INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1395,1,'2013-06-06 15:18:48','2013-06-06 15:18:48','','ιμφ','','inherit','open','open','','%ce%b9%ce%bc%cf%86','','','2013-06-06 15:18:48','2013-06-06 15:18:48','',1393,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/ιμφ.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1396,1,'2013-06-06 15:18:24','2013-06-06 15:18:24','<!--:en--><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/wonk0927-1024x681.jpg\"><img class=\"alignleft  wp-image-1391\" alt=\"wonk0927-1024x681\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/wonk0927-1024x681.jpg\" width=\"614\" height=\"409\" /></a>\r\n\r\nThe International Monetary Fund has published a scathing internal self-assessment of its bailout of Greece three years ago. It isn’t pretty.\r\n\r\nThe IMF underestimated the damage that fiscal austerity would do to the Greek economy in its earliest rescue of the nation in 2010. It was too slow to promote a write-down of the nation’s debts to more sustainable levels. And it was compromised by a sometimes unwieldy partnership with major European institutions in what became known as the “troika.”\r\n\r\nThe result of these “notable failures,” enumerated in an “<a href=\"http://www.imf.org/external/pubs/ft/scr/2013/cr13156.pdf\">Ex-post evaluation</a>” that the IMF published Wednesday, is the depression-stricken nation that is Greece today. The nation’s unemployment rate is 27 percent and economic activity remains well below its levels of half a decade ago.\r\n\r\n“Market confidence was not restored, the banking system lost 30 percent of its deposits, and the economy encountered a much-deeper-than-expected recession with exceptionally high unemployment.” Public debt remained too high, Greece waited too long to restructure its debt, and “structural reforms stalled and productivity gains proved elusive.”\r\n\r\nThe newly released document is an after-action report of sorts, an attempt by IMF staff to grapple with the lessons from Greece. It focuses in the initial Greek rescue package, approved in May 2010, which has since been reworked multiple times.\r\n\r\nThe staff review argues that there was no avoiding a steep economic contraction, given the excesses of Greek government borrowing and spending in the years before the crisis. “A deep recession was unavoidable,” the report concludes. But it also holds that a series of decisions by the IMF and the other members of the troika made it worse than it otherwise might have been.\r\n\r\nBack in 2010, IMF staff had believed that spending cuts by the Greek government would have a multiplier effect of only 0.5 percent as less government spending was offset by more economic activity elsewhere. They now think the multiplier is twice that, given Greece’s situation.\r\n\r\nIn those early days of the Greek rescue, the IMF teamed up with the European Commission and European Central Bank to form the troika, a model which would later be used in Ireland, Portugal and elsewhere. But “there was no clear division of labor” and “none of the partners seemed to view the arrangement as ideal,” the new IMF report finds, noting that there were “occasionally marked differences of view within the Troika, particularly with regard to growth projections.”\r\n\r\nIt was an unusual situation in which the troika members had to negotiate with each other to arrive at their shared position before in turn negotiating with the Greek government over terms of the bailout.\r\n\r\nIndeed, the presence of the ECB and Commission may have been a factor behind one of the biggest failures the IMF review identifies: being too slow to conclude that Greece’s debts were fundamentally unmanageable and that its creditors would need to take losses. The ECB in particular was dead-set against any such “haircuts” for bondholders, almost until the day they were finally agreed to in the summer of 2011.\r\n\r\nThe new report essentially argues that the Greek economy suffered unnecessarily because of delays in recognizing what some felt was obvious as far back as 2010 — that Greece would not be able to repay all that it owed.\r\n\r\n“Upfront debt restructuring was not feasible at the outset,” the report says. “Earlier debt restructuring could have eased the burden of adjustment on Greece and contributed to a less dramatic contraction in output.”\r\n\r\nIn other words, moving earlier to restructure Greece’s debts would have meant more of the losses suffered by banks and others who owned Greek bonds, and less by the Greek population.\r\n\r\nFinally, the report concludes that the rescue wasn’t adequately focused on the “political economy of adjustment,” or making sure that the program of reforms could maintain political support. Reform efforts “might have been more enduring if more visible progress had been made with regard to getting those on high incomes to pay their taxes,” the IMF concludes, and “by shielding those on low incomes from cuts in state pensions.”\r\n\r\nSource: http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/06/05/imf-our-greek-bailout-was-full-of-notable-failures/<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg\"><img class=\" wp-image-1388 alignleft\" alt=\"NeilIrwin-BW-web\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg\" width=\"360\" height=\"505\" /></a>\r\n\r\n<b>IMF: Our Greek bailout was full of ‘notable failures’</b>\r\n\r\nBy <a href=\"http://www.neilirwin.com/\">Neil Irwin</a>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε έναν απολογισμό, με διαστάσεις αυτοκριτικής για τη διάσωση της Ελλάδα πριν από τρία χρόνια.\r\nΌπως επισημαίνεται το 2010, το  ΔΝΤ είχε υποτιμήσει τη ζημιά που η δημοσιονομική λιτότητα θα προκαλέσει στην ελληνική οικονομία. Η διαδικασία θα ήταν πολύ αργή για την προώθηση μιας υποτίμησης των χρεών του έθνους σε πιο διατηρήσιμα επίπεδα. Το σχήμα διάσωσης, γνωστό ως «τρόικα» ήταν δυσκίνητο, καθώς προϋπόθετε τη συνεργασία με μεγάλους ευρωπαϊκούς θεσμούς..\r\nΤο ΔΝΤ θα μπορούσε να χειριστεί το 2010 να χειριστεί το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας αρκετά καλύτερα.</p>\r\nΤα \"αξιοσημείωτα λάθη\", που απαριθμούνται σε μία «εκ των υστέρων αξιολόγηση\", η οποία δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, δεν είναι τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα που βιώνει η Ελλάδα. Η κατάθλιψη της κοινωνίας και των πολιτών, σε μία χώρα που το ποσοστό της ανεργίας της χώρας είναι 27% και η οικονομική δραστηριότητα παραμένει πολύ κάτω από τα επίπεδα του εξαμήνου πριν από μια δεκαετία.\r\n\r\n«Η εμπιστοσύνη της αγοράς δεν αποκαταστάθηκε, το τραπεζικό σύστημα έχασε το 30% των καταθέσεων και η οικονομία αντιμετώπισε μια πολύ-βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση με εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας.\" Το δημόσιο χρέος παραμένει πολύ υψηλό, η Ελλάδα περίμενε πολύ καιρό για να αναδιαρθρώσει το χρέος της , και οι «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αναβάλλονται διαρκώς.  Όσο για  τα κέρδη παραγωγικότητας είναι ανύπαρκτα.\"\r\n\r\nΗ έκθεση που δημοσιοποιήθηκε με την παραδοχή από την πλευρά του ΔΝΤ λανθασμένων χειρισμών αποτελεί μια προσπάθεια από το προσωπικό του ΔΝΤ να καταπιαστεί με τα διδάγματα από την περίπτωση της Ελλάδας. Επικεντρώνεται στην πρώτη φάση της διάσωσης, η οποία εγκρίθηκε το Μάιο του 2010, και η οποία έκτοτε έχει αναδιατυπωθεί πολλές φορές.\r\n\r\nΟι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ υποστηρίζουν ότι υπήρξε απότομη συρρίκνωση της οικονομίας, με δεδομένες τις υπερβολές του ελληνικού κρατικού δανεισμού και των δαπανών για τα έτη πριν από την κρίση. \"Μια βαθιά ύφεση ήταν αναπόφευκτη», καταλήγει η έκθεση. Αλλά ισχύει επίσης ότι μια σειρά αποφάσεων από το ΔΝΤ και τα άλλα μέλη της τρόικας έκανε τα πράγματα χειρότερα από ότι θα μπορούσε να ήταν.\r\n\r\nΤο 2010 το ΔΝΤ είχε εκτιμήσει ότι οι περικοπές δαπανών στις οποίες θα προχωρούσε η ελληνική κυβέρνηση θα έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Ωστόσο μόνο το 0,5% των λιγότερων δαπανών αντισταθμίστηκε από την οικονομική δραστηριότητα σε άλλες παραγωγικές δράσεις. Τώρα εκτιμούν ότι ο πολλαπλασιαστής θα είναι διπλάσιος με τη, δεδομένη κατάσταση στην Ελλάδα.\r\n\r\nΣτις πρώτες ημέρες της ελληνικής διάσωσης, το ΔΝΤ συνεργάστηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να σχηματίσουν την τρόικα, ένα μοντέλο που θα χρησιμοποιούνταν στη συνέχεια στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία και αλλού. Αλλά «δεν υπήρχε σαφής καταμερισμός της εργασίας» και όπως διαπιστώνει η πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης \"υπάρχουν κατά καιρούς σημαντικές διαφορές απόψεων στο πλαίσιο της τρόικας, ιδιαίτερα όσον αφορά το πλαίσιο των ανατυξιακών δράσεων».\r\n\r\nΤαυτόχρονα, επισημαίνεται ότι ήταν μια ασυνήθιστη κατάσταση κατά την οποία τα μέλη της τρόικα έπρεπε να διαπραγματευθούν το ένα με το άλλο για να καταλήξουν σε κοινή  θέση για τους όρους της διάσωσης πριν από τον κύκλο διαπραγματεύσεων με την ελληνική κυβέρνηση.\r\n\r\nΠράγματι, η παρουσία και ο ρόλος της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο σχήμα διάσωσης μπορεί να ήταν ένας παράγοντας που επηρέασε μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες του ΔΝΤ, καθώς τα δύο ευρωπαϊκά όργανα άργησαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τα χρέη στην Ελλάδα ήταν ουσιαστικά ανεξέλεγκτα και ότι οι πιστωτές της θα πρέπει να επωμιστούν τις απώλειες. Κυρίως η ΕΚΤ σιωπούσε σχετικά με τα «κουρέματα» των ομολογιούχων, σχεδόν μέχρι την ημέρα που συμφώνησε τελικά με αυτό το ενδεχόμενο, το καλοκαίρι του 2011.\r\n\r\nΗ νέα έκθεση του ΔΝΤ υποστηρίζει κατ \'ουσίαν ότι η ελληνική οικονομία υποφέρει άσκοπα εξαιτίας των καθυστερήσεων στην αναγνώριση της ταυτότητας της κρίσης, που ορισμένοι θεώρησαν ότι ήταν εμφανής ήδη από το 201<sup>ο</sup>,. Κατ’ αυτούς ήταν προφανές ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει όλα όσα χρωστούσε.\r\n\r\n\"Εξ αρχής αναδιάρθρωση του χρέους δεν ήταν εφικτό στην αρχή,» αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση .»Ωστόσο, αναδιάρθρωση του χρέους νωρίτερα  θα μπορούσε να χαλαρώσει το βάρος της προσαρμογής για την Ελλάδα και θα συνέβαλε σε μια λιγότερο δραματική συρρίκνωση της παραγωγής.\"\r\n\r\nΤέλος, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διάσωση επικεντρώθηκε στην «πολιτική οικονομία της προσαρμογής\", και στη διασφάλιση ότι το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να διατηρήσει το πολιτικό σύστημα. Οι προσπάθειες μεταρρύθμισης \"θα μπορούσε να ήταν πιο αποτελεσματικές, εάν ήταν πιο ορατή  η πρόοδος που σημειώθηκε στο να πληρώνουν τους φόρους τους όσοι είχαν υψηλά εισοδήματα και αν είχαν προασπιστεί από τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις  άτομα με χαμηλό εισόδημα.\"\r\n\r\nΠηγή: http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/06/05/imf-our-greek-bailout-was-full-of-notable-failures/','<!--:en-->IMF: Our Greek bailout was full of ‘notable failures’ (by Neil Irwin)ΙMF: Η Ελληνική Διάσωση ήταν γεμάτη λάθη (του Neil Irwin)','','inherit','open','open','','1387-revision-v1','','','2013-06-06 15:18:24','2013-06-06 15:18:24','',1387,'http://www.thoughtforaction.org/1387-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1397,1,'2013-06-06 15:17:37','2013-06-06 15:17:37','<!--:en--><a href=\"http://www.washingtonpost.com/business/imf-acknowledges-notable-failures-in-greek-bailout-recession-much-deeper-than-foreseen/2013/06/05/c026a9e6-ce1c-11e2-8573-3baeea6a2647_story.html\">Associated Press</a>\n\nWASHINGTON — The International Monetary Fund acknowledged on Wednesday that it made “notable failures” in the Greek bailout, underestimating how much the austerity measures it pushed would pinch the country’s already faltering economy.\n\nThe IMF made the unusually frank admission in an evaluation of how it handled Greece’s debt crisis, which triggered financial turmoil across the eurozone.\n\nThe Greek economy has been kept afloat for the past three years by rescue loans from Europe and the IMF in exchange for harsh austerity measures that have worsened the recession, currently in its sixth year. It has so far received about 200 billion euros ($258.8 billion) in loans from a rescue program totaling 240 billion euros ($310.5 billion).\n\nWhile the measures have reduced Greece’s budget deficit, they have left the country mired in a much deeper recession than what the IMF and its European partners in the bailout forecast three years ago. Unemployment is 27 percent.\n\nThe report said the IMF and its partners in the bailout had significantly underestimated how much austerity measures, such as spending cuts and tax increases, would impact the economy. However, the fund insisted that it could not have slowed the pace of belt-tightening.\n\nIn another misstep, it said Greece missed three of the IMF’s four main criteria required to qualify for such bailouts. On one of the criteria, debt sustainability, the IMF has asserted repeatedly that Greek government should be able to fully repay its debt burden on time. However, the report said there was much uncertainty surrounding this assertion.\n\nThe IMF said there were notable successes in the bailout as well. Greece remained in the eurozone and the spillover effect on the global economy was relatively contained.\n\n“However, there were also notable failures,” it said.\n\nIt described the first two years of the rescue program as a “holding operation” while the other 16 European Union countries that use the euro currency grappled with the enormity of the unfolding crisis and built “firewalls” to try to stave off a contagion effect. And the report said rescue lenders had allowed Greek debt to remain too high until private bonds were eventually restructured last year.\n\nSome of the failure was blamed on Greece itself, with the IMF saying it had stalled on structural reforms of its economy such as privatizations and improving tax collection. The document said the lending agency and its partners had been too optimistic about the political conditions for pushing forward with such reforms.\n\nIn Athens, the left-wing main opposition party, Syriza, said the country’s conservative-led coalition government should seek a swift change of course following the IMF’s admission.\n\n“We should immediately abandon these harsh austerity policies that have brought the country to the brink of a humanitarian crisis. These policies are not working. ... The dogmatic insistence in pursuing these policies should end,” Syriza spokesman Panos Skourletis said.\n\n“This also provides the government with an additional argument to seek the cancellation of a portion of the debt — we are talking about the debt held by the official sector.”\n\nGreece has been locked out of international bond markets since its economy imploded in 2010, and many feared the country would have to leave the group of countries that use the euro currency.\n\nThe deeply resented austerity measures included slashing incomes, hiking taxes and overhauling an inflated, largely inefficient public sector.\n\nThe central bank said this month that the country’s economy is likely to contract by a further 4.6 percent in 2013, with unemployment set to reach 28 percent.\n\nGreece restructured its privately held bonds last year. But the country is still struggling to stabilize its national debt, which is set to rise to 175 percent of its annual output this year.\n\nThe country has been promised additional relief from the eurozone if Athens delivers its promise to balance its budget this year. What form that relief will take remains unclear and speculation has increased that a further debt restructuring is on the cards.\n\n____\n\nGatopoulos reported from Athens, Greece.\n\nCopyright 2013 The Associated Press. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed.&nbsp;\n\nΠολύ βαθύτερη η ύφεση από τις προβλέψεις\n\nAssociated Press\n\nΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ - Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναγνώρισε την Τετάρτη ότι έκανε «σημαντικές ελλείψεις» στο ελληνικό σχέδιο διάσωσης, υποτιμώντας ότι τα μέτρα λιτότητας «έσπρωξαν» τη  χώρα σε μία ήδη παραπαίουσα οικονομία.\n\nΤο ΔΝΤ έκανε μία απρόσμενα ειλικρινή παραδοχή σχετικά με την αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο χειρίστηκε την κρίση χρέους στην Ελλάδα, η οποία προκάλεσε αναταραχή στις χρηματοπιστωτικές αγορές σε ολόκληρη την ευρωζώνη.\n\nΗ ελληνική οικονομία έχει διατηρηθεί στη ζωή τα τελευταία τρία χρόνια με δάνεια διάσωσης από την Ευρώπη και το ΔΝΤ, σε αντάλλαγμα για τα σκληρά μέτρα λιτότητας που έχουν επιδεινώσει την ύφεση. Η Ελλάδα έχει λάβει μέχρι στιγμής περίπου 200 δισ. ευρώ ($ 258,800,000,000) σε δάνεια από ένα πρόγραμμα διάσωσης ύψους € 240 δισεκατομμύρια (310500 εκατομμύρια δολάρια).\n\nΤην ίδια ώρα τα μέτρα έχουν μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού στην Ελλάδα, ωστόσο η χώρα είναι βυθισμένη σε μια πολύ βαθύτερη ύφεση από ό, τι το ΔΝΤ και οι ευρωπαίου εταίροι της προέβλεπαν στο σχέδιο διάσωσης, πριν από τρία χρόνια. Η ανεργία είναι 27%.\nΗ έκθεση αναφέρει ότι το ΔΝΤ , η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ είχαν υποτιμήσει σημαντικά ότι τα μέτρα λιτότητας, όπως περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, θα επηρεάσουν αρνητικά την οικονομία. Ωστόσο, το ταμείο επέμεινε ότι δεν θα μπορούσε να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της λιτότητας.\n\nΣε μια άλλη παρατήρηση, επισημαίνεται ότι η Ελλάδα υστερούσε σε τρία από τα τέσσερα βασικά κριτήρια του ΔΝΤ που θα πρέπει να πληρούν οι χώρες για να εφαρμοστούν τέτοιου τύπου μηχανισμοί διάσωσης. Σε ένα από τα κριτήρια βιωσιμότητας του χρέους, το ΔΝΤ έχει υποστηρίξει επανειλημμένα ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να είναι σε θέση να αποπληρώσει πλήρως το χρέος της στο χρόνο. Ωστόσο, η έκθεση αναφέρει ότι υπήρχε μεγάλη αβεβαιότητα για την υλοποίηση αυτού του όρου.\n\nΤο ΔΝΤ σημειώνει ότι υπήρξαν σημαντικές επιτυχίες σχετικά με τη διάσωση της χώρας , καθώς η Ελλάδα παρέμεινε στην ευρωζώνη και οι δευτερογενείς επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία ήταν σχετικά συγκρατημένες.\n\n\"Ωστόσο, υπήρχαν και σημαντικές αποτυχίες\", ανέφερε.\n\nΠεριέγραψε τα δύο πρώτα έτη του προγράμματος της ελληνικής διάσωσης ως «εκμετάλλευση λειτουργίας\" από την Ε.Ε. Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο επιχείρησαν να «χτίσουν τείχη προστασίας» και να αποτρέψουν ένα φαινόμενο μετάδοσης της εξελισσόμενης κρίσης στις υπόλοιπες 16 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χρησιμοποιούν το ευρώ. Ωστόσο οι δανειστές επέτρεψαν στο ελληνικό χρέος να παραμείνει πολύ υψηλό μέχρι την τελική τελικά αναδιάρθρωση του περασμένου έτους.\n\nΕυθύνες καταλογίζει το ΔΝΤ και στην ίδια την Ελλάδα, λέγοντας ότι είχε σταματήσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της οικονομίας της, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις και η βελτίωση της είσπραξης των φόρων. Το έγγραφο του ΔΝΤ αναφέρει ότι η «τρόικα» εμφανίστηκε πολύ αισιόδοξη για τις πολιτικές προϋποθέσεις που απαιτεί η προώθηση των μεταρρυθμίσεων.\n\nΣτην Αθήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάλεσε την τρικομματική κυβέρνηση να επιδιώξει μια γρήγορη αλλαγή πορείας μετά τις «παραδοχές» του ΔΝΤ.\n\n\"Θα πρέπει να εγκαταλείψουμε αμέσως αυτές τις σκληρές πολιτικές λιτότητας που έχουν φέρει τη χώρα στο χείλος μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Η δογματική εμμονή στην επιδίωξη των πολιτικών αυτών θα πρέπει να τελειώσει », είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης και πρόσθεσε: «Η παραδοχή του ΔΝΤ παρέχει επίσης στην κυβέρνηση ένα επιπλέον επιχείρημα για να ζητήσει την ακύρωση ενός τμήματος του χρέους.\"\n\nΕλλάδα έχει απομονωθεί  από τις διεθνείς αγορές ομολόγων δεδομένου ότι η οικονομία της κατέρρευσε το 2010, και πολλοί φοβούνται ακόμη ότι η χώρα θα πρέπει να αποχωρήσει από την ομάδα των χωρών που χρησιμοποιούν το ευρώ.\n\nΗ κεντρική τράπεζα δήλωσε αυτό το μήνα ότι η οικονομία της χώρας είναι πιθανό να συρρικνωθεί περαιτέρω κατά 4,6 %το 2013, ενώ η ανεργία αναμένεται να φθάσει το 28%.\n\nΗ χώρα εξακολουθεί να αγωνίζεται για να σταθεροποιηθεί το δημόσιο χρέος της, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί σε 175 % της ετήσιας παραγωγής του τρέχοντος έτους.\n\nΣτην Ελλάδα έχει δοθεί η υπόσχεση πρόσθετης ελάφρυνσης από την ευρωζώνη εάν καταφέρει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους. Ωστόσο το πλαίσιο των ελαφρύνσεων παραμένει ασαφές και η κερδοσκοπία έχει αυξηθεί. Όσο το ενδεχόμενο μίας περαιτέρω αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους παραμένει στα…χαρτιά.','<!--:en-->IMF acknowledges ‘notable failures’ in Greek bailout, recession much deeper than foreseen«Σημαντικές αποτυχίες» αναγνωρίζει το ΔΝΤ στην ελληνική διάσωση','','inherit','open','open','','1393-revision','','','2013-06-06 15:17:37','2013-06-06 15:17:37','',1393,'http://www.thoughtforaction.org/1393-revision/',0,'revision','',0),
 (1398,1,'2013-06-06 15:44:25','2013-06-06 15:44:25','<!--:en--><a href=\"http://www.washingtonpost.com/business/imf-acknowledges-notable-failures-in-greek-bailout-recession-much-deeper-than-foreseen/2013/06/05/c026a9e6-ce1c-11e2-8573-3baeea6a2647_story.html\">Associated Press</a>\n\nWASHINGTON — The International Monetary Fund acknowledged on Wednesday that it made “notable failures” in the Greek bailout, underestimating how much the austerity measures it pushed would pinch the country’s already faltering economy.\n\nThe IMF made the unusually frank admission in an evaluation of how it handled Greece’s debt crisis, which triggered financial turmoil across the eurozone.\n\nThe Greek economy has been kept afloat for the past three years by rescue loans from Europe and the IMF in exchange for harsh austerity measures that have worsened the recession, currently in its sixth year. It has so far received about 200 billion euros ($258.8 billion) in loans from a rescue program totaling 240 billion euros ($310.5 billion).\n\nWhile the measures have reduced Greece’s budget deficit, they have left the country mired in a much deeper recession than what the IMF and its European partners in the bailout forecast three years ago. Unemployment is 27 percent.\n\nThe report said the IMF and its partners in the bailout had significantly underestimated how much austerity measures, such as spending cuts and tax increases, would impact the economy. However, the fund insisted that it could not have slowed the pace of belt-tightening.\n\nIn another misstep, it said Greece missed three of the IMF’s four main criteria required to qualify for such bailouts. On one of the criteria, debt sustainability, the IMF has asserted repeatedly that Greek government should be able to fully repay its debt burden on time. However, the report said there was much uncertainty surrounding this assertion.\n\nThe IMF said there were notable successes in the bailout as well. Greece remained in the eurozone and the spillover effect on the global economy was relatively contained.\n\n“However, there were also notable failures,” it said.\n\nIt described the first two years of the rescue program as a “holding operation” while the other 16 European Union countries that use the euro currency grappled with the enormity of the unfolding crisis and built “firewalls” to try to stave off a contagion effect. And the report said rescue lenders had allowed Greek debt to remain too high until private bonds were eventually restructured last year.\n\nSome of the failure was blamed on Greece itself, with the IMF saying it had stalled on structural reforms of its economy such as privatizations and improving tax collection. The document said the lending agency and its partners had been too optimistic about the political conditions for pushing forward with such reforms.\n\nIn Athens, the left-wing main opposition party, Syriza, said the country’s conservative-led coalition government should seek a swift change of course following the IMF’s admission.\n\n“We should immediately abandon these harsh austerity policies that have brought the country to the brink of a humanitarian crisis. These policies are not working. ... The dogmatic insistence in pursuing these policies should end,” Syriza spokesman Panos Skourletis said.\n\n“This also provides the government with an additional argument to seek the cancellation of a portion of the debt — we are talking about the debt held by the official sector.”\n\nGreece has been locked out of international bond markets since its economy imploded in 2010, and many feared the country would have to leave the group of countries that use the euro currency.\n\nThe deeply resented austerity measures included slashing incomes, hiking taxes and overhauling an inflated, largely inefficient public sector.\n\nThe central bank said this month that the country’s economy is likely to contract by a further 4.6 percent in 2013, with unemployment set to reach 28 percent.\n\nGreece restructured its privately held bonds last year. But the country is still struggling to stabilize its national debt, which is set to rise to 175 percent of its annual output this year.\n\nThe country has been promised additional relief from the eurozone if Athens delivers its promise to balance its budget this year. What form that relief will take remains unclear and speculation has increased that a further debt restructuring is on the cards.\n\n____\n\nGatopoulos reported from Athens, Greece.\n\nCopyright 2013 The Associated Press. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed.Πολύ βαθύτερη η ύφεση από τις προβλέψεις\n\n<a href=\"http://www.washingtonpost.com/business/imf-acknowledges-notable-failures-in-greek-bailout-recession-much-deeper-than-foreseen/2013/06/05/c026a9e6-ce1c-11e2-8573-3baeea6a2647_story.html\">Associated Press</a>\n\nΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ - Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναγνώρισε την Τετάρτη ότι έκανε «σημαντικές ελλείψεις» στο ελληνικό σχέδιο διάσωσης, υποτιμώντας ότι τα μέτρα λιτότητας «έσπρωξαν» τη  χώρα σε μία ήδη παραπαίουσα οικονομία.\n\nΤο ΔΝΤ έκανε μία απρόσμενα ειλικρινή παραδοχή σχετικά με την αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο χειρίστηκε την κρίση χρέους στην Ελλάδα, η οποία προκάλεσε αναταραχή στις χρηματοπιστωτικές αγορές σε ολόκληρη την ευρωζώνη.\n\nΗ ελληνική οικονομία έχει διατηρηθεί στη ζωή τα τελευταία τρία χρόνια με δάνεια διάσωσης από την Ευρώπη και το ΔΝΤ, σε αντάλλαγμα για τα σκληρά μέτρα λιτότητας που έχουν επιδεινώσει την ύφεση. Η Ελλάδα έχει λάβει μέχρι στιγμής περίπου 200 δισ. ευρώ ($ 258,800,000,000) σε δάνεια από ένα πρόγραμμα διάσωσης ύψους € 240 δισεκατομμύρια (310500 εκατομμύρια δολάρια).\n\nΤην ίδια ώρα τα μέτρα έχουν μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού στην Ελλάδα, ωστόσο η χώρα είναι βυθισμένη σε μια πολύ βαθύτερη ύφεση από ό, τι το ΔΝΤ και οι ευρωπαίου εταίροι της προέβλεπαν στο σχέδιο διάσωσης, πριν από τρία χρόνια. Η ανεργία είναι 27%.\nΗ έκθεση αναφέρει ότι το ΔΝΤ , η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ είχαν υποτιμήσει σημαντικά ότι τα μέτρα λιτότητας, όπως περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, θα επηρεάσουν αρνητικά την οικονομία. Ωστόσο, το ταμείο επέμεινε ότι δεν θα μπορούσε να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της λιτότητας.\n\nΣε μια άλλη παρατήρηση, επισημαίνεται ότι η Ελλάδα υστερούσε σε τρία από τα τέσσερα βασικά κριτήρια του ΔΝΤ που θα πρέπει να πληρούν οι χώρες για να εφαρμοστούν τέτοιου τύπου μηχανισμοί διάσωσης. Σε ένα από τα κριτήρια βιωσιμότητας του χρέους, το ΔΝΤ έχει υποστηρίξει επανειλημμένα ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να είναι σε θέση να αποπληρώσει πλήρως το χρέος της στο χρόνο. Ωστόσο, η έκθεση αναφέρει ότι υπήρχε μεγάλη αβεβαιότητα για την υλοποίηση αυτού του όρου.\n\nΤο ΔΝΤ σημειώνει ότι υπήρξαν σημαντικές επιτυχίες σχετικά με τη διάσωση της χώρας , καθώς η Ελλάδα παρέμεινε στην ευρωζώνη και οι δευτερογενείς επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία ήταν σχετικά συγκρατημένες.\n\n\"Ωστόσο, υπήρχαν και σημαντικές αποτυχίες\", ανέφερε.\n\nΠεριέγραψε τα δύο πρώτα έτη του προγράμματος της ελληνικής διάσωσης ως «εκμετάλλευση λειτουργίας\" από την Ε.Ε. Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο επιχείρησαν να «χτίσουν τείχη προστασίας» και να αποτρέψουν ένα φαινόμενο μετάδοσης της εξελισσόμενης κρίσης στις υπόλοιπες 16 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χρησιμοποιούν το ευρώ. Ωστόσο οι δανειστές επέτρεψαν στο ελληνικό χρέος να παραμείνει πολύ υψηλό μέχρι την τελική τελικά αναδιάρθρωση του περασμένου έτους.\n\nΕυθύνες καταλογίζει το ΔΝΤ και στην ίδια την Ελλάδα, λέγοντας ότι είχε σταματήσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της οικονομίας της, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις και η βελτίωση της είσπραξης των φόρων. Το έγγραφο του ΔΝΤ αναφέρει ότι η «τρόικα» εμφανίστηκε πολύ αισιόδοξη για τις πολιτικές προϋποθέσεις που απαιτεί η προώθηση των μεταρρυθμίσεων.\n\nΣτην Αθήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάλεσε την τρικομματική κυβέρνηση να επιδιώξει μια γρήγορη αλλαγή πορείας μετά τις «παραδοχές» του ΔΝΤ.\n\n\"Θα πρέπει να εγκαταλείψουμε αμέσως αυτές τις σκληρές πολιτικές λιτότητας που έχουν φέρει τη χώρα στο χείλος μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Η δογματική εμμονή στην επιδίωξη των πολιτικών αυτών θα πρέπει να τελειώσει », είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης και πρόσθεσε: «Η παραδοχή του ΔΝΤ παρέχει επίσης στην κυβέρνηση ένα επιπλέον επιχείρημα για να ζητήσει την ακύρωση ενός τμήματος του χρέους.\"\n\nΕλλάδα έχει απομονωθεί  από τις διεθνείς αγορές ομολόγων δεδομένου ότι η οικονομία της κατέρρευσε το 2010, και πολλοί φοβούνται ακόμη ότι η χώρα θα πρέπει να αποχωρήσει από την ομάδα των χωρών που χρησιμοποιούν το ευρώ.\n\nΗ κεντρική τράπεζα δήλωσε αυτό το μήνα ότι η οικονομία της χώρας είναι πιθανό να συρρικνωθεί περαιτέρω κατά 4,6 %το 2013, ενώ η ανεργία αναμένεται να φθάσει το 28%.\n\nΗ χώρα εξακολουθεί να αγωνίζεται για να σταθεροποιηθεί το δημόσιο χρέος της, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί σε 175 % της ετήσιας παραγωγής του τρέχοντος έτους.\n\nΣτην Ελλάδα έχει δοθεί η υπόσχεση πρόσθετης ελάφρυνσης από την ευρωζώνη εάν καταφέρει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους. Ωστόσο το πλαίσιο των ελαφρύνσεων παραμένει ασαφές και η κερδοσκοπία έχει αυξηθεί. Όσο το ενδεχόμενο μίας περαιτέρω αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους παραμένει στα…χαρτιά.','<!--:en-->IMF acknowledges ‘notable failures’ in Greek bailout, recession much deeper than foreseen«Σημαντικές αποτυχίες» αναγνωρίζει το ΔΝΤ στην ελληνική διάσωση','','inherit','open','open','','1393-autosave','','','2013-06-06 15:44:25','2013-06-06 15:44:25','',1393,'http://www.thoughtforaction.org/1393-autosave/',0,'revision','',0),
 (1400,1,'2013-06-09 12:02:09','2013-06-09 12:02:09','<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\"><img class=\"size-full wp-image-1156 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\" width=\"627\" height=\"367\" /></a></p>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/-54uB7sj_zw\" height=\"480\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\nΜέρος Α\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Β\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Γ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Δ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\r\n\r\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\r\n\r\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>\r\n\r\n&nbsp;','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','publish','open','open','','%ce%b7%cf%87%ce%b7%cf%81%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7','','','2013-06-18 09:28:45','2013-06-18 09:28:45','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1400',0,'post','',0),
 (1401,1,'2013-06-09 11:36:22','2013-06-09 11:36:22','','PANARITH 01   07-06-13','','inherit','open','open','','panarith-01-07-06-13','','','2013-06-09 11:36:22','2013-06-09 11:36:22','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1402,1,'2013-06-09 11:37:07','2013-06-09 11:37:07','','PANARITH 02   07-06-13','','inherit','open','open','','panarith-02-07-06-13','','','2013-06-09 11:37:07','2013-06-09 11:37:07','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1403,1,'2013-06-09 11:37:46','2013-06-09 11:37:46','','PANARITH 03   07-06-13','','inherit','open','open','','panarith-03-07-06-13','','','2013-06-09 11:37:46','2013-06-09 11:37:46','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1404,1,'2013-06-09 11:38:30','2013-06-09 11:38:30','','PANARITH 04   07-06-13','','inherit','open','open','','panarith-04-07-06-13','','','2013-06-09 11:38:30','2013-06-09 11:38:30','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1405,1,'2013-06-09 11:51:08','2013-06-09 11:51:08','&nbsp;\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]','Μια συνέντευξη ','','inherit','open','open','','1400-revision','','','2013-06-09 11:51:08','2013-06-09 11:51:08','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-revision/',0,'revision','',0),
