοικούσε 20.000 χιλιάδες στρατιώτες σε αυτό το μέρος, μετά από πολλές επιθέσεις κατάφερε να καταβάλει το χωριό, χάνοντας 7.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΗ μονάδα του Μαρμόν καταστράφηκε. Με αυτό τον τρόπο, διαλύθηκε το μέτωπο των Γάλλων στα βόρεια της Λειψίας, ενώ οι μονάδες του Ναπολέοντα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, μιας και πολεμούσαν στη Μάχη του Βαχάου.\r\nΤη νύχτα, η μάχη σταμάτησε.\r\n\r\nΗ επίθεση κόστισε στους Συμμάχους 20.000 νεκρούς και τραυματίες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1627\" align=\"aligncenter\" width=\"605\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1627\"><img class=\"wp-image-1627\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" alt=\"800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912\" width=\"605\" height=\"851\" /></a> Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ[/caption]\r\n\r\nΠαρά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις των Συμμάχων στο Γκιουλντένγκος και στο Δάσος του Ινστιτούτου (γύρω από το Βαχάου), μεγάλο μέρος του πεδίου της μάχης έμεινε στην κατοχή των Γάλλων.\r\n\r\nΟι Γάλλοι απομάκρυναν τους Συμμάχους από το Βαχάου μέχρι το Γκιουλντένγκος και από το Λίμπερτβολκβιτζ μέχρι το Δάσος του Ινστιτούτου, αλλά δεν κατάφεραν να διαλύσουν το μέτωπο των Συμμάχων.\r\n\r\nΗ πρώτη μέρα της μάχης δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο νικητή.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"17_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CE.B4.CE.B5.CF.8D.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">17 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\n&nbsp;\r\n\r\nΣτις μάχες της πρώτης μέρας, ο Ναπολέων δεν κατάφερε να διαλύσει το αντίπαλο μέτωπο.\r\n\r\nΣτους Συμμάχους στάλθηκαν για βοήθεια 100.000 στρατιώτες, ενώ την ίδια ώρα ο Ναπολέων μπορούσε να βασιστεί μόνο στην μονάδα του φον Ντιούμπεν.\r\n\r\nΟ Ναπολέων κατάλαβε τον κίνδυνο, αλλά, αφού έλπιζε στις συγγενικές σχέσεις με τον Φραγκίσκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει την Λειψία.\r\n\r\nΜέσω του Αυστριακού στρατηγού Μαξιμιλιάν Μέρφελντ, ο Ναπολέων, αργά την νύχτα της 16ης Οκτωβρίου, μετέδωσε στους Συμμάχους τους δικούς του όρους ειρήνης - τους ίδιους, που του είχαν δώσει ειρήνη τον Αύγουστο. Αλλά, αυτή την φορά, οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν καμία απάντηση.\r\n\r\nΣύμφωνα με κάποιες έρευνες, οι όροι ειρήνης φάνηκαν ως σοβαρό ψυχολογικό λάθος του Ναπολέοντα - οι απογοητευμένοι, με τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μαχών, Σύμμαχοι άρχισαν να πιστεύουν στην αδυναμία των Γάλλων, μιας και ο Ναπολέων ήταν ο πρώτος που ζήτησε ειρήνη.\r\nΗ δεύτερη μέρα της μάχης πέρασε, σε πολλά στάδια, ήσυχα - μόνο στα βόρεια, οι στρατιώτες του Μπλύχερ, αφού κατέβαλαν τα χωριά Όιτριτς (γερ. Eutritzsch) και Γκόλις (γερ. Golis), έφθσαν πιο κοντά στη Λειψία.\r\nΣτις 14:00, στο χωριό Ζέστεβιτ, οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν πολεμικό συνέδριο.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1628\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1628\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" alt=\"800px-Leontiy_korennoj\" width=\"800\" height=\"636\" /></a>\r\n\r\nΤην ίδια ώρα, έφτασε το μύνημα της άφιξης της Πολωνικής Στρατιάς του στρατηγού Μπέννιγκς (54.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήθελε να συνεχιστεί η μάχη, αλλά ο Μπέννιγκς δήλωσε ότι οι στρατιώτες του κουράστηκαν από το πολύ περπάτημα. Αποφασίστηκε να συνεχιστεί η μάχης, στις 7:00, την επόμενη μέρα.\r\nΓια την ενίσχυση της στρατιάς του Μπέννιγκς, οι Σύμμαχοι της έστειλαν την 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου, την 11η ομάδα στρατού του Τσίτεν και τους Κοζάκους του στρατηγού Πλάτοφ.\r\n\r\nΜε αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των στρατιωτών της στρατιάς του Μπέννιγκς, μεγάλωσε κατά 75.000 στρατιώτες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1621\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1621\"><img class=\"wp-image-1621 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" alt=\"450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color\" width=\"450\" height=\"449\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων στις 18 Οκτωβρίου 1813, με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με γαλάζιο οι Σουηδοί. Με μπλε οι Γάλλοι και με πράσινο οι Σάξονες.[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"18_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">18 Οκτωβρίου, η τρίτη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΣτις 02.00, στις 18 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άφησε τις παλιές του θέσεις, αφού, λόγω σοβαρών απωλειών που υπέστη ο γαλλικός στρατός, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί.\r\n\r\nΗ νέα θέση υπερασπιζόταν από 150.000 Γάλλους στρατιώτες, κάτι που δεν θα έφτανε για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συμμάχων, οι οποίοι είχαν στην διάθεση τους 300.000 στρατιώτες και 1400 κανόνια.\r\n\r\nΠαρόλο αυτά, οι μάχες της ημέρας ήταν σκληρές και οι σύμμαχοι δεν είχαν παντού το επιθυμητό αποτέλεσμα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1624\" align=\"aligncenter\" width=\"650\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1624\"><img class=\"wp-image-1624 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" alt=\"Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor\" width=\"650\" height=\"403\" /></a> Η κατάληψη της Λειψίας.[/caption]\r\n\r\nΣτις 7:00, ο Σβάρτσενμπεργκ έδωσε διαταγή για επίθεση.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος διοικούσε το στρατό του από το βουνό, αμύνονταν για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\n\r\nΟι μονάδες των Συμμάχων κινούνταν χωρίς ισορροπία, κάποιες από αυτές ήρθαν πολύ αργά, κάτι που δεν έδωσε την ευκαιρία στους Συμμάχους να επιτεθούν την ίδια ώρα σε όλα τα μέτωπα των Γάλλων. Οι Αυστριακοί υπό την ηγεσία του Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, επιτέθηκαν στις θέσεις των Γάλλων στο Ντέλιτς (γερ. Dölitz), στο Ντιόζεν (γερ. Dösen) και στο Λεσνιχ (γερ. Lößnig), προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να διαλύσουν τους Γάλλους από την πλευρά της λίμνης Πλάισε.\r\n\r\nΑρχικά, οι Αυστριακοί κατέβαλαν το Ντέλιτζ, και στις 10:00 το Ντιόζεν.\r\n\r\nΟ Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, σε αυτές τις μάχες τραυματίστηκε, και την διοίκηση των στρατιωτών ανέλαβε ο στρατηγός Κολλορέντο.\r\n\r\nΟι Γάλλοι στρατιώτες νικήθηκαν στο Κόννεβιτζ, αλλά για βοήθεια στους στρατιώτες που πολεμούσαν εκεί, στάλθηκαν 2 μονάδες του Ναπολέοντα, υπό την ηγεσία του Νικολά Ουντινό.\r\n\r\nΟι Αυστριακοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, και άφησαν το Ντέζεν. Αφού ανανέωσαν τις δυνάμεις τους, οι Αυστριακοί συνέχισαν την επίθεση τους, και μέχρι το μεσημέρι κατάφεραν να καταβάλουν το Λέσνιχ, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Κόννεβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν από τους Πολωνούς και τους νεαρούς στρατιώτες υπό την ηγεσία των στραταρχών Ουντινό και Πιέρ Οζερό.\r\nΣκληρή μάχη διεξάχθηκε στο Προμπστχάιντ (γερ. Probstheida), το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Βίκτορ.\r\n\r\nΟ Ναπολέων έστειλε εκεί την Παλιά Στρατιά και την μονάδα του στρατηγού Αντουάν Ντρούο .\r\n\r\nΗ Παλιά Στρατιά προσπάθησε να κάνει αντεπίθεση στα νότια, αλλά οι σύμμαχοι, με τη βοήθεια των πυροβόλων που διέθεταν, κατάφεραν να σταματήσουν την επίθεση.\r\n\r\nΜέχρι το τέλος της ημέρας, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να καταβάλουν το Προμπστχάιντ, και έτσι η μάχη συνεχίστηκε και τη νύχτα.\r\nΓύρω στις 14:00, στην δεξιά πλευρά, η στρατιά του Μπέννιγκς, η οποία άρχισε την επίθεση με καθυστέρηση, κατέβαλε το Τσουκελχάουζεν (γερ. Zuckelhausen), το Χόλτσχαουζεν και το Πάουνσντορφ (γερ. Paunsdorf). Στην πολιορκία του Πάουνσντορφ, παρά τις αντιρρήσεις του Μπερναντότ, συμμετείχαν κάποιες μονάδες της Βόρειας Στρατιάς, η πρωσική μονάδα του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ και η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βίντσινγκερντ.\r\n\r\nΜονάδες της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία των στρατηγών Αλεξάντερ Λανζερόν και Φαμπιάν Σοκέν, κατέβαλαν το Σιόνεφελντ και το Γκόλις. Στην Μάχη του Πάουνσντορφ, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η αγγλική ρουκέτα του Κόνγκριβ, η οποία ήταν η συνεισφορά της Αγγλίας στην Μάχη της Λειψίας.\r\nΣτο κύριο στάδιο της μάχης, όλη η Σαξωνική μονάδα (3.000 στρατιώτες, 19 πυροβόλα), η οποία πολεμούσε μαζί με τον Ναπολέοντα, πήγε με το μέρος των Συμμάχων. Λίγο αργότερα, το ίδιο πράγμα έκαναν οι μονάδες του Βιούρτενμπεργκ και του Μπάντεν.\r\n\r\nΜετά από αυτό, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤις απώλειες των Γάλλων μετά από αυτό, περιγράφει η παρακάτω φράση:\r\n<blockquote><strong><i>Ένα μεγάλο κενό δημιουργήθηκε στο μέσο του μετώπου του γαλλικού στρατού, είναι σαν να χάθηκε η καρδιά του στρατού.</i></strong></blockquote>\r\nΜέχρι το απόγευμα, από τα βόρεια και από τα ανατολικά, οι Γάλλοι νικήθηκαν σε απόσταση αναπνοής από την Λειψία.\r\n\r\nΜετά τις 18:00, η μάχη σταμάτησε, και οι στρατιώτες των δύο πλευρών άρχισαν να ετοιμάζονται για τη μάχη της επόμενης μέρας.\r\n\r\nΜετά, όταν ο Ναπολέων έδωσε διαταγή για υποχώρηση, καθότι έλαβε μία αναφορά από τον αρχηγό του πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία κατά την διάρκεια 5 ημερών μάχης, οι Γάλλοι δαπάνησαν 220.000 πυρομαχικά κανονιών, έχοντας πλέον στην διάθεσή τους μόνο 16.000, κάτι που δεν θα ήταν αρκετό για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ αμφέβαλε για την ανάγκη να αφήσουν τον ακόμα δυνατό αντίπαλο, σε μια άνιση μάχη.\r\n\r\nΟ στρατάρχης Γκιούλαι έλαβε διαταγή μόνο να παρακολουθεί τους Γάλλους και να μην επιτεθεί στο Λιντενάου.\r\n\r\nΧάρη σε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός Μπέρτραν κατάφερε να χρησιμοποιήσει τον δρόμο στο Βάισενφελς (γερ. Weissenfels), από το Λιντενάου προς την κατεύθυνση στο Ζάλλ, όπου από πίσω του κινήθηκαν οι στρατιώτες και τα κανόνια.\r\n\r\nΤην νύχτα άρχισε η μαζική υποχώρηση των Γάλλων υπό την ηγεσία των στραταρχών Βίκτορ και Οζερό, ενώ οι στρατάρχες Μακντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λόριστον έμειναν στην πόλη σε περίπτωση τυχόν επίθεσης των συμμάχων.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"19_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B1.CE.AF.CE.B1_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">19 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΜιας και ο Ναπολέων ήλπιζε σε νίκη, δεν είχε γίνει επαρκής προετοιμασία για ενδεχόμενη υποχώρηση.\r\n\r\nΓια την υποχώρηση, οι Γάλλοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο τον δρόμο στο Βάισενφελς.\r\nΟι θέσεις των Συμμάχων για τη 19η Οκτωβρίου πάρθηκαν υπολογίζοντας πως την επόμενη μέρα θα συνεχιζόταν η μάχη.\r\n\r\nΟι προτάσεις του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, για πέρασμα από την λίμνη Πλάισε και του Μπλύχερ για αποστολή 20.000 στρατιωτών του ιππικού για την παρακολούθηση των Γάλλων, δεν έγιναν δεκτές. Όταν η πρωινή ομίχλη διαλύθηκε, έγινε αντιληπτό ότι η περαιτέρω άμυνα της Λειψίας δεν είχε νόημα. Ο βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, έστειλε έναν από τους διοικητές του με πρόταση για παράδοση της πόλης χωρίς μάχη, αν οι Σύμμαχοι έδιναν στους Γάλλους 4 ώρες χρόνο για να αποχωρήσουν.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνήθηκε την πρόταση και, στις 10:00, έδωσε διαταγή για επίθεση κατά της Λειψίας.\r\nΣύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό και διπλωμάτη Ουίλιαμ Κάτκαρτ, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ ζήτησε ειρήνη μόνο όταν οι σύμμαχοι άρχισαν τους βομβαρδισμούς κατά της Λειψίας.\r\n\r\nΟ Ρώσος στρατηγός Καρλ Τολ, ο οποίος μετέφερε την απάντηση του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, αναγκάστηκε να οργανώσει φρουρά του βασιλιά της Σαξωνίας, για να τον προστατέψει από τους Ρώσους στρατιώτες, οι οποίοι επιτίθονταν στο παλάτι.\r\nΤην ίδια ώρα που οι Γάλλοι υποχωρούσαν από τη δυτική πύλη του Ράνντσταντσκ, οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία των στρατηγών Λανζερόφ και Σάκεν κατέλαβαν τον ανατολικό Χάλλες (γερ. Halles),οι Πρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ κατέλαβαν το Γκρίμμας (Grimmas) και τη νότια πύλη της Λειψίας, ενώ οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βέννιγκς κατέλαβαν το Πέτερστορ.\r\n\r\nΜετά, στο στρατόπεδο των Γάλλων που έμειναν στην πόλη, ξέσπασε πανικός, όταν είδαν ότι από λάθος καταστράφηκε η γέφυρα του Έλστερμπριουκ, η οποία βρισκόταν μπροστά από τις πύλες του Ράνντσταντσκ.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1622\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1622\"><img class=\"wp-image-1622 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" alt=\"450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat\" width=\"450\" height=\"201\" /></a> Οι Γάλλοι, από λάθος, καταστρέφουν την γέφυρα του Έλστερμπριουκ.[/caption]\r\n\r\nΌταν οι Γάλλοι άκουσαν τις ζητοκραυγές των Συμμάχων, κατέστρεψαν την γέφυρα, χωρίς να σκεφτούν, ότι στην πόλη βρίσκονταν 20.000 στρατιώτες, οι στρατάρχες Μαντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λοριστόν.\r\n\r\nΠολλοί, όπως ο στρατάρχης Πονιατόφσκι, τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους συμμάχους και φυλακίστηκαν.\r\nΜέχρι τις 13:00, η Λειψία είχε απελευθερωθεί από τους Γάλλους.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας βρήκε νικητές τους Συμμάχους.\r\n\r\nΗ μάχη τελείωσε με την υποχώρηση του Ναπολέοντα στη Γαλλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1631\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1631\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" alt=\"leipzig\" width=\"980\" height=\"620\" /></a>Μετά την ήττα των Γάλλων στη Λειψία, οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τη Βαυαρία.\r\n\r\nΤο τμήμα των Αυστριακών και Βαυαρών, υπό την ηγεσία του Βαυαρού στρατηγού Κάρλ Μπρέντε, προσπάθησε να σταματήσει την υποχώρηση των Γάλλων κοντά στη Φρανκφούρτη αλλά, στις 31 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων νίκησε τους Βαυαρούς στην μάχη της Χάναου και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1632\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1632\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" alt=\"1338474610_40\" width=\"400\" height=\"300\" /></a>Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ναπολέων κατευθύνθηκε από τον ποταμό Ρήνο στην Γαλλία ενώ, 2 μέρες αργότερα, κατέφθασε ο συμμαχικός στρατός και σταμάτησε εκεί.\r\nΛίγο αργότερα, μετά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Λειψία, ο στρατάρχης Σαιν-Σιρ παρέδωσε τη Δρέσδη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1630\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1630\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" alt=\"1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21\" width=\"736\" height=\"390\" /></a>Όλα τα γαλλικά οχυρά στη Γερμανία, εκτός από αυτό στο Αμβούργο, όπου αμύνονταν ο στρατάρχης Λουί-Νικολά Νταβού, παραδόθηκαν μέχρι τις αρχές του 1814.\r\n\r\nΗ Συνομοσπονδία του Ρήνου, η οποία δημιουργήθηκε στο Παρίσι υπό την πίεση του Ναπολέοντα, και στην οποία συμμετείχαν 16 γερμανικά κρατίδια, διαλύθηκε.\r\n\r\nΈπειτα οι Σύμμαχοι κατέλαβαν την Ολλανδία.\r\nΣτις αρχές Ιανουαρίου του 1814, άρχισε η επίθεση των Συμμάχων κατά της Γαλλίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων, που είχε πια στην κατοχή του μόνο τη Γαλλία, αναγκάστηκε να πολεμήσει εναντίον των συνασπισμένων δυνάμεων της υπόλοιπης Ευρώπης και, εξαιτίας αυτής της επίθεσης, τελικά έχασε το θρόνο του.\r\n\r\nΤο 1898-1913, σε ανάμνηση της αιματηρής μάχης, ανεγέρθηκε το Μνημείο της Μάχης των Εθνών.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1623\" align=\"aligncenter\" width=\"521\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1623\"><img class=\"wp-image-1623\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" alt=\"800px-Battle_Of_The_Nations-Monument\" width=\"521\" height=\"489\" /></a> Μνημείο της Μάχη των Εθνών[/caption]\r\n\r\nΗ χρηματοδότηση αυτού του έργου έγινε κυρίως από ιδιώτες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1629\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1629\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" alt=\"leipzigmonument\" width=\"216\" height=\"292\" /></a>Κοντά στο μνημείο, υπάρχει ο βράχος του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣε αυτό το μέρος, στις 18 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων υπέγραψε τη διαταγή υποχώρησης.\r\n\r\nΚατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η κυβέρνηση της χώρας για πολύ καιρό σκεφτόταν αν έπρεπε να διαλύσουν το μνημείο, το οποίο είχε γίνει σύμβολο του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού. Αλλά, λόγω του ότι το μνημείο δόξαζε τη \"ρωσο-γερμανική πολεμική συνεργασία\", τελικά δεν κατεδαφίστηκε.\r\n\r\n&nbsp;\r\nΔείτε το βίντεο\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/QH_zE7uOezU\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Η Μάχη της Λειψίας ...Οι Σύμμαχοι τσακίζουν τον Μέγα Ναπολέοντα','','inherit','closed','closed','','1619-revision-v1','','','2016-05-09 22:41:56','2016-05-09 19:41:56','',1619,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1619-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1635,1,'2016-05-09 22:43:31','2016-05-09 19:43:31','','Battle_of_Leipzig_11','','inherit','open','closed','','battle_of_leipzig_11','','','2016-05-09 22:43:31','2016-05-09 19:43:31','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1636,1,'2016-05-09 22:43:40','2016-05-09 19:43:40','Η Μάχη της Λειψίας ή αλλιώς Μάχη των Εθνών (ρωσ. Би́тва под Ле́йпцигом[4], γερ. Völkerschlacht bei Leipzig, γαλλ. Bataille de Leipzig (1813)), διεξήχθη στη Λειψία, στο Βασίλειο της Σαξωνίας, από τις 16-19 Οκτωβρίου 1813.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας ήταν η πιο σημαντική μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στην οποία ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας ηττήθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1635\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1635\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" alt=\"Battle_of_Leipzig_11\" width=\"620\" height=\"405\" /></a>Η μάχη διεξάχθηκε στη Λειψία, και από τις δύο πλευρές συμμετείχαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην πρώτη μέρα της μάχης, 16 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων αμύνονταν με επιτυχία, αλλά λόγω της πίεσης από τα άκρα, των συμμάχων, αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Λειψία στις 18 Οκτωβρίου. Στις 19 Οκτωβρίου, έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες, υποχώρησε στη Γαλλία.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας υπήρξε πολύ σημαντική, μιας και μετά από αυτήν την ήττα, στον Ναπολέοντα έμεινε μόνο η Γαλλία. Το 1814 άρχισε η επίθεση κατά της Γαλλίας, λόγω της οποίας ο Ναπολέων έχασε τον θρόνο του.\r\nΜετά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, η οποία τέλειωσε με τη διάλυση του γαλλικού στρατού, την άνοιξη του 1813, η Πρωσία ξεσηκώθηκε εναντίον του Ναπολέοντα. Οι Ρώσοι και οι Πρώσοι απελευθέρωσαν την Γερμανία, μέχρι τον Έλβα.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος είχε στην διάθεση του πολλούς νεοφερμένους, λόγω του ότι έχασε πολλούς βετεράνους στην Ρωσία, κατάφερε να νικήσει δύο φορές τους Ρώσους και τους Πρώσους, στην μάχη του Λούτζεν (2 Μαΐου) και στην μάχη του Μπάουτζεν (21 Μαΐου), κάτι που ανάγκασε τους συμμάχους να σταματήσουν τον πόλεμο στις 4 Ιουνίου.\r\n\r\nΗ ειρήνη τελείωσε στις 11 Αυγούστου, με επίθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Σουηδίας κατά του Ναπολέοντα. Έτσι δημιουργήθηκε ο Έκτος Συνασπισμός, με χώρες-μέλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Πρωσία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη Σουηδία καθώς και μερικά γερμανικά κράτη. Σκοπό είχε να ενώσει τις χώρες-μέλη κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟι στρατιώτες του Συνασπισμού χωρίστηκαν σε 3 στρατιές:\r\nΤη Βόρεια Στρατιά, υπό την ηγεσία του Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ (Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας).\r\nΤη Στρατιά της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ.\r\nΤη Στρατιά της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Καρόλου Φιλίππου του Σβάρτσενμπεργκ.\r\nΟι Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονταν και στις 3 στρατιές, αλλά για πολιτικούς λόγους, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας δεν ζήτησε διοίκηση για τους Ρώσους στρατηγούς.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Οι νίκες των συμμάχων κατά των Γάλλων στραταρχών</strong></span>\r\n\r\nΟ Ναπολέων, στην Μάχη της Δρέσδης, που διεξήχθη στις 27 Αυγούστου, ανάγκασε την Στρατιά της Βοημίας να υποχωρήσει στην Αυστρία.\r\n\r\nΑκολουθώντας την τακτική του Σχεδίου του Τρέχενμπουργκ, οι Συμμαχοι απέφυγαν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τον Ναπολέοντα, αλλά μάχονταν επιτυχημένα εναντίον των Γάλλων στρατηγών, νικώντας τον στρατάρχη Νικολά Ουντινό στη Μάχη του Γκρόσμπερεν, τον στρατάρχη Ετιέν Μακντόναλτ στη Μάχη του Κάτσμπαχ, τον στρατηγό Ζοζέφ Βαντάμ στη Μάχη του Κούλμ και τον στρατάρχη Μισέλ Νεΰ στη Μάχη του Ντέννεβιτς.\r\n\r\nΜετά από αυτές τις μάχες, ακολούθησε παύση τριών εβδομάδων, δίνοντας την ευκαιρία στις δύο πλευρές να ανανεώσουν τους στρατούς τους.\r\nΟι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν με νεοφερμένους στρατιώτες και προχώρησαν σε επίθεση κατά του Ναπολέοντα, ο οποίος κρατούσε αμυντική τακτική γύρω από τη Δρέσδη, στα ανατολικά της Σαξωνίας. Η Στρατιά της Σιλεσίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα βόρεια, και διάβηκε τον Έλβα, ανατολικά της Λειψίας. Μαζί της ενώθηκε και η Βόρεια Στρατιά. Η Στρατιά της Βοημίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα νότια.\r\nΟ Ναπολέων άφησε μεγάλες δυνάμεις στη Δρέσδη για να υπερασπίζονται την πόλη από τη Στρατιά της Βοημίας, και κινήθηκε προς τη Λειψία, για να σταματήσει, όπως υπολόγιζε αρχικά, τον Μπλύχερ και τον Μπερναντότ.\r\n\r\nΟι Πρώσοι άρχισαν την επίθεση από τα βόρεια, από το Βάρτενμπεργκ, οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί από τα νότια και τα δυτικά, οι Σουηδοί από τα βόρεια, μετά τους Πρώσους.\r\nΟ Ναπολέων αναζητούσε μια αποφασιστική μάχη, μιας και η τακτική των συμμάχων τους έδινε τη δυνατότητα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, της ανανέωσης των δυνάμεων τους.\r\n\r\nΌπως θεωρούν οι ιστορικοί, μοιραίο για τον Ναπολέοντα ήταν η τακτική υπερεκτίμηση των στρατιωτών του, οι οποίοι ήταν κουρασμένοι από τις περασμένες μάχες και τις μεγάλες πορείες, και η στρατηγική υποτίμηση των δυνάμεων των συμμάχων.\r\n\r\nΛόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, ο Ναπολέων ήταν αβέβαιος για τη συμμετοχή της αυστριακής Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων είχε επίσης υποθέσει λάθος, ότι οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας βρίσκονταν πιο βόρεια από ότι ήταν στην πραγματικότητα.\r\n<h3><span id=\".CE.93.CE.B1.CE.BB.CE.BB.CE.AF.CE.B1.2C_.CE.A0.CE.BF.CE.BB.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.A3.CE.B1.CE.BE.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1\" class=\"mw-headline\">Γαλλία, Πολωνία και Σαξωνία</span></h3>\r\nΟ κύριος διοικητής του γαλλικού στρατού ήταν ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας.\r\n\r\nΠαρά την ήττα στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 (Γαλλική εισβολή στην Ρωσία), ο Ναπολέων, ακόμα, κυβερνούσε τη μισή Ευρώπη.\r\n\r\nΜέσα σε λίγο χρόνο, ο Ναπολέων κατάφερε να μεγαλώσει τον αριθμό των στρατιωτών του στα ανατολικά, από 30.0000 σε 130.000.\r\n\r\nΣτην Λειψία, ο Ναπολέων είχε στην διάθεση του 9 σώματα πεζικού (περίπου 120.000 στρατιώτες), την Αυτοκρατορική Φρουρά (3 σώματα πεζικού, 1 σώμα ιππικού, με περίπου 42.000 στρατιώτες), 5 σώματα ιππικού (περίπου 24.000 στρατιώτες) και τη Φρουρά της Λειψίας (περίπου 4.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΕκτός από Γάλλους, ο Ναπολέων είχε στον στρατό στρατιώτες από τη Γερμανία, Πολωνία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία\r\n\r\nΤο κύριο Πολωνικό σώμα (8ο σώμα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες), το οποίο έμεινε πιστό στον Ναπολέοντα, διοικούσε ο Ζοζέφ-Αντουάν Πονιατόφσκι, ανιψιός του βασιλιά της Πολωνίας, Στανισλάβ Β\' Αύγουστος Πονιατόφσκι.\r\n\r\nΌπως και η πλειοψηφία των Πολωνών, ο Πονιατόφσκι ήταν υπέρ της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, αφού θεωρούσε ότι θα έδινε στην Πολωνία την ανεξαρτησία της και την προστασία της Γαλλίας.