Το να φύγετε για ένα ταξίδι χωρίς τα παιδιά μπορεί να είναι ένα εφιαλτικό σενάριο για εσάς, ειδικά αν δεν το έχετε ξανακάνει. Η κατάλληλη προετοιμασία όμως μπορεί να μειώσει το άγχος σας και να σας δώσει την ευκαιρία να περάσετε όμορφες στιγμές και μακριά από τα παιδιά σας. Κλείστε τις ενοχές στο συρτάρι.

<strong><em>Είναι τα παιδιά μου έτοιμα;</em></strong>

Όλα εξαρτώνται από την ηλικία των παιδιών σας. Ένα παιδί 6 έως 24 μηνών μπορεί να βιώσει άγχος αποχωρισμού. Γι’αυτό το λόγο, είναι πολύ σημαντικό να επιλέξετε τον άνθρωπο, που θα φροντίζει το παιδί σας, όσο εσείς θα λείπετε με κριτήριο την άνεση του παιδιού σας κι όχι τη δική σας. Το παιδί πρέπει να μείνει πίσω με κάποιον, που έχει αναπτύξει οικειότητα ή με όποιον συνέβαλε στη φροντίδα του, όσο εσείς ήσασταν εκεί. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι καλύτερο να μένουν σπίτι τους, ακόμα κι αν εσείς έχετε φύγει για ταξίδι. Να μην απομακρυνθούν δηλαδή από το χώρο που αισθάνονται συναισθηματικά ασφαλή.

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να μην κατανοήσουν το λόγο του ταξιδιού σας και να αποδώσουν την απομάκρυνσή σας από το σπίτι στην κακή τους συμπεριφορά. Είναι πιθανό δηλαδή να «δουν» το ταξίδι σας σαν τιμωρία για κάτι που έκαναν. Εξηγήστε τους με απλά λόγια το λόγο του ταξιδιού και παρατηρήστε για σημάδια, που  σας δείχνουν, ότι έχουν παρερμηνεύσει την κατάσταση. Είναι επίσης πιθανό να υιοθετήσουν συμπεριφορές μικρότερων παιδιών, για να σας κρατήσουν πίσω. Εξηγήστε τους, ότι τίποτα δεν θα σας κάνει να αλλάξετε γνώμη, ότι θα τηλεφωνείτε κάθε μέρα και ότι θα βγάλετε όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε, τις οποίες θα δείτε μαζί όταν επιστρέψετε.

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας μπορεί να δείξουν πιο άμεσα τα συναισθήματά τους, τη λύπη τους ή το θυμό τους. Δώστε κάτι που θα θυμίζει εσάς, αν το παιδί σας είναι 6 έως 8 ετών. Θα το ανακουφίσει.

Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι πιθανό κι εκείνα να εκφράσουν με έντονο τρόπο τα συναισθήματά τους. Φροντίστε λοιπόν να υπάρχουν δραστηριότητες με τις οποίες μπορούν να ασχοληθούν, όσο εσείς θα λείπετε. Εξηγήστε τους ότι είστε σίγουροι, πως θα περάσουν καλά και χωρίς εσάς, γιατί έχετε φροντίσει εσείς γι’ αυτό. Μιλήστε τους ειλικρινά και πείτε, πως θα σας λείψουν πολύ.

Αν έχετε εφήβους στο σπίτι, μπορεί να αισθάνονται πως δεν θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος εκεί για να τα προσέχει. Αν έχετε και μικρότερα παιδιά, πείτε πως π.χ η γιαγιά είναι εκεί για να φροντίζει τα μικρότερα. Εξηγήστε τους όμως πως είναι και εκείνα υπεύθυνα για τη φροντίδα των μικρότερων.

Αν όμως έχετε μόνο ένα/μία έφηβο στο σπίτι και αντιδρά στην προοπτική να έρθει κάποιος στο σπίτι για να τον/την φροντίζει και αποφασίσετε να τον/την αφήσετε μόνο/η, τότε πρέπει να βάλετε ξεκάθαρους και αυστηρούς κανόνες (αυστηρότητα ως προς την τήρησή τους), όσο εσείς θα λείπετε. Διαπραγματευτείτε τους. Μην ξεχνάτε ότι έχετε κάνει ήδη πίσω στο να μείνει μόνος/η στο σπίτι.