 (1406,1,'2013-06-09 12:00:09','2013-06-09 12:00:09','Μέρος Α\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Β\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Γ\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Δ\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\n\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\n\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\n\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\n\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\n\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\n\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\n\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\n\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\n\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\n\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\n\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\n\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>\n\n&nbsp;','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','inherit','open','open','','1400-revision-2','','','2013-06-09 12:00:09','2013-06-09 12:00:09','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1407,1,'2013-06-09 12:01:47','2013-06-09 12:01:47','<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\"><img class=\"size-full wp-image-1156 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\" width=\"627\" height=\"367\" /></a></p>\r\nΜέρος Α\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Β\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Γ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Δ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\r\n\r\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\r\n\r\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>\r\n\r\n&nbsp;','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','inherit','open','open','','1400-revision-3','','','2013-06-09 12:01:47','2013-06-09 12:01:47','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1408,1,'2013-06-09 12:02:09','2013-06-09 12:02:09','<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\"><img class=\"size-full wp-image-1156 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\" width=\"627\" height=\"367\" /></a></p>\r\nΜέρος Α\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Β\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Γ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Δ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\r\n\r\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\r\n\r\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','inherit','open','open','','1400-revision-4','','','2013-06-09 12:02:09','2013-06-09 12:02:09','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1410,1,'2013-06-13 07:47:36','2013-06-13 07:47:36','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Elena Panaritis will join leading impact investors to explain her prototype business method on formalizing informal property rights markets and those living on them. This happens through the creation of property rights registries. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities and poverty into robust growth and prosperity.</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Results among others are: (i) a stronger middle class; (ii) shortening the gap between the haves and have-nots (iii) market competitive finance returns. She has been acknowledged for and awarded with international Best Practice and Innovation; she is now applying her method using a triple bottom line cooperate business model and will present how we can attract investment for such a model.</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Biographical Note</span></strong></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Elena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of Panel Group, a social enterprise that provides counsel to private sector participants and governments on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform. Today she is spearheading change in crisis-stricken Europe and Greece through her Foundation/Action Tank Thought for Action that promotes improved governance and appropriate institutional reforms -also known as structural reforms. Innovative thinking and the commitment to deliver results, mark her entire carrier. Elena asserts that change is a matter of (i) identifying the key issues that get societies and economies stuck; (ii) designing solutions that will ‘unstuck’ them; (iii) convincing the shareholders of the appropriateness of the solution; (iv) implementing the solution. It is this 360-degree pursuit that has enabled her to create new spaces of entrepreneurial endeavor and academic/policy dialogue. She has developed a diagnostic tool Reality Check Analysis to successfully apply an integrated reform. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several market reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award. Her book ‘Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust’ (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- Reality Check Analysis, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania,</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS), among others. She is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German. She blogs at: www.prosperityunbound.com/blog.</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">More about her work:</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Her work, as innovative as it is successful, ranges from tackling informality of property rights in Peru and other countries, to designing and proposing structural reforms for the Greek and Euro debt crisis. Guided by an unwavering commitment to social change and willingness to go up against all odds, Elena created award-winning reforms and programs that empower citizens (innovation and international best practice recognition by the World Bank and the United States Government). She spent over 6 years convincing the World Bank and other development organizations, policy makers, and local stakeholders in countries around the world, that transformation of informal property rights is possible and that it carries sustainable economic, financial and social dividends. Her work in Peru is a shining example. She succeeded in bringing over ten million Peruvians into the formal economy. It wasn’t easy! It was a major change and took years to convince the World Bank to formally get on board and push for such change, convince academics and policy makers, while fighting local vested interests. But her perseverance paid off in the end. The actual implementation took only 3 years! Elena introduced socio-economic impact analysis in the mid-1990s to measure the outcomes of such reforms. She documented an increase in trust among the citizens and the State; an increase in social capital; a reduction of the probability of child labor; a wider and stronger middle class and democracy; as well as, an increase in investment and security of ownership among the disenfranchised (see chapter 5 of ‘Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust’) This impact assessment became the basis for follow-up research by other economists and academics in institutional economics. The door was opened for the possibility of changing informality-stricken economies to bring about sustainable growth, robust markets, and stronger middle classes. Today, more than half of the world’s population lives and works on informal property arrangements. Elena grappled with the institutional dimension of this global phenomenon estimated at 9 trillion US dollars in asset size.</p><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια έθεσε τα θεμέλια για τα νέα θεσμικά οικονομικά και έχει βραβευτεί, ενώ η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"> Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Βιογραφικό σημείωμα</span></strong></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια» και έχει προλογηθεί από τον Francis Fukuyama. Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας. Είναι επικεφαλής της Σκέψης για Δράση/Thought for Action, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης με εκπαιδευτικό σκοπό η οποία συστάθηκε προκειμένου να μεταφέρει τη διεθνή γνώση και εμπειρία απ’ευθείας στους πολίτες. Προωθεί τον διάλογο για τις απαραίτητες Δομικές Αλλαγές που πρέπει να πραγματοποιηθούν στη χώρα μας προκειμένου να ξεπεράσουμε ομαλά και με ασφάλεια την κρίση. Κατά την διάρκεια της δεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','publish','open','open','','%ce%b7-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%85','','','2013-06-18 10:01:04','2013-06-18 10:01:04','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1410',0,'post','',0),
 (1411,1,'2013-06-13 07:40:50','2013-06-13 07:40:50','','TBLI Conference','','inherit','open','open','','tbli-conference','','','2013-06-13 07:40:50','2013-06-13 07:40:50','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png',0,'attachment','image/png',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1412,1,'2013-06-13 07:40:55','2013-06-13 07:40:55','','','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-13-at-09-58-55','','','2013-06-13 07:40:55','2013-06-13 07:40:55','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1413,1,'2013-06-13 07:42:15','2013-06-13 07:42:15','','','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-13-at-10-07-53','','','2013-06-13 07:42:15','2013-06-13 07:42:15','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-10.07.53.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1414,1,'2013-06-13 07:47:07','2013-06-13 07:47:07','<!--:en--><p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong><b> </b><b></b></p>\n&nbsp;\n\n&nbsp;\n\n&nbsp;\n\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\n\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\n\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\n\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\n\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\n\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision','','','2013-06-13 07:47:07','2013-06-13 07:47:07','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision/',0,'revision','',0),
 (1416,1,'2013-06-13 07:48:46','2013-06-13 07:48:46','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 & 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n \r\n\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\r\n\r\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\r\n\r\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\r\n\r\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision-3','','','2013-06-13 07:48:46','2013-06-13 07:48:46','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1415,1,'2013-06-13 07:47:36','2013-06-13 07:47:36','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n&nbsp;\r\n\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\r\n\r\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\r\n\r\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\r\n\r\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision-2','','','2013-06-13 07:47:36','2013-06-13 07:47:36','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1417,1,'2013-06-18 10:00:58','2013-06-18 10:00:58','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>\n<p style=\"text-align: left;\">Elena Panaritis will join leading impact investors to explain her prototype business method on formalizing informal property rights markets and those living on them. This happens through the creation of property rights registries. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities and poverty into robust growth and prosperity.</p>\n<p style=\"text-align: left;\">Results among others are: (i) a stronger middle class; (ii) shortening the gap between the haves and have-nots (iii) market competitive finance returns. She has been acknowledged for and awarded with international Best Practice and Innovation; she is now applying her method using a triple bottom line cooperate business model and will present how we can attract investment for such a model.</p>\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\n<p style=\"text-align: left;\"></p>\n<p style=\"text-align: left;\"><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Biographical Note</span></strong></p>\n<p style=\"text-align: left;\">Elena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of Panel Group, a social enterprise that provides counsel to private sector participants and governments on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform. Today she is spearheading change in crisis-stricken Europe and Greece through her Foundation/Action Tank Thought for Action that promotes improved governance and appropriate institutional reforms -also known as structural reforms. Innovative thinking and the commitment to deliver results, mark her entire carrier. Elena asserts that change is a matter of (i) identifying the key issues that get societies and economies stuck; (ii) designing solutions that will ‘unstuck’ them; (iii) convincing the shareholders of the appropriateness of the solution; (iv) implementing the solution. It is this 360-degree pursuit that has enabled her to create new spaces of entrepreneurial endeavor and academic/policy dialogue. She has developed a diagnostic tool Reality Check Analysis to successfully apply an integrated reform. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several market reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award. Her book ‘Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust’ (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- Reality Check Analysis, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.</p>\n<p style=\"text-align: left;\">Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania,</p>\n<p style=\"text-align: left;\">INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS), among others. She is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German. She blogs at: www.prosperityunbound.com/blog.</p>\n<p style=\"text-align: left;\">More about her work:</p>\n<p style=\"text-align: left;\">Her work, as innovative as it is successful, ranges from tackling informality of property rights in Peru and other countries, to designing and proposing structural reforms for the Greek and Euro debt crisis. Guided by an unwavering commitment to social change and willingness to go up against all odds, Elena created award-winning reforms and programs that empower citizens (innovation and international best practice recognition by the World Bank and the United States Government). She spent over 6 years convincing the World Bank and other development organizations, policy makers, and local stakeholders in countries around the world, that transformation of informal property rights is possible and that it carries sustainable economic, financial and social dividends. Her work in Peru is a shining example. She succeeded in bringing over ten million Peruvians into the formal economy. It wasn’t easy! It was a major change and took years to convince the World Bank to formally get on board and push for such change, convince academics and policy makers, while fighting local vested interests. But her perseverance paid off in the end. The actual implementation took only 3 years! Elena introduced socio-economic impact analysis in the mid-1990s to measure the outcomes of such reforms. She documented an increase in trust among the citizens and the State; an increase in social capital; a reduction of the probability of child labor; a wider and stronger middle class and democracy; as well as, an increase in investment and security of ownership among the disenfranchised (see chapter 5 of ‘Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust’) This impact assessment became the basis for follow-up research by other economists and academics in institutional economics. The door was opened for the possibility of changing informality-stricken economies to bring about sustainable growth, robust markets, and stronger middle classes. Today, more than half of the world’s population lives and works on informal property arrangements. Elena grappled with the institutional dimension of this global phenomenon estimated at 9 trillion US dollars in asset size.</p><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a></p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια έθεσε τα θεμέλια για τα νέα θεσμικά οικονομικά και έχει βραβευτεί, ενώ η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές.</p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\n<p style=\"text-align: justify;\"> Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\n<p style=\"text-align: justify;\"></p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Βιογραφικό σημείωμα</span></strong></p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια» και έχει προλογηθεί από τον Francis Fukuyama. Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας. Είναι επικεφαλής της Σκέψης για Δράση/Thought for Action, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης με εκπαιδευτικό σκοπό η οποία συστάθηκε προκειμένου να μεταφέρει τη διεθνή γνώση και εμπειρία απ’ευθείας στους πολίτες. Προωθεί τον διάλογο για τις απαραίτητες Δομικές Αλλαγές που πρέπει να πραγματοποιηθούν στη χώρα μας προκειμένου να ξεπεράσουμε ομαλά και με ασφάλεια την κρίση. Κατά την διάρκεια της δεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-autosave','','','2013-06-18 10:00:58','2013-06-18 10:00:58','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-autosave/',0,'revision','',0),
 (1418,1,'2013-06-13 07:48:56','2013-06-13 07:48:56','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\r\n\r\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\r\n\r\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\r\n\r\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision-4','','','2013-06-13 07:48:56','2013-06-13 07:48:56','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1419,1,'2013-06-13 07:55:11','2013-06-13 07:55:11','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 & 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\r\n\r\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\r\n\r\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\r\n\r\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">(Περισσότερα: http://owl.li/lZeuT)</p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision-5','','','2013-06-13 07:55:11','2013-06-13 07:55:11','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision-5/',0,'revision','',0),
 (1420,1,'2013-06-14 08:40:54','2013-06-14 08:40:54','','Αρχική','','publish','open','closed','','home','','','2015-10-31 04:41:39','2015-10-31 02:41:39','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1420',1,'nav_menu_item','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1422,1,'2013-06-18 09:28:27','2013-06-18 09:28:27','<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\"><img class=\"size-full wp-image-1156 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\" width=\"627\" height=\"367\" /></a></p>\n<p style=\"text-align: center;\"></p>\n<p style=\"text-align: center;\"></p>\n<p style=\"text-align: center;\"></p>\nΜέρος Α\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Β\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Γ\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\n\nΜέρος Δ\n\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\n\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\n\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\n\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\n\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\n\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\n\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\n\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\n\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\n\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\n\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\n\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\n\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>\n\n&nbsp;','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','inherit','open','open','','1400-autosave','','','2013-06-18 09:28:27','2013-06-18 09:28:27','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-autosave/',0,'revision','',0),
 (1423,1,'2013-06-09 12:02:38','2013-06-09 12:02:38','<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\"><img class=\"size-full wp-image-1156 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/05/Screen-Shot-2013-05-14-at-13.04.06.png\" width=\"627\" height=\"367\" /></a></p>\r\nΜέρος Α\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-01-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Β\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-02-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Γ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-03-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\nΜέρος Δ\r\n\r\n[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/PANARITH-04-07-06-13.mp3\" ]\r\n\r\n<b>--- «Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα από μόνος του. Αν πραγματικά υπήρχε η πρόθεση για να αποκαλυφθεί η αλήθεια θα έπρεπε να παρακολουθούσαμε βήμα - βήμα την υπόθεση. Στο όνομα της κάθαρσης ιστορικά \"τσιμπάμε\" αυτούς που δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Δεν χαλάμε τη μαγιά του κόμματος και του πολιτικού συστήματος γενικότερα».</b>\r\n\r\n<b>---- «Θα έπρεπε το 2010 με το Γ. Παπανδρέου να γίνει ανταλλαγή χρέους με ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. Οι ευρωπαίοι, ωστόσο, τότε δεν άκουγαν κουβέντα για αναδιάρθρωση του χρέους.» </b>\r\n\r\n<b>---«Είναι απολύτως εφικτή η μηδένιση του χρέους, εφόσον βάλει τις προϋποθέσεις η ίδια η χώρα.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ο Χάρης Παμπούκης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά για τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και τα πεπραγμένα του Γ. Παπακωνσταντίνου.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Ως βουλευτής προσπαθούσα να μειώσω στο ελάχιστο το κακό που θα συνέβαινε στη χώρα. Δείτε το παράδειγμα της Κύπρου. Είπε όχι αρχικά και το δεύτερο μνημόνιο ήταν χειρότερο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι δεν έδωσαν χρήματα στην Ελλάδα για να τη διασώσουν. Τις τράπεζές τους ήθελαν να σώσουν. Πάνω από το μισό του ελληνικού χρέους το κρατούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έπρεπε να δοθούν χρήματα στην Ελλάδα για να πληρωθούν οι τόκοι σε αυτές τις τράπεζες.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Οι Ευρωπαίοι κάνανε τη δουλειά τους. Εμείς τι κάναμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε μιλώντας για διάσωση. Το μόνο που κέρδισε η Ελλάδα ήταν χρόνος για να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Η απόλυτη χρεοκοπία είναι μία κατάσταση που κανείς δεν θέλει να ζήσει.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Είχαμε πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης, το 2010. Μπορούσαμε να φτιάξουμε εμείς ένα άλλου τύπου μνημόνιο. Ούτε και σήμερα όμως δεν έχουμε εθνικό προσανατολισμό. Δεν έχουμε σχέδιο.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται πλέον ότι χάνει κύρος με την επιχείρηση διάσωσης της χώρας και γι\' αυτό αποστασιοποιείται σταδιακά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Συνεχίζουμε στο αδιέξοδο πρόγραμμα γιατί δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι διαφορετικά.»</b>\r\n\r\n<b>--- «Πρέπει να γίνει μία γενική αποδοχή για τον μηδενισμό του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνει μία μείωση της τάξης του 50% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης. Θα πρέπει και πάλι η ευρωζώνη να γίνει παραγωγική.»</b>','Ηχηρή συνέντευξη της Έλενας Παναρίτη στη «Γιάφκα» με τον Χ. Χαριτάτο !  ','','inherit','open','open','','1400-revision-5','','','2013-06-09 12:02:38','2013-06-09 12:02:38','',1400,'http://www.thoughtforaction.org/1400-revision-5/',0,'revision','',0),
 (1424,1,'2013-02-18 19:47:03','2013-02-18 19:47:03','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-the-way-out-of-greeces-insolvency-and-into-europes-future/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7/\" rel=\"attachment wp-att-39\"><img class=\"wp-image-39 alignleft\" alt=\"Έλενα Παναρίτη\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/01/Έλενα-Παναρίτη.jpg\" width=\"145\" height=\"180\" /></a>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead.\r\n\r\nΣυγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας.\r\n\r\nΩς κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας.\r\n\r\nΕίχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD).\r\n\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/dq3toPuDkS8\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\r\n\r\n<b>BIOGRAPHICAL NOTE</b>\r\n<div title=\"Page 1\">\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of <b>Panel Group</b>, a social enterprise that provides counsel to governments and private sector participants on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform.\r\n\r\nShe served as President of COMSUD a network of parliamentarians and and policy advisers for the depollutization of the Mediterranean Sea – 2009 to present. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nHer book <i>Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust</i> (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- <b><i>Reality Check Analysis</i></b>, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.\r\n\r\nMs. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS).\r\n\r\nShe is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German.\r\n\r\nShe blogs at: <a href=\"http://www.prosperityunbound.com/blog\">www.prosperityunbound.com/blog</a>.\r\n\r\n</div>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/c7FGUN6wJ7o?list=UU3Lb0a8YaDuVy1JbOpZALCA\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>','Έλενα Παναρίτη','','inherit','open','open','','181-revision-19','','','2013-02-18 19:47:03','2013-02-18 19:47:03','',181,'http://www.thoughtforaction.org/181-revision-19/',0,'revision','',0),
 (1425,1,'2013-06-18 09:49:01','2013-06-18 09:49:01','<!--:en--><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-the-way-out-of-greeces-insolvency-and-into-europes-future/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7/\" rel=\"attachment wp-att-39\"><img class=\"wp-image-39 alignleft\" alt=\"Έλενα Παναρίτη\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/01/Έλενα-Παναρίτη.jpg\" width=\"145\" height=\"180\" /></a>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead.\r\n\r\nΣυγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας.\r\n\r\nΩς κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας.\r\n\r\nΕίχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD).\r\n\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/dq3toPuDkS8\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\r\n\r\n<b>BIOGRAPHICAL NOTE</b>\r\n<div title=\"Page 1\">\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of <b>Panel Group</b>, a social enterprise that provides counsel to governments and private sector participants on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform.\r\n\r\nShe served as President of COMSUD a network of parliamentarians and and policy advisers for the depollutization of the Mediterranean Sea – 2009 to present. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nHer book <i>Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust</i> (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- <b><i>Reality Check Analysis</i></b>, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.\r\n\r\nMs. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS).\r\n\r\nShe is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German.\r\n\r\nShe blogs at: <a href=\"http://www.prosperityunbound.com/blog\">www.prosperityunbound.com/blog</a>.\r\n\r\n</div>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/c7FGUN6wJ7o?list=UU3Lb0a8YaDuVy1JbOpZALCA\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-the-way-out-of-greeces-insolvency-and-into-europes-future/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7/\" rel=\"attachment wp-att-39\"><img class=\"wp-image-39 alignleft\" alt=\"Έλενα Παναρίτη\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/01/Έλενα-Παναρίτη.jpg\" width=\"145\" height=\"180\" /></a>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead.\r\n\r\nΣυγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας.\r\n\r\nΩς κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας.\r\n\r\nΕίχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD).\r\n\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/dq3toPuDkS8\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\r\n\r\n<b>BIOGRAPHICAL NOTE</b>\r\n<div title=\"Page 1\">\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of <b>Panel Group</b>, a social enterprise that provides counsel to governments and private sector participants on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform.\r\n\r\nShe served as President of COMSUD a network of parliamentarians and and policy advisers for the depollutization of the Mediterranean Sea – 2009 to present. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nHer book <i>Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust</i> (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- <b><i>Reality Check Analysis</i></b>, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.\r\n\r\nMs. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS).\r\n\r\nShe is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German.\r\n\r\nShe blogs at: <a href=\"http://www.prosperityunbound.com/blog\">www.prosperityunbound.com/blog</a>.\r\n\r\n</div>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/c7FGUN6wJ7o?list=UU3Lb0a8YaDuVy1JbOpZALCA\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n<h6><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">A Selection of Articles by Elena</span></strong></h6>\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\">Huffington Post</span></b></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/cyprus-euro-bailout_b_2897177.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Cyprus Bailout: A Really Bad Deal</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-debt-crisis_b_2251905.html\" target=\"_blank\">Debt Forgiveness Is Inevitable and Will Save the Euro</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-debt-imf-eurozone_b_2166739.html\" target=\"_blank\">Greece Is at the Crossroads With the IMF in Tow</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/european-debt-crisis_b_1959016.html\" target=\"_blank\">Why Europe Is Failing to Prevent the Spread of the Euro Crisis</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-election-results-2012_b_1509563.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Greece Election Results 2012: Crisis, Confusion, Protest</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-elections-2012_b_1477198.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Greek Elections 2012 - A Trap!</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/france-downgrade_b_1205021.html\" target=\"_blank\">What does a France Downgrade Mean for Europe?</a></span>\r\n</span>  </b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><span style=\"text-decoration: underline;\">The Guardian</span> </b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><a href=\"http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/feb/22/greek-entrepreneurship-crisis\" target=\"_blank\">Promote Greek entrepreneurship</a> </i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b> <i><a href=\"http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/sep/29/greece-not-act-alone?CMP=twt_gu\" target=\"_blank\">Greece should not be forced to act alone</a> </i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b>The Globalist</b></i></b></i></b></b></b></span></span>\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/StoryId.aspx?StoryId=9131\" target=\"_blank\">The Historical Roots of Greece’s Debt</a></b></b></i></b></i></b></b></b></span></span><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/StoryId.aspx?StoryId=9131\" target=\"_blank\"> Crisis</a> </b></b></i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/storyid.aspx?StoryId=9220\" target=\"_blank\">The Path Ahead for Greece</a> </b></b></b></i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/storyid.aspx?StoryId=9233\" target=\"_blank\">The Way Out of Greece’s Insolvency</a></b></b></b></b></i></b></i></b></b></b></span>','Έλενα Παναρίτη','','inherit','open','open','','181-revision-20','','','2013-06-18 09:49:01','2013-06-18 09:49:01','',181,'http://www.thoughtforaction.org/181-revision-20/',0,'revision','',0),