\r\n\r\nΑφού διακρίθηκε στην Πολιορκία του Γκντανσκ και στη Μάχη της Φρίντλαντ (1807), ο Ζοζέφ Πονιατόφσκι διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην προσωρινή κυβέρνηση της Πολωνίας, και το 1808, έγινε ο κύριος διοικητής του πολωνικού στρατού.\r\n\r\nΟ Ζοζέφ Πονιατόφσκι συμμετείχε στη Γαλλική εισβολή στην Ρωσία, στη Μάχη του Μποροντινό.\r\n\r\nΜετά την υποχώρηση από τη Ρωσία, ο Πονιατόφσκι παρέμεινε πιστός στον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτην πρώτη μέρα της μάχης, ο Πονιατόφσκι ήταν ο μόνος ξένος στρατάρχης του στρατού του Ναπολέοντα. Την ίδια ώρα, η Πολωνία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας.\r\nΟ βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, ήταν υποχρεωμένος να στηρίξει τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλσιτ, η Σαξωνία έπαιρνε από την Πρωσία το Κότμπους, καθώς και το Δουκάτο της Βαρσοβίας (τότε ανήκε στους Πρώσους). Όταν, το 1813, άρχισε η ρωσο-πρωσική επίθεση στην Σαξωνία, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος εγκατέλειψε τη Δρέσδη, φοβούμενος μην χάσει τον θρόνο σε περίπτωση νίκης των Πρώσων.\r\n\r\nΟι σύμβουλοι του Φρειδερίκου-Αυγούστου, οι Λανγκενάου και Ζενφτ, ζητούσαν ένωση με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, αλλά ο Φρίντριχ αρνήθηκε, αφού ήξερε ότι η Αυτοκρατορία θα ζητούσε να ελευθερώσει το Δουκάτο της Βαρσοβίας. Αλλά, στις 20 Απριλίου 1813, ο Φρειδερίκος υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την οποία αυτός έπρεπε να αρνηθεί να στηρίξει τον Ναπολέοντα με ιππικό και να απαγορεύσει να ανοίγουν τις πύλες του οχυρού του Τόργκαου στους Γάλλους, κάτι που σταμάτησε με την επίθεση του στρατάρχη Νεΐ στο Βερολίνο.\r\n\r\nΜετά τη νίκη του Ναπολέοντα στη Μάχη του Λούτζεν, ο Φρίντριχ απέλυσε τον σύμβουλο του, Ζενφτ, και με επιστολή ζήτησε συγγνώμη από τον Ναπολέοντα.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Έκτος Συνασπισμός</strong></span>\r\n\r\nΟι δυνάμεις των συμμάχων στη Λειψία χωρίζονταν στις εξής ομάδες ομάδες.\r\n\r\nΠρώτοι έφθασαν οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Μπλύχερ (54.000-60.000 στρατιώτες, 315 κανόνια), και οι Αυστριακοί, Ρώσοι και Πρώσοι της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Σβάρτσενμπεργκ (133.000 στρατιώτες, 578 κανόνια).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της μάχης, οι δυό αυτές στρατιές ενώθηκαν με τους Σουηδούς, Πρώσους και Ρώσους της Βόρειας Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Μπερναντότ (58.000 στρατιώτες, 256 κανόνια), την Ρωσική στρατιά της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του Λεόντι Μπέννιγκς (46.000 στρατιώτες, 162 κανόνια) και με την πρώτη αυστριακή στρατιά, υπό την ηγεσία του Μάνσφελντ Κολλορέντο (8.000 στρατιώτες, 24 κανόνια).\r\n\r\nΟ στρατός των συμμάχων αποτελούνταν από 127.000 Ρώσους, 89.000 Αυστριακούς, 72.000 Πρώσους και 18.000 Σουηδούς)\r\nΟ κύριος διοικητής του συμμαχικού στρατού θεωρούνταν ο Κάρολος Φίλιπ του Σβάρτσενμπεργκ.\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας και το 1805 ήταν διοικητής στρατιάς που συμμετείχε στην Μάχη του Ουλμ εναντίον των Γάλλων (τότε οι Γάλλοι είχαν νικήσει).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία, ήταν διοικητής της αυστριακής αποστολής βοήθειας (περίπου 30.000 στρατιώτες) στον Μεγάλο Στρατό του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΉταν πάρα πολύ προσεκτικός και κατάφερε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις με τους Ρώσους. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Σβάρτσενμπεργκ σταμάτησε την παροχή βοήθειας προς αυτόν, και μάλιστα σταμάτησε την υποχώρηση των Γάλλων της μονάδας του Ρεν.\r\n\r\nΜετά την ένταξη της Αυστρίας στον Έκτο Συνασπισμό, τον Αύγουστο του 1813, ο Σβάρτσενμπεργκ διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΤον Αύγουστο του 1813, η Στρατιά της Βοημίας ηττήθηκε στη Μάχη της Δρέσδης και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βοημία, όπου έμεινε μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.\r\nΑν και τους Ρώσους στρατιώτες διοικούσαν οι στρατηγοί, από τους οποίους ο πιο σημαντικός ήταν ο Μιχαήλ Μπογκντάνοβιτς Μπάρκλεϊ ντε Τόλλι, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας  συμμετείχε στη γενική διοίκηση.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας ήταν ο κύριος δημιουργός του Έκτου Συνασπισμού, το 1813, κατά του Ναπολέων καθώς εξέλαβε τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία όχι μόνο ως μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και για προσωπική προσβολή, και ο ίδιος ο Ναπολέων έγινε για αυτόν ο κύριος εχθρός.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνιόταν πεισματικά όλες τις προτάσεις για ειρήνη που του έστελνε ο Ναπολέων, γιατί θεωρούσε ότι αυτό θα υποτιμούσε τα θύματα του πολέμου.\r\n\r\nΠολλές φορές, ο διπλωματικός χαρακτήρας του Αλέξανδρου ήταν αυτός που έσωσε τον Έκτο Συνασπισμό.\r\n\r\nΟ ίδιος ο Ναπολέων θεωρούσε τον Αλέξανδρο «εφευρετικό Βυζαντινό» και «Βόρειο Φρανσουά-Ζόζεφ Ταλμά (Γάλλος ηθοποιός)», ηθοποιό, που μπορούσε να υποδυθεί διάφορους ρόλους.\r\nΟ βασιλιάς της Πρωσίας, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ\', δεν συμμετείχε στη διοίκηση των Πρώσων στρατιωτών.\r\n\r\nΑφού, σύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλζιτ, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έχασε τα μισά εδάφη του βασιλείου του, αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία που ανάγκαζε την Πρωσία να στείλει 20.000 στρατιώτες για στήριξη στον Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εισβολής στην Ρωσία. Αλλά, κάποιοι πολιτικοί και στρατηγοί που ήταν εναντίον της πολιτικής της Γαλλίας (όπως ο Αύγουστος Βίλχελμ Αντόν φον Γκνάιζεναου, Γκένριχ Φρίντριχ Κάρλ φον ουντ τσουμ Στάιμ κ.α) δημιούργησαν τη ρωσο-γερμανική λεγεώνα (τον Νοέμβριο του 1812, η λεγεώνα συμπεριλάμβανε 8 χιλιάδες στρατιώτες), η οποία πολεμούσε κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤον Μάρτιο του 1813, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος κάλεσε τον λαό του, να πολεμήσει και αυτός κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ χαρακτήρας του Πρώσου βασιλιά δεν ήταν σκληροτράχηλος - αναγκάστηκε να κάνει το λαό του να πολεμήσει κατά του Ναπολέοντα για να μη χάσει τον θρόνο του.\r\nΤους Σουηδούς, Ρώσους και Πρώσους της Βόρειας Στρατιάς διοικούσε ο πρώην στρατάρχης του Ναπολέοντα, Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ, ο μελλοντικός Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, ο Μπερναντότ διορίστηκε διοικητής του επαγγελματικού (γιατί στον γαλλικό στρατό υπήρχαν και έφεδροι στρατιώτες) γαλλικού στρατού και αναπληρωματικός διοικητής στην Βόρεια Γερμανία και στην Δανία.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ κατάφερε να κερδίσει αμέσως τη συμπάθεια των κατοίκων του τόπου, αλλά δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ, λόγω του συνεδρίου που συγκάλεσε ο βασιλιάς της Σουηδίας, Κάρολος ΚΓ\', διορίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας.\r\n\r\nΟ μοναδικός όρος ήταν να δεχθεί ο Μπερναντότ τον Λουθηρανισμό.\r\n\r\nΣτις 31 Οκτωβρίου 1810, ο Μπερναντότ εμφανίστηκε στο συνέδριο των κυβερνητικών τάξεων στην Στοκχόλμη, και στις 5 Νοεμβρίου διορίστηκε επίσημα βασιλιάς.\r\n\r\nΤο 1812, διέκοψε τις σχέσεις με τη Γαλλία και έγινε σύμμαχος της Ρωσίας.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ εκμεταλλεύτηκε τον σεβασμό των μοναρχών της Ευρώπης προς αυτόν, ως πρώην στρατάρχη του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτον πόλεμο του 1813, προσπάθησε να μη στείλει στη μάχη τους τελευταίους Σουηδούς στρατιώτες (20-24 χιλιάδες), μιας και ήθελε να κρατήσει όσους περισσότερους στρατιώτες μπορούσε, προκειμένου να κατακτήσει τη Νορβηγία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1620\" align=\"aligncenter\" width=\"742\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" rel=\"attachment wp-att-1620\"><img class=\"wp-image-1620 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" alt=\"Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color\" width=\"742\" height=\"813\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων την προηγούμενη της μάχης. Με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με μπλε οι Γάλλοι[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"15_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85_1813.2C_.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.80.CF.81.CE.B9.CE.BD_.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7\" class=\"mw-headline\">15 Οκτωβρίου 1813, η μέρα πριν τη μάχη</span></span></h3>\r\nΣτις 15 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων τοποθέτησε τους στρατιώτες του γύρω από την Λειψία, αλλά τοποθέτησε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού του (110.000 στρατιώτες) στα νότια της πόλης γύρω από τη λίμνη Πλάισε (γερ. Pleiße), από το Κόννεβιτζ (γερ. Konnewitz) μέχρι το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ (γερ. Маркклееберг), καθώς και στα ανατολικά της πόλης, από τα χωριά Βαχάου (γερ. Wachau) και Λίμπερτβολκβιτζ (γερ. Liebertwolkwitz) μέχρι Χόλτσχάουζεν (γερ. Holzhausen).\r\n\r\nΗ μονάδα του στρατηγού Ανρί-Γκρασιέν Μπερτράν (12.000 στρατιώτες), η οποία βρισκόταν στο Λιντενάου (γερ. Lindenau), έκλεινε τον δρόμο, από τα δυτικά, προς την πόλη.\r\n\r\nΣτα βόρεια της πόλης βρισκόταν οι στρατιώτες των στραταρχών Αύγουστου Φρέντ Λουί Βις ντε Μαρμόν και Μισέλ Νεΐ (50.000 στρατιώτες)\r\nΟι Σύμμαχοι, την ίδια ώρα, είχαν στη διάθεσή τους 200.000 στρατιώτες, αφού η 1η Αυστριακή μονάδα του στρατηγού Κολλορέντο, η Ρωσική Στρατιά της Πολωνίας του στρατηγού Λεόντι Μπέννιγκσεν, καθώς και η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ δεν είχαν καταφτάσει στο πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΟι δυνάμεις των Συμμάχων επικεντρώνονταν στην Στρατιά της Βοημίας, η οποία συμπεριλάμβανε τον Αλέξανδρο Α\' της Ρωσίας και τον βασιλιά της Πρωσίας, Φρίντριχ-Βίλγκελμ Γ\'.\r\nΣύμφωνα με το σχέδιο του Σβάρτσενμπεργκ, οι κύριες δυνάμεις του στρατού έπρεπε να διαλύσουν την αντίσταση των Γάλλων στο Κόννεβιτζ, και να περάσουν μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ (γερ. Weiße Elster) και Πλάισε, να αποφύγουν τη δεξιά πλευρά του γαλλικού στρατού και να καταβάλουν τον δρόμο από τα δυτικά της Λειψίας.\r\n\r\nΠερίπου 20.000 στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ίγκνατς Γκιούλαι, έπρεπε να επιτεθούν στο Λιντενάου, δυτικά της Λειψίας, ενώ ο Μπλύχερ έπρεπε να επιτεθεί στο Σκοίντιτς, βόρεια της Λειψίας.\r\nΜετά την επιστροφή του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, ο οποίος με δυσκολία πολεμούσε σε αυτό το έδαφος, για την εκτέλεση του σχεδίου του, ο Σβάρτσενμπεργκ έλαβε μόνο 35.000 Αυστριακούς στρατιώτες από την 2η μονάδα του στρατηγού Μέρφελντ, υπό την γενική ηγεσία του Φρίντριχ Γκέσσεν-Γκόμπουργκς.\r\n\r\nΗ 4η μονάδα του Κλενάου, οι Ρώσοι στρατιώτες του στρατηγού Πιότρ Βίτγκενστειν και η πρωσική μονάδα του Κλέιστ, υπό την γενική ηγεσία του Ρώσου στρατηγού Τόλλι, έπρεπε να επιτεθούν στους Γάλλους από τα νοτιο-δυτικά.\r\n\r\nΜε αυτόν τον τρόπο, η Στρατιά της Βοημίας, που βρισκόταν σε δάση και λίμνες, χωρίστηκε σε 3 μονάδες: στα δυτικά - οι Αυστριακοί στρατιώτες του Γκιούλαι, το άλλο μέρος του αυστριακού στρατού πολεμούσε στα νότια μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ και Πλάισε, ενώ το υπόλοιπο μέρος της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Τόλλι, πολεμούσε στα νοτιο-δυτικά.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>16 Οκτωβρίου, η πρώτη μέρα της μάχης</strong></span>\r\n\r\nΣτις 16 Οκτωβρίου, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος[1][8]. Χωρίς να περιμένει την ανατολή του ήλιου, η ρωσο-πρωσική στρατιά του Τόλλι ξεκίνησε την προώθησή της και, στις 8 το πρωί, άρχισε την επίθεση με βομβαρδισμούς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1626\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1626\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" alt=\"Jacques-Louis_David_017\" width=\"320\" height=\"527\" /></a>Οι εμπροσθοφυλακές των Συμμάχων ξεκίνησαν την επίθεση στις θέσεις των Γάλλων.\r\nΟι Ρώσοι (14η μονάδα του Χέλφραιχ) και οι Πρώσοι (12η μονάδα και η 4η ομάδα της 9ης μονάδας) στρατιώτες υπό την ηγεσία του Κλέιστ, περίπου στις 9.30 κατέβαλαν το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Πιέρ Οζερό και ο Πολωνός πρίγκιπας Πονιατόφσκι - 4 φορές τους βοήθησαν να βγουν από την πολιορκία, και 4 φορές κατέβαλαν το χωριό με επίθεση.\r\nΑφού έφτασαν στα ανατολικά, όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες υπό την ηγεσία του ίδιου του Ναπολέοντα, οι Ρώσοι (2η μονάδα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες, ιππικό του στρατηγού Πιότρ Παλέν, με Ουσάρους, Κοζάκους, περίπου 2.000 στρατιώτες) και οι Πρώσοι (9η μονάδα, 6.000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του γερμανικής καταγωγής Ρώσου στρατηγού Ευγένιου του Βίρτεμπεργκ, κατέβαλαν το χωριό Βαχάου. Αλλά, λόγω μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των Γάλλων, οι Ρώσοι και οι Πρώσοι αναγκάστηκαν να αφήσουν το Βαχάου. Μερικές ομάδες στρατού έμειναν στο δάσος που ήταν κοντά στο χωριό.\r\nΗ 5η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βλαντιμίρ Μεζέντσεφ (5.000 στρατιώτες), η πρωσική 10η (4.000 στρατιώτες) και 11η ομάδα στρατού (5.000 στρατιώτες) υπό την γενική ηγεσία του στρατηγού Αντρέι Γκορτσακόφ και η 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου (25.000 στρατιώτες) επιτέθηκαν στο χωριό Λίμπερτβολκβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν η 5η μονάδα πεζικού του στρατηγού Ζακ Λοριστόν (13.000 στρατιώτες, 50 κανόνια) και η μονάδα του στρατάρχη ΜακΝτόναλντ (18.000 στρατιώτες).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1625\" align=\"aligncenter\" width=\"320\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1625\"><img class=\"wp-image-1625 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" alt=\"Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)\" width=\"320\" height=\"520\" /></a> Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας.[/caption]\r\n\r\nΜετά από σκληρές μάχες, οι Σύμμαχοι κατέβαλαν το χωριό, αλλά και οι δύο πλευρές είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες.\r\n\r\nΜετά την άφιξη βοήθειας στους Γάλλους, με την 36η μονάδα, οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό στις 11.\r\nΌλο το μέτωπο των Συμμάχων ήταν τόσο αποδυναμωμένο από τη μάχη, που με δυσκολία κατάφερε να κρατηθεί τις θέσεις του.\r\n\r\nΗ προσπάθεια των Αυστριακών να καταβάλουν το Κόννεβιτζ επίσης δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και, μετά από μισή μέρα μάχης, ο Σβάρτσενμπεργκ, έστειλε την αυστριακή μονάδα για βοήθεια στο στρατηγό Τόλλι.\r\n\r\nΜετά από αυτά, ο Ναπολέων αποφάσισε να αρχίσει την αντεπίθεση.\r\n\r\nΣτις 15:00, 10.000 Γάλλοι στρατιώτες του ιππικού, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιοακίμ Μυρά, προσπάθησαν να διαλύσουν το κεντρικό μέτωπο των Συμμάχων στο Βαχάου.\r\n\r\nΚατάφεραν να φτάσουν έως τον λόφο, όπου βρίσκονταν οι αρχηγοί των Συμμάχων και ο ίδιος ο Σβάρτσενμπεργκ, αλλά οι Σύμμαχοι κατάφεραν να τους σταματήσουν χάρη σε αντεπίθεση των Κοζάκων, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Ιβάν Εφρέμοφ.\r\nΕπίσης, με αποτυχία τελείωσε η γαλλική αντεπίθεση, με την μονάδα πεζικού του Λοριστόν στο Γκιουλντένγκος.\r\n\r\nΌταν ο Σβάρτσενμπεργκ κατάλαβε τη στρατηγική σημασία αυτής της θέσης, διάταξε τον πρίγκιπα Κονσταντίν Πάβλοβιτς, να σταματήσει την γαλλική αντεπίθεση.\r\nΗ επίθεση των στρατιωτών του στρατάρχη Γκιούλαι στο Λιντενάου, αποκρούστηκε από τον Γάλλο στρατηγό Μπερτράν, αλλά την αποφασιστική νίκη κατάφερε να πάρει η Στρατιά της Σιλεσίας.\r\n\r\nΧωρίς να περιμένει τη Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ, ο Μπλύχερ διέταξε μαζική επίθεση.\r\n\r\nΣτα χωριά Βίντεριτζ (Wideritz) και Μιόκερν (Möckern), οι στρατιώτες των συμμάχων συνάντησαν τη σθεναρή άμυνα των Γάλλων.\r\n\r\nΟ Πολωνός στρατηγός Γιάν Ντομμπρόφσκι, ο οποίος αμυνόταν στο Βίντεριτζ, κατάφερε για μια ολόκληρη μέρα να κρατήσει το χωριό, από τους Ρώσους του στρατηγού Αλεξάντερ Λανζερόν. 17.000 στρατιώτες, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ογκίστ ντε Μαρμόν, ο οποίος αμύνονταν στο Μιόκερν, δέχτηκαν διαταγή να υποχωρήσουν προς τα νότια, στο Βαχάου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τις καλά οχυρωμένες θέσεις στα βόρεια.\r\n\r\nΌταν έμαθε ότι οι Σύμμαχοι είναι κοντά, ο Μαρμόν ζήτησε την βοήθεια του στρατάρχη Νεΰ.\r\nΟ Πρώσος στρατηγός Γιόχαν Ιόρκ, ο οποίος διοικούσε 20.000 χιλιάδες στρατιώτες σε αυτό το μέρος, μετά από πολλές επιθέσεις κατάφερε να καταβάλει το χωριό, χάνοντας 7.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΗ μονάδα του Μαρμόν καταστράφηκε. Με αυτό τον τρόπο, διαλύθηκε το μέτωπο των Γάλλων στα βόρεια της Λειψίας, ενώ οι μονάδες του Ναπολέοντα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, μιας και πολεμούσαν στη Μάχη του Βαχάου.\r\nΤη νύχτα, η μάχη σταμάτησε.\r\n\r\nΗ επίθεση κόστισε στους Συμμάχους 20.000 νεκρούς και τραυματίες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1627\" align=\"aligncenter\" width=\"605\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1627\"><img class=\"wp-image-1627\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" alt=\"800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912\" width=\"605\" height=\"851\" /></a> Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ[/caption]\r\n\r\nΠαρά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις των Συμμάχων στο Γκιουλντένγκος και στο Δάσος του Ινστιτούτου (γύρω από το Βαχάου), μεγάλο μέρος του πεδίου της μάχης έμεινε στην κατοχή των Γάλλων.\r\n\r\nΟι Γάλλοι απομάκρυναν τους Συμμάχους από το Βαχάου μέχρι το Γκιουλντένγκος και από το Λίμπερτβολκβιτζ μέχρι το Δάσος του Ινστιτούτου, αλλά δεν κατάφεραν να διαλύσουν το μέτωπο των Συμμάχων.\r\n\r\nΗ πρώτη μέρα της μάχης δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο νικητή.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"17_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CE.B4.CE.B5.CF.8D.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">17 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\n&nbsp;\r\n\r\nΣτις μάχες της πρώτης μέρας, ο Ναπολέων δεν κατάφερε να διαλύσει το αντίπαλο μέτωπο.\r\n\r\nΣτους Συμμάχους στάλθηκαν για βοήθεια 100.000 στρατιώτες, ενώ την ίδια ώρα ο Ναπολέων μπορούσε να βασιστεί μόνο στην μονάδα του φον Ντιούμπεν.\r\n\r\nΟ Ναπολέων κατάλαβε τον κίνδυνο, αλλά, αφού έλπιζε στις συγγενικές σχέσεις με τον Φραγκίσκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει την Λειψία.\r\n\r\nΜέσω του Αυστριακού στρατηγού Μαξιμιλιάν Μέρφελντ, ο Ναπολέων, αργά την νύχτα της 16ης Οκτωβρίου, μετέδωσε στους Συμμάχους τους δικούς του όρους ειρήνης - τους ίδιους, που του είχαν δώσει ειρήνη τον Αύγουστο. Αλλά, αυτή την φορά, οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν καμία απάντηση.\r\n\r\nΣύμφωνα με κάποιες έρευνες, οι όροι ειρήνης φάνηκαν ως σοβαρό ψυχολογικό λάθος του Ναπολέοντα - οι απογοητευμένοι, με τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μαχών, Σύμμαχοι άρχισαν να πιστεύουν στην αδυναμία των Γάλλων, μιας και ο Ναπολέων ήταν ο πρώτος που ζήτησε ειρήνη.\r\nΗ δεύτερη μέρα της μάχης πέρασε, σε πολλά στάδια, ήσυχα - μόνο στα βόρεια, οι στρατιώτες του Μπλύχερ, αφού κατέβαλαν τα χωριά Όιτριτς (γερ. Eutritzsch) και Γκόλις (γερ. Golis), έφθσαν πιο κοντά στη Λειψία.\r\nΣτις 14:00, στο χωριό Ζέστεβιτ, οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν πολεμικό συνέδριο.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1628\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1628\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" alt=\"800px-Leontiy_korennoj\" width=\"800\" height=\"636\" /></a>\r\n\r\nΤην ίδια ώρα, έφτασε το μύνημα της άφιξης της Πολωνικής Στρατιάς του στρατηγού Μπέννιγκς (54.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήθελε να συνεχιστεί η μάχη, αλλά ο Μπέννιγκς δήλωσε ότι οι στρατιώτες του κουράστηκαν από το πολύ περπάτημα. Αποφασίστηκε να συνεχιστεί η μάχης, στις 7:00, την επόμενη μέρα.\r\nΓια την ενίσχυση της στρατιάς του Μπέννιγκς, οι Σύμμαχοι της έστειλαν την 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου, την 11η ομάδα στρατού του Τσίτεν και τους Κοζάκους του στρατηγού Πλάτοφ.\r\n\r\nΜε αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των στρατιωτών της στρατιάς του Μπέννιγκς, μεγάλωσε κατά 75.000 στρατιώτες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1621\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1621\"><img class=\"wp-image-1621 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" alt=\"450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color\" width=\"450\" height=\"449\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων στις 18 Οκτωβρίου 1813, με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με γαλάζιο οι Σουηδοί. Με μπλε οι Γάλλοι και με πράσινο οι Σάξονες.[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"18_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">18 Οκτωβρίου, η τρίτη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΣτις 02.00, στις 18 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άφησε τις παλιές του θέσεις, αφού, λόγω σοβαρών απωλειών που υπέστη ο γαλλικός στρατός, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί.\r\n\r\nΗ νέα θέση υπερασπιζόταν από 150.000 Γάλλους στρατιώτες, κάτι που δεν θα έφτανε για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συμμάχων, οι οποίοι είχαν στην διάθεση τους 300.000 στρατιώτες και 1400 κανόνια.\r\n\r\nΠαρόλο αυτά, οι μάχες της ημέρας ήταν σκληρές και οι σύμμαχοι δεν είχαν παντού το επιθυμητό αποτέλεσμα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1624\" align=\"aligncenter\" width=\"650\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1624\"><img class=\"wp-image-1624 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" alt=\"Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor\" width=\"650\" height=\"403\" /></a> Η κατάληψη της Λειψίας.[/caption]\r\n\r\nΣτις 7:00, ο Σβάρτσενμπεργκ έδωσε διαταγή για επίθεση.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος διοικούσε το στρατό του από το βουνό, αμύνονταν για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\n\r\nΟι μονάδες των Συμμάχων κινούνταν χωρίς ισορροπία, κάποιες από αυτές ήρθαν πολύ αργά, κάτι που δεν έδωσε την ευκαιρία στους Συμμάχους να επιτεθούν την ίδια ώρα σε όλα τα μέτωπα των Γάλλων. Οι Αυστριακοί υπό την ηγεσία του Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, επιτέθηκαν στις θέσεις των Γάλλων στο Ντέλιτς (γερ. Dölitz), στο Ντιόζεν (γερ. Dösen) και στο Λεσνιχ (γερ. Lößnig), προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να διαλύσουν τους Γάλλους από την πλευρά της λίμνης Πλάισε.\r\n\r\nΑρχικά, οι Αυστριακοί κατέβαλαν το Ντέλιτζ, και στις 10:00 το Ντιόζεν.\r\n\r\nΟ Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, σε αυτές τις μάχες τραυματίστηκε, και την διοίκηση των στρατιωτών ανέλαβε ο στρατηγός Κολλορέντο.\r\n\r\nΟι Γάλλοι στρατιώτες νικήθηκαν στο Κόννεβιτζ, αλλά για βοήθεια στους στρατιώτες που πολεμούσαν εκεί, στάλθηκαν 2 μονάδες του Ναπολέοντα, υπό την ηγεσία του Νικολά Ουντινό.\r\n\r\nΟι Αυστριακοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, και άφησαν το Ντέζεν. Αφού ανανέωσαν τις δυνάμεις τους, οι Αυστριακοί συνέχισαν την επίθεση τους, και μέχρι το μεσημέρι κατάφεραν να καταβάλουν το Λέσνιχ, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Κόννεβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν από τους Πολωνούς και τους νεαρούς στρατιώτες υπό την ηγεσία των στραταρχών Ουντινό και Πιέρ Οζερό.\r\nΣκληρή μάχη διεξάχθηκε στο Προμπστχάιντ (γερ. Probstheida), το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Βίκτορ.\r\n\r\nΟ Ναπολέων έστειλε εκεί την Παλιά Στρατιά και την μονάδα του στρατηγού Αντουάν Ντρούο .\r\n\r\nΗ Παλιά Στρατιά προσπάθησε να κάνει αντεπίθεση στα νότια, αλλά οι σύμμαχοι, με τη βοήθεια των πυροβόλων που διέθεταν, κατάφεραν να σταματήσουν την επίθεση.\r\n\r\nΜέχρι το τέλος της ημέρας, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να καταβάλουν το Προμπστχάιντ, και έτσι η μάχη συνεχίστηκε και τη νύχτα.\r\nΓύρω στις 14:00, στην δεξιά πλευρά, η στρατιά του Μπέννιγκς, η οποία άρχισε την επίθεση με καθυστέρηση, κατέβαλε το Τσουκελχάουζεν (γερ. Zuckelhausen), το Χόλτσχαουζεν και το Πάουνσντορφ (γερ. Paunsdorf). Στην πολιορκία του Πάουνσντορφ, παρά τις αντιρρήσεις του Μπερναντότ, συμμετείχαν κάποιες μονάδες της Βόρειας Στρατιάς, η πρωσική μονάδα του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ και η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βίντσινγκερντ.