<!--:en--><a href="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/wonk0927-1024x681.jpg"><img class="alignleft  wp-image-1391" alt="wonk0927-1024x681" src="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/wonk0927-1024x681.jpg" width="614" height="409" /></a>

The International Monetary Fund has published a scathing internal self-assessment of its bailout of Greece three years ago. It isn’t pretty.

The IMF underestimated the damage that fiscal austerity would do to the Greek economy in its earliest rescue of the nation in 2010. It was too slow to promote a write-down of the nation’s debts to more sustainable levels. And it was compromised by a sometimes unwieldy partnership with major European institutions in what became known as the “troika.”

The result of these “notable failures,” enumerated in an “<a href="http://www.imf.org/external/pubs/ft/scr/2013/cr13156.pdf">Ex-post evaluation</a>” that the IMF published Wednesday, is the depression-stricken nation that is Greece today. The nation’s unemployment rate is 27 percent and economic activity remains well below its levels of half a decade ago.

“Market confidence was not restored, the banking system lost 30 percent of its deposits, and the economy encountered a much-deeper-than-expected recession with exceptionally high unemployment.” Public debt remained too high, Greece waited too long to restructure its debt, and “structural reforms stalled and productivity gains proved elusive.”

The newly released document is an after-action report of sorts, an attempt by IMF staff to grapple with the lessons from Greece. It focuses in the initial Greek rescue package, approved in May 2010, which has since been reworked multiple times.

The staff review argues that there was no avoiding a steep economic contraction, given the excesses of Greek government borrowing and spending in the years before the crisis. “A deep recession was unavoidable,” the report concludes. But it also holds that a series of decisions by the IMF and the other members of the troika made it worse than it otherwise might have been.

Back in 2010, IMF staff had believed that spending cuts by the Greek government would have a multiplier effect of only 0.5 percent as less government spending was offset by more economic activity elsewhere. They now think the multiplier is twice that, given Greece’s situation.

In those early days of the Greek rescue, the IMF teamed up with the European Commission and European Central Bank to form the troika, a model which would later be used in Ireland, Portugal and elsewhere. But “there was no clear division of labor” and “none of the partners seemed to view the arrangement as ideal,” the new IMF report finds, noting that there were “occasionally marked differences of view within the Troika, particularly with regard to growth projections.”

It was an unusual situation in which the troika members had to negotiate with each other to arrive at their shared position before in turn negotiating with the Greek government over terms of the bailout.

Indeed, the presence of the ECB and Commission may have been a factor behind one of the biggest failures the IMF review identifies: being too slow to conclude that Greece’s debts were fundamentally unmanageable and that its creditors would need to take losses. The ECB in particular was dead-set against any such “haircuts” for bondholders, almost until the day they were finally agreed to in the summer of 2011.

The new report essentially argues that the Greek economy suffered unnecessarily because of delays in recognizing what some felt was obvious as far back as 2010 — that Greece would not be able to repay all that it owed.

“Upfront debt restructuring was not feasible at the outset,” the report says. “Earlier debt restructuring could have eased the burden of adjustment on Greece and contributed to a less dramatic contraction in output.”

In other words, moving earlier to restructure Greece’s debts would have meant more of the losses suffered by banks and others who owned Greek bonds, and less by the Greek population.

Finally, the report concludes that the rescue wasn’t adequately focused on the “political economy of adjustment,” or making sure that the program of reforms could maintain political support. Reform efforts “might have been more enduring if more visible progress had been made with regard to getting those on high incomes to pay their taxes,” the IMF concludes, and “by shielding those on low incomes from cuts in state pensions.”

Source: http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/06/05/imf-our-greek-bailout-was-full-of-notable-failures/<a href="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg"><img class=" wp-image-1388 alignleft" alt="NeilIrwin-BW-web" src="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg" width="360" height="505" /></a>

<b>IMF: Our Greek bailout was full of ‘notable failures’</b>

By <a href="http://www.neilirwin.com/">Neil Irwin</a>
<p style="text-align: justify;">Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε έναν απολογισμό, με διαστάσεις αυτοκριτικής για τη διάσωση της Ελλάδα πριν από τρία χρόνια.
Όπως επισημαίνεται το 2010, το  ΔΝΤ είχε υποτιμήσει τη ζημιά που η δημοσιονομική λιτότητα θα προκαλέσει στην ελληνική οικονομία. Η διαδικασία θα ήταν πολύ αργή για την προώθηση μιας υποτίμησης των χρεών του έθνους σε πιο διατηρήσιμα επίπεδα. Το σχήμα διάσωσης, γνωστό ως «τρόικα» ήταν δυσκίνητο, καθώς προϋπόθετε τη συνεργασία με μεγάλους ευρωπαϊκούς θεσμούς..
Το ΔΝΤ θα μπορούσε να χειριστεί το 2010 να χειριστεί το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας αρκετά καλύτερα.</p>
Τα "αξιοσημείωτα λάθη", που απαριθμούνται σε μία «εκ των υστέρων αξιολόγηση", η οποία δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, δεν είναι τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα που βιώνει η Ελλάδα. Η κατάθλιψη της κοινωνίας και των πολιτών, σε μία χώρα που το ποσοστό της ανεργίας της χώρας είναι 27% και η οικονομική δραστηριότητα παραμένει πολύ κάτω από τα επίπεδα του εξαμήνου πριν από μια δεκαετία.