 (1426,1,'2013-06-18 09:50:46','2013-06-18 09:50:46','<!--:en--><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-the-way-out-of-greeces-insolvency-and-into-europes-future/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7/\" rel=\"attachment wp-att-39\"><img class=\"wp-image-39 alignleft\" alt=\"Έλενα Παναρίτη\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/01/Έλενα-Παναρίτη.jpg\" width=\"145\" height=\"180\" /></a>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead.\r\n\r\nΣυγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας.\r\n\r\nΩς κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας.\r\n\r\nΕίχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD).\r\n\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/dq3toPuDkS8\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\r\n\r\n<b>BIOGRAPHICAL NOTE</b>\r\n<div title=\"Page 1\">\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of <b>Panel Group</b>, a social enterprise that provides counsel to governments and private sector participants on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform.\r\n\r\nShe served as President of COMSUD a network of parliamentarians and and policy advisers for the depollutization of the Mediterranean Sea – 2009 to present. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nHer book <i>Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust</i> (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- <b><i>Reality Check Analysis</i></b>, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.\r\n\r\nMs. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS).\r\n\r\nShe is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German.\r\n\r\nShe blogs at: <a href=\"http://www.prosperityunbound.com/blog\">www.prosperityunbound.com/blog</a>.\r\n\r\n</div>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/c7FGUN6wJ7o?list=UU3Lb0a8YaDuVy1JbOpZALCA\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-the-way-out-of-greeces-insolvency-and-into-europes-future/%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7/\" rel=\"attachment wp-att-39\"><img class=\"wp-image-39 alignleft\" alt=\"Έλενα Παναρίτη\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/01/Έλενα-Παναρίτη.jpg\" width=\"145\" height=\"180\" /></a>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead.\r\n\r\nΣυγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας.\r\n\r\nΩς κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας.\r\n\r\nΕίχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD).\r\n\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/dq3toPuDkS8\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\r\n\r\n<b>BIOGRAPHICAL NOTE</b>\r\n<div title=\"Page 1\">\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist with specialization in structural reforms and property rights, policy innovator and social entrepreneur. She is the CEO and Founder of <b>Panel Group</b>, a social enterprise that provides counsel to governments and private sector participants on transforming informal property markets in property rights and engaging in public sector reform.\r\n\r\nShe served as President of COMSUD a network of parliamentarians and and policy advisers for the depollutization of the Mediterranean Sea – 2009 to present. In more than a decade as an economist at the World Bank, Elena spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nHer book <i>Prosperity Unbound: Building Property Markets with Trust</i> (Palgrave Macmillan) recounts her experience and expounds on her methodology- <b><i>Reality Check Analysis</i></b>, which is considered one of the best practical applications of institutional economics to property rights issues.\r\n\r\nMs. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS).\r\n\r\nShe is fluent in Spanish, English, French, Italian, and has basic knowledge of German.\r\n\r\nShe blogs at: <a href=\"http://www.prosperityunbound.com/blog\">www.prosperityunbound.com/blog</a>.\r\n\r\n</div>\r\n<iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/c7FGUN6wJ7o?list=UU3Lb0a8YaDuVy1JbOpZALCA\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n<h6><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">A Selection of Articles by Elena</span></strong></h6>\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\">Huffington Post</span></b></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/cyprus-euro-bailout_b_2897177.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Cyprus Bailout: A Really Bad Deal</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-debt-crisis_b_2251905.html\" target=\"_blank\">Debt Forgiveness Is Inevitable and Will Save the Euro</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-debt-imf-eurozone_b_2166739.html\" target=\"_blank\">Greece Is at the Crossroads With the IMF in Tow</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/european-debt-crisis_b_1959016.html\" target=\"_blank\">Why Europe Is Failing to Prevent the Spread of the Euro Crisis</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-election-results-2012_b_1509563.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Greece Election Results 2012: Crisis, Confusion, Protest</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/greece-elections-2012_b_1477198.html?utm_source=Alert-blogger&amp;utm_medium=email&amp;utm_campaign=Email%2BNotifications\" target=\"_blank\">Greek Elections 2012 - A Trap!</a></span></span></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><a href=\"http://www.huffingtonpost.com/elena-panaritis/france-downgrade_b_1205021.html\" target=\"_blank\">What does a France Downgrade Mean for Europe?</a></span>\r\n</span>  </b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><span style=\"text-decoration: underline;\">The Guardian</span> </b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><a href=\"http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/feb/22/greek-entrepreneurship-crisis\" target=\"_blank\">Promote Greek entrepreneurship</a> </i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b> <i><a href=\"http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/sep/29/greece-not-act-alone?CMP=twt_gu\" target=\"_blank\">Greece should not be forced to act alone</a> </i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b>The Globalist</b></i></b></i></b></b></b></span></span>\r\n\r\n<span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/StoryId.aspx?StoryId=9131\" target=\"_blank\">The Historical Roots of Greece’s Debt</a></b></b></i></b></i></b></b></b></span></span><span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/StoryId.aspx?StoryId=9131\" target=\"_blank\"> Crisis</a> </b></b></i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/storyid.aspx?StoryId=9220\" target=\"_blank\">The Path Ahead for Greece</a> </b></b></b></i></b></i></b></b></b></span>\r\n\r\n<span style=\"font-size: xx-small;\"><b><b><b><i><b><i><b><b><b><b><a href=\"http://www.theglobalist.com/storyid.aspx?StoryId=9233\" target=\"_blank\">The Way Out of Greece’s Insolvency</a></b></b></b></b></i></b></i></b></b></b></span>','<!--:en-->Elena PanaritisΈλενα Παναρίτη','','inherit','open','open','','181-revision-21','','','2013-06-18 09:50:46','2013-06-18 09:50:46','',181,'http://www.thoughtforaction.org/181-revision-21/',0,'revision','',0),
 (1427,1,'2013-06-13 07:58:43','2013-06-13 07:58:43','<!--:en--><p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Elena Panaritis talks at annual meeting of </b><b>TBLI</b><b> </b><b>in N. York,                    </b></p>\r\n<p align=\"center\"><b>on 17 &amp; 18 June 2013 with title</b></p>\r\n<p align=\"center\"><strong> \"Rethink the Past and Move on\"</strong></p>\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>The distinguished Greek economist, this time as a social entrepreneur, is expected to explain the prototype method of her work in the forming of national registers. Elena will be analyzing an innovative practical approach aimed at transforming informal arbitrary property assets into official titles. The method has been applied since the 90s in many countries, including Peru, turning deep economic inequalities into international successes. Acknowledged and awarded for this innovative and sustainable methodology, Elena Panaritis has offered the footboard of a ‘new economics’. Having successfully applied this method with measurable results towards consolidating reforms in Peru, Elena strongly advocates that this methodology has transcended into a successful impact investment product with the focus to internationally widen and strengthen middle classes while significantly reducing poverty and shortening the gap between the haves and have-nots. She will be exploring this method in-depth while showing how it can apply a triple bottom line.\r\n\r\nThe conference aims to bring together knowledge from distinguished professionals of the financial sector around the world to spread the positive impact that organized management of public and private property investment can have in a country’s development.\r\n\r\n<strong><em>Biographical Note</em></strong>\r\n\r\nElena Panaritis is an institutional economist, property rights expert, and social entrepreneur. Ms. Panaritis has taught economic development, housing finance and property markets reform courses at the Wharton Business School, University of Pennsylvania, INSEAD, and the Johns Hopkins University- School of Advanced International Studies (SAIS) and INSEAD. She has authored the book «Prosperity Unbound», also issued in Greek with the title \"Prosperity without Limits.\" The book discusses a new methodology for transforming informal economy within the formal economy.\r\n\r\nAs a social entrepreneur and head of the Panel Group, a special consultancy group that invests in deprived areas, she offers advise on the conversion and utilization of illiquid real estate In more than a decade as an economist at the World Bank, Ms. Panaritis spearheaded several institutional reforms including property rights reform in Peru that received International Best Practice and Innovation award.\r\n\r\nElena has had an extensive parliamentary work during her term (2009 - 2012), as an MP of State with PASOK and as president of the Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development - COMPSUD)\r\n\r\n(More: http://owl.li/lZeG3 )<p style=\"text-align: center;\" align=\"center\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\"><img class=\"size-full wp-image-1411 aligncenter\" alt=\"TBLI Conference\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/TBLI-Conference.png\" width=\"222\" height=\"320\" /></a></p>\r\n<p align=\"center\"><b>Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια </b><b>συνάντηση του </b><b>TBLI</b><b> στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα:</b></p>\r\n<p align=\"center\"> <b>«Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» </b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>Στην ετήσια συνάντηση TBLI (Τριπλή Επιχειρηματική Προσέγγιση), που θα πραγματοποιηθεί στην Ν.Υόρκη, στις 17 και 18 Ιουνίου 2013 με θέμα: «Μαθαίνουμε από<b> </b>το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» είναι καλεσμένη να μιλήσει η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη. Η διακεκριμένη ελληνίδα οικονομολόγος, αυτή τη φορά ως κοινωνική επιχειρηματίας, αναμένεται να εξηγήσει την πρωτότυπη μέθοδο εργασίας της στη δημιουργία εθνικών κτηματολογίων. Θα αναλύσει μία πρωτοποριακή πρακτική μέθοδο που αποσκοπεί στη μετατροπή της άτυπης αυθαίρετης ιδιοκτησίας σε επίσημους περιουσιακούς τίτλους. Η μέθοδος εφαρμόζεται από τη δεκαετία του 90 σε πολλές χώρες, μετατρέποντας βαθιές οικονομικές ανισότητες όπως στο Περού, με παγκοσμίως επιτυχή αποτελέσματα. Η ίδια ήταν ο βατήρας των νέων οικονομικών και έχει βραβευτεί και η μέθοδος της αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον καινοτόμες και βέλτιστες πρακτικές. Όπως εξηγεί η Έλενα Παναρίτη, που εργάστηκε για την υλοποίηση και την εδραίωση της μεταρρύθμισης στο Περού, με αυτό τον τρόπο διευρύνεται και ενισχύεται η μεσαία τάξη του αστικού πληθυσμού. Επίσης, περιορίζεται σημαντικά η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς μειώνεται το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">Το συνέδριο αποσκοπεί στη συγκέντρωση της γνώσης από διακεκριμένους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού κλάδου σε όλο τον κόσμο, με στόχο τη διάδοση των θετικών συνεπειών που μπορεί να έχει μία οργανωμένη διαχείριση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις επενδύσεις και την ανάπτυξη των χωρών.</p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Βιογραφικό σημείωμα</i></b></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Η θεσμική οικονομολόγος Έλενα Παναρίτη είναι ειδική στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και στην αντίστοιχη διαχείριση του δημόσιου τομέα. Στη σχολή Wharton, του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια διδάσκει χρηματοδότηση του οικιστικού τομέα. Επίσης έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο τμήμα Ανωτέρων Διεθνών Σπουδών, (SAIS) και Insead. Συγγραφέας του βιβλίου «Prosperity Unbound», το οποίο εκδόθηκε και στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ευημερία δίχως Όρια». Το βιβλίο πραγματεύεται μια νέα μεθοδολογία για τη μετατροπή της άτυπης οικονομίας στους κόλπους της επίσημης οικονομίας</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ως κοινωνικός επιχειρηματίας και επικεφαλής του Panel Group, ενός ειδικού συμβολευτικού ομίλου, που επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές, παρέχει συμβουλές για τη μετατροπή και αξιοποίηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας. Κατά την διάρκεια τηςδεκαετούς εργασίας της στην Παγκόσμια Τράπεζα πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως τη μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απενεμήθη η διάκριση της καλύτερης πρακτικής πρότασης και καινοτομίας. Είχε πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο κατά τη θητεία της (2009 - 2012), ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και ως πρόεδρος του Κύκλου των Κοινοβουλευτικών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Circle of Mediterranean Parliamentarians for Sustainable Development – COMPSUD)</i></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\">(Περισσότερα: http://owl.li/lZeG3 )</p>','<!--:en-->Elena Panaritis is invited to talk at TBLI Conference™ in N. York entitled “Rethink the Past and Move on”Η Έλενα Παναρίτη μιλάει στην ετήσια συνάντηση του TBLI στην Ν.Υόρκη με θέμα: «Μαθαίνουμε από το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον» ','','inherit','open','open','','1410-revision-6','','','2013-06-13 07:58:43','2013-06-13 07:58:43','',1410,'http://www.thoughtforaction.org/1410-revision-6/',0,'revision','',0),
 (1428,1,'2013-06-18 12:52:36','2013-06-18 12:52:36','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"size-full wp-image-1429 aligncenter\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" alt=\"\" width=\"495\" height=\"510\" /></a>\r\n\r\nτου Παναγιώτης Καρκατσούλης\r\n\r\n<b>Η  προβληματική</b>\r\n\r\nΑνατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“<a href=\"http://en.wikipedia.org/wiki/Principal%E2%80%93agent_problem\">principal-agent” problem</a>), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;\r\n\r\nΗ μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.\r\n\r\nH<a href=\"http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&amp;subid=2&amp;pubid=63781769\"> υπόθεση των δημοσιογράφων</a> που διαμαρτύρονται, επειδή ο Υπουργός Οικονομικών προτίθεται να τους «δημοσιοϋπαλληλοποιήσει», έχει ένα προφανές κι ένα αφανές ενδιαφέρον. Το προφανές, έγκειται στην αδυναμία (άρνηση;) των εμπλεκομένων μερών να αναλύσουν το θέμα, πέρα από τις προφανείς ατελέσφορες (και καταστροφικές, εν τέλει) διχοτομίες: Ο υπουργός «θέλει να κάνει τους δημοσιογράφους δημοσίους υπαλλήλους», ενώ οι δημοσιογράφοι διεκδικούν την ανεξαρτησία του επαγγέλματός τους.\r\n\r\nΤο αφανές έγκειται στην αναζήτηση των αποκρυπτόμενων και την ανάδειξη της θετικής/αρνητικής ελληνικής ιδιοτυπίας. Όπως θα δειχτεί, στη συνέχεια, και τα δύο μέρη αποκρύπτουν το άλλο μισό της πραγματικότητας: Ο Υπουργός δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα έσοδα όπως διατείνεται αλλά και για την εδραίωση μιας λογικής αυταρχισμού και ισοπέδωσης (που μάλλον την συγχέει με την επίδειξη πυγμής που απαιτούν οι μεταρρυθμίσεις) σύμφυτης με τη συμπεριφορά των ελληνικών πολιτικών ελίτ, ενώ οι δημοσιογράφοι μαζί με την ανεξαρτησία τους εποφθαλμιούν και την θαλπωρή του (σίγουρου) δημόσιου- φαινόμενο εξίσου σύμφυτο με την λογική αρπαγής του κράτους-λάφυρου από τις ισχυρότερες κοινωνικές ομάδες.\r\n\r\nΑς πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή και, με όσα διαθέσιμα στοιχεία υπάρχουν, ας επιχειρήσουμε μια μη ακρωτηριασμένη προσέγγιση:\r\n\r\n<b>Η υπόθεση</b>\r\n\r\nΗ «σύγκρουση» των δημοσιογράφων με τον Υπουργό Οικονομικών προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο Υπουργός <a href=\"http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231143974\">επεχείρησε να εντάξει</a> τους δημοσιογράφους που απασχολούνται στην ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο στο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτοί αντέδρασαν και ζήτησαν αντ’ αυτού να ισχύσει η συλλογική σύμβαση. Επικαλέσθηκαν τη συμβασιακή φύση της σχέσης εργασίας και όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν απ’ αυτήν, όπως, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί ο «εργοδότης» ν’ αλλάζει μονομερώς τη σχέση αυτή.\r\n\r\n<b>Τι απέκρυψαν</b>\r\n\r\nΟ μεν Υπουργός απέκρυψε ότι τον συνολικό αριθμό τους. Προφανώς η βίαιη ένταξή τους στο μισθολόγιο δεν θα βελτιώσει την κακή κατάσταση των δαπανών με την εξοικονόμηση κάποιων ευρώ. Το πολιτικό σύστημα έχοντας υιοθετήσει, επί σειρά ετών μια πατερναλιστική/αυταρχική λογική «διαπαιδαγώγησης» (προσφάτως δε,  και «τιμωρίας» της κοινωνίας) εκφράζει δια του Υπουργού την πρόθεσή του να διατηρήσει τον «έλεγχο» (και μέσα από συμβολικές κινήσεις, όπως αυτές).\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι, από την πλευρά τους αποκρύπτουν ότι στην δική τους περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν «Principal» και μ’ έναν «Agent». Δεν είμαστε στο πεδίο των συμβάσεων του αστικού δικαίου, ούτε όμως και στην περιοχή του δημοσίου δικαίου. Είμαστε, σ’ έναν «μη-τόπο», όπου υπό το ένδυμα μιας σύμβασης υποκρύπτεται μια δημοσιοϋπαλληλική σχέση...\r\n\r\n<b>Τοποθετώντας τα δεδομένα: </b>\r\n\r\nΠοιοί είναι οι «δημοσιογράφοι»/ «εντολοδόχοι»;\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι (οι περί ων ο λόγος) που απασχολούνται σε φορείς του δημοσίου είναι:\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην ΕΡΤ\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στο ΑΠΕ (Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στο οποίο έχει συγχωνευθεί και το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων)\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην Γενική Γραμματεία Τύπου, και\r\n\r\n· Απασχολούμενοι σε Υπουργεία (συνήθως στα γραφεία τύπου των Υπουργών) και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Δήμων.\r\n\r\nΣύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία (2003[1])!, το σύνολο των δημοσιογράφων των παραπάνω κατηγοριών ήταν 1330, εκ των οποίων οι 1174 (88%) απασχολούνταν στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.\r\n\r\n<b>Η σχέση εργασίας</b>\r\n\r\nΣτην ερώτηση «πόσες θα μπορούσαν να είναι οι σχέσεις εργασίας κάποιου (ανεξαρτήτως ειδικότητας) με το δημόσιο», οι απαντήσεις (σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στην Ελλάδα) μπορεί να είναι μόνον οι ακόλουθες:\r\n\r\ni. Μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι (που διέπονται από τις διατάξεις του κώδικα των δημοσίων υπαλλήλων).\r\n\r\nii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (δηλαδή, υπάλληλοι που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα    μετά τη λήξη του οποίου λήγει η εργασιακή τους σχέση με το κράτος).\r\n\r\niii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένες ειδικότητες, ορισμένες εκ των οποίων αναφέρονται και στο Σύνταγμα).\r\n\r\niv. Μετακλητοί υπάλληλοι (σύμβουλοι υπουργών/πολιτικών που απέρχονται μαζί μ’ αυτούς).\r\n\r\nΣτη μόνη κατηγορία που δεν υπηρετούν, σήμερα, δημοσιογράφοι είναι η πρώτη. Ενδεχομένως στο παρελθόν, πριν από το «νόμο Πεπονή», όταν η πρόσληψη στο δημόσιο γινόταν με τα «ρουσφετόχαρτα» να έμπαιναν και δημοσιογράφοι. Αλλά, αυτή η εποχή ανήκει στο απώτατο παρελθόν......\r\n\r\nΣτη δεύτερη και την τρίτη κατηγορία υπηρετούν δημοσιογράφοι. Ενώ από την πρώτη ανάγνωση του νόμου εννοεί κανείς ότι η σχέση εργασίας καθορίζεται από την σύμβαση των μερών, στην πράξη οι κατηγορίες αυτές έχουν υποστεί τέτοιες παραμορφώσεις, κατά την πολύχρονη εφαρμογή τους, που είναι αδύνατον να απαντήσει κανείς σε απλές ερωτήσεις. Για παράδειγμα: Ναι μεν, ο νόμος ορίζει ότι με την λήξη της σύμβασης ενός εργαζόμενου πρέπει αυτός να απομακρύνεται. Πλην όμως δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει ότι μπορείς να ξανα-προσλάβεις τον ίδιο. Εάν, λοιπόν, κάθε φορά που λήγει η σύμβαση του εργαζόμενου με σύμβαση έργου, ο εργοδότης φροντίζει να την ανανεώνει για ένα ισόχρονο διάστημα, τότε κάνει κακό ή καλό στον εργαζόμενο; Όσοι σπεύσουν να απαντήσουν «καλό», θα πρέπει να αξιολογήσουν και την πολυετή ομηρεία των συμβασιούχων προς τέρψη του πελατειακού Μινώταυρου. Όσοι απαντήσουν αυθωρεί «κακό» ας ξανα-σκεφθούν ότι το δημόσιο αποτελεί στη χώρα αυτή, για δεκαετίες, τον πλέον συνεπή κι αξιόπιστο εργοδότη (ο οποίος μάλιστα σε αμείβει για αμφιλεγόμενο «έργο»)...\r\n\r\nΠοιος «κρατάει», λοιπόν, ποιον εδώ; Ποιος είναι ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια τα συναλλακτικά ήθη;\r\n\r\nΣτην επίκληση των δημοσιογράφων ότι δεν είναι υπάλληλοι που  «δουλεύουν το οκτάωρό τους και φεύγουν», η ωμή πραγματικότητα δείχνει ότι οι περισσότεροι από τους μισούς (57%) που απασχολούνται στο δημόσιο, απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δηλαδή είναι, κατ’ ουσίαν, δημόσιοι υπάλληλοι.\r\n\r\nΒεβαίως, εκείνοι οι δημοσιογράφοι οι οποίοι απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου είναι στην πλέον δυσμενή θέση, εφόσον πέρα από το καθεστώς ομηρίας υπό το οποίο τελούν, συνήθως αμείβονται εκδίδοντας δελτία παροχής υπηρεσιών.\r\n\r\nΣτην τέταρτη κατηγορία των μετακλητών εντάσσονται φίλοι και κολλητοί των υπουργών που έρχονται και φεύγουν μαζί μ’ αυτούς. Στην Ελλάδα, το σώμα αυτό είναι τεράστιο – 12% των υπάλληλων των Υπουργείων ανήκουν σε αυτή την κατηγορία - μια καθαρή εστία φαυλότητας και διαφθοράς. Η ελληνική δημοσιοϋπαλληλία, όμως, όπως και η κοινή γνώμη, εθισμένες στην μακρόχρονη παράδοση της πελατείας και της συναλλαγής, θεωρούν φυσικό οι υπουργοί να παίρνουν τους ανθρώπους που «εμπιστεύονται για να κάνουν τη δουλειά».. Εδώ, υφέρπει το ότι οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τους 700.000 δημοσίους υπαλλήλους που δεν τους «ξέρουν».....\r\n\r\nΣ’ αυτή την κατηγορία υπηρετούν, δυστυχώς, και δημοσιογράφοι. Το άρθρο 67 του νόμου 1943/ 1991 είναι σαφές:\r\n\r\n«Για τη στελέχωση των γραφείων τύπου [των Υπουργών] συνιστώνται σε κάθε Υπουργείο δύο (2) θέσεις δημοσιογράφων, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στις οποίες προσλαμβάνονται δημοσιογράφοι, είτε μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής οργάνωσης, είτε οι έχοντες διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία σε ημερήσια πολιτική ή οικονομική εφημερίδα ή σε περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας ή στη ραδιοφωνία ή στην τηλεόραση, που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Στη σύμβαση τίθεται υποχρεωτικά ο όρος ότι αυτή λύεται αυτοδικαίως και χωρίς αποζημίωση και ο προσληφθείς απολύεται με την αποχώρηση για οποιοδήποτε λόγο του υπουργού που τον προσέλαβε».\r\n\r\nΑν είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του δημοσιογράφου με εκείνη του δημοσίου υπαλλήλου, πως μπορεί να είναι συμβατή με εκείνη του πολιτικού (τον οποίο, υποτίθεται, ότι ελέγχει); Ποιος είναι, εδώ, ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια η σχέση εντολής;\r\n\r\n<b>Η αμοιβή</b>\r\n\r\nΚαι τώρα, στα «δύσκολα»: Μπορεί να απεμπλέξει κανείς το «τίμημα»/την «αποζημίωση», τον «μισθό» από την εργασιακή σχέση; Ο δυτικός ορθολογισμός είναι αμείλικτος: Όχι, και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε/χρησιμοποιήσαμε, ήδη, 3 διαφορετικές έννοιες για να αποδώσουμε τη διαφοροποίηση της αμοιβής από διαφορετική εργασία. Δεν υπάρχει ένα αναλλοίωτο περιεχόμενο εργασίας έξω από την δομή και τους κανόνες που ορίζουν την παροχή της. Παρωδίες του τύπου «εγώ δεν είμαι πολιτικός, αλλά καθηγητής/τεχνοκράτης κλπ» απλά δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν μια κακή πολιτική. Η δομή αλληλεξαρτάται προς το περιεχόμενο και την λειτουργία του συστήματος εντός του οποίου ο καθείς τοποθετείται...\r\n\r\nΌμως, η ελληνική περιπλοκότητα παρεισφρύει και εδώ: Οι δημοσιογράφοι που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν το παραδέχονται (ή, μάλλον, το παραδέχονται a la carte) ζητούν μεν να πληρώνονται από το κράτος (βλ. σίγουρος μισθός) αλλά  το ύψος των απολαβών τους να μην καθορίζεται από το (επιχειρούμενο να γίνει «ενιαίο») μισθολόγιο αλλά από τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ! Είναι γνωστά τοις πάσι τα προνόμια που ομάδες διασφάλιζαν μέσω των συλλογικών συμβάσεων, υπό την μορφή ποικίλων όσων επιδομάτων.\r\n\r\nΕν προκειμένω: Μέχρι και την ψήφιση του Ν4024/2011 (στον οποίο  περιλαμβάνεται η διαμφισβητούμενη ρύθμιση για τους δημοσιογράφους του δημοσίου, ίσχυε η συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών) και της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (σύμφωνα με την ΚΥΑ 30985/15.12.2008 (ΦΕΚ 2554/Β/17.12.2008) η οποία προέβλεπε ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους και επιδόματα για τους δημοσιογράφους που απασχολούνταν στο κράτος. Δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα εκδοθεί η ΚΥΑ που προβλέπεται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ισχύει ακόμη και σήμερα, η αρχική συλλογική σύμβαση εργασίας του 2008!\r\n\r\nΠαρεμπίπτον θέμα, τώρα, αλλά με έντονη σημειολογία: Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ επικαλούνται το ότι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, και, συνεπώς, το θέμα πρέπει να ρυθμιστεί μεταξύ της εταιρείας και αυτών. Το ότι οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ πληρώνονται από τον προϋπολογισμό της εταιρείας και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι αληθές. Τα έσοδα, όμως, της ΕΡΤ προέρχονται σε ποσοστό 95% (!) από την εισφορά που πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες υπέρ της ΕΡΤ (ανταποδοτικό τέλος) μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Άρα, το κόστος των αμοιβών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στη «δημόσια» τηλεόραση (κρατική είναι το σωστό)  μετακυλίεται στους πολίτες. Κλείνουμε αυτή την παράγραφο με την παράθεση των εναλλακτικών σεναρίων περί του τρόπου καθορισμού των μισθών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στο κράτος:\r\n\r\n1. Εντάσσονται στην συλλογική σύμβαση εργασίας της ΕΣΗΕΑ (άρα διαπραγματεύεται γι΄ αυτούς η ΕΣΗΕΑ με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ)- αλλά, τότε, εκπίπτουν από την κατηγορία των υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.\r\n\r\n2. Εντάσσονται στο ενιαίο μισθολόγιο (με μόνη δυνατότητα διαπραγμάτευσης των δημοσιογράφων με τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών το μισθολογικό κλιμάκιο που θα εντάσσονται) αλλά τότε θα πρέπει η ΕΣΗΕΑ να εκπονήσει έναν αναλυτικό κώδικα δεοντολογίας γι’ αυτούς που εργάζονται στο δημόσιο, ώστε να διαφυλάσσονται τα ελάχιστα εχέγγυα ανεξαρτησίας που είναι συστατικά του επαγγέλματος.\r\n\r\n3. Εντάσσονται σε μισθολογικό κλιμάκιο βάσει Κοινής Υπουργικής Απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Γενικού Γραμματέα Τύπου. Στην περίπτωση, όμως, αυτή μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από το μισθολόγιο, οπότε παραβιάζεται, βιαίως, κάθε αρχή ισότητας, διαφάνειας και λογοδοσίας.\r\n\r\n<b>Και η ταμπακιέρα....</b>\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι αποτελούν μια από τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν εθιστεί σ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο συμβίωσης με το κράτος. Κανείς δεν μπορεί ν’ απαντήσει ευθέως, εάν το ελληνικό κράτος παρουσιάζει τα σημερινά του προβλήματα εξαιτίας της στάσης των ομάδων πίεσης η εάν αυτό το ίδιο ωθεί τις κοινωνικές ομάδες σε τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές. Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο σε μια διαδραστική σχέση της οποίας τα συστατικά αναλύθηκαν προηγουμένως.\r\n\r\nΚαι μετά, τι; Εάν, δηλαδή, συμφωνήσουμε ότι «έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα» κι αφού τα στιγματίσουμε και τα καυτηριάσουμε, μετά τι; Μετά, υπάρχει μόνο το μονοπώλιο της σημερινής, εν πολλοίς, απο-νομιμοποιημένης πολιτικής; Υπάρχει μόνον η πολιτική των μεταπρατών που κυβερνούν χωρίς καν ικανότητες διακυβέρνησης και, εννοείται χωρίς κανένα όραμα η πάθος για τη χώρα και τον ελληνισμό;\r\n\r\nΟι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι, όμως, αυτό μόνο; Χαρακτηρίζονται, δηλαδή, από τη στάση των λίγων συναδέλφων τους ή από τις μεσοβέζικες θέσεις των σωματείων τους που προσπαθούν να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ»;  Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων είναι σκληρά εργαζόμενοι που διαπρέπουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό...είναι εκείνοι, που διασφάλισαν στη χώρα αυτή με τους αδύνατους θεσμούς και ένα έωλο πολιτικό σύστημα ένα επίπεδο ενημέρωσης, συχνά, καλύτερης ποιότητας από πολλά άλλα δίκτυα προς τα οποία συχνά (και με άγνοια περισσή) θέλουμε να συγκρινόμαστε. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, έχουν επανειλημμένα υποστεί όχι μόνο μειώσεις μισθού (παρά την ισχύουσα συλλογική σύμβαση εργασίας), αλλά και απολύσεις.\r\n\r\nΣε τι μπορεί, λοιπόν, να ελπίζει κανείς; Σε τι άλλο πέρα απ’ αυτούς τους ίδιους; Αυτό το καταπληκτικό ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί για την Ελλάδα μοναδική διέξοδο- όλοι αυτοί που εμφορούνται από τις αξίες της εργατικότητας, της καινοτομίας, της εφευρετικότητας και της αλληλεγγύης. Είμαστε πολλοί. Αλλά ακόμη δεν έχουμε πιστέψει ότι εμείς είμαστε που θα αναστρέψουμε το παιχνίδι των τυραννικών μειοψηφιών. Αρκεί να βρούμε τον τρόπο και τον χρόνο ώστε να αναδείξουμε τη δύναμη του άτυπου της ζωής μας και να το θεσμοθετήσουμε (από την βάση ή από πάνω, αδιάφορο). Κινούμαστε σ’ αυτή την κατεύθυνση και, παρά τα χτυπήματα των κλεπτοκρατών και των επιθετικών μειοψηφιών θα επικρατήσουμε.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n[1] Το 2003, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είχαν προσληφθεί πολλοί δημοσιογράφοι στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Παρ’ όλα αυτά, αναφέρουμε τα στοιχεία προκειμένου να δώσουμε μια τάξη μεγέθους.\r\n<p style=\"text-align: center;\"><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"> </a></b></p>','Παν. Καρκατσούλης: Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο','','publish','open','open','','english-pan-karkatsoulis-principal-agents-representatives-trading-practices-and-clients-in-the-greek-environment','','','2014-10-23 14:11:01','2014-10-23 14:11:01','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1428',0,'post','',0),