\r\n\r\nΜονάδες της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία των στρατηγών Αλεξάντερ Λανζερόν και Φαμπιάν Σοκέν, κατέβαλαν το Σιόνεφελντ και το Γκόλις. Στην Μάχη του Πάουνσντορφ, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η αγγλική ρουκέτα του Κόνγκριβ, η οποία ήταν η συνεισφορά της Αγγλίας στην Μάχη της Λειψίας.\r\nΣτο κύριο στάδιο της μάχης, όλη η Σαξωνική μονάδα (3.000 στρατιώτες, 19 πυροβόλα), η οποία πολεμούσε μαζί με τον Ναπολέοντα, πήγε με το μέρος των Συμμάχων. Λίγο αργότερα, το ίδιο πράγμα έκαναν οι μονάδες του Βιούρτενμπεργκ και του Μπάντεν.\r\n\r\nΜετά από αυτό, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤις απώλειες των Γάλλων μετά από αυτό, περιγράφει η παρακάτω φράση:\r\n<blockquote><strong><i>Ένα μεγάλο κενό δημιουργήθηκε στο μέσο του μετώπου του γαλλικού στρατού, είναι σαν να χάθηκε η καρδιά του στρατού.</i></strong></blockquote>\r\nΜέχρι το απόγευμα, από τα βόρεια και από τα ανατολικά, οι Γάλλοι νικήθηκαν σε απόσταση αναπνοής από την Λειψία.\r\n\r\nΜετά τις 18:00, η μάχη σταμάτησε, και οι στρατιώτες των δύο πλευρών άρχισαν να ετοιμάζονται για τη μάχη της επόμενης μέρας.\r\n\r\nΜετά, όταν ο Ναπολέων έδωσε διαταγή για υποχώρηση, καθότι έλαβε μία αναφορά από τον αρχηγό του πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία κατά την διάρκεια 5 ημερών μάχης, οι Γάλλοι δαπάνησαν 220.000 πυρομαχικά κανονιών, έχοντας πλέον στην διάθεσή τους μόνο 16.000, κάτι που δεν θα ήταν αρκετό για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ αμφέβαλε για την ανάγκη να αφήσουν τον ακόμα δυνατό αντίπαλο, σε μια άνιση μάχη.\r\n\r\nΟ στρατάρχης Γκιούλαι έλαβε διαταγή μόνο να παρακολουθεί τους Γάλλους και να μην επιτεθεί στο Λιντενάου.\r\n\r\nΧάρη σε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός Μπέρτραν κατάφερε να χρησιμοποιήσει τον δρόμο στο Βάισενφελς (γερ. Weissenfels), από το Λιντενάου προς την κατεύθυνση στο Ζάλλ, όπου από πίσω του κινήθηκαν οι στρατιώτες και τα κανόνια.\r\n\r\nΤην νύχτα άρχισε η μαζική υποχώρηση των Γάλλων υπό την ηγεσία των στραταρχών Βίκτορ και Οζερό, ενώ οι στρατάρχες Μακντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λόριστον έμειναν στην πόλη σε περίπτωση τυχόν επίθεσης των συμμάχων.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"19_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B1.CE.AF.CE.B1_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">19 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΜιας και ο Ναπολέων ήλπιζε σε νίκη, δεν είχε γίνει επαρκής προετοιμασία για ενδεχόμενη υποχώρηση.\r\n\r\nΓια την υποχώρηση, οι Γάλλοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο τον δρόμο στο Βάισενφελς.\r\nΟι θέσεις των Συμμάχων για τη 19η Οκτωβρίου πάρθηκαν υπολογίζοντας πως την επόμενη μέρα θα συνεχιζόταν η μάχη.\r\n\r\nΟι προτάσεις του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, για πέρασμα από την λίμνη Πλάισε και του Μπλύχερ για αποστολή 20.000 στρατιωτών του ιππικού για την παρακολούθηση των Γάλλων, δεν έγιναν δεκτές. Όταν η πρωινή ομίχλη διαλύθηκε, έγινε αντιληπτό ότι η περαιτέρω άμυνα της Λειψίας δεν είχε νόημα. Ο βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, έστειλε έναν από τους διοικητές του με πρόταση για παράδοση της πόλης χωρίς μάχη, αν οι Σύμμαχοι έδιναν στους Γάλλους 4 ώρες χρόνο για να αποχωρήσουν.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνήθηκε την πρόταση και, στις 10:00, έδωσε διαταγή για επίθεση κατά της Λειψίας.\r\nΣύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό και διπλωμάτη Ουίλιαμ Κάτκαρτ, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ ζήτησε ειρήνη μόνο όταν οι σύμμαχοι άρχισαν τους βομβαρδισμούς κατά της Λειψίας.\r\n\r\nΟ Ρώσος στρατηγός Καρλ Τολ, ο οποίος μετέφερε την απάντηση του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, αναγκάστηκε να οργανώσει φρουρά του βασιλιά της Σαξωνίας, για να τον προστατέψει από τους Ρώσους στρατιώτες, οι οποίοι επιτίθονταν στο παλάτι.\r\nΤην ίδια ώρα που οι Γάλλοι υποχωρούσαν από τη δυτική πύλη του Ράνντσταντσκ, οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία των στρατηγών Λανζερόφ και Σάκεν κατέλαβαν τον ανατολικό Χάλλες (γερ. Halles),οι Πρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ κατέλαβαν το Γκρίμμας (Grimmas) και τη νότια πύλη της Λειψίας, ενώ οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βέννιγκς κατέλαβαν το Πέτερστορ.\r\n\r\nΜετά, στο στρατόπεδο των Γάλλων που έμειναν στην πόλη, ξέσπασε πανικός, όταν είδαν ότι από λάθος καταστράφηκε η γέφυρα του Έλστερμπριουκ, η οποία βρισκόταν μπροστά από τις πύλες του Ράνντσταντσκ.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1622\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1622\"><img class=\"wp-image-1622 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" alt=\"450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat\" width=\"450\" height=\"201\" /></a> Οι Γάλλοι, από λάθος, καταστρέφουν την γέφυρα του Έλστερμπριουκ.[/caption]\r\n\r\nΌταν οι Γάλλοι άκουσαν τις ζητοκραυγές των Συμμάχων, κατέστρεψαν την γέφυρα, χωρίς να σκεφτούν, ότι στην πόλη βρίσκονταν 20.000 στρατιώτες, οι στρατάρχες Μαντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λοριστόν.\r\n\r\nΠολλοί, όπως ο στρατάρχης Πονιατόφσκι, τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους συμμάχους και φυλακίστηκαν.\r\nΜέχρι τις 13:00, η Λειψία είχε απελευθερωθεί από τους Γάλλους.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας βρήκε νικητές τους Συμμάχους.\r\n\r\nΗ μάχη τελείωσε με την υποχώρηση του Ναπολέοντα στη Γαλλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1631\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1631\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" alt=\"leipzig\" width=\"980\" height=\"620\" /></a>Μετά την ήττα των Γάλλων στη Λειψία, οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τη Βαυαρία.\r\n\r\nΤο τμήμα των Αυστριακών και Βαυαρών, υπό την ηγεσία του Βαυαρού στρατηγού Κάρλ Μπρέντε, προσπάθησε να σταματήσει την υποχώρηση των Γάλλων κοντά στη Φρανκφούρτη αλλά, στις 31 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων νίκησε τους Βαυαρούς στην μάχη της Χάναου και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1632\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1632\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" alt=\"1338474610_40\" width=\"400\" height=\"300\" /></a>Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ναπολέων κατευθύνθηκε από τον ποταμό Ρήνο στην Γαλλία ενώ, 2 μέρες αργότερα, κατέφθασε ο συμμαχικός στρατός και σταμάτησε εκεί.\r\nΛίγο αργότερα, μετά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Λειψία, ο στρατάρχης Σαιν-Σιρ παρέδωσε τη Δρέσδη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1630\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1630\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" alt=\"1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21\" width=\"736\" height=\"390\" /></a>Όλα τα γαλλικά οχυρά στη Γερμανία, εκτός από αυτό στο Αμβούργο, όπου αμύνονταν ο στρατάρχης Λουί-Νικολά Νταβού, παραδόθηκαν μέχρι τις αρχές του 1814.\r\n\r\nΗ Συνομοσπονδία του Ρήνου, η οποία δημιουργήθηκε στο Παρίσι υπό την πίεση του Ναπολέοντα, και στην οποία συμμετείχαν 16 γερμανικά κρατίδια, διαλύθηκε.\r\n\r\nΈπειτα οι Σύμμαχοι κατέλαβαν την Ολλανδία.\r\nΣτις αρχές Ιανουαρίου του 1814, άρχισε η επίθεση των Συμμάχων κατά της Γαλλίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων, που είχε πια στην κατοχή του μόνο τη Γαλλία, αναγκάστηκε να πολεμήσει εναντίον των συνασπισμένων δυνάμεων της υπόλοιπης Ευρώπης και, εξαιτίας αυτής της επίθεσης, τελικά έχασε το θρόνο του.\r\n\r\nΤο 1898-1913, σε ανάμνηση της αιματηρής μάχης, ανεγέρθηκε το Μνημείο της Μάχης των Εθνών.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1623\" align=\"aligncenter\" width=\"521\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1623\"><img class=\"wp-image-1623\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" alt=\"800px-Battle_Of_The_Nations-Monument\" width=\"521\" height=\"489\" /></a> Μνημείο της Μάχη των Εθνών[/caption]\r\n\r\nΗ χρηματοδότηση αυτού του έργου έγινε κυρίως από ιδιώτες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1629\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1629\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" alt=\"leipzigmonument\" width=\"216\" height=\"292\" /></a>Κοντά στο μνημείο, υπάρχει ο βράχος του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣε αυτό το μέρος, στις 18 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων υπέγραψε τη διαταγή υποχώρησης.\r\n\r\nΚατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η κυβέρνηση της χώρας για πολύ καιρό σκεφτόταν αν έπρεπε να διαλύσουν το μνημείο, το οποίο είχε γίνει σύμβολο του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού. Αλλά, λόγω του ότι το μνημείο δόξαζε τη \"ρωσο-γερμανική πολεμική συνεργασία\", τελικά δεν κατεδαφίστηκε.\r\nΔείτε το βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/QH_zE7uOezU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Η Μάχη της Λειψίας ...Οι Σύμμαχοι τσακίζουν τον Μέγα Ναπολέοντα','','inherit','closed','closed','','1619-revision-v1','','','2016-05-09 22:43:40','2016-05-09 19:43:40','',1619,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/09/1619-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1637,1,'2016-05-10 17:19:06','2016-05-10 14:19:06','','Capture','','inherit','open','closed','','capture-5','','','2016-05-10 17:19:06','2016-05-10 14:19:06','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png',0,'attachment','image/png',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1638,1,'2016-05-10 17:19:24','2016-05-10 14:19:24','Η Μάχη της Λειψίας ή αλλιώς Μάχη των Εθνών (ρωσ. Би́тва под Ле́йпцигом[4], γερ. Völkerschlacht bei Leipzig, γαλλ. Bataille de Leipzig (1813)), διεξήχθη στη Λειψία, στο Βασίλειο της Σαξωνίας, από τις 16-19 Οκτωβρίου 1813.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" rel=\"attachment wp-att-1637\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1637\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" alt=\"Capture\" width=\"422\" height=\"670\" /></a>Η Μάχη της Λειψίας ήταν η πιο σημαντική μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στην οποία ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας ηττήθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1635\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1635\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" alt=\"Battle_of_Leipzig_11\" width=\"620\" height=\"405\" /></a>Η μάχη διεξάχθηκε στη Λειψία, και από τις δύο πλευρές συμμετείχαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην πρώτη μέρα της μάχης, 16 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων αμύνονταν με επιτυχία, αλλά λόγω της πίεσης από τα άκρα, των συμμάχων, αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Λειψία στις 18 Οκτωβρίου. Στις 19 Οκτωβρίου, έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες, υποχώρησε στη Γαλλία.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας υπήρξε πολύ σημαντική, μιας και μετά από αυτήν την ήττα, στον Ναπολέοντα έμεινε μόνο η Γαλλία. Το 1814 άρχισε η επίθεση κατά της Γαλλίας, λόγω της οποίας ο Ναπολέων έχασε τον θρόνο του.\r\nΜετά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, η οποία τέλειωσε με τη διάλυση του γαλλικού στρατού, την άνοιξη του 1813, η Πρωσία ξεσηκώθηκε εναντίον του Ναπολέοντα. Οι Ρώσοι και οι Πρώσοι απελευθέρωσαν την Γερμανία, μέχρι τον Έλβα.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος είχε στην διάθεση του πολλούς νεοφερμένους, λόγω του ότι έχασε πολλούς βετεράνους στην Ρωσία, κατάφερε να νικήσει δύο φορές τους Ρώσους και τους Πρώσους, στην μάχη του Λούτζεν (2 Μαΐου) και στην μάχη του Μπάουτζεν (21 Μαΐου), κάτι που ανάγκασε τους συμμάχους να σταματήσουν τον πόλεμο στις 4 Ιουνίου.\r\n\r\nΗ ειρήνη τελείωσε στις 11 Αυγούστου, με επίθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Σουηδίας κατά του Ναπολέοντα. Έτσι δημιουργήθηκε ο Έκτος Συνασπισμός, με χώρες-μέλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Πρωσία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη Σουηδία καθώς και μερικά γερμανικά κράτη. Σκοπό είχε να ενώσει τις χώρες-μέλη κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟι στρατιώτες του Συνασπισμού χωρίστηκαν σε 3 στρατιές:\r\nΤη Βόρεια Στρατιά, υπό την ηγεσία του Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ (Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας).\r\nΤη Στρατιά της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ.\r\nΤη Στρατιά της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Καρόλου Φιλίππου του Σβάρτσενμπεργκ.\r\nΟι Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονταν και στις 3 στρατιές, αλλά για πολιτικούς λόγους, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας δεν ζήτησε διοίκηση για τους Ρώσους στρατηγούς.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Οι νίκες των συμμάχων κατά των Γάλλων στραταρχών</strong></span>\r\n\r\nΟ Ναπολέων, στην Μάχη της Δρέσδης, που διεξήχθη στις 27 Αυγούστου, ανάγκασε την Στρατιά της Βοημίας να υποχωρήσει στην Αυστρία.\r\n\r\nΑκολουθώντας την τακτική του Σχεδίου του Τρέχενμπουργκ, οι Συμμαχοι απέφυγαν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τον Ναπολέοντα, αλλά μάχονταν επιτυχημένα εναντίον των Γάλλων στρατηγών, νικώντας τον στρατάρχη Νικολά Ουντινό στη Μάχη του Γκρόσμπερεν, τον στρατάρχη Ετιέν Μακντόναλτ στη Μάχη του Κάτσμπαχ, τον στρατηγό Ζοζέφ Βαντάμ στη Μάχη του Κούλμ και τον στρατάρχη Μισέλ Νεΰ στη Μάχη του Ντέννεβιτς.\r\n\r\nΜετά από αυτές τις μάχες, ακολούθησε παύση τριών εβδομάδων, δίνοντας την ευκαιρία στις δύο πλευρές να ανανεώσουν τους στρατούς τους.\r\nΟι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν με νεοφερμένους στρατιώτες και προχώρησαν σε επίθεση κατά του Ναπολέοντα, ο οποίος κρατούσε αμυντική τακτική γύρω από τη Δρέσδη, στα ανατολικά της Σαξωνίας. Η Στρατιά της Σιλεσίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα βόρεια, και διάβηκε τον Έλβα, ανατολικά της Λειψίας. Μαζί της ενώθηκε και η Βόρεια Στρατιά. Η Στρατιά της Βοημίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα νότια.\r\nΟ Ναπολέων άφησε μεγάλες δυνάμεις στη Δρέσδη για να υπερασπίζονται την πόλη από τη Στρατιά της Βοημίας, και κινήθηκε προς τη Λειψία, για να σταματήσει, όπως υπολόγιζε αρχικά, τον Μπλύχερ και τον Μπερναντότ.\r\n\r\nΟι Πρώσοι άρχισαν την επίθεση από τα βόρεια, από το Βάρτενμπεργκ, οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί από τα νότια και τα δυτικά, οι Σουηδοί από τα βόρεια, μετά τους Πρώσους.\r\nΟ Ναπολέων αναζητούσε μια αποφασιστική μάχη, μιας και η τακτική των συμμάχων τους έδινε τη δυνατότητα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, της ανανέωσης των δυνάμεων τους.\r\n\r\nΌπως θεωρούν οι ιστορικοί, μοιραίο για τον Ναπολέοντα ήταν η τακτική υπερεκτίμηση των στρατιωτών του, οι οποίοι ήταν κουρασμένοι από τις περασμένες μάχες και τις μεγάλες πορείες, και η στρατηγική υποτίμηση των δυνάμεων των συμμάχων.\r\n\r\nΛόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, ο Ναπολέων ήταν αβέβαιος για τη συμμετοχή της αυστριακής Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων είχε επίσης υποθέσει λάθος, ότι οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας βρίσκονταν πιο βόρεια από ότι ήταν στην πραγματικότητα.\r\n<h3><span id=\".CE.93.CE.B1.CE.BB.CE.BB.CE.AF.CE.B1.2C_.CE.A0.CE.BF.CE.BB.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.A3.CE.B1.CE.BE.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1\" class=\"mw-headline\">Γαλλία, Πολωνία και Σαξωνία</span></h3>\r\nΟ κύριος διοικητής του γαλλικού στρατού ήταν ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας.\r\n\r\nΠαρά την ήττα στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 (Γαλλική εισβολή στην Ρωσία), ο Ναπολέων, ακόμα, κυβερνούσε τη μισή Ευρώπη.\r\n\r\nΜέσα σε λίγο χρόνο, ο Ναπολέων κατάφερε να μεγαλώσει τον αριθμό των στρατιωτών του στα ανατολικά, από 30.0000 σε 130.000.\r\n\r\nΣτην Λειψία, ο Ναπολέων είχε στην διάθεση του 9 σώματα πεζικού (περίπου 120.000 στρατιώτες), την Αυτοκρατορική Φρουρά (3 σώματα πεζικού, 1 σώμα ιππικού, με περίπου 42.000 στρατιώτες), 5 σώματα ιππικού (περίπου 24.000 στρατιώτες) και τη Φρουρά της Λειψίας (περίπου 4.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΕκτός από Γάλλους, ο Ναπολέων είχε στον στρατό στρατιώτες από τη Γερμανία, Πολωνία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία\r\n\r\nΤο κύριο Πολωνικό σώμα (8ο σώμα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες), το οποίο έμεινε πιστό στον Ναπολέοντα, διοικούσε ο Ζοζέφ-Αντουάν Πονιατόφσκι, ανιψιός του βασιλιά της Πολωνίας, Στανισλάβ Β\' Αύγουστος Πονιατόφσκι.\r\n\r\nΌπως και η πλειοψηφία των Πολωνών, ο Πονιατόφσκι ήταν υπέρ της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, αφού θεωρούσε ότι θα έδινε στην Πολωνία την ανεξαρτησία της και την προστασία της Γαλλίας.\r\n\r\nΑφού διακρίθηκε στην Πολιορκία του Γκντανσκ και στη Μάχη της Φρίντλαντ (1807), ο Ζοζέφ Πονιατόφσκι διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην προσωρινή κυβέρνηση της Πολωνίας, και το 1808, έγινε ο κύριος διοικητής του πολωνικού στρατού.\r\n\r\nΟ Ζοζέφ Πονιατόφσκι συμμετείχε στη Γαλλική εισβολή στην Ρωσία, στη Μάχη του Μποροντινό.\r\n\r\nΜετά την υποχώρηση από τη Ρωσία, ο Πονιατόφσκι παρέμεινε πιστός στον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτην πρώτη μέρα της μάχης, ο Πονιατόφσκι ήταν ο μόνος ξένος στρατάρχης του στρατού του Ναπολέοντα. Την ίδια ώρα, η Πολωνία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας.\r\nΟ βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, ήταν υποχρεωμένος να στηρίξει τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλσιτ, η Σαξωνία έπαιρνε από την Πρωσία το Κότμπους, καθώς και το Δουκάτο της Βαρσοβίας (τότε ανήκε στους Πρώσους). Όταν, το 1813, άρχισε η ρωσο-πρωσική επίθεση στην Σαξωνία, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος εγκατέλειψε τη Δρέσδη, φοβούμενος μην χάσει τον θρόνο σε περίπτωση νίκης των Πρώσων.\r\n\r\nΟι σύμβουλοι του Φρειδερίκου-Αυγούστου, οι Λανγκενάου και Ζενφτ, ζητούσαν ένωση με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, αλλά ο Φρίντριχ αρνήθηκε, αφού ήξερε ότι η Αυτοκρατορία θα ζητούσε να ελευθερώσει το Δουκάτο της Βαρσοβίας. Αλλά, στις 20 Απριλίου 1813, ο Φρειδερίκος υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την οποία αυτός έπρεπε να αρνηθεί να στηρίξει τον Ναπολέοντα με ιππικό και να απαγορεύσει να ανοίγουν τις πύλες του οχυρού του Τόργκαου στους Γάλλους, κάτι που σταμάτησε με την επίθεση του στρατάρχη Νεΐ στο Βερολίνο.\r\n\r\nΜετά τη νίκη του Ναπολέοντα στη Μάχη του Λούτζεν, ο Φρίντριχ απέλυσε τον σύμβουλο του, Ζενφτ, και με επιστολή ζήτησε συγγνώμη από τον Ναπολέοντα.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Έκτος Συνασπισμός</strong></span>\r\n\r\nΟι δυνάμεις των συμμάχων στη Λειψία χωρίζονταν στις εξής ομάδες ομάδες.\r\n\r\nΠρώτοι έφθασαν οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Μπλύχερ (54.000-60.000 στρατιώτες, 315 κανόνια), και οι Αυστριακοί, Ρώσοι και Πρώσοι της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Σβάρτσενμπεργκ (133.000 στρατιώτες, 578 κανόνια).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της μάχης, οι δυό αυτές στρατιές ενώθηκαν με τους Σουηδούς, Πρώσους και Ρώσους της Βόρειας Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Μπερναντότ (58.000 στρατιώτες, 256 κανόνια), την Ρωσική στρατιά της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του Λεόντι Μπέννιγκς (46.000 στρατιώτες, 162 κανόνια) και με την πρώτη αυστριακή στρατιά, υπό την ηγεσία του Μάνσφελντ Κολλορέντο (8.000 στρατιώτες, 24 κανόνια).\r\n\r\nΟ στρατός των συμμάχων αποτελούνταν από 127.000 Ρώσους, 89.000 Αυστριακούς, 72.000 Πρώσους και 18.000 Σουηδούς)\r\nΟ κύριος διοικητής του συμμαχικού στρατού θεωρούνταν ο Κάρολος Φίλιπ του Σβάρτσενμπεργκ.\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας και το 1805 ήταν διοικητής στρατιάς που συμμετείχε στην Μάχη του Ουλμ εναντίον των Γάλλων (τότε οι Γάλλοι είχαν νικήσει).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία, ήταν διοικητής της αυστριακής αποστολής βοήθειας (περίπου 30.000 στρατιώτες) στον Μεγάλο Στρατό του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΉταν πάρα πολύ προσεκτικός και κατάφερε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις με τους Ρώσους. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Σβάρτσενμπεργκ σταμάτησε την παροχή βοήθειας προς αυτόν, και μάλιστα σταμάτησε την υποχώρηση των Γάλλων της μονάδας του Ρεν.\r\n\r\nΜετά την ένταξη της Αυστρίας στον Έκτο Συνασπισμό, τον Αύγουστο του 1813, ο Σβάρτσενμπεργκ διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΤον Αύγουστο του 1813, η Στρατιά της Βοημίας ηττήθηκε στη Μάχη της Δρέσδης και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βοημία, όπου έμεινε μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.\r\nΑν και τους Ρώσους στρατιώτες διοικούσαν οι στρατηγοί, από τους οποίους ο πιο σημαντικός ήταν ο Μιχαήλ Μπογκντάνοβιτς Μπάρκλεϊ ντε Τόλλι, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας  συμμετείχε στη γενική διοίκηση.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας ήταν ο κύριος δημιουργός του Έκτου Συνασπισμού, το 1813, κατά του Ναπολέων καθώς εξέλαβε τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία όχι μόνο ως μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και για προσωπική προσβολή, και ο ίδιος ο Ναπολέων έγινε για αυτόν ο κύριος εχθρός.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνιόταν πεισματικά όλες τις προτάσεις για ειρήνη που του έστελνε ο Ναπολέων, γιατί θεωρούσε ότι αυτό θα υποτιμούσε τα θύματα του πολέμου.\r\n\r\nΠολλές φορές, ο διπλωματικός χαρακτήρας του Αλέξανδρου ήταν αυτός που έσωσε τον Έκτο Συνασπισμό.\r\n\r\nΟ ίδιος ο Ναπολέων θεωρούσε τον Αλέξανδρο «εφευρετικό Βυζαντινό» και «Βόρειο Φρανσουά-Ζόζεφ Ταλμά (Γάλλος ηθοποιός)», ηθοποιό, που μπορούσε να υποδυθεί διάφορους ρόλους.\r\nΟ βασιλιάς της Πρωσίας, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ\', δεν συμμετείχε στη διοίκηση των Πρώσων στρατιωτών.\r\n\r\nΑφού, σύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλζιτ, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έχασε τα μισά εδάφη του βασιλείου του, αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία που ανάγκαζε την Πρωσία να στείλει 20.000 στρατιώτες για στήριξη στον Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εισβολής στην Ρωσία. Αλλά, κάποιοι πολιτικοί και στρατηγοί που ήταν εναντίον της πολιτικής της Γαλλίας (όπως ο Αύγουστος Βίλχελμ Αντόν φον Γκνάιζεναου, Γκένριχ Φρίντριχ Κάρλ φον ουντ τσουμ Στάιμ κ.α) δημιούργησαν τη ρωσο-γερμανική λεγεώνα (τον Νοέμβριο του 1812, η λεγεώνα συμπεριλάμβανε 8 χιλιάδες στρατιώτες), η οποία πολεμούσε κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤον Μάρτιο του 1813, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος κάλεσε τον λαό του, να πολεμήσει και αυτός κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ χαρακτήρας του Πρώσου βασιλιά δεν ήταν σκληροτράχηλος - αναγκάστηκε να κάνει το λαό του να πολεμήσει κατά του Ναπολέοντα για να μη χάσει τον θρόνο του.\r\nΤους Σουηδούς, Ρώσους και Πρώσους της Βόρειας Στρατιάς διοικούσε ο πρώην στρατάρχης του Ναπολέοντα, Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ, ο μελλοντικός Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, ο Μπερναντότ διορίστηκε διοικητής του επαγγελματικού (γιατί στον γαλλικό στρατό υπήρχαν και έφεδροι στρατιώτες) γαλλικού στρατού και αναπληρωματικός διοικητής στην Βόρεια Γερμανία και στην Δανία.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ κατάφερε να κερδίσει αμέσως τη συμπάθεια των κατοίκων του τόπου, αλλά δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ, λόγω του συνεδρίου που συγκάλεσε ο βασιλιάς της Σουηδίας, Κάρολος ΚΓ\', διορίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας.\r\n\r\nΟ μοναδικός όρος ήταν να δεχθεί ο Μπερναντότ τον Λουθηρανισμό.\r\n\r\nΣτις 31 Οκτωβρίου 1810, ο Μπερναντότ εμφανίστηκε στο συνέδριο των κυβερνητικών τάξεων στην Στοκχόλμη, και στις 5 Νοεμβρίου διορίστηκε επίσημα βασιλιάς.\r\n\r\nΤο 1812, διέκοψε τις σχέσεις με τη Γαλλία και έγινε σύμμαχος της Ρωσίας.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ εκμεταλλεύτηκε τον σεβασμό των μοναρχών της Ευρώπης προς αυτόν, ως πρώην στρατάρχη του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτον πόλεμο του 1813, προσπάθησε να μη στείλει στη μάχη τους τελευταίους Σουηδούς στρατιώτες (20-24 χιλιάδες), μιας και ήθελε να κρατήσει όσους περισσότερους στρατιώτες μπορούσε, προκειμένου να κατακτήσει τη Νορβηγία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1620\" align=\"aligncenter\" width=\"742\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" rel=\"attachment wp-att-1620\"><img class=\"wp-image-1620 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" alt=\"Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color\" width=\"742\" height=\"813\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων την προηγούμενη της μάχης. Με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με μπλε οι Γάλλοι[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"15_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85_1813.2C_.