<span style="color: #000000;">Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και ανεπιθύμητες κυήσεις είναι αρκετές φορές οι συνέπειες των καλοκαιρινών διακοπών στις γυναίκες, οι οποίες τις ταλαιπωρούν μήνες μετά. Να χρησιμοποιείτε λοιπόν πάντα προφυλακτικό από την αρχή της σεξουαλικής επαφής και να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν από τις διακοπές για λήψη αντισυλληπτικών χαπιών ή τοποθέτηση ενδομήτριου σπειράματος. </span>

<span style="color: #000000;">Περισσότερο κινδυνεύουν βέβαια οι γυναίκες που έχουν ευκαιριακές σχέσεις στις διακοπές, ανύπαντρες ή παντρεμένες. Τα περισσότερα από τα νοσήματα αυτά γίνονται αντιληπτά εβδομάδες ή μήνες μετά τη μόλυνση. </span>

<span style="color: #000000;">Ο ιός ΗΡV, εκτός του ότι προκαλεί κονδυλώματα, σχετίζεται και με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η γονόρροια ή βλεννόρροια δεν έχει εξαφανισθεί, όπως νομίζουν οι γυναίκες. Μπορεί να μολύνει τον τράχηλο και να προκαλέσει τραχηλίτιδα ή την ουρήθρα και να δημιουργήσει ουρηθρίτιδα. Μάλιστα μερικές φορές μπορεί να μη δίνει συμπτώματα και να μη γίνεται αντιληπτή από τη γυναίκα. </span>

<span style="color: #000000;">Μια συνέπειά της μπορεί να είναι η δημιουργία σαλπιγγίτιδας και συμφύσεων στις σάλπιγγες, με επιπτώσεις στη γονιμότητα της γυναίκας. Και η σύφιλη μπορεί να μην είναι πια συχνή, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Όσο για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, αυτός μπορεί να μη γίνει αντιληπτός και σε μια μελλοντική εγκυμοσύνη να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στο έμβρυο, εάν ο τοκετός δεν γίνει με καισαρική τομή». </span>

<span class="mesotitlos" style="color: #000000;"><b>Προφύλαξη
</b></span>
<span style="color: #000000;">Για όλους αυτούς τους σοβαρούς λόγους, η ανεμελιά των διακοπών μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη. Για την πρόληψη των νοσημάτων αυτών, οι γυναίκες δεν θα πρέπει να ξεχνούν και στις διακοπές ότι είναι απολύτως αναγκαία η χρήση προφυλακτικού από την πρώτη στιγμή της σεξουαλικής επαφής. </span>

<span style="color: #000000;">Οι ανεπιθύμητες κυήσεις αυξάνονται κατά τους θερινούς μήνες. Γι΄ αυτό, οι γυναίκες δεν θα πρέπει να βασίζονται μόνο στο προφυλακτικό (που έχει ένα ποσοστό 10-15% αποτυχίας στην αντισύλληψη), αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούν αντισυλληπτικό χάπι (που έχει ποσοστό αποτυχίας μόνο 0,3% στον ένα χρόνο χρήσης), εφόσον βέβαια δεν υπάρχει αντένδειξη και πάντα με συμβουλή του γιατρού τους πριν φύγουν για διακοπές. Εάν υπάρχουν ήδη παιδιά, μπορεί να τοποθετηθεί ενδομήτριο σπείραμα πριν από τις διακοπές. </span>

<span style="color: #000000;">Οι κολπίτιδες είναι ένας άλλος συχνός κίνδυνος για τη γυναίκα το καλοκαίρι. Προκαλούνται κυρίως από μύκητες, από τις βρεγμένες πετσέτες, τη βρεγμένη άμμο, τη θάλασσα ή την πισίνα. Κνησμός στα γεννητικά όργανα, ερυθρότητα και λευκές εκκρίσεις είναι τα χαρακτηριστικά συμπτώματα. Γι΄ αυτό ιδιαίτερα οι γυναίκες που παθαίνουν υποτροπιάζουσες κολπίτιδες (3-4 τον χρόνο) θα πρέπει να αλλάζουν το βρεγμένο μαγιό όταν βγαίνουν από τη θάλασσα και να κάθονται σε ένα κάθισμα που θα έχουν φέρει μαζί τους. </span>
<span style="color: #000000;"><strong><span class="mesotitlos1">Τι να προσέχουν οι έγκυοι </span>

</strong>Οι έγκυοι μπορούν να κάνουν φυσιολογικά τις διακοπές τους (εκτός εάν υπάρχει διαπιστωμένο πρόβλημα στην κύηση), αρκεί να βρίσκονται κοντά σε μαιευτική κλινική και να είναι προσεκτικές στο κολύμπι και τη διατροφή τους. Επίσης συ</span>νίσταται οι έγκυοι:

<span style="color: #000000;">- Να επιλέγουν τόπο διακοπών κοντά σε νοσοκομείο (δημόσιο ή ιδιωτικό), που διαθέτει γυναικολογική-μαιευτική κλινική. </span>

<span style="color: #000000;">- Να κολυμπούν με σύνεση (όχι βουτιές και κολύμπι στα βαθιά). </span>