 (2710,1,'2014-10-23 14:11:01','2014-10-23 14:11:01','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"size-full wp-image-1429 aligncenter\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" alt=\"\" width=\"495\" height=\"510\" /></a>\r\n\r\nτου Παναγιώτης Καρκατσούλης\r\n\r\n<b>Η  προβληματική</b>\r\n\r\nΑνατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“<a href=\"http://en.wikipedia.org/wiki/Principal%E2%80%93agent_problem\">principal-agent” problem</a>), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;\r\n\r\nΗ μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.\r\n\r\nH<a href=\"http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&amp;subid=2&amp;pubid=63781769\"> υπόθεση των δημοσιογράφων</a> που διαμαρτύρονται, επειδή ο Υπουργός Οικονομικών προτίθεται να τους «δημοσιοϋπαλληλοποιήσει», έχει ένα προφανές κι ένα αφανές ενδιαφέρον. Το προφανές, έγκειται στην αδυναμία (άρνηση;) των εμπλεκομένων μερών να αναλύσουν το θέμα, πέρα από τις προφανείς ατελέσφορες (και καταστροφικές, εν τέλει) διχοτομίες: Ο υπουργός «θέλει να κάνει τους δημοσιογράφους δημοσίους υπαλλήλους», ενώ οι δημοσιογράφοι διεκδικούν την ανεξαρτησία του επαγγέλματός τους.\r\n\r\nΤο αφανές έγκειται στην αναζήτηση των αποκρυπτόμενων και την ανάδειξη της θετικής/αρνητικής ελληνικής ιδιοτυπίας. Όπως θα δειχτεί, στη συνέχεια, και τα δύο μέρη αποκρύπτουν το άλλο μισό της πραγματικότητας: Ο Υπουργός δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα έσοδα όπως διατείνεται αλλά και για την εδραίωση μιας λογικής αυταρχισμού και ισοπέδωσης (που μάλλον την συγχέει με την επίδειξη πυγμής που απαιτούν οι μεταρρυθμίσεις) σύμφυτης με τη συμπεριφορά των ελληνικών πολιτικών ελίτ, ενώ οι δημοσιογράφοι μαζί με την ανεξαρτησία τους εποφθαλμιούν και την θαλπωρή του (σίγουρου) δημόσιου- φαινόμενο εξίσου σύμφυτο με την λογική αρπαγής του κράτους-λάφυρου από τις ισχυρότερες κοινωνικές ομάδες.\r\n\r\nΑς πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή και, με όσα διαθέσιμα στοιχεία υπάρχουν, ας επιχειρήσουμε μια μη ακρωτηριασμένη προσέγγιση:\r\n\r\n<b>Η υπόθεση</b>\r\n\r\nΗ «σύγκρουση» των δημοσιογράφων με τον Υπουργό Οικονομικών προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο Υπουργός <a href=\"http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231143974\">επεχείρησε να εντάξει</a> τους δημοσιογράφους που απασχολούνται στην ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο στο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτοί αντέδρασαν και ζήτησαν αντ’ αυτού να ισχύσει η συλλογική σύμβαση. Επικαλέσθηκαν τη συμβασιακή φύση της σχέσης εργασίας και όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν απ’ αυτήν, όπως, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί ο «εργοδότης» ν’ αλλάζει μονομερώς τη σχέση αυτή.\r\n\r\n<b>Τι απέκρυψαν</b>\r\n\r\nΟ μεν Υπουργός απέκρυψε ότι τον συνολικό αριθμό τους. Προφανώς η βίαιη ένταξή τους στο μισθολόγιο δεν θα βελτιώσει την κακή κατάσταση των δαπανών με την εξοικονόμηση κάποιων ευρώ. Το πολιτικό σύστημα έχοντας υιοθετήσει, επί σειρά ετών μια πατερναλιστική/αυταρχική λογική «διαπαιδαγώγησης» (προσφάτως δε,  και «τιμωρίας» της κοινωνίας) εκφράζει δια του Υπουργού την πρόθεσή του να διατηρήσει τον «έλεγχο» (και μέσα από συμβολικές κινήσεις, όπως αυτές).\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι, από την πλευρά τους αποκρύπτουν ότι στην δική τους περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν «Principal» και μ’ έναν «Agent». Δεν είμαστε στο πεδίο των συμβάσεων του αστικού δικαίου, ούτε όμως και στην περιοχή του δημοσίου δικαίου. Είμαστε, σ’ έναν «μη-τόπο», όπου υπό το ένδυμα μιας σύμβασης υποκρύπτεται μια δημοσιοϋπαλληλική σχέση...\r\n\r\n<b>Τοποθετώντας τα δεδομένα: </b>\r\n\r\nΠοιοί είναι οι «δημοσιογράφοι»/ «εντολοδόχοι»;\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι (οι περί ων ο λόγος) που απασχολούνται σε φορείς του δημοσίου είναι:\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην ΕΡΤ\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στο ΑΠΕ (Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στο οποίο έχει συγχωνευθεί και το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων)\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην Γενική Γραμματεία Τύπου, και\r\n\r\n· Απασχολούμενοι σε Υπουργεία (συνήθως στα γραφεία τύπου των Υπουργών) και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Δήμων.\r\n\r\nΣύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία (2003[1])!, το σύνολο των δημοσιογράφων των παραπάνω κατηγοριών ήταν 1330, εκ των οποίων οι 1174 (88%) απασχολούνταν στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.\r\n\r\n<b>Η σχέση εργασίας</b>\r\n\r\nΣτην ερώτηση «πόσες θα μπορούσαν να είναι οι σχέσεις εργασίας κάποιου (ανεξαρτήτως ειδικότητας) με το δημόσιο», οι απαντήσεις (σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στην Ελλάδα) μπορεί να είναι μόνον οι ακόλουθες:\r\n\r\ni. Μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι (που διέπονται από τις διατάξεις του κώδικα των δημοσίων υπαλλήλων).\r\n\r\nii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (δηλαδή, υπάλληλοι που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα    μετά τη λήξη του οποίου λήγει η εργασιακή τους σχέση με το κράτος).\r\n\r\niii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένες ειδικότητες, ορισμένες εκ των οποίων αναφέρονται και στο Σύνταγμα).\r\n\r\niv. Μετακλητοί υπάλληλοι (σύμβουλοι υπουργών/πολιτικών που απέρχονται μαζί μ’ αυτούς).\r\n\r\nΣτη μόνη κατηγορία που δεν υπηρετούν, σήμερα, δημοσιογράφοι είναι η πρώτη. Ενδεχομένως στο παρελθόν, πριν από το «νόμο Πεπονή», όταν η πρόσληψη στο δημόσιο γινόταν με τα «ρουσφετόχαρτα» να έμπαιναν και δημοσιογράφοι. Αλλά, αυτή η εποχή ανήκει στο απώτατο παρελθόν......\r\n\r\nΣτη δεύτερη και την τρίτη κατηγορία υπηρετούν δημοσιογράφοι. Ενώ από την πρώτη ανάγνωση του νόμου εννοεί κανείς ότι η σχέση εργασίας καθορίζεται από την σύμβαση των μερών, στην πράξη οι κατηγορίες αυτές έχουν υποστεί τέτοιες παραμορφώσεις, κατά την πολύχρονη εφαρμογή τους, που είναι αδύνατον να απαντήσει κανείς σε απλές ερωτήσεις. Για παράδειγμα: Ναι μεν, ο νόμος ορίζει ότι με την λήξη της σύμβασης ενός εργαζόμενου πρέπει αυτός να απομακρύνεται. Πλην όμως δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει ότι μπορείς να ξανα-προσλάβεις τον ίδιο. Εάν, λοιπόν, κάθε φορά που λήγει η σύμβαση του εργαζόμενου με σύμβαση έργου, ο εργοδότης φροντίζει να την ανανεώνει για ένα ισόχρονο διάστημα, τότε κάνει κακό ή καλό στον εργαζόμενο; Όσοι σπεύσουν να απαντήσουν «καλό», θα πρέπει να αξιολογήσουν και την πολυετή ομηρεία των συμβασιούχων προς τέρψη του πελατειακού Μινώταυρου. Όσοι απαντήσουν αυθωρεί «κακό» ας ξανα-σκεφθούν ότι το δημόσιο αποτελεί στη χώρα αυτή, για δεκαετίες, τον πλέον συνεπή κι αξιόπιστο εργοδότη (ο οποίος μάλιστα σε αμείβει για αμφιλεγόμενο «έργο»)...\r\n\r\nΠοιος «κρατάει», λοιπόν, ποιον εδώ; Ποιος είναι ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια τα συναλλακτικά ήθη;\r\n\r\nΣτην επίκληση των δημοσιογράφων ότι δεν είναι υπάλληλοι που  «δουλεύουν το οκτάωρό τους και φεύγουν», η ωμή πραγματικότητα δείχνει ότι οι περισσότεροι από τους μισούς (57%) που απασχολούνται στο δημόσιο, απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δηλαδή είναι, κατ’ ουσίαν, δημόσιοι υπάλληλοι.\r\n\r\nΒεβαίως, εκείνοι οι δημοσιογράφοι οι οποίοι απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου είναι στην πλέον δυσμενή θέση, εφόσον πέρα από το καθεστώς ομηρίας υπό το οποίο τελούν, συνήθως αμείβονται εκδίδοντας δελτία παροχής υπηρεσιών.\r\n\r\nΣτην τέταρτη κατηγορία των μετακλητών εντάσσονται φίλοι και κολλητοί των υπουργών που έρχονται και φεύγουν μαζί μ’ αυτούς. Στην Ελλάδα, το σώμα αυτό είναι τεράστιο – 12% των υπάλληλων των Υπουργείων ανήκουν σε αυτή την κατηγορία - μια καθαρή εστία φαυλότητας και διαφθοράς. Η ελληνική δημοσιοϋπαλληλία, όμως, όπως και η κοινή γνώμη, εθισμένες στην μακρόχρονη παράδοση της πελατείας και της συναλλαγής, θεωρούν φυσικό οι υπουργοί να παίρνουν τους ανθρώπους που «εμπιστεύονται για να κάνουν τη δουλειά».. Εδώ, υφέρπει το ότι οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τους 700.000 δημοσίους υπαλλήλους που δεν τους «ξέρουν».....\r\n\r\nΣ’ αυτή την κατηγορία υπηρετούν, δυστυχώς, και δημοσιογράφοι. Το άρθρο 67 του νόμου 1943/ 1991 είναι σαφές:\r\n\r\n«Για τη στελέχωση των γραφείων τύπου [των Υπουργών] συνιστώνται σε κάθε Υπουργείο δύο (2) θέσεις δημοσιογράφων, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στις οποίες προσλαμβάνονται δημοσιογράφοι, είτε μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής οργάνωσης, είτε οι έχοντες διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία σε ημερήσια πολιτική ή οικονομική εφημερίδα ή σε περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας ή στη ραδιοφωνία ή στην τηλεόραση, που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Στη σύμβαση τίθεται υποχρεωτικά ο όρος ότι αυτή λύεται αυτοδικαίως και χωρίς αποζημίωση και ο προσληφθείς απολύεται με την αποχώρηση για οποιοδήποτε λόγο του υπουργού που τον προσέλαβε».\r\n\r\nΑν είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του δημοσιογράφου με εκείνη του δημοσίου υπαλλήλου, πως μπορεί να είναι συμβατή με εκείνη του πολιτικού (τον οποίο, υποτίθεται, ότι ελέγχει); Ποιος είναι, εδώ, ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια η σχέση εντολής;\r\n\r\n<b>Η αμοιβή</b>\r\n\r\nΚαι τώρα, στα «δύσκολα»: Μπορεί να απεμπλέξει κανείς το «τίμημα»/την «αποζημίωση», τον «μισθό» από την εργασιακή σχέση; Ο δυτικός ορθολογισμός είναι αμείλικτος: Όχι, και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε/χρησιμοποιήσαμε, ήδη, 3 διαφορετικές έννοιες για να αποδώσουμε τη διαφοροποίηση της αμοιβής από διαφορετική εργασία. Δεν υπάρχει ένα αναλλοίωτο περιεχόμενο εργασίας έξω από την δομή και τους κανόνες που ορίζουν την παροχή της. Παρωδίες του τύπου «εγώ δεν είμαι πολιτικός, αλλά καθηγητής/τεχνοκράτης κλπ» απλά δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν μια κακή πολιτική. Η δομή αλληλεξαρτάται προς το περιεχόμενο και την λειτουργία του συστήματος εντός του οποίου ο καθείς τοποθετείται...\r\n\r\nΌμως, η ελληνική περιπλοκότητα παρεισφρύει και εδώ: Οι δημοσιογράφοι που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν το παραδέχονται (ή, μάλλον, το παραδέχονται a la carte) ζητούν μεν να πληρώνονται από το κράτος (βλ. σίγουρος μισθός) αλλά  το ύψος των απολαβών τους να μην καθορίζεται από το (επιχειρούμενο να γίνει «ενιαίο») μισθολόγιο αλλά από τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ! Είναι γνωστά τοις πάσι τα προνόμια που ομάδες διασφάλιζαν μέσω των συλλογικών συμβάσεων, υπό την μορφή ποικίλων όσων επιδομάτων.\r\n\r\nΕν προκειμένω: Μέχρι και την ψήφιση του Ν4024/2011 (στον οποίο  περιλαμβάνεται η διαμφισβητούμενη ρύθμιση για τους δημοσιογράφους του δημοσίου, ίσχυε η συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών) και της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (σύμφωνα με την ΚΥΑ 30985/15.12.2008 (ΦΕΚ 2554/Β/17.12.2008) η οποία προέβλεπε ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους και επιδόματα για τους δημοσιογράφους που απασχολούνταν στο κράτος. Δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα εκδοθεί η ΚΥΑ που προβλέπεται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ισχύει ακόμη και σήμερα, η αρχική συλλογική σύμβαση εργασίας του 2008!\r\n\r\nΠαρεμπίπτον θέμα, τώρα, αλλά με έντονη σημειολογία: Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ επικαλούνται το ότι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, και, συνεπώς, το θέμα πρέπει να ρυθμιστεί μεταξύ της εταιρείας και αυτών. Το ότι οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ πληρώνονται από τον προϋπολογισμό της εταιρείας και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι αληθές. Τα έσοδα, όμως, της ΕΡΤ προέρχονται σε ποσοστό 95% (!) από την εισφορά που πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες υπέρ της ΕΡΤ (ανταποδοτικό τέλος) μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Άρα, το κόστος των αμοιβών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στη «δημόσια» τηλεόραση (κρατική είναι το σωστό)  μετακυλίεται στους πολίτες. Κλείνουμε αυτή την παράγραφο με την παράθεση των εναλλακτικών σεναρίων περί του τρόπου καθορισμού των μισθών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στο κράτος:\r\n\r\n1. Εντάσσονται στην συλλογική σύμβαση εργασίας της ΕΣΗΕΑ (άρα διαπραγματεύεται γι΄ αυτούς η ΕΣΗΕΑ με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ)- αλλά, τότε, εκπίπτουν από την κατηγορία των υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.\r\n\r\n2. Εντάσσονται στο ενιαίο μισθολόγιο (με μόνη δυνατότητα διαπραγμάτευσης των δημοσιογράφων με τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών το μισθολογικό κλιμάκιο που θα εντάσσονται) αλλά τότε θα πρέπει η ΕΣΗΕΑ να εκπονήσει έναν αναλυτικό κώδικα δεοντολογίας γι’ αυτούς που εργάζονται στο δημόσιο, ώστε να διαφυλάσσονται τα ελάχιστα εχέγγυα ανεξαρτησίας που είναι συστατικά του επαγγέλματος.\r\n\r\n3. Εντάσσονται σε μισθολογικό κλιμάκιο βάσει Κοινής Υπουργικής Απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Γενικού Γραμματέα Τύπου. Στην περίπτωση, όμως, αυτή μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από το μισθολόγιο, οπότε παραβιάζεται, βιαίως, κάθε αρχή ισότητας, διαφάνειας και λογοδοσίας.\r\n\r\n<b>Και η ταμπακιέρα....</b>\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι αποτελούν μια από τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν εθιστεί σ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο συμβίωσης με το κράτος. Κανείς δεν μπορεί ν’ απαντήσει ευθέως, εάν το ελληνικό κράτος παρουσιάζει τα σημερινά του προβλήματα εξαιτίας της στάσης των ομάδων πίεσης η εάν αυτό το ίδιο ωθεί τις κοινωνικές ομάδες σε τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές. Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο σε μια διαδραστική σχέση της οποίας τα συστατικά αναλύθηκαν προηγουμένως.\r\n\r\nΚαι μετά, τι; Εάν, δηλαδή, συμφωνήσουμε ότι «έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα» κι αφού τα στιγματίσουμε και τα καυτηριάσουμε, μετά τι; Μετά, υπάρχει μόνο το μονοπώλιο της σημερινής, εν πολλοίς, απο-νομιμοποιημένης πολιτικής; Υπάρχει μόνον η πολιτική των μεταπρατών που κυβερνούν χωρίς καν ικανότητες διακυβέρνησης και, εννοείται χωρίς κανένα όραμα η πάθος για τη χώρα και τον ελληνισμό;\r\n\r\nΟι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι, όμως, αυτό μόνο; Χαρακτηρίζονται, δηλαδή, από τη στάση των λίγων συναδέλφων τους ή από τις μεσοβέζικες θέσεις των σωματείων τους που προσπαθούν να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ»;  Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων είναι σκληρά εργαζόμενοι που διαπρέπουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό...είναι εκείνοι, που διασφάλισαν στη χώρα αυτή με τους αδύνατους θεσμούς και ένα έωλο πολιτικό σύστημα ένα επίπεδο ενημέρωσης, συχνά, καλύτερης ποιότητας από πολλά άλλα δίκτυα προς τα οποία συχνά (και με άγνοια περισσή) θέλουμε να συγκρινόμαστε. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, έχουν επανειλημμένα υποστεί όχι μόνο μειώσεις μισθού (παρά την ισχύουσα συλλογική σύμβαση εργασίας), αλλά και απολύσεις.\r\n\r\nΣε τι μπορεί, λοιπόν, να ελπίζει κανείς; Σε τι άλλο πέρα απ’ αυτούς τους ίδιους; Αυτό το καταπληκτικό ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί για την Ελλάδα μοναδική διέξοδο- όλοι αυτοί που εμφορούνται από τις αξίες της εργατικότητας, της καινοτομίας, της εφευρετικότητας και της αλληλεγγύης. Είμαστε πολλοί. Αλλά ακόμη δεν έχουμε πιστέψει ότι εμείς είμαστε που θα αναστρέψουμε το παιχνίδι των τυραννικών μειοψηφιών. Αρκεί να βρούμε τον τρόπο και τον χρόνο ώστε να αναδείξουμε τη δύναμη του άτυπου της ζωής μας και να το θεσμοθετήσουμε (από την βάση ή από πάνω, αδιάφορο). Κινούμαστε σ’ αυτή την κατεύθυνση και, παρά τα χτυπήματα των κλεπτοκρατών και των επιθετικών μειοψηφιών θα επικρατήσουμε.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n[1] Το 2003, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είχαν προσληφθεί πολλοί δημοσιογράφοι στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Παρ’ όλα αυτά, αναφέρουμε τα στοιχεία προκειμένου να δώσουμε μια τάξη μεγέθους.\r\n<p style=\"text-align: center;\"><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"> </a></b></p>','Παν. Καρκατσούλης: Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο','','inherit','open','open','','1428-revision-v1','','','2014-10-23 14:11:01','2014-10-23 14:11:01','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/1428-revision-v1/',0,'revision','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (2705,1,'2014-10-23 14:06:22','2014-10-23 14:06:22','<!--:en--><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"aligncenter\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" alt=\"\" width=\"446\" height=\"459\" /></a> </b>\r\n\r\nby Panagiotis Karkatsoulis\r\n\r\n<b>The problematics </b>\r\n\r\nReviewing recently the literature on the principal-agent problem I recalled the journalists’ recent protest when they accused the Minister of Economy that he threatened to unilaterally change their contractual relationship to the public sector. Here is the Greek example, I thought: the agent breaks the company agreement without common understanding- what do we need witnesses for in order to highlight yet another Greek oddity?\r\n\r\nHowever a short further research cancelled the initial sense of certainty. It highlighted though the parameters of the Greek social, economic and political problem and presented both a demand for its adequate theoretical documentation as well as its practical solution with the greatest efficiency rate.\r\n\r\nThe case of journalists protesting against the Minister of Finance who wants to “turn them into civil servants” has an obvious and a hidden interest. Its obvious interest lies in the failure (denial?) of the parties involved to examine the issue beyond the obvious, inefficient (and, finally disastrous) dichotomies: The minister “wants to make civil servants out of the journalists” while the journalists claim independency for their profession.\r\n\r\nThe hidden interest lies in the search for hidden elements and the establishment of the positive/negative Greek particularity. As will be shown next, both parties cover half of the reality: The minister is not interested only in the revenues as he claims but also in the establishment of an authoritative and razing rationale (which he probably confuses with the show of strength demanded by the reforms), akin to the behaviour of the Greek political elites; on the other hand, the journalists together with their independence also desire the coziness of the (safe) public sector, a phenomenon linked to the logic of snatching the state-spoils from the stronger social groups.\r\n\r\nLet’s take it from the beginning, with what evidence there is available and let us attempt a holistic approach:\r\n\r\n<b>The case</b>\r\n\r\nThe “confrontation” of the journalists with the Minister of Economy came up because the Minister attempted to integrate the journalists who work at the National Television and Radio Company and at the National Press in the wage grid of the civil servants. They reacted and demanded implementation of the collective agreement instead. They cited the contractual nature of the job relationship and all the relative rights, such as for example, that the employer cannot unilaterally change this relationship.\r\n\r\n<b>What they hid</b>\r\n\r\nOn the one hand, the Minister did not reveal their exact number. Obviously their violent integration in the wage grid shall not improve the financial records of expenses with savings of a few euros. The political system that has long ago adopted a paternalistic/authoritative rationale of social “education” (and recently of “punishment”) expresses through the Minister the desire to retain “control” (even through symbolic movements like these).\r\n\r\nOn the other hand the journalists hide the fact that their case is not about a “principal” and an “agent”. We are neither in the field of civil right contracts nor in the sector of public law. We find ourselves in a “non-position” where the contract form covers a civil servant status…\r\n\r\n<b>Placing the evidence: </b>\r\n\r\nWho are the “journalists”/ “agents”? These particular journalists working in public sector bodies are employed by:\r\n\r\n· The National Television and Radio Company\r\n\r\n· The National Press\r\n\r\n· The Secretariat General of Mass Media, and\r\n\r\n· Several Ministries (usually in the press office of the Ministers) and municipal radio stations.\r\n\r\nAccording to the most recent published data (2003[1])!, the journalists included in the above categories amounted to 1330, 1174 (88%) of which worked at the National Television and Radio Company, the National Press and the Secretariat General of Mass Media.\r\n\r\n<b>Employment relationship</b>\r\n\r\nThe question “how many types of employment relationship are there in the public sector, regardless of employee specialisation” has according to the Greek legislation the following answers only:\r\n\r\ni. Statutory civil servants (who have to follow the civil service code);\r\n\r\nii. Private law fixed-term contract employees (these are employed for a fixed amount of time, after which their employment relationship with the state terminates);\r\n\r\niii. Private law employees with contracts of indefinite duration (this applies to certain areas of expertise, some of which are mentioned in the Constitution);\r\n\r\niv. Acting civil servants (consultants of ministers/politicians who work for the public sector as long as the minister/politician needs them).\r\n\r\nToday journalists work in the public sector within the framework of the last three employment relationship types. Possibly in the past, before the so-called “Peponis law”, when civil servants were recruited with not so transparent procedures, journalists could have the first type employment relationship. But this concerns a past era…\r\n\r\nJournalists fall into the second and third type. When first reading the law it is understood that the employment relationship is determined by the agreement of the two parties. However these types have been subject to so many alterations during the many years of their implementation that it is impossible to answer simple questions. For instance: the law determines that upon termination of a work contract, the employee must leave the public sector. However there is no law forbidding re-employment of the same person. Therefore if, upon every work contract termination the employer renews the contract for the same amount of time, is the employer acting in favour or against the employee? Those who hurry to answer “in favour” must also consider that these employees are practically held “hostage” by the client-serving Minotaur. On the other hand, those who will directly answer “against” should take into account that the public sector, in this country, has for decades been the most consistent and credible employer (who also remunerates its employees for “work” of dubious value)…\r\n\r\nSo who is “holding” whom here? Who is the principal, who the agent and what the trading practices?\r\n\r\nThe journalists claim that they are not employees “working the standard eight hours required and then leaving for home”; yet the facts show that more than half (57%) of those employed in the public sector do so under private law contracts of indefinite duration, which means that in reality they are public servants.\r\n\r\nOf course, the journalists working under private law fixed-term contracts are in the worst position since not only do they find themselves in the above-described “hostage situation” but they are also usually paid on the basis of fee invoices.\r\n\r\nThe fourth type of acting public servants includes friends of the ministers that come and go together. In Greece this body is huge- 12% of Ministry employees belong to this type, a veritable nest of corruption and vice. However Greek public servants and the public opinion, addicted to the long tradition of client-serving and transactions, consider it normal that the Ministers choose people “who trust in order to do the job”. This implies that the politicians do not trust the 700.000 public servants whom they “do not know”…\r\n\r\nSadly, journalists also fall in this category. Article 67 of Law 1943/ 1991 is clear:\r\n\r\n“For the staffing of the press offices [oftheMinistries] two (2) job positions are created for journalists, who shall be employed under private law. The said journalists shall either be members of a professional journalist organization acknowledged in Greece or shall have at least two years of service in a daily political or financial journal or wide circulation periodical or in the radio or television, which shall be proved by their payments to the respective insurance body under the capacity of journalists. The contract includes the mandatory term that it shall automatically terminate without compensation payment and the employee shall be dismissed if the Minister who recruited the employee stands down for any reason”.\r\n\r\nIf the capacity of the journalist is not compatible with that of the public servant, how can it be compatible with that of the politician (whom he supposedly investigates)? Who is here the principal, who the agent and what the action?\r\n\r\n<b>The compensation</b>\r\n\r\nAnd now, to the “hard part”: Can the “payment”/ “compensation”, “wages” be separated from the employment relationship? Western rationalism is unwavering: No, and that is why we use/have used 3 different concepts in order to express the difference of the compensation depending on the type of employment. There is no unchanging work content outside the structure and the regulations that determine its provision. Parodies such as “I am not a politician but a professor/expert etc.” simply will not do to justify bad politics. The structure, content and function of the system where one places oneself are interdependent.\r\n\r\nLikewise, Greek complexity can also be found here: The journalists who are public servants but do not acknowledge it (or rather acknowledge it a la carte) demand to be paid by the state (steady wages) but also demand that the amount of their payment not to be determined by the but rather by the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers! It is widely known that certain professional groups secured privileges through collective contracts, in the form of various benefits.\r\n\r\nTherefore: Up to the vote of Law 4024/2011 (which includes the dubious provision for public sector journalists) the contracts in effect were the collective contracts regarding members of the Union of Athens Daily Journals News Writers and the Union of Athens Daily Journal Owners (according to the Joint Ministerial Decision Nr. 30985/15.12.2008 (Official Government Gazette Issue 2554/Β/17.12.2008) which established particularly favourable terms and benefits for journalists employed by the state. Taking into account that the Joint Ministerial Decision provided for in the Legislative Act has not been issued yet, the initial collective contract of 2008 is still in effect!\r\n\r\nA related issue, with intense semiology: The Journalists of the National Television and Radio Company claim that they do not burden the state budget and therefore the issue must be settled between them and the Company. It is true that Company journalists are paid from the Company budget and not the state budget. However up to 95% (!) of the Company revenues come from the contribution paid by all Greek citizens in favour of the Company (state fee), integrated in Public Power Corporation bills. Therefore the cost of the wages of the journalists employed by “public” television (state television is the correct term) is transferred to the citizens. We will finish this paragraph citing alternative scenarios on how to determine the wages of state employed journalists:\r\n\r\n1. Integration in the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers (therefore the Union shall perform all the negotiations with the media owners) which shall mean that they will no be employed under private law contracts of indefinite duration.\r\n\r\n2. Integration in the wage grid (where the only possibility of negotiation with the Minister of Economy shall be the wage rank). In this case the Union of Athens Daily Journals News Writers must compose a comprehensive code of conduct for its members that work in the public sector, in order to ensure the minimum independence standards that are necessary to the profession.\r\n\r\n3. Integration in a wage rank on the basis of a Joint Ministerial Decision of the Minister of the Economy and the Secretary General of the Press. In this case however they might not adhere to the wage rank which will violate any principle of equality, transparency and accountability.\r\n\r\n<b>And the real game…</b>\r\n\r\nThe journalists are one of the social groups addicted to a particular way of co-existence with the state. Nobody can answer directly whether the current problems of the Greek state are due to the attitude of pressure groups or if the state itself pushes the social groups into such attitudes and behaviours. Most probably both are true in an interactive relationship which has been analysed above.\r\n\r\nWhat next? If we agree that “such is the situation in Greece” and we discredit and condemn it, what comes next? What comes next is only the monopoly of the current, more or less de-legalized politics? Do the politics of the governing brokers, who do not even have the capacity to govern, nor any vision or passion for the country, prove to be the only way?\r\n\r\nBut do Greek journalists come down to just that? Are they characterized by the attitude of certain few colleagues or by the positions of their unions who try to compromise? Most Greek journalists by far are hard working and shine both in Greece and abroad… it is they who, in this country with the weak institutions and a old fashioned political system, have reached a level in their profession that often proves to be higher than that of many other networks with which (in our ignorance) we like to compare. Most journalists working in the private sector have repeatedly not only watched their wages go down (despite the collective contract in effect) but also the number of the job positions.\r\n\r\nSo is there any hope? Who else can provide a solution if not the journalists themselves? This amazing human potential is the only way out for Greece- everyone inspired by the values of work, innovation, creativity and solidarity. There are many like us. But we have not yet realized that it is us that will reverse the game of the tyrannical minorities. If only we find the way and the time to highlight the power of our life and fortify it (bottom-up or top-down, it’s not important). We are moving into this direction and despite the fight of the governing thieves and of aggressive minorities we will prevail.\r\n\r\nIn 2003, shortly before the Athens Olympics, many journalists were hired by the Secretariat General of Mass Media. We mention the numbers however in order to facilitate comparison.\r\n<p style=\"text-align: center;\"></p>\r\n<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"size-full wp-image-1429 aligncenter\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" alt=\"\" width=\"495\" height=\"510\" /></a>\r\n\r\nτου Παναγιώτης Καρκατσούλης\r\n\r\n<b>Η  προβληματική</b>\r\n\r\nΑνατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“<a href=\"http://en.wikipedia.org/wiki/Principal%E2%80%93agent_problem\">principal-agent” problem</a>), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;\r\n\r\nΗ μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.\r\n\r\nH<a href=\"http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&amp;subid=2&amp;pubid=63781769\"> υπόθεση των δημοσιογράφων</a> που διαμαρτύρονται, επειδή ο Υπουργός Οικονομικών προτίθεται να τους «δημοσιοϋπαλληλοποιήσει», έχει ένα προφανές κι ένα αφανές ενδιαφέρον. Το προφανές, έγκειται στην αδυναμία (άρνηση;) των εμπλεκομένων μερών να αναλύσουν το θέμα, πέρα από τις προφανείς ατελέσφορες (και καταστροφικές, εν τέλει) διχοτομίες: Ο υπουργός «θέλει να κάνει τους δημοσιογράφους δημοσίους υπαλλήλους», ενώ οι δημοσιογράφοι διεκδικούν την ανεξαρτησία του επαγγέλματός τους.\r\n\r\nΤο αφανές έγκειται στην αναζήτηση των αποκρυπτόμενων και την ανάδειξη της θετικής/αρνητικής ελληνικής ιδιοτυπίας. Όπως θα δειχτεί, στη συνέχεια, και τα δύο μέρη αποκρύπτουν το άλλο μισό της πραγματικότητας: Ο Υπουργός δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα έσοδα όπως διατείνεται αλλά και για την εδραίωση μιας λογικής αυταρχισμού και ισοπέδωσης (που μάλλον την συγχέει με την επίδειξη πυγμής που απαιτούν οι μεταρρυθμίσεις) σύμφυτης με τη συμπεριφορά των ελληνικών πολιτικών ελίτ, ενώ οι δημοσιογράφοι μαζί με την ανεξαρτησία τους εποφθαλμιούν και την θαλπωρή του (σίγουρου) δημόσιου- φαινόμενο εξίσου σύμφυτο με την λογική αρπαγής του κράτους-λάφυρου από τις ισχυρότερες κοινωνικές ομάδες.\r\n\r\nΑς πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή και, με όσα διαθέσιμα στοιχεία υπάρχουν, ας επιχειρήσουμε μια μη ακρωτηριασμένη προσέγγιση:\r\n\r\n<b>Η υπόθεση</b>\r\n\r\nΗ «σύγκρουση» των δημοσιογράφων με τον Υπουργό Οικονομικών προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο Υπουργός <a href=\"http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231143974\">επεχείρησε να εντάξει</a> τους δημοσιογράφους που απασχολούνται στην ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο στο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτοί αντέδρασαν και ζήτησαν αντ’ αυτού να ισχύσει η συλλογική σύμβαση. Επικαλέσθηκαν τη συμβασιακή φύση της σχέσης εργασίας και όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν απ’ αυτήν, όπως, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί ο «εργοδότης» ν’ αλλάζει μονομερώς τη σχέση αυτή.\r\n\r\n<b>Τι απέκρυψαν</b>\r\n\r\nΟ μεν Υπουργός απέκρυψε ότι τον συνολικό αριθμό τους. Προφανώς η βίαιη ένταξή τους στο μισθολόγιο δεν θα βελτιώσει την κακή κατάσταση των δαπανών με την εξοικονόμηση κάποιων ευρώ. Το πολιτικό σύστημα έχοντας υιοθετήσει, επί σειρά ετών μια πατερναλιστική/αυταρχική λογική «διαπαιδαγώγησης» (προσφάτως δε,  και «τιμωρίας» της κοινωνίας) εκφράζει δια του Υπουργού την πρόθεσή του να διατηρήσει τον «έλεγχο» (και μέσα από συμβολικές κινήσεις, όπως αυτές).\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι, από την πλευρά τους αποκρύπτουν ότι στην δική τους περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν «Principal» και μ’ έναν «Agent». Δεν είμαστε στο πεδίο των συμβάσεων του αστικού δικαίου, ούτε όμως και στην περιοχή του δημοσίου δικαίου. Είμαστε, σ’ έναν «μη-τόπο», όπου υπό το ένδυμα μιας σύμβασης υποκρύπτεται μια δημοσιοϋπαλληλική σχέση...