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.80.CF.81.CE.B9.CE.BD_.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7\" class=\"mw-headline\">15 Οκτωβρίου 1813, η μέρα πριν τη μάχη</span></span></h3>\r\nΣτις 15 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων τοποθέτησε τους στρατιώτες του γύρω από την Λειψία, αλλά τοποθέτησε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού του (110.000 στρατιώτες) στα νότια της πόλης γύρω από τη λίμνη Πλάισε (γερ. Pleiße), από το Κόννεβιτζ (γερ. Konnewitz) μέχρι το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ (γερ. Маркклееберг), καθώς και στα ανατολικά της πόλης, από τα χωριά Βαχάου (γερ. Wachau) και Λίμπερτβολκβιτζ (γερ. Liebertwolkwitz) μέχρι Χόλτσχάουζεν (γερ. Holzhausen).\r\n\r\nΗ μονάδα του στρατηγού Ανρί-Γκρασιέν Μπερτράν (12.000 στρατιώτες), η οποία βρισκόταν στο Λιντενάου (γερ. Lindenau), έκλεινε τον δρόμο, από τα δυτικά, προς την πόλη.\r\n\r\nΣτα βόρεια της πόλης βρισκόταν οι στρατιώτες των στραταρχών Αύγουστου Φρέντ Λουί Βις ντε Μαρμόν και Μισέλ Νεΐ (50.000 στρατιώτες)\r\nΟι Σύμμαχοι, την ίδια ώρα, είχαν στη διάθεσή τους 200.000 στρατιώτες, αφού η 1η Αυστριακή μονάδα του στρατηγού Κολλορέντο, η Ρωσική Στρατιά της Πολωνίας του στρατηγού Λεόντι Μπέννιγκσεν, καθώς και η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ δεν είχαν καταφτάσει στο πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΟι δυνάμεις των Συμμάχων επικεντρώνονταν στην Στρατιά της Βοημίας, η οποία συμπεριλάμβανε τον Αλέξανδρο Α\' της Ρωσίας και τον βασιλιά της Πρωσίας, Φρίντριχ-Βίλγκελμ Γ\'.\r\nΣύμφωνα με το σχέδιο του Σβάρτσενμπεργκ, οι κύριες δυνάμεις του στρατού έπρεπε να διαλύσουν την αντίσταση των Γάλλων στο Κόννεβιτζ, και να περάσουν μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ (γερ. Weiße Elster) και Πλάισε, να αποφύγουν τη δεξιά πλευρά του γαλλικού στρατού και να καταβάλουν τον δρόμο από τα δυτικά της Λειψίας.\r\n\r\nΠερίπου 20.000 στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ίγκνατς Γκιούλαι, έπρεπε να επιτεθούν στο Λιντενάου, δυτικά της Λειψίας, ενώ ο Μπλύχερ έπρεπε να επιτεθεί στο Σκοίντιτς, βόρεια της Λειψίας.\r\nΜετά την επιστροφή του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, ο οποίος με δυσκολία πολεμούσε σε αυτό το έδαφος, για την εκτέλεση του σχεδίου του, ο Σβάρτσενμπεργκ έλαβε μόνο 35.000 Αυστριακούς στρατιώτες από την 2η μονάδα του στρατηγού Μέρφελντ, υπό την γενική ηγεσία του Φρίντριχ Γκέσσεν-Γκόμπουργκς.\r\n\r\nΗ 4η μονάδα του Κλενάου, οι Ρώσοι στρατιώτες του στρατηγού Πιότρ Βίτγκενστειν και η πρωσική μονάδα του Κλέιστ, υπό την γενική ηγεσία του Ρώσου στρατηγού Τόλλι, έπρεπε να επιτεθούν στους Γάλλους από τα νοτιο-δυτικά.\r\n\r\nΜε αυτόν τον τρόπο, η Στρατιά της Βοημίας, που βρισκόταν σε δάση και λίμνες, χωρίστηκε σε 3 μονάδες: στα δυτικά - οι Αυστριακοί στρατιώτες του Γκιούλαι, το άλλο μέρος του αυστριακού στρατού πολεμούσε στα νότια μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ και Πλάισε, ενώ το υπόλοιπο μέρος της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Τόλλι, πολεμούσε στα νοτιο-δυτικά.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>16 Οκτωβρίου, η πρώτη μέρα της μάχης</strong></span>\r\n\r\nΣτις 16 Οκτωβρίου, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος[1][8]. Χωρίς να περιμένει την ανατολή του ήλιου, η ρωσο-πρωσική στρατιά του Τόλλι ξεκίνησε την προώθησή της και, στις 8 το πρωί, άρχισε την επίθεση με βομβαρδισμούς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1626\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1626\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" alt=\"Jacques-Louis_David_017\" width=\"320\" height=\"527\" /></a>Οι εμπροσθοφυλακές των Συμμάχων ξεκίνησαν την επίθεση στις θέσεις των Γάλλων.\r\nΟι Ρώσοι (14η μονάδα του Χέλφραιχ) και οι Πρώσοι (12η μονάδα και η 4η ομάδα της 9ης μονάδας) στρατιώτες υπό την ηγεσία του Κλέιστ, περίπου στις 9.30 κατέβαλαν το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Πιέρ Οζερό και ο Πολωνός πρίγκιπας Πονιατόφσκι - 4 φορές τους βοήθησαν να βγουν από την πολιορκία, και 4 φορές κατέβαλαν το χωριό με επίθεση.\r\nΑφού έφτασαν στα ανατολικά, όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες υπό την ηγεσία του ίδιου του Ναπολέοντα, οι Ρώσοι (2η μονάδα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες, ιππικό του στρατηγού Πιότρ Παλέν, με Ουσάρους, Κοζάκους, περίπου 2.000 στρατιώτες) και οι Πρώσοι (9η μονάδα, 6.000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του γερμανικής καταγωγής Ρώσου στρατηγού Ευγένιου του Βίρτεμπεργκ, κατέβαλαν το χωριό Βαχάου. Αλλά, λόγω μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των Γάλλων, οι Ρώσοι και οι Πρώσοι αναγκάστηκαν να αφήσουν το Βαχάου. Μερικές ομάδες στρατού έμειναν στο δάσος που ήταν κοντά στο χωριό.\r\nΗ 5η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βλαντιμίρ Μεζέντσεφ (5.000 στρατιώτες), η πρωσική 10η (4.000 στρατιώτες) και 11η ομάδα στρατού (5.000 στρατιώτες) υπό την γενική ηγεσία του στρατηγού Αντρέι Γκορτσακόφ και η 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου (25.000 στρατιώτες) επιτέθηκαν στο χωριό Λίμπερτβολκβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν η 5η μονάδα πεζικού του στρατηγού Ζακ Λοριστόν (13.000 στρατιώτες, 50 κανόνια) και η μονάδα του στρατάρχη ΜακΝτόναλντ (18.000 στρατιώτες).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1625\" align=\"aligncenter\" width=\"320\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1625\"><img class=\"wp-image-1625 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" alt=\"Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)\" width=\"320\" height=\"520\" /></a> Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας.[/caption]\r\n\r\nΜετά από σκληρές μάχες, οι Σύμμαχοι κατέβαλαν το χωριό, αλλά και οι δύο πλευρές είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες.\r\n\r\nΜετά την άφιξη βοήθειας στους Γάλλους, με την 36η μονάδα, οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό στις 11.\r\nΌλο το μέτωπο των Συμμάχων ήταν τόσο αποδυναμωμένο από τη μάχη, που με δυσκολία κατάφερε να κρατηθεί τις θέσεις του.\r\n\r\nΗ προσπάθεια των Αυστριακών να καταβάλουν το Κόννεβιτζ επίσης δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και, μετά από μισή μέρα μάχης, ο Σβάρτσενμπεργκ, έστειλε την αυστριακή μονάδα για βοήθεια στο στρατηγό Τόλλι.\r\n\r\nΜετά από αυτά, ο Ναπολέων αποφάσισε να αρχίσει την αντεπίθεση.\r\n\r\nΣτις 15:00, 10.000 Γάλλοι στρατιώτες του ιππικού, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιοακίμ Μυρά, προσπάθησαν να διαλύσουν το κεντρικό μέτωπο των Συμμάχων στο Βαχάου.\r\n\r\nΚατάφεραν να φτάσουν έως τον λόφο, όπου βρίσκονταν οι αρχηγοί των Συμμάχων και ο ίδιος ο Σβάρτσενμπεργκ, αλλά οι Σύμμαχοι κατάφεραν να τους σταματήσουν χάρη σε αντεπίθεση των Κοζάκων, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Ιβάν Εφρέμοφ.\r\nΕπίσης, με αποτυχία τελείωσε η γαλλική αντεπίθεση, με την μονάδα πεζικού του Λοριστόν στο Γκιουλντένγκος.\r\n\r\nΌταν ο Σβάρτσενμπεργκ κατάλαβε τη στρατηγική σημασία αυτής της θέσης, διάταξε τον πρίγκιπα Κονσταντίν Πάβλοβιτς, να σταματήσει την γαλλική αντεπίθεση.\r\nΗ επίθεση των στρατιωτών του στρατάρχη Γκιούλαι στο Λιντενάου, αποκρούστηκε από τον Γάλλο στρατηγό Μπερτράν, αλλά την αποφασιστική νίκη κατάφερε να πάρει η Στρατιά της Σιλεσίας.\r\n\r\nΧωρίς να περιμένει τη Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ, ο Μπλύχερ διέταξε μαζική επίθεση.\r\n\r\nΣτα χωριά Βίντεριτζ (Wideritz) και Μιόκερν (Möckern), οι στρατιώτες των συμμάχων συνάντησαν τη σθεναρή άμυνα των Γάλλων.\r\n\r\nΟ Πολωνός στρατηγός Γιάν Ντομμπρόφσκι, ο οποίος αμυνόταν στο Βίντεριτζ, κατάφερε για μια ολόκληρη μέρα να κρατήσει το χωριό, από τους Ρώσους του στρατηγού Αλεξάντερ Λανζερόν. 17.000 στρατιώτες, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ογκίστ ντε Μαρμόν, ο οποίος αμύνονταν στο Μιόκερν, δέχτηκαν διαταγή να υποχωρήσουν προς τα νότια, στο Βαχάου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τις καλά οχυρωμένες θέσεις στα βόρεια.\r\n\r\nΌταν έμαθε ότι οι Σύμμαχοι είναι κοντά, ο Μαρμόν ζήτησε την βοήθεια του στρατάρχη Νεΰ.\r\nΟ Πρώσος στρατηγός Γιόχαν Ιόρκ, ο οποίος διοικούσε 20.000 χιλιάδες στρατιώτες σε αυτό το μέρος, μετά από πολλές επιθέσεις κατάφερε να καταβάλει το χωριό, χάνοντας 7.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΗ μονάδα του Μαρμόν καταστράφηκε. Με αυτό τον τρόπο, διαλύθηκε το μέτωπο των Γάλλων στα βόρεια της Λειψίας, ενώ οι μονάδες του Ναπολέοντα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, μιας και πολεμούσαν στη Μάχη του Βαχάου.\r\nΤη νύχτα, η μάχη σταμάτησε.\r\n\r\nΗ επίθεση κόστισε στους Συμμάχους 20.000 νεκρούς και τραυματίες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1627\" align=\"aligncenter\" width=\"605\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1627\"><img class=\"wp-image-1627\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" alt=\"800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912\" width=\"605\" height=\"851\" /></a> Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ[/caption]\r\n\r\nΠαρά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις των Συμμάχων στο Γκιουλντένγκος και στο Δάσος του Ινστιτούτου (γύρω από το Βαχάου), μεγάλο μέρος του πεδίου της μάχης έμεινε στην κατοχή των Γάλλων.\r\n\r\nΟι Γάλλοι απομάκρυναν τους Συμμάχους από το Βαχάου μέχρι το Γκιουλντένγκος και από το Λίμπερτβολκβιτζ μέχρι το Δάσος του Ινστιτούτου, αλλά δεν κατάφεραν να διαλύσουν το μέτωπο των Συμμάχων.\r\n\r\nΗ πρώτη μέρα της μάχης δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο νικητή.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"17_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CE.B4.CE.B5.CF.8D.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">17 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\n&nbsp;\r\n\r\nΣτις μάχες της πρώτης μέρας, ο Ναπολέων δεν κατάφερε να διαλύσει το αντίπαλο μέτωπο.\r\n\r\nΣτους Συμμάχους στάλθηκαν για βοήθεια 100.000 στρατιώτες, ενώ την ίδια ώρα ο Ναπολέων μπορούσε να βασιστεί μόνο στην μονάδα του φον Ντιούμπεν.\r\n\r\nΟ Ναπολέων κατάλαβε τον κίνδυνο, αλλά, αφού έλπιζε στις συγγενικές σχέσεις με τον Φραγκίσκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει την Λειψία.\r\n\r\nΜέσω του Αυστριακού στρατηγού Μαξιμιλιάν Μέρφελντ, ο Ναπολέων, αργά την νύχτα της 16ης Οκτωβρίου, μετέδωσε στους Συμμάχους τους δικούς του όρους ειρήνης - τους ίδιους, που του είχαν δώσει ειρήνη τον Αύγουστο. Αλλά, αυτή την φορά, οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν καμία απάντηση.\r\n\r\nΣύμφωνα με κάποιες έρευνες, οι όροι ειρήνης φάνηκαν ως σοβαρό ψυχολογικό λάθος του Ναπολέοντα - οι απογοητευμένοι, με τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μαχών, Σύμμαχοι άρχισαν να πιστεύουν στην αδυναμία των Γάλλων, μιας και ο Ναπολέων ήταν ο πρώτος που ζήτησε ειρήνη.\r\nΗ δεύτερη μέρα της μάχης πέρασε, σε πολλά στάδια, ήσυχα - μόνο στα βόρεια, οι στρατιώτες του Μπλύχερ, αφού κατέβαλαν τα χωριά Όιτριτς (γερ. Eutritzsch) και Γκόλις (γερ. Golis), έφθσαν πιο κοντά στη Λειψία.\r\nΣτις 14:00, στο χωριό Ζέστεβιτ, οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν πολεμικό συνέδριο.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1628\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1628\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" alt=\"800px-Leontiy_korennoj\" width=\"800\" height=\"636\" /></a>\r\n\r\nΤην ίδια ώρα, έφτασε το μύνημα της άφιξης της Πολωνικής Στρατιάς του στρατηγού Μπέννιγκς (54.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήθελε να συνεχιστεί η μάχη, αλλά ο Μπέννιγκς δήλωσε ότι οι στρατιώτες του κουράστηκαν από το πολύ περπάτημα. Αποφασίστηκε να συνεχιστεί η μάχης, στις 7:00, την επόμενη μέρα.\r\nΓια την ενίσχυση της στρατιάς του Μπέννιγκς, οι Σύμμαχοι της έστειλαν την 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου, την 11η ομάδα στρατού του Τσίτεν και τους Κοζάκους του στρατηγού Πλάτοφ.\r\n\r\nΜε αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των στρατιωτών της στρατιάς του Μπέννιγκς, μεγάλωσε κατά 75.000 στρατιώτες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1621\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1621\"><img class=\"wp-image-1621 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" alt=\"450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color\" width=\"450\" height=\"449\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων στις 18 Οκτωβρίου 1813, με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με γαλάζιο οι Σουηδοί. Με μπλε οι Γάλλοι και με πράσινο οι Σάξονες.[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"18_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">18 Οκτωβρίου, η τρίτη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΣτις 02.00, στις 18 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άφησε τις παλιές του θέσεις, αφού, λόγω σοβαρών απωλειών που υπέστη ο γαλλικός στρατός, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί.\r\n\r\nΗ νέα θέση υπερασπιζόταν από 150.000 Γάλλους στρατιώτες, κάτι που δεν θα έφτανε για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συμμάχων, οι οποίοι είχαν στην διάθεση τους 300.000 στρατιώτες και 1400 κανόνια.\r\n\r\nΠαρόλο αυτά, οι μάχες της ημέρας ήταν σκληρές και οι σύμμαχοι δεν είχαν παντού το επιθυμητό αποτέλεσμα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1624\" align=\"aligncenter\" width=\"650\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1624\"><img class=\"wp-image-1624 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" alt=\"Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor\" width=\"650\" height=\"403\" /></a> Η κατάληψη της Λειψίας.[/caption]\r\n\r\nΣτις 7:00, ο Σβάρτσενμπεργκ έδωσε διαταγή για επίθεση.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος διοικούσε το στρατό του από το βουνό, αμύνονταν για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\n\r\nΟι μονάδες των Συμμάχων κινούνταν χωρίς ισορροπία, κάποιες από αυτές ήρθαν πολύ αργά, κάτι που δεν έδωσε την ευκαιρία στους Συμμάχους να επιτεθούν την ίδια ώρα σε όλα τα μέτωπα των Γάλλων. Οι Αυστριακοί υπό την ηγεσία του Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, επιτέθηκαν στις θέσεις των Γάλλων στο Ντέλιτς (γερ. Dölitz), στο Ντιόζεν (γερ. Dösen) και στο Λεσνιχ (γερ. Lößnig), προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να διαλύσουν τους Γάλλους από την πλευρά της λίμνης Πλάισε.\r\n\r\nΑρχικά, οι Αυστριακοί κατέβαλαν το Ντέλιτζ, και στις 10:00 το Ντιόζεν.\r\n\r\nΟ Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, σε αυτές τις μάχες τραυματίστηκε, και την διοίκηση των στρατιωτών ανέλαβε ο στρατηγός Κολλορέντο.\r\n\r\nΟι Γάλλοι στρατιώτες νικήθηκαν στο Κόννεβιτζ, αλλά για βοήθεια στους στρατιώτες που πολεμούσαν εκεί, στάλθηκαν 2 μονάδες του Ναπολέοντα, υπό την ηγεσία του Νικολά Ουντινό.\r\n\r\nΟι Αυστριακοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, και άφησαν το Ντέζεν. Αφού ανανέωσαν τις δυνάμεις τους, οι Αυστριακοί συνέχισαν την επίθεση τους, και μέχρι το μεσημέρι κατάφεραν να καταβάλουν το Λέσνιχ, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Κόννεβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν από τους Πολωνούς και τους νεαρούς στρατιώτες υπό την ηγεσία των στραταρχών Ουντινό και Πιέρ Οζερό.\r\nΣκληρή μάχη διεξάχθηκε στο Προμπστχάιντ (γερ. Probstheida), το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Βίκτορ.\r\n\r\nΟ Ναπολέων έστειλε εκεί την Παλιά Στρατιά και την μονάδα του στρατηγού Αντουάν Ντρούο .\r\n\r\nΗ Παλιά Στρατιά προσπάθησε να κάνει αντεπίθεση στα νότια, αλλά οι σύμμαχοι, με τη βοήθεια των πυροβόλων που διέθεταν, κατάφεραν να σταματήσουν την επίθεση.\r\n\r\nΜέχρι το τέλος της ημέρας, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να καταβάλουν το Προμπστχάιντ, και έτσι η μάχη συνεχίστηκε και τη νύχτα.\r\nΓύρω στις 14:00, στην δεξιά πλευρά, η στρατιά του Μπέννιγκς, η οποία άρχισε την επίθεση με καθυστέρηση, κατέβαλε το Τσουκελχάουζεν (γερ. Zuckelhausen), το Χόλτσχαουζεν και το Πάουνσντορφ (γερ. Paunsdorf). Στην πολιορκία του Πάουνσντορφ, παρά τις αντιρρήσεις του Μπερναντότ, συμμετείχαν κάποιες μονάδες της Βόρειας Στρατιάς, η πρωσική μονάδα του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ και η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βίντσινγκερντ.\r\n\r\nΜονάδες της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία των στρατηγών Αλεξάντερ Λανζερόν και Φαμπιάν Σοκέν, κατέβαλαν το Σιόνεφελντ και το Γκόλις. Στην Μάχη του Πάουνσντορφ, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η αγγλική ρουκέτα του Κόνγκριβ, η οποία ήταν η συνεισφορά της Αγγλίας στην Μάχη της Λειψίας.\r\nΣτο κύριο στάδιο της μάχης, όλη η Σαξωνική μονάδα (3.000 στρατιώτες, 19 πυροβόλα), η οποία πολεμούσε μαζί με τον Ναπολέοντα, πήγε με το μέρος των Συμμάχων. Λίγο αργότερα, το ίδιο πράγμα έκαναν οι μονάδες του Βιούρτενμπεργκ και του Μπάντεν.\r\n\r\nΜετά από αυτό, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤις απώλειες των Γάλλων μετά από αυτό, περιγράφει η παρακάτω φράση:\r\n<blockquote><strong><i>Ένα μεγάλο κενό δημιουργήθηκε στο μέσο του μετώπου του γαλλικού στρατού, είναι σαν να χάθηκε η καρδιά του στρατού.</i></strong></blockquote>\r\nΜέχρι το απόγευμα, από τα βόρεια και από τα ανατολικά, οι Γάλλοι νικήθηκαν σε απόσταση αναπνοής από την Λειψία.\r\n\r\nΜετά τις 18:00, η μάχη σταμάτησε, και οι στρατιώτες των δύο πλευρών άρχισαν να ετοιμάζονται για τη μάχη της επόμενης μέρας.\r\n\r\nΜετά, όταν ο Ναπολέων έδωσε διαταγή για υποχώρηση, καθότι έλαβε μία αναφορά από τον αρχηγό του πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία κατά την διάρκεια 5 ημερών μάχης, οι Γάλλοι δαπάνησαν 220.000 πυρομαχικά κανονιών, έχοντας πλέον στην διάθεσή τους μόνο 16.000, κάτι που δεν θα ήταν αρκετό για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ αμφέβαλε για την ανάγκη να αφήσουν τον ακόμα δυνατό αντίπαλο, σε μια άνιση μάχη.\r\n\r\nΟ στρατάρχης Γκιούλαι έλαβε διαταγή μόνο να παρακολουθεί τους Γάλλους και να μην επιτεθεί στο Λιντενάου.\r\n\r\nΧάρη σε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός Μπέρτραν κατάφερε να χρησιμοποιήσει τον δρόμο στο Βάισενφελς (γερ. Weissenfels), από το Λιντενάου προς την κατεύθυνση στο Ζάλλ, όπου από πίσω του κινήθηκαν οι στρατιώτες και τα κανόνια.\r\n\r\nΤην νύχτα άρχισε η μαζική υποχώρηση των Γάλλων υπό την ηγεσία των στραταρχών Βίκτορ και Οζερό, ενώ οι στρατάρχες Μακντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λόριστον έμειναν στην πόλη σε περίπτωση τυχόν επίθεσης των συμμάχων.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"19_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B1.CE.AF.CE.B1_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">19 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΜιας και ο Ναπολέων ήλπιζε σε νίκη, δεν είχε γίνει επαρκής προετοιμασία για ενδεχόμενη υποχώρηση.\r\n\r\nΓια την υποχώρηση, οι Γάλλοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο τον δρόμο στο Βάισενφελς.\r\nΟι θέσεις των Συμμάχων για τη 19η Οκτωβρίου πάρθηκαν υπολογίζοντας πως την επόμενη μέρα θα συνεχιζόταν η μάχη.\r\n\r\nΟι προτάσεις του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, για πέρασμα από την λίμνη Πλάισε και του Μπλύχερ για αποστολή 20.000 στρατιωτών του ιππικού για την παρακολούθηση των Γάλλων, δεν έγιναν δεκτές. Όταν η πρωινή ομίχλη διαλύθηκε, έγινε αντιληπτό ότι η περαιτέρω άμυνα της Λειψίας δεν είχε νόημα. Ο βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, έστειλε έναν από τους διοικητές του με πρόταση για παράδοση της πόλης χωρίς μάχη, αν οι Σύμμαχοι έδιναν στους Γάλλους 4 ώρες χρόνο για να αποχωρήσουν.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνήθηκε την πρόταση και, στις 10:00, έδωσε διαταγή για επίθεση κατά της Λειψίας.\r\nΣύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό και διπλωμάτη Ουίλιαμ Κάτκαρτ, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ ζήτησε ειρήνη μόνο όταν οι σύμμαχοι άρχισαν τους βομβαρδισμούς κατά της Λειψίας.\r\n\r\nΟ Ρώσος στρατηγός Καρλ Τολ, ο οποίος μετέφερε την απάντηση του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, αναγκάστηκε να οργανώσει φρουρά του βασιλιά της Σαξωνίας, για να τον προστατέψει από τους Ρώσους στρατιώτες, οι οποίοι επιτίθονταν στο παλάτι.\r\nΤην ίδια ώρα που οι Γάλλοι υποχωρούσαν από τη δυτική πύλη του Ράνντσταντσκ, οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία των στρατηγών Λανζερόφ και Σάκεν κατέλαβαν τον ανατολικό Χάλλες (γερ. Halles),οι Πρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ κατέλαβαν το Γκρίμμας (Grimmas) και τη νότια πύλη της Λειψίας, ενώ οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βέννιγκς κατέλαβαν το Πέτερστορ.\r\n\r\nΜετά, στο στρατόπεδο των Γάλλων που έμειναν στην πόλη, ξέσπασε πανικός, όταν είδαν ότι από λάθος καταστράφηκε η γέφυρα του Έλστερμπριουκ, η οποία βρισκόταν μπροστά από τις πύλες του Ράνντσταντσκ.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1622\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1622\"><img class=\"wp-image-1622 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" alt=\"450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat\" width=\"450\" height=\"201\" /></a> Οι Γάλλοι, από λάθος, καταστρέφουν την γέφυρα του Έλστερμπριουκ.[/caption]\r\n\r\nΌταν οι Γάλλοι άκουσαν τις ζητοκραυγές των Συμμάχων, κατέστρεψαν την γέφυρα, χωρίς να σκεφτούν, ότι στην πόλη βρίσκονταν 20.000 στρατιώτες, οι στρατάρχες Μαντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λοριστόν.\r\n\r\nΠολλοί, όπως ο στρατάρχης Πονιατόφσκι, τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους συμμάχους και φυλακίστηκαν.\r\nΜέχρι τις 13:00, η Λειψία είχε απελευθερωθεί από τους Γάλλους.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας βρήκε νικητές τους Συμμάχους.\r\n\r\nΗ μάχη τελείωσε με την υποχώρηση του Ναπολέοντα στη Γαλλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1631\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1631\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" alt=\"leipzig\" width=\"980\" height=\"620\" /></a>Μετά την ήττα των Γάλλων στη Λειψία, οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τη Βαυαρία.\r\n\r\nΤο τμήμα των Αυστριακών και Βαυαρών, υπό την ηγεσία του Βαυαρού στρατηγού Κάρλ Μπρέντε, προσπάθησε να σταματήσει την υποχώρηση των Γάλλων κοντά στη Φρανκφούρτη αλλά, στις 31 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων νίκησε τους Βαυαρούς στην μάχη της Χάναου και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1632\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1632\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" alt=\"1338474610_40\" width=\"400\" height=\"300\" /></a>Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ναπολέων κατευθύνθηκε από τον ποταμό Ρήνο στην Γαλλία ενώ, 2 μέρες αργότερα, κατέφθασε ο συμμαχικός στρατός και σταμάτησε εκεί.\r\nΛίγο αργότερα, μετά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Λειψία, ο στρατάρχης Σαιν-Σιρ παρέδωσε τη Δρέσδη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1630\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1630\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" alt=\"1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21\" width=\"736\" height=\"390\" /></a>Όλα τα γαλλικά οχυρά στη Γερμανία, εκτός από αυτό στο Αμβούργο, όπου αμύνονταν ο στρατάρχης Λουί-Νικολά Νταβού, παραδόθηκαν μέχρι τις αρχές του 1814.\r\n\r\nΗ Συνομοσπονδία του Ρήνου, η οποία δημιουργήθηκε στο Παρίσι υπό την πίεση του Ναπολέοντα, και στην οποία συμμετείχαν 16 γερμανικά κρατίδια, διαλύθηκε.\r\n\r\nΈπειτα οι Σύμμαχοι κατέλαβαν την Ολλανδία.\r\nΣτις αρχές Ιανουαρίου του 1814, άρχισε η επίθεση των Συμμάχων κατά της Γαλλίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων, που είχε πια στην κατοχή του μόνο τη Γαλλία, αναγκάστηκε να πολεμήσει εναντίον των συνασπισμένων δυνάμεων της υπόλοιπης Ευρώπης και, εξαιτίας αυτής της επίθεσης, τελικά έχασε το θρόνο του.\r\n\r\nΤο 1898-1913, σε ανάμνηση της αιματηρής μάχης, ανεγέρθηκε το Μνημείο της Μάχης των Εθνών.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1623\" align=\"aligncenter\" width=\"521\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1623\"><img class=\"wp-image-1623\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" alt=\"800px-Battle_Of_The_Nations-Monument\" width=\"521\" height=\"489\" /></a> Μνημείο της Μάχη των Εθνών[/caption]\r\n\r\nΗ χρηματοδότηση αυτού του έργου έγινε κυρίως από ιδιώτες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1629\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1629\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" alt=\"leipzigmonument\" width=\"216\" height=\"292\" /></a>Κοντά στο μνημείο, υπάρχει ο βράχος του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣε αυτό το μέρος, στις 18 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων υπέγραψε τη διαταγή υποχώρησης.