ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΚΟ «ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ», ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ:
<h2>Φρενάρετε τα μέτρα λιτότητας</h2>
<div>Του Κ. ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ</div>
Με σημαία τόσο την περισσότερο ευέλικτη και κοινωνικά ευαίσθητη καταπολέμηση των χρεών όσο και τη στροφή στην ίδια την κοινωνία μακριά από τα γραφειοκρατικά βάρη του κράτους, διοργάνωσε χθες η ΜΚΟ «Σκέψη για δράση» την πρώτη της επίσημη ανοιχτή συζήτηση «Ακτινογραφώντας την κρίση: μεταρρυθμιστές για την Ελλάδα» σε συνεργασία με τον διεθνή οργανισμό «Thought For Action».

<a title="Χρ. Πισσαρίδης (νομπελίστας)        R. Richardson (Ν. Ζηλανδία)" href="http://s.enet.gr/resources/2013-02/44fhoto--2-thumb-large.jpg" target="_blank" rel="shadowbox"><img alt="Χρ. Πισσαρίδης (νομπελίστας)        R. Richardson (Ν. Ζηλανδία)" src="http://s.enet.gr/resources/2013-02/44fhoto--2-thumb-medium.jpg" /></a>

Χρ. Πισσαρίδης (νομπελίστας) R. Richardson (Ν. Ζηλανδία)

Στη συζήτηση κατέθεσαν τη γνώση και εμπειρία τους διακεκριμένοι Ελληνες και ξένοι επιστήμονες, όπως ο νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης, η τέως υπουργός Οικονομικών της Ν. Ζηλανδίας, Ruth Richardson, ο καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Παναγιώτης Καρκατσούλης, ο ειδικός δημόσιου τομέα, Gary Reid, η θεσμικός οικονομολόγος και οργανώτρια της πρωτοβουλίας, Ελενα Παναρίτη, η διευθύντρια του Washington International Advisors, Maria Georgalos, και ο ιδιοκτήτης της GEDEINCO, Manuel Sotomayor.

<strong>Περισσότερος χρόνος</strong>

<strong>*</strong>Ο κ. Πισσαρίδης, αφού διευκρίνισε πως υπερβολικά κρατικά χρέη και ανάπτυξη δεν συνάδουν, επεσήμανε ότι απαιτείται η διατήρηση μιας απόστασης στη συνεργασία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, και πως το πραγματικό δράμα της σημερινής κρίσης δεν είναι στις τράπεζες, αλλά στα νοικοκυριά και τους νέους που πλήττονται από μαζική ανεργία.

Για μία προβληματική και αδύναμη ανταγωνιστικά οικονομία όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, ο κ. Πισσαρίδης δεν θεωρεί λύση ούτε τη στροφή προς την παρανομία (ρουσφέτι, φοροδιαφυγή, μαύρη αγορά) ούτε προς την απομόνωση και τον εγκλωβισμό. Υποστήριξε, δε, ότι στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα πρέπει να επιδιωχθεί η καθυστέρηση των μέτρων λιτότητας, για να υπάρξει περισσότερος χρόνος και αποτελεσματικότητα για τις μεταρρυθμίσεις ενώ ζήτησε την εξαίρεση των επενδύσεων από τα μέτρα λιτότητας.

Τέλος, ως αναπτυξιακή λύση προέταξε το Δημόσιο να εγγυηθεί το εισόδημα του ανέργου ή και του χαμηλά αμειβόμενου εργάτη με ένα σύγχρονο σύστημα φορολογίας και κοινωνικών ασφαλίσεων ώστε και οι θέσεις εργασίας να αυξηθούν και η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη να ανθίσουν.

<strong>Κυβερνά ο φόβος</strong>

<strong>*</strong>Ο κ. Καρκατσούλης χαρακτήρισε την έλλειψη θεσμοθετημένων διοικητικών διαδικασιών ως σημαντικό συντελεστή στο μεγάλο γραφειοκρατικό βάρος του κράτους (6,8% του ΑΕΠ ή 14 δισ.), ανέφερε πως υπάρχουν υπουργεία (π.χ. Εργασίας) που διογκώθηκαν 10 φορές σε διάρκεια 2-3 δεκαετιών, καθώς επίσης οργανισμοί όπως ο ΟΑΕΔ που είναι 17 φορές μεγαλύτερος του υπουργείου Εργασίας σε δομές.