<b><i>Έχω ενημερώσει αυτόν που θα φροντίζει τα παιδιά μου, όταν θα λείπω;</i></b>

Αφού αποφασίσετε ποιος θα μείνει πίσω φροντίζοντας τα παιδιά σας, πρέπει να τον ενημερώσετε σχετικά με:

&gt; Τους κανόνες του σπιτιού. Κάθε οικογένεια έχει τους δικούς της κανόνες κι εσείς τους δικούς σας. Ενημερώστε λοιπόν τον άνθρωπο, που θα αφήσετε πίσω για τα ναι και τα όχι, που ισχύουν στο σπίτι σας καθώς και για τις συνέπειές τους. Το ότι φεύγετε για ταξίδι δεν σημαίνει, πως τα παιδιά μπορούν να συμπεριφέρονται άσχημα.

&gt; Το πρόγραμμα. Η καθημερινότητα των παιδιών, το πρόγραμμά τους πρέπει να μείνει, όσο πιο κοντά γίνεται σε αυτό που είχατε μαζί. Μην ξεχνάτε, πως τόσο τα παιδιά όσο και εμείς έχουμε ανάγκη, για να αισθανόμαστε καλά, για να αισθανόμαστε ασφάλεια, ένα σταθερό περιβάλλον. Γι’ αυτό επιμείνετε στο πρόγραμμα! Έχετε φυσικά υπόψη σας ότι δεν θα κάνετε διακοπές μόνο εσείς αλλά και τα παιδιά σας τώρα, που φεύγετε!

&gt; Τις αλλεργίες των παιδιών ή τα φάρμακά τους.

&gt; Τις συνήθειές τους. Κάτι που για εσάς και τα παιδιά σας είναι δεδομένο, μπορεί να μην είναι για κάποιον άλλο και το αντίστροφο.

&gt; Τον τρόπο που μπορεί κανείς να τα παρηγορήσει ή να τα ανακουφίσει.

&gt; Τα αγαπημένα παιχνίδια ή βιβλία των παιδιών σας.

&gt; Τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης. Δώστε τα τηλέφωνα των γιατρών σας και άλλα χρήσιμα τηλέφωνα. Δώστε επίσης τηλέφωνα φίλων σας, ανθρώπων που εμπιστεύεστε, για να επικοινωνήσει αν υπάρχει έκτακτη ανάγκη.

&gt; Το που βρίσκεται το βιβλιάριο υγείας των παιδιών σας.

&gt;Το δικό σας πρόγραμμα αλλά και τον τρόπο επικοινωνίας μαζί σας.

<strong><em>Όσο θα είμαστε μακριά;</em></strong>

Σκεφτείτε τον τρόπο επικοινωνίας, αλλά και τη συχνότητά της με τα παιδιά σας. Κάποια παιδιά ενθουσιάζονται και αναμένουν με χαρά την καθημερινή επικοινωνία με τους γονείς τους, ενώ άλλα ταράζονται ιδιαίτερα, όταν ακούν τη φωνή τους. Αναρωτηθείτε αν έχουν ανάγκη την επικοινωνία μαζί σας, πόσο συχνά και με ποιο τρόπο.

<strong><em>Όταν επιστρέψουμε;</em></strong>

Να είστε προετοιμασμένοι για πιθανές άσχημες αντιδράσεις από τα παιδιά σας, ειδικά αν αυτά είναι μικρής ηλικίας. Μπορεί να έρθετε αντιμέτωποι με ένα παιδί θυμωμένο ή μουτρωμένο, που δεν θέλει να σας πλησιάσει. Μην πτοείστε! Δώστε χρόνο στο παιδί σας. Πλησιάστε το, όπως συνήθως ή όπως θα θέλατε τη δεδομένη χρονική στιγμή και δείξτε την απέραντη χαρά που αισθάνεστε τώρα που είστε ξανά μαζί. Θα αρχίσει σταδιακά να μαλακώνει…

Αν τα παραπάνω σας φαίνονται πολύπλοκα ή σας γεμίζουν με περισσότερες ανησυχίες, μην χάνετε τις ελπίδες σας για ένα όμορφο ταξίδι για δύο, όπως παλιά! Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας ως προς την οργάνωση, αλλά και ανθρώπους από το περιβάλλον σας για να σας βοηθήσουν. Τα πράγματα θα είναι πολύ πιο εύκολα απ’ ότι τα φαντάζεστε.

Καλό σας ταξίδι!

<a href="http://fissaefi.gr" target="_blank">Έφη Φύσσα, ψυχολόγος</a>

&nbsp;