\r\n\r\nΚατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η κυβέρνηση της χώρας για πολύ καιρό σκεφτόταν αν έπρεπε να διαλύσουν το μνημείο, το οποίο είχε γίνει σύμβολο του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού. Αλλά, λόγω του ότι το μνημείο δόξαζε τη \"ρωσο-γερμανική πολεμική συνεργασία\", τελικά δεν κατεδαφίστηκε.\r\nΔείτε το βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/QH_zE7uOezU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Η Μάχη της Λειψίας ...Οι Σύμμαχοι τσακίζουν τον Μέγα Ναπολέοντα','','inherit','closed','closed','','1619-revision-v1','','','2016-05-10 17:19:24','2016-05-10 14:19:24','',1619,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/10/1619-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1639,1,'2016-05-10 17:59:09','2016-05-10 14:59:09','','βοναπάρτης','','inherit','open','closed','','vonapartis','','','2016-05-10 17:59:09','2016-05-10 14:59:09','',1619,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vonapartis.gif',0,'attachment','image/gif',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1640,1,'2016-05-10 17:59:27','2016-05-10 14:59:27','Η Μάχη της Λειψίας ή αλλιώς Μάχη των Εθνών (ρωσ. Би́тва под Ле́йпцигом[4], γερ. Völkerschlacht bei Leipzig, γαλλ. Bataille de Leipzig (1813)), διεξήχθη στη Λειψία, στο Βασίλειο της Σαξωνίας, από τις 16-19 Οκτωβρίου 1813.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" rel=\"attachment wp-att-1637\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1637\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/capture.png\" alt=\"Capture\" width=\"422\" height=\"670\" /></a>Η Μάχη της Λειψίας ήταν η πιο σημαντική μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στην οποία ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας ηττήθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1635\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1635\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/battle_of_leipzig_11.jpg\" alt=\"Battle_of_Leipzig_11\" width=\"620\" height=\"405\" /></a>Η μάχη διεξάχθηκε στη Λειψία, και από τις δύο πλευρές συμμετείχαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην πρώτη μέρα της μάχης, 16 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων αμύνονταν με επιτυχία, αλλά λόγω της πίεσης από τα άκρα, των συμμάχων, αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Λειψία στις 18 Οκτωβρίου. Στις 19 Οκτωβρίου, έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες, υποχώρησε στη Γαλλία.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας υπήρξε πολύ σημαντική, μιας και μετά από αυτήν την ήττα, στον Ναπολέοντα έμεινε μόνο η Γαλλία. Το 1814 άρχισε η επίθεση κατά της Γαλλίας, λόγω της οποίας ο Ναπολέων έχασε τον θρόνο του.\r\nΜετά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, η οποία τέλειωσε με τη διάλυση του γαλλικού στρατού, την άνοιξη του 1813, η Πρωσία ξεσηκώθηκε εναντίον του Ναπολέοντα. Οι Ρώσοι και οι Πρώσοι απελευθέρωσαν την Γερμανία, μέχρι τον Έλβα.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος είχε στην διάθεση του πολλούς νεοφερμένους, λόγω του ότι έχασε πολλούς βετεράνους στην Ρωσία, κατάφερε να νικήσει δύο φορές τους Ρώσους και τους Πρώσους, στην μάχη του Λούτζεν (2 Μαΐου) και στην μάχη του Μπάουτζεν (21 Μαΐου), κάτι που ανάγκασε τους συμμάχους να σταματήσουν τον πόλεμο στις 4 Ιουνίου.\r\n\r\nΗ ειρήνη τελείωσε στις 11 Αυγούστου, με επίθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Σουηδίας κατά του Ναπολέοντα. Έτσι δημιουργήθηκε ο Έκτος Συνασπισμός, με χώρες-μέλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Πρωσία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη Σουηδία καθώς και μερικά γερμανικά κράτη. Σκοπό είχε να ενώσει τις χώρες-μέλη κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vonapartis.gif\" rel=\"attachment wp-att-1639\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1639\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/vonapartis.gif\" alt=\"βοναπάρτης\" width=\"650\" height=\"380\" /></a>Οι στρατιώτες του Συνασπισμού χωρίστηκαν σε 3 στρατιές:\r\nΤη Βόρεια Στρατιά, υπό την ηγεσία του Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ (Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας).\r\nΤη Στρατιά της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ.\r\nΤη Στρατιά της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Καρόλου Φιλίππου του Σβάρτσενμπεργκ.\r\nΟι Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονταν και στις 3 στρατιές, αλλά για πολιτικούς λόγους, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας δεν ζήτησε διοίκηση για τους Ρώσους στρατηγούς.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Οι νίκες των συμμάχων κατά των Γάλλων στραταρχών</strong></span>\r\n\r\nΟ Ναπολέων, στην Μάχη της Δρέσδης, που διεξήχθη στις 27 Αυγούστου, ανάγκασε την Στρατιά της Βοημίας να υποχωρήσει στην Αυστρία.\r\n\r\nΑκολουθώντας την τακτική του Σχεδίου του Τρέχενμπουργκ, οι Συμμαχοι απέφυγαν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τον Ναπολέοντα, αλλά μάχονταν επιτυχημένα εναντίον των Γάλλων στρατηγών, νικώντας τον στρατάρχη Νικολά Ουντινό στη Μάχη του Γκρόσμπερεν, τον στρατάρχη Ετιέν Μακντόναλτ στη Μάχη του Κάτσμπαχ, τον στρατηγό Ζοζέφ Βαντάμ στη Μάχη του Κούλμ και τον στρατάρχη Μισέλ Νεΰ στη Μάχη του Ντέννεβιτς.\r\n\r\nΜετά από αυτές τις μάχες, ακολούθησε παύση τριών εβδομάδων, δίνοντας την ευκαιρία στις δύο πλευρές να ανανεώσουν τους στρατούς τους.\r\nΟι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν με νεοφερμένους στρατιώτες και προχώρησαν σε επίθεση κατά του Ναπολέοντα, ο οποίος κρατούσε αμυντική τακτική γύρω από τη Δρέσδη, στα ανατολικά της Σαξωνίας. Η Στρατιά της Σιλεσίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα βόρεια, και διάβηκε τον Έλβα, ανατολικά της Λειψίας. Μαζί της ενώθηκε και η Βόρεια Στρατιά. Η Στρατιά της Βοημίας απέφυγε τη Δρέσδη από τα νότια.\r\nΟ Ναπολέων άφησε μεγάλες δυνάμεις στη Δρέσδη για να υπερασπίζονται την πόλη από τη Στρατιά της Βοημίας, και κινήθηκε προς τη Λειψία, για να σταματήσει, όπως υπολόγιζε αρχικά, τον Μπλύχερ και τον Μπερναντότ.\r\n\r\nΟι Πρώσοι άρχισαν την επίθεση από τα βόρεια, από το Βάρτενμπεργκ, οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί από τα νότια και τα δυτικά, οι Σουηδοί από τα βόρεια, μετά τους Πρώσους.\r\nΟ Ναπολέων αναζητούσε μια αποφασιστική μάχη, μιας και η τακτική των συμμάχων τους έδινε τη δυνατότητα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, της ανανέωσης των δυνάμεων τους.\r\n\r\nΌπως θεωρούν οι ιστορικοί, μοιραίο για τον Ναπολέοντα ήταν η τακτική υπερεκτίμηση των στρατιωτών του, οι οποίοι ήταν κουρασμένοι από τις περασμένες μάχες και τις μεγάλες πορείες, και η στρατηγική υποτίμηση των δυνάμεων των συμμάχων.\r\n\r\nΛόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, ο Ναπολέων ήταν αβέβαιος για τη συμμετοχή της αυστριακής Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων είχε επίσης υποθέσει λάθος, ότι οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας βρίσκονταν πιο βόρεια από ότι ήταν στην πραγματικότητα.\r\n<h3><span id=\".CE.93.CE.B1.CE.BB.CE.BB.CE.AF.CE.B1.2C_.CE.A0.CE.BF.CE.BB.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.A3.CE.B1.CE.BE.CF.89.CE.BD.CE.AF.CE.B1\" class=\"mw-headline\">Γαλλία, Πολωνία και Σαξωνία</span></h3>\r\nΟ κύριος διοικητής του γαλλικού στρατού ήταν ο Ναπολέων Α\' της Γαλλίας.\r\n\r\nΠαρά την ήττα στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 (Γαλλική εισβολή στην Ρωσία), ο Ναπολέων, ακόμα, κυβερνούσε τη μισή Ευρώπη.\r\n\r\nΜέσα σε λίγο χρόνο, ο Ναπολέων κατάφερε να μεγαλώσει τον αριθμό των στρατιωτών του στα ανατολικά, από 30.0000 σε 130.000.\r\n\r\nΣτην Λειψία, ο Ναπολέων είχε στην διάθεση του 9 σώματα πεζικού (περίπου 120.000 στρατιώτες), την Αυτοκρατορική Φρουρά (3 σώματα πεζικού, 1 σώμα ιππικού, με περίπου 42.000 στρατιώτες), 5 σώματα ιππικού (περίπου 24.000 στρατιώτες) και τη Φρουρά της Λειψίας (περίπου 4.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΕκτός από Γάλλους, ο Ναπολέων είχε στον στρατό στρατιώτες από τη Γερμανία, Πολωνία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία\r\n\r\nΤο κύριο Πολωνικό σώμα (8ο σώμα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες), το οποίο έμεινε πιστό στον Ναπολέοντα, διοικούσε ο Ζοζέφ-Αντουάν Πονιατόφσκι, ανιψιός του βασιλιά της Πολωνίας, Στανισλάβ Β\' Αύγουστος Πονιατόφσκι.\r\n\r\nΌπως και η πλειοψηφία των Πολωνών, ο Πονιατόφσκι ήταν υπέρ της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, αφού θεωρούσε ότι θα έδινε στην Πολωνία την ανεξαρτησία της και την προστασία της Γαλλίας.\r\n\r\nΑφού διακρίθηκε στην Πολιορκία του Γκντανσκ και στη Μάχη της Φρίντλαντ (1807), ο Ζοζέφ Πονιατόφσκι διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην προσωρινή κυβέρνηση της Πολωνίας, και το 1808, έγινε ο κύριος διοικητής του πολωνικού στρατού.\r\n\r\nΟ Ζοζέφ Πονιατόφσκι συμμετείχε στη Γαλλική εισβολή στην Ρωσία, στη Μάχη του Μποροντινό.\r\n\r\nΜετά την υποχώρηση από τη Ρωσία, ο Πονιατόφσκι παρέμεινε πιστός στον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτην πρώτη μέρα της μάχης, ο Πονιατόφσκι ήταν ο μόνος ξένος στρατάρχης του στρατού του Ναπολέοντα. Την ίδια ώρα, η Πολωνία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας.\r\nΟ βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, ήταν υποχρεωμένος να στηρίξει τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλσιτ, η Σαξωνία έπαιρνε από την Πρωσία το Κότμπους, καθώς και το Δουκάτο της Βαρσοβίας (τότε ανήκε στους Πρώσους). Όταν, το 1813, άρχισε η ρωσο-πρωσική επίθεση στην Σαξωνία, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος εγκατέλειψε τη Δρέσδη, φοβούμενος μην χάσει τον θρόνο σε περίπτωση νίκης των Πρώσων.\r\n\r\nΟι σύμβουλοι του Φρειδερίκου-Αυγούστου, οι Λανγκενάου και Ζενφτ, ζητούσαν ένωση με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, αλλά ο Φρίντριχ αρνήθηκε, αφού ήξερε ότι η Αυτοκρατορία θα ζητούσε να ελευθερώσει το Δουκάτο της Βαρσοβίας. Αλλά, στις 20 Απριλίου 1813, ο Φρειδερίκος υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την οποία αυτός έπρεπε να αρνηθεί να στηρίξει τον Ναπολέοντα με ιππικό και να απαγορεύσει να ανοίγουν τις πύλες του οχυρού του Τόργκαου στους Γάλλους, κάτι που σταμάτησε με την επίθεση του στρατάρχη Νεΐ στο Βερολίνο.\r\n\r\nΜετά τη νίκη του Ναπολέοντα στη Μάχη του Λούτζεν, ο Φρίντριχ απέλυσε τον σύμβουλο του, Ζενφτ, και με επιστολή ζήτησε συγγνώμη από τον Ναπολέοντα.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>Έκτος Συνασπισμός</strong></span>\r\n\r\nΟι δυνάμεις των συμμάχων στη Λειψία χωρίζονταν στις εξής ομάδες ομάδες.\r\n\r\nΠρώτοι έφθασαν οι Ρώσοι και οι Πρώσοι της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία του Μπλύχερ (54.000-60.000 στρατιώτες, 315 κανόνια), και οι Αυστριακοί, Ρώσοι και Πρώσοι της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Σβάρτσενμπεργκ (133.000 στρατιώτες, 578 κανόνια).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της μάχης, οι δυό αυτές στρατιές ενώθηκαν με τους Σουηδούς, Πρώσους και Ρώσους της Βόρειας Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Μπερναντότ (58.000 στρατιώτες, 256 κανόνια), την Ρωσική στρατιά της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του Λεόντι Μπέννιγκς (46.000 στρατιώτες, 162 κανόνια) και με την πρώτη αυστριακή στρατιά, υπό την ηγεσία του Μάνσφελντ Κολλορέντο (8.000 στρατιώτες, 24 κανόνια).\r\n\r\nΟ στρατός των συμμάχων αποτελούνταν από 127.000 Ρώσους, 89.000 Αυστριακούς, 72.000 Πρώσους και 18.000 Σουηδούς)\r\nΟ κύριος διοικητής του συμμαχικού στρατού θεωρούνταν ο Κάρολος Φίλιπ του Σβάρτσενμπεργκ.\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας και το 1805 ήταν διοικητής στρατιάς που συμμετείχε στην Μάχη του Ουλμ εναντίον των Γάλλων (τότε οι Γάλλοι είχαν νικήσει).\r\n\r\nΚατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία, ήταν διοικητής της αυστριακής αποστολής βοήθειας (περίπου 30.000 στρατιώτες) στον Μεγάλο Στρατό του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΉταν πάρα πολύ προσεκτικός και κατάφερε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις με τους Ρώσους. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Σβάρτσενμπεργκ σταμάτησε την παροχή βοήθειας προς αυτόν, και μάλιστα σταμάτησε την υποχώρηση των Γάλλων της μονάδας του Ρεν.\r\n\r\nΜετά την ένταξη της Αυστρίας στον Έκτο Συνασπισμό, τον Αύγουστο του 1813, ο Σβάρτσενμπεργκ διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς της Βοημίας.\r\n\r\nΤον Αύγουστο του 1813, η Στρατιά της Βοημίας ηττήθηκε στη Μάχη της Δρέσδης και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βοημία, όπου έμεινε μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.\r\nΑν και τους Ρώσους στρατιώτες διοικούσαν οι στρατηγοί, από τους οποίους ο πιο σημαντικός ήταν ο Μιχαήλ Μπογκντάνοβιτς Μπάρκλεϊ ντε Τόλλι, ο Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας  συμμετείχε στη γενική διοίκηση.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας ήταν ο κύριος δημιουργός του Έκτου Συνασπισμού, το 1813, κατά του Ναπολέων καθώς εξέλαβε τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία όχι μόνο ως μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και για προσωπική προσβολή, και ο ίδιος ο Ναπολέων έγινε για αυτόν ο κύριος εχθρός.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνιόταν πεισματικά όλες τις προτάσεις για ειρήνη που του έστελνε ο Ναπολέων, γιατί θεωρούσε ότι αυτό θα υποτιμούσε τα θύματα του πολέμου.\r\n\r\nΠολλές φορές, ο διπλωματικός χαρακτήρας του Αλέξανδρου ήταν αυτός που έσωσε τον Έκτο Συνασπισμό.\r\n\r\nΟ ίδιος ο Ναπολέων θεωρούσε τον Αλέξανδρο «εφευρετικό Βυζαντινό» και «Βόρειο Φρανσουά-Ζόζεφ Ταλμά (Γάλλος ηθοποιός)», ηθοποιό, που μπορούσε να υποδυθεί διάφορους ρόλους.\r\nΟ βασιλιάς της Πρωσίας, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ\', δεν συμμετείχε στη διοίκηση των Πρώσων στρατιωτών.\r\n\r\nΑφού, σύμφωνα με τη συμφωνία ειρήνης του Τίλζιτ, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έχασε τα μισά εδάφη του βασιλείου του, αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία που ανάγκαζε την Πρωσία να στείλει 20.000 στρατιώτες για στήριξη στον Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εισβολής στην Ρωσία. Αλλά, κάποιοι πολιτικοί και στρατηγοί που ήταν εναντίον της πολιτικής της Γαλλίας (όπως ο Αύγουστος Βίλχελμ Αντόν φον Γκνάιζεναου, Γκένριχ Φρίντριχ Κάρλ φον ουντ τσουμ Στάιμ κ.α) δημιούργησαν τη ρωσο-γερμανική λεγεώνα (τον Νοέμβριο του 1812, η λεγεώνα συμπεριλάμβανε 8 χιλιάδες στρατιώτες), η οποία πολεμούσε κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤον Μάρτιο του 1813, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος κάλεσε τον λαό του, να πολεμήσει και αυτός κατά του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ χαρακτήρας του Πρώσου βασιλιά δεν ήταν σκληροτράχηλος - αναγκάστηκε να κάνει το λαό του να πολεμήσει κατά του Ναπολέοντα για να μη χάσει τον θρόνο του.\r\nΤους Σουηδούς, Ρώσους και Πρώσους της Βόρειας Στρατιάς διοικούσε ο πρώην στρατάρχης του Ναπολέοντα, Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ, ο μελλοντικός Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης του Τίλσιτ, ο Μπερναντότ διορίστηκε διοικητής του επαγγελματικού (γιατί στον γαλλικό στρατό υπήρχαν και έφεδροι στρατιώτες) γαλλικού στρατού και αναπληρωματικός διοικητής στην Βόρεια Γερμανία και στην Δανία.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ κατάφερε να κερδίσει αμέσως τη συμπάθεια των κατοίκων του τόπου, αλλά δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ, λόγω του συνεδρίου που συγκάλεσε ο βασιλιάς της Σουηδίας, Κάρολος ΚΓ\', διορίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας.\r\n\r\nΟ μοναδικός όρος ήταν να δεχθεί ο Μπερναντότ τον Λουθηρανισμό.\r\n\r\nΣτις 31 Οκτωβρίου 1810, ο Μπερναντότ εμφανίστηκε στο συνέδριο των κυβερνητικών τάξεων στην Στοκχόλμη, και στις 5 Νοεμβρίου διορίστηκε επίσημα βασιλιάς.\r\n\r\nΤο 1812, διέκοψε τις σχέσεις με τη Γαλλία και έγινε σύμμαχος της Ρωσίας.\r\n\r\nΟ Μπερναντότ εκμεταλλεύτηκε τον σεβασμό των μοναρχών της Ευρώπης προς αυτόν, ως πρώην στρατάρχη του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣτον πόλεμο του 1813, προσπάθησε να μη στείλει στη μάχη τους τελευταίους Σουηδούς στρατιώτες (20-24 χιλιάδες), μιας και ήθελε να κρατήσει όσους περισσότερους στρατιώτες μπορούσε, προκειμένου να κατακτήσει τη Νορβηγία.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1620\" align=\"aligncenter\" width=\"742\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" rel=\"attachment wp-att-1620\"><img class=\"wp-image-1620 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/map_leipzig_16_oktober_1813_rus_color.png\" alt=\"Map_Leipzig_16_Oktober_1813_rus_color\" width=\"742\" height=\"813\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων την προηγούμενη της μάχης. Με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με μπλε οι Γάλλοι[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"15_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85_1813.2C_.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.80.CF.81.CE.B9.CE.BD_.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7\" class=\"mw-headline\">15 Οκτωβρίου 1813, η μέρα πριν τη μάχη</span></span></h3>\r\nΣτις 15 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων τοποθέτησε τους στρατιώτες του γύρω από την Λειψία, αλλά τοποθέτησε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού του (110.000 στρατιώτες) στα νότια της πόλης γύρω από τη λίμνη Πλάισε (γερ. Pleiße), από το Κόννεβιτζ (γερ. Konnewitz) μέχρι το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ (γερ. Маркклееберг), καθώς και στα ανατολικά της πόλης, από τα χωριά Βαχάου (γερ. Wachau) και Λίμπερτβολκβιτζ (γερ. Liebertwolkwitz) μέχρι Χόλτσχάουζεν (γερ. Holzhausen).\r\n\r\nΗ μονάδα του στρατηγού Ανρί-Γκρασιέν Μπερτράν (12.000 στρατιώτες), η οποία βρισκόταν στο Λιντενάου (γερ. Lindenau), έκλεινε τον δρόμο, από τα δυτικά, προς την πόλη.\r\n\r\nΣτα βόρεια της πόλης βρισκόταν οι στρατιώτες των στραταρχών Αύγουστου Φρέντ Λουί Βις ντε Μαρμόν και Μισέλ Νεΐ (50.000 στρατιώτες)\r\nΟι Σύμμαχοι, την ίδια ώρα, είχαν στη διάθεσή τους 200.000 στρατιώτες, αφού η 1η Αυστριακή μονάδα του στρατηγού Κολλορέντο, η Ρωσική Στρατιά της Πολωνίας του στρατηγού Λεόντι Μπέννιγκσεν, καθώς και η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ δεν είχαν καταφτάσει στο πεδίο της μάχης.\r\n\r\nΟι δυνάμεις των Συμμάχων επικεντρώνονταν στην Στρατιά της Βοημίας, η οποία συμπεριλάμβανε τον Αλέξανδρο Α\' της Ρωσίας και τον βασιλιά της Πρωσίας, Φρίντριχ-Βίλγκελμ Γ\'.\r\nΣύμφωνα με το σχέδιο του Σβάρτσενμπεργκ, οι κύριες δυνάμεις του στρατού έπρεπε να διαλύσουν την αντίσταση των Γάλλων στο Κόννεβιτζ, και να περάσουν μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ (γερ. Weiße Elster) και Πλάισε, να αποφύγουν τη δεξιά πλευρά του γαλλικού στρατού και να καταβάλουν τον δρόμο από τα δυτικά της Λειψίας.\r\n\r\nΠερίπου 20.000 στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ίγκνατς Γκιούλαι, έπρεπε να επιτεθούν στο Λιντενάου, δυτικά της Λειψίας, ενώ ο Μπλύχερ έπρεπε να επιτεθεί στο Σκοίντιτς, βόρεια της Λειψίας.\r\nΜετά την επιστροφή του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, ο οποίος με δυσκολία πολεμούσε σε αυτό το έδαφος, για την εκτέλεση του σχεδίου του, ο Σβάρτσενμπεργκ έλαβε μόνο 35.000 Αυστριακούς στρατιώτες από την 2η μονάδα του στρατηγού Μέρφελντ, υπό την γενική ηγεσία του Φρίντριχ Γκέσσεν-Γκόμπουργκς.\r\n\r\nΗ 4η μονάδα του Κλενάου, οι Ρώσοι στρατιώτες του στρατηγού Πιότρ Βίτγκενστειν και η πρωσική μονάδα του Κλέιστ, υπό την γενική ηγεσία του Ρώσου στρατηγού Τόλλι, έπρεπε να επιτεθούν στους Γάλλους από τα νοτιο-δυτικά.\r\n\r\nΜε αυτόν τον τρόπο, η Στρατιά της Βοημίας, που βρισκόταν σε δάση και λίμνες, χωρίστηκε σε 3 μονάδες: στα δυτικά - οι Αυστριακοί στρατιώτες του Γκιούλαι, το άλλο μέρος του αυστριακού στρατού πολεμούσε στα νότια μεταξύ των λιμνών Βάις-Έλστερ και Πλάισε, ενώ το υπόλοιπο μέρος της Στρατιάς της Βοημίας, υπό την ηγεσία του Τόλλι, πολεμούσε στα νοτιο-δυτικά.\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><strong>16 Οκτωβρίου, η πρώτη μέρα της μάχης</strong></span>\r\n\r\nΣτις 16 Οκτωβρίου, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος[1][8]. Χωρίς να περιμένει την ανατολή του ήλιου, η ρωσο-πρωσική στρατιά του Τόλλι ξεκίνησε την προώθησή της και, στις 8 το πρωί, άρχισε την επίθεση με βομβαρδισμούς.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1626\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1626\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/jacques-louis_david_017.jpg\" alt=\"Jacques-Louis_David_017\" width=\"320\" height=\"527\" /></a>Οι εμπροσθοφυλακές των Συμμάχων ξεκίνησαν την επίθεση στις θέσεις των Γάλλων.\r\nΟι Ρώσοι (14η μονάδα του Χέλφραιχ) και οι Πρώσοι (12η μονάδα και η 4η ομάδα της 9ης μονάδας) στρατιώτες υπό την ηγεσία του Κλέιστ, περίπου στις 9.30 κατέβαλαν το χωριό Μάρκκλεεμπεργκ, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Πιέρ Οζερό και ο Πολωνός πρίγκιπας Πονιατόφσκι - 4 φορές τους βοήθησαν να βγουν από την πολιορκία, και 4 φορές κατέβαλαν το χωριό με επίθεση.\r\nΑφού έφτασαν στα ανατολικά, όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες υπό την ηγεσία του ίδιου του Ναπολέοντα, οι Ρώσοι (2η μονάδα πεζικού, περίπου 5.000 στρατιώτες, ιππικό του στρατηγού Πιότρ Παλέν, με Ουσάρους, Κοζάκους, περίπου 2.000 στρατιώτες) και οι Πρώσοι (9η μονάδα, 6.000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του γερμανικής καταγωγής Ρώσου στρατηγού Ευγένιου του Βίρτεμπεργκ, κατέβαλαν το χωριό Βαχάου. Αλλά, λόγω μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των Γάλλων, οι Ρώσοι και οι Πρώσοι αναγκάστηκαν να αφήσουν το Βαχάου. Μερικές ομάδες στρατού έμειναν στο δάσος που ήταν κοντά στο χωριό.\r\nΗ 5η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βλαντιμίρ Μεζέντσεφ (5.000 στρατιώτες), η πρωσική 10η (4.000 στρατιώτες) και 11η ομάδα στρατού (5.000 στρατιώτες) υπό την γενική ηγεσία του στρατηγού Αντρέι Γκορτσακόφ και η 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου (25.000 στρατιώτες) επιτέθηκαν στο χωριό Λίμπερτβολκβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν η 5η μονάδα πεζικού του στρατηγού Ζακ Λοριστόν (13.000 στρατιώτες, 50 κανόνια) και η μονάδα του στρατάρχη ΜακΝτόναλντ (18.000 στρατιώτες).\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1625\" align=\"aligncenter\" width=\"320\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1625\"><img class=\"wp-image-1625 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/alexander_i_of_russia_by_g.dawe_1824_hermitage.jpg\" alt=\"Alexander_I_of_Russia_by_G.Dawe_(1824,_Hermitage)\" width=\"320\" height=\"520\" /></a> Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας.[/caption]\r\n\r\nΜετά από σκληρές μάχες, οι Σύμμαχοι κατέβαλαν το χωριό, αλλά και οι δύο πλευρές είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες.\r\n\r\nΜετά την άφιξη βοήθειας στους Γάλλους, με την 36η μονάδα, οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό στις 11.\r\nΌλο το μέτωπο των Συμμάχων ήταν τόσο αποδυναμωμένο από τη μάχη, που με δυσκολία κατάφερε να κρατηθεί τις θέσεις του.\r\n\r\nΗ προσπάθεια των Αυστριακών να καταβάλουν το Κόννεβιτζ επίσης δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και, μετά από μισή μέρα μάχης, ο Σβάρτσενμπεργκ, έστειλε την αυστριακή μονάδα για βοήθεια στο στρατηγό Τόλλι.\r\n\r\nΜετά από αυτά, ο Ναπολέων αποφάσισε να αρχίσει την αντεπίθεση.\r\n\r\nΣτις 15:00, 10.000 Γάλλοι στρατιώτες του ιππικού, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιοακίμ Μυρά, προσπάθησαν να διαλύσουν το κεντρικό μέτωπο των Συμμάχων στο Βαχάου.\r\n\r\nΚατάφεραν να φτάσουν έως τον λόφο, όπου βρίσκονταν οι αρχηγοί των Συμμάχων και ο ίδιος ο Σβάρτσενμπεργκ, αλλά οι Σύμμαχοι κατάφεραν να τους σταματήσουν χάρη σε αντεπίθεση των Κοζάκων, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Ιβάν Εφρέμοφ.\r\nΕπίσης, με αποτυχία τελείωσε η γαλλική αντεπίθεση, με την μονάδα πεζικού του Λοριστόν στο Γκιουλντένγκος.\r\n\r\nΌταν ο Σβάρτσενμπεργκ κατάλαβε τη στρατηγική σημασία αυτής της θέσης, διάταξε τον πρίγκιπα Κονσταντίν Πάβλοβιτς, να σταματήσει την γαλλική αντεπίθεση.\r\nΗ επίθεση των στρατιωτών του στρατάρχη Γκιούλαι στο Λιντενάου, αποκρούστηκε από τον Γάλλο στρατηγό Μπερτράν, αλλά την αποφασιστική νίκη κατάφερε να πάρει η Στρατιά της Σιλεσίας.\r\n\r\nΧωρίς να περιμένει τη Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ, ο Μπλύχερ διέταξε μαζική επίθεση.