<a href="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg"><img class=" wp-image-1388 alignleft" alt="NeilIrwin-BW-web" src="http://www.thoughtforaction.org/wp-content/uploads/2013/06/NeilIrwin-BW-web.jpg" width="360" height="505" /></a>

<b>IMF: Our Greek bailout was full of ‘notable failures’</b>

By <a href="http://www.neilirwin.com/">Neil Irwin</a>
<p style="text-align: justify;">Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε έναν απολογισμό, με διαστάσεις αυτοκριτικής για τη διάσωση της Ελλάδα πριν από τρία χρόνια.
Όπως επισημαίνεται το 2010, το  ΔΝΤ είχε υποτιμήσει τη ζημιά που η δημοσιονομική λιτότητα θα προκαλέσει στην ελληνική οικονομία. Η διαδικασία θα ήταν πολύ αργή για την προώθηση μιας υποτίμησης των χρεών του έθνους σε πιο διατηρήσιμα επίπεδα. Το σχήμα διάσωσης, γνωστό ως «τρόικα» ήταν δυσκίνητο, καθώς προϋπόθετε τη συνεργασία με μεγάλους ευρωπαϊκούς θεσμούς..
Το ΔΝΤ θα μπορούσε να χειριστεί το 2010 να χειριστεί το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας αρκετά καλύτερα.

Τα "αξιοσημείωτα λάθη", που απαριθμούνται σε μία «εκ των υστέρων αξιολόγηση", η οποία δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, δεν είναι τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα που βιώνει η Ελλάδα. Η κατάθλιψη της κοινωνίας και των πολιτών, σε μία χώρα που το ποσοστό της ανεργίας της χώρας είναι 27% και η οικονομική δραστηριότητα παραμένει πολύ κάτω από τα επίπεδα του εξαμήνου πριν από μια δεκαετία.

«Η εμπιστοσύνη της αγοράς δεν αποκαταστάθηκε, το τραπεζικό σύστημα έχασε το 30% των καταθέσεων και η οικονομία αντιμετώπισε μια πολύ-βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση με εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας." Το δημόσιο χρέος παραμένει πολύ υψηλό, η Ελλάδα περίμενε πολύ καιρό για να αναδιαρθρώσει το χρέος της , και οι «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αναβάλλονται διαρκώς.  Όσο για  τα κέρδη παραγωγικότητας είναι ανύπαρκτα."

Η έκθεση που δημοσιοποιήθηκε με την παραδοχή από την πλευρά του ΔΝΤ λανθασμένων χειρισμών αποτελεί μια προσπάθεια από το προσωπικό του ΔΝΤ να καταπιαστεί με τα διδάγματα από την περίπτωση της Ελλάδας. Επικεντρώνεται στην πρώτη φάση της διάσωσης, η οποία εγκρίθηκε το Μάιο του 2010, και η οποία έκτοτε έχει αναδιατυπωθεί πολλές φορές.

Οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ υποστηρίζουν ότι υπήρξε απότομη συρρίκνωση της οικονομίας, με δεδομένες τις υπερβολές του ελληνικού κρατικού δανεισμού και των δαπανών για τα έτη πριν από την κρίση. "Μια βαθιά ύφεση ήταν αναπόφευκτη», καταλήγει η έκθεση. Αλλά ισχύει επίσης ότι μια σειρά αποφάσεων από το ΔΝΤ και τα άλλα μέλη της τρόικας έκανε τα πράγματα χειρότερα από ότι θα μπορούσε να ήταν.

Το 2010 το ΔΝΤ είχε εκτιμήσει ότι οι περικοπές δαπανών στις οποίες θα προχωρούσε η ελληνική κυβέρνηση θα έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Ωστόσο μόνο το 0,5% των λιγότερων δαπανών αντισταθμίστηκε από την οικονομική δραστηριότητα σε άλλες παραγωγικές δράσεις. Τώρα εκτιμούν ότι ο πολλαπλασιαστής θα είναι διπλάσιος με τη, δεδομένη κατάσταση στην Ελλάδα.

Στις πρώτες ημέρες της ελληνικής διάσωσης, το ΔΝΤ συνεργάστηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να σχηματίσουν την τρόικα, ένα μοντέλο που θα χρησιμοποιούνταν στη συνέχεια στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία και αλλού. Αλλά «δεν υπήρχε σαφής καταμερισμός της εργασίας» και όπως διαπιστώνει η πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης "υπάρχουν κατά καιρούς σημαντικές διαφορές απόψεων στο πλαίσιο της τρόικας, ιδιαίτερα όσον αφορά το πλαίσιο των ανατυξιακών δράσεων».

Ταυτόχρονα, επισημαίνεται ότι ήταν μια ασυνήθιστη κατάσταση κατά την οποία τα μέλη της τρόικα έπρεπε να διαπραγματευθούν το ένα με το άλλο για να καταλήξουν σε κοινή  θέση για τους όρους της διάσωσης πριν από τον κύκλο διαπραγματεύσεων με την ελληνική κυβέρνηση.

Πράγματι, η παρουσία και ο ρόλος της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο σχήμα διάσωσης μπορεί να ήταν ένας παράγοντας που επηρέασε μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες του ΔΝΤ, καθώς τα δύο ευρωπαϊκά όργανα άργησαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τα χρέη στην Ελλάδα ήταν ουσιαστικά ανεξέλεγκτα και ότι οι πιστωτές της θα πρέπει να επωμιστούν τις απώλειες. Κυρίως η ΕΚΤ σιωπούσε σχετικά με τα «κουρέματα» των ομολογιούχων, σχεδόν μέχρι την ημέρα που συμφώνησε τελικά με αυτό το ενδεχόμενο, το καλοκαίρι του 2011.

Η νέα έκθεση του ΔΝΤ υποστηρίζει κατ 'ουσίαν ότι η ελληνική οικονομία υποφέρει άσκοπα εξαιτίας των καθυστερήσεων στην αναγνώριση της ταυτότητας της κρίσης, που ορισμένοι θεώρησαν ότι ήταν εμφανής ήδη από το 201<sup>ο</sup>,. Κατ’ αυτούς ήταν προφανές ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει όλα όσα χρωστούσε.

"Εξ αρχής αναδιάρθρωση του χρέους δεν ήταν εφικτό στην αρχή,» αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση .»Ωστόσο, αναδιάρθρωση του χρέους νωρίτερα  θα μπορούσε να χαλαρώσει το βάρος της προσαρμογής για την Ελλάδα και θα συνέβαλε σε μια λιγότερο δραματική συρρίκνωση της παραγωγής."

Τέλος, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διάσωση επικεντρώθηκε στην «πολιτική οικονομία της προσαρμογής", και στη διασφάλιση ότι το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να διατηρήσει το πολιτικό σύστημα. Οι προσπάθειες μεταρρύθμισης "θα μπορούσε να ήταν πιο αποτελεσματικές, εάν ήταν πιο ορατή  η πρόοδος που σημειώθηκε στο να πληρώνουν τους φόρους τους όσοι είχαν υψηλά εισοδήματα και αν είχαν προασπιστεί από τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις  άτομα με χαμηλό εισόδημα."</p>