Οι περισσότεροι σινεφίλ πιστεύουν ότι το είδος του Τρόμου παράγει ταινίες χαμηλού επιπέδου. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι η πλειοψηφία των ταινιών τρόμου είναι προβλέψιμες, με κακές ερμηνείες και ακολουθούν τα ίδια μοτίβα. Κάθε χρόνο κυκλοφορούν πάρα πολλές ταινίες του είδους, και μέσα στη γενική μετριότητα υπάρχουν μερικά «διαμάντια» τα οποία συχνά περνούν απαρατήρητα είτε λόγω κακού μάρκετινγκ είτε επειδή πήραν 2-3 κακές κριτικές από τα λιγοστά άτομα που τις είδαν. Ακολουθούν 11 ταινίες τρόμου, μία για κάθε ένα από τα προηγούμενα έντεκα χρόνια, που είναι αρκετά υποτιμημένες και αξίζουν περισσότερη αναγνώριση.

<em><strong>Hostel (2005)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2318" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Hostel-2005.jpg" alt="Hostel (2005)" width="1359" height="764" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Τρεις Αμερικανοί ταξιδεύουν σε μια πόλη της Σλοβακίας όπου πιστεύουν ότι θα βρουν τις σεξουαλικές απολαύσεις που αναζητούν. Ούτε που μπορούν να φανταστούν την κόλαση που τους περιμένει εκεί.

Η ταινία δεν πήρε ιδιαίτερα καλές κριτικές όταν κυκλοφόρησε, καθώς πολλοί τη θεώρησαν άλλη μια «χαζή» ταινία τρόμου που στηρίζεται σε σεξ και βια για να κάνει επιτυχία. Η αλήθεια είναι όμως ότι το Hostel ήταν μια πολύ καλοφτιαγμένη ταινία τρόμου, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την κλιμάκωση προς το τέλος. Ο Σκηνοθέτης χρησιμοποιεί αρκετά σεξ και βία, όμως όχι μόνο για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά για να τονίσει με πιο εμφατικό τρόπο τους κινδύνους που μπορεί να παραμονεύουν αν οι άνθρωποι παρακινούνται μόνο απ' αυτά και βάζουν στην άκρη τη λογική.

<em><strong>Silent Hill (2006)</strong></em>

<img class="alignnone size-full wp-image-2319" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Silent-Hill-2006.jpg" alt="Silent Hill (2006)" width="1920" height="816" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Μια γυναίκα αναζητεί την κόρη της που έχει χαθεί και καταλήγει σε μια περίεργη, απομονωμένη πόλη που ονομάζεται Silent Hill.

Είναι γεγονός ότι οι περισσότερες μεταφορές βιντεοπαιχνιδιών στη μεγάλη οθόνη ήταν κατώτερες των περιστάσεων. Όμως, μερικές φορές οι απαιτήσεις των fans του εκάστοτε βιντεοπαιχνιδιού είναι πολύ υψηλές, και μια τέτοια περίπτωση είναι και το "Silent Hill". Μπορεί να έχει διαφορές από τα παιχνίδια, όμως η ταινία είναι καλή και καταφέρνει να μεταφέρει την τρομακτική ατμόσφαιρα των παιχνιδιών, ενώ το cast είναι ιδιαίτερα αξιόλογο.

<em><strong>30 Days of Night (2007)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2320" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/30-Days-of-Night-2007.jpg" alt="30 Days of Night (2007)" width="1358" height="679" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ:</strong><strong> </strong>Μια πόλη της Αλάσκα βυθίζεται στο σκοτάδι για ένα ολόκληρο μήνα και δέχεται επίθεση από μια αιμοδιψή συμμορία βρυκολάκων, με σκοπό να εξαλείψουν κάθε άνθρωπο στην πόλη χωρίς να μάθει κανείς τίποτα.

Η αλήθεια είναι ότι οι horror fans έχουν χάσει την πίστη τους στις ταινίες με βαμπίρ, λόγω αρκετών κακών ταινιών του είδους. Ίσως γι αυτο το "30 Days of Night" πέρασε λίγο απαρατήρητο όταν κυκλοφόρησε. Η ταινία όμως αποτελεί για το είδος ότι και το "28 Days Later" για τις ταινίες με ζόμπι, δίνοντας μια νέα πνοή στο είδος που παρήκμαζε για χρόνια. Δεν παρουσιάζει τα βαμπιρ σαν ερωτοχτυπημένους και ευαίσθητους εφήβους (γκουχ γκουχ Twilight) αλλά σαν αιμοβόρα επιθετικά όντα που θέλουν να μας εξαφανίσουν από προσώπου γης. Η σκηνοθεσία καθώς και η κινηματογραφία είναι εκπληκτικές, το cast πολύ καλό και αν εξαιρέσουμε μερικά κλισέ προς το τέλος μιλάμε για μια πολύ καλή ταινία.