\r\n\r\nΣτα χωριά Βίντεριτζ (Wideritz) και Μιόκερν (Möckern), οι στρατιώτες των συμμάχων συνάντησαν τη σθεναρή άμυνα των Γάλλων.\r\n\r\nΟ Πολωνός στρατηγός Γιάν Ντομμπρόφσκι, ο οποίος αμυνόταν στο Βίντεριτζ, κατάφερε για μια ολόκληρη μέρα να κρατήσει το χωριό, από τους Ρώσους του στρατηγού Αλεξάντερ Λανζερόν. 17.000 στρατιώτες, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Ογκίστ ντε Μαρμόν, ο οποίος αμύνονταν στο Μιόκερν, δέχτηκαν διαταγή να υποχωρήσουν προς τα νότια, στο Βαχάου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τις καλά οχυρωμένες θέσεις στα βόρεια.\r\n\r\nΌταν έμαθε ότι οι Σύμμαχοι είναι κοντά, ο Μαρμόν ζήτησε την βοήθεια του στρατάρχη Νεΰ.\r\nΟ Πρώσος στρατηγός Γιόχαν Ιόρκ, ο οποίος διοικούσε 20.000 χιλιάδες στρατιώτες σε αυτό το μέρος, μετά από πολλές επιθέσεις κατάφερε να καταβάλει το χωριό, χάνοντας 7.000 στρατιώτες.\r\n\r\nΗ μονάδα του Μαρμόν καταστράφηκε. Με αυτό τον τρόπο, διαλύθηκε το μέτωπο των Γάλλων στα βόρεια της Λειψίας, ενώ οι μονάδες του Ναπολέοντα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, μιας και πολεμούσαν στη Μάχη του Βαχάου.\r\nΤη νύχτα, η μάχη σταμάτησε.\r\n\r\nΗ επίθεση κόστισε στους Συμμάχους 20.000 νεκρούς και τραυματίες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1627\" align=\"aligncenter\" width=\"605\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1627\"><img class=\"wp-image-1627\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-woodville_richard_caton_-_poniatowskis_last_charge_at_leipzig_1912.jpg\" alt=\"800px-Woodville_Richard_Caton_-_Poniatowski\'s_Last_Charge_at_Leipzig_1912\" width=\"605\" height=\"851\" /></a> Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ[/caption]\r\n\r\nΠαρά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις των Συμμάχων στο Γκιουλντένγκος και στο Δάσος του Ινστιτούτου (γύρω από το Βαχάου), μεγάλο μέρος του πεδίου της μάχης έμεινε στην κατοχή των Γάλλων.\r\n\r\nΟι Γάλλοι απομάκρυναν τους Συμμάχους από το Βαχάου μέχρι το Γκιουλντένγκος και από το Λίμπερτβολκβιτζ μέχρι το Δάσος του Ινστιτούτου, αλλά δεν κατάφεραν να διαλύσουν το μέτωπο των Συμμάχων.\r\n\r\nΗ πρώτη μέρα της μάχης δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο νικητή.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"17_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CE.B4.CE.B5.CF.8D.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">17 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\n&nbsp;\r\n\r\nΣτις μάχες της πρώτης μέρας, ο Ναπολέων δεν κατάφερε να διαλύσει το αντίπαλο μέτωπο.\r\n\r\nΣτους Συμμάχους στάλθηκαν για βοήθεια 100.000 στρατιώτες, ενώ την ίδια ώρα ο Ναπολέων μπορούσε να βασιστεί μόνο στην μονάδα του φον Ντιούμπεν.\r\n\r\nΟ Ναπολέων κατάλαβε τον κίνδυνο, αλλά, αφού έλπιζε στις συγγενικές σχέσεις με τον Φραγκίσκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει την Λειψία.\r\n\r\nΜέσω του Αυστριακού στρατηγού Μαξιμιλιάν Μέρφελντ, ο Ναπολέων, αργά την νύχτα της 16ης Οκτωβρίου, μετέδωσε στους Συμμάχους τους δικούς του όρους ειρήνης - τους ίδιους, που του είχαν δώσει ειρήνη τον Αύγουστο. Αλλά, αυτή την φορά, οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν καμία απάντηση.\r\n\r\nΣύμφωνα με κάποιες έρευνες, οι όροι ειρήνης φάνηκαν ως σοβαρό ψυχολογικό λάθος του Ναπολέοντα - οι απογοητευμένοι, με τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μαχών, Σύμμαχοι άρχισαν να πιστεύουν στην αδυναμία των Γάλλων, μιας και ο Ναπολέων ήταν ο πρώτος που ζήτησε ειρήνη.\r\nΗ δεύτερη μέρα της μάχης πέρασε, σε πολλά στάδια, ήσυχα - μόνο στα βόρεια, οι στρατιώτες του Μπλύχερ, αφού κατέβαλαν τα χωριά Όιτριτς (γερ. Eutritzsch) και Γκόλις (γερ. Golis), έφθσαν πιο κοντά στη Λειψία.\r\nΣτις 14:00, στο χωριό Ζέστεβιτ, οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν πολεμικό συνέδριο.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1628\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1628\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-leontiy_korennoj.jpg\" alt=\"800px-Leontiy_korennoj\" width=\"800\" height=\"636\" /></a>\r\n\r\nΤην ίδια ώρα, έφτασε το μύνημα της άφιξης της Πολωνικής Στρατιάς του στρατηγού Μπέννιγκς (54.000 στρατιώτες).\r\n\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ ήθελε να συνεχιστεί η μάχη, αλλά ο Μπέννιγκς δήλωσε ότι οι στρατιώτες του κουράστηκαν από το πολύ περπάτημα. Αποφασίστηκε να συνεχιστεί η μάχης, στις 7:00, την επόμενη μέρα.\r\nΓια την ενίσχυση της στρατιάς του Μπέννιγκς, οι Σύμμαχοι της έστειλαν την 4η αυστριακή μονάδα του Κλενάου, την 11η ομάδα στρατού του Τσίτεν και τους Κοζάκους του στρατηγού Πλάτοφ.\r\n\r\nΜε αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των στρατιωτών της στρατιάς του Μπέννιγκς, μεγάλωσε κατά 75.000 στρατιώτες.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1621\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1621\"><img class=\"wp-image-1621 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-map_leipzig_18_oktober_1813_rus_color.jpg\" alt=\"450px-Map_Leipzig_18_Oktober_1813_rus_color\" width=\"450\" height=\"449\" /></a> Οι θέσεις των συμμάχων στις 18 Οκτωβρίου 1813, με κόκκινο χρώμα οι Αυστριακοί, με κίτρινο οι Ρώσοι, με μαύρο οι Πρώσοι και με γαλάζιο οι Σουηδοί. Με μπλε οι Γάλλοι και με πράσινο οι Σάξονες.[/caption]\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"18_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.B7_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">18 Οκτωβρίου, η τρίτη μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΣτις 02.00, στις 18 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άφησε τις παλιές του θέσεις, αφού, λόγω σοβαρών απωλειών που υπέστη ο γαλλικός στρατός, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί.\r\n\r\nΗ νέα θέση υπερασπιζόταν από 150.000 Γάλλους στρατιώτες, κάτι που δεν θα έφτανε για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συμμάχων, οι οποίοι είχαν στην διάθεση τους 300.000 στρατιώτες και 1400 κανόνια.\r\n\r\nΠαρόλο αυτά, οι μάχες της ημέρας ήταν σκληρές και οι σύμμαχοι δεν είχαν παντού το επιθυμητό αποτέλεσμα.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1624\" align=\"aligncenter\" width=\"650\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1624\"><img class=\"wp-image-1624 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/strassberg_-_kampf_vor_dem_grimmaischen_tor.jpg\" alt=\"Strassberg_-_Kampf_vor_dem_Grimmaischen_Tor\" width=\"650\" height=\"403\" /></a> Η κατάληψη της Λειψίας.[/caption]\r\n\r\nΣτις 7:00, ο Σβάρτσενμπεργκ έδωσε διαταγή για επίθεση.\r\nΟ Ναπολέων, ο οποίος διοικούσε το στρατό του από το βουνό, αμύνονταν για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\n\r\nΟι μονάδες των Συμμάχων κινούνταν χωρίς ισορροπία, κάποιες από αυτές ήρθαν πολύ αργά, κάτι που δεν έδωσε την ευκαιρία στους Συμμάχους να επιτεθούν την ίδια ώρα σε όλα τα μέτωπα των Γάλλων. Οι Αυστριακοί υπό την ηγεσία του Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, επιτέθηκαν στις θέσεις των Γάλλων στο Ντέλιτς (γερ. Dölitz), στο Ντιόζεν (γερ. Dösen) και στο Λεσνιχ (γερ. Lößnig), προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να διαλύσουν τους Γάλλους από την πλευρά της λίμνης Πλάισε.\r\n\r\nΑρχικά, οι Αυστριακοί κατέβαλαν το Ντέλιτζ, και στις 10:00 το Ντιόζεν.\r\n\r\nΟ Γκέσσεν-Γκόμμπουρσκ, σε αυτές τις μάχες τραυματίστηκε, και την διοίκηση των στρατιωτών ανέλαβε ο στρατηγός Κολλορέντο.\r\n\r\nΟι Γάλλοι στρατιώτες νικήθηκαν στο Κόννεβιτζ, αλλά για βοήθεια στους στρατιώτες που πολεμούσαν εκεί, στάλθηκαν 2 μονάδες του Ναπολέοντα, υπό την ηγεσία του Νικολά Ουντινό.\r\n\r\nΟι Αυστριακοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, και άφησαν το Ντέζεν. Αφού ανανέωσαν τις δυνάμεις τους, οι Αυστριακοί συνέχισαν την επίθεση τους, και μέχρι το μεσημέρι κατάφεραν να καταβάλουν το Λέσνιχ, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Κόννεβιτζ, το οποίο υπερασπιζόταν από τους Πολωνούς και τους νεαρούς στρατιώτες υπό την ηγεσία των στραταρχών Ουντινό και Πιέρ Οζερό.\r\nΣκληρή μάχη διεξάχθηκε στο Προμπστχάιντ (γερ. Probstheida), το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατάρχης Βίκτορ.\r\n\r\nΟ Ναπολέων έστειλε εκεί την Παλιά Στρατιά και την μονάδα του στρατηγού Αντουάν Ντρούο .\r\n\r\nΗ Παλιά Στρατιά προσπάθησε να κάνει αντεπίθεση στα νότια, αλλά οι σύμμαχοι, με τη βοήθεια των πυροβόλων που διέθεταν, κατάφεραν να σταματήσουν την επίθεση.\r\n\r\nΜέχρι το τέλος της ημέρας, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να καταβάλουν το Προμπστχάιντ, και έτσι η μάχη συνεχίστηκε και τη νύχτα.\r\nΓύρω στις 14:00, στην δεξιά πλευρά, η στρατιά του Μπέννιγκς, η οποία άρχισε την επίθεση με καθυστέρηση, κατέβαλε το Τσουκελχάουζεν (γερ. Zuckelhausen), το Χόλτσχαουζεν και το Πάουνσντορφ (γερ. Paunsdorf). Στην πολιορκία του Πάουνσντορφ, παρά τις αντιρρήσεις του Μπερναντότ, συμμετείχαν κάποιες μονάδες της Βόρειας Στρατιάς, η πρωσική μονάδα του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ και η ρωσική μονάδα του στρατηγού Βίντσινγκερντ.\r\n\r\nΜονάδες της Στρατιάς της Σιλεσίας, υπό την ηγεσία των στρατηγών Αλεξάντερ Λανζερόν και Φαμπιάν Σοκέν, κατέβαλαν το Σιόνεφελντ και το Γκόλις. Στην Μάχη του Πάουνσντορφ, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η αγγλική ρουκέτα του Κόνγκριβ, η οποία ήταν η συνεισφορά της Αγγλίας στην Μάχη της Λειψίας.\r\nΣτο κύριο στάδιο της μάχης, όλη η Σαξωνική μονάδα (3.000 στρατιώτες, 19 πυροβόλα), η οποία πολεμούσε μαζί με τον Ναπολέοντα, πήγε με το μέρος των Συμμάχων. Λίγο αργότερα, το ίδιο πράγμα έκαναν οι μονάδες του Βιούρτενμπεργκ και του Μπάντεν.\r\n\r\nΜετά από αυτό, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Ναπολέοντα.\r\n\r\nΤις απώλειες των Γάλλων μετά από αυτό, περιγράφει η παρακάτω φράση:\r\n<blockquote><strong><i>Ένα μεγάλο κενό δημιουργήθηκε στο μέσο του μετώπου του γαλλικού στρατού, είναι σαν να χάθηκε η καρδιά του στρατού.</i></strong></blockquote>\r\nΜέχρι το απόγευμα, από τα βόρεια και από τα ανατολικά, οι Γάλλοι νικήθηκαν σε απόσταση αναπνοής από την Λειψία.\r\n\r\nΜετά τις 18:00, η μάχη σταμάτησε, και οι στρατιώτες των δύο πλευρών άρχισαν να ετοιμάζονται για τη μάχη της επόμενης μέρας.\r\n\r\nΜετά, όταν ο Ναπολέων έδωσε διαταγή για υποχώρηση, καθότι έλαβε μία αναφορά από τον αρχηγό του πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία κατά την διάρκεια 5 ημερών μάχης, οι Γάλλοι δαπάνησαν 220.000 πυρομαχικά κανονιών, έχοντας πλέον στην διάθεσή τους μόνο 16.000, κάτι που δεν θα ήταν αρκετό για την απόκρουση των συμμαχικών επιθέσεων.\r\nΟ Σβάρτσενμπεργκ αμφέβαλε για την ανάγκη να αφήσουν τον ακόμα δυνατό αντίπαλο, σε μια άνιση μάχη.\r\n\r\nΟ στρατάρχης Γκιούλαι έλαβε διαταγή μόνο να παρακολουθεί τους Γάλλους και να μην επιτεθεί στο Λιντενάου.\r\n\r\nΧάρη σε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός Μπέρτραν κατάφερε να χρησιμοποιήσει τον δρόμο στο Βάισενφελς (γερ. Weissenfels), από το Λιντενάου προς την κατεύθυνση στο Ζάλλ, όπου από πίσω του κινήθηκαν οι στρατιώτες και τα κανόνια.\r\n\r\nΤην νύχτα άρχισε η μαζική υποχώρηση των Γάλλων υπό την ηγεσία των στραταρχών Βίκτορ και Οζερό, ενώ οι στρατάρχες Μακντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λόριστον έμειναν στην πόλη σε περίπτωση τυχόν επίθεσης των συμμάχων.\r\n<h3><span style=\"text-decoration: underline;\"><span id=\"19_.CE.9F.CE.BA.CF.84.CF.89.CE.B2.CF.81.CE.AF.CE.BF.CF.85.2C_.CE.B7_.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B1.CE.AF.CE.B1_.CE.BC.CE.AD.CF.81.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.BC.CE.AC.CF.87.CE.B7.CF.82\" class=\"mw-headline\">19 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα της μάχης</span></span></h3>\r\nΜιας και ο Ναπολέων ήλπιζε σε νίκη, δεν είχε γίνει επαρκής προετοιμασία για ενδεχόμενη υποχώρηση.\r\n\r\nΓια την υποχώρηση, οι Γάλλοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο τον δρόμο στο Βάισενφελς.\r\nΟι θέσεις των Συμμάχων για τη 19η Οκτωβρίου πάρθηκαν υπολογίζοντας πως την επόμενη μέρα θα συνεχιζόταν η μάχη.\r\n\r\nΟι προτάσεις του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, για πέρασμα από την λίμνη Πλάισε και του Μπλύχερ για αποστολή 20.000 στρατιωτών του ιππικού για την παρακολούθηση των Γάλλων, δεν έγιναν δεκτές. Όταν η πρωινή ομίχλη διαλύθηκε, έγινε αντιληπτό ότι η περαιτέρω άμυνα της Λειψίας δεν είχε νόημα. Ο βασιλιάς της Σαξωνίας, Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, έστειλε έναν από τους διοικητές του με πρόταση για παράδοση της πόλης χωρίς μάχη, αν οι Σύμμαχοι έδιναν στους Γάλλους 4 ώρες χρόνο για να αποχωρήσουν.\r\n\r\nΟ Αλέξανδρος Α\' της Ρωσίας αρνήθηκε την πρόταση και, στις 10:00, έδωσε διαταγή για επίθεση κατά της Λειψίας.\r\nΣύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό και διπλωμάτη Ουίλιαμ Κάτκαρτ, ο Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ ζήτησε ειρήνη μόνο όταν οι σύμμαχοι άρχισαν τους βομβαρδισμούς κατά της Λειψίας.\r\n\r\nΟ Ρώσος στρατηγός Καρλ Τολ, ο οποίος μετέφερε την απάντηση του Αλέξανδρου Α\' της Ρωσίας, αναγκάστηκε να οργανώσει φρουρά του βασιλιά της Σαξωνίας, για να τον προστατέψει από τους Ρώσους στρατιώτες, οι οποίοι επιτίθονταν στο παλάτι.\r\nΤην ίδια ώρα που οι Γάλλοι υποχωρούσαν από τη δυτική πύλη του Ράνντσταντσκ, οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία των στρατηγών Λανζερόφ και Σάκεν κατέλαβαν τον ανατολικό Χάλλες (γερ. Halles),οι Πρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ Μπιούλοφ κατέλαβαν το Γκρίμμας (Grimmas) και τη νότια πύλη της Λειψίας, ενώ οι Ρώσοι στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βέννιγκς κατέλαβαν το Πέτερστορ.\r\n\r\nΜετά, στο στρατόπεδο των Γάλλων που έμειναν στην πόλη, ξέσπασε πανικός, όταν είδαν ότι από λάθος καταστράφηκε η γέφυρα του Έλστερμπριουκ, η οποία βρισκόταν μπροστά από τις πύλες του Ράνντσταντσκ.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1622\" align=\"aligncenter\" width=\"450\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1622\"><img class=\"wp-image-1622 size-full\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/450px-battle_of_leipzig_french_retreat.jpg\" alt=\"450px-Battle_of_Leipzig_french_retreat\" width=\"450\" height=\"201\" /></a> Οι Γάλλοι, από λάθος, καταστρέφουν την γέφυρα του Έλστερμπριουκ.[/caption]\r\n\r\nΌταν οι Γάλλοι άκουσαν τις ζητοκραυγές των Συμμάχων, κατέστρεψαν την γέφυρα, χωρίς να σκεφτούν, ότι στην πόλη βρίσκονταν 20.000 στρατιώτες, οι στρατάρχες Μαντόναλτ και Νεΰ, μαζί με τον στρατηγό Λοριστόν.\r\n\r\nΠολλοί, όπως ο στρατάρχης Πονιατόφσκι, τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους συμμάχους και φυλακίστηκαν.\r\nΜέχρι τις 13:00, η Λειψία είχε απελευθερωθεί από τους Γάλλους.\r\n\r\nΗ Μάχη της Λειψίας βρήκε νικητές τους Συμμάχους.\r\n\r\nΗ μάχη τελείωσε με την υποχώρηση του Ναπολέοντα στη Γαλλία.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1631\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1631\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzig.jpg\" alt=\"leipzig\" width=\"980\" height=\"620\" /></a>Μετά την ήττα των Γάλλων στη Λειψία, οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τη Βαυαρία.\r\n\r\nΤο τμήμα των Αυστριακών και Βαυαρών, υπό την ηγεσία του Βαυαρού στρατηγού Κάρλ Μπρέντε, προσπάθησε να σταματήσει την υποχώρηση των Γάλλων κοντά στη Φρανκφούρτη αλλά, στις 31 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων νίκησε τους Βαυαρούς στην μάχη της Χάναου και υποχώρησε.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1632\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1632\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1338474610_40.jpg\" alt=\"1338474610_40\" width=\"400\" height=\"300\" /></a>Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ναπολέων κατευθύνθηκε από τον ποταμό Ρήνο στην Γαλλία ενώ, 2 μέρες αργότερα, κατέφθασε ο συμμαχικός στρατός και σταμάτησε εκεί.\r\nΛίγο αργότερα, μετά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Λειψία, ο στρατάρχης Σαιν-Σιρ παρέδωσε τη Δρέσδη.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1630\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1630\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21.jpg\" alt=\"1f7bf757746eb0c89ea6bc7b03d4ae21\" width=\"736\" height=\"390\" /></a>Όλα τα γαλλικά οχυρά στη Γερμανία, εκτός από αυτό στο Αμβούργο, όπου αμύνονταν ο στρατάρχης Λουί-Νικολά Νταβού, παραδόθηκαν μέχρι τις αρχές του 1814.\r\n\r\nΗ Συνομοσπονδία του Ρήνου, η οποία δημιουργήθηκε στο Παρίσι υπό την πίεση του Ναπολέοντα, και στην οποία συμμετείχαν 16 γερμανικά κρατίδια, διαλύθηκε.\r\n\r\nΈπειτα οι Σύμμαχοι κατέλαβαν την Ολλανδία.\r\nΣτις αρχές Ιανουαρίου του 1814, άρχισε η επίθεση των Συμμάχων κατά της Γαλλίας.\r\n\r\nΟ Ναπολέων, που είχε πια στην κατοχή του μόνο τη Γαλλία, αναγκάστηκε να πολεμήσει εναντίον των συνασπισμένων δυνάμεων της υπόλοιπης Ευρώπης και, εξαιτίας αυτής της επίθεσης, τελικά έχασε το θρόνο του.\r\n\r\nΤο 1898-1913, σε ανάμνηση της αιματηρής μάχης, ανεγέρθηκε το Μνημείο της Μάχης των Εθνών.\r\n\r\n[caption id=\"attachment_1623\" align=\"aligncenter\" width=\"521\"]<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1623\"><img class=\"wp-image-1623\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/800px-battle_of_the_nations-monument.jpg\" alt=\"800px-Battle_Of_The_Nations-Monument\" width=\"521\" height=\"489\" /></a> Μνημείο της Μάχη των Εθνών[/caption]\r\n\r\nΗ χρηματοδότηση αυτού του έργου έγινε κυρίως από ιδιώτες.\r\n\r\n<a href=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" rel=\"attachment wp-att-1629\"><img class=\"aligncenter size-full wp-image-1629\" src=\"http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/leipzigmonument.jpg\" alt=\"leipzigmonument\" width=\"216\" height=\"292\" /></a>Κοντά στο μνημείο, υπάρχει ο βράχος του Ναπολέοντα.\r\n\r\nΣε αυτό το μέρος, στις 18 Οκτωβρίου 1813, ο Ναπολέων υπέγραψε τη διαταγή υποχώρησης.\r\n\r\nΚατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η κυβέρνηση της χώρας για πολύ καιρό σκεφτόταν αν έπρεπε να διαλύσουν το μνημείο, το οποίο είχε γίνει σύμβολο του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού. Αλλά, λόγω του ότι το μνημείο δόξαζε τη \"ρωσο-γερμανική πολεμική συνεργασία\", τελικά δεν κατεδαφίστηκε.\r\nΔείτε το βίντεο\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/QH_zE7uOezU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Η Μάχη της Λειψίας ...Οι Σύμμαχοι τσακίζουν τον Μέγα Ναπολέοντα','','inherit','closed','closed','','1619-revision-v1','','','2016-05-10 17:59:27','2016-05-10 14:59:27','',1619,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/10/1619-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1641,1,'2016-05-10 18:18:56','2016-05-10 15:18:56','<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/-WU8VqewB0s\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YgHOHbW9fCA\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/R_UAlRSuc-g\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','The Greek Hoplites - οπλίτες','','publish','open','open','','the-greek-hoplites-oplites','','','2016-05-10 18:18:56','2016-05-10 15:18:56','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1641',0,'post','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1642,1,'2016-05-10 18:10:05','2016-05-10 15:10:05','','560_new-_shot_retouch_2','','inherit','open','closed','','560_new-_shot_retouch_2','','','2016-05-10 18:10:05','2016-05-10 15:10:05','',1641,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/560_new-_shot_retouch_2.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1643,1,'2016-05-10 18:18:56','2016-05-10 15:18:56','<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/-WU8VqewB0s\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/YgHOHbW9fCA\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/R_UAlRSuc-g\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','The Greek Hoplites - οπλίτες','','inherit','closed','closed','','1641-revision-v1','','','2016-05-10 18:18:56','2016-05-10 15:18:56','',1641,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/10/1641-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1644,1,'2016-05-10 18:45:29','2016-05-10 15:45:29','Δύο εκπληκτικά βίντεο από την δράση και την εκπαίδευση των Ρώσων καταδρομέων των περίφημων Spetsnaz και των αλεξιπτωτιστών VDV που αποτελούν και το μακρύ χέρι της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος.\r\nΔείτε τα βίντεο:\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/8JtHh9xRhCo\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe><iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/cYalh-m6-0c\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Ρώσοι καταδρομείς και αλεξιπτωτιστές εν δράσει [Βίντεο]','','publish','open','open','','rosi-katadromis-ke-alexiptotistes-en-drasi-vinteo','','','2016-05-10 18:45:29','2016-05-10 15:45:29','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1644',0,'post','',0),
 (1645,1,'2016-05-10 18:45:14','2016-05-10 15:45:14','','download','','inherit','open','closed','','download-6','','','2016-05-10 18:45:14','2016-05-10 15:45:14','',1644,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/download-1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1646,1,'2016-05-10 18:45:29','2016-05-10 15:45:29','Δύο εκπληκτικά βίντεο από την δράση και την εκπαίδευση των Ρώσων καταδρομέων των περίφημων Spetsnaz και των αλεξιπτωτιστών VDV που αποτελούν και το μακρύ χέρι της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος.\r\nΔείτε τα βίντεο:\r\n<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/8JtHh9xRhCo\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe><iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/cYalh-m6-0c\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Ρώσοι καταδρομείς και αλεξιπτωτιστές εν δράσει [Βίντεο]','','inherit','closed','closed','','1644-revision-v1','','','2016-05-10 18:45:29','2016-05-10 15:45:29','',1644,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/10/1644-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1647,1,'2016-05-10 20:23:45','2016-05-10 17:23:45','Δείτε επτά από τα πιο μυστικά όπλα και «μαύρα προγράμματα» που έχει προσπαθήσει να κατασκευάσει η αμυντική βιομηχανία+.<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/McawD8LY5DE\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Επτά άκρως απόρρητα μυστικά όπλα [Βίντεο]','','publish','open','open','','epta-akros-aporrita-mistika-opla-vinteo-2','','','2016-05-10 20:23:45','2016-05-10 17:23:45','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1647',0,'post','',0),
 (1648,1,'2016-05-10 20:23:17','2016-05-10 17:23:17','','akros-aporrita-mistika-opla','','inherit','open','closed','','akros-aporrita-mistika-opla','','','2016-05-10 20:23:17','2016-05-10 17:23:17','',1647,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/akros-aporrita-mistika-opla.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1649,1,'2016-05-10 20:23:45','2016-05-10 17:23:45','Δείτε επτά από τα πιο μυστικά όπλα και «μαύρα προγράμματα» που έχει προσπαθήσει να κατασκευάσει η αμυντική βιομηχανία+.<iframe src=\"https://www.youtube.com/embed/McawD8LY5DE\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"></iframe>','Επτά άκρως απόρρητα μυστικά όπλα [Βίντεο]','','inherit','closed','closed','','1647-revision-v1','','','2016-05-10 20:23:45','2016-05-10 17:23:45','',1647,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/10/1647-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1650,1,'2016-05-11 23:43:44','2016-05-11 20:43:44','<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/jG_JZMpdTBg\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/Zk8B2GmO16Y\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Η Ρωσία ανέπτυξε νέο υπερηχητικό βλήμα που κινείται 10 φορές ταχύτερα από τον ήχο! (βίντεο)','','publish','open','open','','i-rosia-aneptixe-neo-iperichitiko-vlima-pou-kinite-10-fores-tachitera-apo-ton-icho-vinteo','','','2016-05-11 23:43:44','2016-05-11 20:43:44','',0,'http://www.polemosnet.com/?p=1650',0,'post','',0),
 (1651,1,'2016-05-11 23:43:36','2016-05-11 20:43:36','','ρωσια88','','inherit','open','closed','','rosia88','','','2016-05-11 23:43:36','2016-05-11 20:43:36','',1650,'http://www.polemosnet.com/wp-content/uploads/2016/05/rosia88.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1652,1,'2016-05-11 23:43:44','2016-05-11 20:43:44','<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/jG_JZMpdTBg\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>\r\n<iframe width=\"560\" height=\"315\" src=\"https://www.youtube.com/embed/Zk8B2GmO16Y\" frameborder=\"0\" allowfullscreen></iframe>','Η Ρωσία ανέπτυξε νέο υπερηχητικό βλήμα που κινείται 10 φορές ταχύτερα από τον ήχο! (βίντεο)','','inherit','closed','closed','','1650-revision-v1','','','2016-05-11 23:43:44','2016-05-11 20:43:44','',1650,'http://www.polemosnet.com/index.php/2016/05/11/1650-revision-v1/',0,'revision','',0);