\r\n\r\n<b>Τοποθετώντας τα δεδομένα: </b>\r\n\r\nΠοιοί είναι οι «δημοσιογράφοι»/ «εντολοδόχοι»;\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι (οι περί ων ο λόγος) που απασχολούνται σε φορείς του δημοσίου είναι:\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην ΕΡΤ\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στο ΑΠΕ (Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στο οποίο έχει συγχωνευθεί και το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων)\r\n\r\n· Απασχολούμενοι στην Γενική Γραμματεία Τύπου, και\r\n\r\n· Απασχολούμενοι σε Υπουργεία (συνήθως στα γραφεία τύπου των Υπουργών) και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Δήμων.\r\n\r\nΣύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία (2003[1])!, το σύνολο των δημοσιογράφων των παραπάνω κατηγοριών ήταν 1330, εκ των οποίων οι 1174 (88%) απασχολούνταν στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.\r\n\r\n<b>Η σχέση εργασίας</b>\r\n\r\nΣτην ερώτηση «πόσες θα μπορούσαν να είναι οι σχέσεις εργασίας κάποιου (ανεξαρτήτως ειδικότητας) με το δημόσιο», οι απαντήσεις (σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στην Ελλάδα) μπορεί να είναι μόνον οι ακόλουθες:\r\n\r\ni. Μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι (που διέπονται από τις διατάξεις του κώδικα των δημοσίων υπαλλήλων).\r\n\r\nii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (δηλαδή, υπάλληλοι που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα    μετά τη λήξη του οποίου λήγει η εργασιακή τους σχέση με το κράτος).\r\n\r\niii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένες ειδικότητες, ορισμένες εκ των οποίων αναφέρονται και στο Σύνταγμα).\r\n\r\niv. Μετακλητοί υπάλληλοι (σύμβουλοι υπουργών/πολιτικών που απέρχονται μαζί μ’ αυτούς).\r\n\r\nΣτη μόνη κατηγορία που δεν υπηρετούν, σήμερα, δημοσιογράφοι είναι η πρώτη. Ενδεχομένως στο παρελθόν, πριν από το «νόμο Πεπονή», όταν η πρόσληψη στο δημόσιο γινόταν με τα «ρουσφετόχαρτα» να έμπαιναν και δημοσιογράφοι. Αλλά, αυτή η εποχή ανήκει στο απώτατο παρελθόν......\r\n\r\nΣτη δεύτερη και την τρίτη κατηγορία υπηρετούν δημοσιογράφοι. Ενώ από την πρώτη ανάγνωση του νόμου εννοεί κανείς ότι η σχέση εργασίας καθορίζεται από την σύμβαση των μερών, στην πράξη οι κατηγορίες αυτές έχουν υποστεί τέτοιες παραμορφώσεις, κατά την πολύχρονη εφαρμογή τους, που είναι αδύνατον να απαντήσει κανείς σε απλές ερωτήσεις. Για παράδειγμα: Ναι μεν, ο νόμος ορίζει ότι με την λήξη της σύμβασης ενός εργαζόμενου πρέπει αυτός να απομακρύνεται. Πλην όμως δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει ότι μπορείς να ξανα-προσλάβεις τον ίδιο. Εάν, λοιπόν, κάθε φορά που λήγει η σύμβαση του εργαζόμενου με σύμβαση έργου, ο εργοδότης φροντίζει να την ανανεώνει για ένα ισόχρονο διάστημα, τότε κάνει κακό ή καλό στον εργαζόμενο; Όσοι σπεύσουν να απαντήσουν «καλό», θα πρέπει να αξιολογήσουν και την πολυετή ομηρεία των συμβασιούχων προς τέρψη του πελατειακού Μινώταυρου. Όσοι απαντήσουν αυθωρεί «κακό» ας ξανα-σκεφθούν ότι το δημόσιο αποτελεί στη χώρα αυτή, για δεκαετίες, τον πλέον συνεπή κι αξιόπιστο εργοδότη (ο οποίος μάλιστα σε αμείβει για αμφιλεγόμενο «έργο»)...\r\n\r\nΠοιος «κρατάει», λοιπόν, ποιον εδώ; Ποιος είναι ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια τα συναλλακτικά ήθη;\r\n\r\nΣτην επίκληση των δημοσιογράφων ότι δεν είναι υπάλληλοι που  «δουλεύουν το οκτάωρό τους και φεύγουν», η ωμή πραγματικότητα δείχνει ότι οι περισσότεροι από τους μισούς (57%) που απασχολούνται στο δημόσιο, απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δηλαδή είναι, κατ’ ουσίαν, δημόσιοι υπάλληλοι.\r\n\r\nΒεβαίως, εκείνοι οι δημοσιογράφοι οι οποίοι απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου είναι στην πλέον δυσμενή θέση, εφόσον πέρα από το καθεστώς ομηρίας υπό το οποίο τελούν, συνήθως αμείβονται εκδίδοντας δελτία παροχής υπηρεσιών.\r\n\r\nΣτην τέταρτη κατηγορία των μετακλητών εντάσσονται φίλοι και κολλητοί των υπουργών που έρχονται και φεύγουν μαζί μ’ αυτούς. Στην Ελλάδα, το σώμα αυτό είναι τεράστιο – 12% των υπάλληλων των Υπουργείων ανήκουν σε αυτή την κατηγορία - μια καθαρή εστία φαυλότητας και διαφθοράς. Η ελληνική δημοσιοϋπαλληλία, όμως, όπως και η κοινή γνώμη, εθισμένες στην μακρόχρονη παράδοση της πελατείας και της συναλλαγής, θεωρούν φυσικό οι υπουργοί να παίρνουν τους ανθρώπους που «εμπιστεύονται για να κάνουν τη δουλειά».. Εδώ, υφέρπει το ότι οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τους 700.000 δημοσίους υπαλλήλους που δεν τους «ξέρουν».....\r\n\r\nΣ’ αυτή την κατηγορία υπηρετούν, δυστυχώς, και δημοσιογράφοι. Το άρθρο 67 του νόμου 1943/ 1991 είναι σαφές:\r\n\r\n«Για τη στελέχωση των γραφείων τύπου [των Υπουργών] συνιστώνται σε κάθε Υπουργείο δύο (2) θέσεις δημοσιογράφων, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στις οποίες προσλαμβάνονται δημοσιογράφοι, είτε μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής οργάνωσης, είτε οι έχοντες διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία σε ημερήσια πολιτική ή οικονομική εφημερίδα ή σε περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας ή στη ραδιοφωνία ή στην τηλεόραση, που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Στη σύμβαση τίθεται υποχρεωτικά ο όρος ότι αυτή λύεται αυτοδικαίως και χωρίς αποζημίωση και ο προσληφθείς απολύεται με την αποχώρηση για οποιοδήποτε λόγο του υπουργού που τον προσέλαβε».\r\n\r\nΑν είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του δημοσιογράφου με εκείνη του δημοσίου υπαλλήλου, πως μπορεί να είναι συμβατή με εκείνη του πολιτικού (τον οποίο, υποτίθεται, ότι ελέγχει); Ποιος είναι, εδώ, ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια η σχέση εντολής;\r\n\r\n<b>Η αμοιβή</b>\r\n\r\nΚαι τώρα, στα «δύσκολα»: Μπορεί να απεμπλέξει κανείς το «τίμημα»/την «αποζημίωση», τον «μισθό» από την εργασιακή σχέση; Ο δυτικός ορθολογισμός είναι αμείλικτος: Όχι, και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε/χρησιμοποιήσαμε, ήδη, 3 διαφορετικές έννοιες για να αποδώσουμε τη διαφοροποίηση της αμοιβής από διαφορετική εργασία. Δεν υπάρχει ένα αναλλοίωτο περιεχόμενο εργασίας έξω από την δομή και τους κανόνες που ορίζουν την παροχή της. Παρωδίες του τύπου «εγώ δεν είμαι πολιτικός, αλλά καθηγητής/τεχνοκράτης κλπ» απλά δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν μια κακή πολιτική. Η δομή αλληλεξαρτάται προς το περιεχόμενο και την λειτουργία του συστήματος εντός του οποίου ο καθείς τοποθετείται...\r\n\r\nΌμως, η ελληνική περιπλοκότητα παρεισφρύει και εδώ: Οι δημοσιογράφοι που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν το παραδέχονται (ή, μάλλον, το παραδέχονται a la carte) ζητούν μεν να πληρώνονται από το κράτος (βλ. σίγουρος μισθός) αλλά  το ύψος των απολαβών τους να μην καθορίζεται από το (επιχειρούμενο να γίνει «ενιαίο») μισθολόγιο αλλά από τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ! Είναι γνωστά τοις πάσι τα προνόμια που ομάδες διασφάλιζαν μέσω των συλλογικών συμβάσεων, υπό την μορφή ποικίλων όσων επιδομάτων.\r\n\r\nΕν προκειμένω: Μέχρι και την ψήφιση του Ν4024/2011 (στον οποίο  περιλαμβάνεται η διαμφισβητούμενη ρύθμιση για τους δημοσιογράφους του δημοσίου, ίσχυε η συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών) και της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (σύμφωνα με την ΚΥΑ 30985/15.12.2008 (ΦΕΚ 2554/Β/17.12.2008) η οποία προέβλεπε ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους και επιδόματα για τους δημοσιογράφους που απασχολούνταν στο κράτος. Δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα εκδοθεί η ΚΥΑ που προβλέπεται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ισχύει ακόμη και σήμερα, η αρχική συλλογική σύμβαση εργασίας του 2008!\r\n\r\nΠαρεμπίπτον θέμα, τώρα, αλλά με έντονη σημειολογία: Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ επικαλούνται το ότι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, και, συνεπώς, το θέμα πρέπει να ρυθμιστεί μεταξύ της εταιρείας και αυτών. Το ότι οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ πληρώνονται από τον προϋπολογισμό της εταιρείας και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι αληθές. Τα έσοδα, όμως, της ΕΡΤ προέρχονται σε ποσοστό 95% (!) από την εισφορά που πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες υπέρ της ΕΡΤ (ανταποδοτικό τέλος) μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Άρα, το κόστος των αμοιβών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στη «δημόσια» τηλεόραση (κρατική είναι το σωστό)  μετακυλίεται στους πολίτες. Κλείνουμε αυτή την παράγραφο με την παράθεση των εναλλακτικών σεναρίων περί του τρόπου καθορισμού των μισθών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στο κράτος:\r\n\r\n1. Εντάσσονται στην συλλογική σύμβαση εργασίας της ΕΣΗΕΑ (άρα διαπραγματεύεται γι΄ αυτούς η ΕΣΗΕΑ με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ)- αλλά, τότε, εκπίπτουν από την κατηγορία των υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.\r\n\r\n2. Εντάσσονται στο ενιαίο μισθολόγιο (με μόνη δυνατότητα διαπραγμάτευσης των δημοσιογράφων με τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών το μισθολογικό κλιμάκιο που θα εντάσσονται) αλλά τότε θα πρέπει η ΕΣΗΕΑ να εκπονήσει έναν αναλυτικό κώδικα δεοντολογίας γι’ αυτούς που εργάζονται στο δημόσιο, ώστε να διαφυλάσσονται τα ελάχιστα εχέγγυα ανεξαρτησίας που είναι συστατικά του επαγγέλματος.\r\n\r\n3. Εντάσσονται σε μισθολογικό κλιμάκιο βάσει Κοινής Υπουργικής Απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Γενικού Γραμματέα Τύπου. Στην περίπτωση, όμως, αυτή μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από το μισθολόγιο, οπότε παραβιάζεται, βιαίως, κάθε αρχή ισότητας, διαφάνειας και λογοδοσίας.\r\n\r\n<b>Και η ταμπακιέρα....</b>\r\n\r\nΟι δημοσιογράφοι αποτελούν μια από τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν εθιστεί σ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο συμβίωσης με το κράτος. Κανείς δεν μπορεί ν’ απαντήσει ευθέως, εάν το ελληνικό κράτος παρουσιάζει τα σημερινά του προβλήματα εξαιτίας της στάσης των ομάδων πίεσης η εάν αυτό το ίδιο ωθεί τις κοινωνικές ομάδες σε τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές. Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο σε μια διαδραστική σχέση της οποίας τα συστατικά αναλύθηκαν προηγουμένως.\r\n\r\nΚαι μετά, τι; Εάν, δηλαδή, συμφωνήσουμε ότι «έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα» κι αφού τα στιγματίσουμε και τα καυτηριάσουμε, μετά τι; Μετά, υπάρχει μόνο το μονοπώλιο της σημερινής, εν πολλοίς, απο-νομιμοποιημένης πολιτικής; Υπάρχει μόνον η πολιτική των μεταπρατών που κυβερνούν χωρίς καν ικανότητες διακυβέρνησης και, εννοείται χωρίς κανένα όραμα η πάθος για τη χώρα και τον ελληνισμό;\r\n\r\nΟι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι, όμως, αυτό μόνο; Χαρακτηρίζονται, δηλαδή, από τη στάση των λίγων συναδέλφων τους ή από τις μεσοβέζικες θέσεις των σωματείων τους που προσπαθούν να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ»;  Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων είναι σκληρά εργαζόμενοι που διαπρέπουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό...είναι εκείνοι, που διασφάλισαν στη χώρα αυτή με τους αδύνατους θεσμούς και ένα έωλο πολιτικό σύστημα ένα επίπεδο ενημέρωσης, συχνά, καλύτερης ποιότητας από πολλά άλλα δίκτυα προς τα οποία συχνά (και με άγνοια περισσή) θέλουμε να συγκρινόμαστε. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, έχουν επανειλημμένα υποστεί όχι μόνο μειώσεις μισθού (παρά την ισχύουσα συλλογική σύμβαση εργασίας), αλλά και απολύσεις.\r\n\r\nΣε τι μπορεί, λοιπόν, να ελπίζει κανείς; Σε τι άλλο πέρα απ’ αυτούς τους ίδιους; Αυτό το καταπληκτικό ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί για την Ελλάδα μοναδική διέξοδο- όλοι αυτοί που εμφορούνται από τις αξίες της εργατικότητας, της καινοτομίας, της εφευρετικότητας και της αλληλεγγύης. Είμαστε πολλοί. Αλλά ακόμη δεν έχουμε πιστέψει ότι εμείς είμαστε που θα αναστρέψουμε το παιχνίδι των τυραννικών μειοψηφιών. Αρκεί να βρούμε τον τρόπο και τον χρόνο ώστε να αναδείξουμε τη δύναμη του άτυπου της ζωής μας και να το θεσμοθετήσουμε (από την βάση ή από πάνω, αδιάφορο). Κινούμαστε σ’ αυτή την κατεύθυνση και, παρά τα χτυπήματα των κλεπτοκρατών και των επιθετικών μειοψηφιών θα επικρατήσουμε.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n[1] Το 2003, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είχαν προσληφθεί πολλοί δημοσιογράφοι στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Παρ’ όλα αυτά, αναφέρουμε τα στοιχεία προκειμένου να δώσουμε μια τάξη μεγέθους.\r\n<p style=\"text-align: center;\"><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"> </a></b></p>','Pan. Karkatsoulis: Principal agents, representatives, trading practices and clients in the Greek environmentΠαν. Καρκατσούλης: Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο','','inherit','open','open','','1428-revision-v1','','','2014-10-23 14:06:22','2014-10-23 14:06:22','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/1428-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1429,1,'2013-06-18 12:51:48','2013-06-18 12:51:48','','','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-18-at-15-51-28','','','2013-06-18 12:51:48','2013-06-18 12:51:48','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1430,1,'2013-06-18 12:52:13','2013-06-18 12:52:13','<b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1429\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" width=\"446\" height=\"459\" /></a> </b>\n\nPanagiotis Karkatsoulis\n\n<b>The problematics </b>\n\nReviewing recently the literature on the principal-agent problem I recalled the journalists’ recent protest when they accused the Minister of Economy that he threatened to unilaterally change their contractual relationship to the public sector. Here is the Greek example, I thought: the agent breaks the company agreement without common understanding- what do we need witnesses for in order to highlight yet another Greek oddity?\n\nHowever a short further research cancelled the initial sense of certainty. It highlighted though the parameters of the Greek social, economic and political problem and presented both a demand for its adequate theoretical documentation as well as its practical solution with the greatest efficiency rate.\n\nThe case of journalists protesting against the Minister of Finance who wants to “turn them into civil servants” has an obvious and a hidden interest. Its obvious interest lies in the failure (denial?) of the parties involved to examine the issue beyond the obvious, inefficient (and, finally disastrous) dichotomies: The minister “wants to make civil servants out of the journalists” while the journalists claim independency for their profession.\n\nThe hidden interest lies in the search for hidden elements and the establishment of the positive/negative Greek particularity. As will be shown next, both parties cover half of the reality: The minister is not interested only in the revenues as he claims but also in the establishment of an authoritative and razing rationale (which he probably confuses with the show of strength demanded by the reforms), akin to the behaviour of the Greek political elites; on the other hand, the journalists together with their independence also desire the coziness of the (safe) public sector, a phenomenon linked to the logic of snatching the state-spoils from the stronger social groups.\n\nLet’s take it from the beginning, with what evidence there is available and let us attempt a holistic approach:\n\n<b>The case</b>\n\nThe “confrontation” of the journalists with the Minister of Economy came up because the Minister attempted to integrate the journalists who work at the National Television and Radio Company and at the National Press in the wage grid of the civil servants. They reacted and demanded implementation of the collective agreement instead. They cited the contractual nature of the job relationship and all the relative rights, such as for example, that the employer cannot unilaterally change this relationship.\n\n<b>What they hid</b>\n\nOn the one hand, the Minister did not reveal their exact number. Obviously their violent integration in the wage grid shall not improve the financial records of expenses with savings of a few euros. The political system that has long ago adopted a paternalistic/authoritative rationale of social “education” (and recently of “punishment”) expresses through the Minister the desire to retain “control” (even through symbolic movements like these).\n\nOn the other hand the journalists hide the fact that their case is not about a “principal” and an “agent”. We are neither in the field of civil right contracts nor in the sector of public law. We find ourselves in a “non-position” where the contract form covers a civil servant status…\n\n<b>Placing the evidence: </b>\n\nWho are the “journalists”/ “agents”? These particular journalists working in public sector bodies are employed by:\n\n· The National Television and Radio Company\n\n· The National Press\n\n· The Secretariat General of Mass Media, and\n\n· Several Ministries (usually in the press office of the Ministers) and municipal radio stations.\n\nAccording to the most recent published data (2003[1])!, the journalists included in the above categories amounted to 1330, 1174 (88%) of which worked at the National Television and Radio Company, the National Press and the Secretariat General of Mass Media.\n\n<b>Employment relationship</b>\n\nThe question “how many types of employment relationship are there in the public sector, regardless of employee specialisation” has according to the Greek legislation the following answers only:\n\ni. Statutory civil servants (who have to follow the civil service code);\n\nii. Private law fixed-term contract employees (these are employed for a fixed amount of time, after which their employment relationship with the state terminates);\n\niii. Private law employees with contracts of indefinite duration (this applies to certain areas of expertise, some of which are mentioned in the Constitution);\n\niv. Acting civil servants (consultants of ministers/politicians who work for the public sector as long as the minister/politician needs them).\n\nToday journalists work in the public sector within the framework of the last three employment relationship types. Possibly in the past, before the so-called “Peponis law”, when civil servants were recruited with not so transparent procedures, journalists could have the first type employment relationship. But this concerns a past era…\n\nJournalists fall into the second and third type. When first reading the law it is understood that the employment relationship is determined by the agreement of the two parties. However these types have been subject to so many alterations during the many years of their implementation that it is impossible to answer simple questions. For instance: the law determines that upon termination of a work contract, the employee must leave the public sector. However there is no law forbidding re-employment of the same person. Therefore if, upon every work contract termination the employer renews the contract for the same amount of time, is the employer acting in favour or against the employee? Those who hurry to answer “in favour” must also consider that these employees are practically held “hostage” by the client-serving Minotaur. On the other hand, those who will directly answer “against” should take into account that the public sector, in this country, has for decades been the most consistent and credible employer (who also remunerates its employees for “work” of dubious value)…\n\nSo who is “holding” whom here? Who is the principal, who the agent and what the trading practices?\n\nThe journalists claim that they are not employees “working the standard eight hours required and then leaving for home”; yet the facts show that more than half (57%) of those employed in the public sector do so under private law contracts of indefinite duration, which means that in reality they are public servants.\n\nOf course, the journalists working under private law fixed-term contracts are in the worst position since not only do they find themselves in the above-described “hostage situation” but they are also usually paid on the basis of fee invoices.\n\nThe fourth type of acting public servants includes friends of the ministers that come and go together. In Greece this body is huge- 12% of Ministry employees belong to this type, a veritable nest of corruption and vice. However Greek public servants and the public opinion, addicted to the long tradition of client-serving and transactions, consider it normal that the Ministers choose people “who trust in order to do the job”. This implies that the politicians do not trust the 700.000 public servants whom they “do not know”…\n\nSadly, journalists also fall in this category. Article 67 of Law 1943/ 1991 is clear:\n\n“For the staffing of the press offices [oftheMinistries] two (2) job positions are created for journalists, who shall be employed under private law. The said journalists shall either be members of a professional journalist organization acknowledged in Greece or shall have at least two years of service in a daily political or financial journal or wide circulation periodical or in the radio or television, which shall be proved by their payments to the respective insurance body under the capacity of journalists. The contract includes the mandatory term that it shall automatically terminate without compensation payment and the employee shall be dismissed if the Minister who recruited the employee stands down for any reason”.\n\nIf the capacity of the journalist is not compatible with that of the public servant, how can it be compatible with that of the politician (whom he supposedly investigates)? Who is here the principal, who the agent and what the action?\n\n<b>The compensation</b>\n\nAnd now, to the “hard part”: Can the “payment”/ “compensation”, “wages” be separated from the employment relationship? Western rationalism is unwavering: No, and that is why we use/have used 3 different concepts in order to express the difference of the compensation depending on the type of employment. There is no unchanging work content outside the structure and the regulations that determine its provision. Parodies such as “I am not a politician but a professor/expert etc.” simply will not do to justify bad politics. The structure, content and function of the system where one places oneself are interdependent.\n\nLikewise, Greek complexity can also be found here: The journalists who are public servants but do not acknowledge it (or rather acknowledge it a la carte) demand to be paid by the state (steady wages) but also demand that the amount of their payment not to be determined by the but rather by the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers! It is widely known that certain professional groups secured privileges through collective contracts, in the form of various benefits.\n\nTherefore: Up to the vote of Law 4024/2011 (which includes the dubious provision for public sector journalists) the contracts in effect were the collective contracts regarding members of the Union of Athens Daily Journals News Writers and the Union of Athens Daily Journal Owners (according to the Joint Ministerial Decision Nr. 30985/15.12.2008 (Official Government Gazette Issue 2554/Β/17.12.2008) which established particularly favourable terms and benefits for journalists employed by the state. Taking into account that the Joint Ministerial Decision provided for in the Legislative Act has not been issued yet, the initial collective contract of 2008 is still in effect!\n\nA related issue, with intense semiology: The Journalists of the National Television and Radio Company claim that they do not burden the state budget and therefore the issue must be settled between them and the Company. It is true that Company journalists are paid from the Company budget and not the state budget. However up to 95% (!) of the Company revenues come from the contribution paid by all Greek citizens in favour of the Company (state fee), integrated in Public Power Corporation bills. Therefore the cost of the wages of the journalists employed by “public” television (state television is the correct term) is transferred to the citizens. We will finish this paragraph citing alternative scenarios on how to determine the wages of state employed journalists:\n\n1. Integration in the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers (therefore the Union shall perform all the negotiations with the media owners) which shall mean that they will no be employed under private law contracts of indefinite duration.\n\n2. Integration in the wage grid (where the only possibility of negotiation with the Minister of Economy shall be the wage rank). In this case the Union of Athens Daily Journals News Writers must compose a comprehensive code of conduct for its members that work in the public sector, in order to ensure the minimum independence standards that are necessary to the profession.\n\n3. Integration in a wage rank on the basis of a Joint Ministerial Decision of the Minister of the Economy and the Secretary General of the Press. In this case however they might not adhere to the wage rank which will violate any principle of equality, transparency and accountability.\n\n<b>And the real game…</b>\n\nThe journalists are one of the social groups addicted to a particular way of co-existence with the state. Nobody can answer directly whether the current problems of the Greek state are due to the attitude of pressure groups or if the state itself pushes the social groups into such attitudes and behaviours. Most probably both are true in an interactive relationship which has been analysed above.\n\nWhat next? If we agree that “such is the situation in Greece” and we discredit and condemn it, what comes next? What comes next is only the monopoly of the current, more or less de-legalized politics? Do the politics of the governing brokers, who do not even have the capacity to govern, nor any vision or passion for the country, prove to be the only way?\n\nBut do Greek journalists come down to just that? Are they characterized by the attitude of certain few colleagues or by the positions of their unions who try to compromise? Most Greek journalists by far are hard working and shine both in Greece and abroad… it is they who, in this country with the weak institutions and a old fashioned political system, have reached a level in their profession that often proves to be higher than that of many other networks with which (in our ignorance) we like to compare. Most journalists working in the private sector have repeatedly not only watched their wages go down (despite the collective contract in effect) but also the number of the job positions.\n\nSo is there any hope? Who else can provide a solution if not the journalists themselves? This amazing human potential is the only way out for Greece- everyone inspired by the values of work, innovation, creativity and solidarity. There are many like us. But we have not yet realized that it is us that will reverse the game of the tyrannical minorities. If only we find the way and the time to highlight the power of our life and fortify it (bottom-up or top-down, it’s not important). We are moving into this direction and despite the fight of the governing thieves and of aggressive minorities we will prevail.\n\nIn 2003, shortly before the Athens Olympics, many journalists were hired by the Secretariat General of Mass Media. We mention the numbers however in order to facilitate comparison.','<!--:en-->Pan. Karkatsoulis: Principal agents, representatives, trading practices and clients in the Greek environment','','inherit','open','open','','1428-revision-v1','','','2013-06-18 12:52:13','2013-06-18 12:52:13','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/1428-revision/',0,'revision','',0),
 (1431,1,'2013-06-18 12:55:57','2013-06-18 12:55:57','<!--:en--><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" width=\"446\" height=\"459\" /></a> </b>\n\nby Panagiotis Karkatsoulis\n\n<b>The problematics </b>\n\nReviewing recently the literature on the principal-agent problem I recalled the journalists’ recent protest when they accused the Minister of Economy that he threatened to unilaterally change their contractual relationship to the public sector. Here is the Greek example, I thought: the agent breaks the company agreement without common understanding- what do we need witnesses for in order to highlight yet another Greek oddity?\n\nHowever a short further research cancelled the initial sense of certainty. It highlighted though the parameters of the Greek social, economic and political problem and presented both a demand for its adequate theoretical documentation as well as its practical solution with the greatest efficiency rate.\n\nThe case of journalists protesting against the Minister of Finance who wants to “turn them into civil servants” has an obvious and a hidden interest. Its obvious interest lies in the failure (denial?) of the parties involved to examine the issue beyond the obvious, inefficient (and, finally disastrous) dichotomies: The minister “wants to make civil servants out of the journalists” while the journalists claim independency for their profession.\n\nThe hidden interest lies in the search for hidden elements and the establishment of the positive/negative Greek particularity. As will be shown next, both parties cover half of the reality: The minister is not interested only in the revenues as he claims but also in the establishment of an authoritative and razing rationale (which he probably confuses with the show of strength demanded by the reforms), akin to the behaviour of the Greek political elites; on the other hand, the journalists together with their independence also desire the coziness of the (safe) public sector, a phenomenon linked to the logic of snatching the state-spoils from the stronger social groups.\n\nLet’s take it from the beginning, with what evidence there is available and let us attempt a holistic approach:\n\n<b>The case</b>\n\nThe “confrontation” of the journalists with the Minister of Economy came up because the Minister attempted to integrate the journalists who work at the National Television and Radio Company and at the National Press in the wage grid of the civil servants. They reacted and demanded implementation of the collective agreement instead. They cited the contractual nature of the job relationship and all the relative rights, such as for example, that the employer cannot unilaterally change this relationship.\n\n<b>What they hid</b>\n\nOn the one hand, the Minister did not reveal their exact number. Obviously their violent integration in the wage grid shall not improve the financial records of expenses with savings of a few euros. The political system that has long ago adopted a paternalistic/authoritative rationale of social “education” (and recently of “punishment”) expresses through the Minister the desire to retain “control” (even through symbolic movements like these).\n\nOn the other hand the journalists hide the fact that their case is not about a “principal” and an “agent”. We are neither in the field of civil right contracts nor in the sector of public law. We find ourselves in a “non-position” where the contract form covers a civil servant status…\n\n<b>Placing the evidence: </b>\n\nWho are the “journalists”/ “agents”? These particular journalists working in public sector bodies are employed by:\n\n· The National Television and Radio Company\n\n· The National Press\n\n· The Secretariat General of Mass Media, and\n\n· Several Ministries (usually in the press office of the Ministers) and municipal radio stations.\n\nAccording to the most recent published data (2003[1])!, the journalists included in the above categories amounted to 1330, 1174 (88%) of which worked at the National Television and Radio Company, the National Press and the Secretariat General of Mass Media.\n\n<b>Employment relationship</b>\n\nThe question “how many types of employment relationship are there in the public sector, regardless of employee specialisation” has according to the Greek legislation the following answers only:\n\ni. Statutory civil servants (who have to follow the civil service code);\n\nii. Private law fixed-term contract employees (these are employed for a fixed amount of time, after which their employment relationship with the state terminates);\n\niii. Private law employees with contracts of indefinite duration (this applies to certain areas of expertise, some of which are mentioned in the Constitution);\n\niv. Acting civil servants (consultants of ministers/politicians who work for the public sector as long as the minister/politician needs them).