<em><strong>Pontypool (2008)</strong></em>

<img class="alignnone size-full wp-image-2321" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Pontypool-2008.jpeg" alt="Pontypool (2008)" width="1600" height="800" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Ένας φονικός ιός «χτυπά» μια μικρή πόλη του Οντάριο, με τους κατοίκους να πρέπει να παραμείνουν όσο το δυνατόν σιωπηλοί αν θέλουν να επιβιώσουν.

Η ταινία είναι χαμηλού budget αλλά αποτελεί μία από τις πιο πρωτότυπες ταινίες τρόμου της τελευταίας δεκαετίας. Το πρώτο μισό είναι εξαιρετικό και παρ'ότι η λύση του μυστηρίου δεν είναι και τόσο ικανοποιητική, η ταινία ξεχωρίζει από την πλειοψηφία του είδους. Στα συν και ο πρωταγωνιστής Stephen McHattie, ο οποίος είναι με μία φράση, πολύ γαμάτος τύπος.

<em><strong>The Collector (2009)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2322" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/The-Collector-2009.jpg" alt="The Collector (2009)" width="1353" height="761" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Αποφασισμένος να βοηθήσει την πρώην γυναίκα του να πληρώσει ένα χρέος, ένας πρώην κατάδικος εισβάλλει στο σπίτι του νυν εργοδότη του, αγνοώντας την παρουσία ενός δεύτερου εγκληματία στο χώρο.

Άλλη μια πρωτότυπη ταινία του είδους που ξεχώρισε από τις υπόλοιπες. Στο πρώτο μισό υπάρχει αρκετό σασπένς, στη συνέχεια η ταινία «πέφτει» σε κάποια κλισέ του είδους όμως συνολικά είναι μία από τις καλύτερες ταινίες τρόμου του 2009 και αποτελεί την ταινία που έκανε γνωστό τον Josh Stewart (The Dark Knight Rises).

<em><strong>The Crazies (2010)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2323" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/The-Crazies-2010.png" alt="The Crazies (2010)" width="1364" height="571" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Η ταινία ακολουθεί τους κατοίκους μιας μικρής πόλης στην Iowa, με την πλειοψηφία να παρουσιάζει σημάδια σχιζοφρένειας που καταλήγει σε θάνατο, με μια μυστηριώδη τοξίνη που μόλυνε το πόσιμο νερό να ευθύνεται για την τραγωδία.

Βασισμένη στην ταινία του George Romero του 1973, είναι μια καλογυρισμένη B-movie με αρκετό σασπενς, πολύ καλή σκηνοθεσία και καλές ερμηνείες, με πρωτοστάτη τον Timothy Olyphant, αν και ο ρόλος του εδώ μοιάζει αρκετά με την ερμηνεία του στην επιτυχημένη σειρά "Justified".

<em><strong>The Rite (2011)</strong></em>

<img class="alignnone size-full wp-image-2324" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/The-Rite-2011.jpg" alt="The Rite (2011)" width="1625" height="692" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Ένας Αμερικανός μαθητής σεμιναρίου ταξιδεύει στην Ιταλία, αποφασισμένος να αρχίσει μαθήματα εξορκισμού. Όμως μια σειρά γεγονότων θα δοκιμάσει την πίστη του και θα τον αλλάξει για πάντα.

Άλλη μια ταινία τρόμου με εξορκισμούς θα πείτε. Όταν όμως πρωταγωνιστεί ο Anthony Hopkins, η ταινία είναι must-see. Εδώ δίνει μία από τις καλύτερες ερμηνείες του τα τελευταία χρόνια δείχνοντας ότι «το έχει» ακόμα. Πέρα απ'τον Hopkins, η σκηνοθεσία είναι ατμοσφαιρική, υπάρχουν αρκετά jump-scares ενώ η κινηματογραφία είναι εξαιρετική.

<em><strong>Sinister (2012)</strong></em>

<img class="alignnone size-full wp-image-2325" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Sinister-2012.jpg" alt="Sinister (2012)" width="1920" height="816" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Ένας ξεπεσμένος συγγραφέας βιβλίων που βασίζονται σε αληθινά  εγκλήματα  βρίσκει ένα κουτί με παλιά φιλμ τα οποία δείχνουν ότι οι φόνοι με τους οποίους ασχολείται είναι έργο ενός serial killer από τη δεκαετία του 60.