--
-- Definition of table `wp_term_relationships`
--

CREATE TABLE `wp_term_relationships` (
  `object_id` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `term_taxonomy_id` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `term_order` int(11) NOT NULL DEFAULT '0',
  PRIMARY KEY (`object_id`,`term_taxonomy_id`),
  KEY `term_taxonomy_id` (`term_taxonomy_id`)
) ENGINE=MyISAM DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_term_relationships`
--

INSERT INTO `wp_term_relationships` (`object_id`,`term_taxonomy_id`,`term_order`) VALUES 
 (241,1,0),
 (7,1,0),
 (155,1,0),
 (46,1,0),
 (51,1,0),
 (65,1,0),
 (69,1,0),
 (98,1,0),
 (68,1,0),
 (106,1,0),
 (119,6,0),
 (121,6,0),
 (120,6,0),
 (118,6,0),
 (117,6,0),
 (34,2,0),
 (129,3,0),
 (137,4,0),
 (169,1,0),
 (166,4,0),
 (170,3,0),
 (205,2,0),
 (188,2,0),
 (221,4,0),
 (225,5,0),
 (231,5,0),
 (244,1,0),
 (247,1,0),
 (266,1,0),
 (291,1,0),
 (284,2,0),
 (298,8,0),
 (294,5,0),
 (298,5,0),
 (298,9,0),
 (310,2,0),
 (303,2,0),
 (310,10,0),
 (303,10,0),
 (351,14,0),
 (322,3,0),
 (337,3,0),
 (357,11,0),
 (357,2,0),
 (357,12,0),
 (357,13,0),
 (381,2,0),
 (365,2,0),
 (351,4,0),
 (351,11,0),
 (408,1,0),
 (410,1,0),
 (459,1,0),
 (421,4,0),
 (447,2,0),
 (480,1,0),
 (473,4,0),
 (510,3,0),
 (485,3,0),
 (497,2,0),
 (507,5,0),
 (531,1,0),
 (601,1,0),
 (535,7,0),
 (596,4,0),
 (601,4,0),
 (632,1,0),
 (607,3,0),
 (623,2,0),
 (645,1,0),
 (637,4,0),
 (645,15,0),
 (760,1,0),
 (660,4,0),
 (666,2,0),
 (674,2,0),
 (677,2,0),
 (695,4,0),
 (698,4,0),
 (701,2,0),
 (716,4,0),
 (719,4,0),
 (722,2,0),
 (739,3,0),
 (751,4,0),
 (755,4,0),
 (772,1,0),
 (795,1,0),
 (775,3,0),
 (788,2,0),
 (859,16,0),
 (815,2,0),
 (829,4,0),
 (845,4,0),
 (848,5,0),
 (852,4,0),
 (855,4,0),
 (859,2,0),
 (875,1,0),
 (872,5,0),
 (875,15,0),
 (891,18,0),
 (879,5,0),
 (886,4,0),
 (891,2,0),
 (891,17,0),
 (497,17,0),
 (497,18,0),
 (920,13,0),
 (920,2,0),
 (920,9,0),
 (929,1,0),
 (926,4,0),
 (1009,1,0),
 (938,16,0),
 (935,4,0),
 (938,4,0),
 (966,16,0),
 (944,3,0),
 (956,4,0),
 (960,4,0),
 (963,4,0),
 (966,2,0),
 (969,1,0),
 (969,4,0),
 (974,3,0),
 (1064,1,0),
 (978,2,0),
 (981,2,0),
 (990,5,0),
 (996,3,0),
 (999,4,0),
 (1002,5,0),
 (1005,4,0),
 (1045,4,0),
 (1048,4,0),
 (1087,1,0),
 (1075,4,0),
 (1081,2,0),
 (1081,4,0),
 (1081,3,0),
 (1114,1,0),
 (1101,4,0),
 (1105,2,0),
 (1111,4,0),
 (1118,1,0),
 (1118,16,0),
 (1149,1,0),
 (1125,3,0),
 (1137,4,0),
 (1140,4,0),
 (1143,3,0),
 (1149,16,0),
 (1155,15,0),
 (1152,2,0),
 (1155,4,0),
 (1158,1,0),
 (1199,1,0),
 (1161,4,0),
 (1164,4,0),
 (1167,2,0),
 (1178,3,0),
 (1190,4,0),
 (1196,3,0),
 (1199,16,0),
 (1205,1,0),
 (1202,4,0),
 (1214,1,0),
 (1208,5,0),
 (1211,4,0),
 (1217,19,0),
 (1217,2,0),
 (1220,5,0),
 (1217,20,0),
 (1242,1,0),
 (1255,1,0),
 (1245,5,0),
 (1284,16,0),
 (1258,7,0),
 (1261,2,0),
 (1284,3,0),
 (1284,21,0),
 (1310,16,0),
 (1287,4,0),
 (1290,2,0),
 (1293,4,0),
 (1296,2,0),
 (1310,2,0),
 (1313,1,0),
 (1219,1,0),
 (1324,1,0),
 (1331,16,0),
 (1331,3,0),
 (1331,13,0),
 (1352,1,0),
 (1334,4,0),
 (1338,4,0),
 (1343,3,0),
 (1346,3,0),
 (1361,2,0),
 (1357,4,0),
 (1361,3,0),
 (1378,1,0),
 (1378,14,0),
 (1378,11,0),
 (1390,1,0),
 (1393,1,0),
 (1396,22,0),
 (1396,4,0),
 (1403,1,0),
 (1400,2,0),
 (1407,9,0),
 (1407,7,0),
 (1410,23,0),
 (1410,3,0),
 (1426,1,0),
 (1426,4,0),
 (1436,1,0),
 (1389,1,0),
 (1446,1,0),
 (1443,7,0),
 (1458,1,0),
 (1450,2,0),
 (1476,9,0),
 (1462,3,0),
 (1476,4,0),
 (1500,1,0),
 (1487,3,0),
 (1500,24,0),
 (1510,1,0),
 (1513,2,0),
 (1518,1,0),
 (1545,1,0),
 (1528,2,0),
 (1602,9,0),
 (1548,3,0),
 (1561,2,0),
 (1584,2,0),
 (1602,5,0),
 (1607,1,0),
 (1601,1,0),
 (1609,3,0),
 (1612,3,0),
 (1616,1,0),
 (1644,9,0),
 (1619,2,0),
 (1641,3,0),
 (1644,3,0),
 (1650,9,0),
 (1647,4,0),
 (1650,4,0);


--
-- Definition of table `wp_term_taxonomy`
--

CREATE TABLE `wp_term_taxonomy` (
  `term_taxonomy_id` bigint(20) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,
  `term_id` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `taxonomy` varchar(32) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `description` longtext COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL,
  `parent` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `count` bigint(20) NOT NULL DEFAULT '0',
  PRIMARY KEY (`term_taxonomy_id`),
  UNIQUE KEY `term_id_taxonomy` (`term_id`,`taxonomy`),
  KEY `taxonomy` (`taxonomy`)
) ENGINE=MyISAM AUTO_INCREMENT=25 DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_term_taxonomy`
--

INSERT INTO `wp_term_taxonomy` (`term_taxonomy_id`,`term_id`,`taxonomy`,`description`,`parent`,`count`) VALUES 
 (1,1,'category','',0,53),
 (2,2,'category','',0,42),
 (3,3,'category','',0,30),
 (4,4,'category','',0,54),
 (5,5,'category','',0,14),
 (6,6,'nav_menu','',0,5),
 (7,7,'category','',0,4),
 (8,8,'post_tag','',0,1),
 (9,9,'post_tag','',0,7),
 (10,10,'post_tag','',0,2),
 (11,11,'post_tag','',0,3),
 (12,12,'post_tag','',0,1),
 (13,13,'post_tag','',0,3),
 (14,14,'post_tag','',0,2),
 (15,15,'post_tag','',0,3),
 (16,16,'post_tag','',0,9),
 (17,17,'post_tag','',0,2),
 (18,18,'post_tag','',0,2),
 (19,19,'post_tag','',0,1),
 (20,20,'post_tag','',0,1),
 (21,21,'post_tag','',0,1),
 (22,22,'post_tag','',0,1),
 (23,23,'post_tag','',0,1),
 (24,24,'post_tag','',0,1);


--
-- Definition of table `wp_termmeta`
--

CREATE TABLE `wp_termmeta` (
  `meta_id` bigint(20) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,
  `term_id` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `meta_key` varchar(255) COLLATE utf8mb4_unicode_ci DEFAULT NULL,
  `meta_value` longtext COLLATE utf8mb4_unicode_ci,
  PRIMARY KEY (`meta_id`),
  KEY `term_id` (`term_id`),
  KEY `meta_key` (`meta_key`(191))
) ENGINE=MyISAM DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_termmeta`
--



--
-- Definition of table `wp_terms`
--

CREATE TABLE `wp_terms` (
  `term_id` bigint(20) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,
  `name` varchar(200) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `slug` varchar(200) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `term_group` bigint(10) NOT NULL DEFAULT '0',
  PRIMARY KEY (`term_id`),
  KEY `slug` (`slug`(191)),
  KEY `name` (`name`(191))
) ENGINE=MyISAM AUTO_INCREMENT=25 DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_terms`
--

INSERT INTO `wp_terms` (`term_id`,`name`,`slug`,`term_group`) VALUES 
 (1,'ΔΙΑΦΟΡΑ','various',0),
 (5,'ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ','news',0),
 (2,'ΜΑΧΕΣ - ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ','battles',0),
 (3,'ΣΤΡΑΤΟΙ - ΗΓΕΤΕΣ','armies-leaders',0),
 (4,'ΟΠΛΙΣΜΟΣ','oplismos',0),
 (6,'main','main',0),
 (7,'ΠΑΙΓΝΙΑ','games',0),
 (8,'Μόσχα','moscha',0),
 (9,'Ρωσία','rosia',0),
 (10,'ΠΟΛΕΜΟΣ','polemos',0),
 (11,'Μαρτέλος-','martelos',0),
 (12,'Πουατιέ','pouatie',0),
 (13,'Γαλλία','gallia',0),
 (14,'ΦΡΑΓΚΟΙ','fragki',0),
 (15,'sniper','sniper',0),
 (16,'ΒΠΠ','vpp',0),
 (17,'ΚΡΙΜΑΙΑ','krimea',0),
 (18,'Κριμαϊκός Πόλεμος','krimaikos-polemos',0),
 (19,'ΒΥΖΑΝΤΙΟ','vizantio',0),
 (20,'ΤΟΥΡΚΟΙ','tourki',0),
 (21,'ΧΙΤΛΕΡ','chitler',0),
 (22,'VIKINGS','vikings',0),
 (23,'ΙΣΡΑΗΛ','israil',0),
 (24,'ΦΑΛΑΓΓΑ','falanga',0);


--
-- Definition of table `wp_usermeta`
--

CREATE TABLE `wp_usermeta` (
  `umeta_id` bigint(20) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,
  `user_id` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `meta_key` varchar(255) COLLATE utf8mb4_unicode_ci DEFAULT NULL,
  `meta_value` longtext COLLATE utf8mb4_unicode_ci,
  PRIMARY KEY (`umeta_id`),
  KEY `user_id` (`user_id`),
  KEY `meta_key` (`meta_key`(191))
) ENGINE=MyISAM AUTO_INCREMENT=29 DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_usermeta`
--

INSERT INTO `wp_usermeta` (`umeta_id`,`user_id`,`meta_key`,`meta_value`) VALUES 
 (1,1,'nickname','sku'),
 (2,1,'first_name',''),
 (3,1,'last_name',''),
 (4,1,'description',''),
 (5,1,'rich_editing','true'),
 (6,1,'comment_shortcuts','false'),
 (7,1,'admin_color','fresh'),
 (8,1,'use_ssl','0'),
 (9,1,'show_admin_bar_front','true'),
 (10,1,'wp_capabilities','a:1:{s:13:\"administrator\";b:1;}'),
 (11,1,'wp_user_level','10'),
 (12,1,'dismissed_wp_pointers',''),
 (13,1,'show_welcome_panel','1'),
 (28,1,'session_tokens','a:4:{s:64:\"23bb16b4be0438bd8b7c7734b2b17a32a9fbc50d6eaa8c20a4e324fad4a95350\";a:4:{s:10:\"expiration\";i:1463075854;s:2:\"ip\";s:12:\"46.12.143.64\";s:2:\"ua\";s:102:\"Mozilla/5.0 (Windows NT 5.1) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/49.0.2623.112 Safari/537.36\";s:5:\"login\";i:1461866254;}s:64:\"a476eeb98ced91d708863ca61ad6ee616d9bb3d6553e1b24b9539eea3da2c5b5\";a:4:{s:10:\"expiration\";i:1463400898;s:2:\"ip\";s:14:\"178.128.203.35\";s:2:\"ua\";s:102:\"Mozilla/5.0 (Windows NT 6.1) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/49.0.2623.112 Safari/537.36\";s:5:\"login\";i:1462191298;}s:64:\"1dd6fc2ee0b2e331ff7b92f6b77eb9ef7880b1976db073039e14689977fc2e83\";a:4:{s:10:\"expiration\";i:1462992959;s:2:\"ip\";s:11:\"37.6.244.21\";s:2:\"ua\";s:102:\"Mozilla/5.0 (Windows NT 5.1) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/49.0.2623.112 Safari/537.36\";s:5:\"login\";i:1462820159;}s:64:\"ee881296c860c74ae24318368c88e2d3f45cec1a1de910deb865fe8cadcc111a\";a:4:{s:10:\"expiration\";i:1463073692;s:2:\"ip\";s:12:\"79.107.71.76\";s:2:\"ua\";s:101:\"Mozilla/5.0 (Windows NT 6.1) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/50.0.2661.94 Safari/537.36\";s:5:\"login\";i:1462900892;}}'),
 (15,1,'wp_dashboard_quick_press_last_post_id','1618'),
 (19,1,'managenav-menuscolumnshidden','a:5:{i:0;s:11:\"link-target\";i:1;s:11:\"css-classes\";i:2;s:3:\"xfn\";i:3;s:11:\"description\";i:4;s:15:\"title-attribute\";}'),
 (20,1,'metaboxhidden_nav-menus','a:6:{i:0;s:13:\"add-portfolio\";i:1;s:13:\"add-personnel\";i:2;s:12:\"add-post_tag\";i:3;s:22:\"add-portfolio-category\";i:4;s:17:\"add-portfolio-tag\";i:5;s:22:\"add-personnel-category\";}'),
 (16,1,'wp_yarpp_saw_optin','1'),
 (17,1,'wp_user-settings','widgets_access=off&libraryContent=browse&editor=html&align=center&imgsize=full&hidetb=1'),
 (18,1,'wp_user-settings-time','1462999420'),
 (21,1,'closedpostboxes_post','a:0:{}'),
 (22,1,'metaboxhidden_post','a:6:{i:0;s:11:\"postexcerpt\";i:1;s:13:\"trackbacksdiv\";i:2;s:10:\"postcustom\";i:3;s:16:\"commentstatusdiv\";i:4;s:7:\"slugdiv\";i:5;s:9:\"authordiv\";}');


--
-- Definition of table `wp_users`
--

CREATE TABLE `wp_users` (
  `ID` bigint(20) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,
  `user_login` varchar(60) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_pass` varchar(255) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_nicename` varchar(50) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_email` varchar(100) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_url` varchar(100) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_registered` datetime NOT NULL DEFAULT '0000-00-00 00:00:00',
  `user_activation_key` varchar(255) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  `user_status` int(11) NOT NULL DEFAULT '0',
  `display_name` varchar(250) COLLATE utf8mb4_unicode_ci NOT NULL DEFAULT '',
  PRIMARY KEY (`ID`),
  KEY `user_login_key` (`user_login`),
  KEY `user_nicename` (`user_nicename`),
  KEY `user_email` (`user_email`)
) ENGINE=MyISAM AUTO_INCREMENT=2 DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_users`
--

INSERT INTO `wp_users` (`ID`,`user_login`,`user_pass`,`user_nicename`,`user_email`,`user_url`,`user_registered`,`user_activation_key`,`user_status`,`display_name`) VALUES 
 (1,'sku','$P$ByJVRfcpMWhFRahoOzzdo1I3QR0GpH/','sku','manos@spotmail.net','','2015-09-30 17:51:29','',0,'sku');


--
-- Definition of table `wp_yarpp_related_cache`
--

CREATE TABLE `wp_yarpp_related_cache` (
  `reference_ID` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `ID` bigint(20) unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `score` float unsigned NOT NULL DEFAULT '0',
  `date` timestamp NOT NULL DEFAULT CURRENT_TIMESTAMP,
  PRIMARY KEY (`reference_ID`,`ID`),
  KEY `score` (`score`),
  KEY `ID` (`ID`)
) ENGINE=MyISAM DEFAULT CHARSET=utf8mb4 COLLATE=utf8mb4_unicode_ci;