\n\nToday journalists work in the public sector within the framework of the last three employment relationship types. Possibly in the past, before the so-called “Peponis law”, when civil servants were recruited with not so transparent procedures, journalists could have the first type employment relationship. But this concerns a past era…\n\nJournalists fall into the second and third type. When first reading the law it is understood that the employment relationship is determined by the agreement of the two parties. However these types have been subject to so many alterations during the many years of their implementation that it is impossible to answer simple questions. For instance: the law determines that upon termination of a work contract, the employee must leave the public sector. However there is no law forbidding re-employment of the same person. Therefore if, upon every work contract termination the employer renews the contract for the same amount of time, is the employer acting in favour or against the employee? Those who hurry to answer “in favour” must also consider that these employees are practically held “hostage” by the client-serving Minotaur. On the other hand, those who will directly answer “against” should take into account that the public sector, in this country, has for decades been the most consistent and credible employer (who also remunerates its employees for “work” of dubious value)…\n\nSo who is “holding” whom here? Who is the principal, who the agent and what the trading practices?\n\nThe journalists claim that they are not employees “working the standard eight hours required and then leaving for home”; yet the facts show that more than half (57%) of those employed in the public sector do so under private law contracts of indefinite duration, which means that in reality they are public servants.\n\nOf course, the journalists working under private law fixed-term contracts are in the worst position since not only do they find themselves in the above-described “hostage situation” but they are also usually paid on the basis of fee invoices.\n\nThe fourth type of acting public servants includes friends of the ministers that come and go together. In Greece this body is huge- 12% of Ministry employees belong to this type, a veritable nest of corruption and vice. However Greek public servants and the public opinion, addicted to the long tradition of client-serving and transactions, consider it normal that the Ministers choose people “who trust in order to do the job”. This implies that the politicians do not trust the 700.000 public servants whom they “do not know”…\n\nSadly, journalists also fall in this category. Article 67 of Law 1943/ 1991 is clear:\n\n“For the staffing of the press offices [oftheMinistries] two (2) job positions are created for journalists, who shall be employed under private law. The said journalists shall either be members of a professional journalist organization acknowledged in Greece or shall have at least two years of service in a daily political or financial journal or wide circulation periodical or in the radio or television, which shall be proved by their payments to the respective insurance body under the capacity of journalists. The contract includes the mandatory term that it shall automatically terminate without compensation payment and the employee shall be dismissed if the Minister who recruited the employee stands down for any reason”.\n\nIf the capacity of the journalist is not compatible with that of the public servant, how can it be compatible with that of the politician (whom he supposedly investigates)? Who is here the principal, who the agent and what the action?\n\n<b>The compensation</b>\n\nAnd now, to the “hard part”: Can the “payment”/ “compensation”, “wages” be separated from the employment relationship? Western rationalism is unwavering: No, and that is why we use/have used 3 different concepts in order to express the difference of the compensation depending on the type of employment. There is no unchanging work content outside the structure and the regulations that determine its provision. Parodies such as “I am not a politician but a professor/expert etc.” simply will not do to justify bad politics. The structure, content and function of the system where one places oneself are interdependent.\n\nLikewise, Greek complexity can also be found here: The journalists who are public servants but do not acknowledge it (or rather acknowledge it a la carte) demand to be paid by the state (steady wages) but also demand that the amount of their payment not to be determined by the but rather by the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers! It is widely known that certain professional groups secured privileges through collective contracts, in the form of various benefits.\n\nTherefore: Up to the vote of Law 4024/2011 (which includes the dubious provision for public sector journalists) the contracts in effect were the collective contracts regarding members of the Union of Athens Daily Journals News Writers and the Union of Athens Daily Journal Owners (according to the Joint Ministerial Decision Nr. 30985/15.12.2008 (Official Government Gazette Issue 2554/Β/17.12.2008) which established particularly favourable terms and benefits for journalists employed by the state. Taking into account that the Joint Ministerial Decision provided for in the Legislative Act has not been issued yet, the initial collective contract of 2008 is still in effect!\n\nA related issue, with intense semiology: The Journalists of the National Television and Radio Company claim that they do not burden the state budget and therefore the issue must be settled between them and the Company. It is true that Company journalists are paid from the Company budget and not the state budget. However up to 95% (!) of the Company revenues come from the contribution paid by all Greek citizens in favour of the Company (state fee), integrated in Public Power Corporation bills. Therefore the cost of the wages of the journalists employed by “public” television (state television is the correct term) is transferred to the citizens. We will finish this paragraph citing alternative scenarios on how to determine the wages of state employed journalists:\n\n1. Integration in the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers (therefore the Union shall perform all the negotiations with the media owners) which shall mean that they will no be employed under private law contracts of indefinite duration.\n\n2. Integration in the wage grid (where the only possibility of negotiation with the Minister of Economy shall be the wage rank). In this case the Union of Athens Daily Journals News Writers must compose a comprehensive code of conduct for its members that work in the public sector, in order to ensure the minimum independence standards that are necessary to the profession.\n\n3. Integration in a wage rank on the basis of a Joint Ministerial Decision of the Minister of the Economy and the Secretary General of the Press. In this case however they might not adhere to the wage rank which will violate any principle of equality, transparency and accountability.\n\n<b>And the real game…</b>\n\nThe journalists are one of the social groups addicted to a particular way of co-existence with the state. Nobody can answer directly whether the current problems of the Greek state are due to the attitude of pressure groups or if the state itself pushes the social groups into such attitudes and behaviours. Most probably both are true in an interactive relationship which has been analysed above.\n\nWhat next? If we agree that “such is the situation in Greece” and we discredit and condemn it, what comes next? What comes next is only the monopoly of the current, more or less de-legalized politics? Do the politics of the governing brokers, who do not even have the capacity to govern, nor any vision or passion for the country, prove to be the only way?\n\nBut do Greek journalists come down to just that? Are they characterized by the attitude of certain few colleagues or by the positions of their unions who try to compromise? Most Greek journalists by far are hard working and shine both in Greece and abroad… it is they who, in this country with the weak institutions and a old fashioned political system, have reached a level in their profession that often proves to be higher than that of many other networks with which (in our ignorance) we like to compare. Most journalists working in the private sector have repeatedly not only watched their wages go down (despite the collective contract in effect) but also the number of the job positions.\n\nSo is there any hope? Who else can provide a solution if not the journalists themselves? This amazing human potential is the only way out for Greece- everyone inspired by the values of work, innovation, creativity and solidarity. There are many like us. But we have not yet realized that it is us that will reverse the game of the tyrannical minorities. If only we find the way and the time to highlight the power of our life and fortify it (bottom-up or top-down, it’s not important). We are moving into this direction and despite the fight of the governing thieves and of aggressive minorities we will prevail.\n\nIn 2003, shortly before the Athens Olympics, many journalists were hired by the Secretariat General of Mass Media. We mention the numbers however in order to facilitate comparison.<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"size-full wp-image-1429 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" width=\"495\" height=\"510\" /></a>\n\nτου Παναγιώτης Καρκατσούλης\n\n<b>Η  προβληματική</b>\n\nΑνατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“<a href=\"http://en.wikipedia.org/wiki/Principal%E2%80%93agent_problem\">principal-agent” problem</a>), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;\n\nΗ μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.\n\nH<a href=\"http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&amp;subid=2&amp;pubid=63781769\"> υπόθεση των δημοσιογράφων</a> που διαμαρτύρονται, επειδή ο Υπουργός Οικονομικών προτίθεται να τους «δημοσιοϋπαλληλοποιήσει», έχει ένα προφανές κι ένα αφανές ενδιαφέρον. Το προφανές, έγκειται στην αδυναμία (άρνηση;) των εμπλεκομένων μερών να αναλύσουν το θέμα, πέρα από τις προφανείς ατελέσφορες (και καταστροφικές, εν τέλει) διχοτομίες: Ο υπουργός «θέλει να κάνει τους δημοσιογράφους δημοσίους υπαλλήλους», ενώ οι δημοσιογράφοι διεκδικούν την ανεξαρτησία του επαγγέλματός τους.\n\nΤο αφανές έγκειται στην αναζήτηση των αποκρυπτόμενων και την ανάδειξη της θετικής/αρνητικής ελληνικής ιδιοτυπίας. Όπως θα δειχτεί, στη συνέχεια, και τα δύο μέρη αποκρύπτουν το άλλο μισό της πραγματικότητας: Ο Υπουργός δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα έσοδα όπως διατείνεται αλλά και για την εδραίωση μιας λογικής αυταρχισμού και ισοπέδωσης (που μάλλον την συγχέει με την επίδειξη πυγμής που απαιτούν οι μεταρρυθμίσεις) σύμφυτης με τη συμπεριφορά των ελληνικών πολιτικών ελίτ, ενώ οι δημοσιογράφοι μαζί με την ανεξαρτησία τους εποφθαλμιούν και την θαλπωρή του (σίγουρου) δημόσιου- φαινόμενο εξίσου σύμφυτο με την λογική αρπαγής του κράτους-λάφυρου από τις ισχυρότερες κοινωνικές ομάδες.\n\nΑς πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή και, με όσα διαθέσιμα στοιχεία υπάρχουν, ας επιχειρήσουμε μια μη ακρωτηριασμένη προσέγγιση:\n\n<b>Η υπόθεση</b>\n\nΗ «σύγκρουση» των δημοσιογράφων με τον Υπουργό Οικονομικών προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο Υπουργός <a href=\"http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231143974\">επεχείρησε να εντάξει</a> τους δημοσιογράφους που απασχολούνται στην ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο στο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτοί αντέδρασαν και ζήτησαν αντ’ αυτού να ισχύσει η συλλογική σύμβαση. Επικαλέσθηκαν τη συμβασιακή φύση της σχέσης εργασίας και όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν απ’ αυτήν, όπως, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί ο «εργοδότης» ν’ αλλάζει μονομερώς τη σχέση αυτή.\n\n<b>Τι απέκρυψαν</b>\n\nΟ μεν Υπουργός απέκρυψε ότι τον συνολικό αριθμό τους. Προφανώς η βίαιη ένταξή τους στο μισθολόγιο δεν θα βελτιώσει την κακή κατάσταση των δαπανών με την εξοικονόμηση κάποιων ευρώ. Το πολιτικό σύστημα έχοντας υιοθετήσει, επί σειρά ετών μια πατερναλιστική/αυταρχική λογική «διαπαιδαγώγησης» (προσφάτως δε,  και «τιμωρίας» της κοινωνίας) εκφράζει δια του Υπουργού την πρόθεσή του να διατηρήσει τον «έλεγχο» (και μέσα από συμβολικές κινήσεις, όπως αυτές).\n\nΟι δημοσιογράφοι, από την πλευρά τους αποκρύπτουν ότι στην δική τους περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν «Principal» και μ’ έναν «Agent». Δεν είμαστε στο πεδίο των συμβάσεων του αστικού δικαίου, ούτε όμως και στην περιοχή του δημοσίου δικαίου. Είμαστε, σ’ έναν «μη-τόπο», όπου υπό το ένδυμα μιας σύμβασης υποκρύπτεται μια δημοσιοϋπαλληλική σχέση...\n\n<b>Τοποθετώντας τα δεδομένα: </b>\n\nΠοιοί είναι οι «δημοσιογράφοι»/ «εντολοδόχοι»;\n\nΟι δημοσιογράφοι (οι περί ων ο λόγος) που απασχολούνται σε φορείς του δημοσίου είναι:\n\n· Απασχολούμενοι στην ΕΡΤ\n\n· Απασχολούμενοι στο ΑΠΕ (Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στο οποίο έχει συγχωνευθεί και το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων)\n\n· Απασχολούμενοι στην Γενική Γραμματεία Τύπου, και\n\n· Απασχολούμενοι σε Υπουργεία (συνήθως στα γραφεία τύπου των Υπουργών) και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Δήμων.\n\nΣύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία (2003[1])!, το σύνολο των δημοσιογράφων των παραπάνω κατηγοριών ήταν 1330, εκ των οποίων οι 1174 (88%) απασχολούνταν στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.\n\n<b>Η σχέση εργασίας</b>\n\nΣτην ερώτηση «πόσες θα μπορούσαν να είναι οι σχέσεις εργασίας κάποιου (ανεξαρτήτως ειδικότητας) με το δημόσιο», οι απαντήσεις (σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στην Ελλάδα) μπορεί να είναι μόνον οι ακόλουθες:\n\ni. Μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι (που διέπονται από τις διατάξεις του κώδικα των δημοσίων υπαλλήλων).\n\nii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (δηλαδή, υπάλληλοι που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα    μετά τη λήξη του οποίου λήγει η εργασιακή τους σχέση με το κράτος).\n\niii. Υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένες ειδικότητες, ορισμένες εκ των οποίων αναφέρονται και στο Σύνταγμα).\n\niv. Μετακλητοί υπάλληλοι (σύμβουλοι υπουργών/πολιτικών που απέρχονται μαζί μ’ αυτούς).\n\nΣτη μόνη κατηγορία που δεν υπηρετούν, σήμερα, δημοσιογράφοι είναι η πρώτη. Ενδεχομένως στο παρελθόν, πριν από το «νόμο Πεπονή», όταν η πρόσληψη στο δημόσιο γινόταν με τα «ρουσφετόχαρτα» να έμπαιναν και δημοσιογράφοι. Αλλά, αυτή η εποχή ανήκει στο απώτατο παρελθόν......\n\nΣτη δεύτερη και την τρίτη κατηγορία υπηρετούν δημοσιογράφοι. Ενώ από την πρώτη ανάγνωση του νόμου εννοεί κανείς ότι η σχέση εργασίας καθορίζεται από την σύμβαση των μερών, στην πράξη οι κατηγορίες αυτές έχουν υποστεί τέτοιες παραμορφώσεις, κατά την πολύχρονη εφαρμογή τους, που είναι αδύνατον να απαντήσει κανείς σε απλές ερωτήσεις. Για παράδειγμα: Ναι μεν, ο νόμος ορίζει ότι με την λήξη της σύμβασης ενός εργαζόμενου πρέπει αυτός να απομακρύνεται. Πλην όμως δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει ότι μπορείς να ξανα-προσλάβεις τον ίδιο. Εάν, λοιπόν, κάθε φορά που λήγει η σύμβαση του εργαζόμενου με σύμβαση έργου, ο εργοδότης φροντίζει να την ανανεώνει για ένα ισόχρονο διάστημα, τότε κάνει κακό ή καλό στον εργαζόμενο; Όσοι σπεύσουν να απαντήσουν «καλό», θα πρέπει να αξιολογήσουν και την πολυετή ομηρεία των συμβασιούχων προς τέρψη του πελατειακού Μινώταυρου. Όσοι απαντήσουν αυθωρεί «κακό» ας ξανα-σκεφθούν ότι το δημόσιο αποτελεί στη χώρα αυτή, για δεκαετίες, τον πλέον συνεπή κι αξιόπιστο εργοδότη (ο οποίος μάλιστα σε αμείβει για αμφιλεγόμενο «έργο»)...\n\nΠοιος «κρατάει», λοιπόν, ποιον εδώ; Ποιος είναι ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια τα συναλλακτικά ήθη;\n\nΣτην επίκληση των δημοσιογράφων ότι δεν είναι υπάλληλοι που  «δουλεύουν το οκτάωρό τους και φεύγουν», η ωμή πραγματικότητα δείχνει ότι οι περισσότεροι από τους μισούς (57%) που απασχολούνται στο δημόσιο, απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δηλαδή είναι, κατ’ ουσίαν, δημόσιοι υπάλληλοι.\n\nΒεβαίως, εκείνοι οι δημοσιογράφοι οι οποίοι απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου είναι στην πλέον δυσμενή θέση, εφόσον πέρα από το καθεστώς ομηρίας υπό το οποίο τελούν, συνήθως αμείβονται εκδίδοντας δελτία παροχής υπηρεσιών.\n\nΣτην τέταρτη κατηγορία των μετακλητών εντάσσονται φίλοι και κολλητοί των υπουργών που έρχονται και φεύγουν μαζί μ’ αυτούς. Στην Ελλάδα, το σώμα αυτό είναι τεράστιο – 12% των υπάλληλων των Υπουργείων ανήκουν σε αυτή την κατηγορία - μια καθαρή εστία φαυλότητας και διαφθοράς. Η ελληνική δημοσιοϋπαλληλία, όμως, όπως και η κοινή γνώμη, εθισμένες στην μακρόχρονη παράδοση της πελατείας και της συναλλαγής, θεωρούν φυσικό οι υπουργοί να παίρνουν τους ανθρώπους που «εμπιστεύονται για να κάνουν τη δουλειά».. Εδώ, υφέρπει το ότι οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τους 700.000 δημοσίους υπαλλήλους που δεν τους «ξέρουν».....\n\nΣ’ αυτή την κατηγορία υπηρετούν, δυστυχώς, και δημοσιογράφοι. Το άρθρο 67 του νόμου 1943/ 1991 είναι σαφές:\n\n«Για τη στελέχωση των γραφείων τύπου [των Υπουργών] συνιστώνται σε κάθε Υπουργείο δύο (2) θέσεις δημοσιογράφων, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στις οποίες προσλαμβάνονται δημοσιογράφοι, είτε μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής οργάνωσης, είτε οι έχοντες διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία σε ημερήσια πολιτική ή οικονομική εφημερίδα ή σε περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας ή στη ραδιοφωνία ή στην τηλεόραση, που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Στη σύμβαση τίθεται υποχρεωτικά ο όρος ότι αυτή λύεται αυτοδικαίως και χωρίς αποζημίωση και ο προσληφθείς απολύεται με την αποχώρηση για οποιοδήποτε λόγο του υπουργού που τον προσέλαβε».\n\nΑν είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του δημοσιογράφου με εκείνη του δημοσίου υπαλλήλου, πως μπορεί να είναι συμβατή με εκείνη του πολιτικού (τον οποίο, υποτίθεται, ότι ελέγχει); Ποιος είναι, εδώ, ο εντολέας, ποιος ο εντολοδόχος και ποια η σχέση εντολής;\n\n<b>Η αμοιβή</b>\n\nΚαι τώρα, στα «δύσκολα»: Μπορεί να απεμπλέξει κανείς το «τίμημα»/την «αποζημίωση», τον «μισθό» από την εργασιακή σχέση; Ο δυτικός ορθολογισμός είναι αμείλικτος: Όχι, και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε/χρησιμοποιήσαμε, ήδη, 3 διαφορετικές έννοιες για να αποδώσουμε τη διαφοροποίηση της αμοιβής από διαφορετική εργασία. Δεν υπάρχει ένα αναλλοίωτο περιεχόμενο εργασίας έξω από την δομή και τους κανόνες που ορίζουν την παροχή της. Παρωδίες του τύπου «εγώ δεν είμαι πολιτικός, αλλά καθηγητής/τεχνοκράτης κλπ» απλά δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν μια κακή πολιτική. Η δομή αλληλεξαρτάται προς το περιεχόμενο και την λειτουργία του συστήματος εντός του οποίου ο καθείς τοποθετείται...\n\nΌμως, η ελληνική περιπλοκότητα παρεισφρύει και εδώ: Οι δημοσιογράφοι που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν το παραδέχονται (ή, μάλλον, το παραδέχονται a la carte) ζητούν μεν να πληρώνονται από το κράτος (βλ. σίγουρος μισθός) αλλά  το ύψος των απολαβών τους να μην καθορίζεται από το (επιχειρούμενο να γίνει «ενιαίο») μισθολόγιο αλλά από τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ! Είναι γνωστά τοις πάσι τα προνόμια που ομάδες διασφάλιζαν μέσω των συλλογικών συμβάσεων, υπό την μορφή ποικίλων όσων επιδομάτων.\n\nΕν προκειμένω: Μέχρι και την ψήφιση του Ν4024/2011 (στον οποίο  περιλαμβάνεται η διαμφισβητούμενη ρύθμιση για τους δημοσιογράφους του δημοσίου, ίσχυε η συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών) και της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (σύμφωνα με την ΚΥΑ 30985/15.12.2008 (ΦΕΚ 2554/Β/17.12.2008) η οποία προέβλεπε ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους και επιδόματα για τους δημοσιογράφους που απασχολούνταν στο κράτος. Δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα εκδοθεί η ΚΥΑ που προβλέπεται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ισχύει ακόμη και σήμερα, η αρχική συλλογική σύμβαση εργασίας του 2008!\n\nΠαρεμπίπτον θέμα, τώρα, αλλά με έντονη σημειολογία: Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ επικαλούνται το ότι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, και, συνεπώς, το θέμα πρέπει να ρυθμιστεί μεταξύ της εταιρείας και αυτών. Το ότι οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ πληρώνονται από τον προϋπολογισμό της εταιρείας και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι αληθές. Τα έσοδα, όμως, της ΕΡΤ προέρχονται σε ποσοστό 95% (!) από την εισφορά που πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες υπέρ της ΕΡΤ (ανταποδοτικό τέλος) μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Άρα, το κόστος των αμοιβών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στη «δημόσια» τηλεόραση (κρατική είναι το σωστό)  μετακυλίεται στους πολίτες. Κλείνουμε αυτή την παράγραφο με την παράθεση των εναλλακτικών σεναρίων περί του τρόπου καθορισμού των μισθών των δημοσιογράφων που απασχολούνται στο κράτος:\n\n1. Εντάσσονται στην συλλογική σύμβαση εργασίας της ΕΣΗΕΑ (άρα διαπραγματεύεται γι΄ αυτούς η ΕΣΗΕΑ με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ)- αλλά, τότε, εκπίπτουν από την κατηγορία των υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.\n\n2. Εντάσσονται στο ενιαίο μισθολόγιο (με μόνη δυνατότητα διαπραγμάτευσης των δημοσιογράφων με τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών το μισθολογικό κλιμάκιο που θα εντάσσονται) αλλά τότε θα πρέπει η ΕΣΗΕΑ να εκπονήσει έναν αναλυτικό κώδικα δεοντολογίας γι’ αυτούς που εργάζονται στο δημόσιο, ώστε να διαφυλάσσονται τα ελάχιστα εχέγγυα ανεξαρτησίας που είναι συστατικά του επαγγέλματος.\n\n3. Εντάσσονται σε μισθολογικό κλιμάκιο βάσει Κοινής Υπουργικής Απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Γενικού Γραμματέα Τύπου. Στην περίπτωση, όμως, αυτή μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από το μισθολόγιο, οπότε παραβιάζεται, βιαίως, κάθε αρχή ισότητας, διαφάνειας και λογοδοσίας.\n\n<b>Και η ταμπακιέρα....</b>\n\nΟι δημοσιογράφοι αποτελούν μια από τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν εθιστεί σ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο συμβίωσης με το κράτος. Κανείς δεν μπορεί ν’ απαντήσει ευθέως, εάν το ελληνικό κράτος παρουσιάζει τα σημερινά του προβλήματα εξαιτίας της στάσης των ομάδων πίεσης η εάν αυτό το ίδιο ωθεί τις κοινωνικές ομάδες σε τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές. Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο σε μια διαδραστική σχέση της οποίας τα συστατικά αναλύθηκαν προηγουμένως.\n\nΚαι μετά, τι; Εάν, δηλαδή, συμφωνήσουμε ότι «έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα» κι αφού τα στιγματίσουμε και τα καυτηριάσουμε, μετά τι; Μετά, υπάρχει μόνο το μονοπώλιο της σημερινής, εν πολλοίς, απο-νομιμοποιημένης πολιτικής; Υπάρχει μόνον η πολιτική των μεταπρατών που κυβερνούν χωρίς καν ικανότητες διακυβέρνησης και, εννοείται χωρίς κανένα όραμα η πάθος για τη χώρα και τον ελληνισμό;\n\nΟι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι, όμως, αυτό μόνο; Χαρακτηρίζονται, δηλαδή, από τη στάση των λίγων συναδέλφων τους ή από τις μεσοβέζικες θέσεις των σωματείων τους που προσπαθούν να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ»;  Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων είναι σκληρά εργαζόμενοι που διαπρέπουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό...είναι εκείνοι, που διασφάλισαν στη χώρα αυτή με τους αδύνατους θεσμούς και ένα έωλο πολιτικό σύστημα ένα επίπεδο ενημέρωσης, συχνά, καλύτερης ποιότητας από πολλά άλλα δίκτυα προς τα οποία συχνά (και με άγνοια περισσή) θέλουμε να συγκρινόμαστε. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, έχουν επανειλημμένα υποστεί όχι μόνο μειώσεις μισθού (παρά την ισχύουσα συλλογική σύμβαση εργασίας), αλλά και απολύσεις.\n\nΣε τι μπορεί, λοιπόν, να ελπίζει κανείς; Σε τι άλλο πέρα απ’ αυτούς τους ίδιους; Αυτό το καταπληκτικό ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί για την Ελλάδα μοναδική διέξοδο- όλοι αυτοί που εμφορούνται από τις αξίες της εργατικότητας, της καινοτομίας, της εφευρετικότητας και της αλληλεγγύης. Είμαστε πολλοί. Αλλά ακόμη δεν έχουμε πιστέψει ότι εμείς είμαστε που θα αναστρέψουμε το παιχνίδι των τυραννικών μειοψηφιών. Αρκεί να βρούμε τον τρόπο και τον χρόνο ώστε να αναδείξουμε τη δύναμη του άτυπου της ζωής μας και να το θεσμοθετήσουμε (από την βάση ή από πάνω, αδιάφορο). Κινούμαστε σ’ αυτή την κατεύθυνση και, παρά τα χτυπήματα των κλεπτοκρατών και των επιθετικών μειοψηφιών θα επικρατήσουμε.\n\n[1] Το 2003, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είχαν προσληφθεί πολλοί δημοσιογράφοι στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Παρ’ όλα αυτά, αναφέρουμε τα στοιχεία προκειμένου να δώσουμε μια τάξη μεγέθους.\n<p style=\"text-align: center;\"><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"> </a></b></p>','<!--:en-->Pan. Karkatsoulis: Principal agents, representatives, trading practices and clients in the Greek environmentΠαν. Καρκατσούλης: Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο','','inherit','open','open','','1428-autosave-v1','','','2013-06-18 12:55:57','2013-06-18 12:55:57','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/1428-autosave/',0,'revision','',0),
 (1433,1,'2013-06-20 15:42:58','2013-06-20 12:42:58','<!--:en--><iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/0-VkLzawQY0\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n<p id=\"watch-uploader-info\"><strong>Published on May 18, 2012</strong></p>\r\n\r\n<div id=\"watch-description-text\">\r\n<p id=\"eow-description\">Greece appears to be inching closer to the eurozone exit door. If Greece leaves, how far could the contagion spread? One country which could very soon find itself in the eye of a financial storm is Cyprus - where the banks are paying a heavy price for their investments in Greece. HARDtalk\'s Stephen Sackur speaks to Michalis Sarris, chairman of the Cyprus Popular Bank and former minister of finance. A mountain of banking debt, a weak government, an angry public - could Cyprus be the next domino to fall in this eurozone crisis?</p>\r\n\r\n</div><iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/0-VkLzawQY0\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\r\n\r\n<b>Δημοσιευμένο 18 Μαΐου 2012</b>\r\n\r\nH Ελλάδα φαίνεται να στριμώχνονται πιο κοντά στην πόρτα εξόδου της ευρωζώνης. Εάν η Ελλάδα φύγει, πόσο μακριά θα μπορούσε να εξαπλωθεί το μικρόβιο; Μια χώρα που θα μπορούσε πολύ σύντομα να βρεθεί στο μάτι οικονομικού κυκλώνα είναι η Κύπρος - όπου οι τράπεζες πληρώνουν βαρύ τίμημα για τις επενδύσεις τους στην Ελλάδα. Ο Stephen Sackur του HARDtalk μιλά στον Μιχάλη Σαρρή, πρόεδρο της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου και πρώην υπουργό οικονομικών. Ένα βουνό χρέους των τραπεζών, μια αδύναμη κυβέρνηση, ένα θυμωμένο κοινό - θα μπορούσε η Κύπρος να είναι το επόμενο ντόμινο που θα πέσει σε αυτή την κρίση της Ευρωζώνης;','<!--:en-->Could Cyprus be the next domino to fall in the Eurozone crisis?Θα μπορούσε η Κύπρος να είναι το επόμενο κομμάτι ντόμινο που θα πέσει στην κρίση της Ευρωζώνης;','','publish','open','open','','%ce%b8%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b5-%ce%b7-%ce%ba%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b5%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd','','','2014-12-08 19:39:35','2014-12-08 17:39:35','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1433',0,'post','',0);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1432,1,'2013-06-18 12:52:36','2013-06-18 12:52:36','<p style=\"text-align: center;\"><b><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\"><img class=\"wp-image-1429 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-18-at-15.51.28.png\" width=\"446\" height=\"459\" /></a> </b></p>\r\nPanagiotis Karkatsoulis\r\n\r\n<b>The problematics </b>\r\n\r\nReviewing recently the literature on the principal-agent problem I recalled the journalists’ recent protest when they accused the Minister of Economy that he threatened to unilaterally change their contractual relationship to the public sector. Here is the Greek example, I thought: the agent breaks the company agreement without common understanding- what do we need witnesses for in order to highlight yet another Greek oddity?\r\n\r\nHowever a short further research cancelled the initial sense of certainty. It highlighted though the parameters of the Greek social, economic and political problem and presented both a demand for its adequate theoretical documentation as well as its practical solution with the greatest efficiency rate.\r\n\r\nThe case of journalists protesting against the Minister of Finance who wants to “turn them into civil servants” has an obvious and a hidden interest. Its obvious interest lies in the failure (denial?) of the parties involved to examine the issue beyond the obvious, inefficient (and, finally disastrous) dichotomies: The minister “wants to make civil servants out of the journalists” while the journalists claim independency for their profession.\r\n\r\nThe hidden interest lies in the search for hidden elements and the establishment of the positive/negative Greek particularity. As will be shown next, both parties cover half of the reality: The minister is not interested only in the revenues as he claims but also in the establishment of an authoritative and razing rationale (which he probably confuses with the show of strength demanded by the reforms), akin to the behaviour of the Greek political elites; on the other hand, the journalists together with their independence also desire the coziness of the (safe) public sector, a phenomenon linked to the logic of snatching the state-spoils from the stronger social groups.\r\n\r\nLet’s take it from the beginning, with what evidence there is available and let us attempt a holistic approach:\r\n\r\n<b>The case</b>\r\n\r\nThe “confrontation” of the journalists with the Minister of Economy came up because the Minister attempted to integrate the journalists who work at the National Television and Radio Company and at the National Press in the wage grid of the civil servants. They reacted and demanded implementation of the collective agreement instead. They cited the contractual nature of the job relationship and all the relative rights, such as for example, that the employer cannot unilaterally change this relationship.\r\n\r\n<b>What they hid</b>\r\n\r\nOn the one hand, the Minister did not reveal their exact number. Obviously their violent integration in the wage grid shall not improve the financial records of expenses with savings of a few euros. The political system that has long ago adopted a paternalistic/authoritative rationale of social “education” (and recently of “punishment”) expresses through the Minister the desire to retain “control” (even through symbolic movements like these).\r\n\r\nOn the other hand the journalists hide the fact that their case is not about a “principal” and an “agent”. We are neither in the field of civil right contracts nor in the sector of public law. We find ourselves in a “non-position” where the contract form covers a civil servant status…\r\n\r\n<b>Placing the evidence: </b>\r\n\r\nWho are the “journalists”/ “agents”? These particular journalists working in public sector bodies are employed by:\r\n\r\n· The National Television and Radio Company\r\n\r\n· The National Press\r\n\r\n· The Secretariat General of Mass Media, and\r\n\r\n· Several Ministries (usually in the press office of the Ministers) and municipal radio stations.\r\n\r\nAccording to the most recent published data (2003[1])!, the journalists included in the above categories amounted to 1330, 1174 (88%) of which worked at the National Television and Radio Company, the National Press and the Secretariat General of Mass Media.\r\n\r\n<b>Employment relationship</b>\r\n\r\nThe question “how many types of employment relationship are there in the public sector, regardless of employee specialisation” has according to the Greek legislation the following answers only:\r\n\r\ni. Statutory civil servants (who have to follow the civil service code);\r\n\r\nii. Private law fixed-term contract employees (these are employed for a fixed amount of time, after which their employment relationship with the state terminates);\r\n\r\niii. Private law employees with contracts of indefinite duration (this applies to certain areas of expertise, some of which are mentioned in the Constitution);\r\n\r\niv. Acting civil servants (consultants of ministers/politicians who work for the public sector as long as the minister/politician needs them).