«Η εμπιστοσύνη της αγοράς δεν αποκαταστάθηκε, το τραπεζικό σύστημα έχασε το 30% των καταθέσεων και η οικονομία αντιμετώπισε μια πολύ-βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση με εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας." Το δημόσιο χρέος παραμένει πολύ υψηλό, η Ελλάδα περίμενε πολύ καιρό για να αναδιαρθρώσει το χρέος της , και οι «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αναβάλλονται διαρκώς.  Όσο για  τα κέρδη παραγωγικότητας είναι ανύπαρκτα."

Η έκθεση που δημοσιοποιήθηκε με την παραδοχή από την πλευρά του ΔΝΤ λανθασμένων χειρισμών αποτελεί μια προσπάθεια από το προσωπικό του ΔΝΤ να καταπιαστεί με τα διδάγματα από την περίπτωση της Ελλάδας. Επικεντρώνεται στην πρώτη φάση της διάσωσης, η οποία εγκρίθηκε το Μάιο του 2010, και η οποία έκτοτε έχει αναδιατυπωθεί πολλές φορές.

Οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ υποστηρίζουν ότι υπήρξε απότομη συρρίκνωση της οικονομίας, με δεδομένες τις υπερβολές του ελληνικού κρατικού δανεισμού και των δαπανών για τα έτη πριν από την κρίση. "Μια βαθιά ύφεση ήταν αναπόφευκτη», καταλήγει η έκθεση. Αλλά ισχύει επίσης ότι μια σειρά αποφάσεων από το ΔΝΤ και τα άλλα μέλη της τρόικας έκανε τα πράγματα χειρότερα από ότι θα μπορούσε να ήταν.

Το 2010 το ΔΝΤ είχε εκτιμήσει ότι οι περικοπές δαπανών στις οποίες θα προχωρούσε η ελληνική κυβέρνηση θα έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Ωστόσο μόνο το 0,5% των λιγότερων δαπανών αντισταθμίστηκε από την οικονομική δραστηριότητα σε άλλες παραγωγικές δράσεις. Τώρα εκτιμούν ότι ο πολλαπλασιαστής θα είναι διπλάσιος με τη, δεδομένη κατάσταση στην Ελλάδα.

Στις πρώτες ημέρες της ελληνικής διάσωσης, το ΔΝΤ συνεργάστηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να σχηματίσουν την τρόικα, ένα μοντέλο που θα χρησιμοποιούνταν στη συνέχεια στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία και αλλού. Αλλά «δεν υπήρχε σαφής καταμερισμός της εργασίας» και όπως διαπιστώνει η πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης "υπάρχουν κατά καιρούς σημαντικές διαφορές απόψεων στο πλαίσιο της τρόικας, ιδιαίτερα όσον αφορά το πλαίσιο των ανατυξιακών δράσεων».

Ταυτόχρονα, επισημαίνεται ότι ήταν μια ασυνήθιστη κατάσταση κατά την οποία τα μέλη της τρόικα έπρεπε να διαπραγματευθούν το ένα με το άλλο για να καταλήξουν σε κοινή  θέση για τους όρους της διάσωσης πριν από τον κύκλο διαπραγματεύσεων με την ελληνική κυβέρνηση.

Πράγματι, η παρουσία και ο ρόλος της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο σχήμα διάσωσης μπορεί να ήταν ένας παράγοντας που επηρέασε μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες του ΔΝΤ, καθώς τα δύο ευρωπαϊκά όργανα άργησαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τα χρέη στην Ελλάδα ήταν ουσιαστικά ανεξέλεγκτα και ότι οι πιστωτές της θα πρέπει να επωμιστούν τις απώλειες. Κυρίως η ΕΚΤ σιωπούσε σχετικά με τα «κουρέματα» των ομολογιούχων, σχεδόν μέχρι την ημέρα που συμφώνησε τελικά με αυτό το ενδεχόμενο, το καλοκαίρι του 2011.

Η νέα έκθεση του ΔΝΤ υποστηρίζει κατ 'ουσίαν ότι η ελληνική οικονομία υποφέρει άσκοπα εξαιτίας των καθυστερήσεων στην αναγνώριση της ταυτότητας της κρίσης, που ορισμένοι θεώρησαν ότι ήταν εμφανής ήδη από το 201<sup>ο</sup>,. Κατ’ αυτούς ήταν προφανές ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει όλα όσα χρωστούσε.

"Εξ αρχής αναδιάρθρωση του χρέους δεν ήταν εφικτό στην αρχή,» αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση .»Ωστόσο, αναδιάρθρωση του χρέους νωρίτερα  θα μπορούσε να χαλαρώσει το βάρος της προσαρμογής για την Ελλάδα και θα συνέβαλε σε μια λιγότερο δραματική συρρίκνωση της παραγωγής."

Τέλος, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διάσωση επικεντρώθηκε στην «πολιτική οικονομία της προσαρμογής", και στη διασφάλιση ότι το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να διατηρήσει το πολιτικό σύστημα. Οι προσπάθειες μεταρρύθμισης "θα μπορούσε να ήταν πιο αποτελεσματικές, εάν ήταν πιο ορατή  η πρόοδος που σημειώθηκε στο να πληρώνουν τους φόρους τους όσοι είχαν υψηλά εισοδήματα και αν είχαν προασπιστεί από τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις  άτομα με χαμηλό εισόδημα."

Πηγή: http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/06/05/imf-our-greek-bailout-was-full-of-notable-failures/