<span style="color: #000000;">- Να μην εκτίθενται πολλή ώρα στον ήλιο. </span>

<span style="color: #000000;">- Να ακολουθούν τις ιατρικές οδηγίες στη διατροφή τους (για να μην υπερβούν τα 10-12 κιλά καθ΄ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης). </span>


<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><b>Οι ουρολοιμώξεις </b><b>«χτυπούν» </b><b>το καλοκαίρι </b></span>

<span style="color: #000000;">Οι ουρολοιμώξεις αποτελούν τη συχνότερη λοίμωξη από μικρόβια - δηλαδή, βακτηριακή λοίμωξη - στις γυναίκες των ανεπτυγμένων χωρών. </span>

<span style="color: #000000;">Ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, οι γυναίκες είναι πολύ ευπαθείς στις ουρολοιμώξεις, κυρίως κατά την περίοδο των διακοπών. Αιτίες αυτής της ευπάθειας είναι: </span>

<span style="color: #000000;">- Η χαλάρωση των κανόνων υγιεινής. </span>

<span style="color: #000000;">- Τα μπάνια σε ακάθαρτες θάλασσες. </span>

<span style="color: #000000;">- Η πολύωρη ηλιοθεραπεία (σε ξαπλώστρες ή την άμμο). </span>

<span style="color: #000000;">- Το έντονο μυϊκό έργο (λόγω των υψηλών θερμοκρασιών). </span>

<span style="color: #000000;">- Οι πολλαπλές σεξουαλικές επαφές. </span>

<span style="color: #000000;">Οι ουρολοιμώξεις είναι γενικά 14 φορές συχνότερες στις γυναίκες απ΄ όσο στους άνδρες. Ειδικά στις ηλικίες 20-50 χρόνων, οι λοιμώξεις αυτές είναι 50 φορές πιο συχνές στον γυναικείο πληθυσμό σε σχέση με τον ανδρικό (μετά την ηλικία των 50 χρόνων, η συχνότητα αυξάνεται και στους άνδρες, λόγω της προστατικής νόσου). Έχουν αναγνωριστεί από τους επιστήμονες αρκετοί προδιαθεσικοί παράγοντες (όπως το μικρό μήκος της γυναικείας ουρήθρας) που συνδέονται με τη βακτηριουρία στον γυναικείο πληθυσμό. </span>

<span style="color: #000000;">Στις ΗΠΑ, όπου υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία, οι ουρολοιμώξεις αποτελούν αιτία επτά εκατομμυρίων επισκέψεων σε ιατρεία τον χρόνο, από τις οποίες οι διακόσιες χιλιάδες γίνονται για περιπτώσεις κυστίτιδας. Για την ίδια αιτία, γίνονται ετησίως εκατό χιλιάδες εισαγωγές στα νοσοκομεία. </span>

<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><strong>Οι τύποι της λοίμωξης</strong> </span>

<span style="color: #000000;">Τι ακριβώς, όμως, ονομάζουμε ουρολοίμωξη; Ως ουρολοίμωξη ορίζεται η εγκατάσταση και ο πολλαπλασιασμός μικροβίων μέσα στο ουροποιητικό σύστημα. Ανάλογα με το όργανο που προσβάλλει, η λοίμωξη μπορεί να χαρακτηριστεί ως: </span>

<span style="color: #000000;">1. Κυστίτιδα (εφόσον εντοπίζεται στην κύστη). </span>

<span style="color: #000000;">2. Ουρηθρίτιδα (εφόσον εμφανίζεται στην ουρήθρα). </span>

<span style="color: #000000;">3. Πυελονεφρίτιδα (όταν προκαλεί συμπτώματα από τον νεφρό). </span>

<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><strong>Τα συμπτώματα</strong> </span>

<span style="color: #000000;">Η συμπτωματολογία της κυστίτιδας είναι χαρακτηριστική. Συνήθως η γυναίκα αισθάνεται αιφνιδίως ότι πρέπει να ουρεί συχνότερα (συχνουρία) και αυτό συνοδεύεται από τσούξιμο ή και πόνο κατά το τέλος της ούρησης. Σε κάθε ούρηση, το ποσό των αποβαλλόμενων ούρων είναι μικρό. Πολλές φορές τα συμπτώματα αυτά συνοδεύονται από υπερηβικό πόνο, με χαμηλή οσφυαλγία. Τα ούρα είναι σκούρα και πολλές φορές έχουν έντονη οσμή, ενώ σε υψηλό ποσοστό (πάνω από 30%) παρουσιάζεται αιματουρία». Επιπλέον, μπορεί να υπάρχει και πυρετός. </span>

<span style="color: #000000;">Συνήθως η κυστίτιδα- η οποία μπορεί να συνυπάρχει με ουρηθρίτιδα και κολπίτιδα- δεν συνοδεύεται από πυρετό. Αυτός εμφανίζεται στην οξεία πυελονεφρίτιδα. Στην περίπτωση αυτή που σημαίνει και προσβολή του νεφρού από τα μικρόβια- τα συμπτώματα είναι σοβαρά: υψηλός πυρετός, ρίγος, οξύς πόνος στη νεφρική χώρα, ναυτία, έμετος. </span>