\r\n\r\nToday journalists work in the public sector within the framework of the last three employment relationship types. Possibly in the past, before the so-called “Peponis law”, when civil servants were recruited with not so transparent procedures, journalists could have the first type employment relationship. But this concerns a past era…\r\n\r\nJournalists fall into the second and third type. When first reading the law it is understood that the employment relationship is determined by the agreement of the two parties. However these types have been subject to so many alterations during the many years of their implementation that it is impossible to answer simple questions. For instance: the law determines that upon termination of a work contract, the employee must leave the public sector. However there is no law forbidding re-employment of the same person. Therefore if, upon every work contract termination the employer renews the contract for the same amount of time, is the employer acting in favour or against the employee? Those who hurry to answer “in favour” must also consider that these employees are practically held “hostage” by the client-serving Minotaur. On the other hand, those who will directly answer “against” should take into account that the public sector, in this country, has for decades been the most consistent and credible employer (who also remunerates its employees for “work” of dubious value)…\r\n\r\nSo who is “holding” whom here? Who is the principal, who the agent and what the trading practices?\r\n\r\nThe journalists claim that they are not employees “working the standard eight hours required and then leaving for home”; yet the facts show that more than half (57%) of those employed in the public sector do so under private law contracts of indefinite duration, which means that in reality they are public servants.\r\n\r\nOf course, the journalists working under private law fixed-term contracts are in the worst position since not only do they find themselves in the above-described “hostage situation” but they are also usually paid on the basis of fee invoices.\r\n\r\nThe fourth type of acting public servants includes friends of the ministers that come and go together. In Greece this body is huge- 12% of Ministry employees belong to this type, a veritable nest of corruption and vice. However Greek public servants and the public opinion, addicted to the long tradition of client-serving and transactions, consider it normal that the Ministers choose people “who trust in order to do the job”. This implies that the politicians do not trust the 700.000 public servants whom they “do not know”…\r\n\r\nSadly, journalists also fall in this category. Article 67 of Law 1943/ 1991 is clear:\r\n\r\n“For the staffing of the press offices [oftheMinistries] two (2) job positions are created for journalists, who shall be employed under private law. The said journalists shall either be members of a professional journalist organization acknowledged in Greece or shall have at least two years of service in a daily political or financial journal or wide circulation periodical or in the radio or television, which shall be proved by their payments to the respective insurance body under the capacity of journalists. The contract includes the mandatory term that it shall automatically terminate without compensation payment and the employee shall be dismissed if the Minister who recruited the employee stands down for any reason”.\r\n\r\nIf the capacity of the journalist is not compatible with that of the public servant, how can it be compatible with that of the politician (whom he supposedly investigates)? Who is here the principal, who the agent and what the action?\r\n\r\n<b>The compensation</b>\r\n\r\nAnd now, to the “hard part”: Can the “payment”/ “compensation”, “wages” be separated from the employment relationship? Western rationalism is unwavering: No, and that is why we use/have used 3 different concepts in order to express the difference of the compensation depending on the type of employment. There is no unchanging work content outside the structure and the regulations that determine its provision. Parodies such as “I am not a politician but a professor/expert etc.” simply will not do to justify bad politics. The structure, content and function of the system where one places oneself are interdependent.\r\n\r\nLikewise, Greek complexity can also be found here: The journalists who are public servants but do not acknowledge it (or rather acknowledge it a la carte) demand to be paid by the state (steady wages) but also demand that the amount of their payment not to be determined by the but rather by the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers! It is widely known that certain professional groups secured privileges through collective contracts, in the form of various benefits.\r\n\r\nTherefore: Up to the vote of Law 4024/2011 (which includes the dubious provision for public sector journalists) the contracts in effect were the collective contracts regarding members of the Union of Athens Daily Journals News Writers and the Union of Athens Daily Journal Owners (according to the Joint Ministerial Decision Nr. 30985/15.12.2008 (Official Government Gazette Issue 2554/Β/17.12.2008) which established particularly favourable terms and benefits for journalists employed by the state. Taking into account that the Joint Ministerial Decision provided for in the Legislative Act has not been issued yet, the initial collective contract of 2008 is still in effect!\r\n\r\nA related issue, with intense semiology: The Journalists of the National Television and Radio Company claim that they do not burden the state budget and therefore the issue must be settled between them and the Company. It is true that Company journalists are paid from the Company budget and not the state budget. However up to 95% (!) of the Company revenues come from the contribution paid by all Greek citizens in favour of the Company (state fee), integrated in Public Power Corporation bills. Therefore the cost of the wages of the journalists employed by “public” television (state television is the correct term) is transferred to the citizens. We will finish this paragraph citing alternative scenarios on how to determine the wages of state employed journalists:\r\n\r\n1. Integration in the collective contract of the Union of Athens Daily Journals News Writers (therefore the Union shall perform all the negotiations with the media owners) which shall mean that they will no be employed under private law contracts of indefinite duration.\r\n\r\n2. Integration in the wage grid (where the only possibility of negotiation with the Minister of Economy shall be the wage rank). In this case the Union of Athens Daily Journals News Writers must compose a comprehensive code of conduct for its members that work in the public sector, in order to ensure the minimum independence standards that are necessary to the profession.\r\n\r\n3. Integration in a wage rank on the basis of a Joint Ministerial Decision of the Minister of the Economy and the Secretary General of the Press. In this case however they might not adhere to the wage rank which will violate any principle of equality, transparency and accountability.\r\n\r\n<b>And the real game…</b>\r\n\r\nThe journalists are one of the social groups addicted to a particular way of co-existence with the state. Nobody can answer directly whether the current problems of the Greek state are due to the attitude of pressure groups or if the state itself pushes the social groups into such attitudes and behaviours. Most probably both are true in an interactive relationship which has been analysed above.\r\n\r\nWhat next? If we agree that “such is the situation in Greece” and we discredit and condemn it, what comes next? What comes next is only the monopoly of the current, more or less de-legalized politics? Do the politics of the governing brokers, who do not even have the capacity to govern, nor any vision or passion for the country, prove to be the only way?\r\n\r\nBut do Greek journalists come down to just that? Are they characterized by the attitude of certain few colleagues or by the positions of their unions who try to compromise? Most Greek journalists by far are hard working and shine both in Greece and abroad… it is they who, in this country with the weak institutions and a old fashioned political system, have reached a level in their profession that often proves to be higher than that of many other networks with which (in our ignorance) we like to compare. Most journalists working in the private sector have repeatedly not only watched their wages go down (despite the collective contract in effect) but also the number of the job positions.\r\n\r\nSo is there any hope? Who else can provide a solution if not the journalists themselves? This amazing human potential is the only way out for Greece- everyone inspired by the values of work, innovation, creativity and solidarity. There are many like us. But we have not yet realized that it is us that will reverse the game of the tyrannical minorities. If only we find the way and the time to highlight the power of our life and fortify it (bottom-up or top-down, it’s not important). We are moving into this direction and despite the fight of the governing thieves and of aggressive minorities we will prevail.\r\n\r\nIn 2003, shortly before the Athens Olympics, many journalists were hired by the Secretariat General of Mass Media. We mention the numbers however in order to facilitate comparison.','<!--:en-->Pan. Karkatsoulis: Principal agents, representatives, trading practices and clients in the Greek environment','','inherit','open','open','','1428-revision-v1','','','2013-06-18 12:52:36','2013-06-18 12:52:36','',1428,'http://www.thoughtforaction.org/1428-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1434,1,'2013-06-20 15:42:13','2013-06-20 15:42:13','','','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-20-at-18-41-52','','','2013-06-20 15:42:13','2013-06-20 15:42:13','',1433,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-20-at-18.41.52.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1435,1,'2013-06-20 15:42:13','2013-06-20 15:42:13','<!--:en--><iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/0-VkLzawQY0\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\n<p id=\"watch-uploader-info\"><strong>Published on May 18, 2012</strong></p>\n\n<div id=\"watch-description-text\">\n<p id=\"eow-description\">Greece appears to be inching closer to the eurozone exit door. If Greece leaves, how far could the contagion spread? One country which could very soon find itself in the eye of a financial storm is Cyprus - where the banks are paying a heavy price for their investments in Greece. HARDtalk\'s Stephen Sackur speaks to Michalis Sarris, chairman of the Cyprus Popular Bank and former minister of finance. A mountain of banking debt, a weak government, an angry public - could Cyprus be the next domino to fall in this eurozone crisis?</p>\n\n</div><iframe src=\"http://www.youtube.com/embed/0-VkLzawQY0\" height=\"360\" width=\"640\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\"></iframe>\n\n<b>Δημοσιευμένο 18 Μαΐου 2012</b>\n\nH Ελλάδα φαίνεται να στριμώχνονται πιο κοντά στην πόρτα εξόδου της ευρωζώνης. Εάν η Ελλάδα φύγει, πόσο μακριά θα μπορούσε να εξαπλωθεί το μικρόβιο; Μια χώρα που θα μπορούσε πολύ σύντομα να βρεθεί στο μάτι οικονομικού κυκλώνα είναι η Κύπρος - όπου οι τράπεζες πληρώνουν βαρύ τίμημα για τις επενδύσεις τους στην Ελλάδα. Ο Stephen Sackur του HARDtalk μιλά στον Μιχάλη Σαρρή, πρόεδρο της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου και πρώην υπουργό οικονομικών. Ένα βουνό χρέους των τραπεζών, μια αδύναμη κυβέρνηση, ένα θυμωμένο κοινό - θα μπορούσε η Κύπρος να είναι το επόμενο ντόμινο που θα πέσει σε αυτή την κρίση της Ευρωζώνης;','<!--:en-->Could Cyprus be the next domino to fall in the Eurozone crisis?Θα μπορούσε η Κύπρος να είναι το επόμενο κομμάτι ντόμινο που θα πέσει εν μέσω Ευρωπαϊκής κρίσης; ','','inherit','open','open','','1433-revision-v1','','','2013-06-20 15:42:13','2013-06-20 15:42:13','',1433,'http://www.thoughtforaction.org/1433-revision/',0,'revision','',0),
 (1436,1,'2013-06-20 15:47:06','2013-06-20 15:47:06','<p style=\"text-align: center;\">By Peter Coy<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/pissarides_390_1903.jpg\"><img class=\" wp-image-1438 aligncenter\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/pissarides_390_1903.jpg\" alt=\"\" width=\"441\" height=\"294\" /></a></p>\r\n\r\n<div>\r\n\r\nChristopher Pissarides, who shared a Nobel Prize in economics in 2010, told Bloomberg Businessweek in an e-mail today that he is “appalled” by Europe’s plan to impose a tax on deposits in Cypriot banks to help pay for a $13 billion bailout. Pissarides was born and raised in Cyprus.\r\n\r\nAs a child, he recalled in his Nobel biography, “I used to spend the time with my cousins, fishing in Kyrenia (mostly unsuccessfully) or playing in the riverbeds and springs of Agros.”\r\n\r\nHe has professorships at both the London School of Economics and the University of Cyprus. Last month he was named to head an economic policy council that will advise President Nicos Anastasiades.\r\n\r\nHe is traveling in China and provided the following responses to questions e-mailed to him by Bloomberg Businessweek Economics Editor Peter Coy.\r\n\r\n<strong>As a native of Cyprus, how does this episode make you feel?</strong>\r\n\r\nI am appalled by the decision of the euro group. The idea of the single currency and monetary union was that we had a union of equal partners helping each other in difficult times. Here we have a big partner (Germany) bullying a small one, for what is perceived by the small one to be political reasons. And the Cypriot depositors caught in the fire are an unfortunate collateral damage.\r\n\r\n<strong>Do you favor or oppose taxes on bank depositors?</strong>\r\n\r\nI am totally against it. First, deposits under 100,000 are insured. What happened to that insurance? How could the euro group agree to taxing deposits as small as one euro? What is the meaning of deposit insurance in the euro zone? Second, deposits include the savings of honest people who have paid their taxes and saved for retirement, to buy a home, educate their children or whatever. Why pay a hefty additional tax? And how would these people feel when they woke up on Saturday morning to be told, “Sorry guys, we are not letting you withdraw your money anymore, until we sort out how to take a big chunk away from you.” And why? Because two banks out of the tens operating in Cyprus made bad investment decisions three years ago to help Greece out of its crisis, and got hit by the troika. What’s the incentive that banks now have in the European Union to treat risky investments with caution? If one of them takes bad risks the others will pay for it; if it works well for it, it will keep the profits. A classic scenario for market breakdown.\r\n\r\n<strong>Was it a good or a bad idea for Cyprus to join the EU and the euro zone?</strong>\r\n\r\nSmall countries be warned when joining the euro zone. You could be bullied any time by your big brothers if it suits their political objectives.\r\n\r\n<strong>Did the EU, ECB, and IMF inadequately monitor the Cypriot banking system?</strong>\r\n\r\nNo! They seem to think that all big depositors are Russians with dirty money. But after months of searching they couldn’t find a single one. In a large system two banks misbehaved and the troika solution is [to] destroy half the system. There are other ways of monitoring and regulating large banking systems, not through destruction and massive unemployment.\r\n\r\n<strong>Is Cyprus overly dependent on financial activities—and if so, what can be done?</strong>\r\n\r\nCyprus is dependent on them just like Luxembourg, the Channel Islands, Hong Kong and Singapore are. Every mature small nation has a large financial system. Malta is building its own now, after joining the Eurozone, and is benefiting from the Cyprus fallout. Financial services is what Cypriots are trained to do. The system could be regulated more adequately and kept to its present size. Regulation in Cyprus followed the principles recommended by the ECB to the letter. The ECB needs to realise that there are members in the Union with different needs from those of Germany and devise rules that regulate the system, not try and make everyone like Germany.\r\n\r\n</div>\r\n<div></div>\r\n<div>(Source: http://www.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_wsite2_1_19/03/2013_488633)</div>','Cypriot Nobelist Pissarides \'appalled\' by deposit tax and eurozone\'s \'bullying\'','','publish','open','open','','english-cypriot-nobelist-pissarides-appalled-by-deposit-tax-and-eurozones-bullying','','','2014-10-23 14:05:36','2014-10-23 14:05:36','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1436',0,'post','',0),
 (1437,1,'2013-06-20 15:45:39','2013-06-20 15:45:39','','','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-20-at-18-41-52-2','','','2013-06-20 15:45:39','2013-06-20 15:45:39','',1436,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-20-at-18.41.521.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1438,1,'2013-06-20 15:45:54','2013-06-20 15:45:54','','','','inherit','open','open','','pissarides_390_1903','','','2013-06-20 15:45:54','2013-06-20 15:45:54','',1436,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/pissarides_390_1903.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1439,1,'2013-06-20 15:46:51','2013-06-20 15:46:51','<p style=\"text-align: center;\">By Peter Coy<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/pissarides_390_1903.jpg\"><img class=\" wp-image-1438 aligncenter\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/pissarides_390_1903.jpg\" width=\"441\" height=\"294\" /></a></p>\n\n<div>Christopher Pissarides, who shared a Nobel Prize in economics in 2010, told Bloomberg Businessweek in an e-mail today that he is “appalled” by Europe’s plan to impose a tax on deposits in Cypriot banks to help pay for a $13 billion bailout. Pissarides was born and raised in Cyprus.\n\nAs a child, he recalled in his Nobel biography, “I used to spend the time with my cousins, fishing in Kyrenia (mostly unsuccessfully) or playing in the riverbeds and springs of Agros.”\n\nHe has professorships at both the London School of Economics and the University of Cyprus. Last month he was named to head an economic policy council that will advise President Nicos Anastasiades.\n\nHe is traveling in China and provided the following responses to questions e-mailed to him by Bloomberg Businessweek Economics Editor Peter Coy.\n\n<strong>As a native of Cyprus, how does this episode make you feel?</strong>\n\nI am appalled by the decision of the euro group. The idea of the single currency and monetary union was that we had a union of equal partners helping each other in difficult times. Here we have a big partner (Germany) bullying a small one, for what is perceived by the small one to be political reasons. And the Cypriot depositors caught in the fire are an unfortunate collateral damage.\n\n<strong>Do you favor or oppose taxes on bank depositors?</strong>\n\nI am totally against it. First, deposits under 100,000 are insured. What happened to that insurance? How could the euro group agree to taxing deposits as small as one euro? What is the meaning of deposit insurance in the euro zone? Second, deposits include the savings of honest people who have paid their taxes and saved for retirement, to buy a home, educate their children or whatever. Why pay a hefty additional tax? And how would these people feel when they woke up on Saturday morning to be told, “Sorry guys, we are not letting you withdraw your money anymore, until we sort out how to take a big chunk away from you.” And why? Because two banks out of the tens operating in Cyprus made bad investment decisions three years ago to help Greece out of its crisis, and got hit by the troika. What’s the incentive that banks now have in the European Union to treat risky investments with caution? If one of them takes bad risks the others will pay for it; if it works well for it, it will keep the profits. A classic scenario for market breakdown.\n\n<strong>Was it a good or a bad idea for Cyprus to join the EU and the euro zone?</strong>\n\nSmall countries be warned when joining the euro zone. You could be bullied any time by your big brothers if it suits their political objectives.\n\n<strong>Did the EU, ECB, and IMF inadequately monitor the Cypriot banking system?</strong>\n\nNo! They seem to think that all big depositors are Russians with dirty money. But after months of searching they couldn’t find a single one. In a large system two banks misbehaved and the troika solution is [to] destroy half the system. There are other ways of monitoring and regulating large banking systems, not through destruction and massive unemployment.\n\n<strong>Is Cyprus overly dependent on financial activities—and if so, what can be done?</strong>\n\nCyprus is dependent on them just like Luxembourg, the Channel Islands, Hong Kong and Singapore are. Every mature small nation has a large financial system. Malta is building its own now, after joining the Eurozone, and is benefiting from the Cyprus fallout. Financial services is what Cypriots are trained to do. The system could be regulated more adequately and kept to its present size. Regulation in Cyprus followed the principles recommended by the ECB to the letter. The ECB needs to realise that there are members in the Union with different needs from those of Germany and devise rules that regulate the system, not try and make everyone like Germany.</div>\n<div></div>\n<div>(Source: http://www.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_wsite2_1_19/03/2013_488633)</div>','<!--:en-->Cypriot Nobelist Pissarides \'appalled\' by deposit tax and eurozone\'s \'bullying\'','','inherit','open','open','','1436-revision-v1','','','2013-06-20 15:46:51','2013-06-20 15:46:51','',1436,'http://www.thoughtforaction.org/1436-revision/',0,'revision','',0),
 (1440,1,'2013-06-20 15:50:26','2013-06-20 15:50:26','By <strong>Christopher Pissarides</strong>, special to CNN\r\n\r\n<img class=\"alignleft\" src=\"http://i2.cdn.turner.com/cnn/dam/assets/130114154056-pissarides-nobel-laureate-left-tease.jpg\" alt=\"Christopher Pissarides\" width=\"214\" height=\"122\" border=\"0\" />\r\n\r\nThe recent financial troubles in Cyprus have attracted a range of alarming headlines around the world, but we must be careful to avoid panic and reckless measures that would exacerbate the crisis.\r\n<div>\r\n<div>Christopher Pissarides</div>\r\n</div>\r\nFor in reality, Cyprus -- one of the smallest economies in the eurozone -- has a manageable fiscal deficit, low debt and until very recently a thriving economy, based on financial services and tourism. Large reserves of natural gas and possibly oil have been discovered off its southern coast, which would bring a bonanza in three to five years.\r\n\r\nThe roots of the crisis go back to 2006 when the Cyprus Popular Bank, the country\'s second biggest bank was taken over by a smaller Greek bank. The new owners invested very heavily in Greek bonds and loans but kept it as a Cypriot bank, instead of transferring the HQ to Greece. This was because of the better corporate environment in Cyprus, where tax rates are just 10%, compared to Greece where it is at least double that.\r\n\r\nThree years ago the Bank of Cyprus also bought large quantities of Greek bonds, largely for reasons unconnected with their rate of return or risk, to help out Greece. In 2011, when a struggling Greece was allowed to let some of its private bond holders take a loss -- a \"haircut\" -- Cypriot banks lost money and needed refinancing. So the big financial institutions like the Bank of Cyprus and Popular Bank asked for a bailout from the government, and the government came to the EU in June 2012 saying it needed a bailout in turn.\r\n\r\nLast weekend under an EU plan, Cyprus agreed to raise €5.8 billion to prevent debt from ballooning to unsustainable levels. This would have seen a bank levy on all deposits over 100,000 euros in banks in Cyprus and a smaller percentage on deposits of more than 20,000 euros. The measure sparked fury in the Cypriot parliament, prompting Cypriots to withdraw money from bank cash machines and raising fears of a broader run on ailing banks. Russia, which has extensive business and banking ties to the tiny island, was angered by the move.\r\n\r\nPrudent bankers attracted depositors by following low-risk strategies. But now their depositors are asked to pay for the high-risk strategies of other bankers. High-risk bankers risked their depositors\' money. But their depositors will not lose more than the depositors of other banks. This is the logic of the Cyprus \"bailout\" by the International Monetary Fund, the German-led Euro group and the European Central Bank. Delinquent bankers\' losses are protected by prudent bankers\' gains.\r\n\r\nWhat is the justification? It\'s better than letting the two risk takers go bankrupt, the argument goes. That probably is the case. But then Greek banks and those of other nations in trouble were also bankrupt, and yet the same troika lend to them on better terms in order to avoid bankruptcy.\r\n\r\nGreece got 140 billion euros; the haircut on Cypriot depositors will yield 5.8 billion. But Cyprus could not have the 5.8 billion out of European funds set up to rescue banks in trouble. Deposits under 100,000 euros are insured in Europe. Yet, the terms of the euro group are so harsh, that the government of Cyprus could not raise the money without some haircut on the insured deposits.\r\n\r\nIt is important to note that on Tuesday the Cypriot parliament rejected a €10 billion eurozone bailout package due to investor alarm over the proposed tax on existing bank deposits. However we don\'t know what will come next. Maybe the tax on the insured deposits will yield 2 billion euros. Agreed said the euro group: we\'d prefer not to tax deposits under 100,000 euros but if you cannot afford to raise the 5.8 billion in any other way, then you have no choice but to tax the small depositors.\r\n\r\nWhat does this tell us about the European project though? Is the eurozone a partnership of equals who care about each other\'s subjects? Or is it a vehicle for scoring political points by the strong and powerful?\r\n\r\nRussia\'s involvement with Cyprus as an offshore centre keeps coming up in these discussions. Attracted by a corporate tax rate of 10% -- half that of Russia\'s -- Russians have been investing money into Cyprus from the early 1990s. The money is then repatriated through investments in Russian ventures -- a legal way of reducing tax.\r\n\r\nCyprus accepted an order last month by the Eurogroup to allow an investigation into possible breaches of money-laundering rules, which is under way. But the euro group could not wait for the results before imposing the haircut; not a single case of money laundering has been discovered so far.\r\n\r\nI have been involved both with central bank policy and with private banking in Cyprus for years (and at different times) and I have never come across anything non-compliant with European rules.\r\n\r\nThe Russians make Cyprus\'s financial sector too large, it is claimed. But it is still not as large as Luxembourg\'s, and not too different from those of other small nations with a highly educated labour force. And anyway, when a large system works well except for its involvement in a single and exceptional event like the Greek sovereign debt write-off, you don\'t cut off half the system and destroy the sector, causing acute unemployment problems. You try to fix it, with better regulation of risk and other vulnerabilities. But then they shoot the horses, don\'t they?\r\n\r\nSooner or later such policies could backfire on Europe. Those of us who supported the European integration movement are disappointed.','EU bailouts: A vehicle to kick the weak?','','publish','open','open','','english-eu-bailouts-a-vehicle-to-kick-the-weak','','','2014-10-23 14:04:40','2014-10-23 14:04:40','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1440',0,'post','',0),
 (1442,1,'2013-06-20 15:50:16','2013-06-20 15:50:16','By <strong>Christopher Pissarides</strong>, special to CNN\n\n<img alt=\"Christopher Pissarides\" src=\"http://i2.cdn.turner.com/cnn/dam/assets/130114154056-pissarides-nobel-laureate-left-tease.jpg\" width=\"214\" height=\"122\" border=\"0\" />\n\nThe recent financial troubles in Cyprus have attracted a range of alarming headlines around the world, but we must be careful to avoid panic and reckless measures that would exacerbate the crisis.\n<div>\n<div>Christopher Pissarides</div>\n</div>\nFor in reality, Cyprus -- one of the smallest economies in the eurozone -- has a manageable fiscal deficit, low debt and until very recently a thriving economy, based on financial services and tourism. Large reserves of natural gas and possibly oil have been discovered off its southern coast, which would bring a bonanza in three to five years.\n\nThe roots of the crisis go back to 2006 when the Cyprus Popular Bank, the country\'s second biggest bank was taken over by a smaller Greek bank. The new owners invested very heavily in Greek bonds and loans but kept it as a Cypriot bank, instead of transferring the HQ to Greece. This was because of the better corporate environment in Cyprus, where tax rates are just 10%, compared to Greece where it is at least double that.\n\nThree years ago the Bank of Cyprus also bought large quantities of Greek bonds, largely for reasons unconnected with their rate of return or risk, to help out Greece. In 2011, when a struggling Greece was allowed to let some of its private bond holders take a loss -- a \"haircut\" -- Cypriot banks lost money and needed refinancing. So the big financial institutions like the Bank of Cyprus and Popular Bank asked for a bailout from the government, and the government came to the EU in June 2012 saying it needed a bailout in turn.\n\nLast weekend under an EU plan, Cyprus agreed to raise €5.8 billion to prevent debt from ballooning to unsustainable levels. This would have seen a bank levy on all deposits over 100,000 euros in banks in Cyprus and a smaller percentage on deposits of more than 20,000 euros. The measure sparked fury in the Cypriot parliament, prompting Cypriots to withdraw money from bank cash machines and raising fears of a broader run on ailing banks. Russia, which has extensive business and banking ties to the tiny island, was angered by the move.\n\nPrudent bankers attracted depositors by following low-risk strategies. But now their depositors are asked to pay for the high-risk strategies of other bankers. High-risk bankers risked their depositors\' money. But their depositors will not lose more than the depositors of other banks. This is the logic of the Cyprus \"bailout\" by the International Monetary Fund, the German-led Euro group and the European Central Bank. Delinquent bankers\' losses are protected by prudent bankers\' gains.\n\nWhat is the justification? It\'s better than letting the two risk takers go bankrupt, the argument goes. That probably is the case. But then Greek banks and those of other nations in trouble were also bankrupt, and yet the same troika lend to them on better terms in order to avoid bankruptcy.\n\nGreece got 140 billion euros; the haircut on Cypriot depositors will yield 5.8 billion. But Cyprus could not have the 5.8 billion out of European funds set up to rescue banks in trouble. Deposits under 100,000 euros are insured in Europe. Yet, the terms of the euro group are so harsh, that the government of Cyprus could not raise the money without some haircut on the insured deposits.\n\nIt is important to note that on Tuesday the Cypriot parliament rejected a €10 billion eurozone bailout package due to investor alarm over the proposed tax on existing bank deposits. However we don\'t know what will come next. Maybe the tax on the insured deposits will yield 2 billion euros. Agreed said the euro group: we\'d prefer not to tax deposits under 100,000 euros but if you cannot afford to raise the 5.8 billion in any other way, then you have no choice but to tax the small depositors.\n\nWhat does this tell us about the European project though? Is the eurozone a partnership of equals who care about each other\'s subjects? Or is it a vehicle for scoring political points by the strong and powerful?\n\nRussia\'s involvement with Cyprus as an offshore centre keeps coming up in these discussions. Attracted by a corporate tax rate of 10% -- half that of Russia\'s -- Russians have been investing money into Cyprus from the early 1990s. The money is then repatriated through investments in Russian ventures -- a legal way of reducing tax.\n\nCyprus accepted an order last month by the Eurogroup to allow an investigation into possible breaches of money-laundering rules, which is under way. But the euro group could not wait for the results before imposing the haircut; not a single case of money laundering has been discovered so far.\n\nI have been involved both with central bank policy and with private banking in Cyprus for years (and at different times) and I have never come across anything non-compliant with European rules.\n\nThe Russians make Cyprus\'s financial sector too large, it is claimed. But it is still not as large as Luxembourg\'s, and not too different from those of other small nations with a highly educated labour force. And anyway, when a large system works well except for its involvement in a single and exceptional event like the Greek sovereign debt write-off, you don\'t cut off half the system and destroy the sector, causing acute unemployment problems. You try to fix it, with better regulation of risk and other vulnerabilities. But then they shoot the horses, don\'t they?\n\nSooner or later such policies could backfire on Europe. Those of us who supported the European integration movement are disappointed.','<!--:en-->EU bailouts: A vehicle to kick the weak?','','inherit','open','open','','1440-revision-v1','','','2013-06-20 15:50:16','2013-06-20 15:50:16','',1440,'http://www.thoughtforaction.org/1440-revision/',0,'revision','',0),