--
-- Dumping data for table `wp_yarpp_related_cache`
--

INSERT INTO `wp_yarpp_related_cache` (`reference_ID`,`ID`,`score`,`date`) VALUES 
 (34,0,0,'2015-10-23 00:37:08'),
 (266,294,1.4,'2015-12-05 22:35:00'),
 (46,0,0,'2015-09-30 23:16:18'),
 (51,0,0,'2015-09-30 23:35:47'),
 (65,0,0,'2015-10-07 00:02:03'),
 (69,0,0,'2015-10-20 14:31:10'),
 (98,7,1,'2015-10-20 13:48:04'),
 (188,65,0,'2015-11-23 15:04:59'),
 (266,137,0.5,'2015-12-05 22:35:00'),
 (337,0,0,'2015-12-05 22:44:53'),
 (129,69,2.1,'2015-12-15 23:16:38'),
 (473,244,4.2,'2015-12-20 18:37:48'),
 (155,51,1,'2015-10-25 20:06:35'),
 (166,0,0,'2015-10-26 00:10:52'),
 (294,351,1.2,'2015-12-05 22:31:18'),
 (205,188,7.9,'2015-11-09 22:25:06'),
 (205,170,1.9,'2015-11-09 22:25:06'),
 (205,98,2.1,'2015-11-09 22:25:06'),
 (205,65,0,'2015-11-09 22:25:06'),
 (221,137,1.9,'2015-11-10 16:58:02'),
 (225,0,0,'2015-11-10 23:53:24'),
 (623,166,0,'2015-12-20 18:16:18'),
 (188,170,0.9,'2015-11-23 15:04:59'),
 (170,0,0,'2015-11-23 14:57:09'),
 (188,284,4.1,'2015-11-23 15:04:59'),
 (244,241,5.3,'2015-11-22 10:30:27'),
 (244,51,1,'2015-11-22 10:30:27'),
 (244,137,0.8,'2015-11-22 10:30:27'),
 (244,231,0.4,'2015-11-22 10:30:27'),
 (247,225,0,'2015-11-22 14:53:41'),
 (129,337,3,'2015-12-15 23:16:38'),
 (231,247,4.5,'2015-12-11 21:22:30'),
 (231,244,0,'2015-12-11 21:22:30'),
 (231,294,2.4,'2015-12-11 21:22:30'),
 (322,7,0.9,'2015-11-27 13:39:22'),
 (284,241,0.7,'2015-11-26 21:04:24'),
 (322,241,0.7,'2015-11-27 13:39:22'),
 (266,244,2.2,'2015-12-05 22:35:00'),
 (266,225,1.9,'2015-12-05 22:35:00'),
 (7,166,0,'2015-11-27 13:47:59'),
 (291,0,0,'2015-11-23 22:15:44'),
 (294,225,2.6,'2015-12-05 22:31:18'),
 (294,129,2.1,'2015-12-05 22:31:18'),
 (298,225,2.5,'2015-11-24 22:24:13'),
 (303,310,4.4,'2015-11-26 19:11:02'),
 (310,0,0,'2015-11-26 19:09:30'),
 (322,266,0.6,'2015-11-27 13:39:22'),
 (294,298,3.4,'2015-12-05 22:31:18'),
 (351,106,2.6,'2015-12-01 22:28:50'),
 (357,188,6.4,'2015-12-01 00:03:40'),
 (357,170,1.8,'2015-12-01 00:03:40'),
 (357,98,0,'2015-12-01 00:03:40'),
 (357,65,0,'2015-12-01 00:03:40'),
 (365,0,0,'2015-11-30 19:35:40'),
 (381,241,0,'2015-12-01 00:02:28'),
 (351,221,2.4,'2015-12-01 22:28:50'),
 (351,266,2.1,'2015-12-01 22:28:50'),
 (410,294,2.2,'2015-12-05 22:26:19'),
 (410,337,1.6,'2015-12-05 22:26:19'),
 (410,106,2.7,'2015-12-05 22:26:19'),
 (410,266,3.1,'2015-12-05 22:26:19'),
 (421,0,0,'2015-12-06 23:13:38'),
 (447,0,0,'2015-12-07 15:27:20'),
 (106,7,2.5,'2015-12-08 04:24:42'),
 (106,170,1.8,'2015-12-08 04:24:42'),
 (106,351,1.7,'2015-12-08 04:24:42'),
 (106,65,1,'2015-12-08 04:24:42'),
 (231,459,1.2,'2015-12-11 21:22:30'),
 (473,241,4.3,'2015-12-20 18:37:48'),
 (473,660,5.4,'2015-12-20 18:37:48'),
 (241,632,5.9,'2015-12-20 18:07:04'),
 (241,660,5.5,'2015-12-20 18:07:04'),
 (480,231,2.2,'2015-12-09 20:39:23'),
 (480,473,5.5,'2015-12-09 20:39:23'),
 (480,241,6.2,'2015-12-09 20:39:23'),
 (480,459,3.1,'2015-12-09 20:39:23'),
 (129,170,3.3,'2015-12-15 23:16:38'),
 (623,381,1,'2015-12-20 18:16:18'),
 (129,601,4,'2015-12-15 23:16:38'),
 (607,0,0,'2015-12-18 23:29:28'),
 (485,0,0,'2015-12-11 17:20:28'),
 (623,607,1.7,'2015-12-20 18:16:18'),
 (507,473,3.6,'2015-12-11 21:11:13'),
 (507,231,1.5,'2015-12-11 21:11:13'),
 (510,0,0,'2015-12-12 13:21:55'),
 (645,480,6.1,'2015-12-20 17:53:17'),
 (531,244,3.3,'2015-12-12 22:23:40'),
 (531,65,1,'2015-12-12 22:23:40'),
 (535,485,1.5,'2015-12-12 23:43:03'),
 (535,170,1,'2015-12-12 23:43:03'),
 (535,65,0,'2015-12-12 23:43:03'),
 (596,137,2.2,'2015-12-13 00:40:04'),
 (596,473,4,'2015-12-13 00:40:04'),
 (497,891,4.2,'2016-01-15 23:05:37'),
 (473,231,5.4,'2015-12-20 18:37:48'),
 (601,473,3.9,'2015-12-15 21:38:57'),
 (137,596,1,'2015-12-20 18:32:49'),
 (459,0,0,'2015-12-19 14:30:42'),
 (137,129,1,'2015-12-20 18:32:49'),
 (632,459,2.4,'2015-12-19 14:27:16'),
 (632,241,6.1,'2015-12-19 14:27:16'),
 (632,623,4.2,'2015-12-19 14:27:16'),
 (632,473,4.2,'2015-12-19 14:27:16'),
 (241,473,5.2,'2015-12-20 18:07:04'),
 (241,645,2.6,'2015-12-20 18:07:04'),
 (637,241,5,'2015-12-19 16:31:41'),
 (637,632,4.9,'2015-12-19 16:31:41'),
 (637,473,5.8,'2015-12-19 16:31:41'),
 (637,137,2.8,'2015-12-19 16:31:41'),
 (645,244,5.1,'2015-12-20 17:53:17'),
 (645,241,1.8,'2015-12-20 17:53:17'),
 (645,65,1,'2015-12-20 17:53:17'),
 (660,241,4.3,'2015-12-20 18:03:54'),
 (660,137,1.8,'2015-12-20 18:03:54'),
 (660,623,1,'2015-12-20 18:03:54'),
 (660,473,4.7,'2015-12-20 18:03:54'),
 (760,69,8.6,'2015-12-28 01:02:21'),
 (666,188,8,'2015-12-21 20:43:36'),
 (666,170,1,'2015-12-21 20:43:36'),
 (666,351,0.8,'2015-12-21 20:43:36'),
 (666,596,0,'2015-12-21 20:43:36'),
 (674,0,0,'2015-12-22 01:58:25'),
 (677,7,1,'2015-12-22 22:21:22'),
 (695,231,1.1,'2015-12-24 01:02:41'),
 (695,137,1,'2015-12-24 01:02:41'),
 (695,205,0.4,'2015-12-24 01:02:41'),
 (695,645,0.3,'2015-12-24 01:02:41'),
 (698,241,7.4,'2015-12-24 01:06:54'),
 (698,623,0.5,'2015-12-24 01:06:54'),
 (698,231,0,'2015-12-24 01:06:54'),
 (701,666,2.1,'2015-12-24 17:59:57'),
 (716,241,7.1,'2015-12-24 18:14:30'),
 (716,473,6.2,'2015-12-24 18:14:30'),
 (716,695,5.3,'2015-12-24 18:14:30'),
 (716,632,4.1,'2015-12-24 18:14:30'),
 (719,695,11.7,'2015-12-24 18:18:04'),
 (719,716,8.9,'2015-12-24 18:18:04'),
 (719,473,7.2,'2015-12-24 18:18:04'),
 (719,596,6.1,'2015-12-24 18:18:04'),
 (722,698,3.4,'2015-12-25 20:46:48'),
 (722,497,2.3,'2015-12-25 20:46:48'),
 (722,473,3.2,'2015-12-25 20:46:48'),
 (722,596,2.7,'2015-12-25 20:46:48'),
 (788,601,1.1,'2016-01-01 21:40:16'),
 (739,0,0,'2015-12-25 23:49:16'),
 (751,716,8,'2015-12-26 16:56:55'),
 (751,473,4.5,'2015-12-26 16:56:55'),
 (751,137,2.6,'2015-12-26 16:56:55'),
 (751,205,0.6,'2015-12-26 16:56:55'),
 (755,751,4.5,'2015-12-27 00:14:44'),
 (755,716,7.7,'2015-12-27 00:14:44'),
 (755,660,7.3,'2015-12-27 00:14:44'),
 (755,244,11.7,'2015-12-27 00:14:44'),
 (760,106,6.3,'2015-12-28 01:02:21'),
 (760,188,8.9,'2015-12-28 01:02:21'),
 (760,410,7.6,'2015-12-28 01:02:21'),
 (772,531,6.8,'2015-12-28 01:28:10'),
 (772,760,5.2,'2015-12-28 01:28:10'),
 (772,755,4.8,'2015-12-28 01:28:10'),
 (772,244,4.5,'2015-12-28 01:28:10'),
 (775,507,1.8,'2015-12-30 17:07:02'),
 (795,760,4.6,'2016-01-02 19:36:20'),
 (795,531,3.5,'2016-01-02 19:36:20'),
 (795,137,4.2,'2016-01-02 19:36:20'),
 (795,632,3.6,'2016-01-02 19:36:20'),
 (815,188,8.7,'2016-01-03 20:15:59'),
 (815,755,2.4,'2016-01-03 20:15:59'),
 (815,98,2.4,'2016-01-03 20:15:59'),
 (815,351,2.1,'2016-01-03 20:15:59'),
 (829,755,5.1,'2016-01-04 20:27:18'),
 (829,188,4.9,'2016-01-04 20:27:18'),
 (829,815,4.6,'2016-01-04 20:27:18'),
 (829,760,4.6,'2016-01-04 20:27:18'),
 (845,0,0,'2016-01-06 01:55:39'),
 (848,291,0,'2016-01-06 01:59:08'),
 (848,421,0,'2016-01-06 01:59:08'),
 (852,716,7.5,'2016-01-10 14:08:15'),
 (852,755,4.2,'2016-01-10 14:08:15'),
 (852,751,3.9,'2016-01-10 14:08:15'),
 (852,660,2.6,'2016-01-10 14:08:15'),
 (855,695,5.3,'2016-01-12 01:21:35'),
 (855,719,5.2,'2016-01-12 01:21:35'),
 (855,716,4.8,'2016-01-12 01:21:35'),
 (855,459,1,'2016-01-12 01:21:35'),
 (859,0,0,'2016-01-13 00:50:37'),
 (872,848,1,'2016-01-13 02:09:55'),
 (872,294,1,'2016-01-13 02:09:55'),
 (875,0,0,'2016-01-13 01:43:26'),
 (872,459,0,'2016-01-13 02:09:55'),
 (879,231,2,'2016-01-14 12:56:45'),
 (879,7,0.8,'2016-01-14 12:56:45'),
 (879,497,1.8,'2016-01-14 12:56:45'),
 (879,674,0,'2016-01-14 12:56:45'),
 (886,695,5.2,'2016-01-14 15:14:20'),
 (886,716,13,'2016-01-14 15:14:20'),
 (886,719,6.5,'2016-01-14 15:14:20'),
 (886,241,2.6,'2016-01-14 15:14:20'),
 (891,303,2.8,'2016-01-15 23:04:29'),
 (891,410,6.7,'2016-01-15 23:04:29'),
 (891,106,2.9,'2016-01-15 23:04:29'),
 (891,815,3.3,'2016-01-15 23:04:29'),
 (497,473,2.7,'2016-01-15 23:05:37'),
 (920,623,6.4,'2016-01-17 16:28:19'),
 (920,607,0.4,'2016-01-17 16:28:19'),
 (920,497,2,'2016-01-17 16:28:19'),
 (920,241,2.5,'2016-01-17 16:28:19'),
 (926,716,14.8,'2016-01-19 01:26:55'),
 (926,507,3.6,'2016-01-19 01:26:55'),
 (926,751,3.4,'2016-01-19 01:26:55'),
 (926,695,2.6,'2016-01-19 01:26:55'),
 (929,459,1.5,'2016-01-19 01:38:23'),
 (935,719,6.6,'2016-01-19 12:28:49'),
 (935,716,4.6,'2016-01-19 12:28:49'),
 (935,632,4,'2016-01-19 12:28:49'),
 (935,695,3.5,'2016-01-19 12:28:49'),
 (938,188,4.3,'2016-01-20 21:36:24'),
 (938,473,3.6,'2016-01-20 21:36:24'),
 (938,755,3.4,'2016-01-20 21:36:24'),
 (938,795,2.9,'2016-01-20 21:36:24'),
 (944,170,2.1,'2016-01-21 22:50:43'),
 (944,485,1.8,'2016-01-21 22:50:43'),
 (944,596,0,'2016-01-21 22:50:43'),
 (956,244,0,'2016-01-22 17:51:30'),
 (956,815,0,'2016-01-22 17:51:30'),
 (956,645,0.6,'2016-01-22 17:51:30'),
 (960,241,4.1,'2016-01-22 17:54:58'),
 (960,473,3.8,'2016-01-22 17:54:58'),
 (960,935,3.5,'2016-01-22 17:54:58'),
 (960,719,3.5,'2016-01-22 17:54:58'),
 (963,956,6,'2016-01-23 17:30:12'),
 (963,960,5.4,'2016-01-23 17:30:12'),
 (963,944,1.4,'2016-01-23 17:30:12'),
 (963,751,1,'2016-01-23 17:30:12'),
 (966,137,0,'2016-01-24 21:37:02'),
 (969,751,6.7,'2016-01-27 14:30:52'),
 (969,241,6.6,'2016-01-27 14:30:52'),
 (969,473,6.2,'2016-01-27 14:30:52'),
 (969,719,5.7,'2016-01-27 14:30:52'),
 (990,969,4.1,'2016-02-11 07:48:29'),
 (974,938,1,'2016-01-31 15:16:03'),
 (974,129,2.3,'2016-01-31 15:16:03'),
 (974,294,1.5,'2016-01-31 15:16:03'),
 (974,891,1,'2016-01-31 15:16:03'),
 (978,891,1,'2016-01-31 20:13:34'),
 (978,607,0,'2016-01-31 20:13:34'),
 (981,0,0,'2016-02-01 09:24:22'),
 (990,473,3.3,'2016-02-11 07:48:29'),
 (990,966,2.4,'2016-02-11 07:48:29'),
 (990,231,1.8,'2016-02-11 07:48:29'),
 (996,0,0,'2016-02-13 19:01:55'),
 (999,938,4.9,'2016-02-13 19:17:39'),
 (999,969,4.4,'2016-02-13 19:17:39'),
 (999,755,4.2,'2016-02-13 19:17:39'),
 (999,637,3.4,'2016-02-13 19:17:39'),
 (1002,990,7.2,'2016-02-13 19:45:04'),
 (1002,231,3.1,'2016-02-13 19:45:04'),
 (1002,981,1.4,'2016-02-13 19:45:04'),
 (1005,695,11.5,'2016-02-13 23:36:26'),
 (1005,852,5.4,'2016-02-13 23:36:26'),
 (1005,716,4.6,'2016-02-13 23:36:26'),
 (1005,473,4,'2016-02-13 23:36:26'),
 (1009,137,0,'2016-02-24 14:04:30'),
 (1009,963,0,'2016-02-24 14:04:30'),
 (1045,716,1,'2016-02-26 18:56:46'),
 (1045,677,0.6,'2016-02-26 18:56:46'),
 (1045,1002,0.5,'2016-02-26 18:56:46'),
 (1045,241,0,'2016-02-26 18:56:46'),
 (1048,0,0,'2016-02-27 19:18:44'),
 (1064,0,0,'2016-02-28 15:51:16'),
 (1075,716,3.4,'2016-02-28 15:39:53'),
 (1075,695,2.6,'2016-02-28 15:39:53'),
 (1075,231,0.3,'2016-02-28 15:39:53'),
 (1075,875,0,'2016-02-28 15:39:53'),
 (1081,938,5.1,'2016-02-28 22:19:22'),
 (1081,755,3.4,'2016-02-28 22:19:22'),
 (1081,188,5,'2016-02-28 22:19:22'),
 (1081,815,4.6,'2016-02-28 22:19:22'),
 (1087,875,1,'2016-03-07 09:58:48'),
 (1101,929,2.5,'2016-03-07 15:37:43'),
 (1101,137,1.9,'2016-03-07 15:37:43'),
 (1101,459,1.3,'2016-03-07 15:37:43'),
 (1101,701,1.2,'2016-03-07 15:37:43'),
 (1105,188,6.4,'2016-03-14 11:57:40'),
 (1105,98,3.6,'2016-03-14 11:57:40'),
 (1105,674,2,'2016-03-14 11:57:40'),
 (1105,351,1.6,'2016-03-14 11:57:40'),
 (1111,716,1,'2016-03-18 19:44:29'),
 (1111,1002,0,'2016-03-18 19:44:29'),
 (1111,1009,0,'2016-03-18 19:44:29'),
 (1111,677,0,'2016-03-18 19:44:29'),
 (1114,966,9.4,'2016-03-21 09:23:37'),
 (1114,241,3.4,'2016-03-21 09:23:37'),
 (1114,459,1.9,'2016-03-21 09:23:37'),
 (1114,137,1.4,'2016-03-21 09:23:37'),
 (1118,0,0,'2016-03-30 18:52:06'),
 (1125,7,0.6,'2016-03-31 23:34:10'),
 (1125,294,2.9,'2016-03-31 23:34:10'),
 (1125,674,0,'2016-03-31 23:34:10'),
 (1125,875,0,'2016-03-31 23:34:10'),
 (1137,645,1,'2016-04-03 01:02:45'),
 (1137,944,0.5,'2016-04-03 01:02:45'),
 (1137,966,0,'2016-04-03 01:02:45'),
 (1140,938,3.5,'2016-04-03 01:05:04'),
 (1143,473,7.7,'2016-04-03 01:07:37'),
 (1143,716,6.2,'2016-04-03 01:07:37'),
 (1143,221,5.2,'2016-04-03 01:07:37'),
 (1143,719,5.1,'2016-04-03 01:07:37'),
 (1190,938,4.5,'2016-04-11 15:01:52'),
 (1149,666,0,'2016-04-06 23:53:33'),
 (1155,719,10.9,'2016-04-07 14:50:02'),
 (1155,852,6.6,'2016-04-07 14:50:02'),
 (1155,473,5.9,'2016-04-07 14:50:02'),
 (1155,695,5.5,'2016-04-07 14:50:02'),
 (1158,716,6,'2016-04-07 14:52:41'),
 (1158,719,5.5,'2016-04-07 14:52:41'),
 (1158,632,5.1,'2016-04-07 14:52:41'),
 (1158,1155,5,'2016-04-07 14:52:41'),
 (1161,1158,16.1,'2016-04-07 14:56:16'),
 (1161,751,5.9,'2016-04-07 14:56:16'),
 (1161,755,4.7,'2016-04-07 14:56:16'),
 (1161,938,4.3,'2016-04-07 14:56:16'),
 (1164,1161,10.7,'2016-04-07 14:58:47'),
 (1164,1158,10.4,'2016-04-07 14:58:47'),
 (1164,755,5.6,'2016-04-07 14:58:47'),
 (1164,510,5.3,'2016-04-07 14:58:47'),
 (1167,891,8,'2016-04-07 18:30:59'),
 (1167,188,7.4,'2016-04-07 18:30:59'),
 (1167,303,2.4,'2016-04-07 18:30:59'),
 (1167,351,2,'2016-04-07 18:30:59'),
 (1152,0,0,'2016-04-08 18:00:32'),
 (1178,978,0,'2016-04-10 14:41:37'),
 (1190,755,4.9,'2016-04-11 15:01:52'),
 (1190,1081,5,'2016-04-11 15:01:52'),
 (1190,1161,4.7,'2016-04-11 15:01:52'),
 (1196,1190,4.9,'2016-04-13 15:04:38'),
 (1196,1178,1.8,'2016-04-13 15:04:38'),
 (1196,510,1,'2016-04-13 15:04:38'),
 (1196,1081,1,'2016-04-13 15:04:38'),
 (1199,241,5.9,'2016-04-13 15:06:59'),
 (1199,716,4.1,'2016-04-13 15:06:59'),
 (1199,1118,3.6,'2016-04-13 15:06:59'),
 (1199,760,2.9,'2016-04-13 15:06:59'),
 (1202,848,4.4,'2016-04-13 15:25:26'),
 (1202,1155,3.5,'2016-04-13 15:25:26'),
 (1202,1161,3.4,'2016-04-13 15:25:26'),
 (1202,716,3.3,'2016-04-13 15:25:26'),
 (1205,1199,3.6,'2016-04-14 10:01:09'),
 (1205,760,3.5,'2016-04-14 10:01:09'),
 (1205,1161,2.4,'2016-04-14 10:01:09'),
 (1205,1064,1,'2016-04-14 10:01:09'),
 (1208,996,2.5,'2016-04-14 10:06:15'),
 (1208,381,2.4,'2016-04-14 10:06:15'),
 (1208,1190,2.3,'2016-04-14 10:06:15'),
 (1208,294,1,'2016-04-14 10:06:15'),
 (1211,1002,0.9,'2016-04-14 10:10:23'),
 (1211,859,0,'2016-04-14 10:10:23'),
 (1214,666,4.1,'2016-04-14 10:14:38'),
 (1214,760,3.7,'2016-04-14 10:14:38'),
 (1214,938,2.5,'2016-04-14 10:14:38'),
 (1214,1161,2.3,'2016-04-14 10:14:38'),
 (1217,188,5.9,'2016-04-16 11:10:15'),
 (1217,795,1.1,'2016-04-16 11:10:15'),
 (1217,351,1.4,'2016-04-16 11:10:15'),
 (1217,170,1.5,'2016-04-16 11:10:15'),
 (1220,716,9,'2016-04-16 00:30:01'),
 (1220,1155,4.9,'2016-04-16 00:30:01'),
 (1220,929,4.1,'2016-04-16 00:30:01'),
 (1220,695,4,'2016-04-16 00:30:01'),
 (1242,0,0,'2016-04-16 22:21:43'),
 (1245,875,0.7,'2016-04-24 18:29:11'),
 (1245,69,1.4,'2016-04-24 18:29:11'),
 (1245,7,1.2,'2016-04-24 18:29:11'),
 (1255,0,0,'2016-04-18 12:52:59'),
 (1258,1255,5.5,'2016-04-18 13:36:58'),
 (1258,1220,0,'2016-04-18 13:36:58'),
 (1258,1245,0,'2016-04-18 13:36:58'),
 (1261,188,5.5,'2016-04-18 15:04:09'),
 (1261,170,1.1,'2016-04-18 15:04:09'),
 (1261,381,1,'2016-04-18 15:04:09'),
 (1261,674,1,'2016-04-18 15:04:09'),
 (1284,855,0,'2016-04-18 16:28:33'),
 (1287,623,2.4,'2016-04-18 22:33:03'),
 (1287,716,2.2,'2016-04-18 22:33:03'),
 (1287,137,1.4,'2016-04-18 22:33:03'),
 (1287,310,1.4,'2016-04-18 22:33:03'),
 (1290,891,1,'2016-04-19 17:19:02'),
 (1290,974,0,'2016-04-19 17:19:02'),
 (1293,241,4,'2016-04-19 19:05:23'),
 (1293,1111,1,'2016-04-19 19:05:23'),
 (1293,695,1,'2016-04-19 19:05:23'),
 (1293,1140,1,'2016-04-19 19:05:23'),
 (1296,188,6.6,'2016-04-20 01:20:38'),
 (1296,891,2,'2016-04-20 01:20:38'),
 (1296,7,1.7,'2016-04-20 01:20:38'),
 (1296,170,1.6,'2016-04-20 01:20:38'),
 (1310,188,10,'2016-04-20 08:04:10'),
 (1310,815,9.4,'2016-04-20 08:04:10'),
 (1310,674,9.3,'2016-04-20 08:04:10'),
 (1310,666,8,'2016-04-20 08:04:10'),
 (1313,0,0,'2016-04-20 14:28:40'),
 (1324,447,2,'2016-04-22 19:27:23'),
 (1324,1199,1,'2016-04-22 19:27:23'),
 (1331,1118,1,'2016-04-24 15:30:42'),
 (1331,357,1,'2016-04-24 15:30:42'),
 (1331,1161,0,'2016-04-24 15:30:42'),
 (1331,7,0,'2016-04-24 15:30:42'),
 (1334,0,0,'2016-04-24 18:22:52'),
 (1338,716,1,'2016-04-24 18:25:37'),
 (1338,1002,0,'2016-04-24 18:25:37'),
 (1338,1009,0,'2016-04-24 18:25:37'),
 (1338,1105,0,'2016-04-24 18:25:37'),
 (1245,381,0.7,'2016-04-24 18:29:11'),
 (1343,695,2.5,'2016-04-24 18:33:43'),
 (1343,929,2.5,'2016-04-24 18:33:43'),
 (1343,739,1.3,'2016-04-24 18:33:43'),
 (1343,1178,1,'2016-04-24 18:33:43'),
 (1346,46,2.4,'2016-04-24 19:31:25'),
 (1352,760,2.3,'2016-04-25 18:21:24'),
 (1352,1296,3.2,'2016-04-25 18:21:24'),
 (1352,1158,3.2,'2016-04-25 18:21:24'),
 (1352,106,3.2,'2016-04-25 18:21:24'),
 (1357,1331,0,'2016-04-26 20:50:40'),
 (1357,155,0,'2016-04-26 20:50:40'),
 (1361,1313,1.2,'2016-04-26 23:14:57'),
 (1361,623,5.8,'2016-04-26 23:14:57'),
 (1361,607,3,'2016-04-26 23:14:57'),
 (1361,381,1,'2016-04-26 23:14:57'),
 (1378,0,0,'2016-04-26 23:43:04'),
 (1390,241,6.3,'2016-04-29 10:50:21'),
 (1390,632,4.9,'2016-04-29 10:50:21'),
 (1390,459,3.5,'2016-04-29 10:50:21'),
 (1390,473,3.4,'2016-04-29 10:50:21'),
 (1393,1390,4.4,'2016-04-29 11:31:00'),
 (1393,1378,2.4,'2016-04-29 11:31:00'),
 (1393,966,0,'2016-04-29 11:31:00'),
 (1396,1075,2.6,'2016-04-29 12:06:27'),
 (1400,0,0,'2016-04-30 12:09:34'),
 (1403,1324,3.6,'2016-04-30 13:40:54'),
 (1403,1118,2.9,'2016-04-30 13:40:54'),
 (1403,772,2.3,'2016-04-30 13:40:54'),
 (1403,7,2.6,'2016-04-30 13:40:54'),
 (1407,1403,4.4,'2016-04-30 14:37:39'),
 (1407,1296,2.7,'2016-04-30 14:37:39'),
 (1407,1400,0,'2016-04-30 14:37:39'),
 (1410,0,0,'2016-04-30 16:19:48'),
 (1426,294,2.9,'2016-04-30 16:36:23'),
 (1426,596,2.1,'2016-04-30 16:36:23'),
 (1426,244,1.7,'2016-04-30 16:36:23'),
 (1426,944,1.2,'2016-04-30 16:36:23'),
 (1436,632,2.9,'2016-05-01 14:17:47'),
 (1436,969,1.7,'2016-05-01 14:17:47'),
 (1436,1400,0,'2016-05-01 14:17:47'),
 (1443,0,0,'2016-05-01 16:49:51'),
 (1446,944,0,'2016-05-01 17:22:21'),
 (1450,1296,7.2,'2016-05-02 16:53:07'),
 (1450,188,6.3,'2016-05-02 16:53:07'),
 (1450,674,3.3,'2016-05-02 16:53:07'),
 (1450,303,3,'2016-05-02 16:53:07'),
 (1458,0,0,'2016-05-02 21:03:51'),
 (1462,1446,0,'2016-05-02 23:33:09'),
 (1462,322,1.6,'2016-05-02 23:33:09'),
 (1476,1161,3.4,'2016-05-02 23:43:32'),
 (1476,1140,3.5,'2016-05-02 23:43:32'),
 (1476,938,4.1,'2016-05-02 23:43:32'),
 (1476,298,4.6,'2016-05-02 23:43:32'),
 (1487,0,0,'2016-05-03 20:36:57'),
 (1500,170,1.1,'2016-05-04 16:15:14'),
 (1500,1158,1,'2016-05-04 16:15:14'),
 (1500,739,1,'2016-05-04 16:15:14'),
 (1500,231,0.6,'2016-05-04 16:15:14'),
 (1510,1450,0,'2016-05-03 21:53:04'),
 (1513,507,0,'2016-05-04 00:36:01'),
 (1513,920,1,'2016-05-04 00:36:01'),
 (1513,960,0,'2016-05-04 00:36:01'),
 (1513,1161,0,'2016-05-04 00:36:01'),
 (1518,859,0,'2016-05-04 15:22:43'),
 (1518,473,2,'2016-05-04 15:22:43'),
 (1528,1296,7.7,'2016-05-05 21:20:54'),
 (1528,188,6.1,'2016-05-05 21:20:54'),
 (1528,891,2.1,'2016-05-05 21:20:54'),
 (1528,7,1.7,'2016-05-05 21:20:54'),
 (1545,1199,3.5,'2016-05-06 18:40:57'),
 (1545,1064,1,'2016-05-06 18:40:57'),
 (1548,1242,0,'2016-05-06 19:16:05'),
 (1561,1403,2.4,'2016-05-06 23:33:56'),
 (1561,188,6.1,'2016-05-06 23:33:56'),
 (1561,1296,6.1,'2016-05-06 23:33:56'),
 (1561,351,1.7,'2016-05-06 23:33:56'),
 (1584,188,6.8,'2016-05-08 21:27:54'),
 (1584,1561,5.1,'2016-05-08 21:27:54'),
 (1584,815,6.3,'2016-05-08 21:27:54'),
 (1584,1296,7.1,'2016-05-08 21:27:54'),
 (1602,956,6.2,'2016-05-09 00:40:00'),
 (1602,852,4,'2016-05-09 00:40:00'),
 (1602,716,3.7,'2016-05-09 00:40:00'),
 (1602,473,3.6,'2016-05-09 00:40:00'),
 (1607,1296,4.1,'2016-05-09 00:59:11'),
 (1607,1561,3.7,'2016-05-09 00:59:11'),
 (1607,1214,2.9,'2016-05-09 00:59:11'),
 (1607,795,1.9,'2016-05-09 00:59:11'),
 (1609,188,4.6,'2016-05-09 17:03:20'),
 (1609,1462,1.8,'2016-05-09 17:03:20'),
 (1609,170,1,'2016-05-09 17:03:20'),
 (1609,1293,0,'2016-05-09 17:03:20'),
 (1612,1609,8.4,'2016-05-09 17:09:46'),
 (1612,1602,0,'2016-05-09 17:09:46'),
 (1612,623,0,'2016-05-09 17:09:46'),
 (1612,1255,0,'2016-05-09 17:09:46'),
 (1619,1296,6.7,'2016-05-10 18:06:34'),
 (1619,188,5.8,'2016-05-10 18:06:34'),
 (1619,1561,5.5,'2016-05-10 18:06:34'),
 (1619,891,3.5,'2016-05-10 18:06:34'),
 (1641,1255,5.3,'2016-05-10 18:19:02'),
 (1641,1609,1,'2016-05-10 18:19:02'),
 (1641,1245,0,'2016-05-10 18:19:02'),
 (1644,1155,5,'2016-05-10 18:45:33'),
 (1644,716,4.8,'2016-05-10 18:45:33'),
 (1644,241,4.8,'2016-05-10 18:45:33'),
 (1644,695,4.1,'2016-05-10 18:45:33'),
 (1647,695,67.4,'2016-05-10 20:23:49'),
 (1647,719,12.5,'2016-05-10 20:23:49'),
 (1647,1155,6.5,'2016-05-10 20:23:49'),
 (1647,716,5.8,'2016-05-10 20:23:49'),
 (1650,1205,0,'2016-05-11 23:43:47'),
 (1650,294,0,'2016-05-11 23:43:47'),
 (1650,381,0,'2016-05-11 23:43:47'),
 (1650,996,0,'2016-05-11 23:43:47');