<span style="color: #000000;">Συνήθως η οξεία πυελονεφρίτιδα στις γυναίκες ακολουθεί μια ασυμπτωματική κυστίτιδα ή μια παραμελημένη ουρολοίμωξη και χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. </span><span style="color: #000000;">Συχνά η νόσος αυτή αποτελεί αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο.</span>
<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><b>Συμβουλές πρόληψης </b></span>
<span style="color: #000000;">- Η κατανάλωση άφθονων υγρών (8-10 ποτήρια νερό την ημέρα) και σε σταθερή βάση (ιδιαίτερα όσες παρουσιάζουν πάνω από τρεις ουρολοιμώξεις τον χρόνο) </span>

<span style="color: #000000;">- Η κατανάλωση ενός ποτηριού χυμό κράνμπερι την ημέρα </span>

<span style="color: #000000;">- Ούρηση αμέσως μετά τη σεξουαλική επαφή </span>

<span style="color: #000000;">- Αποφυγή χρήσης διαφράγματος</span>

<span style="color: #000000;">- Εάν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, να χρησιμοποιείται αντιμικροβιακή προφύλαξη (μία φορά την ημέρα για μήνες) και πάντα αμέσως μετά τη σεξουαλική επαφή </span>

<span style="color: #000000;">- Εάν βρίσκονται σε εμμηνόπαυση, να λαμβάνουν τις ίδιες προφυλάξεις μετά τη χρήση οιστρογονικής αλλαγής για τον κόλπο. </span>

<b></b>

<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><b>Τα υπεύθυνα </b><b>μικρόβια </b></span>

<span style="color: #000000;">Πώς φθάνουν τα μικρόβια στο ουροποιητικό σύστημα; Προσβάλλουν το σύστημα αυτό κυρίως μέσω της ουρήθρας. Είναι κυρίως μικρόβια εντερικής προελεύσεως (Ε.</span><span style="color: #000000;">coli) και άλλα εντεροβακτηριοειδή και αυτό αποτελεί μια ακόμα λογική εξήγηση γιατί η συχνότητα των ουρολοιμώξεων είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες, καθώς η ουρήθρα γειτνιάζει με τον κόλπο. </span>

<span style="color: #000000;">Τα μικρόβια γενικά που προκαλούν ουρολοιμώξεις στις γυναίκες είναι: </span>

<span style="color: #000000;">- Το κολοβακτηρίδιο (υπεύθυνο για το 75%-80% των περιπτώσεων). </span>

<span style="color: #000000;">- Η κλεψιέλα </span>

<span style="color: #000000;">- Ο πρωτέας. </span>

<span style="color: #000000;">- Η ψευδομονάδα. </span>

<span style="color: #000000;">Η ανεύρεση των τριών τελευταίων μικροβίων απαιτεί λεπτομερέστερο έλεγχο του ουροποιητικού συστήματος. </span>

<span class="mesotitlos1" style="color: #000000;"><b>Διάγνωση </b><b>και θεραπεία </b></span>

<span style="color: #000000;">Η διάγνωση μιας ουρολοίμωξης απαιτεί άμεση εξέταση και καλλιέργεια ούρων. Η διάγνωση είναι εύκολη εάν πρόκειται για την κύστη ή τους νεφρούς. </span>

<span style="color: #000000;">Η θεραπεία της κυστίτιδας ή της πυελονεφρίτιδας απαιτεί την άμεση χορήγηση αντιβιοτικών. Εντελώς διαφορετική είναι η αντιμετώπιση στις χειρουργικές ουρολοιμώξεις (κυστεοκήλη, ορθοκήλη, ινομυώματα), γιατί τότε υποκρύπτεται μια άλλη πάθηση που δημιουργεί τη λοίμωξη. Συνήθως, στην απλή οξεία κυστίτιδα των γυναικών χορηγείται αντιβίωση για τρεις ημέρες, με κινολόνη ή κεφαλοσπορίνη. Εφόσον, όμως, πρόκειται για υποτροπή, η αντιβίωση μπορεί να χορηγηθεί για 7-10 ημέρες. Παράλληλα, μπορεί να ληφθεί από τον κόλπο έκκριμα για μικροσκοπική εξέταση και καλλιέργεια κολπικού εκκρίματος. </span>

<span style="color: #000000;">Στην οξεία πυελονεφρίτιδα, η αγωγή συνήθως δίνεται για 14 ημέρες. Απαιτείται οπωσδήποτε και παρακολούθηση από ουρολόγο ή νοσηλεία. </span>

<span style="color: #000000;">Οι ουρολοιμώξεις συνήθως αντιμετωπίζονται εύκολα- ιδίως οι απλές. Το ίδιο εύκολα, όμως, υποτροπιάζουν είτε με το ίδιο μικρόβιο (λόγω π.χ. ατελούς αγωγής) είτε από διαφορετικό μικρόβιο οπότε ονομάζονται αναμολύνσεις.</span>

&nbsp;