 (1441,1,'2013-06-20 15:49:50','2013-06-20 15:49:50','','','','inherit','open','open','','130320151920-cyprus-protest-no-sign-story-top','','','2013-06-20 15:49:50','2013-06-20 15:49:50','',1440,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/130320151920-cyprus-protest-no-sign-story-top.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1444,1,'2013-06-21 14:19:05','2013-06-21 14:19:05','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','BBC: Panaritis on the prospect of Samaras heading for elections after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government.','','publish','open','open','','h-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf-bbc-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%bd%ce%b4%ce%b5%cf%87%cf%8c','','','2014-10-23 14:03:47','2014-10-23 14:03:47','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1444',0,'post','',0),
 (2700,1,'2014-10-23 14:03:47','2014-10-23 14:03:47','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','BBC: Panaritis on the prospect of Samaras heading for elections after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government.','','inherit','open','open','','1444-revision-v1','','','2014-10-23 14:03:47','2014-10-23 14:03:47','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/1444-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1445,1,'2013-06-21 14:13:37','2013-06-21 14:13:37','','Elena interview','','inherit','open','open','','elena-interview','','','2013-06-21 14:13:37','2013-06-21 14:13:37','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1446,1,'2013-06-21 14:15:28','2013-06-21 14:15:28','','BBC-World-Service','','inherit','open','open','','bbc-world-service','','','2013-06-21 14:15:28','2013-06-21 14:15:28','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/BBC-World-Service.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1447,1,'2013-06-21 14:15:34','2013-06-21 14:15:34','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','<!--:en-->\"Samaras\' heading for elections or not after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government?\"H Έλενα Παναρίτη μιλά στο BBC για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών μετά την αποχώρηση ΔΗΜΑΡ. ','','inherit','open','open','','1444-revision-v1','','','2013-06-21 14:15:34','2013-06-21 14:15:34','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/1444-revision/',0,'revision','',0),
 (1448,1,'2013-06-21 14:15:39','2013-06-21 14:15:39','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','<!--:en-->\"Samaras\' heading for elections or not after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government?\"H Έλενα Παναρίτη μιλά στο BBC για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών μετά την αποχώρηση ΔΗΜΑΡ. ','','inherit','open','open','','1444-revision-v1','','','2013-06-21 14:15:39','2013-06-21 14:15:39','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/1444-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1449,1,'2013-06-21 14:17:18','2013-06-21 14:17:18','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','<!--:en-->BBC: Panaritis on the prospect of Samaras heading for elections after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government.H Έλενα Παναρίτη μιλά στο BBC για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών μετά την αποχώρηση ΔΗΜΑΡ. ','','inherit','open','open','','1444-revision-v1','','','2013-06-21 14:17:18','2013-06-21 14:17:18','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/1444-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1450,1,'2013-06-21 14:17:19','2013-06-21 14:17:19','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-interview.mp3\" ]','<!--:en-->BBC: Panaritis on the prospect of Samaras heading for elections after the withdrawal of Democratic Left from the coalition government.H Έλενα Παναρίτη μιλά στο BBC για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών μετά την αποχώρηση ΔΗΜΑΡ. ','','inherit','open','open','','1444-revision-v1','','','2013-06-21 14:17:19','2013-06-21 14:17:19','',1444,'http://www.thoughtforaction.org/1444-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1451,1,'2013-06-22 06:03:44','2013-06-22 06:03:44','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]','BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrest','','publish','open','open','','bbc-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%b7%cf%88%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af-%cf%81%ce%b5','','','2014-10-23 13:58:43','2014-10-23 13:58:43','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1451',0,'post','',0),
 (2698,1,'2014-10-23 13:58:43','2014-10-23 13:58:43','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]','BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrest','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2014-10-23 13:58:43','2014-10-23 13:58:43','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision-v1/',0,'revision','',0),
 (1452,1,'2013-06-22 05:37:38','2013-06-22 05:37:38','','Elena Panaritis','','inherit','open','open','','elena-panaritis','','','2013-06-22 05:37:38','2013-06-22 05:37:38','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3',0,'attachment','audio/mpeg',0),
 (1453,1,'2013-06-22 05:41:46','2013-06-22 05:41:46','','b0076dvw_640_360','','inherit','open','open','','b0076dvw_640_360','','','2013-06-22 05:41:46','2013-06-22 05:41:46','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/b0076dvw_640_360.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1456,1,'2013-06-22 06:03:38','2013-06-22 06:03:38','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]','<!--:en-->BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrestBBC: Έλενα Παναρίτη για μεροληψία αντί ρεαλιστικές μεταρρυθμίσεις και φόβοι για δημόσια αναταραχή','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2013-06-22 06:03:38','2013-06-22 06:03:38','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1454,1,'2013-06-22 06:00:54','2013-06-22 06:00:54','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]\n\n&nbsp;','<!--:en-->BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrestBBC: Έλενα Παναρίτη για μεροληψία αντί ρεαλιστικές μεταρρυθμίσεις και φόβοι για δημόσια αναταραχή','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2013-06-22 06:00:54','2013-06-22 06:00:54','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision/',0,'revision','',0),
 (1455,1,'2013-06-22 06:02:32','2013-06-22 06:02:32','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]\r\n\r\n&nbsp;','<!--:en-->BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrestBBC: Έλενα Παναρίτη για μεροληψία αντί ρεαλιστικές μεταρρυθμίσεις και φόβοι για δημόσια αναταραχή','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2013-06-22 06:02:32','2013-06-22 06:02:32','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1457,1,'2013-06-22 06:03:44','2013-06-22 06:03:44','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]','<!--:en-->BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrestBBC: Έλενα Παναρίτη για μεροληψία αντί ρεαλιστικών μεταρρυθμίσεων και φόβους για δημόσια αναταραχή','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2013-06-22 06:03:44','2013-06-22 06:03:44','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1458,1,'2013-06-22 06:12:53','2013-06-22 06:12:53','[audio mp3=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Elena-Panaritis.mp3\" ]','<!--:en-->BBC: Elena Panaritis on discrationality instead of realistic public sector reforms and fears of public unrestBBC: Έλενα Παναρίτη για μεροληψία αντί ρεαλιστικών μεταρρυθμίσεων και φόβους για κοινωνικές αναταραχές','','inherit','open','open','','1451-revision-v1','','','2013-06-22 06:12:53','2013-06-22 06:12:53','',1451,'http://www.thoughtforaction.org/1451-revision-5/',0,'revision','',0),
 (1460,1,'2013-06-27 10:38:10','2013-06-27 10:38:10','<p style=\"text-align: center;\"><strong><em>Δείγμα του επιπέδου κουλτούρας ενός λαού είναι και η ικανότητα αυτοσαρκασμού του:</em></strong></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\"><img class=\" wp-image-1462 aligncenter\" alt=\"Screen Shot 2013-06-27 at 13.36.21\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\" width=\"860\" height=\"626\" /></a></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:  Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβ<em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. </em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.</em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.</em></em></em></em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;</em></em></em></em></em></p>\r\nΣυγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.\r\n\r\nΜετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.\r\n\r\nΜετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.\r\n\r\nΕίχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.\r\n\r\nΑλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.\r\n\r\nΜετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.\r\n\r\nΌταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν </em>γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.</em></em></em></em></em></p>\r\nΜετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.\r\n\r\nΑυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε..\r\n\r\nΜου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.\r\n\r\nΤώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.\r\n\r\nΚαι ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.\r\n\r\nΠραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.\r\n\r\nΚαι τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.\r\n\r\nΟ Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.\r\n\r\nΚύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;\r\n\r\nΚαι απάντησε ο Θεός,\r\n\r\nΜπα...  δε βαριέσαι...  Ας το κάνει το  ΕΛΛΗΝIKO ΚΡΑΤΟΣ!\r\n\r\n(Πηγή: http://owl.li/mt4aX)','Aν ο Νώε ήταν Έλληνας...','','publish','open','open','','a%ce%bd-%ce%bf-%ce%bd%cf%8e%ce%b5-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%82','','','2013-06-28 09:51:00','2013-06-28 09:51:00','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1460',0,'post','',3),
 (1461,1,'2013-06-27 10:32:38','2013-06-27 10:32:38','','noah-and-animals-39461-print-1','','inherit','open','open','','noah-and-animals-39461-print-1','','','2013-06-27 10:32:38','2013-06-27 10:32:38','',1460,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/noah-and-animals-39461-print-1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1462,1,'2013-06-27 10:37:01','2013-06-27 10:37:01','','Screen Shot 2013-06-27 at 13.36.21','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-27-at-13-36-21','','','2013-06-27 10:37:01','2013-06-27 10:37:01','',1460,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1463,1,'2013-06-27 10:37:30','2013-06-27 10:37:30','<p style=\"text-align: left;\"><strong><em>Δείγμα του επιπέδου κουλτούρας ενός λαού είναι και η ικανότητα αυτοσαρκασμού του:</em></strong></p>\n<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\"><img class=\" wp-image-1462 aligncenter\" alt=\"Screen Shot 2013-06-27 at 13.36.21\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\" width=\"860\" height=\"626\" /></a></p>\n<p style=\"text-align: left;\">Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:  Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβ<em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.</em></em></p>\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.</em></em></em></em></em></p>\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;\n\nΣυγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.\n\nΜετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.\n\nΜετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.\n\nΕίχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.\n\nΑλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.\n\nΜετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.\n\nΌταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.\n</em></em></em></em></em></p>\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν </em>γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.\n\nΜετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.\n\nΑυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε..\n\nΜου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.\n\nΤώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.\n\nΚαι ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.\n\nΠραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.\n\nΚαι τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.\n\nΟ Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.\n\nΚύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;\n\nΚαι απάντησε ο Θεός,\n\nΜπα...  δε βαριέσαι...  Ας το κάνει το  ΕΛΛΗΝIKO ΚΡΑΤΟΣ!</em></em></em></em></em></p>','Aν ο Νώε ήταν Έλληνας...','','inherit','open','open','','1460-revision','','','2013-06-27 10:37:30','2013-06-27 10:37:30','',1460,'http://www.thoughtforaction.org/1460-revision/',0,'revision','',0),
 (1465,1,'2013-06-27 16:11:07','2013-06-27 16:11:07','<!--:en--><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" alt=\"\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" alt=\"\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!','Just Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the HillJust Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the Hill','','publish','open','open','','english-just-like-sisyphus-greeks-are-forever-pushing-that-boulder-up-the-hill','','','2014-10-23 14:03:34','2014-10-23 14:03:34','',0,'http://www.thoughtforaction.org/?p=1465',0,'post','',1);
INSERT INTO `wp_posts` (`ID`,`post_author`,`post_date`,`post_date_gmt`,`post_content`,`post_title`,`post_excerpt`,`post_status`,`comment_status`,`ping_status`,`post_password`,`post_name`,`to_ping`,`pinged`,`post_modified`,`post_modified_gmt`,`post_content_filtered`,`post_parent`,`guid`,`menu_order`,`post_type`,`post_mime_type`,`comment_count`) VALUES 
 (1466,1,'2013-06-27 16:10:51','2013-06-27 16:10:51','Sisyphus circa 1870 Sir Edward Coley Burne-Jones, Bt 1833-1898 Bequeathed by A.N. MacNicholl 1916 http://www.tate.org.uk/art/work/N03141','Sisyphus circa 1870 by Sir Edward Coley Burne-Jones, Bt 1833-1898','','inherit','open','open','','sisyphus-circa-1870-by-sir-edward-coley-burne-jones-bt-1833-1898','','','2013-06-27 16:10:51','2013-06-27 16:10:51','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/N03141_10.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),
 (1467,1,'2013-06-27 16:09:38','2013-06-27 16:09:38','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\n\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\n\nNothing is certain.\n\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\n\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\n\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\n\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\n\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\n\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\n\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\n\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\n\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\n\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\n\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\n\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\n\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\n\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\n\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\n\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\n\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\n\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\n\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\n\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\n\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\n\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\n\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\n\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\n\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\n\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\n\nFingers crossed!','<!--:en-->Just Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the Hill','','inherit','open','open','','1465-revision-v1','','','2013-06-27 16:09:38','2013-06-27 16:09:38','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/1465-revision/',0,'revision','',0),
 (1468,1,'2013-06-27 16:13:18','2013-06-27 16:13:18','','Screen Shot 2013-06-27 at 19.12.23','','inherit','open','open','','screen-shot-2013-06-27-at-19-12-23','','','2013-06-27 16:13:18','2013-06-27 16:13:18','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-19.12.23.png',0,'attachment','image/png',0),
 (1469,1,'2013-06-27 16:11:07','2013-06-27 16:11:07','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!','<!--:en-->Just Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the Hill','','inherit','open','open','','1465-revision-v1','','','2013-06-27 16:11:07','2013-06-27 16:11:07','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/1465-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1470,1,'2013-06-27 16:14:10','2013-06-27 16:14:10','<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!','<!--:en-->Just Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the Hill','','inherit','open','open','','1465-revision-v1','','','2013-06-27 16:14:10','2013-06-27 16:14:10','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/1465-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1471,1,'2013-06-27 16:50:38','2013-06-27 16:50:38','<!--:en-->After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!<a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\"><img class=\"alignleft  wp-image-1412\" alt=\"\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-13-at-09.58.55.png\" width=\"209\" height=\"244\" /></a>After only one year in power, Greece\'s Prime Minister Antonis Samaras is once again in the hot seat and struggling -- now more than ever before -- to keep his government from crumbling. He has been left with only a three-vote majority in Parliament after the Democratic Left, his smallest of two coalition partners, quit in opposition to last week\'s decision to shut down State Broadcaster ERT.\r\n\r\nTo make up for this loss and in order to delay (for as long as possible) once again early elections, Samaras agreed to reshuffle the cabinet and give up several main ministries to Pasok MPs. The question remains: will this new coalition party of New Democracy and Pasok save the day and lead the country out of the crisis?\r\n\r\nNothing is certain.\r\n\r\nThe only thing certain in Greece at the moment is that millions of middle-class Greeks are being forced to push the boulder of burden up a very steep slope of more than nine consecutive waves of austerity. This is much like the ancient Greek myth of King Sisyphus who spent eternity rolling a huge stone up a hill only to have it roll back down again forcing him to start all over again.\r\n\r\nThe average Greek -- a modern-day Sisyphus of sorts -- is struggling to survive in a country going through the deepest recession since the end of World War Two.\r\n\r\n<b>Broken promises, wrong prescriptions, bad diagnostics</b>\r\n\r\nThe Troika \"promise\" was that Greece would get to growth after its first year of austerity. This never happened... The time-table got adjusted and growth was expected for 2012\'s first quarter. This one was missed also. Much like in the myth about King Sisyphus, Greece\'s beleaguered Government -- even though it has been concentrating in meeting the fiscal targets -- has been pushing the austerity boulder up the hill quarter, after quarter, after quarter, only to watch it come crashing back down again... But it seems no one learns. Today, the Greeks have once again been promised growth in the first quarter of 2014.\r\n\r\nPersonally, I am not surprised by the fact that Greeks have become even more cynical. They have spent the past three years watching their wages and pensions vanish -- some reduced by nearly 60 percent. All the while, government has been exceptionally creative at increasing all sorts of tax rates and implementing all sorts of new levies and duties -- at least eight types of tax changes (up and down) in the short span of three years.\r\n\r\nBut has anything paid off? We\'re still uncertain.\r\n\r\nGreece is not significantly more competitive nor more productive than it was before the onset of the economic crisis. Prices continue to be inflated; the tax administration continues to operate in the old inefficient manner, household disposable income is dramatically reduced, social unrest has resulted in the rise of extremist parties such as Golden Dawn (rating 3d in the opinion polls). Suicide rates has increased 40 percent since the start of the economic crisis.\r\n\r\nThe Greek crisis is a solvency one, and not an accounting crisis. Yet, it was misdiagnosed and the wrong remedy was stubbornly applied. Nine waves of harsh austerity, a judiciary system that becomes weaker and less responsive, a government structure that is more and more ineffective, 65 percent youth unemployment, 27 percent overall unemployment. Poverty grows, and I notice an alarming new problem, <b><i>development aid dependence</i></b>!\r\n\r\nGreece\'s solvency crisis is caused by its deep bureaucratic (administrative) deficiencies. They suffocate public and private activity and lead to broken systems that further promote insecurity among leaders and a Government paralyzed by the processes. This situation keeps feeding clientelistic politics interweaved with the growth of vested interests.\r\n\r\nSo far, the \"reforms\" have touched mainly the disposable income and not the administrative costs. The lack of predictability in doing business, and this despite the Government\'s call for foreign investment, is only getting worse. Tax rates are unpredictable. Judiciary is marred by bottlenecks. Administrative costs in the labor market are still a huge burden -- close to 50 percent of net salaries. Licensing is no easy feat. There is no simple approach to securing property rights and land rights are conflicting including those of state-owned properties. The government\'s focus is to meet fiscal targets of the Troika bailout loan, and less to systematically improve the business environment because this takes time.\r\n\r\nWhat is more, the austerity measures imposed by the loan are so difficult to achieve that there is no time left to apply the structural reforms.\r\n\r\nThis problematic (to say the least) situation is further exacerbated by the lack of experience and knowledge of the Troika on HOW to bring about simplification, structural reforms, change of rules that will improve productivity and competitiveness. The Troika team is organized by macro and fiscal experts from the International Monetary Fund and bureaucrats from the European Union not by institutional economists.\r\n\r\nWhat is more, it is rather easy for Greeks to escape difficult reforms when similar administrative burdens are shared on average by all the other eurozone countries that are guided by the same legal tradition. And there are no real showcases of simplification.\r\n\r\nOne example is the opening of the closed professions -- a subject dear to my heart as I was one of the initiators of such deregulation back in the 1990s at the World Bank. This is a super sensitive subject and requires a very special handling for it to be successful. It does not require abrupt, top-down authoritarian actions because, reformers know, they do not work. Some \"closed\" professions for many decades have enjoyed a superior and unchallenged level of protection in continental Europe.\r\n\r\n<b>Sacrifices without a plan and eroded trust</b>\r\n\r\nThe question now is how much longer can the average Greek carry on like this? Maybe not for too long. It appears that as the crisis touches the remaining members of the Euro Zone the Troika may ease the measures in Greece. But even this may not be a responsible response to the situation. The Greeks are now poorer, but hanging on and keeping on sacrificing in the hopes they will one day enjoy the fruits of a new productive economy.\r\n\r\nGreece\'s leadership appears to be more concerned about securing more time in office than anything else (not so much different from other European leaderships.) In the 3d year of the crisis there is still no clear path to recovery.\r\n\r\nThe abrupt shutting down of the National Broadcaster ERT, for example, revealed that planning is missing. ERT was shut to save money and meet the Troika\'s target of 2,000-plus layoffs from the public sector. Yet, no alternative was put in place, but a vague promise of some new agency to be created in an undefined future. I fear that as experience shows in the absence of a clear reform path clientalism prevails.\r\n\r\nIn such an environment, Trust among the citizens and the State is being further eroded. The precise element that desperately needs mending, is actually breaking down even more.\r\n\r\nWill this new two-party -- New Democracy and Pasok -- coalition government manage to re-establish this much-needed trust?\r\n\r\nI\'m not convinced, although I really do hope so.\r\n\r\n<b>Simplicity, consistency, leadership</b>\r\n\r\nWhat Greece needs to solve the economic crisis is to adopt simplicity, consistency, and leadership. Simplicity in the definition of rules, their application and their enforcement, is an essential ingredient. This is manifested in the way of doing business, public sector management and land registries. Consistency in policymaking is just as important.\r\n\r\nThere is only one solution: modify the Troika\'s recipe and focus on the country\'s productive capacity. We need to remember that, the longer it takes to do and such modifications the more difficult the task. After all, austerity measures have served to keep focusing on the wrong issues (fiscal mainly) and not on the rebuilding of rules on how to do business.\r\n\r\nAusterity is not a cure to the solvency crisis. It cannot and should not be considered a sustainable way out. What Greece and the rest of Europe need right now are leaders who can lead, instead of leaders trying to sugarcoat the issues in hopes of averting opposition from the people -- an entire nation of people becoming more and more disenfranchised, and devastated.\r\n\r\nBut unless drastic changes are made in reforming the State, and its processes to manage the private activity I fear that Europe will \"go back to ground zero\" starting with Greece (the canary in the coalmine). This is why the country needs to simplify, and provide full transparency of administrative processes. I can only hope that the newly created two-party cabinet is ready to make the transformation so as not to turn Greece into an aid-dependent state.\r\n\r\nFingers crossed!','<!--:en-->Just Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the HillJust Like Sisyphus, Greeks Are Forever Pushing That Boulder Up the Hill','','inherit','open','open','','1465-revision-v1','','','2013-06-27 16:50:38','2013-06-27 16:50:38','',1465,'http://www.thoughtforaction.org/1465-revision-4/',0,'revision','',0),
 (1472,1,'2013-06-27 10:38:10','2013-06-27 10:38:10','<p style=\"text-align: center;\"><strong><em>Δείγμα του επιπέδου κουλτούρας ενός λαού είναι και η ικανότητα αυτοσαρκασμού του:</em></strong></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\"><img class=\" wp-image-1462 aligncenter\" alt=\"Screen Shot 2013-06-27 at 13.36.21\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\" width=\"860\" height=\"626\" /></a></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:  Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβ<em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. </em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.</em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.</em></em></em></em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;\r\n\r\nΣυγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.\r\n\r\nΜετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.\r\n\r\nΜετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.\r\n\r\nΕίχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.\r\n\r\nΑλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.\r\n\r\nΜετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.\r\n\r\nΌταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.\r\n</em></em></em></em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν </em>γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.\r\n\r\nΜετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.\r\n\r\nΑυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε..\r\n\r\nΜου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.\r\n\r\nΤώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.\r\n\r\nΚαι ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.\r\n\r\nΠραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.\r\n\r\nΚαι τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.\r\n\r\nΟ Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.\r\n\r\nΚύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;\r\n\r\nΚαι απάντησε ο Θεός,\r\n\r\nΜπα...  δε βαριέσαι...  Ας το κάνει το  ΕΛΛΗΝIKO ΚΡΑΤΟΣ!</em></em></em></em></em></p>','Aν ο Νώε ήταν Έλληνας...','','inherit','open','open','','1460-revision-2','','','2013-06-27 10:38:10','2013-06-27 10:38:10','',1460,'http://www.thoughtforaction.org/1460-revision-2/',0,'revision','',0),
 (1473,1,'2013-06-28 09:47:14','2013-06-28 09:47:14','<p style=\"text-align: center;\"><strong><em>Δείγμα του επιπέδου κουλτούρας ενός λαού είναι και η ικανότητα αυτοσαρκασμού του:</em></strong></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><a href=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\"><img class=\" wp-image-1462 aligncenter\" alt=\"Screen Shot 2013-06-27 at 13.36.21\" src=\"http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/Screen-Shot-2013-06-27-at-13.36.21.png\" width=\"860\" height=\"626\" /></a></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:  Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβ<em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. </em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.</em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.</em></em></em></em></em></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;</em></em></em></em></em></p>\r\nΣυγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.\r\n\r\nΜετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.\r\n\r\nΜετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.\r\n\r\nΕίχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.\r\n\r\nΑλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.\r\n\r\nΜετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.\r\n\r\nΌταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.\r\n<p style=\"text-align: left;\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\"><em id=\"__mceDel\">Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν </em>γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.</em></em></em></em></em></p>\r\nΜετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.\r\n\r\nΑυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε..\r\n\r\nΜου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.\r\n\r\nΤώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.\r\n\r\nΚαι ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.\r\n\r\nΠραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.\r\n\r\nΚαι τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.\r\n\r\nΟ Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.\r\n\r\nΚύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;\r\n\r\nΚαι απάντησε ο Θεός,\r\n\r\nΜπα...  δε βαριέσαι...  Ας το κάνει το  ΕΛΛΗΝIKO ΚΡΑΤΟΣ!\r\n\r\n(Πηγή: http://owl.li/mt4aX)','Aν ο Νώε ήταν Έλληνας...','','inherit','open','open','','1460-revision-3','','','2013-06-28 09:47:14','2013-06-28 09:47:14','',1460,'http://www.thoughtforaction.org/1460-revision-3/',0,'revision','',0),
 (1475,1,'2013-09-16 12:14:57','2013-09-16 12:14:57','','elena1','','inherit','open','open','','elena1','','','2013-09-16 12:14:57','2013-09-16 12:14:57','',0,'http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/09/elena1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0);
