"Η ομορφιά δεν είναι τίποτα άλλο από τη λογική εικόνα του άπειρου» είπε κάποτε ο ιστορικός Τζορτζ Μπάνκροφτ. Η φύση της ομορφιάς είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά αινίγματα της φιλοσοφίας. Είναι ομορφιά οικουμενική; Πώς τη γνωρίζουμε; Πώς μπορούμε εμείς οι ίδιοι να προδιαθέσουμε τον εαυτό μας να την ενστερνιστεί;

Σχεδόν κάθε μεγάλος φιλόσοφος έχει εμπλακεί με αυτές τις ερωτήσεις και τα παράγωγά τους, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων μορφών της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, όπως ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης.

&nbsp;

<strong>Η αισθητική στάση</strong>

Η εκτίμηση της ομορφιάς λαμβάνει χώρα στο αισθητικό επίπεδο.

Αυτή είναι η κατάσταση που δημιουργείς ένα αντικείμενο με κανένα άλλο σκοπό παρά το θαυμάζεις. Για τους περισσότερους συγγραφείς, έτσι, το αισθητικό επίπεδο είναι άσκοπο: δεν έχουμε κανένα λόγο να συμμετάσχουμε σε αυτό, εκτός από την εύρεση της <strong>αισθητικής απόλαυσης</strong>.

Τώρα, η αισθητικά απόλαυση μπορεί να ασκείτε μέσω των αισθήσεων: κοιτάζοντας ένα γλυπτό, τα δέντρα να ανθίζουν, ή τον ουρανό μετά τη βροχή, ακούγοντας την αγαπημένη σας μουσική, δοκιμάζοντας ένα ριζότο μανιταριών και ούτω καθεξής.

Ωστόσο, οι αισθήσεις μπορεί να μην είναι αναγκαίες προκειμένου να επιτευχθεί η αισθητική στάση: μπορούμε να χαιρόμαστε, για παράδειγμα, όταν φανταζόμαστε ένα όμορφο σπίτι που ποτέ δεν υπήρξε,  ή  με την επίλυση ενός περίπλοκου προβλήματος.

Κατ 'αρχήν, ως εκ τούτου, η αισθητική στάση μπορεί να ενυπάρχει κάτω από οποιοδήποτε θέμα, μέσω της λειτουργίας κάποιας αίσθησης, της σκέψης, της φαντασίας, της διάνοιας, ή οποιοδήποτε συνδυασμό αυτών.

&nbsp;

<strong>Είναι η ομορφιά Οικουμενική;</strong>

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η ομορφιά είναι ενιαία και οικουμενική.

Αν η ομορφιά είναι οικουμενική, όπως για παράδειγμα ο Πλάτωνας διατείνονταν, είναι λογικό να θεωρηθεί ότι <strong>δεν την μάθαμε μέσα από τις αισθήσεις.</strong> Πράγματι, τα υποκείμενα υπό εξέταση είναι κάθε φορά εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους και επίσης είναι γνωστά μέσω διαφορετικών αισθήσεων (όραση, ακοή, παρατήρηση). Έτσι, αν υπάρχει κάτι κοινό μεταξύ αυτών των υποκειμένων, <strong>σίγουρα σχετίζεται με τις αισθήσεις.</strong>

Αλλά, δεν υπάρχει πραγματικά κάτι κοινό σε όλες τις εμπειρίες που σχετίζονται με την  ομορφιά; Φαίνεται ότι σε κάθε μία από εκείνες τις περιπτώσεις, δεν υπάρχει ένα ενιαίο κοινό στοιχείο: ούτε καν τα συναισθήματα ή οι βασικές ιδέες που εμπλέκονται, δεν φαίνονται να ταιριάζουν. Επί τη βάσει των εκτιμήσεων αυτών κάποιοι προτιμούν να πιστεύουν ότι η ομορφιά είναι απλά <strong>μια ετικέτα που αποδίδουμε σε διαφορετικά είδη εμπειριών</strong>.

&nbsp;

<strong>Ομορφιά και απόλαυση</strong>

Μήπως η ομορφιά αναγκαστικά συμβαδίζει με την απόλαυση; Μήπως οι άνθρωποι επαινούν την ομορφιά, λόγω της απόλαυσης που τους χαρίζει; Αντίθετα, θα μπορούσε να είναι ακριβώς το αντίθετο.

Αξίζει μια ζωή αφιερωμένη στην επιδίωξη της ομορφιάς; Αυτά είναι μερικά από τα θεμελιώδη ερωτήματα στη φιλοσοφία, <strong>στη διασταύρωση μεταξύ της ηθικής και αισθητικής</strong>.

&nbsp;

<strong>Η ομορφιά, φαίνεται ότι συνδέεται με την αισθητική απόλαυση</strong>. Η αναζήτηση του πρώτου (ομορφιά) για την επίτευξη του δεύτερου (απόλαυση), μπορεί να οδηγήσει σε μία από τις χειρότερες μορφές <strong>συνεπειοκρατίας, </strong>τον <strong>εγωιστικό ηδονισμό</strong>.

Το τυπικό σύμβολο, δηλαδή, <strong>της παρακμής.</strong>

&nbsp;

Όμως,<strong> η ομορφιά μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως μια αξία</strong>, μια από τις πιο αγαπητές στους ανθρώπους. Στην ταινία του Ρομάν Πολάνσκι Ο Πιανίστας, για παράδειγμα, ο πρωταγωνιστής διαφεύγει της εξαθλίωσης του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, παίζοντας μια μπαλάντα του Σοπέν. Η θεραπεία μέσω της Τέχνης προσφέρει ένα άλλο παράδειγμα της <strong>σημασίας της ομορφιάς στη ζωή μας.</strong>

&nbsp;

<strong>Η εκτίμηση της ομορφιάς, για να συνοψίσουμε, είναι κάτι που αξίζει τον κόπο να καλλιεργηθεί</strong>

&nbsp;