<strong>Γράφει η Ευθυμία Αθανασιάδου</strong>

Ένα από τα χειρότερα δεινά που μπορεί να υπάρξει σ' ένα γάμο είναι η απιστία. Ο πόνος που προκαλεί, ειδικά αν είσαι από την θέση του απατημένου, είναι τόσο μεγάλος που ραγίζει καρδιές και παγώνει συναισθήματα.

Παρ' όλα αυτά αν σας συμβεί, συνίσταται ψυχραιμία. Είναι σημαντικό να πάρεις τον χρόνο σου και να μην βιαστείς να πάρεις αποφάσεις για την ζωή σου εν βρασμώ ψυχής. Το φταίξιμο είναι καθαρά αυτού που έκανε την απιστία. Ότι έγινε ήταν δική του επιλογή και ανεξάρτητα με το τι είχε συμβεί ανάμεσα σας δεν έχεις κανένα λόγο να νιώθεις ντροπή.

Πρέπει να εκτονωθείς, να εκφράσεις τον θυμό σου και την στεναχώρια σου αλλά να μην μείνεις για πολύ σ΄αυτή την κατάσταση και την αφήσεις να σε δηλητηριάσει. Πάνω από όλα όμως πρέπει να ξέρεις αν θέλεις και αν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις μ' αυτό τον άνθρωπο που στο παρελθόν είχες ερωτευτεί, τον αγαπάς, τον έχεις συνηθίσει κι έχεις στρώσει μια ζωή με πολύ κόπο δίπλα του.

Τον ίδιο πόνο όμως μπορεί να νιώσει και ο άπιστος ειδικά αν το έκανε σε στιγμή αδυναμίας και δεν θέλει να χαλάσει την οικογένεια του. Ο ίδιος πρέπει να κάνει ενδοσκόπηση και να καταλάβει γιατί το έκανε και αν θέλει να παραμείνει στον γάμο του. Αν ναι πρέπει να προετοιμαστεί για μια ταραγμένη διαδρομή.

Είναι ζωτικής σημασίας να ζητήσει συγνώμη και να κατανοήσει ότι πρόδωσε την εμπιστοσύνη του συντρόφου του. Εννοείται ότι θα πρέπει να αποφύγει να ρίξει το φταίξιμο και στους δύο γιατί ότι κι αν πήγαινε στραβά στον γάμο, αυτός κατέληξε να απιστήσει.

Τέλος αυτό που δεν πρέπει να ξεχάσει είναι ότι παρ' όλο που μπορεί να χάσει τα πάντα, η ειλικρίνεια είναι απαραίτητη ακόμη κι αν οι ερωτήσεις της συντρόφου είναι σκληρές. Σε όποια κατηγορία πάντως κι αν ανήκει κανείς είναι μια καλή ευκαιρία να δει την ζωή του εντελώς διαφορετικά στο εξής.