Επεσήμανε πως τα πολυπληθή δημόσια νομικά πρόσωπα ουσιαστικά δεν ελέγχονται από τα υπουργεία, μολονότι συμμετέχουν στη διαμόρφωση πολιτικής και πως το πολιτικό σύστημα που αποφασίζει και πάσχει από υδροκεφαλισμό δεν το έχει ακόμη ακουμπήσει η οικονομική κρίση αφού το 2012 έγιναν 6.500 προσλήψεις. Τέλος, πως σήμερα κυβερνά ο φόβος, αφού οι μισοί τρέπονται σε φυγή αποποιούμενοι ευθυνών και οι άλλοι μισοί, με καταρρακωμένο ηθικό, αποτολμούν τα ασυμμάζευτα.

<strong>Εμπειρία Ν. Ζηλανδίας</strong>

<strong>*</strong>Η κ. Richardson μετέφερε την πετυχημένη εμπειρία της Ν. Ζηλανδίας (η πιο ελεύθερη οικονομία στον κόσμο) τονίζοντας πως όσο γρηγορότερα γίνουν οι μεταρρυθμίσεις τόσο πιο αποτελεσματικές είναι και πως το κλειδί για την ανάπτυξη είναι να δοθεί σε όλους τους πολίτες η ελευθερία να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Προέταξε ως βασικά κριτήρια για την ανάπτυξη μιας οικονομίας την ύπαρξη χαμηλών φορολογικών συντελεστών αλλά με ευρεία βάση εφαρμογής, το άνοιγμα στον ανταγωνισμό, τη σταθερότητα των τιμών, την ευελιξία στην αγορά εργασίας και τη δημοσιονομική υπευθυνότητα.

Εξήγησε πως στη Νέα Ζηλανδία αλλάξανε την πολιτική των τραπεζών για να πετύχουν την εξάλειψη του δημοσιονομικού χρέους. Υπογράμμισε τέλος, πως το πρόβλημα είναι δομικό και συστημικό, πως ζούμε σε εποχή δημιουργικής καταστροφής και πως οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις πρέπει να συντελούνται εντός διετίας.

<strong>Αλλαγή κανόνων</strong>

<strong>*</strong>Από την πλευρά του ο κ. Reid, αναφερόμενος στη διεθνή εμπειρία του, δήλωσε πως είναι ιστορικά δύσκολη αλλά εφικτή η μεταρρύθμιση των δομών στον δημόσιο τομέα. Επεσήμανε ότι χρειάζεται οι προκλήσεις και η αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού να αντιμετωπισθούν με τη διαμόρφωση ειδικών μηχανισμών και πως η μείωση του προσωπικού είναι ο κανόνας αλλά απαιτεί χρόνο (σημείο διαφωνίας με Richardson). Τέλος, πως για ένα πετυχημένο μάνατζμεντ του δημόσιου τομέα παράγοντας κλειδί είναι η αξιοκρατική διαδικασία προσλήψεων.

<strong>Αργεντινής διδάγματα</strong>

<strong>*</strong>Η κ. Georgalos, αντλώντας διδάγματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τόνισε πως οι διαρθρωτικές αλλαγές απαιτούν χρόνο για να φέρουν αποτελέσματα και αυτά δεν έρχονται από τη μία μέρα στην άλλη αλλά μπορεί να απαιτήσουν χρόνια ή και δεκαετίες ορισμένες φορές. Ως προαπαιτούμενα, τέλος, μιας δυναμικής ανάπτυξης, ανέφερε τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών, την αγροβιομηχανία, την παραγωγή και εξαγωγή τροφίμων και την ισχυρή επιχειρηματική κουλτούρα.

<strong>*</strong>Από την πλευρά της η κ. Παναρίτη παρουσίασε την άτυπη οικονομία στην Ελλάδα δίνοντας έμφαση στην αγορά εργασίας και τα δικαιώματα γης. Οπως τόνισε στη διάρκεια της συζήτησης «δεν θέλουμε απώλεια τραπεζών, θέλουμε αποκρατικοποιήσεις των τραπεζών», ενώ πέρασε και το μήνυμα πως «ο δρόμος δεν θα είναι εύκολος όμως αν είμαστε όλοι μαζί θα είναι καλύτερα».

&nbsp;