Μία από τις καλύτερες ταινίες τρόμου της δεκαετίας, το Sinister έχει όλα αυτά που αναζητά ένας απαιτητικός horror fan: σε βάζει στην ατμόσφαιρα της ταινίας από το πρώτο κιόλας λεπτό και σε κρατάει εκεί με μαεστρία μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Το τέλος είναι ίσως λίγο προβλέψιμο, όμως στο "Sinister" επιβεβαιώνεται αυτό που λέμε «μετράει το ταξίδι και όχι ο προορισμός». Η ταινία χρωστάει πολλά στην εξαιρετική και ιδιαίτερα έντονη ερμηνεία του Ethan Hawke και στο αργό τέμπο το οποίο διατηρεί το σασπενς και το ενδιαφέρον αμείωτο.

<em><strong>Oculus (2013)</strong></em>

<img class="size-full wp-image-2326" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Oculus-2013.jpg" alt="M67 Katie Sackhoff stars in Relativity Media's OCULUS. Photo Credit: John Estes ©2013 Lasser Productions, LLC. All Rights Reserved." width="1600" height="688" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Μια νεαρή γυναίκα προσπαθεί να αθωώσει το μικρότερο αδερφό της, ο οποίος καταδικάστηκε για φόνο, αποδεικνύοντας ότι το έγκλημα οφειλόταν σε κάτι μεταφυσικό.

Δεν πήρε τόσο άσχημες κριτικές όσο οι υπόλοιπες ταινίες της λίστας, όμως και πάλι δεν έλαβε την αναγνώριση που του αξίζει. Το σενάριο είναι πρωτότυπο, η ταινία δε βασίζεται στα «φτηνά» jump scares για να τρομάξει τον θεατή και την παράσταση κλέβουν οι «βετεράνοι» Katee Sackhoff (battlestar Galactica) και Rory Cochrane (Argo), παίζοντας τους παρανοϊκούς γονείς των πρωταγωνιστών.

<em><strong>The Town That Dreaded Sundown (2014)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2327" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/The-Town-That-Dreaded-Sundown-2014.jpg" alt="The Town That Dreaded Sundown (2014)" width="1375" height="578" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>65 χρόνια μετά τους φόνους που διέπραξε ένας περιβόητος κατά συρροήν δολοφόνος, στη μικρή πόλη της Texarkana, οι φόνοι ξεκινούν και πάλι. Πρόκειται για κάποιον «αντιγραφέα», η  κάτι μεταφυσικό συμβαίνει;  Μια μοναχική μαθήτρια Λυκείου με σκοτεινό παρελθόν φαίνεται να αποτελεί το κλειδί για τη σύλληψη του δολοφόνου.

Η ταινία αποτελεί remake της ταινίας του 1976, με τα δύο φιλμ να βασίζονται στην αληθινή ιστορία μιας σειράς φόνων που έγιναν στην Texarkana (Σύνορα Texas-Arkansas) μερικές δεκαετίες πριν. Αυτό που ξεχωρίζει είναι η εξαιρετική κινηματογραφία της ταινίας, ενώ η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή και η ταινία ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες το γάλα μεταξύ των υπολοίπων ταινιών slasher (ταινία με ψυχοπαθή serial killer) της τελευταίας δεκαετίας.

<em><strong>Circle (2015)</strong></em>

<img class="alignnone wp-image-2328" src="http://www.playit.gr/wp-content/uploads/2016/04/Circle-2015.jpg" alt="Circle (2015)" width="1352" height="811" />

<strong>ΠΕΡΙΛΗΨΗ: </strong>Φυλακισμένοι σε έναν περίεργο χώρο και αντιμέτωποι με το θάνατο, 50 άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους καλούνται να αποφασίσουν ποίος ανάμεσά τους αξίζει να ζήσει.

Η ταινία είναι περισσότερο επιστημονικής φαντασίας παρά τρόμου, όμως έχει αρκετά στοιχεία horror. Το σενάριο είναι αρκετά πρωτότυπο και θέτει ένα ξεκάθαρο δίλημμα: εαν δεν υπήρχε εναλλακτική, ποιον θα επέλεγες να πεθάνει πρώτος; Το γέρο, τον πατέρα, τη μάνα, το παιδί, η μήπως θα θυσιαζόσουν εσύ ο ίδιος; Ο θεατής προσπαθεί συνεχώς να μαντέψει ποιος είναι ο επόμενος που θα πεθάνει και η ταινία πετυχαίνει το στόχο της να κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι το, όχι και τόσο δυνατό είναι η αλήθεια, φινάλε.